Ustawa z dnia 8 maja 1998 r. zmieniająca ustawę o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych ustaw, a także o zmianie ustaw: o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników kolejowych i ich rodzin oraz o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

W ustawie z dnia 2 lutego 1996 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych

ustaw

(Dz. U. Nr 24, poz. 110 i z 1997 r. Nr 104, poz. 661) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 25 na końcu kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się wyrazy „nie dotyczy to rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 1974 r. w sprawie niektórych

obowiązków i uprawnień pracowników zatrudnionych w zakładach służby zdrowia (Dz. U.

Nr 51, poz. 326, z 1990 r. Nr 65, poz. 387, z 1991 r. Nr 69, poz. 294, z 1992 r. Nr

20, poz. 79, z 1994 r. Nr 31, poz. 112 oraz z 1995 r. Nr 123, poz. 595), które zachowuje

moc do czasu objęcia pracowników, których dotyczy to rozporządzenie, układem zbiorowym

pracy, nie dłużej jednak niż do dnia 30 września 1999 r.”;

2)

po art. 25 dodaje się art. 25a w brzmieniu

„

Art. 25a.

1.

Z dniem upływu terminu przewidzianego w art. 25, stosunki pracy na podstawie mianowania

nawiązane z pracownikami objętymi

1)

rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 1974 r. w sprawie praw i obowiązków

pracowników kolejowych (Dz. U. z 1993 r. Nr 98, poz. 449),

2)

rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 27 października 1986 r. w sprawie praw i obowiązków

pracowników państwowej jednostki organizacyjnej „Poczta Polska, Telegraf i Telefon”

(Dz. U. Nr 43, poz. 209 i z 1991 r. Nr 63, poz. 267),

przekształcają się w stosunki pracy na podstawie umowy o pracę na czas nie określony,

z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2.

W stosunku do pracowników mianowanych, objętych przed upływem terminu przewidzianego

w art. 25 rozporządzeniami, o których mowa w ust. 1

1)

podlegają wykonaniu prawomocnie orzeczone kary dyscyplinarne, lecz nie wykonane do

tego terminu,

2)

podlegają umorzeniu postępowania dyscyplinarne, które zostały wszczęte, lecz nie zakończone

do tego terminu,

3)

stosuje się dotychczasowe przepisy dotyczące okresu pobierania zasiłku chorobowego,

jeżeli rozpoczęta przed tym terminem niezdolność do pracy z powodu choroby trwa po

tym terminie nieprzerwanie i przypada w czasie pozostawania pracownika w stosunku

pracy.

3.

Do pracowników objętych przed upływem terminu przewidzianego w art. 25 rozporządzeniem,

o którym mowa w ust. 1 pkt 2, stosuje się przepisy wymienione w § 1 ust. 2 tego rozporządzenia

do czasu objęcia tych pracowników układem zbiorowym pracy, nie dłużej jednak niż do

dnia 30 września 1999 r.

4.

Do pracowników, z którymi przed upływem terminu przewidzianego w art. 25 została nawiązana

umowa o pracę na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 1974 r.

w sprawie niektórych praw i obowiązków pracowników skierowanych do pracy za granicą

w celu realizacji budownictwa eksportowego i usług związanych z eksportem (Dz. U.

z 1990 r. Nr 44, poz. 259, z 1991 r. Nr 78, poz. 346 i z 1993 r. Nr 99, poz. 452),

stosuje się przepisy tego rozporządzenia, nie dłużej jednak niż do dnia 30 września

1999 r.

”

W ustawie z dnia 28 kwietnia 1983 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników kolejowych

i ich rodzin

(Dz. U. Nr 23, poz. 99, z 1985 r. Nr 20, poz. 85, z 1990 r. Nr 36, poz. 206, z 1991 r. Nr 104, poz. 450 i z 1997 r. Nr 43, poz. 272) w art. 5 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

w jednostkach organizacyjnych przedsiębiorstwa państwowego «Polskie Koleje Państwowe»,

z wyłączeniem biur projektów kolejowych,

”

.

W ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu

(Dz. U. z 1997 r. Nr 25, poz. 128, Nr 28, poz. 153, Nr 41, poz. 255, Nr 63, poz. 403, Nr 93, poz. 569, Nr 107, poz. 692, Nr 121, poz. 770 i Nr 123, poz. 776) po art. 73a dodaje się art. 73b w brzmieniu

„

Art. 73b.

1.

Okres urlopu bezpłatnego udzielonego pracownikowi na okres skierowania do pracy za

granicą na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 1974 r. w sprawie

niektórych praw i obowiązków pracowników skierowanych do pracy za granicą w celu realizacji

budownictwa eksportowego i usług związanych z eksportem (Dz. U. z 1990 r. Nr 44, poz.

259, z 1991 r. Nr 78, poz. 346 i z 1993 r. Nr 99, poz. 452), a także przypadający

bezpośrednio po zakończeniu tego urlopu okres niezdolności do pracy z powodu choroby

lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną - wlicza się do okresu pracy, od którego

zależą uprawnienia pracownicze, jeżeli pracownik podjął zatrudnienie u macierzystego

pracodawcy w terminie przewidzianym w tym rozporządzeniu.

2.

Okres zatrudnienia za granicą pracownika, który nie pozostawał w stosunku pracy przed

skierowaniem do pracy za granicą na podstawie rozporządzenia, o którym mowa w ust.

1, jest traktowany jak okres zatrudnienia w Polsce w zakresie uprawnień pracowniczych.

Dotyczy to także pracownika, któremu udzielono urlopu bezpłatnego na okres skierowania

do pracy za granicą, a który nie podjął pracy u macierzystego pracodawcy po zakończeniu

pracy za granicą lub podjął pracę u macierzystego pracodawcy, lecz po upływie terminu

przewidzianego w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1.

”

Ustawa wchodzi w życie z dniem 2 czerwca 1998 r.

1.

Z dniem upływu terminu przewidzianego w art. 25, stosunki pracy na podstawie mianowania

nawiązane z pracownikami objętymi

1)

rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 1974 r. w sprawie praw i obowiązków

pracowników kolejowych (Dz. U. z 1993 r. Nr 98, poz. 449),

2)

rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 27 października 1986 r. w sprawie praw i obowiązków

pracowników państwowej jednostki organizacyjnej „Poczta Polska, Telegraf i Telefon”

(Dz. U. Nr 43, poz. 209 i z 1991 r. Nr 63, poz. 267),

przekształcają się w stosunki pracy na podstawie umowy o pracę na czas nie określony,

z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2.

W stosunku do pracowników mianowanych, objętych przed upływem terminu przewidzianego

w art. 25 rozporządzeniami, o których mowa w ust. 1

1)

podlegają wykonaniu prawomocnie orzeczone kary dyscyplinarne, lecz nie wykonane do

tego terminu,

2)

podlegają umorzeniu postępowania dyscyplinarne, które zostały wszczęte, lecz nie zakończone

do tego terminu,

3)

stosuje się dotychczasowe przepisy dotyczące okresu pobierania zasiłku chorobowego,

jeżeli rozpoczęta przed tym terminem niezdolność do pracy z powodu choroby trwa po

tym terminie nieprzerwanie i przypada w czasie pozostawania pracownika w stosunku

pracy.

3.

Do pracowników objętych przed upływem terminu przewidzianego w art. 25 rozporządzeniem,

o którym mowa w ust. 1 pkt 2, stosuje się przepisy wymienione w § 1 ust. 2 tego rozporządzenia

do czasu objęcia tych pracowników układem zbiorowym pracy, nie dłużej jednak niż do

dnia 30 września 1999 r.

4.

Do pracowników, z którymi przed upływem terminu przewidzianego w art. 25 została nawiązana

umowa o pracę na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 1974 r.

w sprawie niektórych praw i obowiązków pracowników skierowanych do pracy za granicą

w celu realizacji budownictwa eksportowego i usług związanych z eksportem (Dz. U.

z 1990 r. Nr 44, poz. 259, z 1991 r. Nr 78, poz. 346 i z 1993 r. Nr 99, poz. 452),

stosuje się przepisy tego rozporządzenia, nie dłużej jednak niż do dnia 30 września

1999 r.

1.

Okres urlopu bezpłatnego udzielonego pracownikowi na okres skierowania do pracy za

granicą na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 1974 r. w sprawie

niektórych praw i obowiązków pracowników skierowanych do pracy za granicą w celu realizacji

budownictwa eksportowego i usług związanych z eksportem (Dz. U. z 1990 r. Nr 44, poz.

259, z 1991 r. Nr 78, poz. 346 i z 1993 r. Nr 99, poz. 452), a także przypadający

bezpośrednio po zakończeniu tego urlopu okres niezdolności do pracy z powodu choroby

lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną - wlicza się do okresu pracy, od którego

zależą uprawnienia pracownicze, jeżeli pracownik podjął zatrudnienie u macierzystego

pracodawcy w terminie przewidzianym w tym rozporządzeniu.

2.

Okres zatrudnienia za granicą pracownika, który nie pozostawał w stosunku pracy przed

skierowaniem do pracy za granicą na podstawie rozporządzenia, o którym mowa w ust.

1, jest traktowany jak okres zatrudnienia w Polsce w zakresie uprawnień pracowniczych.

Dotyczy to także pracownika, któremu udzielono urlopu bezpłatnego na okres skierowania

do pracy za granicą, a który nie podjął pracy u macierzystego pracodawcy po zakończeniu

pracy za granicą lub podjął pracę u macierzystego pracodawcy, lecz po upływie terminu

przewidzianego w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1.