Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 12 maja 1999 r. w sprawie szczegółowych zasad współdziałania straży ochrony kolei z Policją i Strażą Graniczną

§ 10. W miejscach, gdzie nie mogą być urządzane

stałe zasłony odśnieżne, należy ustawiać przenośne zasłony odśnieżne.

§ 11. Przenośnych zasłon odśnieżnych nie należy

ustawiać

i składować pod przewodami napowietrznych linii elektroenergetycznych oraz na obszarach

w obrębie widoczności przejazdów i przejść kolejowych, określonych w przepisach, o których mowa w § 3.

§ 12. 1. Pasy przeciwpożarowe powinny być urzą­

dzane jako dwa równoległe do linii kolejowej pasy terenu, o szerokości co najmniej 2 m, odległe od siebie od

10 m do 15 m i połączone ze sobą co 25 m do 50 m tej

samej szerokości pasami poprzecznymi. Pierwszy pas

terenu powinien być urządzony w odległości od 2 m do

5 m od dolnej krawędzi nasypu lub górnej krawędzi

przekopu linii kolejowej, a w razie występowania rowów bocznych - od zewnętrznej krawędzi tych rowów.

2. Pasy terenu, o których mowa w ust. 1, powinny

być całkowicie oczyszczone z wszelkiej roślinności do

7. Skuteczność ochrony linii kolejowych przy pomocy żywopłotów liściastych można zwiększyć przez

urządzenie obok siebie trzech żywopłotów dwurzędo­

wych; odległość między żywopłotami powinna wynosić minimum 2 m jeden od drugiego, licząc od zewnętrznej krawędzi pasa przeznaczonego do jego

utrzymania.

warstwy mineralnej, a na gruntach torfiastych - posypane warstwą piasku o grubości od 0,01 m do 0,02 m,

natomiast prostokąty powstałe między pasami terenu

powinny być oczyszczone z krzewów, suchej ściółki

i gałęzi oraz zadrzewione gatunkami roślin liściastych,

jeśli warunki siedliskowe zapewniają prawidłowy ich

rozwój.

§ 8. Żywopłoty powinny być utrzymywane zgodnie

z zasadami ochrony i pielęgnacji roślin.

§ 13. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.

§ 9. Parkany jako stałe zasłony odśnieżne powinny

być wykonywane z materiałów zapewniających trwałość i skuteczność parkanu.

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej

T. Syryjczyk

477

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA TRANSPORTU I GOSPODARKI MORSKIEJ

z dnia 12 maja 1999 r.

w sprawie szczegółowych zasad współdziałania straży ochrony kolei z Policją i Strażą Graniczną.

Na podstawie art. 51 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia

27 czerwca 1997 r. o transporcie kolejowym (Dz. U.

Nr 96, poz. 591 i z 1998 r. Nr 106, poz. 668) zarządza się,

co następuje

§ 1. Straż ochrony kolei, wykonując zadania określone wart. 49 ust. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r.

o transporcie kolejowym (Dz. U. Nr 96, poz. 591

i z 1998 r. Nr 106, poz. 668), współdziała z Policją i Strażą Graniczną·

§ 2.1. Współdziałanie straży ochrony kolei z Policją

polega w szczególności na

1) wspólnym prowadzeniu działań porządkowych

w celu zapewnienia porządku oraz bezpieczeństwa

ludzi i mienia na obszarze kolejowym, w pociągach

i innych pojazdach szynowych,

4) współpracy przy zabezpieczaniu miejsca wypadków kolejowych do czasu przybycia organów,

o których mowa w pkt 3,

5) udzielaniu w miarę potrzeby pomocy przy doprowadzaniu do organów Policji sprawców przestępstw,

6) wzajemnym korzystaniu ze środków łączności,

środków transportu i psów służbowych wraz

z przewodnikiem podczas prowadzenia wspólnych

działań lub ściganiu sprawców przestępstw,

7) organizowaniu wspólnych szkoleń funkcjonariuszy

straży ochrony kolei i Policji oraz współpracy przy

szkoleniu psów służbowych.

2) organizowaniu i prowadzeniu wspólnych patroli,

2. Komendanci straży ochrony kolei współdziałają

z właściwymi komendantami terenowych organów Policji poprzez

3) współpracy przy zabezpieczaniu miejsca przestęp­

stwa w celu niedopuszczenia do zatarcia śladów

i dowodów przed przybyciem organów uprawnionych do prowadzenia śledztwa lub dochodzenia,

1) stałą wymianę informacji o zagrożeniach bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz porządku na obszarze

kolejowym, w pociągach i innych pojazdach szynowych,

-

2657-

c) zmierzających do ujawnienia i zatrzymania osób

podejrzanych o popełnienie przestępstwa lub

wykroczenia, których ściganie należy do właści­

wości Straży Granicznej,

2) wspólne ustalanie zadań i sposobu ich realizacji dla

zapewnienia bezpieczeństwa i porządku,

3) opracowywanie szczegółowych planów współdzia­

łania ze szczególnym uwzględnieniem rejonów,

w których występuje nasilenie przestępstw i wykroczeń,

4) ustalanie planów zabezpieczenia stacji i dworców

w związku ze wzmożonych ruchem pasażerskim,

5) organizowanie odpraw w

wspólnych działań.

razie

wykonywania

§ 3. 1. Współdziałanie straży ochrony kolei ze Strażą Graniczną obejmuje zasięg terytorialny kolejowego

przejścia granicznego.

2. Współdziałanie, o którym mowa w ust. 1, polega

w szczególności na

Poz. 477 i 478

3) współpracy przy zabezpieczaniu miejsca przestęp­

stwa w zakresie właściwości Straży Granicznej,

w celu niedopuszczenia do zatarcia śladów i dowodów przed przybyciem organów uprawnionych do

prowadzenia śledztwa lub dochodzenia,

4) współpracy przy zabezpieczaniu miejsc wypadków

kolejowych do czasu przybycia organów, o których

mowa w pkt 3,

5) wzajemnym korzystaniu z psów służbowych wraz

z przewodnikiem, pomieszczeń służbowych oraz

sprzętu technicznego,

a) zagrożeniach bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz

porządku na obszarze kolejowym, w pociągach

i innych pojazdach szynowych,

6) prowadzeniu wspólnej działalności szkoleniowej,

obejmującej organizowanie wspólnych szkoleń

funkcjonariuszy straży ochrony kolei i Straży Granicznej oraz współpracę przy szkoleniu psów służ­

bowych.

b) nielegalnej migracji i związanych z nią zakłóce­

niach porządku publicznego,

ży ochrony kolei współpracują z właściwymi

1) stałej wymianie informacji o

c) przestępstwach i wykroczeniach oraz ich sprawcach, do których ścigania właściwa jest Straż

Graniczna,

2) prowadzeniu wspólnych działań

a) porządkowych, w celu zapewnienia bezpieczeń­

stwa ludzi i mienia oraz porządku publicznego,

b) związanych z kontrolą legalności pobytu cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przeprowadzanych na obszarze kolejowym,

3. W zakresie określonym w ust. 2 komendanci strakomendantami Straży Granicznej.

§ 4. Traci moc zarządzenie nr 318 Ministra Komunikacji z dnia 3 listopada 1961 r. w sprawie określenia

szczegółowych zasad i sposobu współdziałania organów ochrony kolei z organami Milicji Obywatelskiej

i ochrony granic (Dz. Urz. MK Nr 62, poz. 368).

§ 5. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej

w z. K.J. Tchórzewski

478

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA TRANSPORTU I GOSPODARKI MORSKIEJ

z dnia 13 maja 1999 r.

w sprawie wymiany praw jazdy.

Na podstawie art. 150 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98,

poz. 602, Nr 123, poz. 779 i Nr 160, poz. 1086 oraz

z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 133, poz. 872) zarządza

się, co następuje

§ 1. Rozporządzenie określa warunki i terminy wymiany praw jazdy i innych dokumentów uprawniają­

cych do kierowania pojazdami lub potwierdzających

dodatkowe kwalifikacje kierujących pojazdami, zwanych dalej "dokumentami".

§ 2. 1. Wymiany dokumentów, o których mowa

w § 1, dokonuje organ wydający dokument stwierdzający uprawnienia do kierowania pojazdami, na wniosek osoby uprawnionej do kierowania pojazdami zło­

żony na druku, którego wzór określa załącznik do rozporządzenia.

2. Przyjmując wniosek o wymianę dokumentu organ, o którym mowa w ust. 1, określa termin odbioru

nowego dokumentu. Okres od dnia złożenia wniosku

do dnia stanowiącego określony termin odbioru nowego dokumentu nie może być dłuższy niż 30 dni.

3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, osoba dołącza

1) jedną fotografię bez nakrycia głowy, nie podklejoną, o wymiarach 3,5 x 4,5 cm,

2) zamówienie wykonania dokumentu wraz z wzorem

podpisu,

3) kserokopię dokumentu podlegającego wymianie.

4. Nowy dokument wydaje się po unieważnieniu

dotychczasowego dokumentu przez odcięcie lewego

rogu o powierzchni co najmniej 1 cm 2 . Unieważniony

dokument zwraca się jego posiadaczowi.

§ 3. 1. W zakresie dokumentów wydanych na podstawie przepisów rozporządzenia Ministrów Transportu Drogowego i Lotniczego oraz Obrony Narodowej

-

nych z jego utrzymaniem powinny mieć szerokość od

2 m do 3 m w zależności od rodzaju roślin w żywopłocie.

3. Żywopłoty powinny być możliwie gęste w celu skutecznego przeciwdziałania tworzeniu się śnieżnych zasp.

4. Żywopłoty powinny być utrzymywane w takiej

wysokości, aby ograniczały nawiewanie śniegu na tory kolejowe w czasie zamieci śnieżnych.

5. Żywopłoty powinny być urządzane z roślin iglastych; urządzanie żywopłotów z roślin liściastych moż­

liwe jest jedynie wtedy, gdy warunki siedliskowe nie

gwarantują prawidłowego rozwoju gatunkom roślin

iglastych.

6. Na terenach, gdzie linie kolejowe są szczególnie

narażone na zamiecie śnieżne, powinny być urządzane

dwa dwurzędowe żywopłoty; odległość między żywo­

płotami powinna wynosić od 6 m do 10 m, licząc od zewnętrznej

krawędzi

Poz. 476 i 477

2656-

pasa przeznaczonego do jego

utrzymania.