Rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 8 czerwca 1999 r. w sprawie zasad wynagradzania pracowników publicznych zakładów opieki zdrowotnej.

§ 1. Przepisy rozporządzenia stosuje się do pracowników zatrudnionych w

1) publicznych zakładach opieki zdrowotnej prowadzonych w formie jednostki budżetowej lub zakła­

du budżetowego,

2) zakładach opieki zdrowotnej utworzonych przez organy, o których mowa wart. 8 ust. 4 ustawy z dnia

30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej

(Dz. U. Nr 91, poz. 408, z 1992 r. Nr 63, poz. 315,

z 1994 r. Nr 121, poz. 591, z 1995 r. Nr 138, poz. 682,

z 1996 r. Nr 24, poz. 110, z 1997 r. Nr 104, poz. 661,

Nr 121, poz. 769 i Nr 158, poz. 1041, z 1998 r. Nr 106,

poz. 668, Nr 117, poz. 756 i Nr 162, poz. 1115 oraz

z 1999 r. Nr 28, poz. 255 i 256).

§ 2. Ilekroć w rozporządzen i u jest mowa o "pracowniku działalności podstawowej", rozumie się przez to

1) pracownika medycznego, który ukończył wyższe

studia medyczne lub średnią szkołę medyczną,

jak również pracownika, który uzyskał wykształ­

cenie wyższe lub średnie inne niż medyczne i posiadane przez niego kwalifikacje zawodowe mają

zastosowanie przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych,

2) innego pracownika niż wymieniony w pkt 1, którego praca pozostaje w związku z udzielaniem świad­

czeń zdrowotnych.

§ 3. Ustala się

1) tabelę miesięcznych stawek wynagrodzenia zasadniczego, stanowiącą załącznik nr 1 do rozporządze­

nia,

2) tabelę zaszeregowania stanowisk pracy dla pracowników zakładów, o których mowa w § 1, z wyłączeniem pracowników stacji sanitarno-epidemiologicznych, stanowiącą załącznik nr 2 do rozporządzenia,

3) tabelę zaszeregowania stanowisk pracy dla pracowników stacji sanitarno-epidemiologicznych,

stanowiącą załącznik nr 3 do rozporządzenia.

§ 4. 1. Miesięczna stawka wynagrodzenia zasadniczego określona w załączniku nr 1 do rozporządzenia

przysługuje za pełny wymiar czasu pracy.

2. Pracownikowi zatrudnionemu w niepełnym wymiarze czasu pracy wszystkie składniki wynagrodzenia

przysługują w wysokości proporcjonalnej do wymiaru

czasu pracy określonego w umowie o pracę.

3. Godzinową stawkę wynagrodzenia zasadniczego

oblicza się dzieląc miesięczną stawkę wynagrodzenia

zasadniczego, wynikającą z osobistego zaszeregowania pracownika, przez liczbę godzin pracy przypadają­

cych do przepracowania w danym miesiącu.

ł

§ 5. 1. Wykaz stanowisk, na których przysługuje do-

datek funkcyjny, i stawek dodatku funkcyjnego, ustalonych w relacji procentowej do wynagrodzenia zasadniczego, określa załącznik nr 4 do rozporządzenia.

2. Przy ustalaniu stawki dodatku funkcyjnego pracodawca powinien kierować się w szczególności wielkością komórki organizacyjnej oraz stopniem trudności i złożoności wykonywanych prac.

§ 6. 1. W ramach środków na wynagrodzenia może

być tworzony fundusz premiowy.

2. Wysokość funduszu premiowego, zadania oraz

zasady premiowania określa zakładowy regulamin

premiowania.

§ 7. 1. Pracownikom Inspekcji Sanitarnej wykonującym czynności

kontrolne przysługuje dodatek specjalny do wynagrodzenia.

2. Zasady i tryb przyznawania oraz wysokość dodatku, o którym mowa w ust. 1, określa rozporządze­

nie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia

25 marca 1999 r. w sprawie zasad i trybu przyznawania pracownikom Inspekcji Sanitarnej wykonującym

czynności kontrolne dodatku specjalnego do wynagrodzenia oraz wysokości tego dodatku (Dz. U. Nr 29,

poz. 280).

§ 8. 1. Pracownikowi przysługuje dodatek za wysłu­

gę lat w wysokości wynoszącej po 5 latach pracy 5%

miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego. Dodatek

ten wzrasta o 1% za każdy dalszy rok pracy, aż do osią­

gnięcia 20% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego po 20 i więcej latach pracy.

2. Do okresu pracy uprawniającego do dodatku za

wysługę lat wlicza się wszystkie poprzednie zakończo­

ne okresy zatrudnienia.

3. Do okresu pracy uprawniającego do dodatku za

wysługę lat wlicza się także inne okresy, jeżeli z mocy

odrębnych przepisów podlegają one wliczeniu do

okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze.

.~

"

-

2863-

4. W przypadku gdy praca w zakładzie, o którym

mowa w § 1, stanowi dodatkowe zatrudnienie, do okresu dodatkowego zatrudnienia nie podlegają zaliczeniu

okresy zatrudnienia podstawowego.

5. Dodatek za wysługę lat jest wypłacany w terminie wypłaty wynagrodzenia

1) począwszy od pierwszego dnia miesiąca następu­

jącego po miesiącu, w którym pracownik nabył

prawo do dodatku lub prawo do wyższej stawki dodatku, jeżeli nabycie prawa nastąpiło w ciągu miesiąca,

2) za dany miesiąc, jeżeli nabycie prawa do dodatku

lub prawa do wyższej stawki dodatku nastąpiło

pierwszego dnia miesiąca.

6. Dodatek za wysługę lat przysługuje pracownikowi za dni, za które otrzymuje wynagrodzenie. Dodatek ten przysługuje za dni nieobecności w pracy z powodu niezdolności do pracy wskutek choroby bądź

konieczności osobistego sprawowania opieki nad

dzieckiem lub chorym członkiem rodziny, za które pracownik otrzymuje zasiłek z ubezpieczenia społeczne­

go.

§ 9. 1. Pracownikowi działalności podstawowej posiadającemu stopień naukowy doktora, doktora habili-

towanego lub tytuł naukowy profesora przysługuje

miesięczny dodatek ustalony w relacji procentowej do

wynagrodzenia zasadniczego

Stopień (tytuł) naukowy

Procent wynagrodzenia zasadniczego

Profesor

do 50%, jednak nie mniej niż 185 zł

Doktor habilitowany

do 30%, jednak nie mniej niż 125 zł

Doktor

do 20%, jednak nie mniej niż 65 zł

2. Pracownikowi posiadającemu jednocześnie

określony stopień i tytuł naukowy przysługuje tylko jeden dodatek w wyższej wysokości.

3. Dodatek przysługuje począwszy od pierwszego

dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym

nastąpiło udokumentowanie uprawnień.

§ 10. Pracownikowi, o którym mowa w § 2, zatrudnionemu w jednostce organizacyjnej więziennictwa,

z tytułu pracy z osobami pozbawionymi wolności, przysługuje dodatek w wysokości od 10% do 50% miesięcz­

nego wynagrodzenia zasadniczego.

§ 11. 1. Za każdą godzinę pracy wykonywanej w porze nocnej pracownikowi przysługuje, z zastrzeżeniem

ust. 2, dodatkowe wynagrodzenie w wysokości 20% godzinowej stawki wynagrodzenia zasadniczego. Dodatkowe wynagrodzenie nie może być niższe od wynagrodzenia, o którym mowa wart. 137 § 2 Kodeksu pracy.

2. Lekarzowi, pracownikowi z wyższym wykształce­

niem medycznym innym niż lekarskie, pielęgniarce

(asystentce pielęgniarskiej, młodszej pielęgniarce, pielęgniarce przyuczonej), technikowi medycznemu, opiekunce dziecięcej, salowej, sanitariuszowi, zatrudnionym w zakładzie przeznaczonym dla osób, których stan

zdrowia wymaga udzielania całodobowych świadczeń

zdrowotnych, przysługuje zamiast dodatkowego wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1, dodatkowe wynagrodzenie w wysokości 65% godzinowej stawki wynagrodzenia zasadniczego za każdą godzinę pracy wykonywanej w porze nocnej.

3. Pracownikom, o których mowa w ust. 2, za pracę

w dni ustawowo wolne od pracy (niedziele i święta)

przysługuje dodatek w wysokości 45% godzinowej

stawki wynagrodzenia zasadniczego za każdą godzinę

pracy wykonywanej w porze dziennej.

4. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się do pracowników zatrudnionych w systemie pracy zmianowej, w ramach

którego pracownicy wymieniają się na tych samych

stanowiskach zgodnie z określonym dla nich harmonogramem czasu pracy.

§ 12. 1. Kierowcy samochodu osobowego może

być przyznane, za jego zgodą, wynagrodzenie ryczałto­

we obejmujące poszczególne składniki wynagrodzenia

(w szczególności: wynagrodzenie zasadnicze, dodatek

za pracę w godzinach nadliczbowych oraz dodatkowe

wynagrodzenie za pracę w porze nocnej), uwzględnia­

jące liczbę godzin przypadających do przepracowania

w okresie jednego miesiąca, w przypadkach gdy fak-

tyczny czas pracy kierowcy w poszczególnych miesią­

cach nie ulega wahaniom i odpowiada liczbie godzin

przyjętych do obliczenia wynagrodzenia .

2. Kierowcy, któremu powierzono dodatkowe czynności wykraczające poza zakres jego normalnych obowiązków, przysługuje dodatek w wysokości do 60%

najniższej

stawki

wynagrodzenia

zasadniczego

w pierwszej kategorii zaszeregowania określonej w tabeli miesięcznych stawek wynagrodzenia zasadnicze-

go, stanowiącej załącznik nr 1 do rozporządzenia.

3. Wysokość dodatku, o którym mowa w ust. 2, za

wykonywanie poszczególnych czynności ustala pracodawca, uwzględniając rodzaj czynności i ich uciążli ­

wość.

§ 13. 1. Za długoletnią pracę pracownikowi przysłu­

gują nagrody jubileuszowe w wysokości

1) 75% miesięcznego wynagrodzenia pracy,

po 20 latach

2) 100% miesięcznego wynagrodzenia - po 25 latach

pracy,

-

2864-

3) 150% miesięcznego wynagrodzenia - po 30 latach

pracy,

4) 200% miesięcznego wynagrodzenia - po 35 latach

pracy,

5) 300% miesięcznego wynagrodzenia - po 40 latach

pracy.

2. Do okresu pracy uprawniającego do nagrody jubileuszowej wlicza się wszystkie poprzednie zakończo­

ne okresy zatrudnienia oraz inne okresy, jeżeli z mocy

odrębnych przepisów podlegają one wliczeniu do

okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze.

3. W razie równoczesnego pozostawania w więcej

niż jednym stosunku pracy, do okresu pracy uprawniającego do nagrody jubileuszowej wlicza się jeden

z tych okresów.

4. Pracownik nabywa prawo do nagrody jubileuszowej w dniu upływu okresu uprawniającego do nagrody.

5. Pracownik jest obowiązany udokumentować

swoje prawo do nagrody jubileuszowej, jeżeli w jego

aktach osobowych brak jest odpowiedniej dokumentacji.

6. Wypłata nagrody jubileuszowej powinna nastą­

pić niezwłocznie po nabyciu przez pracownika prawa

do tej nagrody.

7. Podstawę obliczenia nagrody jubileuszowej stanowi wynagrodzenie przysługujące pracownikowi

w dniu nabycia prawa do nagrody, a jeżeli dla pracownika jest to korzystniejsze - wynagrodzenie przysłu­

gujące w dniu jej wypłaty. Jeżeli pracownik nabył prawo do nagrody jubileuszowej będąc zatrudnionym

w innym wymiarze czasu pracy niż w dniu jej wypłaty,

podstawę obliczenia nagrody stanowi wynagrodzenie

przysługujące pracownikowi w dniu nabycia prawa do

nagrody. Nagrodę oblicza się według zasad obowiązu­

jących przy ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za

urlop wypoczynkowy.

8. W razie ustania stosunku pracy w związku z przejpracownika na rentę z tytułu niezdolności do

pracy lub emeryturę, pracownikowi, któremu do nabycia prawa do nagrody jubileuszowej brakuje mniej niż

12 miesięcy, licząc od dnia rozwiązania stosunku pracy, nagrodę tę wypłaca się w dniu rozwiązania stosunku pracy.

ściem

9. Jeżeli w dniu wejścia w życie rozporządzenia albo w dniu wejścia w życie przepisów wprowadzają­

cych zaliczalność do okresów uprawniających do

świadczeń pracowniczych okresów nie podlegających

dotychczas wliczeniu, pracownikowi upływa okres

uprawniający go do dwóch lub więcej nagród, wypła­

ca mu się tylko jedną nagrodę - najwyższą·

10. Pracownikowi, który w dniu wejścia w życie rozdniu wejścia w życie przepisów,

o których mowa w ust. 9, ma okres dłuższy niż wymagany do nagrody jubileuszowej danego stopnia,

a w ciągu 12 miesięcy od tego dnia upłynie okres

uprawniający go do nabycia nagrody wyższego stopnia, nagrodę niższą wypłaca się w pełnej wysokości,

a w dniu nabycia prawa do nagrody wyższej - różnicę

między kwotą nagrody wyższej a kwotą nagrody niż­

szej.

11 . Przepisy ust. 9 i 10 mają odpowiednio zastosowanie, w razie gdy w dniu, w którym pracownik udokumentował swoje prawo do nagrody, był uprawniony do nagrody wyższego stopnia oraz w razie gdy pracownik prawo to nabywa w ciągu 12 miesięcy od tego

dnia.

14. 1. Pracownikowi

§

spełniającemu

warunki

uprawniające do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy, którego stosunek pracy ustał w związ­

ku z przejściem na emeryturę lub rentę, przysługuje

jednorazowa odprawa pieniężna w wysokości

1) jednomiesięcznego wynagrodzenia, jeśli był za-

trudniony krócej niż 15 lat,

2) dwumiesięcznego wynagrodzenia, jeśli był zatrud-

niony co najmniej 15 lat,

3) trzymiesięcznego wynagrodzenia, jeśli był zatrud-

niony co najmniej 20 lat.

2. Odprawę pieniężną oblicza się według zasad

obowiązujących przy ustalaniu ekwiwalentu pieniężne­

go za urlop wypoczynkowy.

3. Okresy pracy i inne okresy uprawniające do odprawy ustala się według zasad obowiązujących przy

ustalaniu okresów uprawniających do dodatku za wysługę lat.

4. Pracownik, który otrzymał odprawę, nie może

ponownie nabyć do niej prawa.

§ 15. Pracownikowi zatrudnionemu w zakładzie,

o którym mowa w § 1, w dniu 1 października 1999 r.,

który przed tym dniem nabył prawo do nagrody jubileuszowej, przy ustalaniu prawa do kolejnych nagród jubileuszowych wlicza się także te okresy, które zostały

mu wliczone przy ustalaniu prawa do nagrody jubileuszowej, do której nabył prawo przed dniem 1 paź­

dziernika 1999 r.

§ 16. Traci moc rozporządzenie Ministra Zdrowia

i Opieki Społecznej z dnia 2 lipca 1992 r. w sprawie zasad wynagradzania pracowników publicznych zakła­

dów opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 55, poz. 273, z 1993 r.

Nr 41 , poz. 190, z 1994 r. Nr 21, poz. 75, Nr 69, poz. 303

i Nr 125, poz. 614, z 1995 r. Nr 8, poz. 42, Nr 84, poz. 424

i Nr 122, poz. 594, z 1996 r. Nr 80, poz. 377, z 1997 r.

Nr 24, poz. 127 i Nr 34, poz. 214 oraz z 1998 r. Nr 3,

poz. 8 i Nr 42, poz. 254).

17. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem

z wyjątkiem przepisów § 3 i § 5, które

wchodzą w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia

1 marca 1999 r., oraz przepisów § 13-15, które wchodzą w życie z dniem 1 października 1999 r.

§

ogłoszenia,

porządzenia albo w

Minister Zdrowia i Opieki Społecznej: F. Cegielska

-

2862-

Poz. 543

543

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA I OPIEKI SPOŁECZNEJ

z dnia 8 czerwca 1999 r.

w sprawie zasad wynagradzania pracowników publicznych zakładów opieki zdrowotnej.

Na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91,

poz. 408, z 1992 r. Nr 63, poz. 315, z 1994 r. Nr 121,

poz. 591, z 1995 r. Nr 138, poz. 682, z 1996 r. Nr 24,

poz 110, z 1997 r. Nr 104, poz. 661, Nr 121, poz. 769

i Nr 158, poz. 1041, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, Nr 117,

poz. 756 i Nr 162, poz. 1115 oraz z 1999 r. Nr 28, poz. 255

i 256) zarządza się, co następuje