Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 2 lutego 1999 r. w sprawie zakwaterowania tymczasowego oraz hoteli garnizonowych.

§ 25. 1. Obwinionemu i rzecznikowi dyscyplinarnemu doręcza się, za pokwitowaniem odbioru, odpis

orzeczenia wraz z uzasadnieniem w terminie trzech dni

od daty wydania orzeczenia.

2. Na odpisie orzeczenia, o którym mowa w ust. 1,

zamieszcza się pouczenie o prawie, terminie i trybie

wniesienia odwołania.

Rozdział 5

Postępowanie odwoławcze

§ 26. 1. Obwinionemu i jego obrońcy, jeżeli został

ustanowiony, oraz rzecznikowi dyscyplinarnemu przysługuje prawo wniesienia odwołania od całości lub

części orzeczenia wydanego przez organ orzekający

w pierwszej instancji.

2. Przepis ust.1 stosuje się również w przypadku

odwołania dowódcy jednostki wojskowej, wniesionego od orzeczenia wojskowego sądu garnizonowego.

nie trzech dni od daty zawiadomienia go o terminie

rozpoznania odwołania.

2. Do rozpatrywania przez wyższego przełożonego

dyscyplinarnego wniosku o wyłączenie przełożonego

dyscyplinarnego rozpoznającego odwołanie przepisy

§ 7 ust. 2-4 stosuje się odpowiednio.

3. W przypadku wniesienia odwołania do Ministra

Obrony Narodowej, wniosek, o którym mowa w ust. 1,

składa się do wojskowego sądu garnizonowego.

§ 30. Jeżeli zachodzi potrzeba uzupełnienia materiału dowodowego, wyższy przełożony dyscyplinarny

może polecić rzecznikowi dyscyplinarnemu przeprowadzenie określonych czynności i przekazanie dodatkowych materiałów dowodowych w wyznaczonym terminie.

§ 31. Wyższy przełożony dyscyplinarny, w terminie

pięciu dni od daty wydania orzeczenia

1) doręcza obwinionemu i rzecznikowi dyscyplinarnemu orzeczenie wraz z uzasadnieniem,

§ 27. Przełożony dyscyplinarny orzekający w pierw-

szej instancji przekazuje odwołanie i całość materiałów

sprawy organowi odwoławczemu, w terminie trzech

dni od daty wniesienia odwołania.

Poz. 102 i 103

2) przekazuje przełożonemu dyscyplinarnemu, który

orzekał w pierwszej instancji, orzeczenie wraz

z uzasadnieniem oraz całość materiałów sprawy.

§ 28. 1. Wnoszący odwołanie może je cofnąć, na piśmie,

za pośrednictwem

w pierwszej instancji.

organu,

który

Rozdział 6

orzekał

Przepisy końcowe

2. Rzecznik dyscyplinarny nie może bez zgody obwinionego cofnąć odwołania wniesionego na jego korzyść.

§ 29. 1. Obwiniony lub jego obrońca, jeżeli został

ustanowiony, może złożyć do wyższego przełożonego

dyscyplinarnego wniosek o wyłączenie przełożonego

dyscyplinarnego rozpoznającego odwołanie, w termi-

§ 32. Przepisy rozporządzenia stosuje się odpowiednio do żołnierzy podporządkowanych Ministrowi

Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz innym, upoważnionym przez niego osobom w Ministerstwie

Spraw Wewnętrznych i Administracji.

§ 33. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Obrony Narodowej: J. Onyszkiewicz

103

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 2 lutego 1999 r.

w sprawie zakwaterowania tymczasowego oraz hoteli garnizonowych.

Na podstawie art. 53 ust. 2 i art. 54 ust. 2 ustawy

z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 86, poz. 433,

z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 6, poz. 31, Nr 80,

poz. 506 i Nr 106, poz. 678 oraz z 1998 r. Nr 106,

poz. 668) zarządza się, co następuje

§ 1. 1. Rozporządzenie określa szczegółowe zasady

1) zakwaterowania tymczasowego i odpłatności za to

zakwaterowanie,

2) przeznaczania kwater i innych pomieszczeń mieszkalnych na zakwaterowanie tymczasowe oraz

3) tryb tworzenia, prowadzenia i likwidacji hoteli garnizonowych.

2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1) ustawie - należy przez to rozumieć ustawę z dnia

22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 86, poz. 433,

z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 6, poz. 31,

Nr 80, poz. 506 i Nr 106, poz. 678 oraz z 1998 r.

Nr 106, poz. 668),

2) Agencji -

należy

przez to

rozumieć Wojskową

Agencję Mieszkaniową,

3) internacie - należy przez to rozumieć wyodrębnio­

ny budynek albo zespół pomieszczeń mieszkalnych przeznaczonych na zakwaterowanie tymczasowe,

-

439-

4) hotelu - należy przez to rozumieć hotele garnizonowe przeznaczone na krótkotrwałe zakwaterowanie tymczasowe żołnierzy zawodowych i pracowników wojska przebywających w podróży służbowej

oraz innych osób korzystających z wojskowych dokumentów podróży.

Poz. 103

6. Dyrektor oddziału terenowego Agencji na skierowaniu do zakwaterowania w internacie stwierdza

uprawnienia żołnierza do zwolnienia z opłaty, o której

mowa wart. 53 ust. 1 ustawy.

§ 6. Osoba zakwaterowana w internacie jest obowiązana opuścić internat i zwolnić zajmowane miejsce

§ 2. 1. Dyrektor oddziału terenowego Agencji, na

wniosek dowódcy jednostki wojskowej, wydaje żołnie­

rzowi, o którym mowa wart. 51 ust. 1 pkt 1-3 ustawy,

lub pracownikowi wojska pisemne skierowanie do zakwaterowania tymczasowego w internacie.

w przypadku

2. Skierowanie do zakwaterowania tymczasowego

w internacie dziecka osoby, o której mowa wart. 51

ust. 4 ustawy, wydaje dyrektor oddziału terenowego,

na wniosek rodzica, przedstawiciela ustawowego lub

kuratora sądowego.

2) rozwiązania stosunku pracy,

§ 3. 1. Osobę skierowaną do internatu przyjmuje

kierownik internatu lub upoważniony przez niego pracownik.

2. Osobę zakwaterowaną w internacie melduje się

na pobyt czasowy. Na pobyt stały melduje się tylko żoł­

nierza zawodowego w służbie stałej, na jego wniosek,

jeżeli w żadnej miejscowości nie posiada on osobnej

kwatery stałej, zwanej dalej "kwaterą", lub innego lokalu mieszkalnego.

§ 4. Kierownik internatu może zezwolić na pobyt

u osoby zakwaterowanej w internacie członków jego

rodziny, nie dłużej niż łącznie 30 dni w roku.

§ 5. 1. Opłata za zakwaterowanie w internacie za

jedno miejsce noclegowe za dobę wynosi

1) w pokoju jednoosobowym - w wysokości średnie­

go kosztu utrzymania 1 m 2 powierzchni użytkowej

pokoi w danym internacie pomnożonego przez powierzchnię zajmowanego pokoju,

2) w pokoju dwuosobowym lub wieloosobowym w wysokości średniego kosztu utrzymania 1 m 2 powierzchni użytkowej pokoi w internacie pomnożo­

nego przez proporcjonalnie zajmowaną powierzchnię pokoju.

2. Średni koszt utrzymania 1 m 2 , o którym mowa

w ust. 1, określa dyrektor oddziału terenowego Agencji na podstawie faktycznych kosztów utrzymania.

3. Mieszkaniec internatu jest obowiązany uiszczać

opłatę do dnia dziesiątego każdego miesiąca za miesiąc poprzedni.

4. Do powierzchni użytkowej zajmowanego pokoju

wlicza się przedpokój. Jeżeli pokój i inne pomieszczenia, jak przedpokój i łazienka, są użytkowane przez kilka osób, powierzchnię tą ustala się proporcjonalnie do

ilości miejsc.

5. Osoba zakwaterowana w internacie jest obowią­

zana uiszczać opłaty za odbiorniki stanowiące jej wła­

sność, w wysokości aktualnej ceny zużytej energii elektrycznej, a w przypadku braku licznika - opłatę ryczał­

tową ustaloną przez kierownika internatu na podstawie

zużycia energii elektrycznej przez te odbiorniki w poprzednim okresie rozliczeniowym.

1) zwolnienia z zawodowej służby wojskowej lub przeniesienia do pełnienia służby w innej miejscowości

nie będącej miejscowością pobliską,

3) zakończenia roku akademickiego (szkolnego).

§ 7. W przypadku gdy na obszarze działania oddziaterenowego Agencji funkcjonuje kilka internatów,

dyrektor oddziału rejonowego może zezwolić, na wniosek dyrektora oddziału terenowego Agencji, na utworzenie jednego lub kilku zespołów internatowych prowadzących samodzielną gospodarkę finansową pod

jednym kierownictwem.

łu

§ 8. 1. W przypadku, o którym mowa wart. 52 ust. 1

ustawy, do zakwaterowania w kwaterze zastępczej lub

innym pomieszczeniu mieszkalnym stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zakwaterowania tymczasowego w internacie.

2. Generałom (admirałom) i oficerom zajmującym

etatowe stanowiska służbowe generała (admirała)

można w miarę możliwości przydzielić na zakwaterowanie tymczasowe jeden pokój z widną kuchnią lub

dwa pokoje z ciemną kuchnią, natomiast oficerom starszym - jeden pokój (kawalerkę) lub jeden pokój

z ciemną kuchnią .

§ 9. 1. Na kwaterę zastępczą przeznacza się kwaterę, w przypadku braku chętnych do jej zasiedlenia na

warunkach stałego zakwaterowania oraz gdy z przy-

czyn ekonomicznych niecelowe jest organizowanie internatu ze względu na małe potrzeby zakwaterowania

tymczasowego.

2. Dyrektor oddziału rejonowego Agencji przeznacza budynek mieszkalny lub jego część na kwatery zastępcze, jeżeli są to kwatery o niskim standardzie technicznym i użytkowym.

3. Dyrektor oddziału terenowego Agencji może

pojedynczą kwaterę, o której mowa

w ust. 1, na kwaterę zastępczą.

przeznaczyć

§ 10. 1. Żołnierzy zawodowych, uprawnionych na

podstawie art. 53 ust. 1 ustawy do zakwaterowania

tymczasowego, kwateruje się w kwaterach zastęp­

czych bez członków rodziny, na wniosek dowódcy jednostki wojskowej.

2. Podstawą zajęcia kwatery zastępczej jest skierowanie wystawione przez dyrektora oddziału terenowego Agencji. Przepis § 5 stosuje się odpowiednio.

§ 11. 1. Na wniosek żołnierza zawodowego w służ­

bie stałej, w przypadku, o którym mowa wart. 52 ust. 2

-

440-

ustawy, można go zakwaterować tymczasowo z człon­

kami rodziny w kwaterze zastępczej.

2. Warunkiem skierowania żołnierza zawodowego

uprawnionego do kwatery na zakwaterowanie tymczasowe w kwaterze zastępczej z członkami rodziny jest

zwolnienie do dyspozycji Agencji poprzednio zajmowanej kwatery, jeżeli ją posiadał.

3. Podstawą zajęcia kwatery zastępczej z członkami

rodziny jest decyzja wydana przez dyrektora oddziału

terenowego Agencji.

Poz. 103

§ 14. 1. Hotel lub zespół, o których mowa w § 13,

jest jednostką gospodarczą Agencji, prowadzącą działalność na zasadach pełnego wewnętrznego rozrachunku gospodarczego.

2. Dyrektor hotelu lub zespołu jest pracodawcą

w stosunku do podległych mu pracowników.

§ 15. W hotelu, poza osobami, o których mowa

wart. 54 ust. 1 ustawy, kwateruje się także gości zagranicznych przybyłych służbowo do jednostki lub instytucji wojskowej oraz inne osoby przybyłe na zaproszenie jednostki lub instytucji wojskowej.

4. Kwaterę zastępczą przekazuje się protokolarnie,

określając stopień zużycia zainstalowanych urządzeń.

§ 16. Z hoteli, w miarę wolnych miejsc, mogą korzystać w kolejności

5. Za zakwaterowanie w kwaterze zastępczej uiszcza się opłaty jak za osobne kwatery stałe.

6. Osoba zwalniająca kwaterę zastępczą pokrywa

koszty zużycia urządzeń zainstalowanych w tej kwaterze.

7. Do kwater zastępczych zajmowanych przez żoł­

nierzy zawodowych z członkami rodzin stosuje się

przepis ust. 3.

§ 12. 1. W przypadku gdy Agencja nie dysponuje

w garnizonie internatem lub kwaterą zastępczą, a występują potrzeby tymczasowego zakwaterowania, dyrektor oddziału terenowego Agencji może wynająć pomieszczenia od jednostki wojskowej, zawierając umowę najmu.

2. Wynajęcie pomieszczeń od innych osób prawnych lub fizycznych wymaga zgody dyrektora oddziału

rejonowego Agencji.

3. W umowie, o której mowa w ust. 1, określa się

w szczególności wysokość opłat eksploatacyjnych za

zajmowaną powierzchnię użytkową na poziomie kosztów własnych utrzymania budynku, sposób rozliczenia

usług komunalnych oraz procentowy udział w kosztach remontów budynku.

§ 13. 1. Hotel tworzy dyrektor oddziału rejonowego

Agencji na wniosek dyrektora oddziału terenowego

Agencji, po uzyskaniu opinii dowódcy garnizonu.

2. W hotelach posiadających więcej niż 100 miejsc

noclegowych oraz prowadzących własną działalność

gastronomiczną, a także w przypadku funkcjonowania

kilku hoteli w jednym garnizonie, na wniosek dyrektora oddziału rejonowego Agencji, Prezes Agencji może

zezwolić na utworzenie stanowiska dyrektora zespołu

hotelowo-gastronomicznego.

3. Jeżeli na obszarze działania oddziału terenowego Agencji funkcjonuje hotel i internat, dyrektor oddziału rejonowego Agencji, na wniosek dyrektora oddziału terenowego, może zezwolić na utworzenie zespołu hotelowo-internatowego działającego w ramach

oddziału terenowego Agencji.

1) osoby, o których mowa w § 15, wraz z towarzyszą­

cymi im członkami rodziny, które nie przebywają

w podróży służbowej, a także emeryci i renciści

wojskowi, emeryci i renciści - byli pracownicy

wojska, małżonkowie żołnierzy zawodowych, emerytów i rencistów wojskowych oraz pracowników

wojska,

2) członkowie rodzin żołnierzy w czynnej służbie wojskowej, inni niż wymienieni w pkt 1, w czasie odwiedzin tych żołnierzy w miejscu pełnienia przez

nich służby,

3) inne osoby.

§ 17. Na zakwaterowanie osób, o których mowa

w § 15, w przypadku niedokonania rezerwacji, dyrektor

hotelu utrzymuje do godziny 1800 rezerwę miejsc

w wysokości uzgodnionej z dowódcą garnizonu, nie

więcej jednak niż 5% ogólnej ilości miejsc.

§ 18. 1. Opłaty za zakwaterowanie w hotelu ustala

dyrektor hotelu.

2. Dla osób, o których mowa w § 16 pkt 3, opłatę

ustala się w wysokości porównywalnej do opłat pobieranych na danym terenie w innych hotelach tej samej

kategorii.

3. Opłaty od osób, o których mowa w § 15 i § 16

pkt 1 i 2, ustala się w wysokości do 80% stawek określonych na podstawie ust. 2, jednak nie mniej niż faktyczny koszt utrzymania jednego miejsca hotelowego

w rozliczeniu rocznym.

4. Hotel może świadczyć również inne usługi hotelarskie, pobierając za nie opłaty ustalone przez dyrektora.

5. W przypadkach uzasadnionych dyrektor hotelu

może doraźnie obniżyć opłatę za zakwaterowanie hotelowe, nie więcej jednak niż do 50%.

§ 19. 1. Dyrektor oddziału rejonowego Agencji likwiduje hotel na wniosek dyrektora oddziału terenowego Agencji, po uzyskaniu opinii dowódcy garnizonu, w przypadku

1) przynoszenia strat,

-

441-

2) konieczności zmiany przeznaczenia hotelu na inne

cele.

2. Dyrektor oddziału rejonowego Agencji określa

warunki, tryb oraz sposób zagospodarowania mienia

pozostałego po hotelu.

§ 20. Traci moc zarządzenie nr 59/MON Ministra

Obrony Narodowej z dnia 27 grudnia 1995 r. w sprawie

Poz. 103 i 104

sad przeznaczania osobnych kwater stałych i innych

pomieszczeń mieszkalnych na zakwaterowanie tymczasowe oraz szczegółowych zasad i trybu tworzenia,

prowadzenia i likwidacji hoteli garnizonowych

(Dz. Rozk. MON, poz. 247).

§ 21. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.

szczegółowych zasad zakwaterowania tymczasowego

i odpłatności za to zakwaterowanie, szczegółowych za-

Minister Obrony Narodowej: J. Onyszkiewicz

104

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA PRACY I POLITYKI SOCJALNEJ

z dnia 1 lutego 1999 r.

w sprawie szczegółowych zasad wypłacania odsetek za opóźnienie w ustaleniu lub wypłacie świadczeń

z ubezpieczeń społecznych.

Na podstawie art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 13 paź­

dziernika 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

(Dz. U. Nr 137, poz. 887 i Nr 162, poz. 1118 i 1126) zarządza się, co następuje

4. Okres opóźnienia w wypłaceniu świadczeń okresowych liczy się od dnia następującego po ustalonym

terminie ich płatności.

wypłacania odsetek za opóźnienie w ustaleniu prawa

do świadczeń pieniężnych z ubezpieczeń społecznych

lub w wypłaceniu świadczeń, do których przyznawania

i wypłacania są zobowiązani Zakład Ubezpieczeń Spo-

5. Okres opóźnienia w wypłaceniu świadczeń emerytalnych lub rentowych, zleconych Zakładowi do wypłaty na mocy odrębnych przepisów, liczy się od dnia

następującego po najbliższym terminie płatności tych

świadczeń, przypadającym po upływie 30 dni od wpły­

wu do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych decyzji zleca-

łecznych, zwany dalej "Zakładem", oraz płatnicy skła­

jącej wypłatę świadczenia.

§ 1. 1. Rozporządzenie określa szczegółowe zasady

dek.

2. Określone w rozporządzeniu zasady wypłacania

odsetek za opóźnienie w wypłaceniu świadczeń z ubezpieczeń społecznych, zwanych dalej "odsetkami", stosuje się równieź do obliczania i wypłacania odsetek za

opóźnienie w wypłaceniu przez Zakład świadczeń zleconych mu do wypłaty na mocy odrębnych przepisów

lub umów międzynarodowych.

§ 2. 1. Odsetki wypłaca się za okres od dnia nastę­

pującego po upływie terminu na ustalenie prawa do

świadczeń lub ich wypłaty, przewidzianego w przepisach określających zasady przyznawania i wypłacania

świadczeń do dnia wypłaty świadczeń, z uwzględ­

nieniem ust. 2-5.

2. Okres opóźnienia w ustaleniu prawa do świad­

czeń i ich wypłacie, dla których przepisy określające zasady ich przyznawania i wypłacania przewidują termin

na wydanie decyzji, liczy się od dnia następującego po

upływie terminu na wydanie decyzji.

3. Okres opóźnienia w ustaleniu świadczeń zleconych Zakładowi do wypłaty z mocy umów międzyna­

rodowych liczy się od dnia następującego po upływie

terminu na wydanie decyzji, liczonego od daty wpływu

z zagranicznej instytucji ubezpieczeniowej pełnej dokumentacji oraz należności.

6. Jeżeli świadczenie jest wypłacane osobie uprawnionej za pośrednictwem poczty lub na rachunek bankowy, za dzień wypłaty świadczeń uważa się dzień

przekazania należności na pocztę lub do banku.

§ 3. Ustalenie należnych do wypłaty odsetek oblicza się przez pomnożenie kwoty opóźnionego świad­

czenia przez liczbę dni opóźnienia i przez roczną stopę

procentową odsetek oraz przez podzielenie tego iloczynu przez 365.

§ 4. 1. Odsetki wypłaca się z urzędu łącznie z wypła­

tą opóźnionego świadczenia.

2. Jeżeli odsetki nie zostały wypłacone łącznie z wypłatą opóźnionego świadczenia, wypłaca się je

1) nie później niż łącznie z wypłatą świadczenia w następnym terminie jego płatności, gdy dotyczą

świadczenia okresowego,

2) niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu 30 dni,

gdy dotyczą świadczenia jednorazowego.

§ 5. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogło­

szenia z mocą od dnia 1 stycznia 1999 r.

Minister Pracy i Polityki Socjalnej: L. Komolowski