Orzeczenie Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 listopada 1999 r. sygn. akt K. 28/98.

Wyrok Trybunału Konstytucyjnegoz dnia 9 listopada 1999 r.

Treść wyroku

Trybunał Konstytucyjny w składzie

Lech Garlicki - przewodniczący,

Stefan J. Jaworski - sprawozdawca,

Ferdynand Rymarz,

Jadwiga Skórzewska-Łosiak,

Jerzy Stępień,

protokolant: Joanna Szymczak

po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 1999 r. na rozprawie sprawy z wniosku Rzecznika

Praw Obywatelskich, z udziałem umocowanych przedstawicieli uczestników postępowania

wnioskodawcy, Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, Ministra Finansów i Prokuratora Generalnego,

o stwierdzenie zgodności

1)

art. 3 pkt 2 i art. 4 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. Nr 137, poz. 926 i Nr 160, poz. 1083, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 1999 r. Nr 11, poz. 95) z art. 217 Konstytucji RP,

2)

art. 25, art. 39 § 3, art. 50, art. 54 § 3, art. 58, art. 67 § 4, art. 83, art. 85,

art. 89 pkt 1-3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. Nr 137, poz. 926 i Nr 160, poz. 1083, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 1999 r. Nr 11, poz. 95) z art. 217 i z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP,

3)

art. 39 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. Nr 137, poz. 926 i Nr 160, poz. 1083, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 1999 r. Nr 11, poz. 95) z art. 87 Konstytucji RP,

orzeka

I.

1.

Art. 3 pkt 2 i art. 4 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. Nr 137, poz. 926 i Nr 160, poz. 1083, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 1999 r. Nr 11, poz. 95) nie są niezgodne z art. 217 Konstytucji RP.

2.

Art. 25 ustawy wymienionej w pkt 1 jest niezgodny

-

z art. 217 Konstytucji RP przez to, że przekazuje do uregulowania rozporządzeniem

podstawowych konstrukcji podatkowych, wkraczając tym samym w materie zarezerwowane

do wyłączności ustawy,

-

z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP przez to, że nie odpowiada określonym w tym przepisie

wymaganiom, jakie musi spełniać upoważnienie ustawowe, gdyż nie zawiera wytycznych

co do treści tego aktu wykonawczego.

3.

Art. 39 § 3 ustawy wymienionej w pkt 1 jest niezgodny z art. 87 Konstytucji RP przez

to, że upoważnia do uregulowania w formie zarządzenia, jako aktu o charakterze wewnętrznym,

materii podlegającej uregulowaniu aktem normatywnym powszechnie obowiązującym.

4.

Art. 50 ustawy wymienionej w pkt 1

-

jest niezgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP przez to, że nie odpowiada określonym

w tym przepisie wymaganiom, jakie musi spełniać upoważnienie ustawowe, gdyż konstruuje

blankietowe upoważnienie dla tego aktu wykonawczego,

-

nie jest niezgodny z art. 217 Konstytucji RP.

5.

Art. 54 § 3 ustawy wymienionej w pkt 1

-

jest niezgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP przez to, że nie odpowiada określonym

w tym przepisie wymaganiom, jakie musi spełniać upoważnienie ustawowe, gdyż konstruuje

blankietowe upoważnienie dla tego aktu wykonawczego,

-

nie jest niezgodny z art. 217 Konstytucji RP.

6.

Art. 58 ustawy wymienionej w pkt 1 jest zgodny z art. 92 ust. 1 i nie jest niezgodny

z art. 217 Konstytucji RP.

7.

Art. 67 § 4 ustawy wymienionej w pkt 1 jest niezgodny

-

z art. 217 Konstytucji RP przez to, że przekazuje do uregulowania rozporządzeniem

materii ustawowej zasad umarzania zaległości podatkowych z tytułu podatków stanowiących

dochody budżetu państwa lub odsetek za zwłokę przypadających od tych zaległości,

-

z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP przez to, że nie odpowiada określonym w tym przepisie

wymaganiom, jakie musi spełniać upoważnienie ustawowe, gdyż konstruuje blankietowe

upoważnienie dla tego aktu wykonawczego.

8.

Art. 83 ustawy wymienionej w pkt 1 jest zgodny z art. 92 ust. 1 i nie jest niezgodny

z art. 217 Konstytucji RP.

9.

Art. 85 ustawy wymienionej w pkt 1

-

jest niezgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP przez to, że nie odpowiada określonym

w tym przepisie wymaganiom, jakie musi spełniać upoważnienie ustawowe, gdyż nie zawiera

wytycznych co do treści tego aktu wykonawczego,

-

nie jest niezgodny z art. 217 Konstytucji RP.

10.

Art. 89 ustawy wymienionej w pkt 1

-

jest niezgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP przez to, że nie odpowiada określonym

w tym przepisie wymaganiom, jakie musi spełniać upoważnienie ustawowe, gdyż nie zawiera

wytycznych co do treści tego aktu wykonawczego,

-

nie jest niezgodny z art. 217 Konstytucji RP.

II.

Utrata mocy obowiązującej przepisów wymienionych w pkt I. 2, 3, 4, 5, 7, 9 i 10 wyroku

nastąpi z dniem 8 maja 2001 r.

Pokaż całość