Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 20 kwietnia 1999 r. w sprawie materiału biologicznego wykorzystywanego w rozrodzie zwierząt gospodarskich.

§ 29. Do Księgi Stadnej Koni Arabskich Czystej Krwi

wpisuje się ogiery, klacze i źrebięta pochodzące od rodziców wpisanych do polskiej księgi stadnej koni arabskich czystej krwi lub odpowiedniej księgi zagranicznej,

uznanej przez Światową Organizację Konia Arabskiego.

3. W przypadku wpisywania do ksiąg, o których mowa w § 27, zwierząt importowanych wpis do księgi może być dokonany, jeżeli wniosek został złożony w terminie nie dłuższym niż 3 miesiące od dnia importu.

§ 31. Numer wpisu w księdze koni, o którym mowa

w § 30 ust. 1 pkt 3, powinien zawierać

1) symbol oznaczający księgę,

1. W księgach ras, odmian i płci oraz rejestrach koni zapisywane są następujące informacje

2) kolejny numer wpisu do księgi,

1) imię, nazwisko i adres zamieszkania albo nazwa

3) dwu literowy symbol nadany przez prowadzącego

§ 30.

księgę·

i siedziba hodowcy,

2) data wpisu,

3) numer wpisu w księdze,

4) data urodzenia zwierzęcia,

5) szczegółowy opis umaszczenia, odmian i znaków

§ 32. 1. Pochodzenie koni wpisywanych do ksiąg,

o których mowa w § 27 ust. 1, powinno być potwierdzone badaniem grup krwi lub badaniem innych markerów genetycznych dokonanym w laboratorium prowadzonym lub wskazanym przez prowadzącego księ­

gę·

szczegól nych,

6) wymiary zwierzęcia,

7) pochodzenie zwierzęcia,

8) wyniki oceny wartości użytkowej,

9) wartość hodowlana zwierzęcia, jeżeli ocena tej wartości została dokonana,

2. Pochodzenie ogiera lub klaczy urodzonych w wyniku sztucznego unasienniania lub przenoszenia zarodków, wpisywanych do księgi, powinno być potwierdzone badaniem grup krwi lub badaniem innych markerów

genetycznych, dokonanym w laboratorium prowadzonym lub wskazanym przez prowadzącego księgę.

10) daty pokryć,

Rozdział 10

11) daty urodzeń źrebiąt pochodzących od zwierzęcia

wpisanego do księgi,

12) data importu, w przypadku zwierząt importowanych,

13) data trzebienia lub padnięcia.

2. Przepisy ust. 1 pkt 2, 3, 5, 6, 8 i 9 nie dotyczą ksiąg,

o których mowa w § 27 ust. 2.

Przepis końcowy

§ 33. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej

A.K. Ba/azs

451

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I GOSPODARKI ŻVWNOŚCIOWEJ

z dnia 20 kwietnia 1999 r.

w sprawie materiału biologicznego wykorzystywanego w rozrodzie zwierząt gospodarskich.

Na podstawie art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt

gospodarskich (Dz. U. Nr 123, poz. 774 i z 1998 r. Nr 106,

poz. 668) zarządza się, co następuje

§ 1. Przepisy rozporządzenia określają

1) warunki zootechniczne, które powinien spełniać

materiał biologiczny,

2) wzory zaświadczeń o wykonaniu usługi w zakresie

rozrodu zwierząt oraz obieg dokumentacji,

3) wykaz materiału biologicznego będącego przedmiotem odprawy celnej,

4) podmioty uprawnione do wydawania świadectw

potwierdzających spełnienie warunków dla materiału biologicznego, zwierząt hodowlanych i jaj wylęgowych przywożonych z zagranicy.

§ 2. 1. Świeże nasienie ogiera używane do sztucznego unasienniania powinno zawierać co najmniej

1) 40% plemników o ruchu prawidłowym,

2) 50 tysięcy plemników w 1 mm 3,

3) 85 % plemników bez zmian morfologicznych.

2. Średnia zawartość plemników w nasieniu, o którym mowa w ust. 1, powinna wynosić co najmniej 150

tysięcy w 1mm 3 nasiennej frakcji ejakulatu.

3. Konserwowane lub konserwowane mrożone nasienie ogiera powinno zawierać co najmniej 300 milionów plemników o ruchu prawidłowym w jednej dawce inseminacyjnej.

§ 3. 1. Świeże nasienie pochodzące od buhaja

w wieku od 12 do 18 miesięcy, wykorzystywane

-

2550-

w sztucznym unasiennianiu, powinno zawierać co najmniej

1) 60 % plemników o ruchu prawidłowym,

2) 80 % plemników bez zmian morfologicznych,

3) 500 tysięcy plemników w 1 mm 3 .

2. Świeże nasienie pochodzące od buhaja w wieku

18 miesięcy wykorzystywane w sztucznym unasiennianiu powinno zawierać co najmniej

1) 70 % plemników o ruchu prawidłowym,

2) 80 % plemników bez zmian morfologicznych,

3) 500 tysięcy plemników w 1 mm 3 .

3. Nasienie, o którym mowa w ust. 1 i 2, powinno

charakteryzować się ruchem falowym co najmniej na

poziomie ś rednim.

4. Konserwowane mrożone w słomce nasienie buhaja po rozmrożeniu powinno zawierać co najmniej

Poz. 451

2. Nasienie, o którym mowa w ust. 1, powinno charakteryzować się silnym ruchem falowym.

3. Wykorzystywane w sztucznym unasiennianiu

w rui spontanicznej konserwowane nasienie tryka i kozła powinno zawierać w jednej dawce inseminacyjnej

co najmniej

1) 100 milionów plemników o ruchu prawidłowym,

2) 60 % plemników o ruchu postępowym.

4. Wykorzystywane w sztucznym unasiennianiu

doszyjkowym konserwowane mrożone nasienie tryka

powinno zawierać w jednej dawce inseminacyjnej co

najmniej

1) 200 milionów ogólnej ilości plemników, w tym 100

milionów plemników o ruchu prawidłowym,

2) 50 % plemników o ruchu postępowym po rozmrożeniu.

2) 8 milionów plemników o ruchu prawidłowym ,

5. Nasienie tryka i kozła wykorzystywane w sztucznym unasiennianiu przy zastosowaniu synchronizacji

rui powinno

3) 80 % plemników bez zmian morfologicznych.

1) w przypadku nasienia konserwowanego, zawierać

1) 50 % plemników żywych o ruchu prawidłowym,

5. Konserwowane mrożone w kulce nasienie buhaja po rozmrożeniu powinno zawierać co najmniej

1) 35 % plemników żywych o ruchu prawidłowym,

2) 10 milionów plemników o ruchu prawidłowym,

3) 80 % plemników bez zmian morfologicznych .

6. Nasienie, o którym mowa w ust. 1,2,4 i 5, nie powinno zawierać więcej niż 15 % plemników z wadami

dyskwalifikującymi jego wykorzystanie w sztucznym

unasienn ianiu, których wykaz określa załącznik nr 1 do

rozporządzenia .

§ 4. 1. Nasienie świeże knura wykorzystywane

w sztucznym unasiennianiu powinno zawierać co najmniej

1) 70 % plemników o ruchu prawidłowym,

2) 100 tysięcy plemników w 1 mm 3 ,

w jednej dawce inseminacyjnej co najmniej

a) 200 milionów plemników o ruchu prawidłowym,

b) 60% plemników o ruchu postępowym,

2) w przypadku nasienia konserwowanego mrożone­

go, zaw i erać w jednej dawce inseminacyjnej co

najmniej

a) 400 milionów ogólnej ilości plemników, w tym

200 milionów plemników o ruchu prawidło­

wym,

b) 50 % plemników o ruchu postępowym po rozmrożeniu.

6. Wykorzystywane w sztucznym unasiennianiu

domacicznym konserwowane mrożone nasienie tryka

powinno zawierać w jednej dawce inseminacyjnej

1) 78-82 milionów plemników o ruchu prawidłowym,

2) co najmn iej 50 % plemników o ruchu postępowym

po rozmrożeniu.

3) 80 % plemników bez zmian morfologicznych.

§ 6. Objętość jednej dawki inseminacyjnej rozcień­

czonego nasienia tryka lub kozła powinna wynosić

200 mm 3 .

2. Objętość jednej dawki inseminacyjnej nasienia

knura powinna wynosić co najmniej 80000 mm 3 , a zawartość plemników o ruchu prawidłowym w tej dawce

powinna wynosić co najmniej 70%.

§ 7. Bydlęcy zarodek lub komórka jajowa wykorzystywane w rozrodzie zwierząt powinny pochodzić od

3. Liczba plemników w jednej dawce inseminacyjnej nasienia knura powinna wynosić co najmniej 2 miliardy.

§ 5. 1. Świeże nasienie tryka i kozła wykorzystywa-

ne w sztucznym unasiennianiu powinno zawierać co

najmniej

1) 70 % plemników o ruchu prawidłowym,

2) 1,5 miliona plemników w 1 mm 3 ,

3) 80 % plemników bez zmian morfologicznych .

zwierząt

1) spełniających warunki wpisu do ksiąg zwierząt hodowlanych,

2) z oszacowaną wartością hodowlaną.

§ 8. 1. Przeznaczone do sztucznego wylęgu jaja drobiu powinny pochodzić od rodów drobiu wpisanych do

ksiąg zwierząt hodowlanych albo od mieszańców wpisanych do rejestrów.

2. Do sztucznego wylęgu nie mogą być przeznaczone jaja zdeformowane, z wadami i zanieczyszczeniami

skorupy.

-

2551 -

Poz. 451

3. Przeznaczone do sztucznego wylęgu jaja powinny ponadto spełniać następujące warunki

usług prowadzonej przez podmiot prowadzący sztuczne unasiennianie.

1) masa jaj powinna wynosić dla jaj

a) kurzych - od 54 do 63 gramów,

b) kaczych od kaczek typu Pekin - od 75 do 95 gramów,

c) gęsich - od 130 do 210 gramów,

d) indyczych - od 75 do 95 gramów,

e) bażancich - od 30 do 35 gramów,

f) przepiórczych - od 10 do 15 gramów,

g) perliczych - od 39 do 46 gramów,

h) kaczych od kaczek typu piżmowe - od 50 do 65

gramów,

i) strusich - od 1200 do 1800 gramów,

2. W przypadku dokonywania sztucznego unasienniania przez Podmiot, oryginał zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1, otrzymuje posiadacz samicy, a kopia pozostaje w dokumentacji wykonywanych usług

w zakresie sztucznego unasienniania, prowadzonej

przez Podmiot.

3. W przypadku utraty oryginału zaświadczenia,

o którym mowa w ust. 1, duplikat wydaje Podmiot, który otrzymał kopię zaświadczenia.

§ 12. 1. Świadectwo pokrycia klaczy wystawia podmiot prowadzący punkt kopulacyjny, w którym ta klacz

została pokryta.

czać

2. Jedną część wystawianego świadectwa pokrycia

klaczy otrzymuje jej posiadacz, a drugą część podmiot

prowadzący punkt kopulacyjny przekazuje prowadzą­

cemu księgę lub rejestr ogiera użytego do krycia.

a) 3 mm w jajach przepiórczych,

b) 4 mm w jajach bażancich i perliczych,

c) 5 mm w jajach kurzych i kaczych od kaczek typu

§ 13. 1. Świadectwo pokrycia buhajem, knurem,

trykiem lub kozłem wystawia podmiot prowadzący

punkt kopulacyjny, w którym dokonano pokrycia.

2) komora powietrza powinna znajdować się w tępym

końcu jaja, a jej głębokość nie powinna przekra-

piżmowe,

d) 8 mm w jajach kaczych od kaczek typu Pekin, gę­

sich i indyczych,

e) 15 mm w jajach strusich,

2. Oryginał świadectwa, o którym mowa w ust. 1,

wystawianego bezpośrednio po pokryciu, otrzymuje

posiadacz pokrytej samicy, a kopia pozostaje w dokumentacji podmiotu prowadzącego punkt kopulacyjny.

3) białko powinno być przezroczyste, bez ciał obcych

i zmętnień,

§ 14. 1. Zaświadczenie o przeniesieniu zarodka wystawia podmiot dokonujący tego zabiegu.

4) żółtko powinno być centralnie położone i nie zawierać krwistych plam.

2. Oryginał zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1,

wystawianego bezpośrednio po każdym zabiegu,

otrzymuje właściciel biorczyni, jedną kopię podmiot

dokonujący zabiegu przekazuje do Podmiotu właści­

wego terytorialnie ze względu na miejsce dokonania

sztucznego unasienniania, a drugą pozostawia w prowadzonej przez siebie dokumentacji.

§ 9. 1. Ustala się wzory zaświadczeń sztucznego

unasienniania klaczy, krowy albo jałówki, lochy albo

loszki, owcy albo kozy, które określa załącznik nr 2 do

rozporządzenia.

2. Ustala się wzór świadectwa pokrycia klaczy oraz

wzory świadectw pokrycia buhajem, knurem, trykiem

albo kozłem, które określa załącznik nr 3 do rozporzą­

dzenia.

§ 15. Ustala się wykaz materiału biologicznego bę­

dącego przedmiotem odprawy celnej, który określa załącznik nr 5 do rozporządzenia.

3. Ustala się wzór zaświadczenia o przeniesieniu zarodka, który określa załącznik nr 4 do rozporządzenia.

świadectw

§ 10. Jedną część zaświadczenia sztucznego unasienniania klaczy, wydanego bezpośrednio po zabiegu,

otrzymuje jej posiadacz, a druga część jest przekazywana prowadzącemu księgę lub rejestr ogiera, od którego pochodziło użyte nasienie.

§ 11. 1. Oryginał zaświadczenia sztucznego unasienniania krowy albo jałówki, lochy albo loszki oraz

owcy albo kozy, wystawianego bezpośrednio po zabiegu, otrzymuje posiadacz samicy; jedna kopia zaświad­

czenia jest przekazywana do podmiotu posiadającego

zezwolenie na pozyskiwanie, konfekcjonowanie, przechowywanie i dostarczanie nasienia, zwanego dalej

"Podmiotem", właściwego terytorialnie ze względu na

miejsce dokonania sztucznego unasienniania dla podmiotu dokonującego sztucznego unasienniania, a druga kopia pozostaje w dokumentacji wykonywanych

§ 16. Podmiotem uprawnionym do wydawania

potwierdzających

spełnienie

warunków

dla

1) sprowadzanego z zagranicy materiału biologicznego jest Instytutu Zootechniki w Krakowie,

2) przywożonych z zagranicy zwierząt hodowlanych,

z wyjątkiem koni, owiec i kóz, oraz jaj wylęgowych

jest Centralna Stacja Hodowli Zwierząt,

3) przywożonych z zagranicy koni jest Polski Związek

Hodowców Koni,

4) przywożonych z zagranicy owiec i kóz jest Polski

Związek Owczarski.

§ 17. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej

A.K. Ba/azs