Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 10 lutego 1999 r. w sprawie szczegółowych warunków prowadzenia działalności kantorowej oraz rodzaju fachowego przygotowania do jej wykonywania i sposobu jego udokumentowania.

§ 2. W sprawach należących do zadań organów sa-

morządowych

województwa właściwe jest samorzą­

dowe kolegium odwoławcze mające siedzibę w mieście będącym siedzibą władz samorządowych województwa.

§ 3. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogło­

szenia z mocą od dnia 1 stycznia 1999 r.

Prezes Rady Ministrów: J. Buzek

116

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW

z dnia 10 lutego 1999 r.

w sprawie szczegółowych warunków prowadzenia działalności kantorowej oraz rodzaju fachowego przygotowania do jej wykonywania i sposobu jego udokumentowania.

Na podstawie art. 10 ust. 6 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. - Prawo dewizowe (Dz. U. Nr 160,

poz. 1063) zarządza się, co następuje

zwalenie oraz osób, które będą bezpośrednio wykonywać czynności określone we wniosku,

2) dokumenty wskazujące na fachowe przygotowanie

osób, które będą bezpośrednio wykonywać działal­

ność określoną we wniosku.

§ 1. Rozporządzenie określa

1) szczegółowe warunki prowadzenia przez rezyden-

tów, z wyłączeniem banków, działalności kantorowej, zwanej dalej "działalnością",

2) rodzaj fachowego przygotowania do prowadzenia

działalności oraz sposób jego udokumentowania.

§ 2. 1. Rezydenci mogą prowadzić działalność po

uzyskaniu zezwolenia dewizowego Prezesa Narodowego Banku Polskiego (NBP), zwanego dalej "zezwoleniem" .

2. Zezwolenie udzielane jest na wniosek rezydenta,

o którym mowa w § 1 pkt 1, po spełnieniu warunków,

o których mowa wart. 10 ustawy z dnia 18 grudnia

1998 r. - Prawo dewizowe (Dz. U. Nr 160, poz. 1063),

zwanej dalej "ustawą".

3. Wniosek o udzielenie zezwolenia powinien być

w oddziale NBP właściwym terytorialnie ze

względu na miejsce, w którym działalność ma być prowadzona.

złożony

4. Do wniosku, o którym mowa w ust. 3, należy dołączyć

1) zaświadczenie o niekaralności za przestępstwo

skarbowe, przeciwko mieniu lub inne przestępstwo

popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątko­

wej, zagrożone karą pozbawienia wolności lub

ograniczenia wolności, osoby ubiegającej się o ze-

5. Jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 3, składa

rezydent będący osobą prawną, przepis ust. 4 pkt 1 stosuje się odpowiednio do członków organów zarządza­

jących i nadzorczych tej osoby.

§ 3. 1. Za fachowe przygotowanie, o którym mowa

w § 2 ust. 4 pkt 2, uznaje się

1) ukończenie kursu, w którego programie znajdowała się tematyka obejmująca przepisy związane

z prowadzeniem działalności, a także zagadnienia

dotyczące przeprowadzania transakcji związanych

z tą działalnością, lub

2) pracę w banku, co najmniej w okresie rocznym, na

stanowisku związanym z obsługą transakcji walutowych.

2. Dokumentami, o których mowa w § 2 ust. 4 pkt 2,

są

1) świadectwo ukończenia kursu, o którym mowa

w ust. 1 pkt 1, lub

2) świadectwo pracy w banku, o której mowa w ust. 1

pkt 2, złożone wraz z oświadczeniem o znajomości

przepisów ustawy.

§ 4. 1. Kantor, w którym ma być prowadzona

działalność określona

zezwoleniem, powinien być

dostosowany do jej prowadzenia, a w szczególności

-

t

,

powinien

tra nsakcj i.

zapewniać

bezpieczne

503-

dokonywanie

2. Kantor należy wyposażyć w

1) umieszczoną na zewnątrz, w widocznym miejscu,

nazwę "kantor" ,ze wskazaniem dni i godzin prowadzenia działalności,

2) tablicę informacyjną, prezentującą

a) wykaz skupowanych i sprzedawanych wartości

dewizowych określonych zezwoleniem i będą­

cych przedmiotem obrotu oraz aktualne ceny

(kursy) kupna i sprzedaży,

b) informację o obowiązku, o którym mowa w § 6

ust. 1 pkt 4,

3) rejestry kupowanych i sprzedawanych wartości dewizowych,

4) formularze druków wystawianych na dowód kupna

i sprzedaży wartości dewizowych będących przedmiotem obrotu, zawierające dane, o których mowa

w § 6 ust. 3, lub odpowiedni program umożliwiają­

cy komputerowy wydruk takich dowodów,

5) pieczątkę z nazwą i adresem oraz pieczątki imienne

kasjerów,

6) oryginalny, wydawany przez NBP, zaktualizowany

album zagranicznych znaków pieniężnych, jeżeli

przedmiotem działalności jest kupno i sprzedaż

walut obcych lub pośrednictwo w ich kupnie

i sprzedaży.

§ 5. Przed udzieleniem zezwolenia Prezes NBP może sprawdzić przygotowanie kantoru do prowadzenia

działalności, o której mowa we wniosku.

§ 6. 1. Osoba, która uzyskała zezwolenie, jest obo.wiązana zapewnić

1) prowadzenie w sposób trwały i ciągły ewidencji

wszystkich operacji powodujących zmianę stanu

wartości w kantorze - według zasad umożliwiają­

cych w każdym momencie ustalenie aktualnego

stanu kasy we wszystkich wartościach - w walucie polskiej oraz w wartościach dewizowych będą­

cych przedmiotem obrotu,

2) bieżącą ekspozycję komunikatów NBP, zawierają­

cych informacje o walutach będących przedmiotem obrotu w kantorze,

3) prowadzenie ciągłego kupna i sprzedaży wartości

dewizowych, będących przedmiotem obrotu,

w godzinach działalności kantoru,

4) wydawanie dowodu kupna lub sprzedaży, imiennego lub na okaziciela, przy każdej transakcji kupna

lub sprzedaży wartości dewizowych będących

przedmiotem obrotu,

5) z upływem każdego roku działalności aktualizowanie zaświadczeń, o których mowa w § 2 ust. 4 pkt 1

oraz w § 2 ust. 5.

2. Ewidencja, o której mowa w ust. 1 pkt 1, jest prowadzona w następujący sposób

1) ewidencjonowaniu podlegają następujące dane

a) data operacji,

Poz. 116

b) określenie rodzaju operacji (kupno-sprzedaż-de­

kretacja księgowa),

c) nazwa i ilość wartości będących przedmiotem

operacji,

d) cena (kurs waluty) i równowartość transakcji dewizowych w złotych,

2) wpis do ewidencji powinien być dokonany niezwłocznie po dokonaniu transakcji.

3. Dowody, o których mowa w ust. 1 pkt 4, zawierają

1) w przypadku obrotu walutą obcą

a) imię, nazwisko i adres klienta, a także znamiona

dokumentu tożsamości, jeżeli jest to imienny

dowód kupna lub sprzedaży,

b) nazwę i kwotę sprzedanych (skupionych) wartości dewizowych,

c) kurs waluty i równowartość transakcji w złotych,

d) pieczątkę z oznaczeniem kantoru i datę wystawienia,

e) pieczątkę imienną i podpis kasjera,

2) w przypadku obrotu złotem dewizowym i platyną

dewizową dowód kupna lub sprzedaży tych wartości zawierać powinien nazwę i ilość skupionych lub

sprzedanych wartości dewizowych, jednostkową

cenę i równowartość transakcji w złotych, a także

dane wymienione w pkt 1 lit. a) oraz lit. d) i e).

§ 7. 1. Każda zmiana warunków prowadzonej działalności, określonych w zezwoleniu, wymaga jego

zmiany. Zmiana zezwolenia może nastąpić na wniosek złożony w oddziale NBp, o którym mowa w § 2

ust. 3.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, należy złożyć

niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni

od zajścia okoliczności powodujących konieczność

zmiany zezwolenia.

3. O zaprzestaniu działalności określonej w zezwoleniu należy powiadomić niezwłocznie pisemnie oddział NBP, o którym mowa w § 2 ust. 3, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia jej zaprzestania.

4. Osoba prowadząca działalność określoną w zezwoleniu z ważnych powodów może czasowo ją zawiesić, powiadamiając o tym pisemnie oddział NBp, o którym mowa w § 2 ust. 3, w terminie 7 dni od dnia zawieszenia.

5. Pisemnego powiadomienia oddziału NBp, o którym mowa w § 2 ust. 3, wymaga też wznowienie działalności zawieszonej w trybie ust. 4, w terminie 7 dni

od dnia wznowienia.

§ 8. Osoby, które uzyskały zezwolenie na podstawie

dotychczasowych przepisów, obowiązane są dostosować tę działalność do warunków określonych w rozporządzeniu, w terminie 30 dni od dnia jego wejścia w ży­

cie.

§ 9. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Finansów: w z. J. Bauc

-

502-

-trzcianecki, obornicki, pilski, wągrowiecki, zło­

towski,

e) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu, obejmujące powiaty: gnieźnieński, grodziski, międzychodzki, nowotomyski, poznański,

średzki, śremski, szamotuiski, wrzesiński oraz

miasto na prawach powiatu - Poznań;

16) w województwie zachodniopomorskim

a) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Koszalinie, obejmujące powiaty: białogardzki, drawski, kołobrzeski, koszaliński, sławieński, szczecinecki, świdwiński, wałecki oraz miasto na prawach powiatu - Koszalin,

b) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie, obejmujące powiaty: choszczeński, gole-

Poz. 115 i 116

niowski, gryficki,gryfiński, kamieński, myśli borski, policki, pyrzycki, stargardzki oraz miasta na

prawach powiatu - Szczecin, Świnoujście.