Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 23 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych warunków weterynaryjnych przy zbieraniu, przetwarzaniu, grzebaniu lub spalaniu zwłok zwierzęcych i ich części oraz odpadów poubojowych.

§ 4. 1. Pomoc indywidualna, o której mowa w § 2

pkt 12, może być udzielana jako bezzwrotna lub jako

nie oprocentowana pożyczka.

2. Nie oprocentowana pożyczka, o której mowa

w ust. 1, może być częściowo lub całkowicie umorzona

w przypadku, gdy wykorzystana została zgodnie z przeznaczeniem.

§ 5. 1. Pracodawca prowadzący zakład ustala zakła­

dowy regulamin wykorzystania funduszu rehabilitacji,

zwany dalej "regulaminem", w uzgodnieniu

służbą rehabilitacyjno-medyczną, świadczącą

podstawową i specjalistyczną opiekę lekarską, po-

1) ze

radnictwo i usługi rehabilitacyjne na rzecz pracowników tego zakładu,

2) z działającymi w zakładz i e związkami zawodowymi

lub - w przypadku ich braku - przedstawicielami

wybranymi przez pracowników będących osobami

codawcę regulaminu do uzgodnienia.

4. Regulamin, niezwłocznie po jego ustaleniu, podaje się do wiadomości pracowników zakładu przez jego ogłoszenie w miejscu ogólnie dostępnym.

§ 6. Pomoc ze środków funduszu rehabilitacji dla

nie pracujących osób niepełnosprawnych, byłych pracowników zakładu, może być udzielona na finansowanie rehabilitacji społecznej i leczniczej - w wysokości

i na zasadach analogicznych jak dla pracowników pozostających w zatrudnieniu.

§ 7. Traci moc rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 17 czerwca 1992 r. w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełno­

sprawnych (Dz. U. Nr 52, poz. 240, z 1996 r. Nr 9, poz. 52

oraz z 1997 r. Nr 2, poz. 13 i Nr 128, poz. 837).

§ 8. Rozporządzenie wchodzi w życie

ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1999 r.

niepełnosprawnymi

z dniem

Minister Pracy i Polityki Socjalnej: L. Komotowski

23

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I GOSPODARKI ŻVWNOŚCIOWEJ

z dnia 23 grudnia 1998 r.

w sprawie szczegółowych warunków weterynaryjnych przy zbieraniu, przetwarzaniu, grzebaniu lub spalaniu

zwłok zwierzęcych i ich części oraz odpadów poubojowych.

Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 9 oraz ust. 4 ustawy

z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaź­

nych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz

o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. Nr 60, poz. 369

i z 1998 r. Nr 106, poz. 668) zarządza się, co następuje

§ 1. Działalność polegająca na przetwarzaniu zwłok

zwierzęcych i ich części oraz odpadów poubojowych,

zwanych dalej "odpadami zwierzęcymi", może być

prowadzona wyłącznie w specjalnie do tego celu przeznaczonym obiekcie, zwanym dalej "zakładem utylizacyjnym".

§ 2. 1. Zakład utylizacyjny powinien być położony

1) w terenie zalesionym lub zadrzewionym, jeżeli warunki terenowe na to zezwalają,

2) w odległości co najmniej 60 m od osi drogi publicznej, gdy zakład ma być położony po jej stronie pół­

nocnej lub wschodniej, oraz co najmniej 150 m od

osi drogi publicznej, gdy zakład ma być położony

po jej stronie południowej, jeżeli inne przepisy nie

określają obowiązku zachowania większych odległości dla budynków,

3) w odległości co najmniej 500 m od zwartych osiedli ludzkich i 150 m od pojedynczych budynków

-

107-

Poz. 23

przeznaczonych na pobyt ludzi oraz obiektów przetwórstwa rolno-spożywczego, rzeźni i budynków

dla zwierząt,

kładu utylizacyjnego oraz przy bramie wjazdowej do

części zakaźnej i niezakaźnej z zewnątrz powinny być

4) od strony zwartych osiedli ludzkich, umożliwiającej

zabezpieczenie ich od zanieczyszczonego powietrza przy uwzględnieniu dominującego kierunku

wiatru,

§ 4. 1. Obszar zakładu utylizacyjnego powinien być

otoczony ogrodzeniem z oddzielnym wejściem i wjazdem do części zakaźnej i do części niezakaźnej zakładu

utyl izacyj nego.

5) w dolnym biegu wód płynących do osiedla ludzkiego, gdy do tych wód mają być odprowadzone wody opadowe z terenu zakładu.

2. Teren zakładu utylizacyjnego powinien być zadrzewiony.

umieszczone urządzenia do odkażania i oczyszczania.

2. Zakład utylizacyjny powinien być oddzielony od

obiektów budowlanych nie wymienionych w ust. 1

pkt 3.

3. Zakład utylizacyjny powinien być zabezpieczony

przed dostępem ptaków i gryzoni.

3. Zakładów utylizacyjnych nie należy budować po

zachodniej stronie dróg publicznych.

należy zapewnić oświetlenie

4. Lokalizacja zakładu utylizacyjnego powinna być

uzależniona od możliwości zaopatrywania go w wodę

w ilości co najmniej 20 m 3 na 1000 kg odpadów zwierzęcych w okresie doby, jak również od możliwości

usuwania ścieków do kanałów.

§ 3. 1. W skład zakładu utylizacyjnego powinny

wchodzić w szczególności następujące pomieszczenia

1) podjazdowo-wyładunkowe do wyładowania odpadów zwierzęcych (podjazd),

2) do oskórowania i rozbiórki

(oprawialnia),

zwłok

zwierzęcych

3) na urządzenia i aparaty przetwórcze (kotłownia, hala maszyn) oraz na magazynowanie opału,

4) na składowanie odpadów zwierzęcych,

5) na składowanie skór (skład skór),

6) na składowanie mączki (skład mączki),

7) na składowanie tłuszczu (skład tłuszczu),

8) na szatnie, toalety i natryski dla pracowników,

9) dla lekarza weterynarii,

§ 5. 1. W pomieszczeniach zakładu utylizacyjnego

naturalne i elektryczne,

a także skuteczną wentylację.

2. Przy toalecie w części zakaźnej zakładu utylizacyjnego należy zainstalować komorę dezynfekcyjną do

odkażania odzieży.

§ 6. 1. W zakładzie utylizacyjnym powinny być: instalacja wodociągowa i kanalizacyjna z oczyszczalnią

ścieków oraz połączenie z siecią elektryczną i telefoniczną·

2. Zakład utylizacyjny powinien być zaopatrzony

w wodę zdatną do picia w ilości co najmniej 100 I na

dobę na pracownika.

§ 7.1. W podjeździe należy zapewnić posadzkę o nieprzepuszczalnej i nienasiąkliwej powierzchni ze spadem

ku rowkom ściekowym. Rowki ściekowe powinny być

tak urządzone, aby ścieki nie wydostawały się poza pomieszczenie podjazdu, oraz powinny być połączone

z kanalizacją.

2. Podjazd i oprawialnia powinny łączyć się ze sobą zasuwanym połączeniem umożliwiającym wprowadzanie odpadów zwierzęcych za pomocą dźwigu przesuwalnego na kolejce wiszącej i biegnącej z podjazdu

do oprawialni.

10) na środki transportowe.

2. Zakład utylizacyjny powinien być rozplanowany

w ten sposób, że po jednej stronie, w miarę możliwości

północnej, powinny być rozmieszczone pomieszczenia

i urządzenia mające styczność z zarazkami chorobotwórczymi (część zakaźna), a w szczególności podjazd,

oprawialnia, skład skór, skład części zwłok i odpadów

poubojowych, stanowisko do dezynfekcji środków

transportowych, pokój dla lekarza weterynarii i pomieszczenie na punkt zdrowia, a w drugiej części pozostałe pomieszczenia i urządzenia (część niezakaźna).

3. W obu częściach zakładu utylizacyjnego powinny być pomieszczenia na środki transportowe oraz

szatnie, toalety i natryski dla pracowników, przy czym

dla pracowników zatrudnionych w części zakaźnej zakładu utylizacyjnego powinny być urządzone dwie

szatnie na odzież domową i ochronną, przedzielone toaletą z natryskami.

4. Część zakaźna zakładu utylizacyjnego powinna

być odizolowana od części niezakaźnej. Przy przejściach i przejazdach z części zakaźnej do niezakaźnej za-

3. Podłoga oprawialni powinna

1) znajdować się na wysokości poziomu podłogi środ­

ków transportowych, przywożących odpady zwierzęce, lub umożliwiać bezpośredni wjazd środków

transportowych do oprawialni,

2) być wykonana z nieprzepuszczalnych i nienasiąkli­

wych materiałów,

3) być zaopatrzona w urządzenia odprowadzające

ścieki.

4. Wewnętrzne powierzchnie ścian oprawialni, co

najmniej do wysokości 2 m od podłogi, powinny być

gładkie, nienasiąkliwe, nieprzepuszczalne oraz łatwe

do dezynfekcji i zmywania.

5. W oprawialni powinno znajdować się oddzielne

wejście dla personelu.

6. Przed progiem drzwi oprawialni na całej ich szerokości, po stronie zewnętrznej, należy umieścić spe-

cjalne urządzenie dezynfekujące obuwie osób opuszczających oprawialnię.

,

-

Poz. 23

108-

7. Oprawialnia powinna być wyposażona wodpowiednią ilość urządzeń do transportu odpadów zwie-

§ 14. 1. Na skład tłuszczu należy przeznaczyć w czę­

ści niezakaźnej zakładu utylizacyjnego pomieszczenie

rzęcych na kolejce wiszącej lub odpowiednio skonstruowaną muldę do gromadzenia odpadów zwierzęcych,

urządzenia do rozdrabniania odpadów zwierzęcych,

w wiszącą wagę i urządzenia sygnalizacyjne umożli­

wiające porozumiewanie się z pracownikami hali maszyn i kotłowni.

piwniczne albo specjalny magazyn do tego celu.

§ 8. 1. W oprawialni należy zapewnić wydzielone

miejsce do wykonywania sekcji zwłok zwierzęcych,

które powinno być wyposażone w stół i narzędzia sekcyjne oraz szafę na odzież ochronną do wykonywania

sekcji zwłok zwierzęcych.

2. Podłoga w miejscu wykonywania sekcji zwłok

zwierzęcych powinna być zaopatrzona w urządzenia do

odprowadzania ścieków, połączone z kanalizacją.

§ 9. 1. Hala maszyn powinna znajdować się w bezpośrednim sąsiedztwie oprawialni i kotłowni.

2. Urządzenia do załadowywania kotła służącego

do przeróbki odpadów zwierzęcych powinny być hermetycznie izolowane od hali maszyn i wmurowane

w ścianę oddzielającą tę halę od oprawialni w ten sposób, aby ładowanie kotła odbywało się tylko od oprawialni.

3. Podłoga hali maszyn powinna być wykonana

z nieprzepuszczalnych i nienasiąkliwych materiałów

i zaopatrzona w urządzenia do odprowadzania ście­

ków, połączone z kanalizacją.

§ 10. 1. Na skład odpadów zwierzęcych należy przeznaczyć pomieszczenie ciemne i chłodne, połączone

bezpośrednio z oprawialnią.

2. Podłoga składu odpadów zwierzęcych powinna

być wybetonowana i zaopatrzona w urządzenia do odpływu ścieków, połączone z kanalizacją.

§ 11. 1. Na skład skór należy przeznaczyć ciemne

i chłodne pomieszczenia, położone w miarę możliwo­

ści pod oprawialnią i bezpośrednio z nią połączone.

2. Podłoga składu skór powinna być wybetonowana, lekko pochyła i zaopatrzona w urządzenia do odpły­

wu ścieków.

§ 12. Na skład kopyt, racic, rogów, włosia, szczeciny, wełny i piór należy przeznaczyć osobne przewiewne pomieszczenie z nieprzepuszczalną i nienasiąkliwą

podłogą, sąsiadujące ze składem skór.

§ 13. 1. Na skład mączki należy przeznaczyć specjalne pomieszczenie lub specjalny silos w części niezakaź­

nej zakładu utylizacyjnego.

2. Ściany i podłoga składu mączki powinny być wybetonowane.

3. Sufit w składzie mączki musi być szczelnie zabezpieczony przed przeciekaniem wody.

4. Przy składzie mączki powinno znajdować się pomieszczenie do składowania opakowań na mączkę.

5. Opakowania na mączkę oraz mączka nie powinny być składowane bezpośrednio na podłodze.

2. Podłoga w składzie tłuszczu powinna być nieprzepuszczalna i nienasiąkliwa oraz zaopatrzona

w urządzenia do odprowadzania ścieków połączone

z kanalizacją.

3. Na skład opakowań na tłuszcz należy przeznaczyć odrębne pomieszczenie w sąsiedztwie składu

tłuszczu.

§ 15. Szatnie, toalety i natryski powinny być należy­

cie oświetlone oraz wymiarami dostosowane do liczby

pracowników.

§ 16. Pokój lekarza weterynarii powinien przylegać

bezpośrednio do oprawialni. W pokoju lekarza weterynarii powinno znajdować się okno umożliwiające

wgląd do oprawialni.

§ 17. Wejście do biura kierownictwa zakładu utylizacyjnego nie powinno prowadzić przez inne pomieszczenia zakładu i powinno znajdować się w części niezakaźnej.

§ 18. 1. Treść żołądka, jelit i inne nieczystości powinny być umieszczone w gnojowniku o dnach, ścia­

nach i rowkach ściekowych nieprzepuszczalnych i nienasiąkliwych, zaopatrzonym w szczelną pokrywę.

2. Powierzchnia otoczenia gnojownika powinna

być w obrębie co najmniej 3 m nieprzepuszczalna i nienasiąkliwa.

3. W gnojowniku należy przewidzieć kilka przedziałów, których zawartość mogłaby być poddana kolejnemu odkażaniu.

§ 19. Zakład utylizacyjny powinien być wyposażo­

ny w urządzenia dezodorujące i unieszkodliwiające pary i gazy powstające podczas procesu przerobu odpadów zwierzęcych i urządzenia unieszkodliwiające ście­

ki z części zakaźnej.

§ 20. 1. Ścieki pochodzące z części zakaźnej zakładu

utylizacyjnego powinny być odprowadzone do wspólnego zbiornika (sterylizatora) i poddane w nim odkaże­

niu bądź przez ogrzewanie w temperaturze powyżej

100°C w ciągu 30 minut, bądź w inny sposób zapewniający zniszczenie bakterii i ich zarodników oraz grzybów

chorobotwórczych.

2. Ścieki, o których mowa w ust. 1, mogą wydostać

się ze zbiornika tylko za pomocą ciśnienia pary.

3. Odkażone ścieki przed wpuszczeniem do zbiornika powinny być oczyszczone w oczyszczalni ścieków.

§ 21.1. Osoby pracujące w części zakaźnej zakładu

utylizacyjnego nie mogą wejść do części niezakaźnej

bez uprzedniej zmiany odzieży i obuwia roboczego albo ich uprzedniego dokładnego odkażenia.

2. Narzędzia i sprzęt używane w części zakaźnej zakładu utylizacyjnego nie mogą być przenoszone do

części niezakaźnej.

-

109-

§ 22. 1. Odpady zwierzęce powinny być przetworzone możliwie jak najwcześniej

ich przyjęciu do zakła­

du utylizacyjnego.

po

2. Pojemniki, zbiorniki i pojazdy używane do transportu odpadów zwierzęcych powinny być oczyszczone, umyte i zdezynfekowane po każdym użyciu.

§ 23. 1. Zwłoki zwierzęce i ich części oraz odpady

poubojowe pochodzące ze zwierząt, których mięso zostało uznane za niezdatne do spożycia, powinny być

ogrzewane do wewnętrznej temperatury co najmniej

133°C przez 20 minut przy ciśnieniu 3 barów, przy czym

wielkość cząstek surowca przed przetworzeniem powinna być nie większa niż 50 mm.

2. W zakładzie utylizacyjnym należy zapewnić system rejestrujący dopełnienie parametrów, o których

mowa w ust. 1, a dokumentację tych zapisów należy

przechowywać co najmniej przez 2 lata.

§ 24. 1. Podmiot prowadzący zakład utylizacyjny

powinien zapewnić przeprowadzenie laboratoryjnych

badań bakteriologicznych każdej wytworzonej partii

produktu, potwierdzającej spełnienie wymagań mikrobiologicznych, określonych w załączniku do rozporzą­

dzenia, i przechowywać wyniki badań przez okres 3 lat.

2. Wytworzone produkty nie spełniające warunków

mikrobiologicznych, określonych w załączniku do rozporządzenia, nie mogą być wprowadzone do obrotu.

3. Wytworzone produkty powinny być składowane

i odbierane z zakładu utylizacyjnego w taki sposób, aby

zapobiec powtórnemu zakażeniu, przy czym skóry powinny być solone chlorkiem sodu oraz odpowiadać

warunkom mikrobiologicznym zawartym w załączniku

do rozporządzenia.

§ 25. Podmiot prowadzący zakład utylizacyjny po-

winien posiadać w zakładzie utylizacyjnym książkę

kontroli przeznaczoną do wpisywania zaleceń, uwag

i wniosków wynikających z kontroli przeprowadzonych

przez organy Inspekcji Weterynaryjnej.

§ 26. 1. Podmiot zajmujący się zbieraniem odpa-

dów zwierzęcych powinien posiadać wydzielone pomieszczenia do przyjmowania i magazynowania tych

odpadów.

2. Pomieszczenia, o których mowa w ust. 1, powinny być

1) oddzielone od dróg publicznych, budynków przeznaczonych na pobyt ludzi, obiektów przetwórstwa

rolno-spożywczego i innych obiektów budowlanych, a w szczególności rzeźni,

2) zabezpieczone przed dostępem zwierząt, a w szczególności ptaków, gryzoni i owadów.

Poz. 23

§ 27. Ściany i podłogi pomieszczeń, o których mowa w § 26 ust. 1, powinny być wykonane z materiałów

nienasiąkliwych i nieprzepuszczalnych oraz zmywalnych, umożliwiających łatwe czyszczenie i dezynfekcję,

a podłogi powinny być ułożone w sposób ułatwiający

odprowadzenie płynów.

§ 28. 1. Środki transportu do przewożenia odpadów

zwierzęcych powinny być szczelne, całkowicie obudo-

wane i zabezpieczone przed wypadaniem lub wyciekaniem.

2. Dopuszcza się przewożenie odpadów zwierzę­

cych środkami transportowymi przykrytymi plandekami, pod warunkiem że środki transportu będą wyposażone w szczelne i przykryte pojemniki lub zbiorniki.

3. Pojemniki, zbiorniki i pojazdy używane do transportu odpadów zwierzęcych powinny być oczyszczone, umyte i zdezynfekowane po każdym użyciu.

4. Pojemniki i zbiorniki, o których mowa w ust. 2,

powinny być oznakowane napisem o treści "Nie przeznaczone do spożycia przez ludzi", wykonanym literami o wysokości co najmniej 2 cm.

§ 29.1. Podmiot, o którym mowa w § 26 ust. 1, powinien prowadzić rejestr i dokumentację zawierającą

informacje o rodzaju i pochodzeniu odpadów zwierzę­

cych.

2. Informacje, o których mowa w ust. 1, należy dołączyć do każdej przesyłki odpadów zwierzęcych.

§ 30. Osoby zatrudnione przy zbieraniu lub przewozie odpadów zwierzęcych powinny nosić środki ochrony indywidualnej oraz odzież roboczą, odkażane codziennie po zakończeniu pracy.

§ 31.1. Podmiot zajmujący się grzebaniem lub spalaniem odpadów zwierzęcych powinien zapewnić, aby

działalność ta była zlokalizowana w miejscu zabezpieczonym przez zakażeniem wody zdatnej do picia i nie

powodowała uciążliwości dla środowiska naturalnego.

2. Teren grzebowiska i miejsca spalania odpadów

zwierzęcych powinny być ogrodzone.

3. Podmiot zajmujący się grzebaniem lub spalaniem odpadów zwierzęcych pOWInien zapewnIc

w miejscach, o których mowa w ust. 2, wydzielone pomieszczenie do tymczasowego przetrzymywania odpadów zwierzęcych oraz urządzenia do dezynfekcji.

§ 32. 1. Grzebanie odpadów zwierzęcych powinno

być dostatecznie głębokie, a warstwa ziemi nad nimi

powinna wynosić co najmniej 150 cm.

2. Przed zagrzebaniem odpady zwierzęce powinny

być zlane lub posypane środkiem dezynfekującym.

3) wyposażone w szczególności w urządzenia do

czyszczenia i odkażania pojemników, do których

odpady zwierzęce są odbierane, oraz pojazdów.

§ 33. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

7 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem § 10,19,23 ust. 2

i § 24 ust. 1, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

3. W pomieszczeniach, o których mowa w ust. 1,

należy systematycznie przeprowadzać dezynsekcję

i deratyzację.

Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej

J. Janiszewski

2002 r.

-

110-

Poz. 23 i 24

-

106-

1) zatrudnionych w tym zakładzie w ramach stosunku

pracy lub umowy o pracę nakładczą, w tym przebywających na urlopach bezpłatnych oraz urlopach

wychowawczych,

2. Uzgodnień, ' o których mowa w ust. 1, dokonuje

się w ustalonym przez strony terminie, nie później jednak niż w ciągu 30 dni od dnia przedłożenia przez pra-

2) będących uczniami odbywającymi praktyczną naukę zawodu w tym zakładzie,

3. W przypadku braku uzgodnienia po upływie terminu, o którym mowa w ust. 2, regulamin ustala sam

pracodawca.

3) nie pracujących byłych pracowników tego zakładu,

z zastrzeżeniem § 6.

Załącznik.-do rozporządzenia Ministra Rolnictwa

i Gospodarki Żywnościowej z dnia 23 grudnia

1998 r. (poz. 23)

WARUNKI MIKROBIOLOGICZNE, JAKIE POWINNY SPEŁNIAĆ PRODUKTY WYTWORZONE

W ZAKŁADZIE UTYUZACYJNYM

1. Próbki produktów wytworzonych ze zwłok zwierzę­

cych, ich części lub odpadów poubojowych pochodzących ze zwierząt, których mięso zostało uznane

za niezdatne do spożycia, poddanych systemowi

działania cieplnego, pobrane bezpośrednio po

działaniu cieplnym, powinny być wolne od ciepłoodpornych zarodników bakterii patogennych

(Clostridium perfringens - nieobecne w 1 g produktu).

2. Próbki produktów wytworzonych z odpadów zwierzęcych, pobrane podczas lub po ustalonym okresie składowania, powinny spełniać następujące

warunki mikrobiologiczne

Salmonelle -

nieobecność w 25 g: n=5, C=O, m=O, M=O;

Enterobacteriacea: n=5, c=2, m=10, M=3x10 2 w 1 g

gdzie

n = liczba próbek

m = wielkość progowa dla liczby bakterii; wynik uznany jest jako zadowalający, jeśli liczba bakterii we

wszystkich próbkach jednostkowych nie przekroczy liczby m

M = wartość maksymalna liczby bakterii; wynik uznany jest jako niezadowalający, jeśli liczba bakterii

w jednej lub w większej liczbie prób jednostkowych wynosi M lub więcej

C = liczba prób jednostkowych, w których liczba bakterii może wynosić między m a M; próba jest nadal uznana do przyjęcia, jeśli liczba bakterii w pozostałych próbach jednostkowych wynosi m lub

mniej od m.

24

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I GOSPODARKI ŻVWNOŚCIOWEJ

z dnia 24 grudnia 1998 r.

w sprawie kwalifikacji i zakresu uprawnień zawodowych osób nie posiadających tytułu lekarza weterynarii.

Na podstawie art. 68 ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych (Dz. U. z 1991 r. Nr 8, poz. 27,

z 1995 r. Nr 120, poz. 576, z 1997 r. Nr 60, poz. 369

i z 1998 r. Nr 106, poz. 668) zarządza się, co następuje

§ 1. 1. Osoba, która wykonuje zawód technika we-

terynarii, może wykonywać czynności o charakterze

pomocniczym z zakresu zapobiegania i zwalczania chorób zwierząt, leczenia zwierząt oraz nadzoru nad warunkami sanitarno-weterynaryjnymi miejsc gromadzenia zwierząt, a w szczególności

1) iniekcje podskórne, domięśniowe i dożylne,

2) doustne podawanie leków,

3) pobieranie krwi i innych prób do badań laboratoryjnych,

4) przygotowywanie zwierząt do zabiegów chirurgicznych oraz narzędzi i sprzętu weterynaryjnego słu­

żącego do wykonywania tych zabiegów,

5) mierzenie temperatury i tętna,

6) asystowanie przy przeprowadzaniu zabiegów chirurgicznych, w tym zakładaniu szwów skórnych,

7) opieka nad zwierzętami leczonymi w warunkach

ambulatoryjnych i terenowych,

8) zakładanie opatrunków zwykłych i gipsowych,

9) wykonywanie masaży,

10) asystowanie przy nieprawidłowych porodach,

11) pomoc techniczna przy wykonywaniu sekcji zwłok

zwierzęcych,

12) korekcja racic, kopyt i rogów,

13) tarnikowanie zębów,

14) zakładanie kółka nosowego u buhaja,

15) kolczykowanie i tatuowanie zwierząt,

16) zabiegi fizykoterapeutyczne, z wyjątkiem zabiegów

laserowych,

17) zabiegi higieniczne na zwierzętach,

18) dezynsekcja zwierząt i dezynfekcja pomieszczeń inwentarskich,

19) udzielanie pierwszej pomocy weterynaryjnej

w przypadkach

a) niedyspozycji żołądkowo-jelitowych o przebiegu ostrym z zagrożeniem życia zwierzęcia,

b) zadławienia,

c) zranienia,

d) porodu nie wymagającego cięcia płodu lub zabiegu chirurgicznego.