Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 sierpnia 1998 r. w sprawie regulaminu wykonywania tymczasowego aresztowania.
Statutory Text (4 Articles)
§ 103. 1. Jeżeli osoba zwolniona z zakładu karnego
wymaga leczenia szpitalnego, a jej stan zdrowia nie pozwala na przeniesienie do publicznego zakładu opieki
zdrowotnej, pozostaje ona na leczeniu w zakładzie karnym do czasu, gdy jej stan zdrowia pozwoli na takie
przeniesienie.
2. Przepis ust. 1 ma zastosowanie, jeżeli osoba
zwolniona wyraża zgodę na dalsze leczenie w zakładzie
karnym, co powinno być potwierdzone jej podpisem
w indywidualnej dokumentacji medycznej. W razie niemożności wyrażenia tej zgody przez osobę zwolnioną,
decyzję o pozostawieniu na leczeniu w zakładzie karnym podejmuje lekarz.
3. O pozostawieniu osoby zwolnionej w zakładzie
karnym z powodu, o którym mowa w ust. 1, zawiadamia się niezwłocznie sędziego penitencjarnego,
a w miarę możliwości - rodzinę lub osobę bliską albo
osobę wskazaną przez zwolnionego.
nieniu, a także w zakresie udzielania zezwolenia, o którym mowa wart. 141 § 4 Kodeksu, a ponadto w innych
przypadkach, gdy wymaga tego konieczność zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania karnego przepisom regulaminu tymczasowego aresztowania.
2. Skazany, o którym mowa w ust. 1, nie korzysta
z przepustek wymienionych wart. 91 pkt 7 i art. 92 pkt 9
Kodeksu, nagród wymienionych wart. 138 § 1 pkt 7 i 8
Kodeksu i § 47 ust. 1 pkt 6 regulaminu, a także zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego wymienionego
wart. 165 § 2 Kodeksu.
3. Organ, do którego dyspozycji skazany pozostaje,
stosowanie wobec niego również innych przepisów regulaminu wykonywania tymczasowego aresztowania.
może zarządzić
§ 106. Przepisy regulaminu stosuje się również do
1) osoby odbywającej karę orzeczoną za wykroczenie
lub karę porządkową, a także do osoby, wobec której stosowany jest środek przymusu skutkujący pozbawienie wolności,
4. Jeżeli osoba, o której mowa w ust. 1, nie wyraża
zgody na dalsze leczenie w zakładzie karnym, lekarz zakładu karnego poucza ją o możliwych następstwach
zdrowotnych odmowy leczenia. Fakt odmowy powi nien być potwierdzony podpisem zwolnionego w indywidualnej dokumentacji medycznej, a w przypadku odmowy podpisu - notatką służbową na tę okoliczność.
2) skazanego oraz osoby wymienionej w pkt 1, przebywających w zakładzie karnym przed dniem wejścia w życie regulaminu.
§ 107. Tracą moc
§ 104. Jeżeli zwolnienie z zakładu karnego następu
1) rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia
je w godzinach wieczornych lub nocnych, osobie zwol nionej zapewnia się, na jej pisemny wniosek, nocleg
w zakładzie karnym, oddzielnie od skazanych.
2 maja 1989 r. w sprawie regulaminu wykonywania
kary pozbawienia wolności (Dz. U. Nr 31, poz. 166,
z 1991 r. Nr 3, poz. 14, z 1994 r. Nr 72, poz. 320 oraz
z 1995 r. Nr 153, poz. 788),
Rozdział 7
2) zarządzenie
Przepisy przejściowe i końcowe
Ministra
Sprawiedliwości
z
dnia
30 grudnia 1995 r. w sprawie klasyfikacji skazanych
§ 105. 1. Skazany, wobec którego wykonywane jest
tymczasowe aresztowanie w innej sprawie, podlega
przepisom niniejszego regulaminu, a w zakresie widzeń,
korespondencji, korzystania z aparatów telefonicznych,
posiadania przedmiotów w celi, świadczenia opieki lekarskiej, powiadamiania organu, do którego dyspozycji
pozostaje, o zakwalifikowaniu do niebezpiecznych oraz
o pozostaniu na leczeniu w zakładzie karnym po zwol -
oraz organizacji, zakresu działania i trybu postępo
wania komisji penitencjarnych (Dz. Urz. Min. Sprawiedl. z 1996 r. Nr 1, poz. 3).
§ 108. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem
1 września 1998 r.
Minister Sprawiedliwości: H. Suchocka
700
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI
z dnia 12 sierpnia 1998 r.
w sprawie regulaminu wykonywania tymczasowego aresztowania.
Na podstawie art. 249 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca
1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90,
poz. 557 i Nr 160, poz. 1083) zarządza się, co następu
je
Rozdział 1
Przepisy porządkowe
§ 1.1. Przy przyjęciu do aresztu śledczego tymczasowo aresztowany jest obowiązany podać dane oso-
bowe oraz informacje o miejscu zameldowania lub
przebywania bez zameldowania, informacje o uprzedniej karalności, o stanie zdrowia, a także o ciążących na
nim zobowiązaniach alimentacyjnych.
2. Tymczasowo aresztowany jest obowiązany poinrównież o zmianie danych osobowych,
zmianie miejsca zameldowania lub stałego zamieszkania i innych danych niezbędnych do prawidłowego wykonywania tymczasowego aresztowania.
formować
-
4092 -
§ 2. 1. Ty mczasowo aresztowany może rozporzą
dzać , na zasad ac h o k reś l on ych wa rt. 219 Kodeksu ka r-
nego wykon awczego, zwanego da lej " Kodeksem", posiadanym i pie n iędzmi, przedmiotami wartościowymi
i innymi prze dmiotami, po ich uprzedn im przekazan iu
do de pozyt u.
2. Tym czasowo aresztowany jest obowiązany przekazać do depozytu także dokumenty oraz inne przed-
mioty, których nie może posiadać w ce li.
§ 3. 1. Tymczasowo aresztowany, bezzwłocznie po
osadzen iu go w areszcie śledczym, ma prawo wskazać,
które z osób, stowarzyszeń, organizacji lub instytucji
wymienio nych wart. 211 § 2 Kodeksu należy zawiadomić o mi ejscu jego pobytu.
2. Info rmacje o miejscu pobytu tymczasowo aresztowane go, do wskazanych przez niego osób lub podmiotów, o których mowa w ust. 1, wys yła s i ę po złoże
niu podpisu przez tymczasowo aresztowanego na za wiadomi eniu, zgodnie z podan y m adresem.
3. Przep isy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio wobec tym czasowo aresztowanego cudzoziemca .
§ 4. 1. Ty mczasowo aresztowanego przyjętego do
aresztu ś l e dc zego umieszcza się w celi przejśc i owej, na
okres ni ez b ędn y, nie dłużej jednak n i ż na 14 dni, d la
podd ani a go wstępnym badaniom lekarskim, za bi egom san itarnym oraz zapoznania z podsta w owy mi aktami prawny mi doty czącymi w y konyw an ia tymcza sowego aresztowania i porządkiem wewnę tr zn y m aresztu śledc zego . W ce li przejściowej powinien znajdo w ać
się tekst Kodeksu i regu laminu w ykon ywa nia t y mczasowego aresztowania, zwanego dalej "reg ulaminem".
2. Umi eszczenia w celi przejściowej nie stosuje si ę
do tymczasowo aresztowanego przetransportowanego z innego are sztu śledczego albo z a kła du karnego ,
jeżeli był j uż poddany badaniom i zabiegom, o któryc h
mowa w ust. 1.
§ 5. Ty m czasowo aresztowanemu nie w o ln o
1) uc z est ni czyć w grupach organizowanych bez zgody
wł a ś c iwy ch przełożonych,
2) posł u g iwać się wyrazam i lub zwrot ami wu lgarnym i, obe l żywymi albo gwarą przestępców,
3) u prawiać gier hazardowych,
Poz. 700
8) samowolnie zmieniać celi mieszkalnej, miejsca wyznaczonego do spania, stanowiska pracy i miejsca
wykonywania zleconej czynności.
§ 6. Tymczasowo aresztowanego osadza się w wielo osobowej lub jednoosobowej celi mieszkalnej. Cele
m ieszkalne pozostają zamknięte przez całą dobę. Przy
umieszczaniu tymczasowo aresztowanego w oddziale
i ce li , niezależnie od zasad, o których mowa wart. 107,
art. 212, art. 240 i art. 241 Kodeksu, bierze się pod uwagę w szczególno ś ci
1) koni e cz ność oddzielania tymczasowo aresztowanego od skazanych, a także tymczasowo aresztowa nych funkcjonariuszy organów powołanych do
ochrony bezpieczeństwa publicznego albo funkcjona ri uszy i pracowników Służby Więziennej, pra cowników organów wymiaru sprawiedliwości i ści
gania od pozostałych tymczasowo aresztowanych,
2) p o trzebę zapewnienia porządku oraz bezpieczeń
stwa w areszcie śledczym,
3) zalecenia lekarskie, psychologiczne i rehabilitacyjne,
4) potrzebę kształtowania właściwej atmosfery wśród
tym czasowo aresztowanych,
5) konieczność zapobiegania samoagresji i popełnia
niu przestępstw podczas tymczasowego aresztowania .
§ 7.1. W celi wieloosobowej wyznacza się starszego celi , do którego obowiązków należy informowanie
właściwych przełożonych o potrzebach bytowych i sanitarnych tymczasowo aresztowanych oraz o stanie
spr z ętu .
2. W obecności przełożonych oraz osób wizytują
cych areszt śledczy tymczasowo aresztowany powinien stać. Tymczasowo aresztowany, a w celi wieloosobowej starszy celi, podaje swoje imię i nazwisko
osobom wchodzącym do celi .
3. Obowiązków określonych w ust. 2 nie egzekwu je się, gdy tym czasowo aresztowany zostanie od nich
zwolniony przez właściwego przełożonego, w szpita lach i izbach chorych, w czasie pracy i nauczania oraz
w trakcie zajęć kulturalno-oświatowych, sportowych
i wychowania fizycznego, a także zorganizowanych
praktyk i posług religijnych , widzeń, posiłków, spaceru
i spoczynku, których czas ustalono w porządku we-
4) s p o żywać alkoholu oraz używać środków od u rzaj ą
cych lub substancji psychotropowych,
wnętrznym.
5) odm a w iać przyjmowania posiłków dostarcza nych
przez ad m i ni strację aresztu ś l edczeg o , powodowa ć u siebie uszkodzen ia c i ała lub rozstroju zd rowi a, jak również nakłaniać lub pomagać w dokonyw aniu takich czynów - w celu wymuszenia określon ej decyzji lub postępowania,
da ć w celi dokumenty związane z postępowaniem, któ-
6) wykonywa ć tatuaży i zezwalać na ich wykon ywan ie
na so bie, j ak również n akłaniać lub pomagać w dokonywaniu tak ich czynów,
7)
po rozumiewać się
z osobami postronnymi oraz
osa dzony m i w innej celi, jeżeli naruszałoby to ustalony w areszcie porządek,
§ 8. 1. Tymczasowo aresztowany ma prawo posia -
rego jest uczestnikiem, artykuły żywnościowe i wyroby
tytoniowe, środki higieny osobistej, przedmioty osobistego użytku, zegarek, listy oraz fotografie członków
ro dziny i innych osób bliskich , przedmioty kultu religijnego, materiały piśmienne, osobiste notatki oraz książ
ki, prasę i gry świetlicowe dostarczone za pośrednic
twem administracji aresztu śledczego.
2. Dyrektor aresztu śledczego , zwany dalej "dyrektorem" , może zezwolić tymczasowo aresztowanemu na
pos iadanie w celi odbiornika radiowego i telewizora
oraz innych przedmiotów, w tym także podnoszących
-
11) dni, godziny i miejsce odprawiania nabo żeństw,
spotkań religijnych oraz nauczania religii ,
12) częstotliwość, terminy, miejsce i sposób dokonywania zakupów artykułów żywnościowych i wyrobów tytoniowych oraz przedmiotów dopuszczonych do sprzedaży w areszcie śledczym,
13) sposób przyjmowania i wydawania paczek,
14) dni, godziny i miejsce bezpośredniego kontaktowa nia się z przedstawicielami podmiotów, o których
mowa wart. 38 § 1 Kodeksu ,
15) osoby upoważnione do przyznawania ulg ora z wymierzania kar dyscyplinarnych .
3. Tekst porządku wewnętrznego powinien zna jdować się w każdej celi. Na prośbę tymczasowo areszto-
wanego udostępnia się mu Kodeks oraz wydane na jego podstawie akty wykonawcze .
§ 13.1 . Tymczasowo aresztowany ma prawo bezpośredniego zwracania się do przełożonych oraz osób wi zytujących areszt śledczy ze sprawami związanymi
z wykonywaniem tymczasowego aresztowania, a także
ze sprawami osobistymi.
2. Cele i inne pomieszczenia w areszcie śledczym,
w których tymczasowo aresztowani przebywają, są wi zytowane przez dyrektora oraz inne osoby przez niego
wyznaczone .
3. Administracja aresztu śledczego może organizować spotkania z grupami tymczasowo aresztowanych,
zwłaszcza w sprawach związanych z warunkami tym czasowego aresztowania, zatrudnieniem i nauczaniem.
§ 14. 1. Tymczasowo aresztowanego informuje się
o możliwości wystąpienia w czasie pobytu w areszc ie
śledczym zagrożeń dla jego bezpieczeństwa osobiste go oraz zetknięcia się z przejawami negatywnych zachowań charakterystycznych dla środowisk przestęp
czych, a także o potrzebie powiadamiania przełożo
nych o zagrożeniach bezpieczeństwa osobistego in nych tymczasowo aresztowanych .
2. Tymczasowo aresztowany jest obowiązany informować niezwłocznie przełożonych o zagrożeniach dla
jego bezpieczeństwa osobistego oraz unikać tych zagrożeń.
§ 15. 1. Tymczasowo aresztowanego poddaje się
badaniom osobopoznawczym, w zakresie niezbędnym
dla zapobiegania wzajemnej demoralizacji tymczasowo aresztowanych oraz zapewnienia porządku i bezpieczeństwa w areszcie. Jeżeli konieczne jest przeprowadzenie badań psychologicznych lub psychiatrycznych, dokonuje się ich na zasadach określonych
wart. 83 § 1 i 2 oraz art. 84 § 3 Kodeksu.
2. O zarządzeniu badań psychiatrycznych zawiada mia się organ dysponujący.
§ 16. Tymczasowo aresztowany, co do którego za rządzono
Poz. 700
4094 -
przeprowadzenie badań psychologicznych
lub psychiatrycznych , jest obowiązany
1) udzielać osobom prowadzącym badania informacji
o stanie zdrowia , przebytych chorobach i urazach
oraz warunkach, w jakich się wychowywał,
2) wykonywać zlecone przez psychologa lub psychia trę czynności niezbędne na potrzeby badania,
3) poddawać się lekarskim oględzinom ciała i innym
niezbędnym badaniom lekarskim .
§ 17.1. Tymczasowo aresztowany dorosły, uprzednio nie karany, wyróżniający się dobrą postawą, może
być umieszczony w celi mieszkalnej, za jego zgodą,
wspólnie z młodocianymi, jeżeli jest to uzasadnione
potrzebami oddziaływania na tymczasowo aresztowanych młodocianych.
2. Tymczasowo aresztowany dorosły, który został
zakwalifikowany do tymczasowo aresztowanych niebezpiecznych lub podejrzany jest o popełnienie przestępstwa określonego wart. 117-124, art. 127- 130,
art. 132- 136, art. 140 i 141, art. 148 § 1- 3, art. 151,
art. 156 § 3, art. 158 § 3, art. 166 i 167, art. 170, art. 171
§ 1, art. 197- 204, art. 207- 211, art. 223, art. 247 § 1 i 2,
art. 252 § 1 i 2, art. 258 § 2 i 3 i art. 280 § 2 Kodeksu karnego, nie może być umieszczany wspólnie z tymczasowo aresztowanym młodocianym.
3. Decyzję w sprawie, o której mowa w ust. 1, po dejmuje dyrektor.
§ 18. Wykonując tymczasowe aresztowanie wobec
osób sprawujących pieczę nad dzieckiem do lat 15, do
której wykonywania obowiązani są rodzice, uwzględ
nia się w szczególności potrzebę inicjowania, podtrzymywania i zacieśniania ich więzi uczuciowej z dziećmi,
wywiązywania się z obowiązków alimentacyjnych oraz
świadczenia pomocy materialnej dzieciom, a także
współdziałania z placówkami opiekuńczo -wychowaw
czymi, w których te dzieci przebywają.
§ 19. Dyrektor może dokonywać odstępstw od przewidzianego w regulaminie sposobu wykonywania
tymczasowego aresztowania w zakresie umożliwiają
cym tymczasowo aresztowanym podtrzymywanie
i utrwalanie więzi uczuciowej z rodziną i innymi osobami bliskimi oraz sprawowanie przez nich stałej i bezpośredniej opieki nad dziećmi przebywającymi w domach dla matki i dziecka przy zakładach karnych.
Rozdział 2
Warunki bytowe i opieka zdrowotna
§ 20. Cela mieszkalna powinna być wyposażona
w łóżko dla każdego tymczasowo aresztowanego, od powiednią do liczby tymczasowo aresztowanych ilość
stołów, szafek, taboretów, a także głośnik, środki do
utrzymywania czystości w celi i niezbędne urządzenia
sanitarne, usytuowane w sposób zapewniający ich niekrępujące użytkowanie.
§ 21 . 1. W czasie przeprowadzania czynności procesowych, transportowania oraz w innych uzasadnionych przypadkach tymczasowo aresztowany korzysta
z własnej odzieży, bielizny i obuwia, chyba że są one
nieodpowiednie ze względu na porę roku lub zniszczo-
-
3. Tymczasowo aresztowanego, którego wniosek,
skarga lub prośba są adresowane do niewłaściwego
organu, należy poinformować, jaki organ jest właściwy
do jej rozpatrzenia.
§ 41. Koszty przesłania wniosków, skarg i próśb ponosi tymczasowo aresztowany, a jeżeli nie posiada
środków pieniężnych, otrzymuje od administracji
aresztu śledczego papier, koperty i znaczki pocztowe
poza limitem określonym w § 35.
§ 42. 1. Widzenie trwa 60 minut. O liczbie widzeń
tymczasowo aresztowanego w tym samym dniu decyduje dyrektor.
2. W widzeniu mogą uczestniczyć nie więcej niż
dwie osoby pełnoletnie . Liczba osób niepełnoletnich
posiadających wymaganą zgodę na widzenie nie podlega ograniczeniu. Osoby do lat 15 mogą korzystać
z widzeń tylko pod opieką osób pełnoletnich posiadających zgodę na widzenie.
3. W uzasadnionych przypadkach dyrektor może indywidualnie zezwolić na przedłużenie czasu widzenia.
4. Widzenia odbywają się pod dozorem funkcjonariusza, w sposób uniemożliwiający bezpośredni kontakt
tymczasowo aresztowanego z osobą odwiedzającą.
5. Organ dysponujący może zezwolić na udzielenie
widzenia w sposób inny niż określony w ust. 4.
6. W razie udzielenia widzenia w sposób umożli
wiający bezpośredni kontakt tymczasowo aresztowanego z osobą odwiedzającą, tymczasowo aresztowany
może spożywać artykuły żywnościowe i napoje zakupione przez osoby odwiedzające na terenie aresztu
śledczego.
7. W razie naruszenia przez tymczasowo aresztowanego lub osobę go odwiedzającą ustalonych zasad
odbywania widzenia, może być ono przerwane lub zakończone przed czasem .
8. Zasady odbywania widzeń podaje się do wiadomości, w formie ogłoszenia, osobom odwiedzającym,
w miejscu dostępnym dla odwiedzających.
§ 43. Ograniczenia wynikające z § 42 ust. 1,2 i 4 nie
mają zastosowania do widzeń tymczasowo aresztowanego z osobami wymienionymi wart. 8 § 3 i wart. 105
§ 2 Kodeksu, chyba że organ dysponujący zastrzeże przy
widzeniu obecność swoją lub osoby upoważnionej.
§ 44. Tymczasowo aresztowany nie może korzystać
z aparatu telefonicznego.
Rozdział 4
Zatrudnianie, nauczanie, działalność kulturalno-oświatowa, sportowa i wychowanie fizyczne
§ 45. Przy kierowaniu tymczasowo aresztowanego
do pracy, do której został zobowiązany lub na którą wyraził zgodę, bierze się pod uwagę w szczególności
względy porządku i bezpieczeństwa.
Poz. 700
§ 46. Tymczasowo aresztowanego instruuje się
o sposobie wykonywania przydzielonej pracy, szkoli
w zakresie przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy,
przepisów przeciwpożarowych oraz obsługi maszyn
i urządzeń, a także zapoznaje z podstawowymi zasadami i normami pracy oraz zasadami wynagradzania za
pracę·
§ 47. Tymczasowo aresztowany jest obowiązany
pracować sumiennie i wydajnie, przestrzegać dyscypli-
ny i regulaminu pracy, przepisów porządkowych, przeoraz bezpieczeństwa i higieny pracy,
a także dbać o porządek w miejscu pracy, jak również
o stan obsługiwanych maszyn i urządzeń .
ciwpożarowych
§ 48. Przy zatrudnianiu tymczasowo aresztowanego dyrektor podejmuje decyzję o zatrudnieniu lub decyzję o wycofaniu z zatrudnienia oraz ustala wysokość
wynagrodzenia, jeżeli tymczasowo aresztowanego zatrudnia się na podstawie skierowania do pracy.
§ 49. 1. Tymczasowo aresztowany w okresie urlopu
wypoczynkowego lub zwolnienia od pracy, o którym
mowa wart. 124 w związku z art. 209 Kodeksu, korzysta z następujących uprawnień i ulg
1) dodatkowego zakupu artykułów żywnościowych
i wyrobów tytoniowych oraz przedmiotów dopuszczonych do sprzedaży w areszcie śledczym,
2) dłuższych spacerów,
3) pierwszeństwa lub częstszego udziału w zajęciach
kulturalno-oświatowych, sportowych i wychowania fizycznego.
2. Zakres uprawnień i ulg, o których mowa w ust. 1,
określa dyrektor.
§ 50. 1. Tymczasowo aresztowany może uczestniczyć w
nauczaniu w zakresie szkoły podstawowej, zasadniczej, średniej i zawodowego szkolenia kursowego, jeżeli jest ono prowadzone w wyodrębnionym oddziale zakładu karnego, a nie sprzeciwiają się temu
względy porządku i bezpieczeństwa. Zawodowe szkolenie kursowe może być w całości lub częściowo odpłatne .
2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do tymczasowo aresztowanych przebywających w wyodręb
nionym oddziale aresztu śledczego utworzonym w zakładzie karnym .
§ 51. 1. Tymczasowo aresztowany, który ukończył
szkołę
lub kurs, otrzymuje odpowiednio świadectwo
albo zaświadczenie o ukończeniu
kursu, według wzorów ogólnie obowiązujących, bez
wskazania, że uzyskał je w czasie wykonywania tymczasowego aresztowania.
ukończenia szkoły
2. Tymczasowo aresztowany zwolniony z aresztu
przed zakończeniem roku szkolnego lub
szkolenia kursowego może składać w areszcie egzaminy końcowe, a zwolniony przed okresem klasyfikacji
w szkole otrzymuje zaświadzenie o uczęszczaniu do danej szkoły.
śledczego
-
§ 52. 1. W areszcie śledczym organizuje się zajęcia
kulturalno-oświatowe, sportowe i wychowania fizycz-
nego .
2.
Poz. 700
4098 -
9) zatarcie wszystkich lub niektórych kar dyscyplinar-
nych,
10) przyznanie kwoty pieniężnej lub rzeczy.
Zajęcia
kulturalno-oświatowe
mogą
polegać
w szczególności na
1) udostępnianiu audycji radiowych i telewizyjnych,
2) umożliwianiu korzystania z wypożyczanych lub do-
starczanych książek, prasy i gier oraz zakupywania
ich na własny koszt,
3) uczestniczeniu w zajęciach świetlicowych i kołach
zainteresowań,
4) emisji filmów.
3. Zajęcia sportowe i wychowania fizycznego mogą
polegać w szczególności na
1) uczestniczeniu w zajęciach gimnastycznych i zaję
ciach kół sportowych,
2) uczestniczeniu w zawodach sportowych.
§ 53. W areszcie śledczym można organizować zajęcia kulturalno-oświatowe, sportowe i wychowania fi -
zycznego z udziałem instytucji, organizacji, stowarzyszeń i innych podmiotów oraz osób fizycznych spoza
aresztu śledczego, które mogą być w całości lub czę
ściowo odpłatne.
2. Ulgi określone w § 54 pkt 2, 5, 7 i 8 mogą być
przyznane jednorazowo lub na czas określony, nie dłu
żej jednak niż na trzy miesiące.
3. Udzielenie tymczasowo aresztowanemu zezwolen ia, o którym mowa wart. 141 § 4 Kodeksu i w § 54
ust. 2 pkt 6, wymaga zgody organu dysponującego.
§ 56. Decyzję o przyznaniu ulgi wydaje się na piśmie i podaje do wiadomości tymczasowo aresztowa-
nemu.
§ 57.1. Karę dyscyplinarną umieszczenia w celi izolacyjnej można wymierzyć tymczasowo aresztowanemu , który popełnił przekroczenie naruszające w poważnym stopniu obowiązującą dyscyplinę i porządek.
2. Przed wymierzeniem oraz wykonaniem kary dyscyplinarnej. o której mowa w ust. 1, lekarz lub psycholog wydaje pisemną opinię o zdolności tymczasowo
aresztowanego do odbycia tej kary.
§ 58. O wymierzeniu kary dyscyplinarnej określonej
wart. 222 § 2 pkt 5 Kodeksu zawiadamia się organ dys-
Rozdział 5
ponujący.
Ulgi i kary dyscyplinarne
§ 54. 1. W przypadkach uzasadnionych warunkami
osobistymi, tymczasowo aresztowanemu, na jego
prośbę lub wniosek właściwego przełożonego, przyznaje się ulgi.
§ 59. 1. Karę dyscyplinarną umieszczenia w celi izolacyjnej wykonuje się w wyznaczonej celi, wyposażo
nej w dodatkowe zabezpieczenia techniczno-ochronne.
2. W trakcie wykonywania kary, o której mowa
w ust. 1, tymczasowo aresztowanego pozbawia się
możliwości
2. Ulgami są
1) zezwolenie na indywidualny wystrój celi mieszkal-
nej.
1) korzystania z odbiornika radiowego i telewizyjnego,
2) bezpośredniego uczestniczenia, wspólnie z innymi
tymczasowo aresztowanymi, w nabożeństwach,
spotkaniach religijnych oraz nauce religii,
2) dodatkowy lub dłuższy spacer,
3) zezwolenie na otrzymanie dodatkowej paczki żyw
nościowej
lub otrzymanie paczki
dopuszczalny ciężar,
przekraczającej
4) indywidualne odstępstwo od porządku wewnętrz
nego aresztu śledczego, w zakresie ustalonym
przez dyrektora aresztu śledczego,
5) zezwolenie na częstsze branie udziału w zajęciach
kulturalno-oświatowych,
§ 55. 1. W uzasadnionych przypadkach można przyznać jednorazowo więcej niż jedną ulgę .
sportowych lub wycho-
wania fizycznego,
6) zezwolenie na przekazanie lub otrzymanie od osoby najbliższej upominku,
7) zezwolenie na dłuższe widzenie,
8) zezwolenie na dokonywanie dodatkowych zaku pów artykułów żywnościowych i wyrobów tytoniowych oraz przedmiotów dopuszczonych do sprzeda ży w areszcie śle d czy m,
3) korzystania z udziału w zajęciach kulturalno-oświa
towych, sportowych i wychowania fizycznego,
z wyjątkiem korzystania z książek i prasy,
4) dokonywania zakupów artykułów żywnościowych,
5) otrzymywania paczek żywnościowych,
6) uczestniczenia w nauczaniu i zatrudnieniu poza celą,
7) korzystania z własnej odzieży i obuwia .
§ 60. 1. Decyzja o ukaraniu zawiera określenie przekroczenia popełnionego przez tymczasowo aresztowanego.
2. Decyzję o ukaraniu, uchyleniu, darowaniu, odroczeniu , zamianie, zawieszeniu lub przerwaniu kary dyscy plinarn ej. a ta kże o odstąpieniu od ukarania dyscy-
-
4099 -
plinarnego sporząd za s i ę na piśmie i podaje do wiadomości tymczasowo aresztowanemu .
3. Jeżeli w okresi e zawies zeni a wykonania kary
dyscyplinarnej tym czasowo aresztowany dopuścił się
ponownie przekroczenia , zawieszona kara ulega wykonaniu, chyba że dyrektor postanowi inaczej .
§ 61. Przed wymierzeniem ora z wykonaniem kar
dyscyplinarnych, określonych wart. 222 § 2 pkt 2 i 3
Kodeksu, tymczasowo aresztowanemu , któremu ze
względu na stan zdrowia zezwolono na dokonywanie
dodatkowych zakup ów artykułów żywnościowych lub
otrzymywanie paczek o większym ciężarze albo korzystającemu z diety, zasięga się opinii lekarza.
Poz. 700
lub stopień demoralizacji stwarzają poważne zagrożenie s'połeczne albo poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa aresztu śledczego , zwanego dalej "tymczasowo aresztowanym niebezpiecznym", osadza się
w wyznaczonym oddziale lub celi aresztu śledczego ,
w warunkach zapewniających ochronę społeczeń
stwa i bezpieczeństwo tego aresztu.
2. W wyznaczonym oddziale lub celi aresztu śled
czego, w warunkach zapewniających ochronę społe
czeństwa i bezpieczeństwo tego aresztu, osadza się
również tymczasowo aresztowanego podejrzanego
o popełnienie przestępstwa w zorganizowanej grupie
albo w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, chyba że szczególne okoliczności przemawiają przeciwko takiemu osadzeniu .
Ro z dział 6
Wykonywanie tymczasowego aresztowania wobec
osób stwarzających poważne zagrożenia społeczne
albo poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa aresztu
śledczego
§ 62. 1. Tymczasowo aresztowanego, który
1) jest podejrzany o popełni e nie przestępstwa o
znacznym stopniu społecznej szkodliwości, a w
szczególnoś c i
a) zamachu na niepodległoś ć lub integralność pań
stwa, Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, konstytucyjny ustrój państwa lub jego naczelne organy albo na jednostkę Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej,
b) ze szczególnym okru c ieństwem,
c) wzięcia lub przetrzymania zakładnika
w związku z wzię c iem zakładnika ,
§ 63. O zakwalifikowaniu tymczasowo aresztowa nego jako niebezpiecznego powiadamia się sędziego
penitencjarnego oraz organ dysponujący.
§ 64. 1. Tymczasowo aresztowanego niebezpiecznego osadza się w oddziale lub celi przeznaczonej dla
takich tymczasowo aresztowanych.
2. Cele mieszkalne oraz miejsca i pomieszczenia
wyznaczone do: pracy, nauki, przeprowadzania space rów, widzeń , odprawiania nabożeństw, spotkań religijnych i nauczania religii oraz zajęć kulturalno-oświato
wych , sportowych i wychowania fizycznego dla tym czasowo aresztowanych niebezpiecznych wyposaża
się w dodatkowe zabezpieczenia techniczno-ochronne.
Cele mieszkalne są częściej kontrolowane niż te, w których osadzeni są tymczasowo aresztowani nie zakwali fikowani do niebezpiecznych .
3. Tymczasowo aresztowany niebezpieczny może
albo
uczyć się, pracować, bezpośrednio uczestniczyć w na-
d) uprowadzeni a statk u wodn ego lub powietrznego,
bożeństwach , spotkaniach religijnych i nauce religii
oraz korzystać z zajęć kulturalno - oświatowych, sportowych i wychowania fizycznego tylko w oddziale, w którym jest osadzony.
e) z użyciem broni palnej, materiałów wybuchowych albo łatwo palnych,
2) podczas uprzedniego lub obecnego pozbaWienia
wolności stwarzał z agro żenie dla bezpieczeństwa
zakładu karnego lub aresztu śledczego w ten sposób, że
a) był organizatorem lub aktywnym uczestnikiem
zbiorowego wystąpienia w areszcie śledczym
lub zakład z ie karnym ,
b) dopuścił się czynnej napaści na funkcjonariusza
publicznego lub inną osobę,
4. Tymczasowo aresztowany niebezpieczny nie
może korzystać z własnej odzieży i obuwia.
5. Poruszanie się tymczasowo aresztowanego niebezpiecznego po terenie aresztu śledczego odbywa się
pod wzmocnionym dozorem i jest ograniczone tylko
do niezbędnych potrzeb.
6. Tymczasowo aresztowanego niebezpiecznego
poddaje się kontroli osobistej przy każdorazowym wyjś c iu i powrocie do celi.
c) był sprawcą gwałtu albo znęcał się nad tymcza sowo aresztowanym , skazanym lub ukaranym,
7. Spacer tymczasowo aresztowanego niebezpiecznego odbywa się w wyznaczonych miejscach pod
wzmocnionym dozorem .
d) uwolnił się lub usiłował uwolnić się z aresztu
śledczego lub zakładu karnego typu zamknięte
go albo podczas konwojowani a poza terenem
takiego aresztu lub zakł a du
8. Sposób osobistego kontaktowania się przedsta wicieli podmiotów określonych wart. 38 § 1 Kodeksu
z tymczasowo aresztowanym niebezpiecznym określa
każdorazowo dyrektor.
- i którego właściwości , warunki osobiste, sposób
zachowania się w trakcie pobytu w areszcie śledczym
9. Widzenia tymczasowo aresztowanego niebezpiecznego odbywają się w wyznaczonych miejscach
-
Dzi ennik Ustaw Nr 111
4100 -
pod w zm ocnionym dozorem. W czasie korzystania
z widzenia w sposób uniemożliwiający bezpośredni
kontakt z osobą odwiedzającą tymczasowo aresztowany nie może spożywać artykułów żywnościowych i napojów, o których mowa w § 42 ust. 6. Tymczasowo
aresztowany niebezpieczny nie może korzystać z widzeń w obecności tymczasowo aresztowanych nie zakwalifikowanych jako niebezpiecznych.
10. Dyrektor powiadamia organ dysponujący o istnieniu poważnego niebezpieczeństwa dla osoby odwiedzającej oraz, że konieczne jest udzielenie widzenia
wyłącznie w sposób uniemożliwiający bezpośredni
kontakt z osobą odwiedzającą.
11 . Na żądanie osoby odwiedzającej widzenia
udziela się w sposób uniemożliwiający bezpośredni
kontakt z tymczasowo aresztowanym niebezpiecznym.
Poz. 700
niając rodzaj i kie r unek nauczania, a także podejmuje decyzje o wycofaniu z nauczania,
2) kwalifikuje tymczasowo aresztowanych jako nie-
bezpiecznych oraz dokonuje, co najmniej raz na
trzy miesiące, weryfikacji decyzji w tym przedmiocie,
3) wyraża opinie w sprawach
a) projektu porządku wewnętrzn ego aresztu śled
czego oraz zmiany tego porządku,
b) innych przekazanych jej przez dyrektora,
4) podejmuje decyzje w sprawie korzystan ia przez
tymczasowo aresztowanego z uprawnień określo
nych wart. 107 Kodeksu oraz zwalnia, na podstawie art. 121 § 4 Kodeksu , z obowiązku pracy.
§ 67 . Komisja penitencjarna ogłasza decyzje oraz
wyraża opinie po wysłuchaniu tymczasowo aresztowa-
Rozdział 7
nego i w jego obecności.
Zadania komisji penitencjarnej w areszcie śledczym
§ 65. 1. Tymczasowo aresztowanego, skazanego
wyrokiem sądu pierwszej instancji, w stosunku do którego sąd nie sprzeciwił się przeniesieniu do zakładu
karnego, a tymczasowo aresztowany wyraził zgodę na
stosowanie względem niego regulaminu wykonywania kary pozbawienia wolności, komisja penitencjarna
klasyfikuje niezwłocznie po otrzymaniu zawiadomienia
o skazaniu.
2. Zgoda tymczasowo aresztowanego, o której mow a w ust. 1, powinna być potwierdzona jego podpisem
w aktach osobowych przed podjęciem pierwszej decyzji klasyfikacyjnej.
3. Tymczasowo aresztowanego, skazanego wyrokiem sądu pierwszej instancji, który nie wyraził zgody
na stosowanie względem niego regulaminu wykonywania kary pozbawienia wolności, komisja penitencjarna kwalifikuje do tymczasowo aresztowanych, którzy mogą być przeniesieni do zakładu karnego z oddziałem aresztu śledczego.
4. Do celów przenoszenia tymczasowo aresztowa nych , o których mowa w ust. 3, rodzaje zakładów karnych z oddziałem aresztu śledczego oznacza się literami
1) zakład karny dla młodocianych -
TA/M ,
2) zakład karny dla odbywających karę po raz pierw-
szy -
TA/P,
3) zakład karny dla recydywistów penitencjarnych -
TA/R,
4) zakład karny dla odbywających karę aresztu wojskowego - TA/W.
5. Decyzje, o których mowa w ust. 1 i 3, obowiązu
ją po upływie 14 dni od wydania wyroku .
§ 66. Komisja penitencjarna, oprócz zadań wymienionych w § 65
1) kwalifikuje tymczasowo aresztowanych do nauczania w szkołach i na kursach, określając albo zmie-
Rozdział 8
Przygotowanie tymczasowo aresztowanego
do zwolnienia z aresztu śledczego
§ 68. Bezpośrednio przed zwolnieniem z aresztu
śledczego
tymczasowo aresztowanemu udziela się
stosownych informacji mających na celu przygotowa nie go do życia po zwolnieniu , w tym także o zakresie
pomocy postpenitencjarnej oraz o instytucjach i orga nach udzielających tej pomocy.
§ 69 . 1. Jeżeli zwalniany tymczasowo aresztowany
jest niezdolny z powodów zdrowotnych do samodziel nego powrotu do miejsca zam eld owania lub miejsca
przebywania bez zameldowania, administracja aresztu
śledczego jest obowiązana w okresie poprzedzającym
zwolnienie nawiązać kontakt z rodziną, osobą bliską
lub wskazaną przez tymczasowo aresztowanego inną
osobą i powiadomić ją o terminie zwolnienia .
2. W przypadku gdy działania administracji aresztu
o których mowa w ust. 1, okazaty się bezskuteczne, administracja aresztu śledczego jest obowiązana udzielić zwalnianemu pomocy w udaniu się
do miejsca zameldowania lub mi ejsca przebywania
bez zameldowania albo publicznego zakładu opieki
zdrowotnej.
śledczego,
§ 70 . 1. Przy zwolnieniu z aresztu śledczego tymczasowo aresztowany otrzymuje, za pokwitowaniem,
znajdujące się w depozycie dokumenty, pieniądze,
przedmioty wartościowe i inne przedmioty, jeżeli nie
zostały zatrzymane albo zajęte w drodze za bezpieczenia lub egzekucji.
2. Tymczasowo aresztowany otrzymuje ponadto
świadectwo zwolnienia z aresztu śledczego, zaświad
czenie o zatrudnieniu, informacje o aktualnych wynikach lekarskich badań diagnostycznych oraz kartę informacyjną z przeprowadzonego leczenia szpitalnego,
a wymagający leczenia - również skierowanie do specjalisty lub do szpitala, jeże li takie są wskazania lekarskie .
-
4101 -
3. Jako ekwiwalent pomocy pienlęznej. o której
mowa wart. 166 § 3 Kodeksu, tymczasowo aresztowany może otrzymać przy zwolnieniu stosowną do pory
roku odzież, bieliznę, obuwie, bilet na przejazd, a także
artykuty żywnościowe na czas podróży. Decyzję w tym
zakresie podejmuje dyrektor.
§ 71.1. Jeżeli osoba zwolniona z aresztu śledczego
wymaga leczenia szpitalnego, a jej stan zdrowia nie pozwala na przeniesienie do publicznego zaktadu opieki
zdrowotnej. pozostaje ona na leczeniu w areszcie śled
czym do czasu, gdy jej stan zdrowia pozwoli na takie
przeniesienie.
2. Przepis ust. 1 ma zastosowanie, jeżeli osoba
zwolniona wyraża zgodę na dalsze leczenie w areszcie
śledczym, co powinno być potwierdzone jej podpisem
w indywidualnej dokumentacji medycznej. W razie niemożności wyrażenia tej zgody przez osobę zwolnioną,
decyzję o pozostawieniu na leczeniu w areszcie śled
czym podejmuje lekarz.
Poz. 700 i 701
korespondencji, korzystania z aparatów telefonicznych, posiadania przedmiotów w celi, świadczenia
opieki lekarskiej. powiadamiania organu dysponujące
go o zakwalifikowaniu do niebezpiecznych oraz o pozostaniu na leczeniu w zaktadzie karnym po zwolnieniu, a także w zakresie udzielania zezwolenia, o którym
mowa wart. 141 § 4 Kodeksu, a ponadto w innych przypadkach, gdy wymaga tego konieczność zabezpieczenia prawidtowego toku postępowania karnego - przepisom niniejszego regulaminu.
2. Tymczasowo aresztowany, o którym mowa
w ust. 1, nie korzysta z przepustek wymienionych
wart. 91 pkt 7 i art. 92 pkt 9 Kodeksu, nagród wymienionych wart. 138 § 1 pkt 7 i 8 Kodeksu i § 47 ust. 1 pkt 6
regulaminu wykonywania kary pozbawienia wolności,
a także zezwolenia na opuszczenie zaktadu karnego
wymienionego wart. 165 § 2 Kodeksu.
3. Organ dysponujący może zarządzić stosowanie
wobec niego również innych przepisów regulaminu
wykonywania tymczasowego aresztowania .
3. O pozostawieniu osoby zwolnionej w areszcie
śledczym z powodu, o którym mowa w ust. 1, zawiada-
§ 74. Przepisy regulaminu stosuje się równie ż do
mia się niezwtocznie sędziego penitencjarnego, organ
rodzinę lub osobę bliską albo osobę wskazaną przez zwolnionego.
1) osoby pozbawionej wolności na terytorium innego
państwa, sprowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w charakterze świadka w tocz ącym
się postępowaniu karnym,
dysponujący, a w miarę możliwości -
4. Jeżeli osoba, o której mowa w ust. 1, nie wyraża
zgody na dalsze leczenie w areszcie śledczym, lekarz
aresztu śledczego poucza ją o możliwych następ
stwach zdrowotnych odmowy leczenia. Fakt odmowy
powinien być potwierdzony podpisem zwolnionego
w indywidualnej dokumentacji medycznej. a w przypadku odmowy podpisu - notatką stużbową na tę
2) obywatela polskiego skazanego przez sąd państwa
obcego i przekazanego w celu wykonania kary pozbawienia wolności w Rzeczypospolitej Polskiej.
do czasu uprawomocnienia się orzeczenia, o którym mowa wart. 609 Kodeksu postępowania karnego,
okoliczność.
3) tymczasowo
aresztowanego
przebywającego
w areszcie śledczym przed dniem wejścia w życ ie
regulaminu .
§ 72. Jeżeli zwolnienie z aresztu śledczego następu
je w godzinach wieczornych lub nocnych, osobie zwol nionej zapewnia się, na jej pisemny wniosek, nocleg
w areszcie, oddzielnie od tymczasowo aresztowanych.
Rozdziat 9
Przepisy przejściowe i końcowe
§ 73. 1. Tymczasowo aresztowany, wobec którego
wykonywana jest kara pozbawienia wolności w innej
sprawie, podlega przepisom regulaminu wykonywania kary pozbawienia wolności, a w zakresie widzeń,
§ 75. Tra.ci moc rozporządzenie Ministra Sprawie dliwości z dnia 2 maja
1989 r. w sprawie regulaminu
wykonywania tymczasowego aresztowania (Dz. U.
Nr 31, poz. 167, z 1991 r. Nr 3, poz. 15, z 1994 r. Nr 72,
poz. 321 oraz z 1995 r. Nr 153, poz. 787).
§ 76. Rozporządzeni e wchodzi w
1 września 1998 r.
życie
z dniem
Minister Spraw iedliwości: H. Suchocka
701
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI
z dnia 14 sierpnia 1998 r.
w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać instytucje i osoby uprawnione do przeprowadzenia
mediacji, zakresu i warunków udostępniania im akt sprawy oraz zasad i trybu sporządzania sprawozdania
z przebiegu i wyników postępowania mediacyjnego.
Na podstawie art. 320 § 3 ustawy z dnia 6 czerwca
1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89,
poz. 555) zarządza się, co następuje
§ 1.1 . Sąd lub prokurator może przekazać sprawę,
w celu przeprowadzenia postępowania mediacyjnego
między oskarżonym lub podejrzanym i pokrzywdzo-