Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 marca 1999 r. w sprawie zbywania niektórych ruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa lub podlegających sprzedaży przez organy administracji rządowej na podstawie przepisów szczególnych.

§ 1. 1. Przepisy działu" rozdziału 6 ustawy z dnia 17

czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym wadministracji (Dz. U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161, z 1992 r.

Nr 20, poz. 78, z 1993 r. Nr 28, poz. 127, z 1995 r. Nr 85,

poz. 426, z 1996 r. Nr 43, poz. 189 i Nr 146, poz. 680,

z 1997 r. Nr 137, poz. 926 i Nr 141, poz. 943 i 944 oraz

z 1998 r. Nr 162, poz. 1126), zwanej dalej "ustawą", mają zastosowanie w całości do ruchomości, które stały

się własnością Skarbu Państwa na podstawie

1) orzeczenia przepadku rzeczy, wydanego w postępo­

waniu karnym, karnym skarbowym, administracyjnym, cywilnym oraz w sprawach o wykroczenia,

2) przepisów o rzeczach znalezionych oraz likwidacji

nie podjętych depozytów i nie odebranych rzeczy,

3) darowizny lub objęcia w posiadanie rzeczy niczyjej,

4) przepisów o spadkach,

o ile dalsze przepisy nie stanowią inaczej.

2. Przepisy, o których mowa w ust. 1, stosuje się

również do ruchomości nie stanowiących własności

Skarbu Państwa, jeżeli podlegają likwidacji na podsta-

wie

1) przepisów prawa karnego lub celnego,

2) przepisów o rzeczach znalezionych oraz o likwidacji

nie podjętych depozytów i nie odebranych rzeczy.

§ 2. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do

1) rzeczy znalezionych w urządzeniach i w środkach

transportu publicznego,

2) przedmiotów stanowiących sprzęt i ekwipunek wojskowy oraz sprzęt i ekwipunek policyjny,

3) przedmiotów, których posiadanie wymaga szczególnego zezwolenia organów administracji pań­

stwowej,

4) ryb i sprzętu rybackiego, podlegających przepadkowi na podstawie przepisów o rybołówstwie morskim.

§ 3. Przedmiotami wartościowymi w rozumieniu niniejszego rozporządzenia są: złoto i monety złote, platyna, srebro i monety srebrne, wyroby użytkowe ze zło­

ta, platyny lub srebra, kamienie szlachetne i półszla­

chetne, perły naturalne i hodowlane, korale, bursztyny,

zagraniczne i krajowe środki płatnicze, zagraniczne

i krajowe papiery wartościowe oraz inne przedmioty,

jeżeli stanowią dobra kultury w rozumieniu odrębnych

przepisów.

§ 4. 1. Organem właściwym w zakresie sprawowania dozoru, szacowania i zbywania ruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa jest urząd skarbowy, zwany dalej "organem likwidacyjnym", o ile z przepisów rozporządzenia nie wynika właściwość innego

organu.

2. W przypadku rzeczy znalezionych organem wła­

ściwym do ich przechowywania jest starosta powiatu,

zwany dalej "organem przechowującym".

§ 5. 1. Ruchomości wymienione w § 1, z zastrzeże­

niem ust. 2, organ likwidacyjny lub organ przechowujący może oddać pod dozór innej osobie lub instytucji,

jeżeli przez to ruchomości nie stracą na wartości lub

nie zachodzi niebezpieczeństwo ich uszkodzenia, zniszczenia lub utraty, a także w celu lepszego zabezpieczenia ruchomości. Pozostawienie rzeczy stanowiącej

własność Skarbu Państwa pod dozorem poprzedniego

właściciela lub członka jego rodziny jest dopuszczalne

tylko w wyjątkowo uzasadnionych wypadkach.

2. Dobra kultury, o których mowa w § 3, mogą być

oddane pod dozór wyłącznie państwowemu muzeum

lub innej państwowej instytucji kultury.

§ 6. 1. Oszacowania ruchomości, innych niż wymienione wart. 99 § 2 lub 3 ustawy, dokonuje organ likwidacyjny we własnym zakresie.

2. Można zaniechać oszacowania ruchomości, które przed przejęciem na własność Skarbu Państwa zostały oszacowane przez organ likwidacyjny lub biegłe-

-

1548-

go powołanego przez ten organ, jeżeli od daty tego

oszacowania nie upłynął rok, a z innych okoliczności

nie wynika, aby w tym okresie ich wartość mogła ulec

zmianie.

§ 7. 1. Oszacowanie i sprzedaż przedmiotów wartościowych może być dokonane przez przedsiębiorstwo

zajmujące się obrotem tymi przedmiotami na podstawie umowy zawartej z tym przedsiębiorstwem przez

organ likwidacyjny.

'

2. Do szacowania i sprzedaży przedmiotów wartościowych stosuje się odpowiednio art. 99 § 2, art. 105-

108 i art. 110 ustawy oraz przepisy szczególne wydane

na podstawie art. 109 § 1 ustawy.

§ 8. 1. Czynności organu likwidacyjnego w odnie-

sieniu do ruchomości, które

1) zostały przejęte na własność Skarbu Państwa na

podstawie rozstrzygnięć lub decyzji organów celnych, wydanych w postępowaniu w sprawach celnych lub karnym skarbowym prowadzonym przez

organy celne albo w postępowaniu dotyczącym likwidacji nie podjętych depozytów i nie odebranych

rzeczy, a znajdujących się w dyspozycji organów

celnych,

2) zostały przejęte na własność Skarbu Państwa

w drodze nieodpłatnego przekazania w wypadkach

przewidzianych w przepisach prawa celnego,

3) podlegają likwidacji stosownie do przepisów wymienionych w § 1 ust. 2 i znajdują się w dyspozycji

organów celnych

- wykonują dyrektorzy urzędów celnych, wyznaczonych przez Ministra Finansów.

2. W sprawach, o których mowa w ust. 1, do zakresu czynności dyrektorów urzędów celnych należy również przechowywanie, oszacowanie oraz sprzedaż

przedmiotów wartościowych. W tym zakresie dyrektorzy urzędów celnych stosują odpowiednio przepisy

art. 110 ustawy oraz przepisy szczególne wydane na

podstawie art. 109 § 1 ustawy.

§ 9. W razie sprzedaży ruchomości nie stanowią­

cych własności Skarbu Państwa, w zakresie uprawnień

właściciela tych ruchomości stosuje się odpowiednio

przepisy działu II rozdziału 6 ustawy, które dotyczą zobowiązanego.

§ 10. 1. Przedmioty stanowiące dobra kultury, o których mowa w § 3, przekazuje się nieodpłatnie państwo­

wym muzeom lub innym państwowym instytucjom

kultury.

2. Do wydania opinii, czy przedmiot stanowi dobro

kultury, oraz do wskazania jednostki państwowej, której przedmiot może być przekazany, właściwy jest wojewódzki konserwator zabytków, a w przypadku materiałów bibliotecznych - dyrektor Biblioteki Narodowej

w Warszawie.

3. Przedmioty nie nadające się do obrotu handlowego, a przedstawiające wartość użytkową, mogą być

przekazane nieodpłatnie jednostkom organizacyjnym

ochrony zdrowia, pomocy społecznej, placówkom

oświatowym, instytucjom kultury oraz organizacjom

charytatywnym, jeżeli mogą być przez te podmioty wykorzystane przy realizacji ich zadań statutowych, z zastrzeżeniem ust. 4.

Poz. 258

4. Przekazanie ruchomości, które naruszałoby prawo autorskie bądż prawo pokrewne, może dojść do

skutku, jeżeli twórca wyrazi na nie zgodę lub gdy, o ile

jest to możliwe, jednostka przejmująca ruchomość zobowiąże się do usunięcia z niej znamion naruszonego

prawa.

5. Przedmioty nadające się do obrotu handlowego,

inne niż wymienione w ust. 1, mogą być, w wypadku

zdarzeń żywiołowych w rozumieniu przepisów o stanie

wyjątkowym, przekazane nieodpłatnie podmiotom,

o których mowa w ust. 3, jeżeli przekazanie tych przedmiotów przyczyni się do złagodzenia bezpośrednich

skutków takich zdarzeń.

6. Przepisy ust. 1, 3 i 5 mają zastosowanie wyłącz­

nie do ruchomości, które stanowią własność Skarbu

Państwa.

7. Nieodpłatne przekazanie przedmiotów, o których

mowa w ust. 3 i 5, następuje za zgodą dyrektora izby

skarbowej. Dyrektor izby skarbowej może upoważnić

naczelnika urzędu skarbowego do wyrażania zgody na

nieodpłatne przekazanie przedmiotów. W zakresie

przedmiotów likwidowanych przez dyrektorów urzę­

dów celnych na nieodpłatne ich przekazanie jest wymagana zgoda Prezesa Głównego Urzędu Ceł.

8. Nieodpłatne przekazanie następuje na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego, w którym podaje

się wartość szacunkową przekazywanych przedmiotów, określoną w sposób wskazany w § 6.

§ 11. Pojazdy samochodowe będące ruchomościa ­

mi, o których mowa w § 8, mogą być sprzedane, po cenie oszacowania, Straży Granicznej, Policji, Urzędowi

Ochrony Państwa, wojsku i administracji celnej.

§ 12. 1. Zbycia przedmiotów wartościowych, stanowiących własność

Skarbu Państwa i przejętych na

przechowanie przez Narodowy Bank Polski przed

dniem wejścia w życie rozporządzenia, dokonają organy likwidacyjne właściwe według miejsca przechowywania tych przedmiotów, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Zbycia przedmiotów wartościowych, znajdują­

cych się na przechowaniu w Centrali Narodowego

Banku Polskiego, dokonają organy likwidacyjne wyznaczone przez dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie.

3. Przepisy rozporządzenia stosuje się także w cało­

ści do ruchomości, które zostały przejęte na własność

Skarbu Państwa na podstawie

1) orzeczenia kary konfiskaty mienia,

2) przepi~ów o majątkach opuszczonych i poniemieckich.

§ 13. Traci moc rozporządzenie Rady Ministrów

z dnia 8 marca 1967 r. w sprawie zbywania niektórych

ruchomości stanowiących własność Państwa lub podlegających sprzedaży przez organy administracji pań­

stwowej na podstawie przepisów szczególnych (Dz. U.

Nr 9, poz. 41, z 1984 r. Nr 14, poz. 61 i z 1997 r. Nr 124,

poz. 784).

§ 14. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.

Prezes Rady Ministrów: J. Buzek

-

1547 -

6. W stosunku do osób, które uzyskały stałe miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 30 września 1999 r., nie stosuje się przepisu ust. 5."

w sprawie składania i rozpatrywania wniosków,

o których mowa w ust. 1.";

2) po ust. 4 dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu

,,5. Wnioski, o których mowa w ust. 1, zainteresowane osoby mogą składać do Kierownika Urzę­

du do dnia 31 grudnia 1999 r.

Poz. 257 i 258

Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni

od dnia ogłoszenia.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. Kwaśniewski

258

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 18 marca 1999 r.

w sprawie zbywania niektórych ruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa lub podlegających

sprzedaży przez organy administracji rządowej na podstawie przepisów szczególnych.

Na podstawie art. 174 ustawy z dnia 17 czerwca

1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161, z 1992 r. Nr 20, poz. 78,

z 1993 r. Nr 28, poz. 127, z 1995 r. Nr 85, poz. 426,

z 1996 r. Nr 43, poz. 189 i Nr 146, poz. 680, z 1997 r.

Nr 137, poz. 926 i Nr 141, poz. 943 i 944 oraz z 1998 r.

Nr 162, poz. 1126) zarządza się, co następuje