Ustawa z dnia 23 grudnia 1999 r. o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej oraz o zmianie niektórych ustaw.

Ustawa określa zasady i tryb kształtowania wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej

oraz limity zatrudnienia dla osób objętych mnożnikowymi systemami wynagrodzeń.

Przez użyte w ustawie określenia

1)

państwowa sfera budżetowa - rozumie się państwowe jednostki budżetowe, państwowe zakłady

budżetowe, gospodarstwa pomocnicze państwowych jednostek budżetowych, które prowadzą

gospodarkę finansową na zasadach określonych w art. 18-20 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych

(Dz. U. Nr 155, poz. 1014 oraz z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 49, poz. 485 i Nr 70, poz. 778), zwanej dalej „ustawą o finansach publicznych”, oraz państwowe szkoły wyższe i inne

jednostki prowadzące gospodarkę finansową na zasadach określonych w art. 30 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. Nr 65, poz. 385, z 1992 r. Nr 54, poz. 254 i Nr 63, poz. 314, z 1994 r. Nr 1, poz. 3, Nr 43, poz. 163, Nr 105, poz. 509 i Nr 121, poz. 591, z 1996 r. Nr 5, poz. 34 i Nr 24, poz. 110, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 96, poz. 590, Nr 104, poz. 661, Nr 121, poz. 770 i Nr 141, poz. 943 oraz z 1998 r. Nr 50, poz. 310, Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1115 i 1118), zwanej dalej „ustawą o szkolnictwie wyższym”,

2)

pracownicy - rozumie się osoby zatrudnione w jednostkach, o których mowa w pkt 1,

oraz żołnierzy pełniących zawodową służbę wojskową, jako służbę stałą lub kontraktową,

żołnierzy pełniących nadterminową zasadniczą służbę wojskową, funkcjonariuszy Policji,

Straży Granicznej i Państwowej Straży Pożarnej - z wyjątkiem pełniących służbę kandydacką

- oraz funkcjonariuszy Urzędu Ochrony Państwa, Służby Więziennej i Służby Celnej,

3)

wynagrodzenia - rozumie się wynagrodzenia i inne świadczenia wynikające ze stosunku

pracy osób zatrudnionych w jednostkach, o których mowa w pkt 1, oraz uposażenia, nagrody

roczne i uznaniowe, a także zapomogi przysługujące na podstawie odrębnych ustaw żołnierzom

i funkcjonariuszom, o których mowa w pkt 2,

4)

średnioroczny wskaźnik wzrostu wynagrodzeń - rozumie się wzrost wynagrodzeń na dany

rok budżetowy w stosunku do roku poprzedniego,

5)

limity zatrudnienia - rozumie się średnioroczny stan zatrudnienia, w przeliczeniu

na pełnozatrudnionych, który nie może być przekroczony,

6)

kwoty bazowe - rozumie się prognozowane przeciętne wynagrodzenie w państwowej sferze

budżetowej z 1999 r. w wysokości 1 135,40 zł, odpowiednio przeliczone dla osób, o

których mowa w art. 5 pkt 1, zgodnie z ustawą z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

(Dz. U. Nr 137, poz. 887 i Nr 162, poz. 1118 i 1126 oraz z 1999 r. Nr 26, poz. 228, Nr 60, poz. 636, Nr 72, poz. 802 i Nr 78, poz. 875).

Przepisów ustawy nie stosuje się do

1)

pracowników zatrudnionych w urzędach organów władzy państwowej, kontroli, ochrony

prawa, sądach i trybunałach, wymienionych w art. 83 ust. 2 ustawy o finansach publicznych,

oraz w Rządowym Centrum Legislacji,

2)

pracowników zatrudnionych w placówkach zagranicznych,

3)

osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych.

1.

Kwoty bazowe waloryzowane są corocznie średniorocznym wskaźnikiem wzrostu wynagrodzeń.

2.

Wynagrodzenia osób nie objętych mnożnikowymi systemami wynagrodzeń waloryzowane są

średniorocznym wskaźnikiem wzrostu wynagrodzeń.

3.

Średnioroczny wskaźnik wzrostu wynagrodzeń może być różny dla poszczególnych grup

pracowników.

Pracownikami państwowej sfery budżetowej są

1)

osoby objęte mnożnikowymi systemami wynagrodzeń

a)

osoby zajmujące kierownicze stanowiska państwowe, członkowie korpusu służby cywilnej,

etatowi członkowie samorządowych kolegiów odwoławczych, sądowi kuratorzy zawodowi,

komornicy sądowi, asesorzy i aplikanci sądowi i prokuratorscy, funkcjonariusze Służby

Celnej,

b)

sędziowie i prokuratorzy,

c)

żołnierze i funkcjonariusze, o których mowa w art. 2 pkt 2, którzy podjęli służbę

przed dniem 1 stycznia 1999 r.,

d)

żołnierze zawodowi i funkcjonariusze, o których mowa w art. 2 pkt 2, którzy podjęli

służbę po dniu 1 stycznia 1999 r.,

2)

osoby nie objęte mnożnikowymi systemami wynagrodzeń.

1.

Podstawę do określenia wynagrodzeń w roku budżetowym dla osób, o których mowa w art.

5 pkt 1, stanowią

1)

limity zatrudnienia określane w ustawie budżetowej dla poszczególnych grup osób, w

częściach i działach klasyfikacji dochodów i wydatków,

2)

kwoty bazowe,

3)

ustalone w odrębnych przepisach wielokrotności kwot bazowych,

4)

pozostałe składniki wynagrodzenia z roku poprzedniego zwaloryzowane średniorocznym

wskaźnikiem wzrostu wynagrodzeń oraz dodatkowe wynagrodzenie roczne, wypłacane na

podstawie odrębnych przepisów.

2.

Podstawę do określenia wynagrodzeń w roku budżetowym dla pracowników, o których mowa

w art. 5 pkt 2, stanowią wynagrodzenia z roku poprzedniego, łącznie z dodatkowym wynagrodzeniem

rocznym, bez zwiększeń, które mogą wynikać z przepisów wydanych na podstawie art.

9 ust. 3 pkt 1-4, waloryzowane średniorocznym wskaźnikiem wzrostu wynagrodzeń, ustalonym

w ustawie budżetowej.

1.

Średnioroczne wskaźniki wzrostu wynagrodzeń, o których mowa w art. 6 ust. 2, są corocznie

przedmiotem negocjacji w ramach Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych.

2.

Rada Ministrów, w terminie do dnia 15 czerwca każdego roku, przedkłada Trójstronnej

Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych, a także ogólnokrajowym organizacjom związków

zawodowych zrzeszających pracowników państwowej sfery budżetowej w celu wyrażenia

opinii, propozycję średniorocznych wskaźników wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze

budżetowej na rok następny. Wraz z tą propozycją Rada Ministrów przedkłada informację

o

1)

prognozowanej dynamice produktu krajowego brutto,

2)

prognozowanych zmianach cen towarów i usług konsumpcyjnych,

3)

prognozowanym wzroście wynagrodzeń w gospodarce narodowej, w tym w sektorze przedsiębiorstw,

4)

prognozowanym zatrudnieniu w gospodarce narodowej,

5)

prognozowanych zmianach w stopie bezrobocia,

6)

prognozowanym zatrudnieniu w państwowej sferze budżetowej,

7)

wynagrodzeniach z roku poprzedniego pozostałych pracowników państwowej sfery budżetowej

nie objętych mnożnikowymi systemami wynagrodzeń.

3.

Nieprzedstawienie przez organizacje związków zawodowych opinii, w terminie 20 dni

od dnia przedłożenia propozycji, uważa się za rezygnację z prawa jej wyrażenia.

4.

Jeżeli Trójstronna Komisja do Spraw Społeczno-Gospodarczych uzgodni wysokość średniorocznych

wskaźników wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej, Rada Ministrów jest

zobowiązana do uwzględnienia w projekcie ustawy budżetowej wynagrodzeń zapewniających

osiągnięcie uzgodnionej wysokości wskaźników.

5.

Jeżeli w ciągu 35 dni od dnia przedstawienia propozycji, o których mowa w ust. 2,

nie nastąpi uzgodnienie stanowiska Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych,

Rada Ministrów przyjmie do projektu ustawy budżetowej średnioroczne wskaźniki wzrostu

wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej na rok następny, z tym że nie mogą być

one niższe od wskaźników zawartych w propozycji, o której mowa w ust. 2.

Podwyższenie wynagrodzeń dla pracowników państwowej sfery budżetowej następuje w ciągu

3 miesięcy po ogłoszeniu ustawy budżetowej, z wyrównaniem od dnia 1 stycznia danego

roku.

1.

W ustawie budżetowej ustala się

1)

w państwowych jednostkach budżetowych limity zatrudnienia dla poszczególnych grup

osób, o których mowa w art. 5 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 2, w podziale na części

i działy klasyfikacji dochodów i wydatków,

2)

kwoty bazowe,

3)

średnioroczne wskaźniki wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej,

4)

kwoty wynagrodzeń dla państwowych jednostek budżetowych, dla poszczególnych grup pracowników,

o których mowa w art. 5, w podziale na części i działy klasyfikacji dochodów i wydatków.

2.

Limity zatrudnienia ustala się łącznie dla żołnierzy i funkcjonariuszy, o których

mowa w art. 5 pkt 1 lit. c) i d).

3.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, przypadki, w których wynagrodzenia

w zakładach budżetowych i gospodarstwach pomocniczych państwowych jednostek budżetowych

oraz finansowane ze środków specjalnych, a także w państwowych szkołach wyższych i

innych jednostkach prowadzących gospodarkę finansową na zasadach określonych w ustawie

o szkolnictwie wyższym, mogą być wypłacane ponad wynagrodzenia, ustalone zgodnie z

art. 6, z uwzględnieniem w szczególności

1)

przepisów ustaw tworzących środki specjalne,

2)

uzyskania ponadplanowych dochodów w zakładach budżetowych i gospodarstwach pomocniczych,

3)

środków uzyskanych z innych źródeł niż określone w art. 24 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz w

art. 152 ust. 1 ustawy o szkolnictwie wyższym,

4)

wynagrodzeń prowizyjnych za czynności egzekucyjne,

5)

wyrównania do wysokości kwoty minimalnego wynagrodzenia, określonego na podstawie

odrębnych przepisów,

6)

zmian organizacyjnych.

4.

Ponad wynagrodzenia, ustalone zgodnie z art. 6, mogą być wypłacane wynagrodzenia finansowane

z Funduszu Pracy, Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Państwowego Funduszu

Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

W budżecie państwa mogą być tworzone rezerwy celowe przeznaczone dla państwowych jednostek

budżetowych na

1)

zwiększenie wynagrodzeń i limitów zatrudnienia wynikających ze zmian organizacyjnych

i nowych zadań,

2)

zwiększenie wynagrodzeń przeznaczonych na wypłaty wynagrodzeń dla osób odwołanych

z kierowniczych stanowisk państwowych, a także nagród jubileuszowych, odpraw emerytalnych

i odpraw w związku z przejściem na rentę z tytułu niezdolności do pracy oraz ekwiwalentów

za nie wykorzystany urlop wypoczynkowy dla osób zajmujących kierownicze stanowiska

państwowe, dla pracowników jednostek organizacyjnych stanowiących wyodrębnioną część

budżetową, w których limit zatrudnienia nie przekracza 50 osób.

W ustawie z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy

(Dz. U. z 1992 r. Nr 5, poz. 18, z 1995 r. Nr 4, poz. 17 i Nr 34, poz. 163, z 1996 r. Nr 7, poz. 44 i Nr 139, poz. 647, z 1997 r. Nr 80, poz. 496, Nr 106, poz. 678 i Nr 141, poz. 943 i 944 oraz z 1999 r. Nr 50, poz. 500) w art. 2 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Przeciętne uposażenie żołnierzy stanowi wielokrotność kwoty bazowej, której wysokość

ustaloną według odrębnych zasad określa ustawa budżetowa.

4.

Wielokrotność kwoty bazowej, o której mowa w ust. 3, określa Prezydent Rzeczypospolitej

Polskiej w drodze rozporządzenia.

”

W ustawie z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska

państwowe

(Dz. U. Nr 20, poz. 101, z 1982 r. Nr 31, poz. 214, z 1985 r. Nr 22, poz. 98 i Nr 50, poz. 262, z 1987 r. Nr 21, poz. 123, z 1989 r. Nr 34, poz. 178, z 1991 r. Nr 100, poz. 443, z 1993 r. Nr 1, poz. 1, z 1995 r. Nr 34, poz. 163 i Nr 142, poz. 701, z 1996 r. Nr 73, poz. 350, Nr 89, poz. 402, Nr 106, poz. 496 i Nr 139, poz. 647, z 1997 r. Nr 75, poz. 469 i Nr 133, poz. 883 oraz z 1998 r. Nr 155, poz. 1016 i Nr 160, poz. 1065) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2a ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Od dnia 1 stycznia 2000 r. wynagrodzenie Prezydenta składa się z wynagrodzenia zasadniczego

odpowiadającego siedmiokrotności kwoty bazowej oraz dodatku funkcyjnego odpowiadającego

trzykrotności kwoty bazowej, której wysokość ustaloną według odrębnych zasad określa

ustawa budżetowa.

”

;

2)

w art. 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Wynagrodzenie osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe ustala się na podstawie

kwoty bazowej, której wysokość ustaloną według odrębnych zasad określa ustawa budżetowa.

”

W ustawie z dnia 20 września 1984 r. o Sądzie Najwyższym

(Dz. U. z 1994 r. Nr 13, poz. 48, z 1995 r. Nr 34, poz. 163, z 1996 r. Nr 77, poz. 367, z 1997 r. Nr 75, poz. 471, Nr 98, poz. 604, Nr 106, poz. 679 i Nr 124, poz. 782 oraz z 1999 r. Nr 75, poz. 853) w art. 45 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wynagrodzenie zasadnicze sędziów jest równe i stanowi, odpowiednio do rangi stanowiska

sędziego, wielokrotność kwoty bazowej, której wysokość ustaloną według odrębnych zasad

określa ustawa budżetowa; wysokość wynagrodzenia sędziów różnicuje staż pracy i pełnione

funkcje.

”

W ustawie z dnia 20 czerwca 1985 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych

(Dz. U. z 1994 r. Nr 7, poz. 25, Nr 77, poz. 355, Nr 91, poz. 421 i Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 34, poz. 163 i Nr 81, poz. 406, z 1996 r. Nr 77, poz. 367, z 1997 r. Nr 75, poz. 471, Nr 98, poz. 604, Nr 106, poz. 679, Nr 117, poz. 751, 752i 753, Nr 121, poz. 769, Nr 124, poz. 782 i Nr 133, poz. 882, z 1998 r. Nr 98, poz. 607, Nr 160, poz. 1064 i Nr 162, poz. 1118 i 1125 oraz z 1999 r. Nr 20, poz. 180, Nr 60, poz. 636, Nr 75, poz. 853 i Nr 83, poz. 931) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 71 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Wynagrodzenie zasadnicze sędziów równorzędnych sądów jest równe i stanowi, odpowiednio

do rangi stanowiska sędziego, wielokrotność kwoty bazowej, której wysokość ustaloną

według odrębnych zasad określa ustawa budżetowa; wysokość wynagrodzenia sędziów różnicuje

staż pracy i pełnione funkcje.

”

;

2)

w art. 120 § 6 otrzymuje brzmienie

„

§ 6.

Wynagrodzenie zasadnicze kuratorów zawodowych stanowi, odpowiednio do rangi stanowiska,

wielokrotność kwoty bazowej, której wysokość ustaloną według odrębnych zasad określa

ustawa budżetowa.

”

W ustawie z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

(Dz. U. z 1994 r. Nr 19, poz. 70 i Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 34, poz. 163, z 1996 r. Nr 77, poz. 367, z 1997 r. Nr 90, poz. 557, Nr 98, poz. 604, Nr 106, poz. 679, Nr 117, poz. 752 i 753, Nr 124, poz. 782 i Nr 141, poz. 994, z 1998 r. Nr 98, poz. 607, Nr 155, poz. 1016 i Nr 162, poz. 1123 i 1125 oraz z 1999 r. Nr 60, poz. 636 i Nr 75, poz. 853) w art. 62 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wynagrodzenie zasadnicze prokuratorów równorzędnych powszechnych jednostek organizacyjnych

prokuratury jest równe i stanowi, odpowiednio do rangi stanowiska prokuratora, wielokrotność

kwoty bazowej, której wysokość ustaloną według odrębnych zasad określa ustawa budżetowa;

wysokość wynagrodzenia prokuratorów równorzędnych jednostek organizacyjnych różnicuje

staż pracy i pełnione funkcje.

”

W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

(Dz. U. Nr 30, poz. 179, z 1991 r. Nr 94, poz. 422 i Nr 107, poz. 461, z 1992 r. Nr 54, poz. 254, z 1994 r. Nr 53, poz. 214, z 1995 r. Nr 4, poz. 17, Nr 34, poz. 163 i Nr 104, poz. 515, z 1996 r. Nr 59, poz. 269 i Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 80, poz. 499, Nr 88, poz. 554, Nr 106, poz. 680, Nr 123, poz. 779 i Nr 141, poz. 943 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668) w art. 99 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Przeciętne uposażenie policjantów stanowi wielokrotność kwoty bazowej, której wysokość

ustaloną według odrębnych zasad określa ustawa budżetowa.

4.

Wielokrotność kwoty bazowej, o której mowa w ust. 3, określa Rada Ministrów w drodze

rozporządzenia.

”

W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Urzędzie Ochrony Państwa

(Dz. U. z 1999 r. Nr 51, poz. 526 i Nr 53, poz. 548) w art. 86 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Przeciętne uposażenie funkcjonariuszy stanowi wielokrotność kwoty bazowej, której

wysokość ustaloną według odrębnych zasad określa ustawa budżetowa.

4.

Wielokrotność kwoty bazowej, o której mowa w ust. 3, określa Rada Ministrów w drodze

rozporządzenia.

”

W ustawie z dnia 28 lipca 1990 r. o działalności ubezpieczeniowej

(Dz. U. z 1996 r. Nr 11, poz. 62, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 88, poz. 554, Nr 107, poz. 685, Nr 121, poz. 769 i 770 i Nr 139, poz. 934, z 1998 r. Nr 155, poz. 1015 oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 483 i Nr 101, poz. 1178) w art. 82c wprowadza się następujące zmiany

1)

skreśla się ust. 3;

2)

w ust. 4 i 4a po wyrazach „Biura Rzecznika Ubezpieczonych” przecinek zastępuje się kropką i skreśla się wyrazy „z uwzględnieniem poziomu płac w instytucjach ubezpieczeniowych.”;

3)

w ust. 5 po wyrazach „osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe” przecinek zastępuje się kropką i skreśla się wyrazy „z tym że wynagrodzenie ustala się z uwzględnieniem poziomu płac w instytucjach ubezpieczeniowych.”

W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej

(Dz. U. Nr 78, poz. 462, z 1991 r. Nr 94, poz. 422, z 1992 r. Nr 54, poz. 254, z 1993 r. Nr 12, poz. 52, z 1994 r. Nr 53, poz. 214, z 1995 r. Nr 4, poz. 17, Nr 34, poz. 163 i Nr 104, poz. 515, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 124, poz. 583 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 88, poz. 554 i Nr 121, poz. 770) w art. 103 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Przeciętne uposażenie funkcjonariuszy stanowi wielokrotność kwoty bazowej, której

wysokość ustaloną według odrębnych zasad określa ustawa budżetowa.

4.

Wielokrotność kwoty bazowej, o której mowa w ust. 3, określa Rada Ministrów w drodze

rozporządzenia.

”

W ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej

(Dz. U. Nr 88, poz. 400, z 1992 r. Nr 21, poz. 86 i Nr 54, poz. 254, z 1994 r. Nr 53, poz. 214, z 1995 r. Nr 4, poz. 17 i Nr 34, poz. 163, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 152, poz. 723, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 88, poz. 554 i Nr 106, poz. 680, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 1999 r. Nr 45, poz. 436) w art. 85 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Przeciętne uposażenie funkcjonariuszy stanowi wielokrotność kwoty bazowej, której

wysokość ustaloną według odrębnych zasad określa ustawa budżetowa.

4.

Wielokrotność kwoty bazowej, o której mowa w ust. 3, określa Rada Ministrów w drodze

rozporządzenia.

”

W ustawie z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej

(Dz. U. Nr 61, poz. 283 i Nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 88, poz. 554 i Nr 133, poz. 883) w art. 96 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Przeciętne uposażenie funkcjonariuszy stanowi wielokrotność kwoty bazowej, której

wysokość ustaloną według odrębnych zasad określa ustawa budżetowa.

4.

Wielokrotność kwoty bazowej, o której mowa w ust. 3, określa Rada Ministrów w drodze

rozporządzenia.

”

W ustawie z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym

(Dz. U. Nr 28, poz. 153 i Nr 75, poz. 468, z 1998 r. Nr 117, poz. 756, Nr 137, poz. 887, Nr 144, poz. 929 i Nr 162, poz. 1116 oraz z 1999 r. Nr 45, poz. 439, Nr 49, poz. 483, Nr 63, poz. 700, Nr 70, poz. 777, Nr 72, poz. 802 i Nr 109, poz. 1236) w art. 151a wprowadza się następujące zmiany

1)

skreśla się ust. 2;

2)

w ust. 3 i 3a po wyrazach „oraz zasady ich wynagradzania” przecinek zastępuje się kropką i skreśla się wyrazy „z uwzględnieniem poziomu płac w Państwowym Urzędzie Nadzoru Ubezpieczeń.”

W ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne

(Dz. U. Nr 54, poz. 348 i Nr 158, poz. 1042, z 1998 r. Nr 94, poz. 594, Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1126 oraz z 1999 r. Nr 88, poz. 980 i Nr 91, poz. 1042) art. 29 otrzymuje brzmienie

„

Art. 29.

Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, zasady wynagradzania pracowników

URE.

”

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji

(Dz. U. Nr 133, poz. 882) w art. 61 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Komornik otrzymuje wynagrodzenie miesięczne w wysokości kwoty bazowej, której wysokość

ustaloną według odrębnych zasad określa ustawa budżetowa.

”

W ustawie z dnia 12 grudnia 1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników

jednostek sfery budżetowej

(Dz. U. Nr 160, poz. 1080, z 1998 r. Nr 155, poz. 1014 i z 1999 r. Nr 72, poz. 802) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 w ust. 2 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2)

zatrudnionych w urzędach organów władzy państwowej, kontroli, ochrony prawa, sądach

i trybunałach, wymienionych w art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o

finansach publicznych (Dz. U. Nr 155, poz. 1014 oraz z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr

49, poz. 485 i Nr 70, poz. 778), oraz w Rządowym Centrum Legislacji,

3)

samorządowych jednostek budżetowych, zakładów budżetowych, gospodarstw pomocniczych

jednostek budżetowych prowadzących gospodarkę finansową na zasadach określonych w

ustawie wymienionej w pkt 2,

”

;

2)

w art. 4 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wynagrodzenie roczne ustala się w wysokości 8,5% sumy wynagrodzenia za pracę otrzymanego

przez pracownika w ciągu roku kalendarzowego, za który przysługuje to wynagrodzenie,

uwzględniając wynagrodzenie i inne świadczenia ze stosunku pracy przyjmowane do obliczenia

ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy, a także wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy

oraz wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy przysługujące pracownikowi, który

podjął pracę w wyniku przywrócenia do pracy.

”

W ustawie z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych

(Dz. U. Nr 155, poz. 1014 oraz z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 49, poz. 485 i Nr 70, poz. 778) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 86 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

limity zatrudnienia osób objętych mnożnikowymi systemami wynagrodzeń w państwowych

jednostkach budżetowych,

”

;

2)

w art. 88 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

jednostkom podległym - o kwotach dochodów i wydatków, w tym wynagrodzeń, oraz limitach

zatrudnienia osób objętych mnożnikowymi systemami wynagrodzeń,

”

;

3)

w art. 89 w ust. 3 skreśla się kropkę i dodaje się wyrazy „w tym wynagrodzeń, oraz limitach zatrudnienia osób objętych mnożnikowymi systemami

wynagrodzeń.”;

4)

w art. 90 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Rezerwą celową na zwiększenie wynagrodzeń i limitów zatrudnienia wynikających ze zmian

organizacyjnych i nowych zadań w państwowych jednostkach budżetowych dysponuje Rada

Ministrów.

”

W ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej

(Dz. U. z 1999 r. Nr 49, poz. 483 i Nr 70, poz. 778) art. 78 otrzymuje brzmienie

„

Art. 78.

Wynagrodzenie w służbie cywilnej ustala się z zastosowaniem mnożników kwoty bazowej,

której wysokość ustaloną według odrębnych zasad określa ustawa budżetowa.

”

W ustawie z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej

(Dz. U. Nr 72, poz. 802) w art. 49 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Przeciętne uposażenie funkcjonariuszy celnych stanowi wielokrotność kwoty bazowej,

której wysokość ustaloną według odrębnych zasad określa ustawa budżetowa.

3.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, wielokrotność kwoty bazowej, o której

mowa w ust. 2. Rada Ministrów, określając wielokrotność kwoty bazowej, powinna kierować

się szczególnymi zadaniami, jakie wykonuje Służba Celna.

”

Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, zasady wynagradzania pracowników

URE.

W roku 2000 kwoty bazowe wynoszą dla

1)

osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe, członków korpusu służby cywilnej,

etatowych członków samorządowych kolegiów odwoławczych, sądowych kuratorów zawodowych,

komorników sądowych, asesorów i aplikantów sądowych i prokuratorskich, funkcjonariuszy

Służby Celnej - 1 490,30 zł,

2)

sędziów i prokuratorów - 1 211,50 zł,

3)

żołnierzy i funkcjonariuszy, o których mowa w art. 2 pkt 2, którzy podjęli służbę

przed dniem 1 stycznia 1999 r. - 1 211,50 zł,

4)

żołnierzy zawodowych i funkcjonariuszy, o których mowa w art. 2 pkt 2, którzy podjęli

służbę po dniu 1 stycznia 1999 r. - 1 446,70 zł.

1.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 6 ust. 4 ustawy, o której mowa w art.

31, zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

art. 9 ust. 3 niniejszej ustawy w zakresie, w jakim nie pozostają w sprzeczności z

jej przepisami, nie dłużej niż do dnia 15 czerwca 2000 r.

2.

Przepisy wykonawcze określające wielokrotność prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia

w państwowej sferze budżetowej zachowują moc do czasu wydania przepisów wykonawczych

określających, odpowiednio, wielokrotność lub mnożnik kwot bazowych, nie dłużej niż

do dnia 15 czerwca 2000 r.

Traci moc ustawa z dnia 23 grudnia 1994 r. o kształtowaniu środków na wynagrodzenia w państwowej

sferze budżetowej

(Dz. U. z 1995 r. Nr 34, poz. 163, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 139, poz. 647, z 1997 r. Nr 133, poz. 883, z 1998 r. Nr 117, poz. 756, Nr 155, poz. 1014 i 1016 i Nr 160, poz. 1059 oraz z 1999 r. Nr 62, poz. 684 i Nr 72, poz. 802).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.

Wynagrodzenie w służbie cywilnej ustala się z zastosowaniem mnożników kwoty bazowej,

której wysokość ustaloną według odrębnych zasad określa ustawa budżetowa.