Ustawa z dnia 20 listopada 1999 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. (DU_1999_1101) | PL

Dz.U. 1999 nr 95 poz. 1101 inForce

Art. 1 Ustawa z dnia 20 listopada 1999 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Open official source

W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 1993 r. Nr 106, poz. 482 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 1, poz. 2, Nr 43, poz. 163, Nr 80, poz. 368, Nr 87, poz. 406, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 127, poz. 627, z 1995 r. Nr 5, poz. 25, Nr 86, poz. 433, Nr 96, poz. 478, Nr 133, poz. 654 i Nr 142, poz. 704, z 1996 r. Nr 25, poz. 113, Nr 34, poz. 146, Nr 90, poz. 405, Nr 137, poz. 639 i Nr 147, poz. 686, z 1997 r. Nr 9, poz. 44, Nr 28, poz. 153, Nr 79, poz. 484, Nr 96, poz. 592, Nr 107, poz. 685, Nr 118, poz. 754, Nr 121, poz. 770, Nr 123, poz. 776 i 777, Nr 137, poz. 926, Nr 139, poz. 932, 933i 934, Nr 140, poz. 939 i Nr 141, poz. 945, z 1998 r. Nr 60, poz. 383, Nr 108, poz. 685, Nr 117, poz. 756, Nr 137, poz. 887, Nr 144, poz. 931 i Nr 162, poz. 1112 i 1121 oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 484 i Nr 62, poz. 689) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1a w ust. 2 w pkt 1 w lit. a) wyraz „poszczególnych” zastępuje się wyrazami „każdej ze”;

2)

w art. 9 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi

przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy

opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia

w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych

do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.

”

;

3)

w art. 14 w ust. 5 wyrazy „przepisami wydanymi na podstawie art. 15 ust. 5” zastępuje się wyrazami „art. 16a-16m”;

4)

w art. 15

a)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,

tryb i terminy aktualizacji wyceny środków trwałych, o których mowa w art. 16a ust.

1 i 2 pkt 1-3, wartości początkowej składników majątku, o której mowa w art. 16d ust.

1, jednostkowej ceny nabycia części składowych i peryferyjnych, o których mowa w art.

16g ust. 13, oraz wartości początkowej środków trwałych, o której mowa w art. 16j

ust. 1 pkt 1 lit. a) i b), jeżeli wskaźnik wzrostu cen nakładów inwestycyjnych w okresie

trzech kwartałów w roku poprzedzającym rok podatkowy w stosunku do analogicznego okresu

roku ubiegłego przekroczy 10%.

”

,

b)

skreśla się ust. 5a,

c)

dodaje się ust. 5b w brzmieniu

„

5b.

Wskaźnik wzrostu cen nakładów inwestycyjnych ogłasza Prezes Głównego Urzędu Statystycznego

w odstępach kwartalnych.

”

,

d)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami

art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.

”

;

5)

w art. 16 w ust. 1

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

wydatków na

a)

nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste

użytkowanie gruntów,

b)

nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków

trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład

nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,

c)

ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość

środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych

- wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów

amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania

przychodów, z zastrzeżeniem pkt 8a, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych

lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia,

”

b)

w pkt 4 wyrazy „odrębnych przepisach” zastępuje się wyrazami „art. 16a-16m”,

c)

w pkt 46 lit. b) otrzymuje brzmienie

„

b)

podatek należny w przypadku

-

importu usług, jeśli nie stanowi on podatku naliczonego w rozumieniu odrębnych przepisów,

-

przekazania lub zużycia przez podatnika towarów lub świadczenia usług na potrzeby

reprezentacji i reklamy, obliczony zgodnie z odrębnymi przepisami,

”

d)

w pkt 48 wyrazy „odrębnych przepisach” zastępuje się wyrazami „art. 16a-16m”,

e)

w pkt 52 skreśla się wyrazy „zgodnie z odrębnymi przepisami”,

f)

po pkt 54 dodaje się pkt 54a w brzmieniu

„

54a)

dodatkowej opłaty wymierzanej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych na podstawie przepisów

o systemie ubezpieczeń społecznych,

”

g)

po pkt 62 dodaje się pkt 63 i 64 w brzmieniu

„

63)

odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych

i prawnych

a)

nabytych nieodpłatnie, jeżeli nabycie to nie stanowi przychodu w naturze albo dochód

z tego tytułu jest zwolniony od podatku dochodowego,

b)

jeżeli przed dniem 1 stycznia 1995 r. zostały nabyte, lecz nie zaliczone do środków

trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,

c)

oddanych do nieodpłatnego używania, z wyjątkiem nieruchomości - za miesiące, w których

składniki te były oddane do nieodpłatnego używania,

64)

odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej wartości niematerialnych i prawnych

wniesionych do spółki w postaci wkładu niepieniężnego, stanowiących równowartość uzyskanych

informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub

organizacyjnej (know-how).

”

;

6)

po art. 16 dodaje się art. 16a-16m w brzmieniu

„

Art. 16a.

1.

Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność

podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku

w dniu przyjęcia do używania

1)

budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

2)

maszyny, urządzenia i środki transportu,

3)

inne przedmioty

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika

na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane

do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze,

zwane środkami trwałymi.

2.

Amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od przewidywanego

okresu używania

1)

przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych, zwane dalej „inwestycjami

w obcych środkach trwałych”,

2)

budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie,

3)

składniki majątku, wymienione w ust. 1, nie stanowiące własności lub współwłasności

podatnika, wykorzystywane przez niego na potrzeby związane z prowadzoną działalnością

na podstawie umowy dzierżawy, umowy najmu lub innej umowy o podobnym charakterze,

zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami tych składników - jeżeli zgodnie z

przepisami wydanymi na podstawie art. 12 ust. 7 składniki te są zaliczane do składników

majątku podatnika (korzystającego)

- zwane także środkami trwałymi,

4)

tabor transportu morskiego w budowie, sklasyfikowany w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów

i Usług (PKWiU) w grupie „statki” o symbolu 35.11, zaliczone do branży 1051-1053 Systematycznego

Wykazu Wyrobów (SWW) Głównego Urzędu Statystycznego (Dz. U. z 1997 r. Nr 42, poz.

264 i z 1999 r. Nr 92, poz. 1045).

Art. 16b.

1.

Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego

wykorzystania w dniu przyjęcia do używania

1)

spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,

2)

spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,

3)

prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

4)

autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,

5)

licencje,

6)

prawa do: wynalazków, patentów, znaków towarowych, wzorów użytkowych, wzorów zdobniczych,

7)

wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie

przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika

na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane

przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu,

dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, zwane wartościami niematerialnymi

i prawnymi.

2.

Amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od przewidywanego

okresu używania

1)

w spółce akcyjnej koszty organizacji poniesione przy założeniu lub późniejszym jej

rozszerzeniu, przez które rozumie się koszty poniesione na

a)

utworzenie spółki, które nie służą nabyciu rzeczy, a w szczególności na doradztwo

oraz na opłaty notarialne, skarbowe i sądowe,

b)

wyposażenie spółki w kapitał akcyjny lub późniejsze jego podwyższenie; w szczególności

do kosztów tych zalicza się opłaty notarialne, skarbowe, sądowe, giełdowe, opłaty

ponoszone w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym papierami wartościowymi,

koszty druku dokumentów akcyjnych, koszty sporządzania, drukowania oraz dystrybucji

prospektu emisyjnego lub jego skróconej wersji, koszty oferowania papierów wartościowych,

2)

wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w wyniku nabycia przedsiębiorstwa lub jego

zorganizowanej części w drodze

a)

kupna,

b)

przyjęcia do odpłatnego korzystania, a przyjęte składniki majątku, zgodnie z przepisami

wydanymi na podstawie art. 12 ust. 7, są zaliczane do składników majątku używającego,

c)

wniesienia do spółki na podstawie przepisów o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw

państwowych,

3)

koszty prac rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym, który może być wykorzystany

na potrzeby działalności gospodarczej podatnika, jeżeli

a)

produkt lub technologia wytwarzania są ściśle ustalone, a dotyczące ich koszty prac

rozwojowych wiarygodnie określone, oraz

b)

techniczna przydatność produktu lub technologii została przez podatnika odpowiednio

udokumentowana i na tej podstawie podatnik podjął decyzję o wytwarzaniu tych produktów

lub stosowaniu technologii, oraz

c)

z dokumentacji dotyczącej prac rozwojowych wynika, że koszty prac rozwojowych zostaną

pokryte spodziewanymi przychodami ze sprzedaży tych produktów lub zastosowania technologii,

4)

składniki majątku wymienione w ust. 1, używane przez podatnika na podstawie umowy

dzierżawy, umowy najmu, umowy licencyjnej (sublicencji) lub innej umowy o podobnym

charakterze, zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami albo uprawnionymi do korzystania

z tych wartości - jeżeli zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 12 ust. 7

są zaliczane do składników majątku podatnika

- zwane także wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Art. 16c.

Amortyzacji nie podlegają

1)

grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,

2)

budynki, lokale, budowle i urządzenia zaliczane do spółdzielczych zasobów mieszkaniowych

lub służących działalności społeczno-wychowawczej prowadzonej przez spółdzielnie mieszkaniowe,

3)

dzieła sztuki i eksponaty muzealne,

4)

wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 16b ust.

2 pkt 2,

5)

składniki majątku, które nie są używane na skutek zaprzestania działalności, w której

te składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie podlegają amortyzacji

od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaprzestano tej działalności

- zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Art. 16d.

1.

Podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których

mowa w art. 16a i 16b, których wartość początkowa określona zgodnie z art. 16g nie

przekracza 3 500 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania

przychodów w miesiącu oddania ich do używania.

2.

Składniki majątku, o których mowa w art. 16a-16c, wprowadza się do ewidencji środków

trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1, najpóźniej

w miesiącu przekazania ich do używania.

Art. 16e.

1.

Jeżeli podatnicy nabędą lub wytworzą we własnym zakresie składniki majątku wymienione

w art. 16a ust. 1 i art. 16b ust. 1, o wartości początkowej przekraczającej 3 500

zł, i ze względu na przewidywany przez nich okres używania równy lub krótszy niż rok

nie zaliczą ich do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, a faktyczny

okres ich używania przekroczy rok, podatnicy są obowiązani, w pierwszym miesiącu następującym

po miesiącu, w którym ten rok upłynął

1)

zaliczyć te składniki do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,

przyjmując je do ewidencji w cenie nabycia albo koszcie wytworzenia,

2)

zmniejszyć koszty uzyskania przychodów o różnicę między ceną nabycia lub kosztem wytworzenia

a kwotą odpisów amortyzacyjnych, przypadającą na okres ich dotychczasowego używania,

obliczonych dla środków trwałych przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych

w Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych, stanowiącym załącznik do ustawy, zwanym

dalej „Wykazem stawek amortyzacyjnych”, a dla wartości niematerialnych i prawnych

przy zastosowaniu zasad określonych w art. 16m,

3)

stosować stawki amortyzacji, o których mowa w pkt 2, w całym okresie dokonywania odpisów

amortyzacyjnych,

4)

wpłacić, w terminie do 20 dnia tego miesiąca, do właściwego urzędu skarbowego kwotę

odsetek naliczonych od dnia zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na

nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie składników majątku do dnia, w którym okres

ich używania przekroczył rok; odsetki obliczone od różnicy, o której mowa w pkt 2,

wynoszą 0,1% za każdy dzień.

2.

Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku zaliczenia wydatków na nabycie

lub wytworzenie we własnym zakresie składników majątku o wartości początkowej przekraczającej

3 500 zł do kosztów uzyskania przychodów, a następnie zaliczenia tych składników do

środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych przed upływem roku od dnia

ich nabycia lub wytworzenia; w tym przypadku odsetki nalicza się do dnia zaliczenia

ich do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

3.

Jeżeli różnica, o której mowa w ust. 1 pkt 2, jest wyższa od kosztów danego miesiąca,

nierozliczona nadwyżka kosztów pomniejsza koszty w następnych miesiącach.

Art. 16f.

1.

Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą

działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej

środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16a

ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 16b.

2.

Podatnicy będący armatorami, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość

nie prowadzą działalności gospodarczej, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych od

zamówionego przez nich taboru transportu morskiego w budowie, o którym mowa w art.

16a ust. 2 pkt 4.

3.

Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m, gdy wartość początkowa

środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania

jest wyższa niż 3 500 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa

niż 3 500 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych

zgodnie z art. 16h-16m albo jednorazowo w miesiącu oddania do używania tego środka

trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.

4.

Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

które zostały przewłaszczone w celu zabezpieczenia wierzytelności, w tym pożyczki

lub kredytu, dokonuje dotychczasowy właściciel, w tym pożyczkobiorca lub kredytobiorca.

Art. 16g.

1.

Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z

uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się

1)

w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia,

2)

w razie wytworzenia we własnym zakresie koszt wytworzenia,

3)

w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób wartość rynkową

z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa

tę wartość w niższej wysokości,

4)

w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki z ograniczoną

odpowiedzialnością lub spółki akcyjnej, a także udziału w spółdzielni ustaloną przez

podatnika na dzień wniesienia wkładu lub udziału wartość poszczególnych środków trwałych

oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej,

z tym że suma wartości wszystkich składników stanowiących wkład lub udział pieniężny

i niepieniężny łącznie nie może być wyższa od nominalnej wartości objętych udziałów

lub akcji; w przypadku gdy wkład niepieniężny pochodzi z zagranicy, suma wartości

początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

stanowiących ten wkład nie może być wyższa od nominalnej wartości udziałów (akcji)

objętych za wkład niepieniężny ani od wartości rynkowej tych składników majątku z

dnia objęcia udziałów lub akcji.

2.

Wartość początkową firmy stanowi dodatnia różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa

lub jego zorganizowanej części, ustaloną zgodnie z ust. 3, albo nominalną wartością

wydanych akcji lub udziałów, w zamian za wkład niepieniężny, a sumą wartości rynkowej

środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wchodzących w skład nabytego,

przyjętego do odpłatnego korzystania albo wniesionego do spółki przedsiębiorstwa lub

jego zorganizowanej części, odpowiednio z dnia nabycia, przyjęcia do korzystania albo

wniesienia do spółki, powiększoną o łączną wartość składników zwiększających aktywa

nabywcy a nie będących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi

z dnia nabycia, przyjęcia do odpłatnego korzystania albo wniesienia do spółki.

3.

Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem

naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej

do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia

w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych,

opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji oraz pomniejszoną o podatek

od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatnikowi

nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy

podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena

nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

4.

Za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków

trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń

za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych

środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu,

kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych,

w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i

prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

5.

Cenę nabycia, o której mowa w ust. 3, oraz koszt wytworzenia, o którym mowa w ust.

4, koryguje się o różnice kursowe, naliczone do dnia przekazania do używania środka

trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

6.

Wartość początkową składników majątku nabytych w sposób określony w ust. 1 pkt 3 i

4, wymagających montażu, powiększa się o wydatki poniesione na ich montaż.

7.

Wartość początkową inwestycji w obcych środkach trwałych oraz budynków i budowli wybudowanych

na obcym gruncie ustala się stosując odpowiednio ust. 3-5.

8.

W razie gdy składnik majątku stanowi współwłasność podatnika, wartość początkową tego

składnika ustala się w takiej proporcji jego wartości, w jakiej pozostaje udział podatnika

we własności tego składnika majątku. Art. 5 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

9.

W razie przekształcenia formy prawnej, a także połączenia albo podziału przedsiębiorców,

dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów, z których wynika, że przedsiębiorca

powstały z przekształcenia, podziału albo połączenia wstępuje we wszystkie prawa i

obowiązki przedsiębiorcy: przekształconego, połączonego albo podzielonego, wartość

początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się w

wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych, o której mowa w art. 9 ust. 1, przedsiębiorcy przekształconego,

połączonego albo podzielonego.

10.

W razie nabycia w drodze kupna, przyjęcia do odpłatnego korzystania lub wniesienia

w postaci wkładu niepieniężnego, przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części,

łączną wartość początkową nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych

i prawnych stanowi

1)

suma ich wartości rynkowej w przypadku wystąpienia dodatniej wartości firmy, ustalonej

zgodnie z ust. 2,

2)

różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, ustaloną

zgodnie z ust. 3 i 5, albo nominalną wartością wydanych akcji lub udziałów a wartością

składników mienia nie będących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i

prawnymi zwiększającymi aktywa nabywcy, w przypadku niewystąpienia dodatniej wartości

firmy.

11.

W razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze spadku lub

darowizny, łączna wartość początkowa nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych

i prawnych stanowi sumę ich wartości rynkowej, nie wyższą jednak od różnicy pomiędzy

wartością przychodów w naturze, o których mowa w art. 12 ust. 5, uwzględnionych w

podstawie opodatkowania podatkiem dochodowym w roku podatkowym, w którym nabyto to

przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część, a wartością składników zwiększających

aktywa spadkobiercy lub obdarowanego, nie będących środkami trwałymi ani wartościami

niematerialnymi i prawnymi.

12.

Przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych, zgodnie z ust. 1 pkt 3 i 4 oraz ust. 2, 10 i 11 stosuje

się odpowiednio art. 14.

13.

Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji,

adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust.

1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na

nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza

3 500 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, jeżeli wydatki poniesione na przebudowę,

rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację powodują wzrost ich wartości

użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej

w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych

za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

14.

Wartość początkową praw majątkowych, w tym licencji i autorskich praw majątkowych,

stanowi cena nabycia tych praw; jeżeli wynagrodzenie (opłaty) wynikające z umowy licencyjnej

albo z umowy o przeniesienie innych praw majątkowych jest uzależnione od wysokości

przychodów z licencji lub praw uzyskanych przez licencjobiorcę albo nabywcę, przy

ustalaniu wartości początkowej praw majątkowych, w tym licencji, nie uwzględnia się

tej części wynagrodzenia.

15.

Jeżeli wartość początkowa środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych

zostanie ustalona niezgodnie z przepisami ust. 1-14, podatnik dokonuje korekty tej

wartości początkowej. Korekta wartości początkowej powoduje obowiązek odpowiedniej

zmiany wysokości dokonanych odpisów amortyzacyjnych oraz należnego podatku wraz z

należnymi odsetkami za poszczególne okresy sprawozdawcze, poczynając od miesiąca następującego

po miesiącu oddania do używania lub ulepszenia środka trwałego albo wartości niematerialnej

i prawnej.

Art. 16h.

1.

Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się

1)

od wartości początkowych wprowadzonych do ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1,

środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k,

w równych ratach co miesiąc, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu,

w którym ten środek lub wartość przyjęto do używania, do końca tego miesiąca, w którym

następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w

którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów

amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa

się za koszty uzyskania przychodów,

2)

od zamówionego przez armatora taboru transportu morskiego w budowie, o którym mowa

w art. 16a ust. 2 pkt 4, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu,

w którym armator poniósł wydatki (w tym dokonał wpłat zaliczek) na budowę taboru w

wysokości co najmniej 10% wartości kontraktowej odrębnie dla każdego obiektu tego

taboru; wartość kontraktową, o której mowa w niniejszym punkcie, ustala się na dzień

zawarcia umowy na budowę danego obiektu,

3)

od używanych sezonowo środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w

okresie ich wykorzystywania; w tym przypadku wysokość odpisu miesięcznego ustala się

przez podzielenie rocznej kwoty odpisów amortyzacyjnych przez liczbę miesięcy w sezonie

albo przez 12 miesięcy w roku,

4)

od ujawnionych środków trwałych nie objętych dotychczas ewidencją począwszy od miesiąca

następującego po miesiącu, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji.

2.

Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16l i 16ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji

określonych w art. 16i-16k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem

ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka

trwałego.

3.

Przedsiębiorcy powstali z przekształcenia, podziału albo połączenia przedsiębiorców,

o których mowa w art. 16g ust. 9, dokonują odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem

dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuują metodę amortyzacji przyjętą przez

przedsiębiorcę przekształconego, podzielonego albo połączonego, z uwzględnieniem art.

16i ust. 2-7.

Art. 16i.

1.

Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 16j-16ł, dokonuje

się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych

i zasad, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1.

2.

Podatnicy mogą podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki podwyższać

1)

dla budynków i budowli używanych w warunkach

a)

pogorszonych - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,2,

b)

złych - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,4,

2)

dla maszyn, urządzeń i środków transportu, z wyjątkiem morskiego taboru pływającego,

używanych bardziej intensywnie w stosunku do warunków przeciętnych albo wymagających

szczególnej sprawności technicznej, przy zastosowaniu w tym okresie współczynników

nie wyższych niż 1,4,

3)

dla maszyn i urządzeń zaliczonych do grupy 4-6 i 8 Klasyfikacji rodzajowej środków

trwałych Głównego Urzędu Statystycznego, zwanej dalej „Klasyfikacją”, poddanych szybkiemu

postępowi technicznemu, przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 2,0.

3.

W razie wystąpienia bądź ustania warunków uzasadniających podwyższenie stawek, o których

mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, stawki te ulegają podwyższeniu lub obniżeniu od miesiąca

następującego po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności uzasadniające te zmiany.

4.

Podwyższenia stawek dla środków trwałych wymienionych w ust. 2 pkt 3, bądź rezygnacji

z ich stosowania, podatnicy mogą dokonać począwszy od pierwszego miesiąca następnego

roku podatkowego.

5.

Podatnicy mogą obniżać podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki dla środków

trwałych nie więcej niż o połowę ich wysokości. Obniżenia stawki bądź przyjęcia w

poprzedniej wysokości dokonuje się począwszy od pierwszego miesiąca następnego roku

podatkowego.

6.

W przypadku podwyższenia stawek amortyzacyjnych podanych w Wykazie stawek amortyzacyjnych

przy zastosowaniu współczynników określonych w ust. 2, należy dla poszczególnych środków

trwałych stosować jeden wybrany współczynnik, przez który mnoży się stawkę amortyzacyjną

właściwą dla danego środka trwałego, przyjętą z Wykazu stawek amortyzacyjnych.

7.

Wyjaśnienia dotyczące warunków używania budynków i budowli, określenia szczególnej

sprawności technicznej maszyn, urządzeń i środków transportu oraz maszyn i urządzeń

poddanych szybkiemu postępowi technicznemu, o których mowa w ust. 2, zawarte są w

objaśnieniach do Wykazu stawek amortyzacyjnych.

Art. 16j.

1.

Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16l, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne

dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji,

z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż

1)

dla środków trwałych zaliczonych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji

a)

24 miesiące - gdy ich wartość początkowa nie przekracza 25 000 zł,

b)

36 miesięcy - gdy ich wartość początkowa jest wyższa od 25 000 zł i nie przekracza

50 000 zł,

c)

60 miesięcy - w pozostałych przypadkach,

2)

dla środków transportu, w tym samochodów osobowych - 30 miesięcy,

3)

dla budynków i budowli - 10 lat, z wyjątkiem budynków wymienionych w poz. 03 i 62

Wykazu stawek amortyzacyjnych, dla których okres ten nie może być krótszy niż 36 miesięcy.

2.

Środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, uznaje się za

1)

używane, jeżeli podatnik udowodni, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej

przez okres 6 miesięcy, lub

2)

ulepszone, jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez podatnika

na ich ulepszenie stanowiły co najmniej 20% wartości początkowej.

3.

Środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 3, uznaje się za

1)

używane, jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej

przez okres 60 miesięcy, lub

2)

ulepszone, jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez podatnika

na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

4.

Podatnicy mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla przyjętych do używania

inwestycji w obcych środkach trwałych, z tym że dla

1)

inwestycji w obcych budynkach (lokalach) lub budowlach okres amortyzacji nie może

być krótszy niż 10 lat,

2)

inwestycji w obcych środkach trwałych innych niż wymienione w pkt 1 okres amortyzacji

ustala się według zasad określonych w ust. 1 pkt 1 i 2.

5.

Przepisów ust. 1, 2 i ust. 4 pkt 2 nie stosuje się do samochodów osobowych ulepszonych,

po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji.

Art. 16k.

1.

Odpisów amortyzacyjnych można dokonywać od wartości początkowej maszyn i urządzeń

zaliczonych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji oraz środków transportu, z wyjątkiem samochodów

osobowych lub innych samochodów o dopuszczalnej ładowności nie przekraczającej 500

kilogramów, w pierwszym podatkowym roku ich używania przy zastosowaniu stawek podanych

w Wykazie stawek amortyzacyjnych podwyższonych, z zastrzeżeniem ust. 2, o współczynnik

nie wyższy niż 2,0, a w następnych latach podatkowych od ich wartości początkowej

pomniejszonej o dotychczasowe odpisy amortyzacyjne, ustalonej na początek kolejnych

lat ich używania. Począwszy od roku podatkowego, w którym tak określona roczna kwota

amortyzacji miałaby być niższa od rocznej kwoty amortyzacji obliczonej przy zastosowaniu

metody określonej w art. 16i ust. 1, podatnicy dokonują dalszych odpisów amortyzacyjnych

zgodnie z art. 16i.

2.

W przypadku używania środków trwałych, określonych w ust. 1, w zakładzie położonym

na terenie gminy o szczególnym zagrożeniu wysokim bezrobociem strukturalnym albo w

gminie zagrożonej recesją i degradacją społeczną, których wykaz na podstawie odrębnych

przepisów ustala Rada Ministrów, stawki podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych można

podwyższyć przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 3,0.

3.

Jeżeli w trakcie roku podatkowego gmina zostanie wyłączona z wykazu, o którym mowa

w ust. 2, podatnik może stosować do końca tego roku podwyższone stawki amortyzacyjne.

Art. 16l.

1.

Odpisów amortyzacyjnych od taboru transportu morskiego w budowie, wymienionego w art.

16a ust. 2 pkt 4, dokonuje się w ratach co miesiąc przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych

określonych dla taboru pływającego w Wykazie stawek amortyzacyjnych.

2.

Podstawę obliczenia odpisów amortyzacyjnych od obiektów taboru wymienionych w ust.

1 stanowi część wartości kontraktowej, o której mowa w art. 16h ust. 1 pkt 2, powiększona

o kolejne wydatki (zaliczki), ponoszone na budowę danego obiektu; wydatki te zwiększają

sukcesywnie podstawę dokonywania odpisów amortyzacyjnych w miesiącu następującym po

miesiącu ich poniesienia.

3.

Odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w ust. 1, dokonuje się do końca miesiąca,

w którym dany obiekt taboru został przyjęty do używania; jeżeli nie dojdzie do zawarcia

umowy przenoszącej na armatora własność zamawianego taboru, armator jest obowiązany

zmniejszyć koszty uzyskania przychodów o dokonane odpisy amortyzacyjne, obliczone

zgodnie z ust. 1 i 2, w miesiącu, w którym odstąpiono od umowy.

4.

Odpisów amortyzacyjnych od przyjętego do używania taboru morskiego dokonuje się zgodnie

z art. 16i. Suma odpisów amortyzacyjnych dokonanych zgodnie z art. 16i i odpisów amortyzacyjnych,

o których mowa w ust. 2, nie może przekroczyć wartości początkowej danego obiektu

taboru transportu morskiego.

Art. 16ł.

1.

Od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych otrzymanych do odpłatnego

korzystania, zgodnie z umowami zawartymi na podstawie przepisów o komercjalizacji

i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych, jeżeli z tych umów wynika prawo zakupu

tych środków albo wartości przez korzystającego za cenę ustaloną w umowach, podatnicy

dokonują odpisów amortyzacyjnych na zasadach określonych w art. 16h ust. 1. Stawki

amortyzacyjne, z uwzględnieniem art. 16i i 16m, ustala się w proporcji do okresu wynikającego

z umowy, z wyjątkiem środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych o krótszym

okresie amortyzacji niż okres trwania umowy.

2.

W razie nabycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych otrzymanych

do odpłatnego korzystania na podstawie umów, o których mowa w ust. 1, przed upływem

okresu, na jaki została zawarta umowa, podatnicy dokonują dalszych odpisów amortyzacyjnych

od tych środków i wartości, kontynuując stosowanie zasad i stawek, określonych w ust.

1.

3.

W razie przedłużenia okresu obowiązywania umowy zawartej na podstawie przepisów, o

których mowa w ust. 1, stawki odpisów amortyzacyjnych ulegają obniżeniu proporcjonalnie

do okresu przedłużenia okresu obowiązywania umowy, z wyjątkiem środków trwałych lub

wartości niematerialnych i prawnych o okresie amortyzacji krótszym niż okres obowiązywania

umowy; zasada ta ma zastosowanie wyłącznie do stawek odpisów amortyzacyjnych, dokonywanych

od następnego miesiąca po miesiącu, w którym zmieniono umowę.

4.

Od środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, przekazanych do używania

na podstawie innych umów niż wymienione w ust. 1, odpisów amortyzacyjnych dokonują

podatnicy, którzy zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 12 ust. 7 zaliczają

te środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne do składników majątku, z tym

że wówczas odpisów amortyzacyjnych dokonują odpowiednio wynajmujący (wydzierżawiający)

albo korzystający na zasadach określonych w art. 16h-16k i 16m.

5.

Jeżeli umowa, o której mowa w ust. 4, dotyczy środków trwałych zaliczonych do grupy

3-6 Klasyfikacji i została zawarta na okres co najmniej 60 miesięcy oraz środki te

zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 12 ust. 7 są zaliczane do składników

majątku korzystającego, podatnik może stosować zasady określone w ust. 1-3.

6.

Jeżeli nastąpi zmiana, wygaśnięcie lub rozwiązanie umów, o których mowa w ust. 4 i

5, i w związku z tym nie zostanie przeniesiona na korzystającego własność środków

trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych przyjętych do odpłatnego korzystania,

właściciel przejmując te środki określa ich wartość początkową, zgodnie z art. 16g,

przed zawarciem pierwszej umowy o odpłatnym korzystaniu, pomniejszonej o kwotę odpisów

amortyzacyjnych zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów przez korzystającego,

a w przypadku gdy korzystający nie dokonywał odpisów amortyzacyjnych, ich wielkość

oblicza się przy zastosowaniu stawek określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych.

Art. 16m.

1.

Z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 16ł ust. 1-3, okres dokonywania odpisów amortyzacyjnych

od wartości niematerialnych i prawnych nie może być krótszy niż

1)

od licencji (sublicencji) na programy komputerowe oraz od praw autorskich - 24 miesiące,

2)

od licencji na wyświetlanie filmów oraz na emisję programów radiowych i telewizyjnych

- 24 miesiące,

3)

od poniesionych kosztów zakończonych prac rozwojowych - 36 miesięcy,

4)

od pozostałych wartości niematerialnych i prawnych - 60 miesięcy.

2.

Jeżeli wynikający z umowy okres używania praw majątkowych, o których mowa w ust. 1

pkt 2, jest krótszy od okresu ustalonego w tym przepisie, podatnicy mogą dokonywać

odpisów amortyzacyjnych w okresie wynikającym z umowy.

3.

Podatnicy ustalają stawki amortyzacyjne dla poszczególnych wartości niematerialnych

i prawnych na cały okres amortyzacji przed rozpoczęciem dokonywania odpisów amortyzacyjnych.

4.

Odpisów amortyzacyjnych od własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego,

spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni

mieszkaniowej dokonuje się przy zastosowaniu rocznej stawki amortyzacyjnej w wysokości

2,5%.

”

;

7)

w art. 17 w ust. 1

a)

skreśla się pkt 10,

b)

w pkt 14 po przecinku dodaje się wyrazy „z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych

ustawach”;

8)

skreśla się art. 18a;

9)

w art. 19

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Podatek, z zastrzeżeniem art. 21 i 22, wynosi

1)

od dnia 1 stycznia do 31 grudnia 2000 r. - 30% podstawy opodatkowania,

2)

od dnia 1 stycznia do 31 grudnia 2001 r. - 28% podstawy opodatkowania,

3)

od dnia 1 stycznia do 31 grudnia 2002 r. - 28% podstawy opodatkowania,

4)

od dnia 1 stycznia do 31 grudnia 2003 r. - 24% podstawy opodatkowania,

5)

od dnia 1 stycznia 2004 r. - 22% podstawy opodatkowania.

”

,

b)

skreśla się ust. 3;

10)

w art. 25 w ust. 3 skreśla się wyrazy „i 10”.

Dz.U. 1999 nr 95 poz. 1101 inForce

Art. 2 Ustawa z dnia 20 listopada 1999 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Open official source

W ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu

osób niepełnosprawnych

(Dz. U. Nr 123, poz. 776 i Nr 160, poz. 1082, z 1998 r. Nr 99, poz. 628, Nr 106, poz. 668, Nr 137, poz. 887, Nr 156, poz. 1019 i Nr 162, poz. 1118 i 1126 oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 486 i Nr 90, poz. 1001) wprowadza się następujące zmiany

1)

skreśla się art. 24;

2)

w art. 31 w ust. 2 w pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

podatków dochodowych.

”

Dz.U. 1999 nr 95 poz. 1101 inForce

Art. 3 Ustawa z dnia 20 listopada 1999 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Open official source

1.

Przepisy

1)

art. 16g ust. 15 stosuje się odpowiednio do korekty wartości początkowej środków trwałych

oraz wartości niematerialnych i prawnych oddanych do używania lub ulepszonych przed

dniem 1 stycznia 2000 r.; w tym przypadku dla określenia wartości początkowej tych

środków i wartości stosuje się przepisy obowiązujące w miesiącu oddania ich do używania

lub ich ulepszenia, przy uwzględnieniu przyjętych w tej dacie zasad dokonywania odpisów

amortyzacyjnych,

2)

art. 16i ust. 1-6 można stosować także do środków trwałych oddanych do używania przed

dniem 1 stycznia 2000 r.

2.

Ilekroć w ustawie jest mowa o dokonanych odpisach amortyzacyjnych, rozumie się przez

to również odpisy amortyzacyjne dokonane na podstawie przepisów wykonawczych wydanych

na podstawie upoważnień zawartych w tej ustawie.

3.

Jeżeli rok podatkowy podatnika rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2000 r., do końca

tego roku podatkowego obowiązuje stawka podatku obowiązująca podatnika w pierwszym

dniu tego roku podatkowego.

4.

Podatnicy, którzy przed dniem 1 stycznia 2000 r. ponieśli wydatki inwestycyjne i nabyli

prawo do odliczeń na podstawie art. 18a ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym

przed dniem 1 stycznia 2000 r., zachowują prawo do tych odliczeń po dniu 31 grudnia

1999 r., w zakresie i na zasadach w niej określonych. Przepisy te stosuje się odpowiednio

w zakresie utraty prawa do tych odliczeń.

5.

Przepisy ust. 4 stosuje się odpowiednio do podatników, którzy w okresie od dnia 1

stycznia 2000 r., nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2002 r., poniosą, zgodnie

z art. 18a ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia

2000 r., wydatki inwestycyjne na kontynuację objętej ulgą inwestycji rozpoczętej przed

dniem 1 stycznia 2000 r.

Dz.U. 1999 nr 95 poz. 1101 inForce

Art. 4 Ustawa z dnia 20 listopada 1999 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Open official source

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2000 r. i ma zastosowanie, z zastrzeżeniem

art. 3, do dochodów (strat) uzyskanych od tego dnia.

Dz.U. 1999 nr 95 poz. 1101 inForce

Art. 16ł Ustawa z dnia 20 listopada 1999 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Open official source