Ustawa z dnia 7 maja 1998 r. o zmianie ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.

W ustawie z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych

(Dz. U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335, Nr 118, poz. 561, Nr 139, poz. 647 i Nr 147, poz. 686 oraz z 1997 r. Nr 82, poz. 518 i Nr 121, poz. 770) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 w ust. 2 po wyrazach „Minister Spraw Wewnętrznych” dodaje się wyrazy „i Administracji”;

2)

w art. 5 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Wysokość odpisu podstawowego może być zwiększona o 6,25% przeciętnego wynagrodzenia

miesięcznego, o którym mowa w ust. 2, na każdą zatrudnioną osobę, w stosunku do której

orzeczono znaczny lub umiarkowany stopień niepełnosprawności.

”

;

3)

w art. 7

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Zwiększenia, o których mowa w ust. 1 pkt 7 i 8, nie dotyczą pracodawców postawionych

w stan upadłości lub likwidacji, z wyłączeniem przedsiębiorstw państwowych likwidowanych

w celu prywatyzacji.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W razie przejścia zakładu pracy w trybie art. 23

”

,

c)

dodaje się ust. 3a-3d w brzmieniu

„

3a.

W razie przejścia zakładu pracy w trybie art. 23

3b.

W razie przejścia zakładu pracy w trybie art. 23

3c.

Zasady podziału środków pieniężnych stanowiących równowartość odpisu podstawowego,

obciążającego koszty pracodawcy przekazującego, dotyczącego roku, w którym następuje

przejście części zakładu pracy, określa porozumienie między pracodawcami.

3d.

Przekazanie środków, o których mowa w ust. 3b i 3c, następuje w terminie 30 dni od

daty przejścia części zakładu pracy, chyba że porozumienie, o którym mowa w ust. 3c,

stanowi inaczej.

”

Ustawa wchodzi w życie w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia.