Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 8 czerwca 1999 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad, zakresu i trybu udzielania dopłat do oprocentowania kredytów na cele rolnicze.

Art. 52. Zachowują ważność pozwolenia na broń

i legitymacje noszące nazwę "pozwolenie na broń",

wydane na podstawie dotychczasowych przepisów.

Art. 53. Do nie zakończonych decyzją ostateczną

postępowań w sprawach pozwoleń na broń stosuje się

przepisy dotychczasowe.

Art. 54. Nie podlega karze, kto bez wymaganego

pozwolenia posiada broń lub amunicję i w terminie do

90 dni od dnia wejścia w życie niniejszego przepisu dobrowolnie zawiadomi o tym fakcie Policję oraz złoży

broń i amunicję do jej depozytu.

Art. 55. Traci moc ustawa z dnia 31 stycznia 1961 r.

o broni, amunicji i materiałach wybuchowych (Dz. U.

Nr 6, poz. 43, z 1983 r. Nr 6, poz. 35, z 1988 r. Nr 41,

poz. 324, z 1989 r. Nr 35, poz. 192 oraz z 1997 r. Nr 6,

poz. 31, Nr 88, poz. 554 i Nr 114, poz. 740), z wyjątkiem

przepisów art. 3, art. 18, art. 19 i art. 24-26, a także

przepisów art. 27, art. 28 i art. 32-35 w części dotyczą­

cej materiałów wybuchowych.

Art. 56. Ustawa wchodzi w życie po upływie 9 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisu art. 54,

który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogło­

szenia .

3. Kto posiada broń, nie mając przy sobie legitymacji posiadacza broni albo legitymacji osoby dopuszczonej do posiadania broni, podlega karze grzywny.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. Kwaśniewski

550

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 8 czerwca 1999 r.

zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad, zakresu i trybu udzielania dopłat do oprocento-

wania kredytów na cele rolnicze.

Na podstawie art. 8 oraz art. 6 ust. 4 ustawy z dnia

5 stycznia 1995 r. o dopłatach do oprocentowania niektórych kredytów bankowych (Dz. U. Nr 13, poz. 60

i Nr 83, poz. 418, z 1996 r. Nr 152, poz. 719, z 1997 r.

Nr 80, poz. 504, Nr 107, poz. 690, Nr 121, poz. 770

i Nr 158, poz. 1044 oraz z 1999 r. Nr 27, poz. 243) zarzą­

dza się, co następuje

.

i trybu udzielania dopłat do oprocentowania kredytów

na cele rolnicze (Dz. U. Nr 19, poz. 92, z 1996 r. Nr 3,

poz. 18 i Nr 52, poz. 229, z 1997 r. Nr 36, poz. 219, Nr 82,

poz. 519, Nr 97, poz. 597, Nr 105, poz. 665 i Nr 144,

poz. 964 oraz z 1999 r. Nr 12, poz. 97) § 4 otrzymuje

brzmienie

§ 1. W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 21 lu-

,,§ 4. Wysokość kredytów objętych dopłatami na cele,

o których mowa w § 1 pkt 1-6, nie może prze-

tego 1995 r. w sprawie szczegółowych zasad, zakresu

kroczyć łącznie równowartości 8 q żyta na 1 ha

-

2897

użytków rolnych, według cen przyjętych do naliczenia podatku rolnego w roku, w którym zawarto umowy kredytowe."

§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogło-

szenia.

Prezes Rady Ministrów: J. Buzek

551

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 14 czerwca 1999 r.

w sprawie zasad współdziałania organów celnych z organami administracji publicznej oraz innymi państwo­

wymi i samorządowymi jednostkami organizacyjnymi, a także zakresu ich świadczeń na rzecz organów celnych.

Na podstawie art. 286 § 2 ustawy z dnia 9 stycznia

1997 r. - Kodeks celny (Dz. U. Nr 23, poz. 117, Nr 64,

poz. 407, Nr 121, poz. 770, Nr 157, poz. 1026 i Nr 160,

poz. 1084, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 160, poz. 1063

oraz z 1999 r. Nr 40, poz. 402) zarządza się, co następu­

je

§ 1. 1. Organy administracji publicznej oraz inne

państwowe i gminne, powiatowe oraz wojewódzkie

samorządowe jednostki organizacyjne, zwane dalej

"jednostkami współdziałającymi", w granicach swoich

ustawowych kompetencji są obowiązane współdziałać

z organami celnymi przez

1) niezwłoczne przekazywanie informacji o podejrzeniu lub zagrożeniu naruszenia przepisów prawa

celnego oraz innych przepisów dotyczących przywozu towarów na polski obszar celny lub wywozu

towarów z polskiego obszaru celnego,

2) niezwłoczne przekazywanie informacji o osobach,

w stosunku do których zostały podjęte działania

przez organy celne, w tym przez udostępnianie odpisów lub wypisów z prowadzonych rejestrów,

a także kopii dokumentów dotyczących takich

osób,

3) zapewnianie należytego przeprowadzania kontroli,

skoordynowanych z działaniami organów celnych,

w sprawach związanych z naruszeniem przepisów,

o których mowa w pkt 1.

2. Wyniki kontroli, o której mowa w ust. 1 pkt 3, jednostki współdziałające przekazują niezwłocznie organom celnym, chyba że istnieje uzasadniona przyczyna

odmowy lub przepisy odrębne nie zezwalają na udostępnienie danych.

§ 2. 1. Jednostki współdziałające podejmują czynności, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 1 i 3, z własnej

inicjatywy lub na pisemny wniosek organu celnego.

2. Podjęcie czynności, o których mowa w § 1 ust. 1

pkt 2, następuje na pisemny wniosek organu celnego.

§ 3.

1. Jednostki współdziałające są obowiązane

nieodpłatnie udzielać

pomocy technicznej organom

celnym w zakresie udostępnienia i utrzymania w należytym stanie pomieszczeń biurowych i składowych,

środków łączności, środków transportu oraz sprzętu

biurowego, zwłaszcza informatycznego.

2. Organ celny może żądać udzielenia pomocy

technicznej, o której mowa w ust. 1, jeżeli wymagają tego szczególne potrzeby w związku z wykonywaniem

zadań określonych w Kodeksie celnym, a których wykonanie nie jest możliwe bez udzielenia tej pomocy

przez jednostki współdziałające.

3. Szczegółowy przedmiot świadczeń w zakresie,

o którym mowa w ust. 1, a także tryb udzielania pomocy technicznej określą porozumienia zawierane przez

organy celne z jednostkami współdziałającymi.

§ 4. 1. W razie zaistnienia okoliczności wymagają­

cych natychmiastowego działania, funkcjonariusz

celny może zażądać podjęcia czynności, o których

mowa w § 1 ust. 1 oraz w § 3 ust. 1, bez zachowania

formy pisemnej lub formy porozumienia, wymaganych stosownie do § 2 oraz § 3 ust. 3, z zastrzeżeniem

§ 2 ust. 2.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, organ celny niezwłocznie potwierdza żądanie w formie pisemnej, określając w szczególności zakres czynności jednostki współdziałającej oraz uzasadniając konieczność

podjęcia natychmiastowego działania.

3. Jeżeli wymagają tego przepisy prawa lub jest to

konieczne z uwagi na interes osób trzecich albo jednostki współdziałającej, jednostka ta, po wykonaniu

czynności podjętych w trybie ust. 1, sporządza protokół, który powinien zawierać: termin, miejsce, zakres

podmiotowy i przedmiotowy czynności, warunki ich

realizacji, nazwiska i imiona oraz podpisy osób w nich

uczestniczących, a w razie braku podpisu - adnotację

o przyczynie jego braku.

-

2896-

4) nosi broń, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu lub substancji psychotropowych albo podobnie

działającego środka,

5) przywozi z zagranicy albo wywozi za granicę broń

i amunicję lub przewozi broń i amunicję przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bez wymaganego

zaświadczenia właściwego konsula Rzeczypospol itej Polskiej lub bez zgody właściwego organu Policji, a także nie dopełnia obowiązku pisemnego

zgłoszenia przywozu broni i amunicji przy przekraczaniu granicy,

6) narusza zakaz przesyłania broni i amunicji za pośrednictwem podmiotów zajmujących się przewożeniem i doręczaniem przesyłek,

7) przechowuje oraz nosi broń i amunicję w sposób

umożliwiający dostęp do nich osób nieuprawnionych,

8) przewozi broń lub amunicję środkami transportu

publicznego, nie spełniając warunku prawidłowe­

go zabezpieczenia broni i amunicji,

9) przewozi broń i amunicję w kabinie pasażerskiego

statku powietrznego, nie będąc osobą do tego upoważnioną na podstawie odrębnych przepisów,

10) nosi broń, naruszając ograniczenie lub wykluczenie możliwości jej noszenia określone przez wła­

ściwy organ Policji w pozwoleniu na broń, albo nosi broń, naruszając zakaz jej noszenia wprowadzony przez ministra właściwego do spraw wewnętrz­

nych,

11) używa w celach szkoleniowych lub sportowych

broni zdolnej do rażenia celów na odległość poza

strzelnicami,

12) narusza przepisy regulaminu określającego zasady

zachowania bezpieczeństwa na strzelnicy.

4. W razie popełnienia wykroczeń, o których mowa

w ust. 1 i 2, można orzec przepadek broni i amunicji,

chociażby przedmioty te nie stanowiły własności

sprawcy.

5. Orzekanie w sprawach, o których mowa

w ust. 1-4, następuje w trybie przepisów o postępo­

waniu w sprawach o wykroczenia.

Rozdział 6

Przepisy przejściowe i końcowe