Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 10 listopada 1999 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Inspekcji Handlowej.

1.

Inspekcja Handlowa jest powołana do ochrony interesów konsumentów oraz interesów gospodarczych

państwa.

2.

Do zadań Inspekcji Handlowej należy

1)

kontrola legalności i rzetelności działania przedsiębiorców prowadzących działalność

gospodarczą w rozumieniu przepisów odrębnych, w zakresie produkcji, handlu i usług,

2)

kontrola jakości i bezpieczeństwa towarów i usług, w szczególności zagrażających życiu

lub zdrowiu konsumentów,

3)

podejmowanie kontroli, mediacji i innych działań interwencyjnych w celu ochrony indywidualnych

interesów i praw konsumentów,

4)

prowadzenie centralnych i wojewódzkich laboratoriów kontrolno-analitycznych,

5)

organizowanie i prowadzenie polubownego sądownictwa konsumenckiego,

6)

prowadzenie poradnictwa konsumenckiego,

7)

wykonywanie innych zadań określonych w przepisach odrębnych.

1.

Zadania określone w art. 1 wykonują następujące organy

1)

Główny Inspektor Inspekcji Handlowej, zwany dalej „Głównym Inspektorem”,

2)

wojewoda przy pomocy wojewódzkiego inspektora inspekcji handlowej, zwanego dalej „wojewódzkim

inspektorem”, jako kierownika wojewódzkiej inspekcji handlowej wchodzącej w skład

zespolonej administracji wojewódzkiej.

2.

Wojewódzki inspektor wykonuje w imieniu wojewody zadania i kompetencje Inspekcji Handlowej

określone w ustawie oraz przepisach odrębnych.

3.

Wojewódzki inspektor kieruje działalnością wojewódzkiego inspektoratu inspekcji handlowej.

4.

W rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej, organem

właściwym jest wojewódzki inspektor i jako organ wyższego stopnia Główny Inspektor.

Do czasu wydania przepisów na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. d) ustawy z dnia

25 lutego 1958 r. o Państwowej Inspekcji Handlowej w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą

zachowują moc przepisy dotychczasowe.

1.

Głównego Inspektora powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek Prezesa Urzędu

Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

2.

Zastępcę Głównego Inspektora powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek

Głównego Inspektora.

3.

Główny Inspektor kieruje działalnością Inspekcji Handlowej przy pomocy Głównego Inspektoratu

Inspekcji Handlowej.

4.

Wojewódzkiego inspektora i jego zastępcę powołuje i odwołuje wojewoda, po zasięgnięciu

opinii Głównego Inspektora.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Organizację Głównego Inspektoratu Inspekcji Handlowej określi statut nadany, w drodze

rozporządzenia, przez Prezesa Rady Ministrów.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Organy Inspekcji Handlowej wykonują zadania określone w ustawie, na podstawie okresowych

planów pracy; mogą też podejmować kontrole nie planowane, jeżeli wymagają tego okoliczności

faktyczne.

2.

Główny Inspektor opracowuje kierunki działania Inspekcji Handlowej oraz plany kontroli

o znaczeniu krajowym, zatwierdzane przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

3.

Wojewódzcy inspektorzy ustalają plany pracy uwzględniające kierunki działania i plany

kontroli, o których mowa w ust. 2, oraz wnioski wojewody.

1.

Inspekcja Handlowa

2

Zadania ochrony konsumenta w zakresie określonym ustawą oraz innymi przepisami sprawują

również organy jednostek samorządu terytorialnego.

3

W szczególności zadania jednostek samorządu terytorialnego w zakresie ochrony konsumenta

wykonuje powiatowy (miejski) rzecznik konsumentów, powoływany i odwoływany przez radę

powiatu (radę miasta na prawach powiatu) na zasadach określonych odrębnymi przepisami,

które ustalają również szczegółowy zakres jego działania i przysługujące mu uprawnienia.

4

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zasady współpracy organów Inspekcji

Handlowej z powiatowym (miejskim) rzecznikiem konsumentów, a także z innymi organami

administracji publicznej i instytucjami kontrolnymi, w tym organizacjami pozarządowymi

działającymi w zakresie, o którym mowa w art. 1 ust. 2.

1.

Dla wykonania swoich zadań organy Inspekcji Handlowej

1)

dokonywania inspekcji w następujących jednostkach uspołecznionych i prywatnych

a)

w przedsiębiorstwach i innych jednostkach handlowych i przemysłu gastronomicznego,

b)

w jednostkach handlu detalicznego prowadzonych przez przedsiębiorstwa produkcyjne

i usługowe,

c

w przedsiębiorstwach produkujących towary na potrzeby handlu i przemysłu gastronomicznego,

d)

(skreślony)

e)

w portach rybackich w zakresie kontroli klasyfikacji ryb morskich wysyłanych z tych

portów dla jednostek handlu hurtowego i detalicznego,

f)

w przedsiębiorstwach i zakładach świadczących usługi dla ludności,

2)

dokonywania inspekcji przewożonych towarów przeznaczonych na zaopatrzenie rynku wewnętrznego,

3)

badania dokumentów i ksiąg, żądania wyjaśnień, zbierania i zabezpieczania dowodów

oraz w przypadkach uzasadnionych - zarządzenia przeprowadzania inwentaryzacji i sprawdzania

tożsamości osób,

4

nieodpłatnego pobierania prób towarów w trybie i na zasadach, które określi Prezes

Rady Ministrów, w drodze rozporządzenia.

2.

Wykonanie czynności wymienionych w ust. 1 powinno odbywać się w miarę możności w obecności

kierownika inspekcjonowanej placówki lub osoby upoważnionej do zastępowania go.

3.

Z przebiegu czynności sporządza się protokół, który należy przedstawić do podpisu

kierownikowi placówki lub osobie go zastępującej. Osoby te mogą zgłosić do protokołu

swoje uwagi.

4.

Inspektorat przesyła odpis protokołu właściwej jednostce nadrzędnej lub organizacji

gospodarczej.

1.

W razie stwierdzenia w toku inspekcji poważnego naruszenia przepisów albo zasad prawidłowego

obrotu towarowego lub działalności usługowej, organy Inspekcji Handlowej

2.

Do wydanych zarządzeń stosuje się odpowiednio przepis art. 7 ust. 4.

3.

W celu zapobieżenia wprowadzaniu do obrotu towaru, którego jakość nie odpowiada jakości

deklarowanej, organy Inspekcji Handlowej

Jeżeli w czasie przeprowadzania inspekcji zachodzi podejrzenie, że popełnione zostało

przestępstwo, organy Inspekcji Handlowej

2.

Przepis art. 66 § 4 Kodeksu postępowania karnego stosuje się odpowiednio w wypadku

wniesienia powództwa cywilnego przez organy Państwowej Inspekcji Handlowej.

1.

Organy Inspekcji HandlowejKodeksie postępowania karnego lub popierać powództwo cywilne w postępowaniu karnym, jeżeli wymaga tego interes

społeczny.

2.

(pominięty)

Kto przez niewykonanie zarządzeń lub żądań opartych na przepisach ustawy lub rozporządzenia

wydanego na podstawie art. 13 ustawy umyślnie utrudnia organom Inspekcji Handlowej

Orzekanie w sprawach określonych w art. 11 następuje w trybie przepisów o orzecznictwie

karno-administracyjnym.

1.

W postępowaniu kontrolnym przed organami Inspekcji Handlowej w zakresie nie uregulowanym

ustawą stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego oraz przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

2.

Inspektorzy Inspekcji Handlowej w związku z wykonywanymi czynnościami kontrolnymi

korzystają z ochrony przewidzianej w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicznych.

3.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania organów

Inspekcji Handlowej.

Przepisów ustawy nie stosuje się do

1)

zakładów handlowych i usługowych znajdujących się na terenach zamkniętych podlegających

Ministrowi Obrony Narodowej i ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych

2)

zakładów produkujących i zbywających energię elektryczną i cieplną oraz paliwa gazowe.

Traci moc dekret z dnia 21 września 1950 r. o Państwowej Inspekcji Handlowej

(Dz. U. z 1950 r. Nr 44, poz. 396 i z 1954 r. Nr 15, poz. 56).

2.

Przepisy wydane na podstawie dekretu, o którym mowa w ust. 1, zachowują swoją moc

do czasu zastąpienia ich przepisami wydanymi na podstawie niniejszej ustawy, o ile

nie są sprzeczne z jej postanowieniami.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 1975 r., z wyjątkiem art. 34 ust. 7, art.

35 ust. 5, art. 36 i 50, które wchodzą w życie z dniem jej ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r., z wyjątkiem art. 3, art. 7, art.

9, art. 10, art. 20, art. 24, art. 32, art. 34, art. 37, art. 45-47, art. 50, art.

66, art. 73 ust. 1, 2 i 4, art. 74, art. 76, art. 79, art. 80 i art. 82, które wchodzą

w życie z dniem 1 października 1996 r., oraz art. 41, który wchodzi w życie z dniem

wejścia w życie ustawy konstytucyjnej z dnia 21 czerwca 1996 r. o zmianie ustawy konstytucyjnej

z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą

i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz. U. Nr

106, poz. 488).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt

2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.

2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23,

art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit.

a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.