Orzeczenie Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 grudnia 1999 r. sygn. akt K. 6/99.

Wyrok Trybunału Konstytucyjnegoz dnia 7 grudnia 1999 r.

Treść wyroku

Trybunał Konstytucyjny w składzie

Jadwiga Skórzewska-Łosiak - przewodnicząca,

Teresa Dębowska-Romanowska,

Lech Garlicki,

Stefan J. Jaworski,

Marian Zdyb - sprawozdawca,

protokolant: Joanna Szymczak

po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 1999 r. na rozprawie sprawy z połączonych wniosków

Konfederacji Związków Zawodowych Górnictwa w Polsce, Porozumienia Związków Zawodowych

„Kadra”, Komisji Krajowej Wolnego Związku Zawodowego „Sierpień 80”, z udziałem umocowanych

przedstawicieli uczestników postępowania: wnioskodawców, Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

oraz Prokuratora Generalnego, o stwierdzenie

I.

z wniosków Konfederacji Związków Zawodowych Górnictwa w Polsce i Porozumienia Związków

Zawodowych „Kadra”

niezgodności art. 4 ust. 7 ustawy z dnia 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania

przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. z 1995 r. Nr 1, poz. 2 i Nr 43, poz. 221 oraz z 1997 r. Nr 121, poz. 770), w brzmieniu nadanym przez art. 52 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o dostosowaniu górnictwa węgla kamiennego

do funkcjonowania w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach

i zadaniach gmin górniczych

(Dz. U. Nr 162, poz. 1112) z

art. 2, art. 7, art. 9, art. 32, art. 59 ust. 4, art. 87 i art. 88 Konstytucji Rzeczypospolitej

Polskiej oraz z Konwencjami Międzynarodowej Organizacji Pracy nr 98 i nr 111,

II.

z wniosku Komisji Krajowej Wolnego Związku Zawodowego „Sierpień 80”

niezgodności art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o dostosowaniu górnictwa węgla

kamiennego do funkcjonowania w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach

i zadaniach gmin górniczych

(Dz. U. Nr 162, poz. 1112), w części dotyczącej warunków stanowiących podstawę realizacji postępowania oddłużeniowego

w przedsiębiorstwach górniczych, a w związku z tym rozdziału 2 ustawy pt. „Restrukturyzacja

finansowa przedsiębiorstw górniczych” (art. 4-11) z

art. 2, art. 7, art. 9, art. 32, art. 59 ust. 4, art. 87 i art. 88 Konstytucji Rzeczypospolitej

Polskiej,

oraz

niezgodności art. 37 w związku z art. 36 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o dostosowaniu górnictwa

węgla kamiennego do funkcjonowania w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych

uprawnieniach i zadaniach gmin górniczych

(Dz. U. Nr 162, poz. 1112) z

art. 7, art. 32 ust. 2 i art. 64 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

orzeka

1.

Art. 4 ust. 7 ustawy z dnia 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania

przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. z 1995 r. Nr 1, poz. 2 i Nr 43, poz. 221, z 1997 r. Nr 121, poz. 770 oraz z 1998 r. Nr 162, poz. 1112), w brzmieniu nadanym przez art. 52 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o dostosowaniu górnictwa węgla kamiennego

do funkcjonowania w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach

i zadaniach gmin górniczych

(Dz. U. Nr 162, poz. 1112), jest zgodny z art. 2, art. 7 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie jest niezgodny z art. 9, art. 59 ust. 4, art. 87 i art. 88 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a także z Konwencją Międzynarodowej Organizacji Pracy nr 98 dotyczącą stosowania

zasad prawa organizowania się i rokowań zbiorowych (Dz. U. z 1958 r. Nr 29, poz. 126)

i Konwencją Międzynarodowej Organizacji Pracy nr 111 dotyczącą dyskryminacji w zakresie

zatrudnienia i wykonywania zawodu (Dz. U. z 1961 r. Nr 42, poz. 218).

2.

Art. 8 ust. 2 pkt 1, a także związane z nim pozostałe postanowienia rozdziału 2 zatytułowanego

„Restrukturyzacja finansowa przedsiębiorstw górniczych” (art. 4-11) ustawy z dnia

26 listopada 1998 r. powołanej w pkt 1, są zgodne z art. 2, art. 7 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie są niezgodne z art. 9, art. 59 ust. 4, art. 87 i art. 88 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a także z Konwencją Międzynarodowej Organizacji Pracy nr 98 dotyczącą stosowania

zasad prawa organizowania się i rokowań zbiorowych (Dz. U. z 1958 r. Nr 29, poz. 126)

i Konwencją Międzynarodowej Organizacji Pracy nr 111 dotyczącą dyskryminacji w zakresie

zatrudnienia i wykonywania zawodu (Dz. U. z 1961 r. Nr 42, poz. 218).

3.

Art. 37 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 36 powołanej w pkt 1 ustawy z dnia 26 listopada

1998 r. nie jest niezgodny z art. 7, art. 32 ust. 2 i art. 64 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Pokaż całość