Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 kwietnia 1999 r. w sprawie właściwości i trybu powoływania rzeczników dyscypliny finansów publicznych, organów orzekających oraz szczegółowych zasad postępowania w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych.

§ 1. Rozporządzenie określa

1) szczegółowe zasady powoływania i odwoływania

oraz ustalania właściwości rzeczników dyscypliny

finansów publicznych, ich prawa i obowiązki oraz

tryb działania,

szczegółowe zasady i tryb udzielania osobom

wchodzącym w skład komisji orzekających i rzecz-

nikom dyscypliny finansów publicznych pierwszej

i drugiej instancji zwolnień od obowiązków służbo­

wych oraz warunki, zasady wypłacania i tryb zwrotu zarobków utraconych przez te osoby, a także

zwracania im kosztów odbywanych podróży służ­

bowych,

4) szczegółowe zasady ustalania właściwości i postę­

powania przed komisjami orzekającymi w spra-

-

wach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych w pierwszej i drugiej instancji oraz stwierdzania nieważności z mocy prawa i uchylania prawomocnych rozstrzygnięć.

§ 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

należy przez to rozumieć ministra, o którym mowa wart. 2 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz. U.

Nr 155, poz. 1014 i z 1999 r. Nr 38, poz. 360), zwanej dalej "ustawą",

1) Ministrze Finansów -

2) ministrze -

Poz. 421

2326-

należy przez to rozumieć także prze-

wodniczącego komitetu wchodzącego w skład Ra-

dy Ministrów oraz Szefa Kancelarii Prezesa Rady

Ministrów,

3) komisji orzekającej -

należy przez to rozumieć komisje orzekające w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych pierwszej instancji,

o których mowa wart. 160 ust. 1 oraz art. 161 ust. 1

ustawy,

4) Głównej Komisji Orzekającej -

manych przez jednostki realizujące budżet jednostki samorządu terytorialnego.

2. Komisja orzekająca przy Szefie Kancelarii Prezesa Rady Ministrów orzeka w sprawach dotyczących bu dżetu Kancelarii, jednostek bezpośrednio nadzorowanych przez Prezesa Rady Ministrów, a także w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych

przez osoby pełniące funkcję: sekretarza stanu, podsekretarza stanu, dyrektora generalnego w urzędzie organu administracji rządowej oraz głównego księgowego

budżetu państwa lub głównego księgowego części bu dżetowej, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 1.

3. Komisja orzekająca przy Szefie Kancelarii Prezesa Rady Ministrów jest również właściwa w sprawach

o naruszenie dyscypliny finansów publicznych w jednostkach nadzorowanych przez jednostki, o których

mowa w ust. 2.

4. Resortowa komisja orzekająca przy ministrze

właściwym do spraw administracji publicznej orzeka

także w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów

należy przez to rozumieć Główną Komisję Orzekającą w sprawach

publicznych przez

o naruszenie dyscypliny finansów publicznych

przy Ministrze Finansów, o której mowa wart. 160

ust. 2 ustawy,

1) wojewodę, wicewojewodę, dyrektora generalnego

należy przez to rozumieć

rzecznika dyscypliny finansów publicznych właśc i ­

wego w pierwszej instancji, o którym mowa wart.

159 ust. 3 oraz art. 161 ust. 2 ustawy,

5) rzeczniku dyscypliny -

6) Głównym Rzeczniku -

należy

przez to rozumieć

Głównego Rzecznika dyscypliny finansów publicz-

nych, o którym mowa wart. 159 ust. 1 ustawy,

7) organie powołującym -

należy przez to rozumieć

ministra lub wojewodę wymienionych wart. 162

ust. 2 ustawy.

Rozdział 2

Właściwość komisji orzekających

§ 3. 1. Resortowe komisje orzekające przy mInIstrach orzekają w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych w zakresie

1) realizacji budżetów działów administracji rządowej

kierowanych przez ministra oraz budżetów jednostek podległych lub nadzorowanych przez ministra

zgodnie z ustawą z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. Nr 141,

poz. 943, z 1998 r. Nr 162, poz. 1122 i z 1999 r. Nr 41,

poz. 412), z zastrzeże n iem ust. 2-4,

2) pobierania dochodów i dysponowania środkami

państwowego funduszu celowego nadzorowanego przez ministra,

3) wykorzystania środków finansowych (dotacji)

otrzymanych z budżetu ministra lub państwowego

funduszu celowego nadzorowanego przez ministra, z wyłączeniem środków finansowych otrzy-

urzędu wojewódzkiego oraz głównego księgowe­

go części budżetowej, której dysponentem jest wojewoda,

2) marszałka województwa, członka zarządu woje-

wództwa oraz głównego księgowego budżetu województwa.

§ 4. Komisje orzekające przy wojewodach orzekają,

z zastrzeżeniem § 3 ust. 4 pkt 1, w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych w zakresie

1) realizacji budżetu wojewody,

2) pobierania dochodów i dysponowania środkami fi-

nansowymi państwowego funduszu

nadzorowanego przez wojewodę,

celowego

środków finansowych

(dotacji)

otrzymanych z budżetu wojewody lub z funduszu

celowego nadzorowanego przez wojewodę, z wyłączeniem środków finansowych otrzymanych

przez jednostki sektora finansów publicznych obję­

te nadzorem regionalnych izb obrachunkowych.

3) wykorzystania

§ 5. Komisje orzekające regionalnych izb obrachunkowych, z zastrzeżeniem § 3 ust. 4 pkt 2, orzekają

w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych w zakresie

1) realizacji budżetu gminy, budżetu powiatu, budże­

tu województwa, ich związków oraz innych jednostek organizacyjnych lub osób prawnych tych podmiotów,

2) pobierania dochodów i dysponowania środkami finansowymi funduszu celowego jednostki samorządu terytorialnego,

3) wykorzystania środków finansowych (dotacji)

otrzymanych z budżetu jednostki samorządu tery-

-

2327 -

torialnego lub funduszu celowego jednostki samorządu terytorialnego,

Poz. 421

oskarżycielem

jest rzecznik dyscypliny właściwy dla

komisji orzekającej, której sprawę przekazano.

4) działania jednostek objętych nadzorem regionalnych izb obrachunkowych.

3. Na postanowienia, o których mowa w ust. 1 oraz

w § 7 i 8, zażalenie nie przysługuje.

§ 6. Komisje orzekające wymienione w § 3 ust. 1

i § 4 są odpowiednio właściwe w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych w jednostkach

sektora finansów publicznych, o których mowa wart. 5

ust. 1 pkt 2 ustawy, objętych nadzorem właściwego ministra lub wojewody, sprawowanym na podstawie

przepisów szczególnych.

Rozdział 3

§ 7.1. Spory o właściwość między komisjami orzekającymi

rozstrzyga, w drodze postanowienia, przewodniczący Głównej Komisji Orzekającej.

2. Przewodniczący Głównej Komisji Orzekającej,

przed wszczęciem postępowania, wyznacza, w drodze

postanowienia, komisję orzekającą do rozpoznania

sprawy

1) dla której właściwa była komisja orzekająca przy zlikwidowanym organie administracji rządowej, lub

2) dotyczącej czynu, dla którego właściwość komisji

orzekającej nie była uregulowana przed jego popełnieniem ani w dniu jego ujawnienia.

§ 8. 1. Jeżeli zawiadomienie o naruszeniu dyscypli-

ny finansów publicznych dotyczy rzecznika dyscypliny,

przekazuje on wniesione zawiadomienie Głównemu

Rzecznikowi, który wyłącza go ze sprawy i wyznacza,

jako właściwego, innego rzecznika dyscypliny bądź

sam pełni tę funkcję. O wyznaczeniu do danej sprawy

innego rzecznika dyscypliny Główny Rzecznik informuje składającego zawiadomienie i komisję orzekającą.

2. Jeżeli zawiadomienie dotyczy, określonego

wart. 138 ust. 1 pkt 16 ustawy, zarzutu naruszenia dyscypliny finansów publicznych przez członka komisji

orzekającej, rzecznik dyscypliny przekazuje je przewodniczącemu Głównej Komisji Orzekającej, który wyznacza komisję orzekającą właściwą do rozpoznania sprawy w pierwszej instancji.

3. Zarzut popełnienia czynu, o którym mowa

w ust. 2, przez członka Głównej Komisji Orzekającej

rozpoznaje w pierwszej instancji resortowa komisja

orzekająca przy Ministrze Sprawiedliwości.

§ 9. 1. Jeżeli wniosek o ukaranie za naruszenie dys-

cypliny finansów publicznych dotyczy członka komisji

orzekającej albo przemawiają za tym inne ważne

względy, przewodniczący Głównej Komisji Orzekającej

może, przed wszczęciem postępowania, na wniosek

przewodniczącego komisji orzekającej, a także z urzę­

du, w drodze postanowienia, wyznaczyć do rozpoznania sprawy komisję orzekającą odpowiednio przy innym, niż wynikałoby to z przepisów § 3-6, ministrze,

wojewodzie lub regionalnej izbie obrachunkowej.

2. W sprawach przekazanych do rozpoznania w trybie określonym w ust. 1 oraz w § 7 ust. 2 i § 8 ust. 2 i 3

Rzecznik dyscypliny finansów publicznych

§ 10. Główny Rzecznik, powołując rzecznika dyscypliny, określa jego właściwość, odnosząc ją do spraw

rozpoznawanych przez komisję orzekającą.

§ 11. 1. Główny Rzecznik może ustanowić rzecznika

dyscypliny właściwego w sprawach rozpoznawanych

przez więcej niż jedną komisję orzekającą.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Główny

Rzecznik określa zakres właściwości takiego rzecznika

dyscypliny i jego siedzibę. Ryczałtowe wynagrodzenie

należne takiemu rzecznikowi dyscypliny wypłaca się

z budżetu Ministra Finansów.

3. O ustanowieniu rzecznika dyscypliny, o którym

mowa w ust. 1, Główny Rzecznik zawiadamia właści­

wych ministrów, wojewodów i prezesów regionalnych

izb obrachunkowych oraz właściwe komisje orzekające.

§ 12. 1. Na wniosek Głównego Rzecznika odpowiedni minister, wojewoda lub prezes regionalnej izby

obrachunkowej, w ciągu 30 dni od dnia otrzymania

wniosku, przedstawia Głównemu Rzecznikowi kandydatów na rzecznika dyscypliny i jego zastępcę (lub zastępców).

2. Główny Rzecznik powołuje rzecznika dyscypliny

i jego zastępcę (lub zastępców), po przeprowadzeniu

bezpośredniej rozmowy z przedstawionymi kandydatami.

3. Rzecznika dyscypliny, o którym mowa w § 11

ust. 1, Główny Rzecznik powołuje z własnej inicjatywy.

4. Główny Rzecznik może w każdym czasie odwołać rzecznika dyscypliny lub jego zastępcę, jeżeli uzna,

że nie daje on rękojmi należytego wykonywania peł­

nionej funkcji. Powołanie nowego rzecznika dyscypliny

lub jego zastępcy następuje z zachowaniem przepisów

ust. 1-3.

5. O powołaniu lub odwołaniu rzecznika dyscypliny

lub jego zastępcy Główny Rzecznik zawiadamia Głów­

ną Komisję Orzekającą, komisję orzekającą i właściwe­

go ministra, wojewodę, prezesa regionalnej izby obrachunkowej oraz pracodawcę rzecznika dyscypliny.

§ 13. Funkcji rzecznika dyscypliny lub jego zastęp­

cy nie może pełnić

1) kierownik i zastępca kierownika komórki bezpośrednio odpowiedzialnej za wykonywanie budżetu

w zakresie części, której dysponentem jest minister, lub planu finansowego jednostki budżetowej

- urzędu ministra,

-

2) kierownik i zastępca kierownika komórki bezpośrednio odpowiedzialnej za wykonywanie budżetu

w zakresie części, której dysponentem jest wojewoda, lub planu finansowego jednostki budżeto­

wej - urzędu wojewódzkiego,

3) główny księgowy i zastępca głównego księgowego

budżetu w zakresie części, której dysponentem jest

minister, lub planu finansowego jednostki budże­

towej - urzędu ministra,

4) główny księgowy i zastępca głównego księgowego

budżetu w zakresie części, której dysponentem jest

wojewoda, lub planu finansowego jednostki budżetowej - urzędu wojewódzkiego

-

Poz. 421

2328-

jeżeli właściwość rzecznika dyscypliny obejmowa-

łaby

sprawy rozpoznawane w pierwszej instancji

przez komisję orzekającą przy tym ministrze lub wojewodzie.

§ 14. Główny Rzecznik może, z ważnych względów,

z urzędu lub na wniosek zainteresowanego rzecznika

dyscypliny, wyłączyć rzecznika dyscypliny z danej sprawy i wyznaczyć, jako właściwego w tej sprawie, innego

rzecznika dyscypliny bądź sam pełnić tę funkcję. O wyznaczeniu do danej sprawy innego rzecznika dyscypliny Główny Rzecznik zawiadamia komisję orzekającą.

§ 15. 1. Rzecznik dyscypliny podlega wyłączeniu od

udziału w rozpoznaniu sprawy, jeżeli między nim a ob-

winionym, jego obrońcą lub przedstawicielem ustawowym zachodzi stosunek podległości albo zwierzchności służbowej.

2. W sprawie wyłączenia rzecznika dyscypliny rozstrzyga poza rozprawą przewodniczący komisji orzekającej, a na rozprawie - przewodniczący składu orzekającego.

3. W razie wyłączenia rzecznika dyscypliny, przewodniczący komisji orzekającej dopuszcza do udziału

w sprawie zastępcę rzecznika dyscypliny lub występu­

je niezwłocznie do Głównego Rzecznika o wyznaczenie, jako właściwego w tej sprawie, innego rzecznika

dyscypliny.

§ 16. Rzecznik dyscypliny jest obowiązany

1) wnosić do komisji orzekającej wnioski o ukaranie,

2) popierać w toku postępowania wnioski o ukaranie,

złożone przez organy wymienione wart. 166 ustawy,

3) składać w toku postępowania wnioski dowodowe,

przedstawiać propozycje co do wymiaru kary,

4) wnosić środki zaskarżenia, jeżeli uzna, że rozstrzygnięcie jest sprzeczne z prawem lub oczywiście

niesłuszne albo zostało wydane z naruszeniem prawa lub wymierzona kara jest niewspółmierna do

popełnionego czynu,

5) zawiadomić Główną Komisję Orzekającą o ujawnieniu uchybienia powodującego nieważność

z mocy prawa prawomocnego rozstrzygnięcia,

6) zawiadomić Głównego Rzecznika o zaistnieniu

przyczyn uzasadniających wyłączenie rzecznika

dyscypliny od udziału w rozpatrzeniu sprawy.

§ 17. 1. Główny Rzecznik jest oskarżycielem w postępowaniu w drugiej instancji.

2. Główny Rzecznik uczestniczy w rozprawach

przed Główną Komisją Orzekającą i popiera bądź wycofuje środki zaskarżenia składane przez rzeczników

dyscypliny.

3. Główny Rzecznik, w terminie 14 dni od dnia

otrzymania wniosku o zatarcie kary w trybie art. 155

ust. 2 ustawy, popiera lub odmawia poparcia tego

wniosku.

4. Główny Rzecznik wyjaśnia przyczyny dopuszczenia do przedawnienia orzekania w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych, składa przewidziane prawem wnioski i informuje o nich organ powołujący komisję orzekającą.

§ 18. Główny Rzecznik, w ramach nadzoru, o którym mowa w § 34 ust. 2

1) udziela rzecznikom dyscypliny, na ich wniosek, niezbędnej pomocy w prowadzeniu czynności, o których mowa wart. 165 ust. 2 ustawy,

2) przedłuża na czas oznaczony, na wniosek rzecznika

dyscypliny, termin na złożenie wniosku o ukaranie,

jeżeli zakończenie tych czynności nie jest możliwe

przed upływem 60 dni od dnia otrzymania zawiadomienia o naruszeniu dyscypliny finansów publicznych.

§ 19. Główny Rzecznik

1) koordynuje działalność rzeczników dyscypliny

i sprawuje kontrolę prawidłowości ich działania,

2) zapewnia rzecznikom dyscypliny niezbędną pomoc

fachową,

3) udziela rzecznikom dyscypliny wskazówek i wytycznych w celu realizacji wykonywanych przez nich zadań,

4) upowszechnia wydawane rozstrzygnięcia, organizuje wymianę informacji celem ujednolicenia praktyki działania rzeczników dyscypliny.

§ 20. 1. Na wniosek Ministra Finansów - Prezes

Rady Ministrów może, w każdym czasie, powołać i odwołać Głównego Rzecznika i jego zastępców.

2. Minister Finansów zapewnia Głównemu Rzecznikowi i jego zastępcom materialno-techniczne warunki pracy i pokrywa koszty ich działalności.

Rozdział 4

Komisje orzekające

§ 21. 1. W skład komisji orzekającej powołuje się

osoby nieskazitelnego charakteru, które

1) mają obywatelstwo polskie i korzystają z pełni praw

publicznych,

-

2) ukończyły 24 lata,

3)

posiadają odpowiednią wiedzę z zakresu

problematyki finansów publicznych i prawa oraz niezbędne doświadczenie zawodowe,

4) wyraziły zgodę na pracę w komisji.

2. Liczbę zastępców przewodniczącego i członków

komisji orzekającej ustala organ powołujący komisję

orzekającą·

§ 22. Przed powołaniem komisji orzekającej organ

powołujący może zwrócić się do wybranych jednostek

sektora finansów publicznych, uczelni, instytutów naukowych, organizacji związkowych i stowarzyszeń

o przedstawienie kandydatów do składu komisji orzekającej.

§ 23. 1. Minister Finansów przedstawia Prezesowi

Rady Ministrów kandydatów na przewodniczącego

i zastępców przewodniczącego Głównej Komisji Orzekającej.

2. Minister Finansów, przed powołaniem członków

Głównej Komisji Orzekającej, może zwrócić się do innych ministrów, wybranych jednostek sektora finansów publicznych, uczelni, instytutów naukowych, organizacji związkowych i stowarzyszeń o przedstawienie

kandydatów do składu Głównej Komisji Orzekającej.

§ 24. 1. O powołaniu w skład komisji orzekającej zawiadamia się kandydata i jego pracodawcę.

2. Przed upływem kadencji członkostwo w komisji

orzekającej wygasa w razie

1) śmierci członka,

2) utraty przez członka obywatelstwa polskiego lub

utraty praw publicznych,

3) prawomocnego skazania za przestępstwo,

4) zrzeczenia się członkostwa w komisji.

3. Członka komisji orzekającej odwołuje się w razie

1) nie usprawiedliwionego niewykonywania przez

niego obowiązków lub rażąco niedbałego ich wykonywania,

2) zachowania rażąco uchybiającego godności człon­

ka komisji orzekającej,

3) trwałej

niemożności

wykonywania

Poz. 421

2329-

obowiązków

członka komisji.

4. O wygaśnięciu członkostwa lub odwołaniu

komisji orzekającej przed upływem kadencji

zawiadamia się również jego pracodawcę.

członka

5. Organ powołujący może, w czasie trwania ka dencji, uzupełnić skład komisji orzekającej. Przepisy

ust. 1 oraz § 21-23 stosuje się odpowiednio.

orzekającej przy ministrze lub przy wojewodzie obejmowałabyodpowiednio zakres określony w przepi-

sach § 3 ust. 1 lub § 4.

§ 26. 1. Przyczyny wyłączenia od udziału w rozpoznaniu sprawy, wymienione w § 15 ust. 1, stosuje się

odpowiednio do członka komisji orzekającej.

2. O wyłączeniu członka komisji orzekającej z przyczyn, o których mowa w ust. 1, rozstrzyga przewodniczący składu orzekającego, a w sprawie wyłączenia

przewodniczącego składu - przewodniczący komisji.

Rozdział 5

Zwolnienia od wykonywania obowiązków służbo­

wych. Wynagrodzenia członków komisji orzekających

i rzeczników dyscypliny

§ 27. Podstawą zwolnienia osoby wymienionej

wart. 164 ust. 3 ustawy od wykonywania obowiązków

służbowych na czas niezbędny do udziału w rozprawie,

posiedzeniu, szkoleniu lub do wykonania innych zadań

jest wezwanie I~b pismo przewodniczącego komisji

orzekającej albo 'rzecznika dyscypliny.

§ 28. 1. Na żądanie członka komisji orzekającej,

rzecznika dyscypliny lub jego zastępcy, nie będących

pracownikami jednostki sektora finansów publicznych,

wypłaca się ryczałtową rekompensatę za zarobek utracony wskutek wykonywania zadań, o których mowa

w § 27. Rekompensatę tę ustala się za każdy dzień utraconych zarobków w wysokości 1/30 przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, obliczonego jak wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy należny w roku, w którym należy się rekompensata.

2. Członkom komisji orzekających i rzecznikom dyscypliny, a także ich zastępcom, zamieszkałym poza

miejscowością, w której mieści się siedziba komisji

orzekającej, przysługują diety oraz zwrot kosztów przejazdu i noclegu, zgodnie z przepisami o zasadach ustalania oraz wysokości należności przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowych na obszarze

kraju.

3. Pracodawca rzecznika dyscypliny lub jego zastęp­

cy może udzielić mu urlopu bezpłatnego na czas określony. W czasie urlopu bezpłatnego rzecznik dyscypliny

lub jego zastępca otrzymuje wynagrodzenie z budżetu

organu, przy którym powołano komisję orzekającą objętą właściwością rzecznika dyscypliny, w wysokości

nie niższej, niż określono w ust. 1. W przypadku, o którym mowa w § 11 ust. 1, rzecznik dyscypliny otrzymuje

wynagrodzenie z budżetu Ministra Finansów.

4. Na wniosek Głównego Rzecznika organ, przy którym powołano komisję orzekającą, może zwolnić czę­

ściowo lub całkowicie na czas pełnienia tej funkcji pracownika, któremu powierzono funkcję rzecznika dyscypliny lub jego zastępcy, od innych obowiązków zawodowych, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia.

§ 29. 1. Osobom wchodzącym w skład komisji orze-

13 stosuje się odpowiednio do

członka komisji orzekającej, jeżeli właściwość komisji

§ 25. Przepisy §

kającej

przysługuje ryczałtowe

sięczne w wysokości

wynagrodzenie mie-

-

1) przewodniczącemu dzenia za pracę,

50% naj niższego wynagro-

2) zastępcy przewodniczącego wynagrodzenia za pracę,

3) członkowi -

37,5% najniższego

25% najniższego wynagrodzenia za

pracę

- ogłoszonego na podstawie art. 77 4 pkt 1 Kodeksu

pracy.

2. Rzecznikowi dyscypliny i jego zastępcy przysłu­

guje ryczałtowe wynagrodzenie miesięczne w wysokości, odpowiednio, jak przewodniczącemu i zastępcy

przewodniczącego komisji orzekającej.

3. Przewodniczącemu, zastępcy przewodniczącego

i członkowi Głównej Komisji Orzekającej oraz Główne­

mu Rzecznikowi i jego zastępcy przysługuje, odpowiednio, ryczałtowe wynagrodzenie miesięczne w wysokości podwojonej stawki, należnej zgodnie z ust. 1

i 2.

§ 30. 1. Za udział w rozprawie lub posiedzeniu ko-

misji orzekającej przysługuje ryczałtowe wynagrodzenie

1) przewodniczącemu składu orzekającego sokości 4%,

2) członkowi

składu

orzekającego

-

w

Poz. 421

2330-

w wy-

wysokości

3,5%,

2) jeżeli wystąpił uszczerbek dochodów jednostki sektora finansów publicznych (lub szkoda) - szacunkowe określenie ich wysokości,

3) w miarę możliwości imię i nazwisko, adres zamieszkania osoby, której zarzuca się naruszenie dyscypliny finansów publicznych, oraz inne dane niezbęd­

ne do ustalenia jej tożsamości,

4) wskazanie miejsca wykonywania pracy, adresu pracodawcy i stanowiska zajmowanego przez osobę

wymienioną w pkt 3,

5) imię i nazwisko, stanowisko służbowe, adres miejsca wykonywania pracy, datę i podpis składające­

go zawiadomienie.

§ 33. Po przeprowadzeniu postępowania, o którym

mowa wart. 165 ust. 2 ustawy, rzecznik dyscypliny może złożyć wniosek o ukaranie osób, które nie były wymienione w zawiadomieniu, lub postawić zarzuty, których w zawiadomieniu nie wymieniono.

§ 34. 1. W toku czynności, o których mowa wart.

165 ust. 2 ustawy, rzecznik dyscypliny może także przesłuchać osobę, co do której istnieje uzasadniona podstawa do sporządzenia przeciwko niej wniosku o ukaranie. Przed przesłuchaniem należy osobie przesłuchi­

wanej wyjaśnić, o jakie naruszenie dyscypliny finansów publicznych może być obwiniona, oraz pouczyć ją

o prawie do odmowy złożenia wyjaśnień, a także

o możliwości zgłoszenia własnych dowodów. Z tej

czynności sporządza się protokół.

3) rzecznikowi dyscypliny budżetowej - w wysokości

3,5%,

4) protokolantowi - w wysokości 3%

- przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego, o którym mowa wart. 140 ustawy.

2. Za udział w rozprawie lub posiedzeniu Głównej

Komisji Orzekającej stawki wynagrodzenia, należne

zgodnie z ust. 1, podwyższa się o 50%.

3. Jeżeli przewodniczący komisji orzekającej wyrozpoznania kilku

spraw przez ten sam skład orzekający - przysługuje

wynagrodzenie jak za jedną rozprawę lub posiedzenie.

2. Nadzór nad czynnościami, o których mowa wart.

165 ust. 2 ustawy, sprawuje Główny Rzecznik.

3. Ustalenia dokonane w toku czynności, o których

mowa wart. 165 ust. 2 ustawy, mogą być przedmiotem

wystąpienia rzecznika dyscypliny sygnalizującego kierownikowi jednostki sektora finansów publicznych lub

kierownikowi jednostki nadrzędnej przyczyny i okoliczności sprzyjające naruszaniu dyscypliny finansów publicznych.

Rozdział 7

znaczył w tym samym dniu termin

§ 31. Wydatki, o których mowa w § 28-30, obcią­

Wniosek o ukaranie

§ 35. 1. Wniosek o ukaranie składa z urzędu rzecznik dyscypliny.

żają odpowiednio budżet ministra, wojewody lub re-

gionalnej izby obrachunkowej.

Rozdział 6

Zawiadomienie o naruszeniu dyscypliny finansów

publicznych

2. W przypadku otrzymania zawiadomien ia o naruszeniu dyscypliny finansów publicznych, rzecznik dyscypliny, w ciągu 60 dni od dnia jego otrzymania, skła­

da wniosek o ukaranie albo wydaje postanowienie

o odmowie wniesienia wniosku o ukaranie.

nansów publicznych, o którym mowa wart. 165 ust. 1

us~awy, powinno zawierać w szczególności

3. Główny Rzecznik może, w uzasadnionych przypadkach, a zwłaszcza w sytuacji, o której mowa w § 18

pkt 2, na wniosek rzecznika dyscypliny, przedłużyć na

czas oznaczony termin na złożenie wniosku o ukaranie.

1) określenie zarzucanego czynu, ze wskazaniem czasu, miejsca, sposobu i okoliczności jego popełnie­

nia, oraz wskazanie naruszonego przepisu prawa,

4. Postanowienie o odmowie wniesienia wniosku

o ukaranie doręcza się składającemu zawiadomienie

o naruszeniu dyscypliny finansów publicznych.

§ 32. Zawiadomienie o naruszeniu dyscypliny fi-

-

2331 -

5. Składającemu zawiadomienie o naruszeniu dyscypliny finansów publicznych służy zażalenie na postanowienie o odmowie wniesienia wniosku o ukaranie.

§ 36. 1. Jeżeli we wniosku o ukaranie rzecznik dys-

cypliny nie postawił zarzutu naruszenia dyscypliny finansów publicznych wszystkim osobom wymienionym w zawiadomieniu, wydaje - w stosunku do tych

osób - postanowienie o odmowie wniesienia takiego

wniosku.

2. Przepisy § 35 ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio.

Poz. 421

w ciągu 7 dni od dnia otrzymania żądania, dokumenty,

o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 3.

§ 38. 1. Rzecznik dyscypliny odmawia wniesienia

wniosku o ukaranie w przypadkach, o których mowa

wart. 139 ust. 1 i art. 140 ustawy.

2. Rzecznik dyscypliny może odmówić złożenia

wniosku o ukaranie, jeżeli uzna, że szkodliwość zarzucanego czynu dla finansów publicznych jest znikoma. Postanowienie takie doręcza się Głównemu Rzecznikowi.

Rozdział 8

§ 37.1. Wniosek o ukaranie, o którym mowa wart.

166 ust. 1 ustawy, powinien zawierać

Wszczęcie postępowania

1) imię i nazwisko, adres zamieszkania osoby, której

zarzuca się naruszenie dyscypliny finansów publicznych, oraz inne dane niezbędne do ustalenia

jej tożsamości,

2) wskazanie miejsca wykonywania pracy, adresu pracodawcy i stanowiska zajmowanego przez osobę

wymienioną w pkt 1,

3) określenie zarzucanego czynu, ze wskazaniem czasu, miejsca, sposobu i okoliczności jego popełnie ­

nia, oraz wskazanie naruszonego przepisu prawa,

4) jeżeli wystąpił uszczerbek dochodów jednostki sektora finansów publicznych (lub szkoda) - szacunkowe określenie ich wysokości,

5) wskazanie dowodów, w tym świadków, z podaniem

imion i nazwisk oraz adresów ich zamieszkania,

6) informację, czy zarzut dotyczy czynu popełnionego

umyślnie czy nieumyślnie,

§ 39. 1. Sprawy o naruszenie dyscypliny finansów

publicznych, pozostające ze sobą w ścisłym związku

lub dotyczące czynów popełnionych przez kilku obwinionych, rozpoznaje się łącznie, chyba że zachodzą

okoliczności

uniemożliwiające łączne rozpoznanie

sprawy.

2. Jeżeli wniesiono kilka wniosków o ukaranie tego

samego obwinionego za kilka czynów stanowiących

naruszenie dyscypliny finansów publicznych, przewodniczący komisji orzekającej może zarządzić łączne

ich rozpoznanie.

§ 40. 1. Jeżeli w toku postępowania komisja orzekająca stwierdzi, że jest uzasadnione postawienie za-

rzutu naruszenia dyscypliny finansów publicznych

osobie nie wymienionej we wniosku o ukaranie, zwraca na to uwagę rzecznikowi dyscypliny. Na wniosek

rzecznika dyscypliny można w takim przypadku zawiesić postępowanie celem łącznego rozpoznania spraw.

7) informację, czy obwiniony był przed popełnieniem

zarzucanego czynu karany za naruszenie dyscypliny finansów publicznych lub dyscypliny budżeto­

wej (kiedy, za jakiego rodzaju czyn, jaką karą),

2. Zawieszenie postępowania, na wniosek, o którym mowa w ust. 1, nie może trwać dłużej niż 30 dni.

8) określenie, jakiej kary będzie domagał się rzecznik

dyscypliny za zarzucony obwinionemu czyn,

Szczegółowe zasady postępowania w sprawach

9) jeżeli wniosek dotyczy kierownika jednostki zwę i adres jednostki nadrzędnej,

na-

10) jeżeli zarzucany czyn stanowi równocześnie przestępstwo - informację, czy przedstawione zarzuty

są przedmiotem postępowania karnego lub karnego skarbowego.

2. Do wniosku o ukaranie należy dołączyć

1) zebrany materiał dowodowy, w tym dowody przedstawione przez obwinionego na swoją obronę,

2) zaświadczenie o wysokości zarobków obwinionego, obliczonych zgodnie z art. 147 ust. 3 ustawy,

3) opinię przełożonego o sposobie wywiązywania się

obwinionego z obowiązków służbowych.

Rozdział 9

o naruszenie dyscypliny finansów publicznych

§ 41. Postępowaniem w sprawie o naruszenie dyscypliny finansów publicznych, poza rozprawą, kieruje

przewodniczący komisji orzekającej. Czuwa on nad

sprawnym i prawidłowym przebiegiem postępowania,

wydaje postanowienia lub zarządzenia i podejmuje

w tym celu niezbędne czynności.

§ 42. Przewodniczący komisji orzekającej, zawiadamiając pracodawcę obwinionego

lub kierownika jednostki nadrzędnej o wszczęciu postępowania w sprawie o naruszenie dyscypliny finansów publicznych, poucza go o treści art. 167 ust. 5 ustawy.

§ 43. 1. Komisje orzekające orzekają w

trzech osób.

2. Do rozpoznania sprawy przewodniczący komisji

wyznacza, spośród osób wchodzących

w skład komisji orzekającej - przewodniczącego skła­

du orzekającego i dwóch członków.

orzekającej

3. Na żądanie rzecznika dyscypliny kierownik jednostki sektora finansów publicznych przekazuje mu,

składzie

-

2332-

§ 44. 1. Przewodniczący komisji orzekającej zawiadamia o terminie i miejscu rozprawy obwinionego i jego obrońcę oraz wzywa do osobistego stawiennictwa

niezbędnych świadków i biegłych.

2. O terminie i miejscu rozprawy zawiadamia się

rzecznika dyscypliny.

3. Zawiadomienie przeznaczone dla obwinionego

powinno zawierać oznaczenie zarzucanego czynu,

a ponadto pouczenie, że w razie niestawiennictwa

można przeprowadzić rozprawę zaocznie.

§ 45. 1. Upoważnienie do obrony, jeżeli nie zawiera

ograniczeń, odnosi się do całego postępowania, a także do czynności po uprawomocnieniu się rozstrzygnię­

cia.

2. Obrońca może podejmować wszelkie czynności

procesowe przewidziane dla obwinionego. Udział

obrońcy w postępowaniu nie wyklucza osobistego

w nim udziału obwinionego.

3. Obwiniony może korzystać w postępowaniu

z pomocy tylko jednego obrońcy. Jeden obrońca może

bronić kilku obwinionych, jeżeli ich interesy nie są

sprzeczne.

4. Obwiniony może w każdym czasie odwołać upoważnienie do obrony.

§ 46. 1. Wyłączenie jawności rozprawy (lub części

rozprawy) z przyczyn określonych wart. 169 ust. 2 ustawy zarządza przewodniczący komisji orzekającej, a po

rozpoczęciu rozprawy - skład orzekający.

2. Na zarządzenie o wyłączeniu jawności rozprawy

zażalenie nie przysługuje.

§ 47. 1. Przewodniczący składu orzekającego może

z urzędu zarządzić utrwalenie przebiegu rozprawy za

pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk. Zarejestrowany dźwięk nie stanowi dowodu w postępowaniu. Po

uprawomocnieniu rozstrzygnięcia kończącego postę­

powanie - przewodniczący komisji orzekającej zarzą­

dza skasowanie zarejestrowanego dźwięku.

2. Skład orzekający może, jeżeli uprzednie ostrzeże­

nie nie odniosło skutku, zarządzić wydalenie z sali rozpraw osoby zakłócającej porządek rozprawy lub naruszającej powagę komisji; nie dotyczy to stron i obroń­

cy.

3. Zarządzenia, o których mowa w ust. 1 i 2, odnotowuje się w protokole rozprawy; na zarządzenia te zażalenie nie przysługuje.

§ 48. Jeżeli ważne przyczyny uniemożliwiają osobi-

sty udział strony w rozprawie, można, na jej wniosek,

odroczyć rozprawę. Skład orzekający, jeżeli uzna to za

celowe, może przeprowadzić postępowanie dowodowe, a w szczególności przesłuchać świadków, którzy

stawili się na rozprawę. Na następnej rozprawie dowody te należy ujawnić. Jeżeli zażąda tego strona, a skład

Poz. 421

orzekający uzna to za konieczne w interesie oskarżenia

lub obrony, dowody przeprowadza się ponownie.

§ 49. Po zamknięciu postępowania dowodowego

przewodniczący składu orzekającego udziela kolejno

głosu: oskarżycielowi, obrońcy i obwinionemu, po

czym zarządza poufną naradę, na której, oprócz składu

orzekającego, może być obecny tylko protokolant.

§ 50. 1. Bezpośrednio po zakończeniu narady i podpisaniu rozstrzygnięcia przez skład orzekający przewodniczący tego składu ogłasza ustnie sentencję rozstrzygnięcia.

2. Po ogłoszeniu rozstrzygnięcia przewodniczący

przedstawia ustnie motywy wydanego rozstrzygnięcia i poucza strony o przysługują­

cych im środkach zaskarżenia.

składu orzekającego

§ 51. 1. Rozstrzygnięcia, na które służy środek zaskarżenia lub wydane w wyniku rozpoznania środka zaskarżenia, wymagają pisemnego uzasadnienia.

2. Rozstrzygnięcie wydane w pierwszej instancji

doręcza się stronom na piśmie wraz z uzasadnieniem

wterminie 14 dni od dnia ich wydania. Rozstrzygnięcia

wydane w wyniku rozpoznania środka zaskarżenia doręcza się za pośrednictwem komisji orzekającej.

3. Uzasadnienie rozstrzygnięcia wydanego przez

skład orzekający sporządza i podpisuje przewodniczą­

cy składu. Może on powierzyć przygotowanie projektu

uzasadnienia członkowi składu orzekającego, który referował sprawę na rozprawie lub posiedzeniu.

4.

Jeżeli

szczególne przeszkody

uniemożliwiają

sporządzenie uzasadnienia rozstrzygnięcia w terminie,

o którym mowa w ust. 2, przewodniczący komisji orzekającej może przedłużyć ten termin na czas oznaczony.

O przedłużeniu terminu zawiadamia się strony.

§ 52. Przewodniczący komisji orzekającej z urzędu

doręcza Głównemu

Rzecznikowi odpis każdego rozo umorzeniu postępowania w sprawie

o naruszenie dyscypliny finansów publicznych z powodu przedawnienia orzekania.

strzygnięcia

Rozdział 10

Środki zaskarżania i ich rozpatrywanie

§ 53. 1. Od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji stronom służy odwołanie.

2. Na postanowienie kończące postępowanie, wydane w pierwszej instancji, stronom służy zażalenie,

chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej.

§ 54. 1. Wnoszący środek zaskarżenia może skarżyć

jedynie rozstrzygnięcia naruszające jego prawa lub

szkodzące jego interesom; ograniczenie to nie dotyczy

rzecznika dyscypliny.

-

2333-

2. Rzecznik dyscypliny może składać środki zaskarżenia na korzyść obwinionego.

3. W treści środka zaskarżenia należy podać, czego

domaga się skarżący. Jeżeli środek zaskarżenia pochodzi od rzecznika dyscypliny lub obrońcy będącego adwokatem, powinien zawierać także zarzuty stawiane

rozstrzygnięciu. Z treści środka zaskarżenia powinno

wynikać, czy jest on wnoszony na korzyść, czy na niekorzyść obwinionego.

§ 55. 1. Środki zaskarżenia wnosi się na piśmie za

pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, w terminie 14 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia.

2. Wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania

zaskarżonego postanowienia lub czynności, chyba że

organ, który je wydał, lub organ odwoławczy postanowi inaczej.

§ 56. Rozstrzygnięcia wydane w wyniku rozpoznania środka zaskarżenia są prawomocne.

§ 57. Odwołania od orzeczeń wydanych przez komisje orzekające rozpoznaje Główna Komisja Orzekająca.

§ 58. 1. O przekazaniu środka zaskarżenia i akt spra-

wy organowi właściwemu do rozpoznania wniesionego środka zaskarżenia przewodniczący komisji orzekającej zawiadamia strony.

2. Jeżeli środek zaskarżenia wniesiono na niekoobwinionego - obwinionemu i jego obrońcy,

wraz z zawiadomieniem o przekazaniu akt, przekazuje

się kopię wniesionego odwołania lub zażalenia.

rzyść

§ 59. Do postępowania przed Główną Komisją

Orzekającą stosuje się odpowiednio przepisy o postę­

powaniu przed komisją orzekającą, ze zmianami określonymi w § 60-63 i 82.

§ 60. O terminie i miejscu rozprawy przewodniczą­

cy Głównej Komisji Orzekającej zawiadamia obwinionego, jego obrońcę i Głównego Rzecznika.

§ 61. 1. Główna Komisja Orzekająca orzeka na podstawie materiału dowodowego zebranego przez komisję orzekającą.

2. Skład orzekający Głównej Komisji Orzekającej

przeprowadza jednak dowód z dokumentu dołączone­

go do odwołania lub przedstawionego na rozprawie,

a w uzasadnionych przypadkach może również przeprowadzić postępowanie dowodowe za pomocą innych środków dowodowych, zwłaszcza gdy ma się to

przyczynić do przyspieszenia lub uproszczenia postę­

powania.

3. Wyznaczony członek składu orzekającego Głów­

nej Komisji Orzekającej przedstawia na rozprawie pisemny referat obejmujący: sprawozdanie z akt sprawy,

omówienie zaskarżonego rozstrzygnięcia, przedsta-

Poz. 421

wienie wniesionego środka odwoławczego i umotywowane wnioski co do rozstrzygnięcia; referat włącza

się do protokołu rozprawy.

§ 62. 1. Skład Głównej Komisji Orzekającej

1) utrzymuje w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie albo

2) uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie, przy czym

a) wydaje nowe rozstrzygnięcie, zmieniając zaskarżone rozstrzygnięcie w całości lub części, albo

b) przekazuje sprawę komisji orzekającej do ponownego rozpoznania, jeżeli zachodzi potrzeba

ponownego przeprowadzenia postępowania

dowodowego lub jego uzupełnienia, a okoliczności sprawy nie uzasadniają zastosowania § 61

ust. 2.

2. O utrzymaniu w mocy lub uchyleniu rozstrzygnięcia skład orzekający Głównej Komisji Orzekającej

rozstrzyga w drodze orzeczenia.

§ 63. 1. Główna Komisja Orzekająca może ukarać

obwinionego lub zaostrzyć karę tylko wtedy, gdy odwołanie wniesiono na jego niekorzyść.

2. Główna Komisja Orzekająca, uchylając rozstrzyjeżeli zaistniała okoliczność, o której mowa wart. 18 lub art. 18c Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia lub

w § 9 ust. 1 albo w § 15 ust. 1 oraz w § 26 ust. 1 - może postanowić o przekazaniu sprawy do ponownego

rozpoznania przez komisję orzekającą odpowiednio

przy innym, niż wynikałoby to z § 3-6, ministrze, wojewodzie lub regionalnej izbie obrachunkowej.

gnięcie wydane w pierwszej instancji -

§ 64. 1. Zażalenie na postanowienie o odmowie

wniesienia wniosku o ukaranie rozpoznaje Główny

Rzecznik.

2. W wyniku rozpoznania zażalenia Główny Rzecznik utrzymuje postanowienie w mocy albo uchyla je

i składa wniosek o ukaranie.

3. Głównemu Rzecznikowi przysługują w tym zakresie odpowiednio uprawnienia drugiej instancji,

o których mowa w § 67 i 68.

§ 65. 1. Zażalenie na postanowienie o odmowie

wszczęcia postępowania, wniesione przez strony lub

tego, kto złożył wniosek o ukaranie, rozpoznaje przewodniczący Głównej Komisji Orzekającej.

2. W wyniku rozpoznania zażalenia przewodniczący

Głównej Komisji Orzekającej utrzymuje postanowienie

w mocy albo uchyla je i przekazuje sprawę przewodniczącemu komisji orzekającej w celu wszczęcia postępo­

wania.

§ 66. 1. Na postanowienie o umorzeniu postępowa­

nia stronom przysługuje zażalenie do Głównej Komisji

Orzekającej.

-

2334-

2. W wyniku rozpoznania zażalenia skład orzekają­

cy Głównej Komisji Orzekającej utrzymuje postanowienie w mocy albo uchyla je i przekazuje sprawę komisji orzekającej do ponownego rozpoznania; przepis

§ 63 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

nia, łącznie ze skutkami ukarania przewidzianymi wart.

151 ust. 1-3 ustawy, stanowi naruszenie dyscypliny finansów publicznych.

§ 67. 1. Na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do złożenia środka zaskarżenia przysługu­

je zażalenie do przewodniczącego Głównej Komisji

Orzekającej, z zastrzeżeniem § 64 ust. 3.

Egzekwowanie kar pieniężnych

i kosztów postępowania

2. Wwyniku rozpoznania zażalenia przewodniczący

Głównej Komisji Orzekającej utrzymuje postanowienie

w mocy albo uchyla je i przywraca uchybiony termin.

Rozdział 12

§ 73. 1. Przewodniczący komisji orzekającej, przekazując ukaranemu prawomocne orzeczenie o ukaraniu

karą pieniężną, wzywa go do jej uiszczenia w terminie

7 dni od dnia doręczenia wezwania.

niem § 64 ust. 3.

2. Przewodniczący komisji orzekającej może, na

wniosek ukaranego, odroczyć termin płatności kary

pieniężnej lub rozłożyć zapłatę kary pieniężnej na raty,

na czas nie przekraczający jednego roku, jeżeli natychmiastowa jej egzekucja spowoduje istotne pogorszenie sytuacji materialnej ukaranego lub jego rodziny.

2. W wyniku rozpoznania zażalenia przewodniczący

Głównej Komisji Orzekającej utrzymuje postanowienie

3. Rozłożenie należności na raty można uchylić, jeżeli ukarany nie dotrzymał terminu płatności chociaż­

w mocy albo uchyla je i nadaje sprawie właściwy bieg.

by jednej raty.

§ 68. 1. Na postanowienie o odmowie przyjęcia

środka zaskarżenia przysługuje zażalenie do przewodniczącego Głównej Komisji Orzekającej, z zastrzeże­

Rozdział 11

4. Na postanowienia, o których mowa w ust. 2 i 3,

zażalenie nie przysługuje.

Wykonywanie prawomocnych rozstrzygnięć

§ 69. Przewodniczący komisji orzekającej stwierdza

prawomocność rozstrzygnięcia, dokonując na nim stosownej adnotacji. Adnotacja taka określa także datę, od

której rozstrzygnięcie jest prawomocne.

§ 70. 1. Przewodniczący komisji orzekającej doręcza

prawomocne orzeczenie lub postanowienie, o którym

mowa wart. 145 ust. 1 ustawy, Ministrowi Finansów,

a w przypadku określonym wart. 145 ust. 2 ustawy pracodawcy ukaranego i Ministrowi Finansów.

2. Pracodawca ukaranego, do którego w prawomocnym orzeczeniu zwrócono się o rozważenie celowości dalszego zatrudniania ukaranego na zajmowanym stanowisku, w ciągu 30 dni od dnia otrzymania

orzeczenia zawiadamia Ministra Finansów i komisję

orzekającą o sposobie załatwienia sprawy.

§ 71. 1. Odpis prawomocnego orzeczenia o ukara-

niu dołącza się do akt osobowych ukaranego. Po upły­

wie terminu określonego wart. 155 ust. 1 ustawy, z zastrzeżeniem art. 154 ust. 2 ustawy, odpis orzeczenia

podlega zniszczeniu.

2. Jeżeli po dokonaniu czynu ukarany zmienił miejsce zatrudnienia, odpis orzeczenia o ukaraniu doręcza

się - w miarę możliwości - kierownikowi jednostki,

w której ukarany jest zatrudniony.

3. Zatarcie kary w wyniku postanowienia wydanego w trybie określonym wart. 155 ust. 2 lub art. 156

ust. 1 ustawy następuje z dniem wydania takiego postanowienia.

§ 72. Przekazując prawomocne orzeczenie o ukaraniu, przewodniczący komisji orzekającej poucza pracodawcę ukaranego (lub kierownika jednostki nadrzęd­

nej), że zaniechanie lub zwłoka w wykonaniu orzecze-

§ 74. Do prawomocnego orzeczenia o uznaniu winnym naruszenia dyscypliny finansów publicznych

przewodniczący komisji orzekającej dołącza wezwanie

do uiszczenia orzeczonych kosztów postępowania

w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

§ 75. W razie stwierdzenia, że zobowiązany nie

wpłacił

kary pieniężnej lub kosztów postępowania

w terminach określonych odpowiednio w § 73 ust. 1

i w § 74, przewodniczący komisji orzekającej wszczyna

postępowanie egzekucyjne w

trybie określonym

w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym wadministracji.

§ 76. 1. Jeżeli egzekucja kary pieniężnej lub kosztów

postępowania okaże się bezskuteczna, przewodniczący

komisji orzekającej zarządza ich umorzenie.

2. Kary pieniężne i koszty postępowania umarza się

także w razie śmierci ukaranego oraz w razie przedawnienia wykonania kary lub egzekwowania kosztów postępowania określonych wart. 154 ustawy.

Rozdział 13

Stwierdzanie nieważności

i uchylanie prawomocnych rozstrzygnięć

. § 77. Każdy uczestnik postępowania jest obowiąza­

ny przedstawić Głównej Komisji Orzekającej uchybienie stanowiące przyczynę nieważności rozstrzygnięcia

z mocy prawa.

§ 78. 1. Wniosek o stwierdzenie nieważności z mocy prawa prawomocnego rozstrzygnięcia składa przewodniczący Głównej Komisji Orzekającej.

2. Przewodniczący Głównej Komisji Orzekającej

może postanowieniem wstrzymać wykonanie prawo-

-

2335-

mocnego rozstrzygnięcia będącego przedmiotem

wniosku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli jego wykonanie może być przyczyną znacznej lub nieodwracalnej

szkody.

3. Na żądanie przewodniczącego Głównej Komisji

1) uchyleniu prawomocnego rozstrzygnięcia, jeżeli

jest ono sprzeczne z prawem lub oczywiście niesłuszne, albo

2) oddaleniu wniosku.

Orzekającej komisja orzekająca niezwłocznie przekazuje mu do wglądu akta sprawy.

2. Przepisy § 61-63, 66 i 82 stosuje się odpowiednio.

4. Na odmowę złożenia przez przewodniczącego

Głównej Komisji Orzekającej wniosku o stwierdzenie

nieważności prawomocnego rozstrzygnięcia zażalenie

nie przysługuje.

3. Uchylając prawomocne rozstrzygnięcie, Główna

Komisja Orzekająca przekazuje sprawę do ponownego

rozpoznania komisji orzekającej, która orzekała

w pierwszej instancji. Jeżeli uchylone zostało wyłącz­

nie rozstrzygnięcie wydane przez Główną Komisję

Orzekającą, przekazuje się sprawę do ponownego rozpoznania tej komisji.

§ 79. 1. Główna Komisja Orzekająca, rozpoznając

wniosek o stwierdzenie nieważności prawomocnego

rozstrzygnięcia, orzeka, w granicach wniosku, na posiedzeniu niejawnym przy udziale Głównego Rzecznika.

2. Główna Komisja Orzekająca, wwyniku rozpoznania wniosku, wydaje orzeczenie o

1) stwierdzeniu nieważności rozstrzygnięcia z mocy

prawa albo

2) oddaleniu wniosku.

3. Jeżeli stwierdzenie nieważności dotyczy tylko

części prawomocnego rozstrzygnięcia, w orzeczeniu

określa się, w jakim zakresie rozstrzygnięcie jest nadal

prawomocne.

4. Stwierdzając nieważność prawomocnego rozstrzygnięcia, Główna Komisja Orzekająca umarza postępowanie lub przekazuje sprawę właściwej komisji

orzekającej do ponownego rozpoznania; przepis § 63

ust. 1 stosuje się odpowiednio.

5. Orzeczenie doręcza się temu, kto przedstawił

uchybienie stanowiące podstawę stwierdzenia nieważ­

ności prawomocnego rozstrzygnięcia, oraz stronom.

§ 80. 1. Jeżeli prawomocne rozstrzygnięcie jest

sprzeczne z prawem lub oczywiście niesłuszne, strony,

ten kto złożył wniosek o ukaranie, właściwy minister,

wojewoda, prezes regionalnej izby obrachunkowej,

kierownik jednostki wymienionej wart. 161 ust. 1 ustawy oraz przewodniczący komisji orzekającej - mogą

zwrócić się do Ministra . Finansów o wystąpienie

z wnioskiem o uchylenie rozstrzygnięcia.

2. Wystąpienie, o którym mowa w ust. 1, nie

wstrzymuje wykonania prawomocnego rozstrzygnię­

cia.

3. Na żądanie Ministra Finansów komisja orzekają­

ca niezwłocznie przekazuje mu do wglądu akta sprawy.

4. Minister Finansów składa do Głównej Komisji

Orzekającej wniosek o uchylenie prawomocnego rozstrzygnięcia, jeżeli uzna, że jest ono sprzeczne z prawem lub oczywiście niesłuszne.

5. Na odmowę złożenia wniosku o uchylenie prawomocnego rozstrzygnięcia zażalenie nie przysługuje.

§ 81.1. Na wniosek Ministra Finansów Główna Komisja Orzekająca wydaje orzeczenie o

§ 82. 1. Główna Komisja Orzekająca orzeka na posiedzeniu w składzie pięciu osób, jeżeli rozpatruje

wniosek o

1) stwierdzenie nieważności z mocy prawa prawomocnego rozstrzygnięcia wydanego przez Główną

Komisję Orzekającą,

2) uchylenie sprzecznego z prawem lub oczywiście

niesłusznego

rozstrzygnięcia wydanego

przez

Główną Komisję Orzekającą.

2. Pięcioosobowemu składowi orzekającemu

Głównej Komisji Orzekającej przewodniczy przewodniczący Głównej Komisji Orzekającej lub jego zastępca.

§ 83. Rozstrzygnięcia wydane w wyniku rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności rozstrzygnię­

cia z mocy prawa oraz wniosku o uchylenie prawomocnego rozstrzygnięcia sprzecznego z prawem lub oczywiście niesłusznego są prawomocne.

Rozdział 14

Sprawozdania z działalności komisji orzekających

i rzeczników dyscypliny finansów publicznych

§ 84. 1. Komisje orzekające, do dnia 31 stycznia każ­

dego roku, składają przewodniczącemu Głównej Komisji Orzekającej roczne sprawozdanie o sposobie załatwienia wniosków o ukaranie, wniesionych w roku

poprzednim, według wzoru stanowiącego załącznik do

rozporządzenia.

2. Przewodniczący Głównej Komisji Orzekającej

składa Ministrowi Finansów sprawozdanie z działalno­

ści Głównej Komisji Orzekającej oraz zbiorcze sprawozdanie z działalności komisji orzekających - do

końca lutego każdego roku.

§ 85. 1. Rzecznicy dyscypliny składają Głównemu

Rzecznikowi, w terminie 14 dni po upływie każdego

kwartału, kwartalne sprawozdania o liczbie

1) otrzymanych zawiadomień o naruszeniu dyscypliny finansów publicznych,

2) wniesionych wniosków o ukaranie, w tym liczbie

wniosków o ukaranie wniesionych po upływie

60 dni od dnia otrzymania zawiadomienia o naruszeniu dyscypliny,

-

2336Rozdział 15

3) wniosków o ukaranie w sprawach, w których

wszczęto' postępowanie, oraz liczbie spraw rozstrzygniętych w pierwszej instancji,

4) wniosków o ukaranie rozstrzygniętych w pierwszej

instancji odmiennie od wniosku rzecznika dyscypliny,

5) rozstrzygnięć zaskarżonych przez rzecznika dyscypliny.

2. Główny Rzecznik może żądać od rzeczników dyscypliny informacji dodatkowych.

§ 86. Główny Rzecznik, do końca lutego każdego roku, składa Ministrowi Finansów roczne zbiorcze sprawozdanie z działalności rzeczników dyscypliny za rok

poprzedni.

§ 87. Minister Finansów, do końca listopada każde­

go roku, może zwrócić się do organów, o których mowa w § 84 ust. 2 i § 86, o uzupełnienie składanych sprawozdań o informacje dodatkowe.

§ 88. 1. Minister, wojewoda i prezes regionalnej

izby obrachunkowej przekazują przewodniczącemu

Głównej Komisji Orzekającej do wiadomości decyzje

o powołaniu przewodniczącego, zastępców przewodniczącego i członków komisji orzekającej, a także decyzje stwierdzające wygaśnięcie członkostwa w komisji

orzekającej lub o odwołaniu członka ze składu komisji

orzekającej przed upływem kadencji.

Poz. 421

Przepisy przejściowe i końcowe

§ 89. 1. Postępowanie w sprawach o naruszenie

dyscypliny finansów publicznych, wszczęte przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, prowadzi

się zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia,

chyba że przepisy obowiązujące w dniu popełnienia

czynu są korzystniejsze dla obwinionego.

2. Czynności dokonane w trakcie postępowania,

o którym mowa w ust. 1, dokonane na podstawie przepisów dotychczasowych, zachowują ważność po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

§ 90. 1. Sprawozdania, o których mowa w § 84 i 86,

składa się po raz pierwszy za rok 1999.

2. Sprawozdania kwartalne, o których mowa

w § 85, składa się po raz pierwszy za drugi kwartał

1999 r.

§ 91. Z dniem 1 stycznia 2000 r. stawki ryczałto­

wych wynagrodzeń, ustalone w § 29 i 30, wzrastają

0100%.

§ 92. Traci moc rozporządzenie Rady Ministrów

z dnia 10 kwietnia 1996 r. w sprawie zasad postępowa­

nia w sprawach o naruszenie dyscypliny budżetowej

(Dz. U. Nr 57, poz. 258 i z 1998 r. Nr 126, poz. 831).

§ 93. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

7 dni od dnia ogłoszenia.

2. Główny Rzecznik przekazuje Głównej Komisji

Orzekającej do wiadomości decyzje o powołaniu i odwołaniu rzeczników dyscypliny i ich zastępców.

Prezes Rady Ministrów: J. Buzek

-

2337-

Nr 42

Warszawa, dnia 13 maja 1999r.

TREŚĆ

Poz.

421 -

422 423 424 -

ROZPORZĄDZENIA RADY MINISTRÓW

z dnia 27 kwietnia 1999 r. w sprawie właściwości i trybu powoływania rzeczników dyscypliny finansów publicznych, organów orzekających oraz szczegółowych zasad postępowania w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych

z dnia 7 maja 1999 r. w sprawie rozciągnięcia niektórych przepisów ustawy o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki na jednostki pływające Marynarki Wojennej,

Straży Granicznej i Policji .

z dnia 10 maja 1999 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie trybu legitymowania, zatrzymywania osób, dokonywania kontroli osobistej oraz przeglądania bagaży i sprawdzania

ładunku przez policjantów

z dnia 12 maja 1999 r. w sprawie ustalenia wykazu gmin, powiatów i województw, na obszarze których wystąpiła powódź, oraz szczegółowych zasad udzielania i sposobu rozliczania dotacji celowych dla tych gmin, powiatów i województw, przeznaczonych na dofinansowanie bieżących zadań własnych związanych z usuwaniem skutków powodzi

2325

2340

2340

2342

ROZPORZĄDZENIA

425 426 427 -

Prezesa Rady Ministrów z dnia 12 maja 1999 r. w sprawie przekazania uprawnień Prezesa Rady Ministrów określonych ustawą o Polskim Czerwonym Krzyżu

2360

Prezesa Rady Ministrów z dnia 12 maja 1999 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie

nadania statutu Urzędowi Ochrony Państwa

2361

Ministra Gospodarki z dnia 30 kwietnia 1999 r. w sprawie szczegółowych zasad przyznawania ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla i wypłacania tego

ekwiwalentu oraz zasad refundowania kosztów deputatu węglowego i rent wyrównawczych

2361

OBWIESZCZENIE

428 -

Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 kwietnia 1999 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego

tekstu ustawy o ujawnieniu pracy lub służby w organach bezpieczeństwa państwa lub

współpracy z nimi w latach 1944-1990 osób pełniących funkcje publiczne

.

2363

421

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 27 kwietnia 1999 r.

w sprawie właściwości i trybu powoływania rzeczników dyscypliny finansów publicznych, organów orzekają­

cych oraz szczegółowych zasad postępowania w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych.

Na podstawie art. 175, art. 176, art. 177 i art. 178

ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 155, poz. 1014 i z 1999 r. Nr 38, poz. 360)

zarządza się, co następuje

2) szczegółowe zasady powoływania i odwoływania

osób wchodzących w skład komisji orzekających

oraz ich prawa i obowiązki,

3)

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów

z dnia 27 kwietnia 1999 r. (poz. 421)

WysłaĆ bez pisma przewodniero

Nadawca

Nazwa i adres Komisji Orzekającej

pierwszej instancji

Adresat

Przewodniczący

Głównej Komisji Orzekającej

w sprawach o naruszenie

dyscypliny finansów publicznych

przy Ministrze Finansów

ul. Świętolcrzyska 12

00-916 Warszawa

Sprawozdanie o sposobie załatwienia wniosków o ukaranie

wniesionych w roku ........

do Komisji Orzekającej w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych

•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••• e.e ••••••••••••

Termin złożenia: 31 stycznia.

I.

Sprawy oczekujące na rozstrzygnięcie (wszczęte)

stanu na

roku

Złożone wnioski o ukaranie

- postanowienia o wszczęciu postępowania

- postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania

- wnioski o ukaranie zwrócone do uzupełnienia: .

Sprawy w toku (oczekujące na rozstrzygnięcie)

na koniec roku

- w tym postanowienia o zawieszeniu

II.

Sprawy rozstrzygnięte (załatwione) w ciągu roku

-w tym

o umorzemu

- z tego

- postanowienia o umorzeniu postępowania wskutek przedawnienia

orzekania

obwinionych

-

2338-

Wydane orzeczenia w kwestii winy i kary

Orzeczenia o uniewinnieniu

Orzeczenia o uznaniu winnym naruszenia dyscypliny

finansów

-o

- z tego: - ukarano - ogółem

- w tym:- karą upomnienia

- karą nagany

- karą pieniężną

- karą przewidzianą w art. 147 ust. 1 pkt 4

- odstąpiono od wymierzenia kary

III.

Z ogólnej liczby osób uznanych winnymi

(wykazanych w części II - wiersz 13) przypada na pkt 1

winnych czynów z art. 138 ust. 1 ustawy*>

pkt 2

pkt 3

pkt 4

pkt 5

pkt 6

pkt 7

pkt 8

pkt 9

pkt 10

pkt 11

pkt 12

pkt 13

-

2339-

pkt 14

pkt 15

pkt 16

pkt 17

Z ogólnej liczby osób uznanych winnymi

(wykazanych w wierszu 13) przypada na winnych

r"n,rnn"IT Z art. 138 ust. 2

winnych

suma wzł

IV.

Łączna wysokość wymierzonych kar pieniężnych

suma wzł

~re:amla wysokość wymierzonej kary pieniężnej

średnia kara

Łączna kwota wyegzekwowanych kar pieniężnych

suma wzł

Łączna wysokość orzeczonych kosztów postępowania

suma wzł

wzł

Skarbowi Państwa

suma wzł

V.

Liczba odbytych przez składy orzekające Komisji

Zestawienie sporządził

łączna liczba

Przewodniczący Komisji

..............................................

(imię, nazwisko i nr telefonu)

...........................................

(podpis i pieczęć)

............................................

(miejscowość i data)

*) ustawa z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 155,

poz. 1014 i z 1999 r. Nr 38, poz. 360)

(dodatkowe informacje podać należy na oddzielnej karcie)