Rozporządzenie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 11 sierpnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ochrony przed promieniowaniem szkodliwym dla ludzi i środowiska, dopuszczalnych poziomów promieniowania, jakie mogą występować w środowisku, oraz wymagań obowiązujących przy wykonywaniu pomiarów kontrolnych promieniowania.

§ 3. Jeżeli w otoczeniu obiektu wytwarzającego

elektromagn etyczne promieniowanie niejonizujące

występują takie prom ieniowania o częstotliwościach

zawartych w wię cej niż jednym zakresie częstotliwości,

spośród wymi enionych w kolum nie pierwszej tabeli

załącznika do rozporządzenia, to zasięgi występowania

promieniowania o wartośc iach granicznych wyznacza

się

1) na podstawie wartości średniej gęstości mocy, wyznaczonych zgodnie z zasadą okreś loną w § 16, gdy

urządzenia radiokomunikacyjne, radionawigacyjne, radiolokacyjne pracują w zakresie częstotliwo ­

ści od 300 MHz do 300 GOO MHz,

2) według zasad określonych w § 4, gdy urządzenia

pracują w różnych zakresach częstotliwości z przedziału 0,001 MHz do 300 000 MHz.

§ 4. 1. Zasięg występowania elektromagnetycznego prom ieniowania o wartościach dopuszczalnych, dla

zakresu częstotliwości 0,1 MHz-300 000 MHz, wyznacza się korzystając z wzoru

Poz. 676

Eg, Hg -

wartości dopuszczalne elektroma gnetyczne-

go promieniowania niejonizują cego, zgodnie z kolumnami 2 i 3 tabeli załącz nika.

3. Odl eg ł ość od urządzenia wytwarzającego elektromagnetyczne promieniowanie niejon izujące, dla

której W = 1, określa granicę występowani a promieniowan ia niejonizującego o wartości dopuszczalnej. Odległość , dla której W<1, określa obszar, na któ rym nie występują promieniowania o poziomach wyższyc h od dopuszczalnych.

4. Jeżeli wartość jednego ze składnikó w jest mniejsza niż 5% sumy pozostałych składników, to w wyznaczaniu zasięgów występowania elektrom agnetycznego promieniowania niejonizującego o wa rtościach dopuszczalnych, zgodnie z ust. 1, składnika tego nie

uwzględn ia się.

§ 5. Pomiary kontrolne elektromagnetycznego promieniowania niejonizującego wytwarzan ego przez

obiekty, urządzenia będące źródłami pro mieniowania

wykonywane są

1) bezpośrednio po pierwszym uruchomie niu obiektu, urządzenia ,

2) każdorazowo w

razie zmiany warunków pracy

obiektu, urządzenia, o ile zmiany te mogą mieć

wpływ na zmianę poziomów elektro magnetycznego promieniowania niejonizującego, którego źró­

dłem jest ten obiekt, urządzenie.

§ 6. 1. Pomiary kontrolne elektroma gnetycznego

prom ieniowania niejonizującego w otoczeniu obiektów, urządzeń radiokomunikacyjnyc h, radionawigacyjnych oraz radiolokacyjnych wykonuje się w sposób

umożliwiaj ący

gdzie

wartość wskaźnikowa zasięgu,

W-

E" ... , En' S" ... , Sm - zmierzone lub wyznaczone wartości wypa dkowe natęźeń pól ele ktrycznych oraz

gęstoś ci mocy w poszczególnych zakresach często ­

tliwo ści, zgodnie z kolumną pierwszą tabeli załąc z­

nika ,

Eg" .. ., Egn , Sg,' ... ' Sgm - w~rto.ści dopus~c.zal~e ~Iek­

tromagnetycznego promienIOwania nIeJonIzuJące ­

go w poszczególnych zakresac h częstotliwości,

zgodnie z kolumną pierwszą tabeli załącznika.

2. Zasięg występowania elektro magnetycznego promieniowa nia niejonizującego o wartościach

dopuszczalnych,

dla

zakresu

częstotliwości

0,001 MHz- 0,1 MHz, wyznacza się korzystając z wzoru

E

H

Dg

g

w=-+r:.

H

gdzie

W

-

wartość wska źnikowa zasięgu,

E, H

-

zmierzone lub wyznaczone wartości natężeń

pól elektrycznych i magnetyczn ych ,

1) wyzn aczenie miejsc występowania ele ktromagnetycznego promieniowania niejonizujące go o poziomach dopuszczalnych ,

2) wyznaczenie granic obszarów ograniczonego użyt­

kowania.

2 . Je żeli w otoczeniu obiektów, o których mowa

w ust. 1, występuje elektromagnetyczne promieniowanie niejonizując e wytworzone przez kilka urządzeń nie

pracujących równocze ś nie , to zasięg występowania

promieni owania o poziomach dopuszczaln ych wyzna cza się dla urządzenia lub grupy urząd zeń wytwarzają­

cych takie promieniowanie o poziomach najwyższych.

3. Po miary kontrolne w otoczeniu obiektów, urzą­

dzeń, o których mowa w ust. 1, należy wykonywać podczas pracy wszystkich urządzeń wytwarzających elektromagnetyczne prom ieniowanie niejonizujące w danym zakresie częstotliwości, podanym w kolumnie

pierwszej tabeli załącznika, w warunkach odpowiada jących ich charakterystykom eksploatacyjnym; w przypadku możliwości eksploatacji w kilku rodzajach pracy

- pomiary należy wykonać przy tym ro dzaju pracy,

przy ktorym występuje elektromagnetyczne promieniowanie niejonizujące o najwyższym pozio mie.

-

3811 -

4. Jeżeli emisje o częstotliwościach zawartych

w sąsiednich zakresach częstotliwości promieniowania, podanych w kolumnie pierwszej tabeli załącznika,

są tłumione w sondzie pomiarowej o mniej niż 10 decybeli (dB), to pomiary kontrolne należy przeprowadzać przy wyłączonych urządzeniach nadawczych pra cujących w tych zakresach częstotliwości.

§ 7. Pomiary kontrolne w otoczeniu obiektów, urzą­

dzeń, o których mowa w § 6, przeprowadza się w punk-

tach i pionach pomiarowych; pionem pomiarowym

jest linia pionowa, wzdłuż której przemieszczana jest

sonda aparatury pomiarowej w celu znalezienia maksymalnych lub dopuszczalnych poziomów elektromagnetycznego promieniowania niejonizującego.

§ 8. Pomiary kontrolne w otoczeniu obiektów, urzą­

dzeń, o których mowa w § 6, w przyjętych pionach po-

miarowych wykonuje się w punktach położonych na

wysokościach od 0,3 m do 1,8 m nad powierzchnią ziemi lub nad innymi powierzchniami, na których mogą

przebywać ludzie, przyjmując za wynik pomiaru maksymalny poziom elektromagnetycznego promieniowania niejonizującego. W pobliżu instalacji i elementów

metalowych pomiary kontrolne należy wykonywać

w odległości nie mniejszej niż 0,3 m od tych instalacji

i elementów metalowych.

§ 9 . 1. Pomiary kontrolne w otoczeniu obiektów,

urządzeń, o których mowa w § 6, w punktach i pionach

pomiarowych, o których mowa w § 7, wykonuje się

wzdłuż głównych

oraz pomocniczych kierunków po-

miarowych.

Poz. 676

2) w płaszczyźnie otworu okiennego znajdującego się

od strony źródła elektromagnetycznego promieniowania niejonizującego,

3) w odległości nie mniejszej niż 0,3 m od instalacji telefonicznych, wyłączonych odbiorników radiowych i telewizyjnych, instalacji telewizji kablowej

oraz systemów multimedialnych, a także instalacji

elektrycznych, grzejnych i wodociągowych .

§ 11 . W otoczeniu obiektów, urządzeń radiokomu nikacyjnych długofalowych i średniofalowych

1) główne kierunki pomiarowe ustala się zgodnie z § 9

ust. 2, a kierunki pomocnicze ustala się na kierun kach odpowiadających trzem kierunkom zainstalowanych odciągów i trzem kierunkom pomiędzy tymi odciągami ,

2) pomocnicze kierunki ustala się dodatkowo pod na-

powietrznymi liniami energetycznymi,

3) przyjmuje się pierwszy pion pomiarowy w odległo ­

ści nie większej niż jeden metr od ogrodzenia terenu, na którym zainstalowana jest antena; odległość

pomiędzy pionami pomiarowymi wzdłuż danego

kierunku pomiarowego nie powinna być większa

niż 50 m ,

4) na obszarach zabudowanych dodatkowe piony po-

miarowe dobiera się na terenie zabudowy -

na

dziedzińcach, placach , podwórkach, klatkach scho-

dowych i, w miarę możliwości, w pomieszczeniach

użytkowych i mieszkalnych, ze szczególnym zwróceniem uwagi na miejsca, w których anteny

nadawcze nie są zasłonięte przez budynki.

2. Główne kierunki pomiarowe ustala się wzdłuż

kierunku maksymalnego zasięgu oddziaływania elektromagnetycznego promieniowania niejonizującego

oraz wzdłuż linii prostych łączących urządzenie nadawcze z najbliższymi osiedlami i wolno stojącymi budynkami mieszkalnymi .

§ 12. 1. W otoczeniu obiektów, urządzeń radiokomunikacyjnych krótkofalowych wyposażonych wanteny

3. Pomocnicze kierunki pomiarowe ustala się przy

lokalizacji obiektów, urządzeń, o których mowa w § 6, warunków terenowych występują­

cych na obszarach je otaczających oraz parametrów

technicznych zainstalowanych urządzeń.

2) spolaryzowane poziomo - główne kierunki pomiarowe ustala się wzdłuż kierunków maksymalnego

promieniowania anten , a kierunki pomocnicze na kierunkach odchylonych o ± 30° i ± 60° od kierunków maksymalnego promieniowania anten.

§ 10. 1. Pomiary kontrolne elektromagnetycznego

promieniowania niejonizującego należy przeprowadzać w dodatkowych pionach pomiarowych w budyn kach mieszkalnych oraz na balkonach i tarasach, na

których mogą przebywać ludzie .

2. Jeżeli teren, na którym znajduje się obiekt, urzą­

dzenie radiokomunikacyjne krótkofalowe, jest

uwzględnieniu

2. Pomiary kontrolne, o których mowa w ust. 1,

w dodatkowych pionach pomiarowych, w pomieszczeniach budynków znajdujących się w otoczeniu

obiektów i urządzeń, o których mowa w § 6, wykonuje

1) spolaryzowane pionowo - kierunki pomiarowe

ustala się według zasad określonych w § 11 pkt 1

i 2,

1) ogrodzony - pierwszy pion pomiarowy na ustalonym kierunku dobiera się w pobliżu ogrodzenia terenu, w odległości nie mniejszej niż jeden metr od

tego ogrodzenia,

2) nie ogrodzony - pierwszy pion pomiarowy przyj muje się w odległości jednego metra od podstawy

masztu anteny.

się

3.

1) w środku pomieszczenia, na wysokości od 0,3 m do

1,8 m nad poziomem podłogi,

Odległość

pomiędzy

pionami pomiarowymi

wzdłuż kierunków, o których mowa w ust. 1, nie powin-

na być większa n i ż 10 metrów.

Dzienn ik Usta w Nr 107

-

3812 -

4. Po miary ko ntro lne wzdłuż kierunków, o których

mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, wykonuje się do odległości

100 m od anteny lub do odległości określonej z asię ­

giem występowa nia prom ieniowania o dopuszczalnych poziom ach .

5. Je że li w ot oczeniu obiektów, urządzeń radiokomunikacyjnych krótkofalowych znajdują się wzniesienia o wysoko ś c i a c h zbliżonych do wysokości zainstalowania anten , to na tyc h wzniesieniach wykonuje się

dodatkowo pom iary w odległości do 2 km od tych

obiektów, urząd zeń .

6. W ot ocze niu obiektów, urządzeń radiokomunikacyjnych krótkofal owych na terenach zabudowanych

pomiary wykonuj e się według zasad określonych

w § 11 pkt 4.

§ 13. W ot ocze niu obiektów, urządzeń radiokomu nikacyjnych krótkofalowych, zainstalowanych na bu dynkach mieszkalnych i użytkowych, pomiary elektromagnetycznego promieniowania niejonizującego wykonuje s i ę

1) wzd ł u ż kierunków, o których mowa w § 12, odpowiednio do rod zaju anteny,

2) w po m ieszczeniach przyległyc h do pomieszczeni a,

w któ rym zna j duje się nadajnik,

3) w pomi eszczen iach znajdujących się w bezpośred ­

nim s ąs i e dztwi e nie ekranowanych linii zas i lają­

cych anteny.

§ 14. 1. W ot oczeniu obiektów, urządzeń radiokomunikacyjnych ultrakrótkofalowych, telewizyjnych,

wyposażony c h w anteny

1) o dookóln ej ch arakterystyce promieniowania główne kieru nki pomiarowe ustala się na kierun kach odpow iadających azymutom ścian jednostek

antenowych,

2) kierunkowe - główne kierunki pomiarowe ustala

się na kierunkach maksymalnego promieniowania

anten, a ki erunki pomocnicze ustala się na kierun kach odc hyl onych o ±30° i ±60° od tych kierunków.

Poz. 676

1) do o dl e g łości równej 2,5-krotnej wysokości zainstalowania anteny,

2) do od l e głośc i równej 5-krotnej wysokości zainstalow ania anteny - na wzniesieniach i w budynkach

o wys o kościach z bliżonych do wysokości zainsta low ania anteny.

§ 15. 1. W ot ocze n iu obi ektów, urządzeń rad ioloka cyjnych p racuj ących w zakresie częstotliwości od

300 MHz do 300 000 MHz

1) główne kie runki pomiarowe ustala się wz dłuż kierunku ma ksy malneg o zasięgu oddziaływania elektromag netycz neg o promieniowania niejonizujące­

go,

2) pomocni cze kierunki pomiarowe ustala s i ę wzdłuż

kierunków odchylonych od kierunku, o którym

mowa w pkt 1, o ± 120°, a także wzdłuż prostych łą­

cząc ych ob iekt z n a jbliższymi budynkami mieszkalny mi .

2. Jeżel i tere n, na którym znajduje się obiekt, urzą­

dzenie radi olokacyj ne, jest ogrodzony, pierwszy pion

pomia rowy na ust alonym kierunku ustala się w odległości nie mniejszej ni ż jeden metr od ogrodzenia.

p o m ię dzy pionami pomiarowymi,

kier unków po m iarowych, o których mowa

w ust. 1, nie może b yć w i ęks za ni ż 100 m .

3.

Odle g ł ość

wzdłuż

§ 16. 1. W otocze niu obiektów, urządzeń radiolokacyjnych po dczas pomiarów średniej gęstości mocy fali elektroma gnetycznej

1) spolaryzowanej liniowo - sondę pom i arową należy w wybranym punkcie pomiarowym ustawiać

tak, aby uzyska ć maksymalne wskazania gęstości

mocy pola,

2) spolaryzowanej eliptycznie - sondę pomiarową

należy u st a w iać t ak w wybranym punkcie pomiarow y m, aby u zysk ać maksymalne wskazanie gęsto ­

ści mocy pola (S E1) . Wartość drugiej składowej pola (S E2) stanowi maksymalne wskazanie dla zmienioneg o o kąt 90° ustawienia sondy pomiarowej.

Wartość średniej gęstości mocy pola w danym

pun kcie pom ia rowym jest sumą zmierzonych wartości (S)

2. Je że li teren , na którym znajduje się obiekt, urzą ­

dzenie radio kom un ikacyjne ultrakrótkofalowe, telew izyjne, j est

1) ogrod zony - pierwszy pion pomiarowy przyjmuje

się w odległośc i n ie mniejszej niż jeden metr od te go ogro dze ni a,

2) nie ogrodzony - pierwszy pion pomiarowy przyj muj e s ię w od ległości 10 m od podstawy masztu

anteny.

3. Odleg ł o ść pomiędzy pionami pomiarowymi nie

powinna być wi ększa od 20 m .

4. Po miary wykonu je si ę

2. Jeżeli ró ż ni ca uzyskanej wartości mocy pola S

nie przekracza 20%, t o zasady określonej w ust. 1 pkt 2

nie stosuje się .

§ 17. 1. Je że li ob iekty, urz ąd z enia radiolokacyjne

w warun kach norm alnej eksploatacj i wytwarzają elekt romagnetyczne promieniowanie niejonizujące w postaci niestacjonarnego pola elektromagnetycznego,

to na czas wykonywania pomiaru, mającego na celu

w y znacze n ie śred ni ej wartości gęstości mocy, należy

zmie n ić w aru nki p racy tych obiektów, urządzeń w taki spo sób, aby wytwarz ały one pole sta cjonarne na

kierunku, wzdłu ż któ rego wykonywane są pomiary;

-

3813 -

Poz. 676

wartość średniej gęstości strumienia mocy mikrofalowej w miejscu pomiaru powinna być równa maksymalnej wartości średniej gęstości strumienia mocy

po za ogrodzonym terenem stacji, w odległościach

nie mniejszych niż połowa wysokości ogrodzenia sta cji .

mikrofalowej pola wytwarzanego w znamionowych

warunkach pracy w ciągu całego okresu zmienności

tego pola.

wychodzącą z terenu stacji elektroenergetycznej nale-

4. Każdą linię elektroenergetyczną wchodzącą lub

ż y tra ktować jako odrębną.

2. W celu wyznaczenia występującej w punkcie pomiarowym średniej wartości gęstości mocy pola pochodzącego od wytwarzających niestacjonarne pole

elektromagnetyczne obiektów, urządzeń należy uzyskany w warunkach określonych w ust. 1 wynik pomiaru przemnożyć przez charakteryzujący pole niestacjonarne współczynnik c obliczony według wzoru

30 3dB

c = - --

360

D

6arctg -

c= ___2,"",R~

360

gdzie

c

-

gdy R > 0,8

D2

T )

D2

gdy R ~ 0)8-

A

współczynnik charakteryzujący pole ni estacjo-

narne,

8 3dB D

R

-

A.

-

szerokość wiązk i anteny na poziomie po ł owy

mocy, podana w stopniach,

rozpiętość anteny, podana w metrach ,

odległość pomiędzy osią obrotu anteny a miejscem, dla którego określa się współczynnik

c, podana w metrach,

długość fali , podana w metrach.

§ 18. 1. W otoczeniu obiektów, urządzeń radiokomunikacyjnych amatorskich pomiary wykonuje się do

odległości występowania promieniowania o poziomach dopuszczalnych , uwzględniając typowe miejsca

przebywania ludzi .

2. Piony pomia rowe, w otoczen iu obiektów, o których mowa w ust. 1, przyjmuje się na dz i ed ziń cach , pla cach, podwórkach, klatkach sc hodowych, dachac h bu dynków oraz w pom ieszcze niach mi eszkalnych i użyt­

kowych .

§ 19. 1. Pomiary kontrolne poziom ów elektroma gnetycznego promieniowani a niejon i z u ją ce go w otoczeniu stacji i linii elektroenerg etycz nych wykonu je si ę,

o ile ich napięcie znam ionowe jest równe bądź wyżs ze

niż 110 kV.

2. Pomiary kontrolne, o których mowa w ust. 1,

przeprowadza się w szczególności w tych miejscach,

w których na podstawie uprzednio przeprowadzonych

obliczeń stwierdzono występowanie elektromagnetycznego promieniowania niejonizującego o poziomach zbliżonych do dopuszczalnych poziomów.

3. W otoczeniu stacji elektroenergetycznych pomiary kontrolne elektromagnetycznego promienio wania niejonizującego powinno się przeprowadza ć

§ 20. 1. W otoczeniu stacji i linii elektroenergetycznych pomiary kontrolne pola elektrycznego należy wykonywać

1) nad powierzchnią ziemi lub nad innymi powierzch niami, na których mogą przebywać ludzie, w szczególności dachami, tarasami, balkonami, podesta mi - na wysokości 1,8 m,

2) w pobliżu obiektów budowlanych, w odległości nie

mniejszej niż 1,6 m od ścian tych obiektów.

2. Pomiary kontrolne pola magnetycznego w otoczeniu stacji , linii elektroenergetycznych należy wykonywać w pionach pomiarowych, na wysokościach od

0,3 m do 1,8 m nad powierzc hnią ziemi lub nad innymi

powierzchniami, na których mogą przebywać ludzie,

w szczególności dachami, tarasami , balkonami , podestami .

3. Podczas pomiarów kontrolnych należy nadać osi

pomiarowej sondy takie położenie w stosunku do sta cj i i linii elektroenergetycznych, aby przyrząd pomiarowy wskazywał maksymalne wartości wielkości mierzonej w danym punkcie.

§ 21 . Największą wartość napięcia roboczego linii,

największy prąd roboczy linii , największy zwis przewodówfazowych linii uwzględnia się przy pomiarach kon -

trolnych elektromagnetycznego promieniowania niejonizującego, wytwarzanego przez linie elektroenergetyczne.

§ 22 . Pomiary kontrolne elektromagnetycznego

promien iowania niejon i zujące go, w otoczeniu stacji

i linii elektroenergetycznych , należy wykonywać przy

dobrej pogodzie, bez opadów atmosferycznych.

§ 23. Na czas wykonywania pomiarów kontrolnych

elektromagnetycznego promieniowania niejonizujące­

go z otoczenia linii i stacj i elektroenergetycznych należy usunąć wszystkie przedmioty i obiekty ruchome,

które mogą wpływać na wyniki tych pomiarów.

§ 24. W ot ocze niu obiektów, urządzeń i ź ródeł wytwarzających

elektromagnetyczne promieniowanie

nie wym ienionych w rozporządzeniu,

pomiary kontrolne wykonuje się do odległości określo­

nej występowaniem taki ego promieniowania o poziomach dopuszczalnych .

n i ejonizujące,

§ 25. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.

M inister Ochrony Środowiska , Zasobów Naturalnych

i Leśnictwa: w z. R. Gawlik

-

3814 -

Poz. 676 i 677

-

3810 -

nizującego o częstotliw ości 50 Hz nie może przekraczać

wartości 1 kV/m.

3. Dopuszczalnych poziomów elektro magnetycznego promieniowania niejonizującego, określonych

w załączniku, nie stosuje się w miejscac h niedostęp­

nych dla ludzi .

Załącznik

do rozporządzenia Ministra

Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia11 sierpnia 1998 r.

(poz. 676)

DOPUSZCZALNE POZIOMY ELEKTROMAGNETYCZNEGO PROMIENIOWANIA NIEJONIZUJĄCEGO

CHARAKTERYZOWANE POPRZEZ WARTOŚCI GRANICZNE WIELKOŚCI FIZYCZNYCH

~

Zakres

częstotl iwości

Składowa

Składowa

Gęstość

elektryczna

magnetyczna

mocy

4

Gęstość

prądu

jonowego

promieniowania

Lp.

1

2

3

1

2

3

4

5

6

pola stałe

pola 50 Hz

0,001-0,1 MHz

powyżej 0,1 do 10 MHz

powyżej 10 do 300 MHz

powyżej 300 do 300 000 MHz

16 kV/ m

10 kV/ m

100 V/ m

20 V/ m

7 V/m

8 kA/m

80 A/m

10 A/m

2A/m

-

-

100 nA/m 2

-

-

-

-

-

-

0,1 W/m 2

-

-

-

5

-

Objaśnienia

Wartości graniczne czynników fizycznych charakteryzujących dopuszczalne poziomy promieniowania odpowiadają

a) wartościom skutecznym natężeń pól elektrycznych i magnetycznych o częstotliwości 50 Hz i od 0,001 do

300 MHz,

b) wartościom średnim gęstości mocy pól elektromagnetycznych o częstotli wości powyżej 300 MHz do

300000 MHz.

677

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI

z dnia 28 lipca 1998 r.

w sprawie trybu oraz jednostek i warunków ich współdziałania w zakresie pilotowania pojazdów, których

wymiary, masa lub nacisk osi przekraczają określone wielkości.

Na podstawie art. 129 ust. 5 pkt 3 ustawy z dnia

20 czerwca 1997 r. - Prawo o ru chu drogowym (Dz. U.

Nr 98, poz. 602, Nr 123, poz. 779 i Nr 160, poz. 1086 oraz

z 1998 r. Nr 106, poz. 668) zarządza się, co następuje

4) pojazd pilotujący odpowiednio wyposażony

i oznakowany pojazd samochodowy, przy użyciu

którego zabezpiecza się przejazd pojazdu lub kolumny pojazdów nienormatywnych,

§ 1. Użyte w rozpor ządzeniu określenia oznaczają

5) pilotowanie - zespół czynności wykonywanych na

drodze przez pilotów korzystających z pojazdów pilotujących , które mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa ruchu podczas przejazdu pojazdu nienormatywnego,

1) ustawa - ustawę z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98, poz. 602,

Nr 123, poz. 779 i Nr 160, poz. 1086 oraz z 1998 r.

Nr 106, poz. 668),

2) pojazd nienormatywny - poja zd lub zespół pojazdów (z ładunkiem lub bez ładunku) , którego masa,

naciski osi lub wym iary są większe od dopuszczalnych , przewidzianych dla danej drogi i w przepi sach określających warunki techniczne pojazdów

oraz określonych wart. 61 ust. 6 i 10, a także

wart. 62 ust. 4 ustawy; dotyczy to również kolum ny pojazdów nienorm atywnych ,

osobę bezpośrednio odpowiedzialną za

bezpieczeństwo w czasie przejazdu pojazdu nie-

3) pilot -

normatywnego,

6) organizator transportu - osobę fizyczną lub osobę

prawną albo jednostkę organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej , przygotowującą i przeprowadzającą przejazd pojazdu nienormatywnego,

7) zezwolenie na przejazd pojazdu nienormatywnego

- zezwolenie, o którym mowa wart. 61 ust. 11

ustawy, zwane dalej "zezwoleniem" .

§ 2. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do pilotowania nienormatywnych pojazdów specjalnych

i używanych do celów specjalnych pojazdów Sił Zbroj-