Ustawa z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną.

Ustawa określa zasady i tryb wprowadzenia w życie ustaw

1)

z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa

(Dz. U. Nr 91, poz. 576),

2)

z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie

(Dz. U. Nr 91, poz. 577),

3)

z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym

(Dz. U. Nr 91, poz. 578),

4)

z dnia 24 lipca 1998 r. o wprowadzeniu zasadniczego trójstopniowego podziału terytorialnego

państwa

(Dz. U. Nr 96, poz. 603 i Nr 104, poz. 656), zwanej dalej „ustawą o podziale terytorialnym”,

5)

z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów

administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa

(Dz. U. Nr 106, poz. 668), zwanej dalej „ustawą kompetencyjną”.

Ilekroć w niniejszej ustawie jest mowa o

1)

dotychczasowym wojewodzie, dotychczasowym urzędzie wojewódzkim i dotychczasowym województwie

- rozumie się przez to odpowiednio wojewodę, urząd wojewódzki i województwo, o których

mowa w ustawie z dnia 22 marca 1990 r. o terenowych organach rządowej administracji ogólnej

(Dz. U. z 1998 r. Nr 32, poz. 176),

2)

wojewodzie, urzędzie wojewódzkim i województwie - rozumie się przez to odpowiednio

wojewodę, urząd wojewódzki i województwo, o których mowa w ustawie o administracji

rządowej w województwie i w ustawie o wprowadzeniu zasadniczego trójstopniowego podziału

terytorialnego państwa,

3)

dotychczasowym komendancie wojewódzkim lub dotychczasowej komendzie wojewódzkiej -

rozumie się przez to odpowiednio komendanta wojewódzkiego lub komendę wojewódzką,

o których mowa w ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

(Dz. U. Nr 30, poz. 179, z 1991 r. Nr 94, poz. 422 i Nr 107, poz. 461, z 1992 r. Nr 54, poz. 254, z 1994 r. Nr 53, poz. 214, z 1995 r. Nr 4, poz. 17, Nr 34, poz. 163 i Nr 104, poz. 515, z 1996 r. Nr 59, poz. 269 i Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 80, poz. 499, Nr 88, poz. 554, Nr 106, poz. 680, Nr 123, poz. 779 i Nr 141, poz. 943 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668) oraz w ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej

(Dz. U. Nr 88, poz. 400, z 1992 r. Nr 21, poz. 86 i Nr 54, poz. 254, z 1994 r. Nr 53, poz. 214, z 1995 r. Nr 4, poz. 17 i Nr 34, poz. 163, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 152, poz. 723, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 88, poz. 554 i Nr 106, poz. 680 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668) w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 1998 r.,

4)

komendancie wojewódzkim lub komendzie wojewódzkiej - rozumie się przez to odpowiednio

komendanta wojewódzkiego lub komendę wojewódzką, o których mowa w ustawach: o Policji

i o Państwowej Straży Pożarnej, w brzmieniu nadanym przez ustawę kompetencyjną,

5)

dotychczasowym wojewódzkim funduszu - rozumie się przez to wojewódzki fundusz ochrony

środowiska i gospodarki wodnej z siedzibą w mieście będącym siedzibą dotychczasowego

wojewody,

6)

wojewódzkim funduszu - rozumie się przez to wojewódzki fundusz ochrony środowiska

i gospodarki wodnej z siedzibą w mieście będącym siedzibą władz samorządu województwa,

7)

staroście - rozumie się przez to także przewodniczącego zarządu miasta na prawach

powiatu.

Wdrożenie reformy administracji publicznej należy do zakresu działania ministra właściwego

do spraw administracji publicznej oraz do innych organów administracji rządowej -

zgodnie z ich właściwością.

1.

Z dniem wejścia w życie ustawy wdrożenie reformy administracji publicznej na obszarze

województwa należy do Delegata Rządu do Spraw Reformy Ustrojowej w Województwie, zwanego

dalej „Delegatem Rządu”, będącego pełnomocnikiem Rządu w rozumieniu art. 10 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o organizacji i trybie pracy Rady Ministrów

oraz o zakresie działania ministrów

(Dz. U. z 1996 r. Nr 106, poz. 492 i Nr 156, poz. 775 oraz z 1997 r. Nr 141, poz. 943).

2.

W przypadku powołania na Delegata Rządu osoby będącej dotychczasowym wojewodą, zakres

zadań i kompetencji tego wojewody wykonuje dotychczasowy wicewojewoda.

3.

Z dniem powołania Delegata Rządu Prezes Rady Ministrów jednocześnie powierza Delegatowi

Rządu pełnienie obowiązków wojewody od dnia 1 stycznia 1999 r. do dnia powołania wojewody

w trybie ustawy o administracji rządowej w województwie, z wyjątkiem uprawnień określonych

w art. 28 ust. 1 wymienionej ustawy. Delegatowi Rządu będącemu dotychczasowym wojewodą

przysługuje wynagrodzenie przewidziane dla wojewody w przepisach o wynagrodzeniu osób

zajmujących kierownicze stanowiska państwowe.

4.

Przepisu art. 10 ust. 4 ustawy, o której mowa w ust. 1, nie stosuje się.

1.

Do zadań Delegata Rządu należy

1)

koordynowanie prac organów administracji rządowej w zakresie spraw związanych z wdrożeniem

reformy administracji publicznej w województwie,

2)

współdziałanie z organami jednostek samorządu terytorialnego w zakresie spraw związanych

z reformą administracji publicznej w województwie,

3)

przygotowanie administracji publicznej do działania od dnia 1 stycznia 1999 r., w

tym

a)

zapewnienie, we współpracy z gminami i terenowymi organami administracji rządowej,

warunków umożliwiających odbycie - w okresie do dnia 31 grudnia 1998 r. - posiedzeń

rad powiatowych i sejmików województw,

b)

nadzorowanie kierowników urzędów rejonowych w zakresie tworzenia przez nich starostw

powiatowych na obszarze ich działania,

c)

wskazanie lokalizacji urzędów i jednostek organizacyjnych zespolonej administracji

rządowej w województwie,

d)

przygotowanie projektu tymczasowego statutu urzędu wojewódzkiego, obowiązującego do

czasu nadania statutu na podstawie ustawy o administracji rządowej w województwie,

e)

przygotowanie, do dnia 28 grudnia 1998 r., projektu tymczasowego regulaminu urzędu

wojewódzkiego i innych aktów w zakresie organizacji urzędu do czasu ich ustalenia

na podstawie ustawy o administracji rządowej w województwie,

f)

uzgodnienie, do dnia 28 grudnia 1998 r., tymczasowych regulaminów komend, inspektoratów

i innych jednostek organizacyjnych, będących aparatem pomocniczym kierowników zespolonych

służb, inspekcji i straży wojewódzkich, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej,

g)

uzgodnienia dotyczące przekazywania zadań z zakresu administracji rządowej organom

jednostek samorządu terytorialnego w drodze porozumienia, o którym mowa w art. 2 pkt

4 ustawy o administracji rządowej w województwie,

h)

koordynowanie przekazywania instytucji i jednostek organizacyjnych lub ich części

odpowiednim jednostkom samorządu terytorialnego,

i)

sprawowanie nadzoru nad ewidencją zobowiązań i inwentaryzacją obiektów, nieruchomości,

urządzeń, sprzętu i dokumentacji, w tym archiwalnej, likwidowanych, przekształcanych

lub przekazywanych jednostek organizacyjnych, a także nad protokolarnym ich przekazywaniem,

j)

zapewnienie funkcjonowania, od dnia 1 stycznia 1999 r., komitetów, zespołów, rad i

innych ciał kolegialnych, wykonujących zadania określone w odrębnych ustawach,

k)

współpraca z organami samorządu województwa i powiatów w przygotowaniu ich statutów

i regulaminów,

4)

przedstawianie ministrowi właściwemu do spraw administracji publicznej miesięcznych

sprawozdań ze swojej działalności, ocen i wniosków wynikających z wykonywanych zadań

oraz informacji o występujących zagrożeniach,

5)

wykonywanie innych zadań określonych przez Prezesa Rady Ministrów lub ministra właściwego

do spraw administracji publicznej, w szczególności w zakresie koordynowania prac pełnomocnika

regionalnej kasy chorych; art. 7 stosuje się odpowiednio.

2.

W zakresie określonym w ust. 1 organy administracji rządowej oraz organy jednostek

samorządu terytorialnego są obowiązane do współdziałania z Delegatem Rządu, w tym

w szczególności do udzielania niezbędnych informacji.

3.

Nadzór nad działalnością Delegata Rządu sprawuje minister właściwy do spraw administracji

publicznej.

4.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej, na wniosek Delegata Rządu, nada

najpóźniej do dnia 15 grudnia 1998 r., w drodze zarządzenia, urzędowi wojewódzkiemu

tymczasowy statut.

5.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia,

rodzaje i szczegółowe zasady tworzenia delegatur urzędu wojewódzkiego, o których mowa

w art. 36 ust. 1 ustawy o administracji rządowej w województwie.

1.

Tymczasowy statut urzędu wojewódzkiego oraz regulamin, o którym mowa w art. 5 ust.

1 pkt 3 lit. e), wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.

2.

Tymczasowy statut urzędu wojewódzkiego podlega ogłoszeniu w wojewódzkim dzienniku

urzędowym, o którym mowa w art. 43 ustawy o administracji rządowej w województwie.

1.

Delegat Rządu może wydawać polecenia obowiązujące organy administracji rządowej na

obszarze województwa, z wyjątkiem organów określonych w załączniku do ustawy o administracji

rządowej w województwie. O wydanych poleceniach Delegat Rządu niezwłocznie informuje

właściwego ministra.

2.

Z zastrzeżeniem przepisów niniejszej ustawy polecenia, o których mowa w ust. 1, nie

mogą dotyczyć rozstrzygnięć co do istoty sprawy załatwianej w drodze decyzji administracyjnej

oraz indywidualnych spraw pracowniczych.

3.

Właściwy minister może wstrzymać wykonanie poleceń, o których mowa w ust. 1, wydanych

organom administracji specjalnej i wystąpić do Prezesa Rady Ministrów o rozstrzygnięcie

sporu.

1.

Organem pomocniczym Delegata Rządu jest Zespół do Spraw Wdrożenia Reformy Administracji

Publicznej w Województwie, zwany dalej „Zespołem”. W skład Zespołu wchodzą dotychczasowi

wojewodowie mający siedziby na obszarze województwa oraz inne osoby powołane przez

Delegata Rządu.

2.

Delegat Rządu wyznacza sekretarza Zespołu kierującego bieżącymi pracami Zespołu.

3.

Delegat Rządu może powoływać inne zespoły o charakterze opiniodawczo-doradczym.

4.

Obsługę merytoryczną, finansową, organizacyjno-prawną, techniczną i kancelaryjno-biurową

Delegata Rządu oraz Zespołu wykonuje dotychczasowy urząd wojewódzki w mieście będącym

siedzibą wojewody oraz inne dotychczasowe urzędy wojewódzkie na obszarze województwa.

Z dniem 31 grudnia 1998 r. wygasają akty powołania dotychczasowych wojewodów i wicewojewodów.

Wygaśnięcie aktu powołania jest równoznaczne z odwołaniem w rozumieniu przepisów o

wynagradzaniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe.

Od dnia powołania do dnia 31 grudnia 2000 r. wojewoda wykonuje jednocześnie zadania

i ma kompetencje Delegata Rządu określone w ustawie.

1.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. tworzy się

1)

Główny Inspektorat Weterynarii,

2)

Urząd Generalnego Konserwatora Zabytków

działające na podstawie odrębnych przepisów.

2.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób tworzenia urzędów,

o których mowa w ust. 1, w szczególności poprzez wyłączenie odpowiednich jednostek

organizacyjnych ze struktury organizacyjnej właściwych ministerstw.

1.

Dotychczasowe urzędy wojewódzkie w: Białymstoku, Bydgoszczy, Gdańsku, Gorzowie Wielkopolskim,

Katowicach, Kielcach, Krakowie, Lublinie, Łodzi, Olsztynie, Opolu, Poznaniu, Rzeszowie,

Szczecinie, Warszawie i Wrocławiu stają się z dniem 1 stycznia 1999 r. urzędami wojewódzkimi.

2.

Dotychczasowe urzędy wojewódzkie nie wymienione w ust. 1 wchodzą z dniem 1 stycznia

1999 r. w skład urzędu wojewódzkiego w województwie, na którego obszarze miały swoje

siedziby.

Z dniem 31 grudnia 1998 r. wygasają akty powołania kierowników urzędów rejonowych

i ich zastępców.

1.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. istniejące w dniu 31 grudnia 1998 r.

1)

urzędy rejonowe oraz zamiejscowe jednostki urzędów rejonowych w tych miastach będących

siedzibami władz powiatów, w których nie ma siedzib władz miasta na prawach powiatu,

stają się starostwami powiatowymi,

2)

urzędy rejonowe w miastach na prawach powiatu stają się starostwami powiatowymi powiatów

mających siedziby swoich władz w tych miastach,

3)

urzędy rejonowe w miastach na prawach powiatu, w których nie ma siedziby władz innego

powiatu, wchodzą w skład urzędu miasta,

4)

urzędy rejonowe nie wymienione w pkt 1-3 wchodzą w skład starostwa powiatowego powiatu,

na którego obszarze miały siedziby.

2.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. tworzy się starostwa powiatowe w miastach będących siedzibami

władz powiatu, w których przed tym dniem nie było siedziby urzędu rejonowego lub zamiejscowej

jednostki urzędu rejonowego.

3.

Dla obszaru miasta na prawach powiatu funkcję starostwa powiatowego pełni urząd miasta.

1.

Z dniem 31 grudnia 1998 r. rozwiązuje się miejskie strefy usług publicznych, utworzone

na podstawie ustawy z dnia 24 listopada 1995 r. o zmianie zakresu działania niektórych miast oraz

o miejskich strefach usług publicznych

(Dz. U. z 1997 r. Nr 36, poz. 224, Nr 123, poz. 780 i Nr 162, poz. 1120).

2.

Istniejące w dniu 31 grudnia 1998 r. urzędy miejskich stref usług publicznych stają

się z dniem 1 stycznia 1999 r. odpowiednio starostwami powiatowymi albo tworzą starostwa

powiatowe w połączeniu z urzędem rejonowym lub jego zamiejscową jednostką, mającymi

siedziby na obszarze powiatu.

1.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. jednostki organizacyjne mające siedziby w mieście będącym

siedzibą wojewody

1)

komenda wojewódzka Państwowej Straży Pożarnej,

2)

komenda wojewódzka Policji,

3)

kuratorium oświaty,

4)

okręgowa delegatura Państwowej Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych,

5)

okręgowy inspektorat inspekcji nasiennej,

6)

wojewódzki inspektorat nadzoru farmaceutycznego,

7)

wojewódzki inspektorat ochrony roślin,

8)

wojewódzki inspektorat ochrony środowiska,

9)

wojewódzki inspektorat Państwowej Inspekcji Handlowej,

10)

wojewódzki inspektorat weterynarii,

11)

wojewódzka stacja sanitarno-epidemiologiczna,

12)

wojewódzki oddział Państwowej Służby Ochrony Zabytków

stają się jednostkami organizacyjnymi stanowiącymi aparat pomocniczy odpowiednich

kierowników zespolonych służb, inspekcji i straży wojewódzkich, w rozumieniu ustawy

o administracji rządowej w województwie i ustawy kompetencyjnej, z zastrzeżeniem art.

32.

2.

Istniejące w dniu 31 grudnia 1998 r. jednostki wymienione w ust. 1, w miastach, które

z dniem 1 stycznia 1999 r. nie będą siedzibami wojewodów, z tym dniem wchodzą w skład

jednostek organizacyjnych stanowiących aparat pomocniczy odpowiednich kierowników

zespolonych służb, inspekcji i straży wojewódzkich.

3.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej, na wniosek Delegata Rządu, w

drodze zarządzenia wydanego do dnia 30 listopada 1998 r., może ustalić inne niż określone

w ust. 1 siedziby jednostek organizacyjnych stanowiących aparat pomocniczy odpowiednich

kierowników zespolonych służb, inspekcji i straży wojewódzkich.

1.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. jednostki organizacyjne mające siedziby w mieście będącym

siedzibą władz powiatu

1)

komenda rejonowa Państwowej Straży Pożarnej,

2)

komenda rejonowa Policji,

3)

rejonowy inspektorat weterynarii,

4)

terenowa stacja sanitarno-epidemiologiczna

stają się jednostkami organizacyjnymi stanowiącymi aparat pomocniczy odpowiednich

kierowników powiatowych służb, inspekcji i straży, w rozumieniu ustawy o samorządzie

powiatowym, ustawy o administracji rządowej w województwie i ustawy kompetencyjnej,

z zastrzeżeniem art. 32.

2.

Jednostki organizacyjne wymienione w ust. 1 w miastach, które z dniem 1 stycznia 1999 r.

nie będą siedzibami władz powiatów, z tym dniem wchodzą w skład jednostek organizacyjnych

stanowiących aparat pomocniczy odpowiednich kierowników służb, inspekcji i straży

powiatowych.

3.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej, na wniosek Delegata Rządu, uzgodniony

z właściwym starostą, w drodze zarządzenia wydanego do dnia 15 grudnia 1998 r., może

ustalić inne niż wynikające z ust. 1 siedziby jednostek organizacyjnych stanowiących

aparat pomocniczy odpowiednich kierowników służb, inspekcji i straży powiatowych.

4.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. jednostki organizacyjne, o których mowa w ust. 1, w miastach

będących siedzibą władz miasta na prawach powiatu i powiatu mającego siedzibę władz

w tym mieście stają się miejskimi jednostkami organizacyjnymi wykonującymi zadania

na obszarze tego miasta i powiatu, z zastrzeżeniem art. 30 ust. 2.

5.

W przypadkach, o których mowa w ust. 4, jeżeli przepisy odrębnych ustaw nie stanowią

inaczej, uprawnienia wymienione w art. 35 ust. 3 pkt 1 ustawy o samorządzie powiatowym

wykonywane są wspólnie, w drodze porozumienia, przez prezydenta miasta w miastach

na prawach powiatu i starostę.

6.

W razie braku porozumienia, o którym mowa w ust. 5, w ciągu 30 dni od dnia zwolnienia

stanowiska albo od dnia pisemnego poinformowania współdziałającego przewodniczącego

zarządu o zamiarze odwołania z funkcji, uprawnienia prezydenta miasta i starosty przejmuje

wojewoda.

7.

Uprawnienia wymienione w art. 35 ust. 3 pkt 2-5 ustawy o samorządzie powiatowym wykonuje

odrębnie prezydent miasta w miastach na prawach powiatu i starosta, zgodnie z właściwością

miejscową.

1.

Z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy ministrowie i centralne organy administracji

rządowej, nadzorujący terenowe organy rządowej administracji specjalnej, których zadania

z dniem 1 stycznia 1999 r. są przejmowane odpowiednio przez samorządy województw,

powiaty, kierowników zespolonych służb, inspekcji i straży działających pod zwierzchnictwem

wojewodów oraz kierowników powiatowych służb, inspekcji i straży działających pod

zwierzchnictwem starostów, w terminie do dnia 30 listopada 1998 r., zapewnią dostosowanie

ich organizacji, w ramach swoich kompetencji, do organizacji administracji publicznej

określonej w ustawach, o których mowa w art. 1.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do dotychczasowych wojewodów i podległych im

jednostek organizacyjnych, których zadania z dniem 1 stycznia 1999 r. przejmują odpowiednie

jednostki samorządu terytorialnego lub wojewodowie.

1.

Minister Pracy i Polityki Socjalnej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

administracji publicznej, w drodze rozporządzenia wydanego do dnia 31 grudnia 1998 r.,

dostosuje organizację i obszar działania wojewódzkich i rejonowych urzędów pracy do

organizacji administracji publicznej określonej w ustawach, o których mowa w art.

1.

2.

Z dniem 1 stycznia 2000 r. wojewódzkie urzędy pracy stają się wojewódzkimi urzędami

pracy wchodzącymi w skład urzędu marszałkowskiego, z zastrzeżeniem ust. 3.

3.

Z dniem 1 stycznia 2000 r. wojewoda przejmuje odpowiednią część mienia wojewódzkiego

urzędu pracy, służącą wykonywaniu jego zadań w zakresie przeciwdziałania bezrobociu,

oraz zespół pracowników.

4.

Z dniem 1 stycznia 2000 r. urzędy pracy nie wymienione w ust. 2 stają się powiatowymi

urzędami pracy wchodzącymi w skład powiatowej administracji zespolonej.

5.

Do przejęcia urzędów pracy lub ich części, o których mowa w ust. 2-4, stosuje się

przepisy niniejszej ustawy, dotyczące przekazywania jednostek organizacyjnych, z tym

że przepisy art. 54, 57 i 58 stosuje się odpowiednio.

1.

Minister Pracy i Polityki Socjalnej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

administracji publicznej, w drodze rozporządzenia wydanego do dnia 31 grudnia 1998 r.,

dostosuje organizację regionalnych i wojewódzkich komend Ochotniczych Hufców Pracy

do organizacji administracji publicznej określonej w ustawach, o których mowa w art.

1.

2.

Z dniem 1 stycznia 2000 r. wojewódzkie komendy Ochotniczych Hufców Pracy stają się

jednostkami organizacyjnymi urzędów marszałkowskich.

3.

Do przejęcia wojewódzkich komend Ochotniczych Hufców Pracy stosuje się przepisy niniejszej

ustawy dotyczące przekazywania jednostek organizacyjnych.

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej w porozumieniu z ministrem właściwym do

spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia wydanego do dnia 30

listopada 1998 r., organizację dyrekcji okręgowych dróg publicznych oraz będących

ich częściami zarządów drogowych i drogowej służby liniowej, która umożliwi dostosowanie

z dniem 1 stycznia 1999 r. organizacji tych jednostek do organizacji administracji

publicznej określonej w ustawach, o których mowa w art. 1.

Minister Finansów w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw administracji publicznej,

w drodze rozporządzenia, dostosuje organizację, obszar działania urzędów i izb skarbowych

oraz urzędów kontroli skarbowej, a także ich siedziby do organizacji administracji

publicznej określonej w ustawach, o których mowa w art. 1.

1.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. dotychczasowe wojewódzkie zespoły do spraw orzekania o

stopniu niepełnosprawności stają się powiatowymi zespołami do spraw orzekania o stopniu

niepełnosprawności.

2.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. Krajowy Zespół do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności

staje się wojewódzkim zespołem do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności w województwie

mazowieckim i zostaje przejęty przez wojewodę mazowieckiego.

3.

Zespoły, o których mowa w ust. 1, do czasu powołania powiatowych zespołów do spraw

orzekania o stopniu niepełnosprawności, wykonują zadania na obszarze więcej niż jednego

powiatu.

4.

Do przejęcia zespołów do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności, o których mowa

w ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio przepisy niniejszej ustawy dotyczące przekazywania

jednostek organizacyjnych.

5.

Do czasu powołania wojewódzkich zespołów do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności

zespołem orzekającym w drugiej instancji jest zespół, o którym mowa w ust. 2.

6.

Zespoły, o których mowa w ust. 1, działają do czasu powołania nowych zespołów, nie

dłużej jednak niż do dnia 30 czerwca 1999 r.

7.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wykaz zespołów i ich właściwość

miejscową.

1.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. tworzy się, z zastrzeżeniem art. 17 ust. 4, jednostki organizacyjne

powiatowych służb, inspekcji i straży, o których mowa w art. 17 ust. 1, w miastach

będących siedzibami władz powiatu, w których przed dniem 1 stycznia 1999 r. nie było

siedzib odpowiednich rejonowych jednostek organizacyjnych.

2.

Do czasu zorganizowania jednostek organizacyjnych w powiatach, o których mowa w ust.

1, oraz powołania ich kierowników zadania tych kierowników wykonują kierownicy jednostek

organizacyjnych powiatowych służb, inspekcji i straży właściwych dla sąsiedniego powiatu.

3.

W przypadku określonym w ust. 2 nie stosuje się przepisów art. 17 ust. 5-7.

4.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wykaz jednostek organizacyjnych,

o których mowa w ust. 2, oraz obszar ich działania.

1.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. samorząd województwa przejmuje mające siedzibę na obszarze

województwa następujące wojewódzkie państwowe jednostki organizacyjne nie posiadające

osobowości prawnej

1)

biura planowania przestrzennego,

2)

ośrodki dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej,

3)

biura geodezji i terenów rolnych oraz ich oddziały,

4)

zarządy melioracji i urządzeń wodnych,

5)

zakłady konserwacji urządzeń wodnych i melioracyjnych,

6)

ośrodki medycyny pracy,

7)

kolumny transportu sanitarnego.

2.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. samorząd województwa przejmuje mające siedzibę na obszarze

województwa wojewódzkie ośrodki ruchu drogowego, które z tym dniem stają się wojewódzkimi

osobami prawnymi w rozumieniu ustawy o samorządzie województwa.

3.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. powiaty przejmują wojewódzkie ośrodki dokumentacji geodezyjnej

i kartograficznej.

4.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. wojewodowie przejmują, mające siedzibę na obszarze województwa,

przedsiębiorstwa państwowe i państwowe jednostki organizacyjne nie mające osobowości

prawnej podległe, podporządkowane lub nadzorowane przez dotychczasowych wojewodów

i nie przejmowane przez samorząd województwa lub powiat, w tym w szczególności wojewódzkie

ośrodki informatyki, ośrodki doradztwa rolniczego, z wyjątkiem ośrodków doradztwa

rolniczego, które po tym dniu przejmie minister właściwy do spraw rolnictwa w celu

utworzenia Krajowego Centrum Doradztwa Rozwoju Rolnictwa i Obszarów Wiejskich.

1.

Przejęcie przez jednostki samorządu terytorialnego instytucji i jednostek organizacyjnych

określonych w ustawie kompetencyjnej oraz niniejszej ustawie następuje z mocy prawa

z dniem 1 stycznia 1999 r.

2.

Przejęcie instytucji i jednostek organizacyjnych, o których mowa w ust. 1, mających

siedzibę na obszarze danej jednostki samorządu terytorialnego następuje również wtedy,

gdy dotychczasowy obszar działania tych instytucji lub jednostek organizacyjnych obejmuje

obszar więcej niż jednej jednostki samorządu terytorialnego i jeżeli

1)

organ administracji rządowej, któremu ta instytucja lub jednostka podlega lub jest

podporządkowana, nie dokona jej podziału we właściwym trybie do dnia 31 grudnia 1998 r.

lub

2)

właściwe organy jednostek samorządu terytorialnego, których obszar pokrywa się z obszarem

działania tych instytucji lub jednostek organizacyjnych, nie zawrą do dnia 31 grudnia

1998 r. porozumienia, o którym mowa w art. 5 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym

lub w art. 8 ust. 2 ustawy o samorządzie województwa, określającego jednostki samorządu

terytorialnego właściwe do przejęcia instytucji lub jednostek organizacyjnych.

3.

Podział instytucji lub jednostek organizacyjnych, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, może

polegać w szczególności na utworzeniu dwóch lub więcej instytucji lub jednostek organizacyjnych

na podstawie wydzielonych części mienia i zespołu pracowników instytucji lub jednostki

organizacyjnej podlegającej podziałowi.

4.

Jeżeli do dnia 31 grudnia 1998 r. nie zostanie dokonany podział instytucji lub jednostki

organizacyjnej lub nie zostaną zawarte porozumienia, o których mowa w ust. 2, podziału

tych instytucji lub jednostki organizacyjnej dokonuje, w drodze decyzji, właściwy

wojewoda.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. tworzy się urzędy marszałkowskie w miastach będących siedzibami

władz samorządu województwa.

1.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. dotychczasowi komendanci komend wojewódzkich, o których

mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1 i 2, oraz ich zastępcy stają się pełniącymi obowiązki

odpowiednio komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej i komendanta wojewódzkiego

Policji oraz ich zastępców, nie dłużej jednak niż do dnia 30 czerwca 1999 r.

2.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. dotychczasowi wojewódzcy (okręgowi) inspektorzy i kierownicy

innych jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 3-12, oraz ich

zastępcy stają się pracownikami tych jednostek pełniącymi obowiązki odpowiednio wojewódzkich

inspektorów i kierowników innych jednostek organizacyjnych oraz ich zastępców.

3.

Osoby, o których mowa w ust. 2, pełnią obowiązki do czasu powołania wojewódzkich inspektorów

i kierowników innych wojewódzkich jednostek organizacyjnych, nie dłużej jednak niż

do dnia 30 czerwca 1999 r., chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej.

4.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. dotychczasowi komendanci komend rejonowych Państwowej Straży

Pożarnej i komendanci komend rejonowych Policji, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt

1 i 2, oraz ich zastępcy stają się pełniącymi obowiązki odpowiednio komendantów komend

powiatowych Państwowej Straży Pożarnej i komendantów komend powiatowych Policji oraz

ich zastępców.

5.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. rejonowi inspektorzy i kierownicy innych rejonowych jednostek

organizacyjnych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 3 i 4, oraz ich zastępcy stają

się pracownikami tych jednostek pełniącymi obowiązki odpowiednio powiatowych inspektorów

i kierowników innych jednostek organizacyjnych oraz ich zastępców.

6.

Osoby, o których mowa w ust. 5, pełnią obowiązki do czasu powołania powiatowych inspektorów

i kierowników innych powiatowych jednostek organizacyjnych, nie dłużej jednak niż

do dnia 30 czerwca 1999 r., chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej.

7.

Stosunki pracy z osobami, o których mowa w ust. 2 i 5, wygasają z dniem 30 czerwca

1999 r. Przepisy art. 57 i 58 stosuje się odpowiednio.

1.

Z dniem 31 grudnia 1998 r. odwołuje się dotychczasowych wojewódzkich (okręgowych)

komendantów, inspektorów i kierowników innych jednostek organizacyjnych, o których

mowa w art. 16 ust. 2, oraz ich zastępców, z zastrzeżeniem 2.

2.

Stosunki pracy z osobami, o których mowa w ust. 1, jeżeli przepisy odrębne nie stanowią

inaczej, wygasają z dniem 30 czerwca 1999 r. Przepisy art. 57 i 58 stosuje się odpowiednio.

3.

W okresie od dnia 1 stycznia 1999 r. do dnia 30 czerwca 1999 r. osoby, o których mowa

w ust. 1, wykonują zadania ustalone przez odpowiednich wojewódzkich inspektorów i

kierowników innych wojewódzkich jednostek organizacyjnych lub osoby pełniące ich obowiązki

zgodnie z art. 28 ust. 2.

4.

Z dniem 31 grudnia 1998 r. odwołuje się dotychczasowych rejonowych komendantów, inspektorów

i kierowników innych jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 17 ust. 2, oraz

ich zastępców. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

1.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. w miastach, które były siedzibami więcej niż jednej komendy

rejonowej Policji, tworzy się z dotychczasowych komend rejonowych komendę miejską

Policji.

2.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. tworzy się, w miastach liczących więcej niż 700 000 mieszkańców

i będących siedzibami władz powiatu, komendę powiatową Policji, z zastrzeżeniem art.

32.

3.

Z dniem 1 stycznia 1999 r.

1)

komisariaty Policji w miastach będących siedzibami władz powiatów, w których przed

tym dniem nie było siedzib komend rejonowych Policji, z zastrzeżeniem art. 24 ust.

1 i 2, stają się komendami powiatowymi Policji,

2)

dotychczasowe komisariaty i komisariaty specjalistyczne Policji stają się komisariatami

i komisariatami specjalistycznymi Policji podległymi właściwym miejscowo komendantom

odpowiednio: powiatowym (miejskim) i wojewódzkim Policji.

4.

Komendant Główny Policji, w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy,

wyznaczy pełnomocników do spraw organizacji komend miejskich Policji, o których mowa

w ust. 1, oraz komend powiatowych Policji, o których mowa w ust. 2, spośród komendantów

komend rejonowych Policji działających na obszarze miasta.

5.

W przypadkach, o których mowa w art. 17 ust. 4

1)

uprawnienia określone w art. 6c ust. 1 i art. 6e ust. 2 pkt 2 ustawy o Policji wykonywane

są wspólnie, w drodze porozumienia, przez prezydenta miasta na prawach powiatu i starostę,

a określone w art. 11 ustawy o Policji, przez prezydenta miasta lub starostę - zgodnie

z właściwością miejscową; przepis art. 17 ust. 5-7 stosuje się odpowiednio,

2)

w skład komisji konkursowej, o której mowa w art. 6h ust. 4 pkt 2 ustawy o Policji,

wchodzą jako przedstawiciele władz samorządowych: jeden przedstawiciel prezydenta

miasta w miastach na prawach powiatu i jeden przedstawiciel starosty powiatu, którego

władze mają swoją siedzibę w tym mieście.

1.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. dotychczasowi komendanci komisariatów i komisariatów specjalistycznych

Policji stają się pełniącymi obowiązki odpowiednio

1)

komendanta powiatowego (miejskiego) Policji, w przypadku określonym w art. 30 ust.

3 pkt 1,

2)

komendanta komisariatu Policji,

3)

komendanta komisariatu specjalistycznego Policji.

2.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. komendanci rejonowi będący pełnomocnikami, o których mowa

w art. 30 ust. 4, stają się pełniącymi obowiązki odpowiednio komendanta miejskiego

lub powiatowego Policji.

3.

Pełnienie obowiązków komendantów Policji, o których mowa w ust. 1 i 2, trwa nie dłużej

niż do dnia 31 grudnia 1999 r.

4.

Przepisy ust. 1 i 3 stosuje się odpowiednio do zastępców komendantów komisariatów

Policji.

1.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. tworzy się komendę wojewódzką Policji obejmującą zakresem

swojego działania obszar województwa mazowieckiego, z wyłączeniem obszaru powiatu

warszawskiego.

2.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. Komenda Stołeczna Policji staje się jednostką organizacyjną

stanowiącą aparat pomocniczy Komendanta Stołecznego Policji, wykonującą swoje zadania

na obszarze powiatu warszawskiego.

3.

Komenda Stołeczna Policji działa na prawach komendy wojewódzkiej i nie wchodzi w skład

zespolonej administracji powiatowej.

4.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. dotychczasowy Komendant Stołeczny Policji oraz jego zastępcy

stają się pełniącymi obowiązki odpowiednio Komendanta Stołecznego Policji oraz jego

zastępców.

5.

Komendant Stołeczny Policji wykonuje na obszarze powiatu warszawskiego zadania i kompetencje

odpowiadające zadaniom i kompetencjom komendanta komendy powiatowej i wojewódzkiej

Policji. Komendant wojewódzkiej komendy Policji, o którym mowa w ust. 1, wykonuje

swoje zadania i kompetencje na obszarze województwa mazowieckiego, z wyjątkiem obszaru

powiatu warszawskiego.

6.

Komendant Główny Policji powołuje Komendanta Stołecznego Policji, na wniosek wojewody

mazowieckiego i odwołuje go po zaopiniowaniu przez tego wojewodę.

7.

Komendant Główny Policji, na wniosek Komendanta Stołecznego Policji, powołuje i odwołuje

I i II zastępcę Komendanta Stołecznego Policji.

8.

Do konkursu na stanowisko Komendanta Stołecznego Policji stosuje się odpowiednio przepisy

ustawy o Policji dotyczące konkursu na stanowisko komendanta wojewódzkiego, z tym

że w skład komisji konkursowej wchodzi zamiast przedstawiciela sejmiku województwa

przedstawiciel rady powiatu. Pozostałe przepisy ustawy o Policji dotyczące trybu oraz

zasad powoływania i odwoływania komendanta wojewódzkiego stosuje się odpowiednio.

9.

Kompetencje starosty warszawskiego w stosunku do Komendanta Stołecznego Policji określone

w ustawie o samorządzie powiatowym i w ustawie o Policji wykonuje wojewoda mazowiecki.

10.

W postępowaniu administracyjnym w sprawach, w których organem właściwym jest

1)

komendant powiatowy Policji - organem wyższego stopnia w stosunku do Komendanta Stołecznego

Policji jest komendant komendy wojewódzkiej, o której mowa w ust. 1,

2)

komendant wojewódzki Policji - organem wyższego stopnia w stosunku do Komendanta Stołecznego

Policji jest Komendant Główny Policji.

11.

Komendant Główny Policji, w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy,

wyznaczy spośród oficerów Policji pełnomocnika do spraw organizacji komendy, o której

mowa w ust. 1, który z dniem 1 stycznia 1999 r. staje się pełniącym obowiązki komendanta

tej komendy.

1.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. osoby pełniące obowiązki

1)

komendanta wojewódzkiego Policji przejmują wykonywanie kompetencji wynikających ze

stosunku służbowego lub stosunku pracy odpowiednio wobec policjantów i pracowników

dotychczasowych komend wojewódzkich i komisariatów specjalistycznych, które miały

siedziby na obszarze województwa,

2)

komendanta powiatowego (miejskiego) Policji przejmują wykonywanie kompetencji wynikających

ze stosunku służbowego lub stosunku pracy odpowiednio wobec policjantów i pracowników

dotychczasowych komend rejonowych i komisariatów, które miały siedziby na obszarze

powiatu lub miasta na prawach powiatu.

2.

Uprawnienie, o którym mowa w art. 103 ust. 2 ustawy o Policji, w okresie do dnia 30

czerwca 1999 r. przysługuje właściwym komendantom wojewódzkim Policji.

W przypadkach określonych w art. 17 ust. 4 uprawnienia, o których mowa w art. 13 ust.

1 i 2 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, wykonywane są wspólnie, w drodze porozumienia,

przez prezydenta miasta w miastach na prawach powiatu i starostę, a uprawnienia określone

w art. 14 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej - przez prezydenta miasta lub starostę

zgodnie z ich właściwością miejscową. Przepis art. 17 ust. 6 stosuje się odpowiednio.

1.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. jednostki ratowniczo-gaśnicze Państwowej Straży Pożarnej

stają się jednostkami ratowniczo-gaśniczymi komend powiatowych lub komend miejskich

Państwowej Straży Pożarnej w powiatach, na których obszarze znajdują się siedziby

tych jednostek.

2.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. stosunek służbowy dowódców jednostek ratowniczo-gaśniczych

Państwowej Straży Pożarnej przekształca się w stosunek służbowy na podstawie mianowania.

3.

Do dnia 30 czerwca 1999 r. jednostki ratowniczo-gaśnicze komend powiatowych (miejskich)

Państwowej Straży Pożarnej mogą prowadzić działania ratowniczo-gaśnicze na dotychczasowych

obszarach operacyjnych.

4.

Do dnia 30 czerwca 1999 r. stanowiska kierowania dotychczasowych komendantów zniesionych

komend wojewódzkich Państwowej Straży Pożarnej podlegają komendantom wojewódzkim Państwowej

Straży Pożarnej.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. osoby pełniące obowiązki komendanta wojewódzkiego Państwowej

Straży Pożarnej przejmują wykonywanie kompetencji wynikających ze stosunku służbowego

lub stosunku pracy odpowiednio wobec strażaków i pracowników zniesionych komend wojewódzkich

i rejonowych Państwowej Straży Pożarnej, które miały siedziby na obszarze województwa.

1.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. znosi się komisje dyscyplinarne, o których mowa w art.

121 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, działające przy dotychczasowych

komendantach wojewódzkich Państwowej Straży Pożarnej w miastach nie będących z dniem

1 stycznia 1999 r. siedzibami wojewodów, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Komisje dyscyplinarne przy dotychczasowych komendantach wojewódzkich Państwowej Straży

Pożarnej w miastach będących z dniem 1 stycznia 1999 r. siedzibami wojewodów stają

się komisjami dyscyplinarnymi przy komendantach wojewódzkich Państwowej Straży Pożarnej.

3.

Komisje, o których mowa w ust. 2, działają do czasu powołania nowych komisji, nie

dłużej jednak niż do dnia 30 czerwca 1999 r.

4.

Postępowania dyscyplinarne wszczęte przed dniem 1 stycznia 1999 r. przez komisje,

o których mowa w ust. 1, przekazuje się odpowiednio do komisji dyscyplinarnych, o

których mowa w ust. 2.

1.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. w miastach będących siedzibami wojewodów tworzy się wojewódzkie

inspektoraty nadzoru budowlanego.

2.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. terenowe biura inspekcyjno-kontrolne Głównego Urzędu Nadzoru

Budowlanego mające siedziby w miastach, o których mowa w ust. 1, wchodzą w skład wojewódzkich

inspektoratów nadzoru budowlanego.

3.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego przekaże z majątku Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego

część wyposażenia wojewódzkim inspektoratom nadzoru budowlanego.

1.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, w uzgodnieniu z Delegatem Rządu, do dnia 30

listopada 1998 r. powierzy pełnienie obowiązków wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego

osobie, która jest pracownikiem aparatu wykonawczego organów nadzoru budowlanego.

Z zastrzeżeniem art. 41 i 42 pełniący obowiązki wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego

wykonują swoje zadania i kompetencje od dnia 1 stycznia 1999 r. do czasu powołania

we właściwym trybie wojewódzkich inspektorów nadzoru budowlanego, nie dłużej jednak

niż do dnia 30 czerwca 1999 r.

2.

Pracownicy Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego zatrudnieni w terenowych biurach inspekcyjno-kontrolnych,

mający siedziby w miastach będących z dniem 1 stycznia 1999 r. siedzibami wojewodów,

stają się z tym dniem pracownikami wojewódzkich inspektoratów nadzoru budowlanego.

3.

Pracownicy dotychczasowych urzędów wojewódzkich wykonujący zadania z zakresu nadzoru

budowlanego, określone w art. 83 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. Nr 89, poz. 414, z 1996 r. Nr 100, poz. 465, Nr 106, poz. 496 i Nr 146, poz. 680, z 1997 r. Nr 88, poz. 554 i Nr 111, poz. 726 oraz z 1998 r. Nr 22, poz. 118 i Nr 106, poz. 668), stają się z dniem 1 stycznia 1999 r. pracownikami wojewódzkich inspektoratów nadzoru

budowlanego. Przepisy art. 57 i 58 stosuje się odpowiednio.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. w miastach będących siedzibami władz powiatów tworzy się

powiatowe inspektoraty nadzoru budowlanego.

1.

Pełniący obowiązki wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego, w uzgodnieniu z Delegatem

Rządu, do dnia 15 grudnia 1998 r. powierzy pełnienie obowiązków powiatowego inspektora

nadzoru budowlanego osobie będącej pracownikiem aparatu wykonawczego organów nadzoru

budowlanego. Pełniący obowiązki powiatowego inspektora nadzoru budowlanego wykonują

swoje kompetencje od dnia 1 stycznia 1999 r. do czasu powołania we właściwym trybie

powiatowych inspektorów nadzoru budowlanego, nie dłużej jednak niż do dnia 30 czerwca

1999 r.

2.

Pracownicy urzędów rejonowych wykonujący zadania z zakresu nadzoru budowlanego stają

się z dniem 1 stycznia 1999 r. pracownikami powiatowych inspektoratów nadzoru budowlanego.

Przepisy art. 57 i 58 stosuje się odpowiednio.

3.

Wykazy pracowników, o których mowa w ust. 2, przygotowuje kierownik urzędu rejonowego.

1.

Organizację wojewódzkiego inspektoratu nadzoru budowlanego określa tymczasowy regulamin

organizacyjny, ustalony, w uzgodnieniu z Delegatem Rządu, do dnia 31 grudnia 1998 r.

przez pełniącego obowiązki wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego.

2.

Organizację powiatowych inspektoratów nadzoru budowlanego określają tymczasowe regulaminy

organizacyjne, ustalone przez pełniących obowiązki wojewódzkich inspektorów nadzoru

budowlanego.

1.

Dotychczasowe wojewódzkie fundusze, których siedziby znajdują się w miastach nie będących

z dniem 1 stycznia 1999 r. siedzibami władz samorządów województw, włącza się z tym

dniem do dotychczasowego wojewódzkiego funduszu, którego siedzibą jest miasto będące

siedzibą władz samorządu województwa.

2.

Dotychczasowy wojewódzki fundusz, którego siedzibą jest miasto będące z dniem 1 stycznia

1999 r. siedzibą władz samorządu województwa, z włączonymi wojewódzkimi funduszami,

o których mowa w ust. 1, staje się z tym dniem wojewódzkim funduszem i wstępuje w

prawa i obowiązki dotychczasowych wojewódzkich funduszy.

3.

Zarządy dotychczasowych wojewódzkich funduszy sporządzą, do dnia 31 grudnia 1998 r.,

wykaz zobowiązań i wierzytelności tych funduszy.

4.

Z dniem wejścia w życie ustawy dotychczasowe wojewódzkie fundusze nie mogą zaciągać

zobowiązań obciążających majątek funduszu statutowego i rezerwowego.

1.

Z dniem 31 grudnia 1998 r. wygasają akty powołania prezesów zarządów oraz zastępców

prezesów zarządów dotychczasowych wojewódzkich funduszy, których siedziby znajdują

się w miastach nie będących z dniem 1 stycznia 1999 r. siedzibami władz samorządu

województwa.

2.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. prezesi zarządów oraz zastępcy prezesów zarządów dotychczasowych

wojewódzkich funduszy, których siedziby znajdują się w miastach będących z dniem 1

stycznia 1999 r. siedzibami władz samorządu województwa, do czasu powołania zarządów

wojewódzkich funduszy we właściwym trybie pełnią obowiązki odpowiednio prezesów zarządów

lub ich zastępców.

3.

Z dniem 31 grudnia 1998 r. rady nadzorcze dotychczasowych wojewódzkich funduszy ulegają

rozwiązaniu. Do dnia 31 stycznia 1999 r. zarządy województw powołają rady nadzorcze

wojewódzkich funduszy.

Do czasu nadania statutu wojewódzkiemu funduszowi stosuje się statut dotychczasowego

wojewódzkiego funduszu, którego siedzibą jest miasto będące z dniem 1 stycznia 1999 r.

siedzibą władz samorządu województwa.

1.

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej, w drodze zarządzenia wydanego do dnia 30

listopada 1998 r., wydzieli z dniem 31 grudnia 1998 r. z przedsiębiorstwa państwowego

„Polskie Koleje Państwowe” 16 jednostek organizacyjnych o nazwie „Okręgowy Inspektorat

Sanitarny Polskich Kolei Państwowych” i utworzy z nich z tym dniem państwowe jednostki

organizacyjne - publiczne zakłady opieki zdrowotnej - o nazwie „kolejowa stacja sanitarno-epidemiologiczna”.

2.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. kolejowe stacje sanitarno-epidemiologiczne, o których mowa

w ust. 1, stają się jednostkami organizacyjnymi stanowiącymi aparat pomocniczy kolejowego

inspektora sanitarnego.

3.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. dotychczasowi okręgowi inspektorzy sanitarni Polskich Kolei

Państwowych stają się pełniącymi obowiązki kolejowych inspektorów sanitarnych do czasu

powołania kolejowych inspektorów sanitarnych, nie dłużej jednak niż do dnia 30 czerwca

1999 r.

4.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. portowe stacje sanitarno-epidemiologiczne stają się jednostkami

organizacyjnymi stanowiącymi aparat pomocniczy portowych inspektorów sanitarnych.

5.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. dotychczasowi portowi inspektorzy sanitarni stają się pełniącymi

obowiązki portowych inspektorów sanitarnych do czasu powołania portowych inspektorów

sanitarnych, nie dłużej jednak niż do dnia 30 czerwca 1999 r.

1.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. jednostki samorządu terytorialnego przejmują uprawnienia

organu administracji rządowej, który utworzył samodzielny publiczny zakład opieki

zdrowotnej, w rozumieniu przepisów o zakładach opieki zdrowotnej.

2.

Prezes Rady Ministrów określi do dnia 30 listopada 1998 r., w drodze rozporządzenia,

wykaz zakładów, o których mowa w ust. 1, oraz jednostek samorządu terytorialnego właściwych

do przejęcia uprawnień organu, który je utworzył.

3.

Przejęcie zakładów, o których mowa w ust. 1, następuje w trybie i na zasadach określonych

w niniejszej ustawie, z tym że majątek ruchomy Skarbu Państwa, przekazany w nieodpłatne

użytkowanie samodzielnym publicznym zakładom opieki zdrowotnej, staje się z dniem

1 stycznia 1999 r. własnością tych zakładów.

1.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. powiaty przejmują publiczne szkoły podstawowe specjalne,

szkoły ponadpodstawowe, szkoły sportowe i mistrzostwa sportowego oraz placówki wymienione

w art. 2 pkt 3-5 i 7 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

(Dz. U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329 i Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 28, poz. 153 i Nr 141, poz. 943 oraz z 1998 r. Nr 117, poz. 759) z zastrzeżeniem ust. 2, prowadzone do dnia 31 grudnia 1998 r. przez dotychczasowych

wojewodów oraz właściwych ministrów.

2.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. samorządy województw przejmują publiczne zakłady kształcenia

i placówki doskonalenia nauczycieli - z wyjątkiem placówek o zasięgu ogólnokrajowym,

biblioteki pedagogiczne oraz szkoły i placówki o znaczeniu regionalnym określone w

odrębnych przepisach, prowadzone do dnia 31 grudnia 1998 r. przez dotychczasowych

wojewodów oraz właściwych ministrów.

3.

Przyjęcie szkół i placówek wymienionych w ust. 1 i 2 następuje w trybie i na zasadach

określonych w niniejszej ustawie. Przepis art. 89 stosuje się odpowiednio.

1.

Z dniem 1 stycznia 2001 r. zakładanie i prowadzenie szkół artystycznych przechodzi

odpowiednio do obowiązkowych zadań samorządu województwa lub powiatu.

2.

Zakładanie i prowadzenie szkół artystycznych może przejść do obowiązkowych zadań własnych

samorządu województwa lub powiatu w terminie wcześniejszym niż określony w ust. 1,

w drodze porozumienia między organem odpowiedniej jednostki samorządu terytorialnego

a ministrem właściwym do spraw kultury.

3.

Do czasu, o którym mowa w ust. 1 i 2, zakładanie i prowadzenie szkół artystycznych

należy do ministra właściwego do spraw kultury.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. minister właściwy do spraw oświaty i wychowania przejmuje

placówki doskonalenia nauczycieli o zasięgu ogólnokrajowym, prowadzone dotychczas

przez właściwych ministrów.

Do nauczycieli zatrudnionych w Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, okręgowych komisjach

egzaminacyjnych i w specjalistycznych jednostkach nadzoru, o których mowa odpowiednio

w art. 9a ust. 1, art. 9c ust. 1 i w art. 32a ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r.

o systemie oświaty, na stanowiskach wymagających kwalifikacji pedagogicznych, stosuje się przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela

(Dz. U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357 i z 1998 r. Nr 106, poz. 668) dotyczące nauczycieli zatrudnionych w urzędach organów administracji rządowej.

1.

Pracownicy dotychczasowych urzędów wojewódzkich, wykonujący do dnia wejścia w życie

ustawy zadania i kompetencje podlegające przejęciu przez samorząd województwa lub

powiat, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się odpowiednio pracownikami urzędu marszałkowskiego

lub starostwa powiatowego.

2.

Pracownicy dotychczasowych urzędów wojewódzkich, nie wymienieni w ust. 1, wykonujący

z upoważnienia wojewody jego zadania i kompetencje, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają

się pracownikami urzędu wojewódzkiego.

1.

Pracownicy urzędów rejonowych i zamiejscowych jednostek tych urzędów, mających siedziby

na obszarze powiatu, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się odpowiednio pracownikami

starostwa powiatowego lub urzędu miasta, zgodnie z art. 14 ust. 1.

2.

Do kierowników urzędów rejonowych oraz ich zastępców stosuje się przepis ust. 1 oraz

odpowiednio przepisy art. 29 ust. 2.

Pracownicy urzędów terenowych organów rządowej administracji specjalnej i jednostek

organizacyjnych wchodzących w skład rządowej administracji ogólnej, wykonujący zadania

i kompetencje, które z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się zadaniami i kompetencjami

służb, inspekcji i straży działających pod zwierzchnictwem wojewody lub starosty albo

urzędów wojewódzkich, marszałkowskich lub starostw powiatowych, z tym dniem stają

się pracownikami jednostek organizacyjnych stanowiących aparat pomocniczy kierowników

odpowiednich służb, inspekcji i straży wojewódzkich lub powiatowych albo odpowiednich

urzędów.

1.

Stosownie do podziału zadań i kompetencji między administrację rządową a jednostki

samorządu terytorialnego pracownicy dotychczasowych państwowych jednostek organizacyjnych

nie wymienieni w art. 52-54 stają się z dniem 1 stycznia 1999 r. pracownikami odpowiednio

wojewódzkich samorządowych lub powiatowych jednostek organizacyjnych albo jednostek

podległych lub podporządkowanych wojewodzie.

2.

Osoby pełniące na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów funkcje kierowników

jednostek, o których mowa w ust. 1, z wyjątkiem osób wymienionych w art. 29, stają

się z dniem 1 stycznia 1999 r. kierownikami tych jednostek.

1.

Pracownicy biur wojewódzkich sejmików samorządowych mających siedziby na obszarze

województwa z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się pracownikami urzędu marszałkowskiego

w tym województwie.

2.

Pracownicy urzędów miejskich stref usług publicznych mających siedziby w miastach

będących siedzibami starostw powiatowych z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się pracownikami

tych starostw.

3.

Marszałek województwa przejmuje, z dniem wyboru, uprawnienia pracodawcy w stosunku

do pracowników biur wojewódzkich sejmików samorządowych mających siedzibę na obszarze

województwa.

1.

Pracodawcy zatrudniający pracowników, o których mowa w art. 52-54 i w art. 56, w terminie

do dnia 30 października 1998 r., przygotują imienne wykazy osób wykonujących z upoważnienia

wojewody jego zadania i kompetencje podlegające przejęciu, odpowiednio do ich podziału,

przez jednostki samorządu terytorialnego i administrację rządową w województwie.

2.

Pracodawcy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani do dnia 15 listopada 1998 r. podać

na piśmie zainteresowanym pracownikom dane dotyczące nazwy i siedziby nowego pracodawcy.

Przepisy art. 23Kodeksu pracy stosuje się odpowiednio.

3.

Delegat Rządu ustali i przekaże zbiorcze wykazy osób przechodzących do jednostek samorządu

terytorialnego odpowiednio dotychczasowemu wojewodzie, marszałkowi województwa i starostom,

a w miastach na prawach powiatu - prezydentom miast.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy

1)

obszar działania urzędów rejonowych, urzędów organów administracji specjalnej i urzędów

miejskich stref usług publicznych nie odpowiada obszarowi powiatu,

2)

obszar działania wojewódzkiego sejmiku samorządowego nie odpowiada obszarowi województwa.

1.

Stosunki pracy z pracownikami, o których mowa w art. 52-54 i 56, wygasają z dniem

30 czerwca 1999 r., jeżeli przed dniem 31 maja 1999 r. nie zostaną im zaproponowane

nowe warunki pracy lub płacy na dalszy okres albo w razie ich nieprzyjęcia do dnia

15 czerwca 1999 r.

2.

Pracodawca obowiązany jest powiadomić na piśmie pracownika odpowiednio o terminie

wygaśnięcia stosunku pracy albo o skutkach nieprzyjęcia nowych warunków pracy i płacy.

3.

Wcześniejsze rozwiązanie stosunku pracy przez pracodawcę może nastąpić za wypowiedzeniem.

Przepis art. 41Kodeksu pracy stosuje się odpowiednio.

4.

Pracownicy, o których mowa w ust. 1, zachowują uprawnienia pracownicze wynikające

z aktów, na których podstawie powstał ich stosunek pracy przed dniem 1 stycznia 1999 r.,

do dnia

1)

15 czerwca 1999 r., jeżeli przyjęli proponowane warunki pracy lub płacy na dalszy

okres, albo

2)

wygaśnięcia stosunku pracy, o którym mowa w ust. 1, albo

3)

wypowiedzenia, o którym mowa w ust. 3.

5.

W przypadku wygaśnięcia stosunku pracy, o którym mowa w ust. 1, lub wypowiedzenia,

o którym mowa w ust. 3, pracownikom

1)

mianowanym - przysługuje świadczenie pieniężne przewidziane w art. 13

(Dz. U. Nr 31, poz. 214, z 1984 r. Nr 35, poz. 187, z 1988 r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 4, poz. 24, Nr 34, poz. 178 i 182, z 1990 r. Nr 20, poz. 121, z 1991 r. Nr 55, poz. 234, Nr 88, poz. 400 i Nr 95, poz. 425, z 1992 r. Nr 54, poz. 254 i Nr 90, poz. 451, z 1994 r. Nr 136, poz. 704, z 1995 r. Nr 132, poz. 640, z 1996 r. Nr 89, poz. 402 i Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 98, poz. 604, Nr 133, poz. 882 i 883 i Nr 141, poz. 943 oraz z 1998 r. Nr 131, poz. 860),

2)

innym niż wymienieni w pkt 1 - przysługuje odprawa, o której mowa w art. 8 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami

stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. z 1990 r. Nr 4, poz. 19, Nr 10, poz. 59 i Nr 51, poz. 298, z 1991 r. Nr 83, poz. 372, Nr 106, poz. 457 i Nr 113, poz. 491, z 1992 r. Nr 21, poz. 84, z 1994 r. Nr 1, poz. 1 oraz z 1996 r. Nr 24, poz. 110).

6.

Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio do osób, o których mowa w art. 29.

1.

Z dniem 31 grudnia 1998 r. znosi się komisje dyscyplinarne

1)

działające przy kierownikach urzędów rejonowych,

2)

pierwszej instancji, działające przy dotychczasowych wojewodach mających siedziby

w miastach, które po tym dniu nie będą siedzibami wojewodów,

3)

drugiej instancji, działające przy dotychczasowych wojewodach mających siedziby w

miastach, które po tym dniu nie będą siedzibami wojewodów.

2.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. komisje dyscyplinarne pierwszej instancji przy dotychczasowych

wojewodach w miastach będących z tym dniem siedzibami wojewodów stają się odpowiednimi

komisjami dyscyplinarnymi działającymi przy wojewodach.

3.

Komisje, o których mowa w ust. 2, działają do czasu powołania nowych komisji, nie

dłużej jednak niż do dnia 30 czerwca 1999 r.

4.

Sprawy dyscyplinarne wszczęte przed dniem 1 stycznia 1999 r. przez komisje, o których

mowa w ust. 1, przekazuje się właściwym komisjom, o których mowa w ust. 2.

1.

Mienie Skarbu Państwa będące we władaniu instytucji i państwowych jednostek organizacyjnych

przejmowanych z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego

na podstawie przepisów ustawy kompetencyjnej oraz przepisów niniejszej ustawy z tym

dniem staje się z mocy prawa mieniem właściwych jednostek samorządu terytorialnego,

chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

2.

Państwowe osoby prawne, które z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się samorządowymi osobami

prawnymi, zachowują swój majątek.

3.

Nabycie mienia, o którym mowa w ust. 1, stwierdza wojewoda w drodze decyzji. Przepisu

art. 49 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa nie stosuje się.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się również w przypadkach, gdy nabycie mienia Skarbu Państwa

z mocy prawa przez jednostki samorządu terytorialnego przewidują odrębne przepisy.

1.

Mienie Skarbu Państwa będące we władaniu instytucji i państwowych jednostek organizacyjnych

nie przejmowanych w całości przez jednostki samorządu terytorialnego podlega przekazaniu

po uprzednim wygaśnięciu zarządu lub trwałego zarządu.

2.

Przekazanie części mienia państwowej osoby prawnej jednostce samorządu terytorialnego,

wynikające z częściowego przejęcia zadań i kompetencji przez tę jednostkę, następuje

po uprzednim przekształceniu tej osoby prawnej, dokonanym zgodnie z właściwymi przepisami.

Organem odwoławczym w sprawach nabycia mienia Skarbu Państwa przez jednostki samorządu

terytorialnego jest minister właściwy do spraw Skarbu Państwa.

Koszty uregulowania stanu prawnego mienia przekazywanego jednostkom samorządu terytorialnego

ponosi Skarb Państwa.

Przekazanie powiatom mienia Skarbu Państwa oraz mienia Skarbu Państwa będącego we

władaniu państwowych osób prawnych, innego niż określone w art. 60 ust. 1 i 4, a służącego

do wykonania zadań powiatu, może nastąpić, na wniosek zarządu powiatu, w drodze decyzji

wojewody.

1.

Nabycie przez powiat przekazywanego mienia Skarbu Państwa oraz mienia Skarbu Państwa

będącego we władaniu państwowych osób prawnych następuje wraz z obciążeniami, które

ujawnia się w decyzji o przekazaniu.

2.

Ujawnienie obciążeń nie narusza praw osób trzecich.

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do zobowiązań Skarbu Państwa oraz państwowych

osób prawnych, wynikających z działalności organów i instytucji władających przekazywanym

mieniem, powstałych przed dniem jego przejęcia przez powiat.

4.

Przekazanie powiatowi mienia Skarbu Państwa oraz mienia Skarbu Państwa będącego we

władaniu państwowych osób prawnych jest nieodpłatne oraz wolne od podatków i opłat.

Do postępowania w sprawie przekazania mienia powiatowi, w drodze decyzji, stosuje

się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

1.

Ostateczna decyzja o przekazaniu powiatowi praw, które są lub mogą być ujawnione w

księdze wieczystej, stanowi podstawę do wpisu w księdze wieczystej.

2.

Postępowanie w przedmiocie wpisu jest wolne od opłat sądowych.

1.

Mienie będące we władaniu wojewódzkich sejmików samorządowych staje się z mocy prawa

z dniem 1 stycznia 1999 r. mieniem samorządu województwa, na którego obszarze miał

siedzibę sejmik.

2.

Mienie miejskich stref usług publicznych staje się z mocy prawa z dniem 1 stycznia

1999 r. mieniem właściwych powiatów.

3.

Nabycie mienia określonego w ust. 1 lub 2 stwierdza wojewoda w drodze decyzji. Przepis

art. 62 stosuje się odpowiednio.

1.

Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa przekaże właściwym organom samorządu województwa

wykonywanie praw z akcji i udziałów należących do Skarbu Państwa w agencjach rozwoju

regionalnego, których siedziby znajdują się na obszarze województwa. Przepis art.

50 ustawy o samorządzie województwa stosuje się odpowiednio.

2.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. marszałek województwa przejmuje zadania i kompetencje przewidziane

dla fundatora w statutach fundacji, których fundatorem jest Skarb Państwa, ustanowionych

przez dotychczasowych wojewodów.

Przekazanie mienia jednostek, o których mowa w art. 25 ust. 1 pkt 5, następuje z wyłączeniem

będących w trwałym zarządzie

1)

śródlądowych wód powierzchniowych płynących,

2)

gruntów pokrytych państwowymi wodami płynącymi w granicach określonych liniami brzegu,

3)

terenów między korytem wody płynącej a wałami przeciwpowodziowymi,

4)

wałów przeciwpowodziowych wraz z gruntami, na których są posadowione,

5)

zbiorników retencyjnych, zapór i stopni wodnych, jazów i innych podobnych urządzeń

hydrotechnicznych.

Mienie nabyte, na zasadach określonych w ustawie, przez jednostki samorządu terytorialnego

podlega przepisom dotyczącym postępowania regulacyjnego, o którym mowa w

1)

art. 61-63 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego

w Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 29, poz. 154, z 1990 r. Nr 51, poz. 297, Nr 55, poz. 321 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 95, poz. 425 i Nr 107, poz. 459, z 1993 r. Nr 7, poz. 34, z 1994 r. Nr 1, poz. 3, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 96, poz. 590 i Nr 141, poz. 943 oraz z 1998 r. Nr 59, poz. 375, Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 757),

2)

art. 38a-38g ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o gwarancjach wolności sumienia i wyznania

(Dz. U. Nr 29, poz. 155, z 1990 r. Nr 51, poz. 297, Nr 55, poz. 321 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 95, poz. 425, z 1993 r. Nr 7, poz. 34 oraz z 1998 r. Nr 59, poz. 375),

3)

art. 48a-48d ustawy z dnia 4 lipca 1991 r. o stosunku Państwa do Polskiego Autokefalicznego

Kościoła Prawosławnego

(Dz. U. Nr 66, poz. 287, Nr 95, poz. 425, z 1993 r. Nr 7, poz. 34, z 1994 r. Nr 1, poz. 3 oraz z 1998 r. Nr 59, poz. 375, Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 756),

4)

art. 40-45 ustawy z dnia 13 maja 1994 r. o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego

w Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 73, poz. 323 oraz z 1998 r. Nr 59, poz. 375, Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 756),

5)

art. 24-26 ustawy z dnia 13 maja 1994 r. o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Reformowanego

w Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 73, poz. 324 oraz z 1998 r. Nr 59, poz. 375 i Nr 106, poz. 668),

6)

art. 40-42 ustawy z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Państwa do Kościoła Chrześcijan

Baptystów w Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 97, poz. 480 oraz z 1998 r. Nr 59, poz. 375, Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 756),

7)

art. 30-34 ustawy z dnia 20 lutego 1997 r. o stosunku Państwa do gmin wyznaniowych

żydowskich w Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 41, poz. 251 oraz z 1998 r. Nr 59, poz. 375 i Nr 106, poz. 668).

1.

W okresie od dnia wejścia w życie ustawy do dnia 31 grudnia 1999 r. Agencja Mienia

Wojskowego przekaże wojewodzie lub właściwemu organowi jednostki samorządu terytorialnego,

w drodze umowy, nieruchomości będące własnością Skarbu Państwa na cele związane z

wykonywaniem przez te organy zadań administracji publicznej.

2.

Do przekazywania nieruchomości, o których mowa w ust. 1, stosuje się art. 23 ustawy z dnia 30 maja 1996 r. o gospodarowaniu niektórymi

składnikami mienia Skarbu Państwa oraz o Agencji Mienia Wojskowego

(Dz. U. Nr 90, poz. 405 i Nr 156, poz. 775 oraz z 1997 r. Nr 80, poz. 509 i Nr 121, poz. 770), z tym że odwołanie od decyzji Prezesa Agencji Mienia Wojskowego, której stroną jest

wojewoda, rozpatruje Minister Skarbu Państwa.

1.

Nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub

jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi

publiczne, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa

lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem.

2.

Odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1, wypłaca

1)

gmina - w odniesieniu do dróg będących w dniu 31 grudnia 1998 r. drogami gminnymi,

2)

Skarb Państwa - w odniesieniu do pozostałych dróg.

3.

Podstawą do ujawnienia w księdze wieczystej przejścia na własność Skarbu Państwa lub

jednostek samorządu terytorialnego nieruchomości, o których mowa w ust. 1, jest ostateczna

decyzja wojewody wydana na wniosek właściwego zarządu drogi.

4.

Odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1 i 2, będzie ustalane i wypłacane według zasad

i trybu określonych w odrębnej ustawie, na wniosek właściciela nieruchomości złożony

w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. Po upływie tego okresu

roszczenie wygasa.

5.

Podstawę do ustalenia wysokości odszkodowania stanowi wartość nieruchomości według

stanu z dnia wejścia w życie ustawy, przy czym nie uwzględnia się wzrostu wartości

nieruchomości spowodowanego trwałymi nakładami poczynionymi po utracie przez osobę

uprawnioną prawa do władania gruntem.

1.

Samorządy województw oraz powiaty przejmują z dniem 1 stycznia 1999 r. mieszczące

się w zakresie ich zadań i kompetencji inwestycje centralne, których inwestorami w

dniu 31 grudnia 1998 r. byli ministrowie lub dotychczasowi wojewodowie.

2.

Kwoty dotacji celowych na kontynuację inwestycji, o których mowa w ust. 1, określa

na dany rok ustawa budżetowa.

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe zasady i tryb przekazywania samorządom województw i powiatom inwestycji,

o których mowa w ust. 1,

2)

wykaz inwestycji centralnych, o których mowa w ust. 1, podlegających przekazaniu samorządom

województw oraz powiatom.

1.

Wojewodowie są obowiązani rozliczyć dotacje udzielone ze środków budżetu państwa przez

dotychczasowych wojewodów, którzy mieli swoje siedziby na obszarze województwa.

2.

Jeżeli z rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, wynika obowiązek zwrotu całości lub

części dotacji, środki te są przekazywane na rachunek bieżący właściwego wojewody,

chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.

Łączne sprawozdania budżetowe z wykonania budżetów dotychczasowych wojewodów za rok

1998, odrębnie dla każdego dotychczasowego województwa, przy uwzględnieniu podległości

jednostek istniejącej w dniu 31 grudnia 1998 r., sporządza i przekazuje ministrowi

właściwemu do spraw finansów publicznych wojewoda, na którego obszarze działania położone

są miasta będące siedzibami dotychczasowych wojewodów.

1.

Środki pieniężne znajdujące się w dniu 31 grudnia 1998 r. na rachunkach bankowych,

z wyjątkiem rachunków bieżących, państwowych jednostek budżetowych, zakładów budżetowych,

gospodarstw pomocniczych państwowych jednostek budżetowych oraz instytucji kultury

prowadzących gospodarkę finansową na zasadach określonych dla zakładów budżetowych

1)

o których mowa w art. 26 ust. 1 lub przejmowanych w całości przez wojewodów - pozostają

w dyspozycji tych jednostek,

2)

o których mowa w art. 26 ust. 2 lub przejmowanych w części przez wojewodów - podlegają

przekazaniu odpowiednim jednostkom, stosownie do decyzji właściwego organu administracji

rządowej,

3)

likwidowanych - podlegają przekazaniu jako dochód budżetu państwa po zakończeniu likwidacji.

2.

Środki finansowe pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. na rachunkach bankowych sejmików

samorządowych podlegają przekazaniu sejmikom województw.

1.

Środki pieniężne pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. na rachunkach bankowych

1)

wojewódzkich funduszy gospodarki zasobem geodezyjnym i kartograficznym,

2)

terenowych funduszy ochrony gruntów rolnych

w dotychczasowych urzędach wojewódzkich podlegają przekazaniu na właściwe rachunki

tych funduszy w urzędzie wojewódzkim województwa, którego obszar obejmuje miasta będące

siedzibami dotychczasowych wojewodów.

2.

Wojewodowie ustalą kwoty należne za rok 1998, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie

przepisami, i przekażą środki pieniężne odpowiednio

1)

Centralnemu Funduszowi Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym,

2)

Centralnemu Funduszowi Ochrony Gruntów.

3.

Wojewodowie, po przekazaniu środków, o których mowa w ust. 2, przekażą pozostałe środki

pieniężne na rachunkach bieżących funduszy wymienionych w ust. 1 zarządom województw

odpowiednio na rachunki: wojewódzkich funduszy gospodarki zasobem geodezyjnym i kartograficznym

lub terenowych funduszy ochrony gruntów rolnych, nie później niż do dnia 30 kwietnia

1999 r.

4.

Wojewodowie sporządzą zestawienie należności i zobowiązań funduszy, o których mowa

w ust. 1, według stanu na dzień 31 grudnia 1998 r. i przekażą je zarządom województw,

nie później niż do dnia 30 kwietnia 1999 r.

5.

Należności i zobowiązania wojewódzkich funduszy gospodarki zasobem geodezyjnym i kartograficznym

oraz terenowych funduszy ochrony gruntów rolnych, których dysponentem był dotychczasowy

wojewoda, stają się z dniem 1 stycznia 1999 r. należnościami i zobowiązaniami odpowiednio

wojewódzkich funduszy gospodarki zasobem geodezyjnym i kartograficznym lub terenowych

funduszy ochrony gruntów rolnych, których dysponentem jest zarząd województwa.

1.

Środki pieniężne, pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. na rachunkach bankowych dotychczasowego

urzędu wojewódzkiego i dotychczasowego wojewódzkiego inspektoratu ochrony środowiska,

służących do gromadzenia i redystrybucji wpływów z tytułu opłat za gospodarcze korzystanie

ze środowiska i za wprowadzanie w nim zmian oraz kar pieniężnych za naruszenie wymagań

dotyczących ochrony środowiska, za naruszanie warunków, jakim powinny odpowiadać ścieki

wprowadzane do wód lub do ziemi, a także za składowanie odpadów w miejscu na ten cel

nie wyznaczonym lub niezgodnie z wymaganiami określonymi decyzją organu właściwego

w sprawach nadzoru budowlanego o pozwoleniu na budowę składowiska odpadów, podlegają

przekazaniu na właściwe rachunki

1)

urzędu wojewódzkiego województwa, na którego obszarze była siedziba dotychczasowego

urzędu wojewódzkiego,

2)

wojewódzkiego inspektoratu ochrony środowiska województwa, na którego obszarze była

siedziba dotychczasowych wojewódzkich inspektoratów ochrony środowiska

oraz podziałowi zgodnie z obowiązującymi w dniu 31 grudnia 1998 r. przepisami ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska

(Dz. U. z 1994 r. Nr 49, poz. 196, z 1995 r. Nr 90, poz. 446, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 132, poz. 622, z 1997 r. Nr 46, poz. 296, Nr 96, poz. 592, Nr 121, poz. 770 i Nr 133, poz. 885 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668).

2.

Wojewodowie i wojewódzcy inspektorzy ochrony środowiska w województwach, o których

mowa w ust. 1, sporządzą na dzień 31 grudnia 1998 r. zestawienie należności z tytułu

opłat i kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, i zestawienie zobowiązań wobec dotychczasowych

funduszy stanowiących dochody tych funduszy i przekażą je samorządom województwa i

ministrowi właściwemu do spraw środowiska.

3.

Samorząd województwa przejmuje z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa i obowiązki wynikające

z zobowiązań i należności, o których mowa w ust. 2.

4.

Zobowiązania i należności nie ujawnione zmieniają kwotę wpłat na rachunek odpowiedniego

funduszu.

1.

Zobowiązaniami Skarbu Państwa, powstałymi do dnia 31 grudnia 1998 r., są zobowiązania

finansowe państwowych jednostek budżetowych i zakładów budżetowych, przejmowanych

przez jednostki samorządu terytorialnego.

2.

Zobowiązania sejmików województw powstałe przed dniem 31 grudnia 1998 r. stają się

zobowiązaniami samorządów województw.

W celu wykonania zobowiązań, w tym wynikających z art. 56 ust. 3, marszałek województwa,

z dniem wyboru, jest uprawniony do dysponowania środkami finansowymi wojewódzkich

sejmików samorządowych mających siedziby na obszarze województwa.

Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, tryb rozliczenia środków budżetowych

za rok 1998 oraz szczególne zasady i tryb sporządzenia i przekazywania sprawozdań

budżetowych za rok 1998, a także szczególne zasady i terminy przeprowadzenia inwentaryzacji

przez jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 16, 18 i 26, oraz inne jednostki

przejmowane przez wojewodów.

1.

Zarządy województw i zarządy powiatów, a w przypadku ich niepowołania - pełnomocnicy,

o których mowa odpowiednio w art. 101 ust. 3 i 5 oraz w art. 102 ust. 3 i 4, w terminie

do dnia 10 grudnia 1998 r. zawrą z bankiem umowę o obsługę bankową odpowiednio budżetu

województwa lub powiatu, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się trybu określonego w przepisach

o zamówieniach publicznych.

3.

Umowa, o której mowa w ust. 1, obowiązuje do czasu zakończenia procedury wyboru banku

do obsługi budżetu odpowiednio województwa lub powiatu, określonej w art. 73 ustawy

o samorządzie województwa oraz w art. 62 ustawy o samorządzie powiatowym.

4.

Zarządy województw i zarządy powiatów lub pełnomocnicy, o których mowa w ust. 1, w

terminie do dnia 15 grudnia 1998 r. przekażą Ministrowi Finansów informacje o numerach

rachunków bankowych do obsługi ich budżetu.

5.

Minister Finansów, w terminie do dnia 20 grudnia 1998 r., przekaże na rachunki, o

których mowa w ust. 4, ratę części oświatowej subwencji ogólnej na styczeń 1999 r.

1.

Minister Finansów opracuje dla poszczególnych powiatów i województw samorządowych,

z wyłączeniem miast na prawach powiatu, projekty ich budżetów na rok 1999, z uwzględnieniem

podziału na działy klasyfikacji budżetowej, w terminie do dnia 30 listopada 1998 r.

oraz przekaże te projekty właściwym organom stanowiącym tych jednostek.

2.

W okresie od dnia 1 stycznia 1999 r. do dnia podjęcia uchwał budżetowych powiaty i

województwa prowadzą gospodarkę finansową na podstawie projektów budżetów, o których

mowa w ust. 1.

3.

Minister Finansów do dnia 20 listopada 1998 r. przekaże właściwym organom władz mającym

siedzibę w miastach na prawach powiatu informacje niezbędne do przygotowania projektu

budżetu.

4.

Zarządy miast na prawach powiatu przedkładają projekty budżetów na rok 1999 do dnia

10 grudnia 1998 r.

1.

Miasto na prawach powiatu sporządza jeden budżet.

2.

Uchwała budżetowa miasta na prawach powiatu określa poszczególne dochody z uwzględnieniem

podziału według źródeł dochodów gmin, powiatów oraz rodzajów przewidzianych na zadania

realizowane przez gminy i powiaty wydatków.

1.

Z dniem 31 grudnia 1998 r. znosi się komisje orzekające w sprawach o naruszenie dyscypliny

budżetowej przy dotychczasowych wojewodach mających siedziby w miastach, które po

tym dniu nie będą siedzibami wojewodów.

2.

Komisje orzekające w sprawach o naruszenie dyscypliny budżetowej przy dotychczasowych

wojewodach, w mieście będącym z dniem 1 stycznia 1999 r. siedzibą wojewody, stają

się z tym dniem komisjami orzekającymi przy wojewodzie.

3.

Właściwość komisji orzekającej przy wojewodzie obejmuje swoim zakresem dotychczasowy

zakres należący do właściwości komisji przy dotychczasowych wojewodach.

4.

Postępowania w sprawach o naruszenie dyscypliny budżetowej, wszczęte przed dniem 1

stycznia 1999 r. przez komisje orzekające przy dotychczasowych wojewodach, przekazuje

się właściwej komisji przy wojewodzie, przy czym rozstrzygnięcia dotychczasowe pozostają

w mocy.

5.

Sprawozdanie o sposobie załatwienia spraw wniesionych w 1998 r. do komisji orzekających

w sprawach o naruszenie dyscypliny budżetowej przy dotychczasowych wojewodach, odrębnie

dla każdego dotychczasowego województwa, sporządzi i złoży komisja orzekająca przy

wojewodzie, na którego obszarze działania położona jest siedziba dotychczasowego wojewody.

6.

Nie wyegzekwowane do dnia 31 grudnia 1998 r. kary pieniężne za naruszenie dyscypliny

budżetowej, wymierzone przez komisje orzekające przy dotychczasowych wojewodach, egzekwuje

właściwa miejscowo komisja orzekająca przy wojewodzie.

Zadania i odpowiadające im kompetencje, przejęte przez gminy o statusie miasta na

podstawie art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 24 listopada 1995 r. o zmianie zakresu działania niektórych

miast oraz o miejskich strefach usług publicznych

(Dz. U. z 1997 r. Nr 36, poz. 224, Nr 123, poz. 780 i Nr 162, poz. 1120), stają się zadaniami i kompetencjami tych miast.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. do właściwości gmin tworzących powiat warszawski przechodzą,

jako zadania własne, zadania i odpowiadające im kompetencje określone w art. 19 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161, z 1992 r. Nr 20, poz. 78, z 1993 r. Nr 28, poz. 127, z 1995 r. Nr 85, poz. 426, z 1996 r. Nr 43, poz. 189 i Nr 146, poz. 680 oraz z 1997 r. Nr 137, poz. 926 i Nr 141, poz. 943 i 944), w zakresie należności z tytułu podatków i opłat, dla których organ gminy jest właściwy

do ich ustalenia i pobierania.

1.

Porozumienia zawarte przez gminy z organami administracji rządowej w zakresie przejęcia

przez te gminy określonych w porozumieniach zadań i kompetencji wraz ze środkami na

ich realizację, z zastrzeżeniem ust. 4, pozostają w mocy, z tym że w prawa i obowiązki

organów administracji rządowej działających na podstawie ustawy o terenowych organach

rządowej administracji ogólnej wstępują te organy i podmioty, które z dniem 1 stycznia

1999 r. przejęły zadania i kompetencje będące przedmiotem porozumienia.

2.

Nie uregulowane do dnia 1 stycznia 1999 r. zobowiązania administracji rządowej wynikające

z porozumień pozostają zobowiązaniami Skarbu Państwa.

3.

Porozumienia, o których mowa w ust. 1, obowiązują do czasu ich rozwiązania, chyba

że odrębne przepisy stanowią inaczej.

4.

Gminom, które po dniu 1 stycznia 1999 r. poniosą na realizację zadań i kompetencji

będących przedmiotem porozumienia nakłady konieczne wyższe niż określone w porozumieniu,

o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje roszczenie o ich zwrot, chyba że zainteresowana

gmina do dnia 31 stycznia 1999 r. wypowie warunki finansowe dotychczasowej współpracy

przy wykonywaniu zadań i kompetencji przejętych przez organy i podmioty określone

w ust. 1, ze skutkiem w postaci rozwiązania porozumienia, w przypadku gdy strony,

w terminie dwóch miesięcy, nie ustalą nowych warunków finansowych.

5.

Delegat Rządu sporządzi i przekaże zainteresowanym organom i podmiotom, o których

mowa w ust. 1, wykaz zawartych przez te organy porozumień z gminami lub ich związkami.

Gminy, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przejęły zadania z zakresu

geodezji i kartografii, nadal realizują te zadania, z zastrzeżeniem warunków, o których

mowa w art. 6a ust. 6 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne

(Dz. U. Nr 30, poz. 163 i Nr 43, poz. 241, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1991 r. Nr 103, poz. 446, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 54, poz. 349, Nr 115, poz. 741 i Nr 121, poz. 770 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668).

Z dniem 1 stycznia 1999 r. samorządy województw oraz powiaty przejmują od wojewodów

do prowadzenia jako zadania własne, działające odpowiednio na obszarze danego województwa

lub powiatu zakłady, ośrodki oraz domy, o których mowa w art. 22 ust. 1 i ust. 1a ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości

i przeciwdziałaniu alkoholizmowi

(Dz. U. Nr 35, poz. 230, z 1984 r. Nr 34, poz. 184, z 1987 r. Nr 33, poz. 180, z 1989 r. Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i Nr 73, poz. 431, z 1991 r. Nr 73, poz. 321 i Nr 94, poz. 419, z 1993 r. Nr 40, poz. 184, z 1996 r. Nr 127, poz. 593, z 1997 r. Nr 88, poz. 554, Nr 113, poz. 732 i Nr 121, poz. 770 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668).

Do czasu przyjęcia odmiennych uregulowań zarząd powiatu wykonuje zadania wymienione

w art. 4 ust. 1 pkt 16 ustawy o samorządzie powiatowym przy pomocy powiatowego centrum

zarządzania kryzysowego wchodzącego w skład starostwa powiatowego.

1.

Dla bezrobotnych, którzy nabędą prawo do zasiłku w 1999 r., okres pobierania zasiłku,

o którym mowa w art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu

bezrobociu

(Dz. U. z 1997 r. Nr 25, poz. 128, Nr 28, poz. 153, Nr 41, poz. 225, Nr 63, poz. 403, Nr 93, poz. 569, Nr 107, poz. 692, Nr 121, poz. 770 i Nr 123, poz. 776 oraz z 1998 r. Nr 66, poz. 431, Nr 106, poz. 668 i Nr 108, poz. 684), ustala się z uwzględnieniem stopy bezrobocia, jaka występowała w dniu 30 czerwca

1998 r. na obszarze działania rejonowego urzędu pracy obejmującym gminę, na której

obszarze zamieszkuje bezrobotny.

2.

W składzie rad zatrudnienia, o których mowa w art. 8 i 9 ustawy wymienionej w ust.

1, rozpoczynających działalność po dniu 1 stycznia 1999 r., uwzględnia się przedstawicieli

powiatów i samorządu województwa.

Do właściwości starosty przechodzą, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej,

jako zadania z zakresu administracji rządowej, określone w przepisach zadania urzędów

rejonowych rządowej administracji ogólnej oraz zadania i kompetencje kierowników tych

urzędów.

1.

Do dnia 31 grudnia 1999 r. ministrowie oraz kierownicy urzędów centralnych, każdy

w zakresie swojego działania, dostosują istniejące systemy organizacyjne, ewidencyjne

i informacyjne do nowej organizacji terytorialnej administracji publicznej.

2.

Przepis ust. 1 nie dotyczy Ministra Sprawiedliwości, w zakresie obowiązku dostosowania

struktury sądownictwa powszechnego i powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury

do nowego podziału terytorialnego państwa.

1.

Postępowanie w sprawach indywidualnych wszczętych i nie zakończonych przed dniem 1

stycznia 1999 r., przechodzących do właściwości organów powiatów i samorządów województw,

przejmują starostowie i marszałkowie województw, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią

inaczej, z tym że

1)

wszystkie czynności podjęte w postępowaniu przed dniem 1 stycznia 1999 r., a także

decyzje administracyjne pozostają w mocy,

2)

odwołania od decyzji wydanych w pierwszej instancji przez terenowe organy administracji

rządowej stopnia wojewódzkiego przed dniem 1 stycznia 1999 r. w sprawach przechodzących

do właściwości powiatów rozpatrują właściwi ministrowie lub kierownicy centralnych

organów administracji rządowej,

3)

odwołania od decyzji wydanych przez kierowników rejonowych urzędów rządowej administracji

ogólnej przed dniem 1 stycznia 1999 r. w sprawach przechodzących do właściwości powiatów

a)

z zakresu administracji rządowej - rozpatruje wojewoda,

b)

z zakresu zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego - rozpatruje właściwe

terytorialnie samorządowe kolegium odwoławcze.

2.

Odwołania od decyzji wydanych w pierwszej instancji przez naczelnych dyrektorów okręgów

dróg publicznych przed dniem 1 stycznia 1999 r. rozpatruje Generalny Dyrektor Dróg

Publicznych.

3.

Odwołania od decyzji wydanych w pierwszej instancji przez obwodowych i okręgowych

kolejowych inspektorów sanitarnych rozpatruje wojewódzki inspektor sanitarny.

Z dniem 31 grudnia 1998 r. znosi się kolegialne organy opiniodawczo-doradcze działające

przy dotychczasowych wojewodach, kierownikach urzędów rejonowych i wojewódzkich sejmikach

samorządowych.

1.

Z dniem przejęcia jednostek organizacyjnych powiaty i samorząd województwa przejmują,

określone w przepisach szczególnych, uprawnienia i obowiązki organów prowadzących

lub utrzymujących te jednostki.

2.

Statuty, regulaminy lub inne przepisy organizacyjne w przejmowanych jednostkach organizacyjnych

zachowują moc do czasu wydania przez organy powiatu lub samorządu województwa nowych

przepisów, chyba że do ich wydania są właściwe inne organy.

Z dniem 31 grudnia 1998 r. wygasają porozumienia zawarte pomiędzy organami administracji

rządowej i gminami lub innymi podmiotami, dotyczące wykonywania zadań i kompetencji

administracji rządowej w zakresie opieki zdrowotnej.

Po upływie terminu określonego w art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym

(Dz. U. z 1996 r. Nr 13, poz. 74, Nr 58, poz. 261, Nr 106, poz. 496 i Nr 132, poz. 622 oraz z 1997 r. Nr 9, poz. 43, Nr 106, poz. 679, Nr 107, poz. 686, Nr 113, poz. 734 i Nr 123, poz. 775) pierwszą sesję nowo wybranej rady gminy zwołuje właściwy miejscowo dotychczasowy

wojewoda.

1.

Pierwszą sesję nowo wybranej rady powiatu zwołuje przewodniczący właściwej terytorialnie

komisji wyborczej, w terminie czternastu dni od dnia ogłoszenia przez Państwową Komisję

Wyborczą zbiorczych wyników wyborów do rad powiatów w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej

Polskiej.

2.

Na pierwszej sesji rada powiatu wybiera przewodniczącego rady, a także ustala termin

wyboru zarządu powiatu, który nie może przypadać później niż w okresie dwóch tygodni

od dnia zakończenia tej sesji.

3.

Jeżeli do dnia 15 listopada 1998 r. nie zostanie wybrany zarząd powiatu, rada powiatu

ustanawia pełnomocnika do organizacji starostwa powiatowego.

4.

Rada powiatu ustanawia pełnomocnika, o którym mowa w ust. 3, w głosowaniu tajnym,

zwykłą większością głosów ustawowego składu rady.

5.

Jeżeli do dnia 25 listopada 1998 r. rada powiatu nie wybierze zarządu powiatu i nie

ustanowi pełnomocnika, o którym mowa w ust. 3, pełnomocnika tego wyznacza Prezes Rady

Ministrów na wniosek Delegata Rządu właściwego ze względu na siedzibę władz powiatu.

6.

Do zadań pełnomocnika, o którym mowa w ust. 3 i 5, należy zorganizowanie starostwa

powiatowego oraz przygotowanie projektów uchwał rady powiatu, w tym projektów statutu

powiatu, a w przypadku niewybrania przez radę powiatu do dnia 31 grudnia 1998 r. zarządu

powiatu - wykonywanie zadań zarządu powiatu i starosty, w tym wydawanie decyzji w

sprawach indywidualnych.

7.

Pełnomocnik, o którym mowa w ust. 3 i 5, działa do dnia wyboru zarządu powiatu.

1.

Pierwszą sesję nowo wybranego sejmiku województwa zwołuje przewodniczący właściwej

terytorialnie komisji wyborczej, w terminie czternastu dni od ogłoszenia zbiorczych

wyników wyborów do sejmików województw na obszarze całego kraju. Otwarcie sesji powierza

się jednemu z najstarszych wiekiem radnych wskazanemu przez przewodniczącego komisji

wyborczej.

2.

Na pierwszej sesji sejmik województwa wybiera przewodniczącego sejmiku, a także ustala

termin wyboru zarządu województwa, który nie może przypadać później niż w okresie

dwóch tygodni od dnia zakończenia pierwszej sesji.

3.

Jeżeli do dnia 15 listopada 1998 r. nie zostanie wybrany zarząd województwa, sejmik

województwa ustanawia pełnomocnika do organizacji urzędu marszałkowskiego.

4.

Jeżeli do dnia 25 listopada 1998 r. sejmik województwa nie wybierze zarządu województwa

i nie ustanowi pełnomocnika, o którym mowa w ust. 3, pełnomocnika tego wyznacza Prezes

Rady Ministrów na wniosek Delegata Rządu.

5.

Do zadań pełnomocnika, o którym mowa w ust. 3, należy zorganizowanie urzędu marszałkowskiego

oraz przygotowanie projektów uchwał sejmiku województwa, w tym projektu statutu województwa.

6.

Pełnomocnik, o którym mowa w ust. 3 i 4, działa do dnia wyboru zarządu województwa.

1.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, do dnia 31 października 1998 r.,

wykaz dróg krajowych i wojewódzkich.

2.

Dotychczasowe drogi gminne oraz lokalne miejskie stają się z dniem 1 stycznia 1999 r.

drogami gminnymi.

3.

Z dniem 1 stycznia 1999 r. dotychczasowe drogi krajowe i wojewódzkie, nie wymienione

w ust. 1, stają się drogami powiatowymi.

4.

Zarządca drogi powiatowej lub wojewódzkiej, który przejął właściwe drogi, jest następcą

prawnym dotychczasowego zarządu drogi. Przepis art. 49 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. Nr 115, poz. 741 i z 1998 r. Nr 106, poz. 668) stosuje się odpowiednio.

5.

Następca prawny dotychczasowego zarządu drogi publicznej wstępuje w jego prawa i obowiązki,

w szczególności wynikające z zawartych umów i porozumień oraz decyzji administracyjnych.

W okresie od dnia wejścia w życie ustawy do dnia 30 czerwca 2000 r. nie dokonuje się

podziału gmin w celu utworzenia nowej gminy.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie upoważnień zmienionych ustawą

kompetencyjną, nie dłużej jednak niż do dnia 30 września 1999 r., zachowują moc dotychczasowe

akty wykonawcze, o ile nie są sprzeczne z ustawami.

1.

Wojewodowie ustalą i ogłoszą w terminie do dnia 31 marca 1999 r. wykazy aktów prawa

miejscowego wydanych przez dotychczasowych wojewodów i nadal obowiązujących na obszarze

województwa lub jego części.

2.

Akty prawa miejscowego nie zamieszczone w wykazie, o którym mowa w ust. 1, tracą moc

z dniem ogłoszenia wykazu.

Rada Ministrów do dnia 30 czerwca 2000 r. przedłoży Sejmowi informację o skutkach

obowiązywania ustaw, o których mowa w art. 1, wraz z propozycjami niezbędnych zmian.

W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. Nr 98, poz. 602, Nr 123, poz. 779 i Nr 160, poz. 1086 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668) w art. 109 w ust. 3 kropkę na końcu skreśla się i dodaje się wyrazy „albo w mieście, które do dnia 31 grudnia 1998 r. było siedzibą wojewody.”

Z dniem 31 grudnia 1998 r. tracą moc

1)

ustawa z dnia 1 marca 1949 r. o zakładach utylizacyjnych

(Dz. U. Nr 18, poz. 113, z 1958 r. Nr 45, poz. 224 i z 1988 r. Nr 41, poz. 324),

2)

ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. o ograniczeniu uboju cieląt

(Dz. U. Nr 8, poz. 51 i z 1989 r. Nr 35, poz. 192),

3)

ustawa z dnia 24 listopada 1995 r. o zmianie zakresu działania niektórych miast oraz

o miejskich strefach usług publicznych

(Dz. U. z 1997 r. Nr 36, poz. 224, Nr 123, poz. 780 i Nr 162, poz. 1120).

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z wyjątkiem art. 108, który wchodzi w życie

z dniem 1 stycznia 1999 r.