Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 sierpnia 1998 r. w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać instytucje i osoby uprawnione do przeprowadzenia mediacji, zakresu i warunków udostępniania im akt sprawy oraz zasad i trybu sporządzania sprawozdania z przebiegu i wyników postępowania mediacyjnego.

§ 71.1. Jeżeli osoba zwolniona z aresztu śledczego

wymaga leczenia szpitalnego, a jej stan zdrowia nie pozwala na przeniesienie do publicznego zaktadu opieki

zdrowotnej. pozostaje ona na leczeniu w areszcie śled­

czym do czasu, gdy jej stan zdrowia pozwoli na takie

przeniesienie.

2. Przepis ust. 1 ma zastosowanie, jeżeli osoba

zwolniona wyraża zgodę na dalsze leczenie w areszcie

śledczym, co powinno być potwierdzone jej podpisem

w indywidualnej dokumentacji medycznej. W razie niemożności wyrażenia tej zgody przez osobę zwolnioną,

decyzję o pozostawieniu na leczeniu w areszcie śled­

czym podejmuje lekarz.

Poz. 700 i 701

korespondencji, korzystania z aparatów telefonicznych, posiadania przedmiotów w celi, świadczenia

opieki lekarskiej. powiadamiania organu dysponujące ­

go o zakwalifikowaniu do niebezpiecznych oraz o pozostaniu na leczeniu w zaktadzie karnym po zwolnieniu, a także w zakresie udzielania zezwolenia, o którym

mowa wart. 141 § 4 Kodeksu, a ponadto w innych przypadkach, gdy wymaga tego konieczność zabezpieczenia prawidtowego toku postępowania karnego - przepisom niniejszego regulaminu.

2. Tymczasowo aresztowany, o którym mowa

w ust. 1, nie korzysta z przepustek wymienionych

wart. 91 pkt 7 i art. 92 pkt 9 Kodeksu, nagród wymienionych wart. 138 § 1 pkt 7 i 8 Kodeksu i § 47 ust. 1 pkt 6

regulaminu wykonywania kary pozbawienia wolności,

a także zezwolenia na opuszczenie zaktadu karnego

wymienionego wart. 165 § 2 Kodeksu.

3. Organ dysponujący może zarządzić stosowanie

wobec niego również innych przepisów regulaminu

wykonywania tymczasowego aresztowania .

3. O pozostawieniu osoby zwolnionej w areszcie

śledczym z powodu, o którym mowa w ust. 1, zawiada-

§ 74. Przepisy regulaminu stosuje się równie ż do

mia się niezwtocznie sędziego penitencjarnego, organ

rodzinę lub osobę bliską albo osobę wskazaną przez zwolnionego.

1) osoby pozbawionej wolności na terytorium innego

państwa, sprowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w charakterze świadka w tocz ącym

się postępowaniu karnym,

dysponujący, a w miarę możliwości -

4. Jeżeli osoba, o której mowa w ust. 1, nie wyraża

zgody na dalsze leczenie w areszcie śledczym, lekarz

aresztu śledczego poucza ją o możliwych następ ­

stwach zdrowotnych odmowy leczenia. Fakt odmowy

powinien być potwierdzony podpisem zwolnionego

w indywidualnej dokumentacji medycznej. a w przypadku odmowy podpisu - notatką stużbową na tę

2) obywatela polskiego skazanego przez sąd państwa

obcego i przekazanego w celu wykonania kary pozbawienia wolności w Rzeczypospolitej Polskiej.

do czasu uprawomocnienia się orzeczenia, o którym mowa wart. 609 Kodeksu postępowania karnego,

okoliczność.

3) tymczasowo

aresztowanego

przebywającego

w areszcie śledczym przed dniem wejścia w życ ie

regulaminu .

§ 72. Jeżeli zwolnienie z aresztu śledczego następu­

je w godzinach wieczornych lub nocnych, osobie zwol nionej zapewnia się, na jej pisemny wniosek, nocleg

w areszcie, oddzielnie od tymczasowo aresztowanych.

Rozdziat 9

Przepisy przejściowe i końcowe

§ 73. 1. Tymczasowo aresztowany, wobec którego

wykonywana jest kara pozbawienia wolności w innej

sprawie, podlega przepisom regulaminu wykonywania kary pozbawienia wolności, a w zakresie widzeń,

§ 75. Tra.ci moc rozporządzenie Ministra Sprawie dliwości z dnia 2 maja

1989 r. w sprawie regulaminu

wykonywania tymczasowego aresztowania (Dz. U.

Nr 31, poz. 167, z 1991 r. Nr 3, poz. 15, z 1994 r. Nr 72,

poz. 321 oraz z 1995 r. Nr 153, poz. 787).

§ 76. Rozporządzeni e wchodzi w

1 września 1998 r.

życie

z dniem

Minister Spraw iedliwości: H. Suchocka

701

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI

z dnia 14 sierpnia 1998 r.

w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać instytucje i osoby uprawnione do przeprowadzenia

mediacji, zakresu i warunków udostępniania im akt sprawy oraz zasad i trybu sporządzania sprawozdania

z przebiegu i wyników postępowania mediacyjnego.

Na podstawie art. 320 § 3 ustawy z dnia 6 czerwca

1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89,

poz. 555) zarządza się, co następuje

§ 1.1 . Sąd lub prokurator może przekazać sprawę,

w celu przeprowadzenia postępowania mediacyjnego

między oskarżonym lub podejrzanym i pokrzywdzo-

-

nym, instytucji, która zgodnie ze swoimi zadan iami statutowymi powołana została do wykonywania zadań

w zakresie

1) resocjalizacji,

2) ochrony interesu społecznego ,

3) ochrony ważnego interesu indywidualnego,

4) ochrony wolności i praw człowieka,

5) została wpisana do wykazu, o którym mowa w § 6,

z zastrzeżeniem ust. 3.

2. Instytucja, o której mowa w ust. 1, powinna posiadać warunki organizacyjne i kadrowe umożliwiające

przeprowadzenie mediacji.

3. Nie wymaga się wpisania do wykazu, o którym

mowa w § 6, instytucji, która zgłosiła gotowość przeprowadzenia postępowania mediacyjnego w konkretnej sprawie.

4. W imieniu instytucji, o której mowa w ust. 1, pomediacyjne prowadzi upoważniony pisemnie przedstawiciel.

stępowanie

§ 2.1. Sąd lub prokurator może przekazać sprawę

w celu przeprowadzenia postępowania mediacyjnego

między oskarżonym lub podejrzanym i pokrzywdzonym osobie godnej zaufania, która

1) posiada obywatelstwo polskie i korzysta w pełni

z praw cywilnych i obywatelskich,

2) ukończyła 26 lat,

3) nie była skazana za popełnienie przestępstwa,

4) posiada odpowiednie doświadczenie życiowe

i umiejętności likwidowania konfliktów oraz wystarczającą do przeprowadzania postępowania

mediacyjnego wiedzę, w szczególności w zakresie

psychologii, pedagogiki, socjologii, resocjalizacji

lub prawa, i daje rękojmię należytego wykonywania obowiązków,

5) została wpisana do wykazu, o którym mowa w § 6,

z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Nie wymaga wpisania do wykazu, o którym mowa w § 6, osoba, która zgłosiła gotowość przeprowa dzenia postępowania mediacyjnego w konkretnej

sprawie.

§ 3. Przedstawiciel instytucji uprawnionej do prze-

prowadzenia

postępowania

odpowiadać

warunkom

Poz. 701

4102 -

mediacyjnego powinien

w § 2 ust. 1

określonym

pkt 1-4.

§ 4. Osoba godna zaufania oraz przedstawiciel instytucji, o której mowa w § 1 ust. 1, zwany jest dalej

"mediatorem" .

§ 5.1. Mediatorem nie może być czynny zawodowo

1) sędzia, prokurator i aplikant sądowy lub prokuratorski oraz inna osoba zatrudniona w sądz i e, w prokuraturze lub w innej instytucji uprawnionej do ści­

gania i karania przestępstw,

2) adwokat, aplikant adwokacki, notariusz i aplikant

notarialny, radca prawny i aplikant radcowski,

3) funkcjonariusz i pracownik Służby Więziennej.

2. Mediatorem nie może być również ławnik sądo­

wy w czasie trwania kadencji.

3. Mediatorem w danej sprawie nie może być osoba, co do której zachodzą okoliczności określone

wart. 40-42 Kodeksu postępowania karnego.

§ 6. W sądzie apelacyjnym prowadzi się wykaz instytucji i osób godnych zaufania uprawnionych do

przeprowadzania postępowania mediacyjnego . Prezes

sądu wpisuje do wykazu instytucję lub osobę wyraża­

jącą gotowość przeprowadzania takiego postępowa ­

nia, po stwierdzeniu spełnienia warunków określonych

odpowiednio w § 1 ust. 1 i 2, w § 2, z zastrzeżeniem § 5

ust. 1 i 2.

§ 7.1. Sąd lub prokurator, kierując sprawę do postępowania

mediacyjnego, udostępnia mediatorowi

informacje z akt sprawy jedynie w zakresie niezbęd­

nym do przeprowadzenia mediacji . Informacje te powinny zawiera ć dane osobowe oska rżonego lub podejrzanego i pokrzywdzonego, określenie czynu za rzucanego oskarżonemu lub podejrzanemu wraz z podaniem jego kwalifikacji prawnej i niezbędnych dla

mediacji okoliczności jego popełnienia.

2. W uzasadnionych przypadkach, na wniosek mediatora, sąd lub prokurator - jeżeli uzna to za niezbędne - może również udostępnić, z zastrzeżeniami,

o których mowa w ust. 3, materiał dowodowy zawarty w aktach sprawy w części dotyczącej oskarżonego

lub podejrzanego, pokrzywdzonego i przestępstwa,

których mediacja dotyczy.

3. Nie udostępnia się mediatorowi , zawartych waktach sprawy, materiałów objętych tajemnicą państwo ­

wą, służbową lub związaną z wykonywaniem zawodu

lub funkcji, materiałów dotyczący c h stanu zdrowia

oskarżonego lub podejrzanego, opinii o nim, danych

o jego karalności oraz pozwalaj ącyc h na ustalenie toż­

samości świadka przesłuchanego w trybie art. 184 Kodeksu postępowania karnego i taki ch, których ujawnienie pokrzywdzonemu mogłoby mie ć wpływ na odpowiedzialność karną innych osk a rżony c h lub podejrzanych w tej sprawie , a ni e ucz e stn icz ąc y c h w postępo ­

waniu mediacyjnym.

4. Udostępnienie akt sprawy może nastąpić tylko

w obecności organu prowadzącego postępowanie.

§ 8.1. Z przeprowadzonego postępowania mediacyjnego mediator sporządza pisemne sprawozdanie,

które niezwłocznie przedstawia organowi, który skierował sprawę do takiego postępowania .

2. Sprawozdanie powinno zawierać

1) sygnaturę akt sprawy i oznaczenie mediatora,

2) określenie miejsca i czasu przeprowadzenia mediacji,

3) oznaczenie stron uczestniczący c h w mediacji oraz

obrońcy i pełnomocnika - jeżeli w niej uczestniczyli,

4) informacje o przebiegu mediacji,

-

4103 -

5) informację o zawarciu lub niezawarciu ugody mię­

dzy stronami,

Poz. 701 i 702

wiąz ań i terminu ich realizacji, podpisana przez strony

i mediatora, stanowi załącznik do sprawozdania z postępowania mediacyjnego.

6) podpis mediatora .

oświadczeń stron, chyba że wyraźnie one tego żądają.

§ 9. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem

1 września 1998 r.

4. Ugoda zawarta między oskarżonym lub podejrzanym a pokrzywdzonym, z podaniem rodzaju zobo-

Minister Sprawiedliwości: H. Suchocka

3. W sprawozdaniu nie należy zamieszczać treści

702

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI

z dnia 18 sierpnia 1998 r.

w sprawie zakresu informacji dotyczących osoby skazanego, przesyłanych przez sąd dyrektorowi zakładu

karnego lub aresztu śledczego.

Na podstawie art. 11 § 3 ustawy z dnia 6 czerwca

1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90,

poz. 557 i Nr 160, poz. 1083) zarządza się, co następu­

je

§ 1. Wraz ze skierowaniem do wykonania orzeczenia skazującego na karę pozbawienia wolności lub

aresztu wojskowego sąd przesyła dyrektorowi zakładu

karnego lub aresztu śledczego posiadane w sprawie in formacje dotyczące osoby skazanego w zakresie okre-

ślonym w wykazie informacji, stanowiącym załącznik

do niniejszego rozporządzenia.

§ 2. Traci moc zarządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 grudnia 1969 r. w sprawie ustalenia wyka -

zu informacji dotyczących osoby skazanego (Dz. Urz.

Min. Sprawiedl. Nr 7, poz. 49).

§ 3. Rozporządz enie wchodzi w życie z dniem

1 wr ześn ia 1998 r.

Minister Sprawiedliwo ści: H. Suchocka

-

4101 -

3. Jako ekwiwalent pomocy pienlęznej. o której

mowa wart. 166 § 3 Kodeksu, tymczasowo aresztowany może otrzymać przy zwolnieniu stosowną do pory

roku odzież, bieliznę, obuwie, bilet na przejazd, a także

artykuty żywnościowe na czas podróży. Decyzję w tym

zakresie podejmuje dyrektor.

Zalącznik

do

ro zporządze nia

Sprawied liw ości

z dnia

18

Mini stra

sierpnia

1998 r. (p oz . 70 2)

Oznaczenie sądu

Sygn. akt ............... / ........... .

Wykaz informacji dotyczących osoby skazanego

1. Imię i nazwisko .................. ... ...... .. .... .. ...... ..... .. ... ...... ........ .. ............... ....... ......... ...... ............ .... .... ...... ....... .............. ... .

2. Numer ewidencyjny PESEL ........... .... ... .... ... ........................ ... ...... .. ..... ..... ... ..... ..... .... .... ...... ......... ......... ....... .......... ...

3. Data i miejsce urodzenia ....... .... ..... ... ... .......... .......... .... .... ..... ... ... .............. ...... .... ........... .... ..... ................................. .

4. Imiona rodziców, nazwisko rodowe matki .... ... ..... ... .. ....... ........ .. ........... ........ .. ......... .... .... ................... ............... .....

5. Obywatelstwo ..... ...................... ..... ... .. .. ....... .. ....... ............ .. ........ ............ ... .. .... ... ....... ..... ..... ..... .... .. ....... ........ ...... .... ..

6. Wykształcenie ... .... ..... .. ....... ... ....... .... ... .. .. ........ ..... .... ....... .... ..... .......... ..... .... ......... ...... .. .............. ........... ...... .... ......... .

7. Zawód wyuczony*) .................... ... .. ... .. .. ..... .. ........ ......... ............. .... ...... ..... ................. ..... ... ..... .... ... ...... ..... ........... .. .. .

*) W odniesieniu do żolnierzy zawodowyc h należy wpi sać "żo lnierz zawodowy", a w wypadku posiadania przez skazanego zawodu ma-

jącego swój odpowiednik w ży c iu cyw ilnym można wpisa ć zawód faktycznie wyu czo ny (np. lekarz, in ż ynier, tokarz, krawiec). W odnie-

sieniu do pozostalych żolnierzy wpisuj e się zawód wyuczony przed powolaniem ich do slużby w ojskowej .