Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 26 sierpnia 1998 r. w sprawie określenia zakresu i trybu uczestnictwa podmiotów wymienionych w art. 38 par. 1 Kodeksu karnego wykonawczego w wykonywaniu kar, środków karnych, zabezpieczających i zapobiegawczych, a także społecznej kontroli nad ich wykonywaniem.

§ 1. 1. Uczestnictwo stowarzyszeń, fundacji, organizacji i instytucji, a nadto kościołów i innych związków

wyznaniowych, jak również osób godnych zaufania,

o których mowa wart. 38 § 1 Kodeksu karnego wykonawczego, w wykonywaniu kar, środków karnych, zabezpieczających i zapobiegawczych, a także w społecz­

nej nad nimi kontroli, powinno służyć zwiększeniu

efektywności działania organów państwowych w zakresie zapobiegania przestępczości i readaptacji społecznej skazanych oraz wzmacnianiu praworządnego

działania organów państwowych.

3. W razie naruszenia zasad, o których mowa w § 1

ust. 2 lub wynikających z porozumienia, dyrektor zakła­

du karnego albo aresztu śledczego może wystąpić z pisemnym wnioskiem o zmianę przedstawiciela, a gdy

jest to konieczne - może odstąpić od porozumienia.

2. Działania podejmowane przez podmioty wymienione w ust. 1 oraz ich przedstawicieli nie mogą naruszać zasad regulujących wykonywanie kar, środków

karnych, zabezpieczających i zapobiegawczych oraz

porządku obowiązującego w miejscu wykonywania

tych kar lub środków.

§ 2. Przedstawicielem stowarzyszenia, fundacji, organizacji i instytucji oraz kościołów i innych związków

wyznaniowych, jak również osobą godną zaufania podejmującą działania, o których mowa w rozporządze­

niu, może być ten, kto odpowiada następującym wa runkom

1) korzysta w pełni z praw cywilnych i obywatelskich,

2) nie był skazany za przestępstwo popełnione umyśl­

nie,

3) nie został pozbawiony praw rodzicielskich lub opiekuńczych,

4) daje rękojmię należytego wykonywania przyjętych

na siebie obowiązków,

5) ukończył 24 lata, a w wyjątkowych wypadkach 21

lat, jeżeli posiada kwalifikacje lub doświadczenie

życiowe wskazujące na przydatność w prowadzeniu działalności wychowawczej i resocjalizacyjnej.

§ 3.1. Podmioty, o których mowa w § 1 ust. 1, mo-

gą uczestniczyć w prowadzeniu działalności resocjalizacyjnej, społecznej, kulturalnej, oświatowej, sportowej i religijnej w zakładach karnych lub aresztach śled­

czych, po uprzednim zawarciu porozumienia z dyrektorami tych zakładów lub aresztów. Porozumienie wymaga formy pisemnej.

2. Do wniosku o zawarcie porozumienia, o którym

mowa w ust. 1, dołącza się

1) program zawierający zadania, ze wskazaniem czasu, miejsca, sposobu, kosztów ich realizacji, źródeł

finansowania i spodziewanych efektów,

2) wykaz osób, które bezpośrednio - jako przedstawiciele - będą uczestniczyć w projektowanych działaniach, zawierający dane pozwalające na ocenę,

4. Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio,

w przypadkach gdy kary, środki karne, zabezpieczające

i zapobiegawcze są wykonywane poza zakładami karnymi i aresztami śledczymi.

5. Przepisy ust. 1-4 stosuje się pdpowiednio do

osób godnych zaufania, o których mowa w § 1 ust. 1.

§ 4. 1. Uczestnictwo stowarzyszeń, fundacji, organizacji i instytucji oraz kościołów i innych związków wyznaniowych, jak również osób godnych zaufania w wykonywaniu kar, środków karnych, zabezpieczających

i zapobiegawczych może polegać w szczególności na

1) inicjowaniu, organizowaniu i realizowaniu zadań

mających na celu zapobieganie przestępczości

i przeciwdziałanie powrotowi do przestępstwa oraz

kształtowaniu społecznie pożądanej postawy skazanych,

2) realizacji zadań wynikających z programów resocjalizacyjnych przez prowadzenie działalności społecznej, kulturalnej, oświatowej, sportowej i religijnej wobec skazanych,

3) świadczeniu, w uzasadnionych przypadkach, niezbędnej pomocy materialnej, medycznej i prawnej

skazanym oraz ich rodzinom,

4) utrzymywaniu celowych kontaktów ze skazanymi,

5) przygotowywaniu osób pozbawionych wolności do

życia po zwolnieniu z zakładu karnego, aresztu śled­

czego oraz zakładu, w którym są wykonywane środ­

ki zabezpieczające, w tym przez udzielanie niezbęd­

nej pomocy w uzyskaniu pracy i zakwaterowania.

2. Podejmując działania, o których mowa w ust. 1

pkt 3 i 5, należy uwzględnić przede wszystkim potrzeby

i sytuację osób samotnych, bez stałego miejsca zamieszkania, długotrwale bezrobotnych, w podeszłym

wieku, byłych wychowanków rodzin zastępczych, placówek opiekul'lczo-wychowawczych i resocjalizacyjnych, niepełnosprawnych, kończących odbywanie kary w systemie terapeutycznym oraz osób, które z przyczyn obiektywnych nie są w stanie przezwyciężyć trudności adaptacyjnych w środowisku.

§ 5. Podmioty, o których mowa w § 1 ust. 1, wykonują także społeczną kontrolę nad wykonywaniem kar,

środków karnych, zabezpieczających i zapobiegawczych w ramach działań prowadzonych lub koordynowanych przez Radę Główną do Spraw Społecznej Readaptacji i Pomocy Skazanym, a także odpowiednie te-

-

4174 -

renowe rady do spraw społecznej readaptacji i pomocy skazanym oraz inne organy uprawnione do prowadzenia kontroli - na zasadach i w zakresie określonym

przez organizatora kontroli.

Poz. 724 i 725

§ 6. Rozporządzenie wchodzi w

1 września 1998 r.

życie

z dniem

Prezes Rady Ministrów: J. Buzek

725

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI

z dnia 20 sierpnia 1998 r.

w sprawie warunków technicznych przeprowadzenia okazania.

Na podstawie art. 173 § 4 ustawy z dnia 6 czerwca

1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89,

poz. 555) zarządza się, co następuje

§ 1. 1. Okazanie odbywa się w siedzibie organu,

który dokonuje tej czynności procesowej, w przystosowanym do tego celu pomieszczeniu.

2. Pomieszczenie, o którym mowa w ust. 1, powinno spełniać warunki umożliwiające osobie przesłuchi­

wanej dokładne przyjrzenie się osobie okazywanej, jej

wizerunkowi lub rzeczy, w szczególności posiadać wła­

ściwe oświetlenie.

§ 2. W szczególnie uzasadnionych przypadkach

można dokonać okazania poza siedzibą, o której mowa

w § 1 ust. 1.

§ 3. Obrońcę oraz pełnomocnika pokrzywdzonego,

jeżeli w

sprawie zostali ustanowieni, powiadamia się

o terminie okazania.

§ 4. Organ dokonujący okazania powinien zapewnić takie warunki, aby osoba przesłuchiwana nie mo-

gła zobaczyć przed okazaniem osoby okazywanej, jej

wizerunku lub rzeczy w sytuacji wskazującej na ich rolę lub znaczenie procesowe.

§ 5. 1. Dokonuje się tylu okazań osób, ich wizerunków lub rzeczy, ile jest osób przesłuchiwanych.

2. Organ dokonujący okazania powinien zapewnić

warunki, aby osoba przesłuchiwana, która brała udział

w okazaniu, nie kontaktowała się z osobami przesłuchi­

wanymi, które nie brały jeszcze udziału w tej czynności .

§ 6. 1. Osoby przybrane do osoby okazywanej po-

winny być w zbliżonym wieku oraz mieć podobny do

niej wzrost, tuszę, ubiór i inne cechy charakterystyczne.

2. Wśród osób przybranych, o których mowa

w ust. 1, nie mogą znajdować się funkcjonariusze organu dokonującego okazania ani osoby znane osobie

przesłuchiwanej.

§ 7. 1. Organ dokonujący okazania powinien zapewnić,

aby wygląd osoby okazywanej nie różnił się

podczas okazania od jej wyglądu podczas zdarzenia

stanowiącego przedmiot postępowania .

2. Jeżeli wygląd osoby okazywanej podczas okazania różni się od jej wyglądu podczas zdarzenia stanowiącego przedmiot postępowania, zamieszcza się

o tym stosowną wzmiankę w protokole czynności.

§ 8. Dokonuje się tylu okazań osoby, ile jest osób

okazywanych.

§ 9. Podczas okazania osoba okazywana wybiera

według swego uznania miejsce w grupie osób przybra-

nych.

§ 10. W uzasadnionych przypadkach organ dokonujący okazania powinien zapewnić warunki do zapoznania się przez osobę przesłuchiwaną ze znakami

szczególnymi osoby okazywanej, w szczególności bliznami i tatuażami.

§ 11. W uzasadnionych przypadkach osoby mogą

być okazywane w ruchu .

§ 12. 1. Okazywania osoby można dokonać także

w sposób wyłączający możliwość rozpoznania osoby

przesłuchiwanej przez osobę okazywaną.

2. Podczas okazania, o którym mowa w ust. 1, mogą być użyte w szczególności: sprzęt elektroniczny, wizjer, lustro obserwacyjne lub inny środek pozwalający

na dokónanie okazania w sposób wykluczający ujawnienie osobom nieuprawnionym tożsamości osoby

przesłuchiwanej.

§ 13. 1. Organ dokonujący okazania wizerunku osoby powinien zapewnić, aby podczas okazania wizerunek ten znajdował się wśród wizerunków innych osób.

Przepisy § 6 stosuje się odpowiednio.

2. Okazanie wizerunku osoby może zostać dokonane również poprzez okazanie osobie przesłuchiwanej

zbioru wizerunków gromadzonych na podstawie odrębnych przepisów.

3. Przez wizerunek osoby rozumie się również zapis

audiowizualny na taśmie wideofonicznej lub innym

nośniku.

4. W wypadku okazania wizerunku osoby, o którym

mowa w ust. 3, przepis ust. 1 stosuje się w miarę moż­

liwości.

§ 14. Podczas okazania rzeczy powinna być ona,

w miarę możliwości, umieszczona wśród innych rzeczy

tego samego rodzaju.

§ 15. Podczas okazania rzeczy może zostać użyty

sprzęt elektroniczny lub inny środek umożliwiający roz-

poznanie rzeczy mimo braku bezpośredniego kontaktu

osoby przesłuchiwanej z okazywaną jej rzeczą.

§ 16. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem

1 września 1998 r.

Minister Sprawiedliwości: H. Suchocka

-

4173 -

Poz. 724

724

ROZPORZĄDZENIE PREZESA RADY MINISTRÓW

z dnia 26 sierpnia 1998 r.

w sprawie określenia zakresu i trybu uczestnictwa podmiotów wymienionych wart. 38 § 1 Kodeksu karnego

wykonawczego w wykonywaniu kar, środków karnych, zabezpieczających i zapobiegawczych, a także

społecznej kontroli nad ich wykonywaniem.

Na podstawie art. 39 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca

1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90,

poz. 557 i Nr 160, poz. 1083) zarządza się, co następuje

czy odpowiadają one warunkom określonym w § 2,

oraz aktualne adresy zamieszkania, wykształcenie

i wykonywany zawód tych osób.