Ustawa z dnia 7 maja 1999 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

W ustawie z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym

(Dz. U. Nr 11, poz. 50, Nr 28, poz. 127 i Nr 129, poz. 599, z 1994 r. Nr 132, poz. 670, z 1995 r. Nr 44, poz. 231 i Nr 142, poz. 702 i 703, z 1996 r. Nr 137, poz. 640, z 1997 r. Nr 111, poz. 722, Nr 123, poz. 776 i 780, Nr 137, poz. 926, Nr 141, poz. 943 i Nr 162, poz. 1104 oraz z 1998 r. Nr 139, poz. 905 i Nr 161, poz. 1076) po art. 21 dodaje się art. 21a-21e w brzmieniu

„

Art. 21a.

1.

Osoby fizyczne nie mające stałego miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, zwane dalej „podróżnymi”, mają prawo do otrzymania zwrotu podatku zapłaconego

przy nabyciu towarów, które w stanie nienaruszonym zostały wywiezione przez nich poza

państwową granicę Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem ust. 3 oraz art. 21b

i 21c.

2.

Miejsce stałego zamieszkania, o którym mowa w ust. 1, ustala się na podstawie paszportu

lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość.

3.

Zwrot podatku nie przysługuje w przypadku nabycia paliw silnikowych.

Art. 21b.

1.

Zwrot podatku, o którym mowa w art. 21a ust. 1, przysługuje w przypadku zakupu towarów

u podatników, zwanych dalej „sprzedawcami”

1)

zarejestrowanych jako podatnicy podatku od towarów i usług oraz

2)

prowadzących ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących,

o której mowa w art. 29 ust. 1, oraz

3)

którzy zawarli umowy w sprawie zwrotu podatku przynajmniej z jednym z podmiotów, o

których mowa w ust. 7.

2.

Przepis ust. 1 pkt 3 nie ma zastosowania w przypadku, gdy sprzedawca dokonuje zwrotu

podatku podróżnemu.

3.

Sprzedawcami, o których mowa w ust. 1, nie mogą być podatnicy zwolnieni od podatku

na podstawie art. 14 ust. 1, 5 i 6 oraz podatnicy określeni w art. 14a ust. 1.

4.

Sprzedawcy

1)

są obowiązani poinformować właściwy urząd skarbowy w formie pisemnej, że są sprzedawcami,

o których mowa w art. 21b ust. 1,

2)

zapewniają podróżnym pisemną informację o zasadach zwrotu podatku w czterech językach

polskim, angielskim, niemieckim i rosyjskim,

3)

oznaczają punkty sprzedaży znakiem informującym podróżnych o możliwości zakupu w tych

punktach towarów, od których przysługuje zwrot podatku,

4)

są obowiązani poinformować właściwy urząd skarbowy o miejscu, gdzie podróżny dokonujący

zakupu towarów u tego podatnika może odebrać podatek, oraz z kim podatnicy ci mają

zawarte umowy o zwrot podatku, i przedłożyć kopie tych umów.

5.

Zwrot podatku jest dokonywany podróżnym w złotych przez sprzedawcę lub w punktach

zwrotu VAT przez podmioty, których przedmiotem działalności jest dokonywanie zwrotu,

o którym mowa w art. 21a ust. 1.

6.

Sprzedawcy, o których mowa w ust. 5, mogą dokonywać zwrotu, o którym mowa w art. 21a

ust. 1, pod warunkiem że ich obroty za poprzedni rok podatkowy wyniosły powyżej 400

tys. zł oraz dokonują zwrotu podatku wyłącznie w odniesieniu do towarów nabytych przez

podróżnego u tego sprzedawcy.

7.

Podmioty, o których mowa w ust. 5, nie będące sprzedawcami mogą dokonywać zwrotu,

o którym mowa w art. 21a ust. 1, pod warunkiem że podmioty te

1)

są od co najmniej 12 miesięcy zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług,

2)

powiadomiły w formie pisemnej właściwy urząd skarbowy o zamiarze rozpoczęcia działalności

w zakresie zwrotu podatku podróżnym,

3)

od co najmniej 12 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wydanie zaświadczenia,

o którym mowa w pkt 6, nie mają zaległości w podatkach stanowiących dochody budżetu

państwa oraz zaległości z tytułu składek wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,

4)

zawarły umowy ze sprzedawcami, o których mowa w ust. 1, w sprawie zwrotu podatku,

5)

złożyły we właściwym urzędzie skarbowym kaucję gwarancyjną w wysokości 5 mln zł w

formie

a)

depozytu pieniężnego,

b)

gwarancji bankowych,

c)

obligacji Skarbu Państwa, o co najmniej trzyletnim terminie wykupu,

6)

uzyskały od ministra właściwego do spraw finansów publicznych zaświadczenie stwierdzające

spełnienie łącznie warunków wymienionych w pkt 1-5.

8.

Kaucja gwarancyjna, o której mowa w ust. 7 pkt 5, jest utrzymywana przez cały okres

działalności podmiotu, o którym mowa w ust. 5, i podlega zwrotowi po zakończeniu działalności

związanej ze zwrotem podatku.

9.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

tryb przyjmowania kaucji gwarancyjnej, o której mowa w ust. 7 pkt 5.

10.

Podmiotem, o którym mowa w ust. 7, dokonującym zwrotu podatku może być wyłącznie spółka

z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółka akcyjna.

11.

Członkami władz spółek wymienionych w ust. 10 nie mogą być osoby karane za przestępstwa

karne skarbowe lub za przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

Art. 21c.

1.

Zwrot podatku może być dokonany, jeżeli podróżny wywiózł zakupiony towar za granicę

nie później niż w ostatnim dniu trzeciego miesiąca następującego po miesiącu, w którym

dokonał zakupu.

2.

Podstawą do dokonania zwrotu podatku jest przedstawienie przez podróżnego imiennego

dokumentu wystawionego przez sprzedawcę, zawierającego w szczególności kwotę podatku

zapłaconego przy sprzedaży towarów. Wywóz towaru powinien być potwierdzony na tym

dokumencie przez graniczny urząd celny pieczęcią zaopatrzoną w numerator. Do dokumentu

powinien być dołączony wystawiony przez sprzedawcę paragon z kasy rejestrującej, o

której mowa w art. 29 ust. 1.

3.

Graniczny urząd celny potwierdza wywóz towarów na dokumencie, o którym mowa w ust.

2, po okazaniu przez podróżnego wywożonego towaru i sprawdzeniu danych dotyczących

podróżnego zawartych w tym dokumencie z danymi zawartymi w przedstawionym paszporcie

lub innym dokumencie stwierdzającym tożsamość.

4.

Sprzedawcy oraz podmioty, o których mowa w art. 21b ust. 5, dokonujący zwrotu podatku

podróżnemu mają prawo do pobrania od podróżnego prowizji od zwracanej kwoty podatku.

5.

Rozliczenia między podmiotem, który dokonał zwrotu, a sprzedawcą towaru regulują zawarte

przez nich umowy.

Art. 21d.

1.

Do sprzedaży towarów, od których dokonano zwrotu podatku podróżnemu, sprzedawca stosuje

stawkę podatku 0%, pod warunkiem że

1)

spełnił wymogi, o których mowa w art. 21b ust. 4 pkt 1 i 4, oraz

2)

przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany miesiąc sprzedawca otrzymał dokument,

określony w art. 21c ust. 2, zawierający potwierdzenie wywozu tych towarów poza państwową

granicę Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza państwową

granicę Rzeczypospolitej Polskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 1 pkt

2 upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego od tej sprzedaży, nie

później jednak niż przed upływem 6 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dokonano

sprzedaży.

3.

Potwierdzony przez graniczny urząd celny dokument, o którym mowa w art. 21c ust. 2,

sprzedawca jest obowiązany przechowywać przez okres 5 lat, licząc od końca roku, w

którym wystawiono ten dokument.

Art. 21e.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi w drodze rozporządzenia

1)

wzór znaku, o którym mowa w art. 21b ust. 4 pkt 3,

2)

wzór dokumentu oraz wzór pieczęci, o których mowa w art. 21c ust. 2.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić w drodze rozporządzenia

1)

inne towary niż wymienione w art. 21a ust. 3, przy których wywozie nie stosuje się

art. 21a ust. 1,

2)

minimalną łączną wartość zakupów wynikającą z dokumentów, o których mowa w art. 21c

ust. 2, przy której można żądać zwrotu podatku,

3)

maksymalną wysokość prowizji, o której mowa w art. 21c ust. 4

- uwzględniając w szczególności sytuację gospodarczą państwa oraz sytuację w zakresie

obrotu towarowego z zagranicą poszczególnymi grupami towarów, sytuację rynkową w obrocie

towarami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz określone w

ustawie budżetowej dochody budżetu państwa, w szczególności dochody z tytułu podatku

od towarów i usług oraz podatku akcyzowego.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, wydając rozporządzenie, o którym

mowa w ust. 1 pkt 2, wprowadzi we wzorze dokumentu zabezpieczenia utrudniające jego

fałszowanie. Rodzaje i sposób zabezpieczeń powinny być uzgodnione z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych.

”

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z tym że przepisy

art. 21b ust. 4 pkt 1 i 4 i ust. 7 pkt 2, 5 i 6 oraz art. 21e wchodzą w życie z dniem

ogłoszenia.

1.

Osoby fizyczne nie mające stałego miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, zwane dalej „podróżnymi”, mają prawo do otrzymania zwrotu podatku zapłaconego

przy nabyciu towarów, które w stanie nienaruszonym zostały wywiezione przez nich poza

państwową granicę Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem ust. 3 oraz art. 21b

i 21c.

2.

Miejsce stałego zamieszkania, o którym mowa w ust. 1, ustala się na podstawie paszportu

lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość.

3.

Zwrot podatku nie przysługuje w przypadku nabycia paliw silnikowych.

1.

Zwrot podatku, o którym mowa w art. 21a ust. 1, przysługuje w przypadku zakupu towarów

u podatników, zwanych dalej „sprzedawcami”

1)

zarejestrowanych jako podatnicy podatku od towarów i usług oraz

2)

prowadzących ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących,

o której mowa w art. 29 ust. 1, oraz

3)

którzy zawarli umowy w sprawie zwrotu podatku przynajmniej z jednym z podmiotów, o

których mowa w ust. 7.

2.

Przepis ust. 1 pkt 3 nie ma zastosowania w przypadku, gdy sprzedawca dokonuje zwrotu

podatku podróżnemu.

3.

Sprzedawcami, o których mowa w ust. 1, nie mogą być podatnicy zwolnieni od podatku

na podstawie art. 14 ust. 1, 5 i 6 oraz podatnicy określeni w art. 14a ust. 1.

4.

Sprzedawcy

1)

są obowiązani poinformować właściwy urząd skarbowy w formie pisemnej, że są sprzedawcami,

o których mowa w art. 21b ust. 1,

2)

zapewniają podróżnym pisemną informację o zasadach zwrotu podatku w czterech językach

polskim, angielskim, niemieckim i rosyjskim,

3)

oznaczają punkty sprzedaży znakiem informującym podróżnych o możliwości zakupu w tych

punktach towarów, od których przysługuje zwrot podatku,

4)

są obowiązani poinformować właściwy urząd skarbowy o miejscu, gdzie podróżny dokonujący

zakupu towarów u tego podatnika może odebrać podatek, oraz z kim podatnicy ci mają

zawarte umowy o zwrot podatku, i przedłożyć kopie tych umów.

5.

Zwrot podatku jest dokonywany podróżnym w złotych przez sprzedawcę lub w punktach

zwrotu VAT przez podmioty, których przedmiotem działalności jest dokonywanie zwrotu,

o którym mowa w art. 21a ust. 1.

6.

Sprzedawcy, o których mowa w ust. 5, mogą dokonywać zwrotu, o którym mowa w art. 21a

ust. 1, pod warunkiem że ich obroty za poprzedni rok podatkowy wyniosły powyżej 400

tys. zł oraz dokonują zwrotu podatku wyłącznie w odniesieniu do towarów nabytych przez

podróżnego u tego sprzedawcy.

7.

Podmioty, o których mowa w ust. 5, nie będące sprzedawcami mogą dokonywać zwrotu,

o którym mowa w art. 21a ust. 1, pod warunkiem że podmioty te

1)

są od co najmniej 12 miesięcy zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług,

2)

powiadomiły w formie pisemnej właściwy urząd skarbowy o zamiarze rozpoczęcia działalności

w zakresie zwrotu podatku podróżnym,

3)

od co najmniej 12 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wydanie zaświadczenia,

o którym mowa w pkt 6, nie mają zaległości w podatkach stanowiących dochody budżetu

państwa oraz zaległości z tytułu składek wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,

4)

zawarły umowy ze sprzedawcami, o których mowa w ust. 1, w sprawie zwrotu podatku,

5)

złożyły we właściwym urzędzie skarbowym kaucję gwarancyjną w wysokości 5 mln zł w

formie

a)

depozytu pieniężnego,

b)

gwarancji bankowych,

c)

obligacji Skarbu Państwa, o co najmniej trzyletnim terminie wykupu,

6)

uzyskały od ministra właściwego do spraw finansów publicznych zaświadczenie stwierdzające

spełnienie łącznie warunków wymienionych w pkt 1-5.

8.

Kaucja gwarancyjna, o której mowa w ust. 7 pkt 5, jest utrzymywana przez cały okres

działalności podmiotu, o którym mowa w ust. 5, i podlega zwrotowi po zakończeniu działalności

związanej ze zwrotem podatku.

9.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

tryb przyjmowania kaucji gwarancyjnej, o której mowa w ust. 7 pkt 5.

10.

Podmiotem, o którym mowa w ust. 7, dokonującym zwrotu podatku może być wyłącznie spółka

z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółka akcyjna.

11.

Członkami władz spółek wymienionych w ust. 10 nie mogą być osoby karane za przestępstwa

karne skarbowe lub za przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

1.

Zwrot podatku może być dokonany, jeżeli podróżny wywiózł zakupiony towar za granicę

nie później niż w ostatnim dniu trzeciego miesiąca następującego po miesiącu, w którym

dokonał zakupu.

2.

Podstawą do dokonania zwrotu podatku jest przedstawienie przez podróżnego imiennego

dokumentu wystawionego przez sprzedawcę, zawierającego w szczególności kwotę podatku

zapłaconego przy sprzedaży towarów. Wywóz towaru powinien być potwierdzony na tym

dokumencie przez graniczny urząd celny pieczęcią zaopatrzoną w numerator. Do dokumentu

powinien być dołączony wystawiony przez sprzedawcę paragon z kasy rejestrującej, o

której mowa w art. 29 ust. 1.

3.

Graniczny urząd celny potwierdza wywóz towarów na dokumencie, o którym mowa w ust.

2, po okazaniu przez podróżnego wywożonego towaru i sprawdzeniu danych dotyczących

podróżnego zawartych w tym dokumencie z danymi zawartymi w przedstawionym paszporcie

lub innym dokumencie stwierdzającym tożsamość.

4.

Sprzedawcy oraz podmioty, o których mowa w art. 21b ust. 5, dokonujący zwrotu podatku

podróżnemu mają prawo do pobrania od podróżnego prowizji od zwracanej kwoty podatku.

5.

Rozliczenia między podmiotem, który dokonał zwrotu, a sprzedawcą towaru regulują zawarte

przez nich umowy.

1.

Do sprzedaży towarów, od których dokonano zwrotu podatku podróżnemu, sprzedawca stosuje

stawkę podatku 0%, pod warunkiem że

1)

spełnił wymogi, o których mowa w art. 21b ust. 4 pkt 1 i 4, oraz

2)

przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany miesiąc sprzedawca otrzymał dokument,

określony w art. 21c ust. 2, zawierający potwierdzenie wywozu tych towarów poza państwową

granicę Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza państwową

granicę Rzeczypospolitej Polskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 1 pkt

2 upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego od tej sprzedaży, nie

później jednak niż przed upływem 6 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dokonano

sprzedaży.

3.

Potwierdzony przez graniczny urząd celny dokument, o którym mowa w art. 21c ust. 2,

sprzedawca jest obowiązany przechowywać przez okres 5 lat, licząc od końca roku, w

którym wystawiono ten dokument.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi w drodze rozporządzenia

1)

wzór znaku, o którym mowa w art. 21b ust. 4 pkt 3,

2)

wzór dokumentu oraz wzór pieczęci, o których mowa w art. 21c ust. 2.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić w drodze rozporządzenia

1)

inne towary niż wymienione w art. 21a ust. 3, przy których wywozie nie stosuje się

art. 21a ust. 1,

2)

minimalną łączną wartość zakupów wynikającą z dokumentów, o których mowa w art. 21c

ust. 2, przy której można żądać zwrotu podatku,

3)

maksymalną wysokość prowizji, o której mowa w art. 21c ust. 4

- uwzględniając w szczególności sytuację gospodarczą państwa oraz sytuację w zakresie

obrotu towarowego z zagranicą poszczególnymi grupami towarów, sytuację rynkową w obrocie

towarami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz określone w

ustawie budżetowej dochody budżetu państwa, w szczególności dochody z tytułu podatku

od towarów i usług oraz podatku akcyzowego.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, wydając rozporządzenie, o którym

mowa w ust. 1 pkt 2, wprowadzi we wzorze dokumentu zabezpieczenia utrudniające jego

fałszowanie. Rodzaje i sposób zabezpieczeń powinny być uzgodnione z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych.