Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 31 maja 1999 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym i ochronie interesów konsumentów.

Ustawa określa warunki rozwoju konkurencji, reguluje zasady i tryb przeciwdziałania

praktykom monopolistycznym oraz naruszeniom interesów konsumenta przez przedsiębiorców

W ustawie z dnia 25 lutego 1958 r. o Państwowej Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 1969 r.

Nr 26, poz. 206, z 1975 r. Nr 16, poz. 91 i z 1990 r. Nr 14, poz. 88) w art. 1 skreśla

się pkt 4.

1.

Do stosunków prawnych dotyczących przeciwdziałania praktykom monopolistycznym, powstałych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe,

z wyjątkiem art. 11-11c.

2.

Postępowanie przed Urzędem Antymonopolowym wszczęte i nie zakończone ostateczną decyzją

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy toczy się według przepisów tej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1

przedsiębiorcachustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 41, poz. 324, z 1990 r. Nr 26, poz. 149, z 1991 r. Nr 31, poz. 128, Nr 41, poz. 179, Nr 73, poz. 321, Nr 105, poz. 452, Nr 106, poz. 457 i Nr 107, poz. 460, z 1993 r. Nr 28, poz. 127, Nr 47, poz. 212 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 27, poz. 96 i Nr 127, poz. 627, z 1995 r. Nr 60, poz. 310, Nr 85, poz. 426, Nr 90, poz. 446, Nr 141, poz. 700 i Nr 147, poz. 713, z 1996 r. Nr 41, poz. 177 i Nr 45, poz. 199, z 1997 r. Nr 9, poz. 44, Nr 23, poz. 117, Nr 43, poz. 272, Nr 54, poz. 348, Nr 60, poz. 369, Nr 75, poz. 471, Nr 88, poz. 554, Nr 96, poz. 591, Nr 98, poz. 602, Nr 106, poz. 677, Nr 113, poz. 733, Nr 114, poz. 740, Nr 121, poz. 769 i poz. 770, Nr 124, poz. 783, Nr 133, poz. 884 i Nr 157, poz. 1026 oraz z 1999 r. Nr 40, poz. 401 i Nr 41, poz. 412),

2)

związkach - rozumie się przez to izby, zrzeszenia i inne organizacje zrzeszające przedsiębiorców

3)

porozumieniach - rozumie się przez to sprzeczne z niniejszą ustawą

a

umowy zawierane między przedsiębiorcami, między związkami tych przedsiębiorców oraz

między przedsiębiorcami i związkami albo niektóre postanowienia tych umów,

b)

podjęte w jakiejkolwiek formie uzgodnienia dwóch lub więcej przedsiębiorców

c)

uchwały lub inne akty związków przedsiębiorców

4)

cenach - rozumie się przez to również opłaty o charakterze cen, marże handlowe, prowizje

i narzuty do cen,

5)

towarach - rozumie się przez to rzeczy, wszelkie formy energii, usługi, obiekty i

roboty budowlane, papiery wartościowe oraz inne prawa majątkowe,

6

pozycji monopolistycznej - rozumie się przez to pozycję przedsiębiorcy, polegającą

na tym, że przedsiębiorca ten nie spotyka się z konkurencją na rynku krajowym lub

lokalnym,

7

pozycji dominującej - rozumie się przez to pozycję przedsiębiorcy, polegającą na tym,

że przedsiębiorca ten nie spotyka się z istotną konkurencją na rynku krajowym lub

lokalnym; domniemywa się, że przedsiębiorca ma pozycję dominującą, jeżeli jego udział

w rynku przekracza 40%,

8

konkurentach - rozumie się przez to przedsiębiorców, którzy wprowadzają lub mogą wprowadzić

albo nabywają lub mogą nabyć, w tym samym czasie i na tym samym rynku, towary takie

same lub inne, jeżeli przez ich odbiorców uznane są za substytuty,

9

przeciętnym wynagrodzeniu - rozumie się przez to przeciętne miesięczne wynagrodzenie

w sektorze przedsiębiorstw, za ostatni miesiąc kwartału poprzedzającego dzień wydania

decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

10

przychodzie - rozumie się przez to 1/12 przychodu uzyskanego w roku podatkowym poprzedzającym

dzień wydania decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

11

konsumencie - rozumie się przez to każdego, kto nabywa towary i usługi do celów nie

związanych z działalnością gospodarczą.

1.

Ustawa nie narusza praw wyłącznych wynikających z przepisów dotyczących ochrony własności

intelektualnej i przemysłowej, w szczególności przepisów o wynalazczości, znakach

towarowych, wzorach zdobniczych, ochronie topografii układów scalonych, prawie autorskim

i prawach pokrewnych oraz porozumień zawieranych przez pracowników i związki zawodowe

z pracodawcami, mających na celu ochronę praw pracowniczych.

2.

Ustawę stosuje się do

1)

umów licencyjnych i innych aktów wykonywania praw wyłącznych wymienionych w ust. 1,

2)

umów dotyczących informacji technicznych lub technologicznych nie ujawnionych do wiadomości

publicznej, do których podjęto niezbędne działania w celu zachowania ich poufności,

jeżeli skutkiem tych umów jest nieuzasadnione ograniczenie swobody działalności gospodarczej

stron oraz istotne ograniczenie konkurencji na rynku.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Praktykami monopolistycznymi są porozumienia polegające w szczególności na

1)

ustalaniu, bezpośrednio lub pośrednio, cen oraz zasad ich kształtowania między konkurentami

w stosunkach z osobami trzecimi,

2)

podziale rynku według kryteriów terytorialnych, asortymentowych lub podmiotowych,

3)

ustaleniu lub ograniczeniu wielkości produkcji, sprzedaży lub skupu towarów,

4)

ograniczeniu dostępu do rynku lub eliminowaniu z rynku przedsiębiorców

5)

ustaleniu przez konkurentów lub ich związki warunków umów zawieranych z osobami trzecimi.

1

Za praktyki monopolistyczne uznaje się także nadużywanie pozycji dominującej na rynku,

a w szczególności

1)

przeciwdziałanie ukształtowaniu się warunków niezbędnych do powstania bądź rozwoju

konkurencji,

2)

podział rynku według kryteriów terytorialnych, asortymentowych lub podmiotowych,

3)

sprzedaż towarów w sposób powodujący uprzywilejowanie niektórych przedsiębiorców

4

odmowę sprzedaży lub skupu towarów, dyskryminującą niektórych przedsiębiorców przy

braku alternatywnych źródeł zaopatrzenia lub zbytu,

5)

nieuczciwe oddziaływanie na kształtowanie cen, w tym cen odsprzedaży, oraz sprzedaż

poniżej kosztów w celu eliminacji konkurentów,

6

narzucanie uciążliwych warunków umów, przynoszących przedsiębiorcy

7

uzależnianie zawarcia umowy od przyjęcia lub spełnienia przez drugą stronę innego

świadczenia nie związanego z przedmiotem umowy, którego nie przyjęłaby lub nie spełniłaby,

mając zapewnioną możliwość wyboru,

8

stwarzanie konsumentom uciążliwych warunków dochodzenia swoich praw.

2

Nie uznaje się za praktyki monopolistyczne udzielanie przez spółdzielnię swoim członkom

w obrotach z nimi bonifikat, ulg i innych korzyści ekonomicznych.

Zakazuje się stosowania praktyk określonych w art. 4 i 5, chyba że są one niezbędne

ze względów techniczno-organizacyjnych lub ekonomicznych do prowadzenia działalności

gospodarczej i nie powodują istotnego ograniczenia konkurencji; ciężar udokumentowania

tych okoliczności spoczywa na podmiocie, który się na nie powołuje.

1.

Przedsiębiorcom

1)

ograniczania, mimo posiadanych możliwości, produkcji, sprzedaży lub skupu towarów,

w szczególności prowadzącego do podwyższania cen sprzedaży lub obniżania cen skupu,

2)

wstrzymywania sprzedaży towarów prowadzącego do podwyższania cen,

3)

pobierania nadmiernie wygórowanych cen.

2.

Zakazy określone w ust. 1 dotyczą również przedsiębiorców

1

W razie stwierdzenia praktyk monopolistycznych wymienionych w art. 4, art. 5 i art.

7, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

2.

Umowy zawarte z naruszeniem art. 4, art. 5 oraz art. 7 są w całości lub w odpowiedniej

części nieważne.

3

Jeżeli wskutek stosowania praktyk monopolistycznych, o których mowa w ust. 1, nastąpiło

podwyższenie cen, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentówart. 20 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o cenach

(Dz. U. z 1988 r. Nr 27, poz. 195, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1991 r. Nr 100, poz. 442, z 1993 r. Nr 11, poz. 50, z 1994 r. Nr 111, poz. 536, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 54, poz. 348 i Nr 160, poz. 1085 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668) stosuje się odpowiednio.

1.

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

1)

wprowadza specjalizację asortymentową produkcji lub sprzedaży towarów albo

2)

przewiduje wspólną sprzedaż lub wspólne zakupy towarów,

jeżeli porozumienie takie godzi w interes innych przedsiębiorców

2

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

1)

znacznym obniżeniu kosztów produkcji lub sprzedaży albo

2)

poprawie jakości towarów.

1

Od decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

2.

Postępowanie w sprawach odwołań od decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentówtoczy się według przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu w sprawach gospodarczych.

3.

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

4

Do postanowień Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

1.

Zamiar łączenia przedsiębiorców

2.

Wynikający z ust. 1 obowiązek zgłoszenia zamiaru łączenia dotyczy

1

połączenia przedsiębiorców

2

nabycia lub przejęcia w posiadanie przez przedsiębiorcę

3

objęcia lub nabycia akcji albo udziałów innego przedsiębiorcy

3a

objęcia akcji lub udziałów nowo tworzonego przedsiębiorcy, powodującego osiągnięcie

lub przekroczenie 25% głosów na walnym zgromadzeniu lub zgromadzeniu wspólników, jeżeli

łączna wartość rocznej sprzedaży towarów podmiotów obejmujących te akcje lub udziały

- w roku kalendarzowym poprzedzającym rok zgłoszenia zamiaru - przekracza 25 milionów

EURO

4

objęcia lub nabycia przez instytucje finansowe, dla których obrót papierami wartościowymi

jest przedmiotem działalności gospodarczej, akcji lub udziałów innego przedsiębiorcy

5

objęcia przez tę samą osobę funkcji dyrektora, wicedyrektora, członka zarządu, członka

rady nadzorczej, członka komisji rewizyjnej albo głównego księgowego u konkurujących

ze sobą przedsiębiorców, jeżeli łączna wartość rocznej sprzedaży towarów - w roku

kalendarzowym poprzedzającym rok zgłoszenia zamiaru - przekracza 25 milionów EURO

6

przejęcia w inny sposób, bezpośrednio lub pośrednio, kontroli nad innym przedsiębiorcą

3.

Obowiązek zgłoszenia zamiaru łączenia banków, w zakresie określonym w ust. 2, dotyczy

banków, jeżeli łączna wartość ich funduszy własnych przekracza 50 milionów EURO

4

Łączna wartość rocznej sprzedaży towarów, o której mowa w ust. 2, obejmuje zarówno

sprzedaż dokonywaną przez podmioty dominujące, jak i zależne w rozumieniu art. 4 pkt 16 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami

wartościowymi

(Dz. U. Nr 118, poz. 754 i Nr 141, poz. 945 oraz z 1998 r. Nr 107, poz. 669 i Nr 113, poz. 715).

5.

Wartość EURO

1)

z ostatniego dnia roku kalendarzowego poprzedzającego rok zgłoszenia zamiaru, o którym

mowa w ust. 2 pkt 1 i 3-6 oraz w ust. 3,

2)

z dnia poprzedzającego zgłoszenie zamiaru nabycia mienia, o którym mowa w ust. 2 pkt

2.

6.

(skreślony).

7.

Zgłoszenia zamiaru łączenia przedsiębiorców

8.

Zgłoszenie zamiaru łączenia powinno zawierać informacje dotyczące wpływu łączenia

na zmianę pozycji przedsiębiorców

1)

rodzaj, przyczynę i zakres łączenia przedsiębiorców

2

dane charakteryzujące przedsiębiorców uczestniczących w łączeniu, ich związki z innymi

przedsiębiorcami oraz zakres i obszar ich działania,

3)

udział przedsiębiorców

1.

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

1

zwrócić w terminie 14 dni zgłoszenie zamiaru łączenia, jeżeli nie spełnia ono warunków

określonych w art. 11 ust. 8 oraz warunków, jakim powinno odpowiadać zgłoszenie zamiaru

łączenia przedsiębiorców

2)

wezwać zgłaszającego zamiar łączenia do usunięcia wskazanych braków w zgłoszeniu lub

uzupełnienia niezbędnych informacji, z pouczeniem, że bezskuteczny upływ wyznaczonego

terminu może spowodować nałożenie kary pieniężnej w myśl art. 16 ust. 2 pkt 1.

2.

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

3.

W wypadku braku zastrzeżeń co do zamiaru łączenia, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji

i Konsumentów

4.

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

1

zakazującą łączenia przedsiębiorców, jeżeli w jego wyniku przedsiębiorcy ci uzyskaliby

lub umocnili pozycję dominującą na rynku,

2)

zakazującą objęcia przez tę samą osobę funkcji wymienionych w art. 11 ust. 2 pkt 5,

jeżeli w wyniku tego nastąpiłoby istotne osłabienie konkurencji; domniemywa się, że

istotne osłabienie konkurencji ma miejsce, jeżeli łączny udział tych przedsiębiorców

5

W wypadku zamiaru

1)

łączenia banków,

2

objęcia lub nabycia akcji dopuszczonych do publicznego obrotu

- Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie nie dłuższym niż 2 tygodnie,

zawiadamia o braku zastrzeżeń zgłaszającego zamiar bądź wydaje decyzję zakazującą

łączenia.

6

Do terminów określonych w ust. 3-5 nie wlicza się okresów oczekiwania na dokonanie

zgłoszenia przez pozostałych uczestników łączenia, a także okresów oczekiwania na

usunięcie braków, uzupełnienie informacji lub ustosunkowanie się do zgłoszonych przez

Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

Sąd rejestrowy, działając na podstawie odrębnych przepisów, dokona wpisu w rejestrze,

jeżeli

1)

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

2)

przedsiębiorca

(skreślony).

Przedsiębiorcy, których zamiar łączenia podlega zgłoszeniu, do czasu otrzymania zawiadomienia

Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów o braku zastrzeżeń co do zamiaru

łączenia lub upływu terminu na wydanie decyzji zakazującej łączenia, są obowiązani

wstrzymać się z podejmowaniem czynności, które powodują lub mogą powodować uzyskanie

bądź umocnienie pozycji dominującej na rynku przez łączące się podmioty albo przez

jednego z nich, chociażby czynności te nie stanowiły praktyk monopolistycznych w rozumieniu

przepisów ustawy.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki, jakim powinno

odpowiadać zgłoszenie zamiaru łączenia przedsiębiorców

1.

Przedsiębiorstwa państwowe i spółdzielnie oraz spółki prawa handlowego posiadające

pozycję dominującą na rynku mogą ulec podziałowi lub rozwiązaniu, jeżeli trwale ograniczają

konkurencję lub warunki jej powstawania.

2

W razie stwierdzenia, że przedsiębiorcy

3

Wykonanie decyzji należy do organów przedsiębiorstwa państwowego lub do organów spółdzielni

albo władz spółki i następuje z zastosowaniem odpowiednio przepisów określających

tryb podziału lub rozwiązania danego podmiotu; dokonanie podziału nie wymaga zgody

lub opinii przewidzianych w tych przepisach. Przedsiębiorstwa państwowe, powstające

w wyniku podziału, tworzy organ założycielski.

4.

W razie stwierdzenia, że przedsiębiorca

5.

Przepis ust. 1 nie wyłącza możliwości podziału i rozwiązania przedsiębiorców

Przepisy art. 10 stosuje się odpowiednio do decyzji i postanowień wydanych w sprawach

łączenia, podziału i rozwiązania przedsiębiorców

1

W decyzjach wydanych na podstawie art. 8 ust. 1 i 3 oraz art. 9 Prezes Urzędu Ochrony

Konkurencji i Konsumentów

2

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, można ustalić w wysokości do 100% przychodu,

w rozumieniu art. 2 pkt 10, ukaranego przedsiębiorcy

3.

Kara pieniężna, o której mowa w ust. 1, jest płatna z dochodu po opodatkowaniu lub

z innej formy nadwyżki przychodów nad wydatkami, zmniejszonej o podatki.

4

Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio do związków. W wypadku gdy związek nie osiąga

przychodu, karę pieniężną Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z tym że art. 3 i 6 wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 1995 r.

1

W wypadku gdy przedsiębiorca

2.

W przypadku niewykonania decyzji, o których mowa w art. 12 ust. 2 i 4, lub wyroku

sądu zmieniającego te decyzje, kara wynosi od 1 do 10%; przepis ust. 1 stosuje się

odpowiednio.

3.

Kary, o których mowa w ust. 1 i 2, podlegają wpłacie do budżetu państwa.

4.

Przepis art. 10 i art. 14 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

5

Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio do związków. W wypadku gdy związek nie osiąga

przychodu, karę pieniężną za każdy rozpoczęty miesiąc niewykonania w terminie decyzji

lub wyroku sądu Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

1.

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

1

1% przychodu za każdy rozpoczęty miesiąc niewykonania obowiązku zgłoszenia, o którym

mowa w art. 11, z zastrzeżeniem pkt 3 i 4,

2)

15% przychodu z tytułu wykonania czynności, o których mowa w art. 11d,

3)

15% przychodu, jeżeli po objęciu lub nabyciu akcji bądź udziałów wykonuje prawa wynikające

z tych akcji lub udziałów z naruszeniem art. 11 ust. 2 pkt 4,

4)

1% przychodu za każdy rozpoczęty miesiąc posiadania akcji lub udziałów po upływie

roku, o którym mowa w art. 11 ust. 2 pkt 4, chyba że wykaże, iż przy zachowaniu należytej

staranności nie mógł wcześniej ich zbyć z powodu okoliczności, za które odpowiedzialności

nie ponosi.

2.

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

3.

Przepisy art. 10, art. 14 ust. 3 i art. 15 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

1

W razie gdy osoba kierująca przedsiębiorcą

2.

Karze pieniężnej, o której mowa w ust. 1, może podlegać

1

osoba kierująca przedsiębiorcą

2

osoba działająca w imieniu osób prawnych lub spółek i innych jednostek organizacyjnych

nie mających osobowości prawnej podejmujących działania zmierzające do łączenia przedsiębiorców

3.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli funkcję kierownika przedsiębiorcy

4.

Przepisy art. 10 i art. 15 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

1.

Zadania z zakresu przeciwdziałania praktykom monopolistycznym, rozwoju konkurencji

i ochrony interesów konsumentów realizuje Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów,

zwany dalej „Prezesem”.

2.

Prezes jest centralnym organem administracji rządowej podległym Radzie Ministrów.

2a

Prezesa powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów.

3.

Wiceprezesów Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów powołuje i odwołuje, na wniosek

Prezesa, Prezes Rady Ministrów.

4.

Prezes wykonuje zadania, o których mowa w ust. 1, przy pomocy Urzędu Ochrony Konkurencji

i Konsumentów.

5.

Prezesowi podlega Państwowa Inspekcja Handlowa.

6

Organizację Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów określa statut nadany, w drodze

rozporządzenia, przez Prezesa Rady Ministrów.

1

W skład Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wchodzi centrala w Warszawie oraz

delegatury w Bydgoszczy, Gdańsku, Katowicach, Krakowie, Lublinie, Łodzi, Poznaniu,

Wrocławiu i w Warszawie.

1a

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, właściwość miejscową i rzeczową

delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

2.

Delegaturami Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

3.

Wicedyrektorów delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, utworzy w Sądzie Wojewódzkim w

Warszawie odrębną jednostkę organizacyjną do spraw antymonopolowych (sąd antymonopolowy).

1.

Do zakresu działania Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

1)

sprawowanie kontroli przestrzegania przez przedsiębiorców

2)

badanie kształtowania się cen w warunkach ograniczenia konkurencji,

3)

wydawanie, w wypadkach przewidzianych ustawą, decyzji w sprawach przeciwdziałania

praktykom monopolistycznym, kształtowania struktur organizacyjnych przedsiębiorców

3a

występowanie do przedsiębiorców i związków przedsiębiorców w sprawach ochrony praw

i interesów konsumentów,

3b

podejmowanie czynności wynikających z przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji,

4)

prowadzenie rejestru przedsiębiorców

5)

prowadzenie badań stanu koncentracji gospodarki oraz przedstawienie zainteresowanym

podmiotom wniosków w sprawie działań zmierzających do zrównoważenia rynku,

6

opracowywanie lub opiniowanie projektów aktów prawnych dotyczących praktyk monopolistycznych,

rozwoju konkurencji lub warunków jej powstawania, a także ochrony interesów konsumentów,

7)

przygotowywanie rządowych projektów polityki rozwoju konkurencji,

7a

przygotowywanie rządowych projektów polityki konsumenckiej,

7b

składanie wniosków w sprawie zmian przepisów w zakresie ochrony praw konsumentów,

7c

zlecanie wyspecjalizowanym jednostkom i odpowiednim organom kontroli państwowej dokonywania

badań przestrzegania praw konsumentów,

7d

współpraca z organami samorządu terytorialnego oraz z krajowymi i zagranicznymi organizacjami

społecznymi i innymi instytucjami, do których zadań statutowych należy ochrona interesów

konsumentów,

7e

udzielanie pomocy organom samorządu województwa i powiatu oraz organizacjom, do których

zadań statutowych należy ochrona interesów konsumentów, w zakresie wynikającym z rządowej

polityki konsumenckiej,

7f

inicjowanie konsumenckich badań towarów i usług,

7g

opracowywanie i wydawanie publikacji oraz programów edukacyjnych popularyzujących

prawa konsumentów,

8)

wykonywanie innych zadań przewidzianych w niniejszej ustawie lub ustawach odrębnych.

2.

Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 3, podpisuje Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji

i Konsumentów

1.

Każdy przedsiębiorca

2

Wynikający z ust. 1 obowiązek odnosi się również do spraw określonych w art. 19 ust.

1 pkt 2, 3a, 3b, 4 i 5.

3.

Do wiadomości uzyskanych na podstawie ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio art. 20 ust.

4.

1

Przedsiębiorcy

2.

Przedmiotem kontroli, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1, jest ustalenie, czy kontrolowany

przedsiębiorca

3.

Upoważnieni do przeprowadzania kontroli pracownicy Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

1)

wstępu do wszystkich pomieszczeń kontrolowanego przedsiębiorcy

2)

wglądu do dokumentów kontrolowanego przedsiębiorcy

3)

żądania wyjaśnień, także pisemnych, od pracowników kontrolowanego przedsiębiorcy

4)

zbierania danych i informacji dotyczących działalności przedsiębiorcy

5)

udziału w posiedzeniach organów kolegialnych przedsiębiorcy

6)

zabezpieczenia dokumentów i innych dowodów,

7)

korzystania z opinii biegłych i rzeczoznawców.

4.

Wiadomości uzyskane w toku czynności kontrolnych przez pracowników Urzędu Ochrony

Konkurencji i Konsumentów

5

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb przeprowadzania

kontroli przestrzegania przez przedsiębiorców przepisów o przeciwdziałaniu praktykom

monopolistycznym.

1.

Wiadomości uzyskane w toku czynności służbowej przez pracowników Urzędu Ochrony Konkurencji

i Konsumentów

2.

Wiadomości, o których mowa w ust. 1, nie mogą być wykorzystane na potrzeby innych

postępowań, prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów, z zastrzeżeniem ust. 3.

3.

Przepis ust. 2 nie dotyczy postępowań karnych prowadzonych przez organy prokuratury

lub sądy, z wyłączeniem postępowań z oskarżenia prywatnego.

1

Postępowanie administracyjne w wypadkach przewidzianych w niniejszej ustawie wszczyna

się z urzędu lub na wniosek uprawnionego. Nie wszczyna się postępowania, jeżeli od

końca roku, w którym zaprzestano stosowania praktyki monopolistycznej, upłynął rok,

a w przypadku niewykonania obowiązku zgłoszenia zamiaru łączenia przedsiębiorców -

pięć lat. Odmowa wszczęcia postępowania następuje w drodze decyzji.

2.

Uprawnionymi do żądania wszczęcia postępowania są

1)

przedsiębiorcy

2)

organy kontroli państwowej i społecznej,

3)

organizacje społeczne, do których zadań statutowych należy ochrona interesów konsumentów,

4

organy jednostek samorządu terytorialnego,

5

powiatowy (miejski) rzecznik konsumentów.

3.

Żądanie wszczęcia postępowania wnosi się na piśmie wraz z uzasadnieniem.

4

Nie wszczyna się postępowania administracyjnego, jeżeli z zawartych w żądaniu (wniosku)

oraz posiadanych przez Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów

1.

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

2.

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

3.

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

4.

W postępowaniu przed Urzędem Ochrony Konkurencji i Konsumentówart. 98-110 i art. 235-315 Kodeksu postępowania cywilnego.

Od postanowień wydanych na podstawie art. 21a ust. 1 i 3 służy zażalenie. Przepis

art. 10 stosuje się odpowiednio.

1.

Zadania samorządu powiatowego w zakresie ochrony praw konsumenta wykonuje powiatowy

(miejski) rzecznik konsumentów, zwany dalej „rzecznikiem konsumentów”.

2.

Powiaty mogą, w drodze porozumienia, utworzyć jedno wspólne stanowisko rzecznika konsumentów.

1.

Rzecznika konsumentów powołuje i odwołuje rada powiatu (rada miasta na prawach powiatu).

2.

Rzecznika konsumentów powołuje się spośród osób z wyższym wykształceniem i co najmniej

pięcioletnią praktyką zawodową.

1.

Do zadań rzecznika konsumentów w szczególności należy

1)

zapewnienie konsumentom bezpłatnego poradnictwa i informacji prawnej w zakresie ochrony

ich interesów,

2)

wytaczanie powództw na rzecz konsumentów oraz wstępowanie, za ich zgodą, do toczącego

się postępowania w sprawach o ochronę interesów konsumentów,

3)

składanie wniosków w sprawie stanowienia i zmiany przepisów prawa miejscowego w zakresie

ochrony interesów konsumentów,

4)

współdziałanie z właściwymi terytorialnie delegaturami Urzędu Ochrony Konkurencji

i Konsumentów oraz organizacjami, do których zadań statutowych należy ochrona interesów

konsumentów.

2.

Rzecznik konsumentów może udzielać obywatelom także w innych formach pomocy prawnej

w zakresie ochrony praw konsumentów.

Zarząd powiatu, na wniosek rzecznika konsumentów, może zlecać prowadzenie bezpłatnego

poradnictwa konsumenckiego działającym na obszarze powiatu organizacjom, do których

zadań statutowych należy ochrona interesów konsumentów.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1997 r., z wyjątkiem

art. 14 pkt 2 i art. 17 pkt 2-13, które wchodzą w życie z dniem 8 kwietnia 1997 r.

1.

Udostępnienie przez przedsiębiorcę

2.

Przedsiębiorca

3.

Minister właściwy do spraw gospodarki

4.

Zakaz, o którym mowa w ust. 1, może

1)

być skierowany do poszczególnych przedsiębiorców

2)

odnosić się do określonego postępowania zagranicznego lub różnych postępowań danego

rodzaju,

3)

obejmować poszczególne dane i wyjaśnienia lub ich rodzaje.

5.

Przepisy ust. 1-4 mają także zastosowanie do danych udostępnionych i wyjaśnień składanych

przez przedsiębiorców

W razie złożenia, w wypadkach przewidzianych w niniejszej ustawie, odwołania od decyzji

Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i KonsumentówKodeksie postępowania administracyjnego, w szczególności dotyczące wznowienia postępowania, uchylenia, zmiany oraz stwierdzenia

nieważności decyzji.

Ilekroć w odrębnych przepisach jest mowa o organie antymonopolowym lub Urzędzie Antymonopolowym,

rozumie się przez to Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

W Kodeksie postępowania cywilnego wprowadza się następujące zmiany

1)

w dziale IVa tytułu VII księgi pierwszej części pierwszej po wyrazach «Postępowanie

w sprawach gospodarczych» dodaje się wyrazy «Rozdział 1. Przepisy ogólne»,

2)

w art. 479

3)

w art. 479

4)

po art. 479

«

Rozdział 2.

Postępowanie w sprawach z zakresu przeciwdziałania praktykom monopolistycznym

Art. 479

§ 1.

Od decyzji Urzędu Antymonopolowego lub jego delegatury można wnieść do Sądu Wojewódzkiego

w Warszawie - sądu antymonopolowego odwołanie w terminie dwutygodniowym od dnia doręczenia

decyzji.

§ 2.

Sąd odrzuci odwołanie wniesione po upływie terminu.

Art. 479

§ 1.

Urząd Antymonopolowy przekazuje niezwłocznie odwołanie wraz z aktami sprawy do sądu.

§ 2.

Jeżeli Urząd Antymonopolowy uzna odwołanie za słuszne, może - nie przekazując akt

sądowi - uchylić albo zmienić swoją decyzję w całości lub w części, o czym bezzwłocznie

powiadamia stronę, przesyłając jej nową decyzję, od której stronie służy odwołanie.

Art. 479

Odwołanie od decyzji Urzędu Antymonopolowego powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym

dla pisma procesowego oraz zawierać oznaczenie zaskarżonej decyzji, przytoczenie zarzutów,

zwięzłe ich uzasadnienie, wskazanie dowodów, a także zawierać wniosek o uchylenie

albo zmianę decyzji w całości lub w części.

Art. 479

§ 1.

W sprawach z zakresu przeciwdziałania praktykom monopolistycznym stronami są także

Urząd Antymonopolowy i zainteresowany.

§ 2.

Zainteresowanym jest ten, czyje prawa lub obowiązki zależą od rozstrzygnięcia procesu.

Jeżeli zainteresowany nie został wezwany do udziału w sprawie, sąd wezwie go na wniosek

strony albo z urzędu.

Art. 479

Pełnomocnikiem Urzędu Antymonopolowego może być pracownik tego urzędu.

Art. 479

W razie wniesienia odwołania od decyzji Urzędu Antymonopolowego, sąd może, na wniosek

powoda, wstrzymać wykonanie decyzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy. Postanowienie

może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Art. 479

§ 1.

Sąd oddala odwołanie od decyzji Urzędu Antymonopolowego, jeżeli nie ma podstaw do

jego uwzględnienia.

§ 2.

W razie uwzględnienia odwołania, sąd zaskarżoną decyzję albo uchyla, albo zmienia

w całości lub w części i orzeka co do istoty sprawy.

Art. 479

Orzeczenia Sądu Antymonopolowego są prawomocne.

»

W ustawie z dnia 29 grudnia 1982 r. o urzędzie Ministra Finansów oraz o urzędach i

izbach skarbowych (Dz. U. Nr 45, poz. 289, z 1985 r. Nr 12, poz. 50, z 1987 r. Nr

3, poz. 18 i Nr 33, poz. 180 oraz z 1988 r. Nr 16, poz. 112 i Nr 19, poz. 132) wprowadza

się następujące zmiany

1)

w art. 2 pkt 11 skreśla się,

2)

art. 5a skreśla się.

W ustawie z dnia 20 czerwca 1985 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr

31, poz. 137 oraz z 1989 r. Nr 4, poz. 24, Nr 33, poz. 175 i Nr 73, poz. 436) po art.

19

«

Art. 19

Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, utworzy w Sądzie Wojewódzkim w

Warszawie odrębną jednostkę organizacyjną do spraw antymonopolowych (sąd antymonopolowy).

»

W ustawie z dnia 17 maja 1989 r. o Funduszu Rozwoju Rynku i Demonopolizacji Handlu

(Dz. U. Nr 30, poz. 159) w art. 3 w ust. 1 pkt 4 skreśla się.

W ustawie z dnia 24 maja 1989 r. o rozpoznawaniu przez sądy spraw gospodarczych (Dz.

U. Nr 33, poz. 175 i Nr 41, poz. 229) w art. 2 w ust. 2 pkt 5 skreśla się.

1.

Nie zakończone prawomocnie do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy sprawy, rozpatrywane

przez Ministra Finansów, przekazuje się do dalszego rozpoznania Urzędowi Antymonopolowemu.

2.

Skargi na decyzje Ministra Finansów, wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, rozpatruje Naczelny Sąd Administracyjny według przepisów dotychczasowych.

W razie uchylenia decyzji, Naczelny Sąd Administracyjny przekazuje do rozpoznania

sprawę Urzędowi Antymonopolowemu.

3.

Wznowienie postępowania, uchylenie, zmiana lub stwierdzenie nieważności decyzji, wydanej

przez Ministra Finansów przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, następuje według

przepisów dotychczasowych, z tym że właściwym do rozpoznania sprawy jest Urząd Antymonopolowy.

Traci moc ustawa z dnia 28 stycznia 1987 r. o przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym

w gospodarce narodowej (Dz. U. Nr 3, poz. 18 oraz z 1989 r. Nr 10, poz. 57, Nr 30,

poz. 159 i Nr 35, poz. 192).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 27 maja 1990 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r., z wyjątkiem art. 3, art. 7, art.

9, art. 10, art. 20, art. 24, art. 32, art. 34, art. 37, art. 45-47, art. 50, art.

66, art. 73 ust. 1, 2 i 4, art. 74, art. 76, art. 79, art. 80 i art. 82, które wchodzą

w życie z dniem 1 października 1996 r., oraz art. 41, który wchodzi w życie z dniem

wejścia w życie ustawy konstytucyjnej z dnia 21 czerwca 1996 r. o zmianie ustawy konstytucyjnej

z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą

i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz. U. Nr

106, poz. 488).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z tym że przepisy art. 12-98 wchodzą

w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt

2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.

2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23,

art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit.

a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 7, który wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia,

2)

art. 26 ust. 1 pkt 5, który w stosunku do osób wpisanych przed dniem jej wejścia w

życie na listy maklerów papierów wartościowych lub doradców w zakresie publicznego

obrotu papierami wartościowymi wchodzi w życie po upływie 2 lat od dnia ogłoszenia.

§ 1.

Od decyzji Urzędu Antymonopolowego lub jego delegatury można wnieść do Sądu Wojewódzkiego

w Warszawie - sądu antymonopolowego odwołanie w terminie dwutygodniowym od dnia doręczenia

decyzji.

§ 2.

Sąd odrzuci odwołanie wniesione po upływie terminu.

§ 1.

Urząd Antymonopolowy przekazuje niezwłocznie odwołanie wraz z aktami sprawy do sądu.

§ 2.

Jeżeli Urząd Antymonopolowy uzna odwołanie za słuszne, może - nie przekazując akt

sądowi - uchylić albo zmienić swoją decyzję w całości lub w części, o czym bezzwłocznie

powiadamia stronę, przesyłając jej nową decyzję, od której stronie służy odwołanie.

Odwołanie od decyzji Urzędu Antymonopolowego powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym

dla pisma procesowego oraz zawierać oznaczenie zaskarżonej decyzji, przytoczenie zarzutów,

zwięzłe ich uzasadnienie, wskazanie dowodów, a także zawierać wniosek o uchylenie

albo zmianę decyzji w całości lub w części.

§ 1.

W sprawach z zakresu przeciwdziałania praktykom monopolistycznym stronami są także

Urząd Antymonopolowy i zainteresowany.

§ 2.

Zainteresowanym jest ten, czyje prawa lub obowiązki zależą od rozstrzygnięcia procesu.

Jeżeli zainteresowany nie został wezwany do udziału w sprawie, sąd wezwie go na wniosek

strony albo z urzędu.

Pełnomocnikiem Urzędu Antymonopolowego może być pracownik tego urzędu.

W razie wniesienia odwołania od decyzji Urzędu Antymonopolowego, sąd może, na wniosek

powoda, wstrzymać wykonanie decyzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy. Postanowienie

może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

§ 1.

Sąd oddala odwołanie od decyzji Urzędu Antymonopolowego, jeżeli nie ma podstaw do

jego uwzględnienia.

§ 2.

W razie uwzględnienia odwołania, sąd zaskarżoną decyzję albo uchyla, albo zmienia

w całości lub w części i orzeka co do istoty sprawy.

Orzeczenia Sądu Antymonopolowego są prawomocne.