Ustawa z dnia 19 marca 1999 r. o zmianie ustawy o warunkach wykonywania międzynarodowego transportu drogowego.

W ustawie z dnia 2 sierpnia 1997 r. o warunkach wykonywania międzynarodowego transportu

drogowego

(Dz. U. Nr 106, poz. 677) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

międzynarodowym transportem drogowym na potrzeby własne jest niezarobkowy przewóz

osób lub rzeczy, wykonywany przez przedsiębiorcę pomocniczo w stosunku do podstawowej

działalności gospodarczej pojazdami samochodowymi będącymi jego własnością lub do

których posiada udokumentowane prawo dysponowania; nie obejmuje to przewozu osób w

ramach prowadzonej działalności turystycznej,

”

;

2)

w art. 10 w ust. 1

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

śmierci osoby fizycznej posiadającej koncesję i wstąpienia na jej miejsce spadkobiercy,

w tym również osoby fizycznej będącej wspólnikiem spółki cywilnej, spółki jawnej lub

spółki komandytowej,

”

b)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

przejęcia przez innego przedsiębiorcę w całości lub w części działalności w zakresie

międzynarodowego transportu drogowego.

”

;

3)

w art. 26 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Krajowy przedsiębiorca wykonujący międzynarodowy transport drogowy uiszcza opłatę

za wydanie zezwolenia zagranicznego na jednorazowe lub wielokrotne przewozy.

”

;

4)

w art. 31 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość prowizji oraz sposób

jej pobierania i rozliczania z jednostkami, o których mowa w ust. 1 oraz w art. 27

ust. 2-4.

”

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.