Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 listopada 1999 r. w sprawie określenia minimalnej wysokości sumy gwarancji bankowej i ubezpieczeniowej oraz minimalnej wysokości sumy gwarancyjnej na rzecz jednego klienta z tytułu umowy ubezpieczenia na rzecz klientów w związku z prowadzoną działalnością przez organizatorów turystyki i pośredników turystycznych.
Table of Provisions (7)
Statutory Text (7 Articles)
§ 1. Dla celów określenia minimalnej wysokości su-
my gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej oraz minimalnej wysokości sumy gwarancyjnej na rzecz jednego klienta z tytułu umowy ubezpieczenia na rzecz
klientów w związku z prowadzoną działalnością przez
organizatorów turystyki i pośredników turystycznych
dokonuje się następującego rozróżnienia krajów,
w których ta działalność jest prowadzona
1) Polska,
2) Albania, Andora, Austria, Belgia, Białoruś, Bułga
ria, Chorwacja, Cypr, Czechy, Dania, Estonia, Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania z wyłączeniem
Wysp Kanaryjskich, Niderlandy, Irlandia, Liechtenstein, Litwa, Luksemburg, Łotwa, Macedonia, Malta, Mołdowa, Niemcy, Norwegia, Portugalia, Rosja,
Rumunia, San Marino, Serbia, Słowacja, Słowenia,
Szwajcaria, Szwecja, Turcja, Ukraina, Węgry, Wielka Brytania i Włochy,
3) inne kraje nie wymienione w pkt 1 i 2 oraz Wyspy
Kanaryjskie.
§ 2.1. Minimalna wysokość sumy gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej, o której mowa wart. 5 ust. 1
pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach
turystycznych (Dz. U. Nr 133, poz. 884 i Nr 158,
poz. 1043, z 1998 r. Nr 113, poz. 714 oraz z 1999 r. Nr 40,
poz. 401), zwanej dalej "ustawą", wynosi dla
1) organizatorów turystyki - 4% rocznych przychodów z tytułu prowadzonej działalności, nie mniej
jednak niż równowartość
a) 20.000 EURO - dla organizatorów oferujących
imprezy turystyczne w Polsce oraz w krajach,
o których mowa w § 1 pkt 2 i 3,
b) 5.000 EURO - dla organizatorów oferujących
imprezy turystyczne w Polsce oraz w krajach,
o których mowa w § 1 pkt 2,
c) 3.000 EURO - dla organizatorów oferujących
imprezy turystyczne wyłącznie w Polsce,
2) pośredników turystycznych pośredniczących na
zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadcze
nie usług turystycznych za granicą przez przedsię
biorców zagranicznych nie prowadzących działal
ności w Polsce - 4% rocznych przychodów z tytu-
łu prowadzonej działalności, nie mniej jednak niż
równowartość
dla pośredników turystycznych
pośredniczących na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych
a) 20.000 EURO -
w krajach, o których mowa w § 1 pkt 2 i 3,
dla pośredników turystycznych
pośredniczących na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych
b) 5.000 EURO -
w krajach, o których mowa w § 1 pkt 2,
3) pośredników turystycznych pośredniczących na
zlecenie klientów wyłącznie w zawieraniu umów
o świadczenie usług turystycznych w Polsce oraz
umów z organizatorami posiadającymi zezwolenie, o którym mowa wart. 4 ust. 1 ustawy - 4%
rocznych przychodów z tytułu prowadzonej działal
ności, nie mniej jednak niż 3.000 EURO.
2. Przez roczny przychód uzyskany z tytułu prowadzonej działalności przez
1) organizatora turystyki - rozumie się przychód wyłącznie z tytułu organizowania imprez turystycznych na rzecz klientów, o których mowa wart. 3
pkt 11 ustawy, w roku obrotowym poprzedzającym
rok wystąpienia o zezwolenie, o którym mowa
wart. 4 ust. 1 ustawy, lub poprzedzającym rok
przedłożenia dokumentów potwierdzających zawarcie kolejnych umów gwarancji lub ubezpieczenia, o których mowa wart. 10 ust. 1 ustawy,
w tym przychód, w którego uzyskaniu pośredni
czyli agenci i pośrednicy turystyczni, o których
mowa wart. 3 pkt 6 i 7 ustawy,
2) pośrednika turystycznego - rozumie się przychód
uzyskany wyłącznie z tytułu działalności polegają
cej na pośredniczeniu na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych
w roku obrotowym poprzedzającym rok wystąpie
nia o zezwolenie, o którym mowa wart. 4 ust. 1
ustawy, lub poprzedzającym rok przedłożenia dokumentów potwierdzających zawarcie kolejnych
umów gwarancji lub ubezpieczenia, o których mowa wart. 10 ust. 1 ustawy, przy czym w przypadku
pośrednictwa w zawieraniu tych umów z przedsię
biorcami zagranicznymi nie prowadzącymi działal
ności w kraju za przychód ten uważa się także całość wpłat wnoszonych przez klientów na opłace
nie usług tych przedsiębiorców.
3. Dla organizatorów turystyki i pośredników turystycznych, przedstawiających gwarancję wspólnie z innymi organizatorami turystyki lub pośrednikami tury-
-
5300-
stycznymi, przez roczny przychód z tytułu prowadzonej
działalności rozumie się sumę ich rocznych przychodów ustalonych dla każdego z tych przedsiębiorców
zgodnie z ust. 2.
b) 200 EURO - w przypadku uczestniczenia przez
klienta w imprezie zagranicznej do krajów, o których mowa w § 1 pkt 2,
c) 20 EURO - w przypadku uczestniczenia przez
klienta w imprezie w Polsce,
§ 3. Do przedsiębiorców rozpoczynających działal
ność stosuje się przy ustalaniu minimalnej wysokości
sumy gwarancji odpowiednio przepisy § 2 ust. 1.
§ 4. Minimalna wysokość sumy gwarancyjnej na
rzecz jednego klienta, z tytułu umowy ubezpieczenia,
o której mowa wart. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy, wynosi dla
1) organizatorów turystyki oraz pośredników turystycznych dla imprez organizowanych przez przedsiębiorców nie prowadzących działalności w Polsce - kwotę stanowiącą równowartość ceny imprezy turystycznej, nie mniej jednak niż równowartość
Poz. 1142 i 1143
2) pośredników turystycznych dla imprez organizowanych przez przedsiębiorców posiadających zezwolenie, o którym mowa wart. 4 ust. 1 ustawysumę stanowiącą równowartość 50 EURO, a dla
usług turystycznych wyłącznie w Polsce sumę
stanowiącą równowartość 20 EURO.
§ 5. Do ustalenia równowartości w złotych kwoty
wyrażonej w EURO przyjmuje się średni kurs tej walu-
ty ogłoszony przez Narodowy Bank Polski w tabeli kursów nr 1 każdego roku.
§ 6. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie
14 dni od dnia ogłoszenia.
a) 500 EURO - w przypadku uczestniczenia przez
klienta w imprezie zagranicznej do krajów, o których mowa w § 1 pkt 3,
Minister Finansów: w z. J. Bauc
1143
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW
z dnia 29 listopada 1999 r.
w sprawie kas rejestrujących.
Na podstawie art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 8 stycznia
1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku
akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, Nr 28, poz. 127
i Nr 129, poz. 599, z 1994 r. Nr 132, poz. 670, z 1995 r.
Nr 44, poz. 231 i Nr 142, poz. 702 i 703, z 1996 r. Nr 137,
poz. 640, z 1997 r. Nr 111, poz. 722, Nr 123, poz. 776
i 780, Nr 137, poz. 926, Nr 141, poz. 943 i Nr 162,
poz. 1104, z 1998 r. Nr 139, poz. 905 i Nr 161, poz. 1076
oraz z 1999 r. Nr 50, poz. 499, Nr 57, poz. 596 i Nr 95,
poz. 1100) zarządza się, co następuje
§ 1. 1. W okresie od dnia 1 stycznia 2000 r. do
dnia 31 grudnia 2000 r. obowiązek ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowani kas rejestrujących, zwanych dalej "ewidencjonowaniem", dotyczy podatników, u których wysokość obrotów osiągniętych z działalności określonej
wart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, Nr 28, poz. 127 i Nr 129,
poz. 599, z 1994 r. Nr 132, poz. 670, z 1995 r. Nr 44,
poz. 231 i Nr 142, poz. 702 i 703, z 1996 r. Nr 137,
poz. 640, z 1997 r. Nr 111, poz. 722, Nr 123, poz. 776
i 780, Nr 137, poz. 926, Nr 141, poz. 943 i Nr 162,
poz. 1104, z 1998 r. Nr 139, poz. 905 i Nr 161,
poz. 1076 oraz z 1999 r. Nr 50, poz. 499, Nr 57,
poz. 596 i Nr 95, poz. 1100), zwanej dalej "ustawą",
w ciągu 1999 r. przekroczyła 40.000 zł.
2. Terminy rozpoczęcia ewidencjonowania przez
podatników, o których mowa w ust. 1, określa załącz
nik nr 1 do rozporządzenia.
§ 2. 1. Podatnicy, o których mowa wart. 29
ust. 2c ustawy, osiągnięty obrót ewidencjonują jako
obrót zwolniony od podatku, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Podatnicy zwolnieni od podatku na podstawie
art. 14 ust. 1 pkt 1 lub ust. 6 ustawy z dniem przekroczenia kwoty obrotu, uprawniającej do zwolnienia, są
-
5299-
1142
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW
z dnia 24 listopada 1999 r.
w sprawie określenia minimalnej wysokości sumy gwarancji bankowej i ubezpieczeniowej oraz minimalnej
wysokości sumy gwarancyjnej na rzecz jednego klienta z tytułu umowy ubezpieczenia na rzecz klientów
w związku z prowadzoną działalnością przez organizatorów turystyki i pośredników turystycznych.
Na podstawie art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (Dz. U. Nr 133,
poz. 884 i Nr 158, poz. 1043, z 1998 r. Nr 113, poz. 714
oraz z 1999 r. Nr 40, poz. 401) zarządza się, co następu
je