Ustawa z dnia 26 czerwca 1997 r. o zmianie ustawy o gwarancjach wolności sumienia i wyznania oraz o zmianie niektórych ustaw.

W ustawie z dnia 17 maja 1989 r. o gwarancjach wolności sumienia i wyznania

(Dz. U. Nr 29, poz. 155, z 1990 r. Nr 51, poz. 297, Nr 55, poz. 321 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 95, poz. 425 oraz z 1993 r. Nr 7, poz. 34) wprowadza się następujące zmiany

1)

w preambule w pierwszym tiret wyrazy „Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej” zastępuje się wyrazami „Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej”;

2)

w art. 2

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

tworzyć wspólnoty religijne, zwane dalej «kościołami i innymi związkami wyznaniowymi»,

zakładane w celu wyznawania i szerzenia wiary religijnej, posiadające własny ustrój,

doktrynę i obrzędy kultowe,

”

b)

dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

należeć lub nie należeć do kościołów i innych związków wyznaniowych,

”

c)

w pkt 11 na końcu kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 12 w brzmieniu

„

12)

otrzymać pochówek zgodny z wyznawanymi zasadami religijnymi lub z przekonaniami w sprawach

religii.

”

;

3)

art. 8 otrzymuje brzmienie

„

Art. 8.

Kościoły i inne związki wyznaniowe w Polsce działają w konstytucyjnych ramach ustrojowych

Rzeczypospolitej Polskiej; ich sytuację prawną i majątkową regulują przepisy rangi

ustawowej.

”

;

4)

w art. 12

a)

w ust. 1 po wyrazach „związków wyznaniowych” dodaje się wyrazy „, ustanowione według przepisów prawa wewnętrznego kościoła lub innego związku wyznaniowego,”

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Uprawnienia i obowiązki osób duchownych w myśl prawa państwowego określają odrębne

ustawy.

”

;

5)

w art. 13 w ust. 7 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

przeznaczone na cele kultowe, charytatywno-opiekuńcze i oświatowo-wychowawcze, z wyjątkiem

wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych,

”

;

6)

w art. 14

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Jeżeli odrębna ustawa lub ratyfikowana umowa międzynarodowa nie stanowią inaczej,

władze kościoła lub innego związku wyznaniowego powiadamiają w terminie 30 dni właściwy

organ administracji rządowej o zmianie siedziby oraz o objęciu i odwołaniu osób wchodzących

do kierowniczych organów wykonawczych, podając ich imiona i nazwiska, obywatelstwo

i miejsce zamieszkania.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Jeżeli odrębna ustawa lub ratyfikowana umowa międzynarodowa nie stanowią inaczej,

przed objęciem stanowisk, o których mowa w ust. 2 i 3, przez cudzoziemca, władze kościoła

lub innego związku wyznaniowego powinny się upewnić, czy Minister Spraw Wewnętrznych

i Administracji nie wyraża wobec tego zastrzeżeń. Niezgłoszenie zastrzeżeń w terminie

60 dni od daty powiadomienia uważa się za wyrażenie zgody.

”

;

7)

art. 15 otrzymuje brzmienie

„

Art. 15.

W sprawach, o których mowa w art. 14, właściwym organem administracji rządowej jest

1)

odnośnie do jednostek organizacyjnych o zasięgu ogólnopolskim oraz obejmujących swoimi

granicami teren przekraczający granice jednego województwa, a także stanowisk w tych

jednostkach - Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji,

2)

w pozostałych przypadkach - wojewoda.

”

;

8)

po art. 16 dodaje się art. 16a w brzmieniu

„

Art. 16a.

1.

Dla określenia szczegółowych zasad stosunków, o których mowa w art. 16, mogą być zawierane

umowy między właściwymi rzeczowo centralnymi organami administracji rządowej a władzami

poszczególnych kościołów i innych związków wyznaniowych.

2.

Przepisy umowy nie mogą naruszać przepisów ogólnie obowiązującego prawa, a w szczególności

zasady równouprawnienia wszystkich kościołów i innych związków wyznaniowych.

3.

Podpisana umowa zostaje opublikowana w dzienniku urzędowym właściwego ministerstwa.

”

;

9)

w art. 19

a)

w ust. 2

-

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

ustanawiać, kształcić i zatrudniać duchownych,

”

-

skreśla się pkt 16,

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Za wypełnianie funkcji religijnych, o których mowa w ust. 1, nie uznaje się oddziaływania

poprzez badania i eksperymenty psychologiczne.

”

;

10)

po art. 19 dodaje się art. 19a w brzmieniu

„

Art. 19a.

1.

Kościoły i inne związki wyznaniowe mają prawo posiadania, zarządzania oraz zakładania

i poszerzania cmentarzy grzebalnych.

2.

Przepis ust. 1 nie narusza przepisów dotyczących cmentarzy i chowania zmarłych.

”

;

11)

w art. 20 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Nauczanie religii uczniów szkół publicznych i wychowanków przedszkoli publicznych

może odbywać się również w szkołach i przedszkolach na zasadach określonych w odrębnej

ustawie.

”

,

12)

art. 21 otrzymuje brzmienie

„

Art. 21.

1.

Kościoły i inne związki wyznaniowe mają prawo zakładać i prowadzić szkoły i przedszkola

oraz inne placówki oświatowo-wychowawcze i opiekuńczo-wychowawcze na zasadach określonych

w ustawach.

2.

Szkoły, przedszkola oraz inne placówki, o których mowa w ust. 1, będą dotowane przez

państwo lub organy samorządu terytorialnego w przypadkach i na zasadach określonych

w odrębnych ustawach.

”

;

13)

po art. 21 dodaje się art. 21a w brzmieniu

„

Art. 21a.

Działalność służąca celom humanitarnym, charytatywno-opiekuńczym, naukowym i oświatowo-wychowawczym,

podejmowana przez osoby prawne kościołów i innych związków wyznaniowych, jest zrównana

pod względem prawnym z działalnością służącą analogicznym celom i prowadzoną przez

instytucje państwowe.

”

;

14)

w art. 22

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Tworzenie i prowadzenie przez kościoły i inne związki wyznaniowe szkól wyższych, zasady

udzielania im przez państwo pomocy finansowej oraz tryb i zakres uznawania stopni

i tytułów naukowych nadawanych w tych szkołach regulują, na wniosek władz kościołów

lub innych związków wyznaniowych, odrębne ustawy.

”

,

b)

dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Status prawny wydziałów teologicznych na uniwersytetach państwowych regulują odrębne

umowy pomiędzy Ministrem Edukacji Narodowej a władzami kościołów lub innych związków

wyznaniowych,

”

;

15)

w art. 27 w ust. 1 po wyrazach „moralność publiczną” dodaje się wyrazy „władzę rodzicielską”;

16)

dział III otrzymuje brzmienie

„

Dział III

Rejestrowanie kościołów i innych związków wyznaniowych

Art. 30.

Prawo wpisu do rejestru kościołów i innych związków wyznaniowych, zwanego dalej «rejestrem»,

prowadzonego przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, jest realizowane przez

złożenie temu ministrowi, zwanemu dalej «organem rejestrowym», deklaracji o utworzeniu

kościoła lub innego związku wyznaniowego i wniosku o wpis do rejestru.

Art. 31.

1.

Prawo wniesienia wniosku, o którym mowa w art. 30, przysługuje co najmniej 100 obywatelom

polskim posiadającym pełną zdolność do czynności prawnych.

2.

We wniosku, o którym mowa w ust. 1, wnioskodawcy składają listę zawierającą swoje

imiona i nazwiska, daty urodzenia, miejsca zamieszkania, numery i cechy dokumentów

tożsamości oraz składają notarialnie potwierdzone podpisy.

Art. 32.

1.

Wniosek, o którym mowa w art. 30, powinien zawierać

1)

listę, o której mowa w art. 31 ust. 2,

2)

informację o dotychczasowych formach życia religijnego i metodach działania kościoła

lub innego związku wyznaniowego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

3)

informację o podstawowych celach, źródłach i zasadach doktrynalnych, obrzędach religijnych,

4)

adres siedziby kościoła lub innego związku wyznaniowego, imiona i nazwiska, datę urodzenia,

adres zamieszkania, numer i cechy dokumentu tożsamości osób wchodzących do kierowniczych

organów wykonawczych,

5)

statut.

2.

Statut powinien określać w szczególności

1)

nazwę kościoła lub innego związku wyznaniowego różną od nazw innych organizacji,

2)

teren działania i siedzibę władz,

3)

cele działalności oraz formy i zasady ich realizacji,

4)

organy, sposób ich powoływania i odwoływania, zakres kompetencji oraz tryb podejmowania

decyzji,

5)

źródła finansowania,

6)

tryb dokonywania zmian statutu,

7)

sposób reprezentowania na zewnątrz oraz zaciągania zobowiązań majątkowych,

8)

sposób nabywania i utraty członkostwa oraz prawa i obowiązki członków,

9)

sposób powoływania, odwoływania oraz kompetencje osób duchownych, o których mowa w art.

12 ust. 3, o ile kościół lub inny związek wyznaniowy przewiduje tworzenie takich stanowisk,

10)

sposób rozwiązania kościoła lub innego związku wyznaniowego i przeznaczenie pozostałego

majątku.

3.

Jeżeli kościół lub inny związek wyznaniowy przewiduje tworzenie jednostek organizacyjnych,

zakonów lub diakonatów mających osobowość prawną, w statucie powinny być określone

ich nazwy, teren działania, siedziby, zakres uprawnień oraz zasady tworzenia, znoszenia

i przekształcania tych jednostek oraz ich organy, zakres kompetencji, tryb podejmowania

decyzji, sposób powoływania i odwoływania tych organów, sposób reprezentowania na

zewnątrz oraz zaciągania zobowiązań majątkowych.

4.

Jeżeli kościół lub inny związek wyznaniowy stanowi część organizacji o zasięgu międzynarodowym,

w statucie powinny być określone zakres i formy wzajemnych stosunków.

5.

Jeżeli kościół lub inny związek wyznaniowy przewiduje tworzenie jednostek organizacyjnych

bez osobowości prawnej, w statucie powinny być określone nazwy, zasady tworzenia,

znoszenia i przekształcania tych jednostek.

Art. 33.

1.

W trakcie postępowania w sprawie wpisu do rejestru organ rejestrowy może żądać od

wnioskodawców wyjaśnień treści wniosku w zakresie określonym w art. 32, a także zwracać

się do odpowiednich organów państwowych o sprawdzanie prawdziwości zawartych we wniosku

danych.

2.

Jeżeli organ rejestrowy w trakcie postępowania w sprawie wpisu do rejestru stwierdzi

braki lub uchybienia w treści wniosku, w zakresie określonym w art. 32, wyznacza dwumiesięczny

termin ich uzupełnienia, a po upływie tego terminu wydaje decyzję o odmowie wpisu

do rejestru.

3.

Jeżeli wniosek zawiera postanowienia pozostające w sprzeczności z przepisami ustaw

chroniącymi bezpieczeństwo i porządek publiczny, zdrowie, moralność publiczną, władzę

rodzicielską albo podstawowe prawa i wolności innych osób, organ rejestrowy wydaje

decyzję o odmowie wpisu do rejestru.

4.

Decyzje, o których mowa w ust. 2 i 3, powinny być wydane w terminie 3 miesięcy od

daty wszczęcia postępowania o wpis do rejestru. Od decyzji tych przysługuje prawo

skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego w trybie przepisów Kodeksu postępowania

administracyjnego.

Art. 34.

1.

Jeżeli nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 33 ust. 2 i 3, organ rejestrowy wydaje,

w terminie 3 miesięcy od zgłoszenia deklaracji, decyzję o wpisie do rejestru.

2.

Z chwilą wpisu do rejestru kościół lub inny związek wyznaniowy uzyskuje, jako całość,

osobowość prawną oraz korzysta ze wszystkich uprawnień i podlega obowiązkom określonym

w ustawach.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do jednostek organizacyjnych, zakonów i diakonatów,

o których mowa w art. 32 ust. 3.

4.

Do kościołów i innych związków wyznaniowych wpisanych do rejestru stosuje się odpowiednio

przepisy art. 14 i 15.

Art. 35.

1.

Zmiany statutu kościoła lub innego związku wyznaniowego wpisanego do rejestru dokonuje

się w trybie obowiązującym przy ich rejestrowaniu.

2.

Organ rejestrowy może domagać się aktualizacji danych warunkujących wpis do rejestru,

określonych w art. 32 ust. 1 pkt 2-5.

Art. 36.

1.

Wykreśleniu z rejestru podlega

1)

kościół lub inny związek wyznaniowy, którego sytuacja prawna i majątkowa została uregulowana

w odrębnej ustawie,

2)

kościół lub inny związek wyznaniowy, który zawiadomił organ rejestrowy o zaprzestaniu

swojej działalności,

3)

kościół lub inny związek wyznaniowy, który utracił cechy warunkujące uzyskanie wpisu

do rejestru; dotyczy to w szczególności kościoła lub innego związku wyznaniowego,

który w ciągu 3 lat nie odpowiedział na żądanie organu rejestrowego i nie zaktualizował

wpisów do rejestru w zakresie określonym w art. 32 ust. 1 pkt 4.

2.

Wykreślenie z rejestru następuje na podstawie decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych

i Administracji.

3.

W przypadku decyzji o wykreśleniu z rejestru na podstawie ust. 1 pkt 2, Minister Spraw

Wewnętrznych i Administracji wyznacza likwidatora, stosując odpowiednio przepisy Prawa

o stowarzyszeniach.

4.

Przepis ust. 3 ma również zastosowanie, jeżeli zawiadomienie o zaprzestaniu działalności

kościoła lub innego związku wyznaniowego nie określa likwidatora.

5.

Jeżeli statut kościoła lub innego związku wyznaniowego nie stanowi inaczej, majątek

pozostały po zakończeniu postępowania likwidacyjnego może być przeznaczony wyłącznie

na cele charytatywno-opiekuńcze w drodze decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.

6.

Od decyzji, o których mowa w ust. 2-5, przysługuje prawo skargi do Naczelnego Sądu

Administracyjnego w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

Art. 36a.

1.

Organ rejestrowy lub prokurator może wystąpić do sądu wojewódzkiego o stwierdzenie

niezgodności działania kościoła lub innego związku wyznaniowego z przepisami prawa,

o których mowa w art. 27 ust. 1, lub ze statutem, o którym mowa w art. 32.

2.

W razie stwierdzenia prawomocnym wyrokiem sądu, że działalność kościoła lub innego

związku wyznaniowego rażąco narusza prawo lub postanowienia statutu, organ rejestrowy

wykreśli z rejestru ten kościół lub inny związek wyznaniowy.

Art. 37.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji określa, w drodze rozporządzenia, zasady

i sposób prowadzenia rejestru, dane i informacje podlegające wpisowi, sposób, formę

i termin aktualizacji wpisów do rejestru, warunki udostępniania rejestru, wydawania

wyciągów z rejestru oraz sposób wykreślania kościoła lub innego związku wyznaniowego

z rejestru.

Art. 38.

Przepisy niniejszego działu stosuje się odpowiednio do krajowych organizacji międzykościelnych,

jeżeli mają one mieć osobowość prawną. Do utworzenia takiej organizacji jest wymagana

deklaracja podpisana przez władze co najmniej dwóch działających w Rzeczypospolitej

Polskiej kościołów i innych związków wyznaniowych.

”

;

17)

po dziale III dodaje się dział IIIa w brzmieniu

„

Dział IIIa

Regulacja spraw majątkowych niektórych kościołów

Art. 38a.

1.

Tworzy się Międzykościelną Komisję Regulacyjną, zwaną dalej «Komisją», w celu ostatecznego

uregulowania spraw majątkowych między państwem a kościołami i ich osobami prawnymi,

które zgłosiły roszczenia w trybie i na zasadach określonych w

1)

art. 24-26 ustawy z dnia 13 maja 1994 r. o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Reformowanego

w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 73, poz. 324),

2)

art. 37 ustawy z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Metodystycznego

w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 97, poz. 479),

3)

art. 40-42 ustawy z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Państwa do Kościoła Chrześcijan

Baptystów w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 97, poz. 480),

4)

art. 35 ustawy z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Państwa do Kościoła Adwentystów

Dnia Siódmego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 97, poz. 481).

2.

Roszczenia majątkowe wobec Państwa mogą również zgłaszać do Komisji w terminie do

dnia 31 grudnia 1998 r. kościoły i inne związki wyznaniowe, nie wymienione w ust.

1, a także krajowe organizacje międzykościelne, jeżeli wskażą we wniosku, że na rzecz

Skarbu Państwa przejęto własność nieruchomości lub ich części będących uprzednio własnością

tych kościołów i związków wyznaniowych oraz krajowych organizacji międzykościelnych.

3.

Do oceny dopuszczalności postępowania regulacyjnego w sprawach, o których mowa w ust.

2, mają odpowiednie zastosowanie przepisy ustaw wskazanych w ust. 1 pkt 1-4.

4.

Jeżeli przywrócenie kościelnej osobie prawnej własności nieruchomości nie jest możliwe

z uwagi na trudne do przezwyciężenia przeszkody, przyznaje się jej nieruchomość zamienną,

a jeżeli nie jest to możliwe, osobie tej przyznaje się odszkodowanie ustalone według

przepisów o wywłaszczeniu nieruchomości.

5.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, z mienia których państwowych jednostek

organizacyjnych lub gmin może być wyłączona nieruchomość zamienna lub na którą państwową

jednostkę organizacyjną może być nałożony obowiązek zapłaty odszkodowania.

Art. 38b.

1.

Przedmiotem postępowania regulacyjnego może być również nieodpłatne przekazanie na

własność nieruchomości lub ich części, które były własnością kościelnych osób prawnych

działających do 1945 r. na Ziemiach Zachodnich i Północnych, w celu przywrócenia w nich

sprawowania kultu religijnego, działalności oświatowo-wychowawczej, charytatywno-opiekuńczej

i opiekuńczo-wychowawczej.

2.

W razie niemożności dokonania regulacji, o której mowa w ust. 1, postępowanie ulega

umorzeniu.

Art. 38c.

Majątek nieruchomy, przekazany na własność gminie w trybie ustawy z dnia 10 maja 1990 r.

- Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach

samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191, Nr 43, poz. 253 i Nr 92, poz. 541, z 1991 r.

Nr 34, poz. 151, z 1992 r. Nr 6, poz. 20, z 1993 r. Nr 40, poz. 180, z 1994 r. Nr

1, poz. 3 i Nr 65, poz. 285, z 1996 r. Nr 23, poz. 102 i Nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r.

Nr 9, poz. 43), podlega postępowaniu, o którym mowa w art. 38a i 38b.

Art. 38d.

1.

Liczebność Komisji, szczegółowy tryb postępowania regulacyjnego oraz wynagrodzenie

dla członków Komisji i personelu pomocniczego określa, w drodze zarządzenia, Minister

Spraw Wewnętrznych i Administracji w porozumieniu z władzami kościołów, o których

mowa w art. 38a ust. 1 pkt 1-4.

2.

Komisja rozpatruje sprawy w zespołach orzekających, w skład których wchodzi po dwóch

członków wyznaczonych przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji i władze kościoła

lub związku wyznaniowego, którego wniosek dotyczy.

3.

Postępowanie regulacyjne wszczyna się z chwilą złożenia wniosku w Komisji. Zespół

orzekający po otrzymaniu wniosku o wszczęcie postępowania regulacyjnego bada, czy

jest ono dopuszczalne, a wniosek niedopuszczalny odrzuca.

4.

Postępowania sądowe lub administracyjne dotyczące nieruchomości, w stosunku do których

wszczęto postępowanie regulacyjne, ulegają zawieszeniu, a sądy i organy prowadzące

postępowania administracyjne przekazują ich akta do Komisji.

5.

Uczestnikami postępowania regulacyjnego są, oprócz wnioskodawcy, wszystkie zainteresowane

jednostki państwowe, samorządowe i kościelne.

6.

Uczestnicy postępowania regulacyjnego mogą zawrzeć ugodę przed zespołem orzekającym.

Jeżeli ugoda nie zostanie zawarta, zespół orzekający wydaje orzeczenie.

7.

Regulacja nie może naruszać praw nabytych przez niepaństwowe osoby trzecie, a w szczególności

przez inne kościoły i związki wyznaniowe oraz rolników indywidualnych.

8.

Ugody zawarte przed zespołem orzekającym, jak i orzeczenia uwzględniające wniosek,

powinny określać

1)

stan prawny nieruchomości,

2)

związane z tym stanem obowiązki uczestników postępowania, a w szczególności obowiązek

wydania nieruchomości w wyznaczonym terminie, jeżeli nie znajduje się ona we władaniu

wnioskodawcy,

3)

w razie przyznania odszkodowania, obowiązek i termin zapłaty należnej z tego tytułu

kwoty.

9.

Od orzeczenia zespołu orzekającego nie przysługuje odwołanie.

Art. 38e.

1.

Ugody i orzeczenia mają moc sądowych tytułów egzekucyjnych.

2.

Ugody i orzeczenia stanowią podstawę do dokonywania wpisów w księgach wieczystych

i w ewidencji gruntów.

Art. 38f.

1.

Postępowanie regulacyjne jest wolne od opłat.

2.

Nabycie własności nieruchomości lub ich części na podstawie ugody lub orzeczenia jest

wolne od podatków i opłat z tym związanych, a wynikające z tego wpisy do ksiąg wieczystych

i ich zakładanie są wolne od opłat.

Art. 38g.

1.

Jeżeli zespół orzekający nie uzgodni orzeczenia, zawiadamia o tym pisemnie uczestników

postępowania regulacyjnego.

2.

Uczestnicy postępowania regulacyjnego mogą, w terminie sześciu miesięcy od otrzymania

zawiadomienia, wystąpić o podjęcie zawieszonego postępowania sądowego lub administracyjnego,

a jeżeli nie było ono wszczęte - wystąpić na drogę sądową pod rygorem wygaśnięcia

roszczenia. Przy rozpoznawaniu sprawy sąd stosuje zasady określone w art. 38a i 38b.

”

;

18)

art. 40 otrzymuje brzmienie

„

Art. 40.

Stosunki Państwa z kościołami i innymi związkami wyznaniowymi działającymi na podstawie

wpisu do rejestru mogą być regulowane w drodze odrębnej ustawy.

”

;

19)

w art. 41 skreśla się ust. 1 i oznaczenie ust. 2;

20)

w art. 42 w ust. 4 wyrazy „Ministrem - Kierownikiem Urzędu do Spraw Wyznań” zastępuje się wyrazami „Ministrem Spraw Wewnętrznych i Administracji”;

21)

użyte w pierwszym akapicie preambuły, w art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 3, art. 7 ust.

1, art. 9 ust. 1, art. 10 ust. 1 ustawy, w różnych przypadkach, wyrazy „Polska Rzeczpospolita Ludowa” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „Rzeczpospolita Polska”.

W ustawie z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. Nr 29, poz. 154, z 1990 r. Nr 51, poz. 297, Nr 55, poz. 321 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 95, poz. 425 i Nr 107, poz. 459, z 1993 r. Nr 7, poz. 34, z 1994 r. Nr 1, poz. 3 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 96, poz. 590 i Nr 141, poz. 943) art. 56 otrzymuje brzmienie

„

Art. 56.

Wolne od opłat celnych są przesyłane z zagranicy dla kościelnych osób prawnych dary

1)

przeznaczone na cele kultowe, charytatywno-opiekuńcze i oświatowo-wychowawcze, z wyjątkiem

wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych,

2)

maszyny, urządzenia i materiały poligraficzne oraz papier.

”

W ustawie z dnia 4 lipca 1991 r. o stosunku Państwa do Polskiego Autokefalicznego Kościoła

Prawosławnego

(Dz. U. Nr 66, poz. 287 i Nr 95, poz. 425, z 1993 r. Nr 7, poz. 34 oraz z 1994 r. Nr 1, poz. 3) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 12 dodaje się art. 12a w brzmieniu

„

Art. 12a.

1.

Małżeństwo zawarte w formie przewidzianej prawem wewnętrznym Kościoła wywołuje skutki

cywilne, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.

2.

Osobę duchowną, przed którą składa się oświadczenia o zawarciu małżeństwa, określa

prawo wewnętrzne Kościoła.

”

;

2)

w art. 19

a)

w ust. 3 skreśla się zdanie drugie,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Prawosławne Seminarium Duchowne w Warszawie jest wyższą szkołą teologiczną uprawnioną

do nadawania absolwentom tytułu zawodowego licencjata teologii prawosławnej. Tytuł

ten jest równoważny z tytułem zawodowym licencjata nadawanym przez państwowe szkoły

wyższe.

”

;

3)

art. 41 otrzymuje brzmienie

„

Art. 41.

Wolne od opłat celnych są przesyłane z zagranicy dla kościelnych osób prawnych dary

1)

przeznaczone na cele kultowe, charytatywno-opiekuńcze i oświatowo-wychowawcze, z wyjątkiem

wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych,

2)

maszyny, urządzenia i materiały poligraficzne oraz papier.

”

;

4)

po art. 48 dodaje się art. 48a-48e w brzmieniu

„

Art. 48a.

1.

Wnioski kościelnych osób prawnych wniesione w trybie określonym w art. 47 ust. 1,

w stosunku do których nie zostały zakończone postępowania administracyjne, stają się

przedmiotem postępowania regulacyjnego wszczynanego na wniosek jednej ze stron dotychczasowego

postępowania.

2.

Postępowanie regulacyjne, o którym mowa w ust. 1, przeprowadza Komisja Regulacyjna

do Spraw Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego, zwana dalej «Komisją»,

w skład której wchodzi po dwóch przedstawicieli Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji

oraz Prawosławnego Metropolity Warszawskiego i Całej Polski.

3.

Szczegółowy tryb postępowania regulacyjnego oraz wynagrodzenie dla członków Komisji

i personelu pomocniczego określa, w drodze zarządzenia, Minister Spraw Wewnętrznych

i Administracji w porozumieniu z Prawosławnym Metropolitą Warszawskim i Całej Polski.

4.

Postępowanie regulacyjne wszczyna się z chwilą złożenia wniosku w Komisji.

5.

Postępowanie administracyjne dotyczące nieruchomości, w stosunku do których wszczęto

postępowania regulacyjne, ulegają zawieszeniu, a organy prowadzące te postępowania

przekazują ich akta do Komisji.

6.

Komisja, rozpatrując wnioski, związana jest granicami określonymi w art. 48 ust. 2

i art. 50.

7.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, z mienia których państwowych jednostek

organizacyjnych lub gmin może być wyłączona nieruchomość zamienna lub na którą państwową

jednostkę organizacyjną może być nałożony obowiązek zapłaty odszkodowania.

8.

Uczestnikami postępowania regulacyjnego są, oprócz wnioskodawcy, wszystkie zainteresowane

jednostki państwowe, samorządowe i kościelne.

9.

Uczestnicy postępowania regulacyjnego mogą zawrzeć ugodę przed zespołem orzekającym.

Jeżeli ugoda nie zostanie zawarta, zespół orzekający wydaje orzeczenie.

10.

Regulacja nie może naruszać praw nabytych przez niepaństwowe osoby trzecie, a w szczególności

przez inne kościoły i związki wyznaniowe oraz rolników indywidualnych.

11.

Ugody zawarte przed zespołem orzekającym, jak i orzeczenia uwzględniające wniosek,

powinny określać

1)

stan prawny nieruchomości,

2)

związane z tym stanem obowiązki uczestników postępowania, a w szczególności obowiązek

wydania nieruchomości w wyznaczonym terminie, jeżeli nie znajduje się ona we władaniu

wnioskodawcy,

3)

w razie przyznania odszkodowania - obowiązek i termin zapłaty należnej z tego tytułu

kwoty.

12.

Od orzeczenia zespołu orzekającego nie przysługuje odwołanie.

Art. 48b.

1.

Ugody i orzeczenia mają moc sądowych tytułów egzekucyjnych.

2.

Ugody i orzeczenia stanowią podstawę do dokonywania wpisów w księgach wieczystych

i w ewidencji gruntów.

Art. 48c.

1.

Postępowanie regulacyjne jest wolne od opłat.

2.

Nabycie własności nieruchomości lub ich części na podstawie ugody lub orzeczenia jest

wolne od podatków i opłat z tym związanych, a wynikające z tego wpisy do ksiąg wieczystych

i ich zakładanie są wolne od opłat.

Art. 48d.

1.

Jeżeli zespół orzekający nie uzgodni orzeczenia, zawiadamia o tym pisemnie uczestników

postępowania regulacyjnego.

2.

Uczestnicy postępowania regulacyjnego mogą, w terminie sześciu miesięcy od otrzymania

zawiadomienia, wystąpić o podjęcie zawieszonego postępowania sądowego lub administracyjnego,

a jeżeli nie było ono wszczęte - wystąpić na drogę sądową pod rygorem wygaśnięcia

roszczenia. Przy rozpoznawaniu sprawy sąd stosuje zasady określone w art. 47 ust.

1, art. 48 ust. 2 i art. 50.

Art. 48e.

1.

Na wniosek Kościoła lub jego osób prawnych wojewoda lub inny organ wykonujący w imieniu

Skarbu Państwa prawa wynikające z własności nieruchomości albo organy gmin w zakresie

swoich właściwości - mogą nieodpłatnie przekazać Kościołowi lub jego osobom prawnym

własność nieruchomości lub ich części

1)

jeżeli są one niezbędne do sprawowania kultu religijnego lub działalności kościelnych

osób prawnych w zakresie charytatywno-opiekuńczym lub oświatowo-wychowawczym,

2)

w celu utworzenia lub powiększenia gospodarstwa rolnego parafii działających na Ziemiach

Zachodnich i Północnych, o powierzchni do 15 ha użytków rolnych łącznie dla jednej

parafii.

2.

Przepis art. 46 ust. 4 stosuje się odpowiednio.

”

;

5)

po art. 52 dodaje się art. 52a w brzmieniu

„

Art. 52a.

Wnioski, o których mowa w art. 48e ust. 1, mogą być składane w terminie do dnia 31

grudnia 1998 r.

”

W ustawie z dnia 13 maja 1994 r. o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego

w Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 73, poz. 323) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 12 dodaje się art. 12a w brzmieniu

„

Art. 12a.

1.

Małżeństwo zawarte w formie przewidzianej Zasadniczym Prawem Wewnętrznym Kościoła

wywołuje skutki cywilne, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w Kodeksie rodzinnym

i opiekuńczym.

2.

Osobę duchowną, przed którą składa się oświadczenia o zawarciu małżeństwa, określa

Zasadnicze Prawo Wewnętrzne Kościoła.

”

;

2)

w art. 34 w ust. 6 wyrazy „w ust. 4” zastępuje się wyrazami „w ust. 5”;

3)

art. 35 otrzymuje brzmienie

„

Art. 35.

Wolne od opłat celnych są przesyłane z zagranicy dla kościelnych osób prawnych dary

1)

przeznaczone na cele kultowe, charytatywno-opiekuńcze i oświatowo-wychowawcze, z wyjątkiem

wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych,

2)

maszyny, urządzenia i materiały poligraficzne oraz papier.

”

;

4)

po art. 45 dodaje się art. 45a w brzmieniu

„

Art. 45a.

1.

Na wniosek Kościoła lub jego osób prawnych wojewoda lub inny organ wykonujący w imieniu

Skarbu Państwa prawa wynikające z własności nieruchomości albo organy gmin w zakresie

swoich właściwości - mogą nieodpłatnie przekazać kościołowi lub jego osobom prawnym

własność nieruchomości lub ich części

1)

jeżeli są one niezbędne do sprawowania kultu religijnego lub działalności kościelnych

osób prawnych w zakresie charytatywno-opiekuńczym lub oświatowo-wychowawczym,

2)

w celu utworzenia lub powiększenia gospodarstwa rolnego parafii działających na Ziemiach

Zachodnich i Północnych, o powierzchni do 15 ha użytków rolnych łącznie dla jednej

parafii.

2.

Przepis art. 39 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

”

;

5)

po art. 46 dodaje się art. 46a w brzmieniu

„

Art. 46a.

Wnioski, o których mowa w art. 45a ust. 1, mogą być składane w terminie do dnia 31

grudnia 1998 r.

”

;

6)

w załączniku do ustawy „Wykaz diecezji, parafii i diakonatów Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego

w Rzeczypospolitej Polskiej” w części oznaczonej „I. Diecezja Cieszyńska” wyrazy „Parafia Kowale-Wieszczęta” zastępuje się wyrazami „Parafia Wieszczęta-Kowale”.

Kościół i jego osoby prawne są następcami prawnymi parafii i organizacji metodystycznych

działających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed dniem 1 września 1939 r.

Kościół i jego osoby prawne są następcami prawnymi zborów, organizacji i gmin baptystycznych

działających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed dniem 1 września 1939 r.

W ustawie z dnia 13 maja 1994 r. o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Reformowanego

w Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 73, poz. 324) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 8 dodaje się art. 8a w brzmieniu

„

Art. 8a.

1.

Małżeństwo zawarte w formie przewidzianej Prawem Wewnętrznym Kościoła wywołuje skutki

cywilne, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.

2.

Osobę duchowną, przed którą składa się oświadczenia o zawarciu małżeństwa, określa

Prawo Wewnętrzne Kościoła.

”

;

2)

w art. 19 w ust. 6 wyrazy „w ust. 4” zastępuje się wyrazami „w ust. 5”;

3)

art. 20 otrzymuje brzmienie

„

Art. 20.

Wolne od opłat celnych są przesyłane z zagranicy dla kościelnych osób prawnych dary

1)

przeznaczone na cele kultowe, charytatywno-opiekuńcze i oświatowo-wychowawcze, z wyjątkiem

wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych,

2)

maszyny, urządzenia i materiały poligraficzne oraz papier.

”

;

4)

po art. 26 dodaje się art. 26a i 26b w brzmieniu

„

Art. 26a.

Wnioski kościelnych osób prawnych wniesione w trybie określonym w art. 24 i 26, w stosunku

do których nie zostały zakończone postępowania administracyjne, na wniosek jednej

ze stron w dotychczasowym postępowaniu stają się z mocy prawa przedmiotem postępowania

regulacyjnego, określonego w dziale IIIa ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o gwarancjach

wolności sumienia i wyznania (Dz. U. Nr 29, poz. 155, z 1990 r. Nr 51, poz. 297, Nr

55, poz. 321 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 95, poz. 425, z 1993 r. Nr 7, poz. 34

oraz z 1998 r. Nr 59, poz. 375).

Art. 26b.

1.

Na wniosek Kościoła lub jego osób prawnych wojewoda lub inny organ wykonujący w imieniu

Skarbu Państwa prawa wynikające z własności nieruchomości albo organy gmin w zakresie

swoich właściwości - mogą nieodpłatnie przekazać kościołowi lub jego osobom prawnym

własność nieruchomości lub ich części

1)

jeżeli są one niezbędne do sprawowania kultu religijnego lub działalności kościelnych

osób prawnych w zakresie charytatywno-opiekuńczym lub oświatowo-wychowawczym,

2)

w celu utworzenia lub powiększenia gospodarstwa rolnego parafii działających na Ziemiach

Zachodnich i Północnych, o powierzchni do 15 ha użytków rolnych łącznie dla jednej

parafii.

2.

Przepis art. 23 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

”

;

5)

po art. 27 dodaje się art. 27a w brzmieniu

„

Art. 27a.

Wnioski, o których mowa w art. 26b, mogą być składane w terminie do dnia 31 grudnia

1998 r.

”

;

W ustawie z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Metodystycznego

w Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 97, poz. 479) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 4 otrzymuje brzmienie

„

Art. 4.

Kościół i jego osoby prawne są następcami prawnymi parafii i organizacji metodystycznych

działających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed dniem 1 września 1939 r.

”

;

2)

po art. 11 dodaje się art. 11a w brzmieniu

„

Art. 11a.

1.

Małżeństwo zawarte w formie przewidzianej Prawem Wewnętrznym Kościoła wywołuje skutki

cywilne, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.

2.

Osobę duchowną, przed którą składa się oświadczenia o zawarciu małżeństwa, określa

Prawo Wewnętrzne Kościoła.

”

;

3)

w art. 13 skreśla się ust. 2;

4)

art. 30 otrzymuje brzmienie

„

Art. 30.

Wolne od opłat celnych są przesyłane z zagranicy dla kościelnych osób prawnych dary

1)

przeznaczone na cele kultowe, charytatywno-opiekuńcze i oświatowo-wychowawcze, z wyjątkiem

wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych,

2)

maszyny, urządzenia i materiały poligraficzne oraz papier.

”

;

5)

po art. 36 dodaje się art. 36a w brzmieniu

„

Art. 36a.

1.

Na wniosek kościelnych osób prawnych wszczyna się postępowanie regulacyjne w przedmiocie

nieodpłatnego przekazania na własność nieruchomości lub ich części, będących uprzednio

własnością Episkopalnego Kościoła Metodystycznego (Bischöfliche Methodistische Kirche)

i Społeczności Ewangelickiej (Ewangelische Gemeinschaft), w celu przywrócenia w nich

sprawowania kultu religijnego, działalności oświatowo-wychowawczej, charytatywno-opiekuńczej

i opiekuńczo-wychowawczej.

2.

Wnioski w sprawach, o których mowa w ust. 1, mogą być składane do dnia 31 grudnia

1998 r. na zasadach i w trybie określonych w dziale IIIa ustawy z dnia 17 maja 1989 r.

o gwarancjach wolności sumienia i wyznania (Dz. U. Nr 29, poz. 155, z 1990 r. Nr 51,

poz. 297, Nr 55, poz. 321 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 95, poz. 425, z 1993 r.

Nr 7, poz. 34 oraz z 1998 r. Nr 59, poz. 375).

”

;

6)

w załączniku do ustawy „Wykaz parafii Kościoła Ewangelicko-Metodystycznego w Rzeczypospolitej

Polskiej” wyrazy „Parafia Dąbrówka” zastępuje się wyrazami „Parafia Dąbrówno”.

W ustawie z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Państwa do Kościoła Chrześcijan Baptystów

w Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 97, poz. 480) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 4 otrzymuje brzmienie

„

Art. 4.

Kościół i jego osoby prawne są następcami prawnymi zborów, organizacji i gmin baptystycznych

działających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed dniem 1 września 1939 r.

”

;

2)

w art. 5 w ust. 4 wyrazy „pkt 2-4” zastępuje się wyrazami „pkt 2 i 3”, a wyrazy „- w tym” zastępuje się wyrazami „, w tym”;

3)

po art. 10 dodaje się art. 10a w brzmieniu

„

Art. 10a.

1.

Małżeństwo zawarte w formie przewidzianej Prawem Wewnętrznym Kościoła wywołuje skutki

cywilne, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.

2.

Osobę duchowną, przed którą składa się oświadczenia o zawarciu małżeństwa, określa

Prawo Wewnętrzne Kościoła.

”

;

4)

w art. 12 skreśla się ust. 2;

5)

art. 34 otrzymuje brzmienie

„

Art. 34.

Wolne od opłat celnych są przesyłane z zagranicy dla kościelnych osób prawnych dary

1)

przeznaczone na cele kultowe, charytatywno-opiekuńcze i oświatowo-wychowawcze, z wyjątkiem

wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych,

2)

maszyny, urządzenia i materiały poligraficzne oraz papier.

”

;

6)

po art. 42 dodaje się art. 42a w brzmieniu

„

Art. 42a.

Wnioski kościelnych osób prawnych wniesione w trybie określonym w art. 40, w stosunku

do których nie zostały zakończone postępowania administracyjne, na wniosek jednej

ze stron w dotychczasowym postępowaniu stają się z mocy prawa przedmiotem postępowania

regulacyjnego, określonego w dziale IIIa ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o gwarancjach

wolności sumienia i wyznania (Dz. U. Nr 29, poz. 155, z 1990 r. Nr 51, poz. 297, Nr

55, poz. 321 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 95, poz. 425, z 1993 r. Nr 7, poz. 34

oraz z 1998 r. Nr 59, poz. 375).

”

;

7)

w art. 43 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Wnioski w sprawach, o których mowa w ust. 1, mogą być składane w terminie do dnia

31 grudnia 1998 r.

”

Kościoły i inne związki wyznaniowe w Polsce działają w konstytucyjnych ramach ustrojowych

Rzeczypospolitej Polskiej; ich sytuację prawną i majątkową regulują przepisy rangi

ustawowej.

W ustawie z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Państwa do Kościoła Adwentystów Dnia

Siódmego w Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 97, poz. 481) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 10 dodaje się art. 10a w brzmieniu

„

Art. 10a.

1.

Małżeństwo zawarte w formie przewidzianej Prawem Kościelnym wywołuje skutki cywilne,

jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.

2.

Osobę duchowną, przed którą składa się oświadczenia o zawarciu małżeństwa, określa

Prawo Kościelne.

”

;

2)

w art. 12 skreśla się ust. 2;

3)

art. 29 otrzymuje brzmienie

„

Art. 29.

Wolne od opłat celnych są przesyłane z zagranicy dla kościelnych osób prawnych dary

1)

przeznaczone na cele kultowe, charytatywno-opiekuńcze i oświatowo-wychowawcze, z wyjątkiem

wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych,

2)

maszyny, urządzenia i materiały poligraficzne oraz papier.

”

;

4)

po art. 33 w rozdziale 5 dodaje się art. 33a w brzmieniu

„

Art. 33a.

1.

Nieruchomości lub ich części pozostające w dniu wejścia w życie ustawy we władaniu

Kościoła i jego osób prawnych stają się z mocy prawa ich własnością, o ile nie narusza

to praw niepaństwowych i niesamorządowych osób trzecich; dotyczy to także obiektów

położonych na terenie miasta stołecznego Warszawy.

2.

Stwierdzenie nabycia prawa własności następuje w drodze decyzji wojewody.

3.

Nabycie własności nieruchomości lub ich części na podstawie ust. 1 jest wolne od podatków

i opłat związanych z tym nabyciem, a wynikające z niego wpisy do ksiąg wieczystych

i ich zakładanie jest wolne od opłat.

4.

Postępowanie sądowe i administracyjne dotyczące nieruchomości, o których mowa w ust.

1, ulega zawieszeniu, a sądy lub organy przekazują ich akta organowi, o którym mowa

w ust. 2.

5.

Organ, który wydał decyzję ostateczną określoną w ust. 2, zawiadamia o niej sąd lub

organ, który zawiesił postępowanie, zwracając akta sprawy. Sąd lub organ umorzy postępowanie.

”

;

5)

w art. 34 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przywraca się Kościołowi prawo własności budynku położonego przy ul Tureckiej nr 1

w Warszawie w stanie wolnym od obciążeń oraz roszczeń z tytułu wszelkich nakładów

poniesionych przez jej dotychczasowych użytkowników, jak również z prawem nieodpłatnego

użytkowania wieczystego części działki gruntu oznaczonej ewidencyjnie nr 100 o powierzchni

całkowitej 1 432 m

”

;

6)

po art. 34 dodaje się art. 34a w brzmieniu

„

Art. 34a.

1.

Na wniosek kościelnych osób prawnych wszczyna się postępowanie regulacyjne w przedmiocie

nieodpłatnego przekazania na własność nieruchomości lub ich części, będących uprzednio

własnością Wschodnioniemieckiego Stowarzyszenia Adwentystów Dnia Siódmego (Ostdeutsche

Verband der Gemeinschaft der Siebenten-Tags-Adventisten), reprezentowanego przez Środkowoniemieckie

Towarzystwo Nieruchomości, spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (Mitteldeutsche

Grundstücksgesellschaft mit beschränkter Haftung), w celu przywrócenia w nich kultu

religijnego, działalności oświatowo-wychowawczej, charytatywno-opiekuńczej i opiekuńczo-wychowawczej.

2.

Wnioski w sprawach, o których mowa w ust. 1, mogą być składane do dnia 31 grudnia

1998 r. na zasadach i w trybie określonych w dziale IIIa ustawy z dnia 17 maja 1989 r.

o gwarancjach wolności sumienia i wyznania (Dz. U. Nr 29, poz. 155, z 1990 r. Nr 51,

poz. 297, Nr 55, poz. 321 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 95, poz. 425, z 1993 r.

Nr 7, poz. 34 oraz z 1998 r. Nr 59, poz. 375).

”

;

1.

Małżeństwo zawarte w formie przewidzianej Prawem Wewnętrznym Kościoła wywołuje skutki

cywilne, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.

2.

Osobę duchowną, przed którą składa się oświadczenia o zawarciu małżeństwa, określa

Prawo Wewnętrzne Kościoła.

1.

Małżeństwo zawarte w formie przewidzianej prawem wewnętrznym Kościoła wywołuje skutki

cywilne, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.

2.

Osobę duchowną, przed którą składa się oświadczenia o zawarciu małżeństwa, określa

prawo wewnętrzne Kościoła.

W ustawie z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Państwa do Kościoła Polskokatolickiego

w Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 97, poz. 482) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 9 dodaje się art. 9a w brzmieniu

„

Art. 9a.

1.

Małżeństwo zawarte w formie przewidzianej Prawem Wewnętrznym Kościoła wywołuje skutki

cywilne, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.

2.

Osobę duchowną, przed którą składa się oświadczenia o zawarciu małżeństwa, określa

Prawo Wewnętrzne Kościoła.

”

;

2)

w art. 10 skreśla się ust. 2

3)

art. 28 otrzymuje brzmienie

„

Art. 28.

Wolne od opłat celnych są przesyłane z zagranicy dla kościelnych osób prawnych dary

1)

przeznaczone na cele kultowe, charytatywno-opiekuńcze i oświatowo-wychowawcze, z wyjątkiem

wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych,

2)

maszyny, urządzenia i materiały poligraficzne oraz papier.

”

;

4)

w art. 34 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Wnioski w sprawach, o których mowa w ust. 1, mogą być składane w terminie do dnia

31 grudnia 1998 r.

”

1.

Małżeństwo zawarte w formie przewidzianej Prawem Wewnętrznym Kościoła wywołuje skutki

cywilne, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.

2.

Osobę duchowną, przed którą składa się oświadczenia o zawarciu małżeństwa, określa

Prawo Wewnętrzne Kościoła.

1.

Małżeństwo zawarte w formie przewidzianej prawem wewnętrznym gmin żydowskich wywołuje

skutki cywilne, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.

2.

Osobę duchowną, przed którą składa się oświadczenia o zawarciu małżeństwa, określa

prawo wewnętrzne gmin żydowskich.

W ustawie z dnia 20 lutego 1997 r. o stosunku Państwa do gmin wyznaniowych żydowskich

w Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 41, poz. 251) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 9 dodaje się art. 9a w brzmieniu

„

Art. 9a.

1.

Małżeństwo zawarte w formie przewidzianej prawem wewnętrznym gmin żydowskich wywołuje

skutki cywilne, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.

2.

Osobę duchowną, przed którą składa się oświadczenia o zawarciu małżeństwa, określa

prawo wewnętrzne gmin żydowskich.

”

;

2)

w art. 12 skreśla się ust. 2.

1.

Małżeństwo zawarte w formie przewidzianej Prawem Wewnętrznym Kościoła wywołuje skutki

cywilne, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.

2.

Osobę duchowną, przed którą składa się oświadczenia o zawarciu małżeństwa, określa

Prawo Wewnętrzne Kościoła.

1.

Małżeństwo zawarte w formie przewidzianej Prawem Kościelnym wywołuje skutki cywilne,

jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.

2.

Osobę duchowną, przed którą składa się oświadczenia o zawarciu małżeństwa, określa

Prawo Kościelne.

W ustawie z dnia 20 lutego 1997 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego Mariawitów

w Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 41, poz. 252) w art. 10 skreśla się ust. 2.

1.

Małżeństwo zawarte w formie przewidzianej Prawem Wewnętrznym Kościoła wywołuje skutki

cywilne, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.

2.

Osobę duchowną, przed którą składa się oświadczenia o zawarciu małżeństwa, określa

Prawo Wewnętrzne Kościoła.

1.

Małżeństwo zawarte w formie przewidzianej Prawem Wewnętrznym Kościoła wywołuje skutki

cywilne, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.

2.

Osobę duchowną, przed którą składa się oświadczenia o zawarciu małżeństwa, określa

Prawo Wewnętrzne Kościoła.

W ustawie z dnia 20 lutego 1997 r. o stosunku Państwa do Kościoła Starokatolickiego

Mariawitów w Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 41, poz. 253) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 8 dodaje się art. 8a w brzmieniu

„

Art. 8a.

1.

Małżeństwo zawarte w formie przewidzianej prawem wewnętrznym Kościoła wywołuje skutki

cywilne, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.

2.

Osobę duchowną, przed którą składa się oświadczenia o zawarciu małżeństwa, określa

prawo wewnętrzne Kościoła.

”

;

2)

w art. 10 skreśla się ust. 2.

1.

Małżeństwo zawarte w formie przewidzianej prawem wewnętrznym Kościoła wywołuje skutki

cywilne, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.

2.

Osobę duchowną, przed którą składa się oświadczenia o zawarciu małżeństwa, określa

prawo wewnętrzne Kościoła.

1.

Małżeństwo zawarte w formie przewidzianej Zasadniczym Prawem Wewnętrznym Kościoła

wywołuje skutki cywilne, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w Kodeksie rodzinnym

i opiekuńczym.

2.

Osobę duchowną, przed którą składa się oświadczenia o zawarciu małżeństwa, określa

Zasadnicze Prawo Wewnętrzne Kościoła.

W ustawie z dnia 20 lutego 1997 r. o stosunku Państwa do Kościoła Zielonoświątkowego

w Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 41, poz. 254) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 11 dodaje się art. 11a w brzmieniu

„

Art. 11a.

1.

Małżeństwo zawarte w formie przewidzianej Prawem Wewnętrznym Kościoła wywołuje skutki

cywilne, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.

2.

Osobę duchowną, przed którą składa się oświadczenia o zawarciu małżeństwa, określa

Prawo Wewnętrzne Kościoła.

”

;

2)

w art. 13 skreśla się ust. 2.

Wnioski w sprawie wszczęcia postępowania regulacyjnego, o których mowa w art. 48a

ustawy nowelizowanej w art. 3, w art. 26a ustawy nowelizowanej w art. 5 i w art. 42a

ustawy nowelizowanej w art. 7, wnosi się w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie

ustawy.

W sprawach, o których mowa w art. 14, właściwym organem administracji rządowej jest

1)

odnośnie do jednostek organizacyjnych o zasięgu ogólnopolskim oraz obejmujących swoimi

granicami teren przekraczający granice jednego województwa, a także stanowisk w tych

jednostkach - Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji,

2)

w pozostałych przypadkach - wojewoda.

Pozostają w mocy wpisy do rejestru kościołów i innych związków wyznaniowych dokonane

na podstawie przepisów dotychczasowych, w szczególności nie jest wymagane uzupełnienie

listy osób zgłaszających.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej

Polskiej jednolity tekst ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o gwarancjach wolności sumienia i wyznania, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania

jednolitego tekstu.

1.

Dla określenia szczegółowych zasad stosunków, o których mowa w art. 16, mogą być zawierane

umowy między właściwymi rzeczowo centralnymi organami administracji rządowej a władzami

poszczególnych kościołów i innych związków wyznaniowych.

2.

Przepisy umowy nie mogą naruszać przepisów ogólnie obowiązującego prawa, a w szczególności

zasady równouprawnienia wszystkich kościołów i innych związków wyznaniowych.

3.

Podpisana umowa zostaje opublikowana w dzienniku urzędowym właściwego ministerstwa.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Kościoły i inne związki wyznaniowe mają prawo posiadania, zarządzania oraz zakładania

i poszerzania cmentarzy grzebalnych.

2.

Przepis ust. 1 nie narusza przepisów dotyczących cmentarzy i chowania zmarłych.

Wolne od opłat celnych są przesyłane z zagranicy dla kościelnych osób prawnych dary

1)

przeznaczone na cele kultowe, charytatywno-opiekuńcze i oświatowo-wychowawcze, z wyjątkiem

wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych,

2)

maszyny, urządzenia i materiały poligraficzne oraz papier.

1.

Kościoły i inne związki wyznaniowe mają prawo zakładać i prowadzić szkoły i przedszkola

oraz inne placówki oświatowo-wychowawcze i opiekuńczo-wychowawcze na zasadach określonych

w ustawach.

2.

Szkoły, przedszkola oraz inne placówki, o których mowa w ust. 1, będą dotowane przez

państwo lub organy samorządu terytorialnego w przypadkach i na zasadach określonych

w odrębnych ustawach.

Działalność służąca celom humanitarnym, charytatywno-opiekuńczym, naukowym i oświatowo-wychowawczym,

podejmowana przez osoby prawne kościołów i innych związków wyznaniowych, jest zrównana

pod względem prawnym z działalnością służącą analogicznym celom i prowadzoną przez

instytucje państwowe.

Wnioski kościelnych osób prawnych wniesione w trybie określonym w art. 24 i 26, w stosunku

do których nie zostały zakończone postępowania administracyjne, na wniosek jednej

ze stron w dotychczasowym postępowaniu stają się z mocy prawa przedmiotem postępowania

regulacyjnego, określonego w dziale IIIa ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o gwarancjach

wolności sumienia i wyznania (Dz. U. Nr 29, poz. 155, z 1990 r. Nr 51, poz. 297, Nr

55, poz. 321 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 95, poz. 425, z 1993 r. Nr 7, poz. 34

oraz z 1998 r. Nr 59, poz. 375).

1.

Na wniosek Kościoła lub jego osób prawnych wojewoda lub inny organ wykonujący w imieniu

Skarbu Państwa prawa wynikające z własności nieruchomości albo organy gmin w zakresie

swoich właściwości - mogą nieodpłatnie przekazać kościołowi lub jego osobom prawnym

własność nieruchomości lub ich części

1)

jeżeli są one niezbędne do sprawowania kultu religijnego lub działalności kościelnych

osób prawnych w zakresie charytatywno-opiekuńczym lub oświatowo-wychowawczym,

2)

w celu utworzenia lub powiększenia gospodarstwa rolnego parafii działających na Ziemiach

Zachodnich i Północnych, o powierzchni do 15 ha użytków rolnych łącznie dla jednej

parafii.

2.

Przepis art. 23 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

Wnioski, o których mowa w art. 26b, mogą być składane w terminie do dnia 31 grudnia

1998 r.

Wolne od opłat celnych są przesyłane z zagranicy dla kościelnych osób prawnych dary

1)

przeznaczone na cele kultowe, charytatywno-opiekuńcze i oświatowo-wychowawcze, z wyjątkiem

wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych,

2)

maszyny, urządzenia i materiały poligraficzne oraz papier.

Wolne od opłat celnych są przesyłane z zagranicy dla kościelnych osób prawnych dary

1)

przeznaczone na cele kultowe, charytatywno-opiekuńcze i oświatowo-wychowawcze, z wyjątkiem

wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych,

2)

maszyny, urządzenia i materiały poligraficzne oraz papier.

Prawo wpisu do rejestru kościołów i innych związków wyznaniowych, zwanego dalej «rejestrem»,

prowadzonego przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, jest realizowane przez

złożenie temu ministrowi, zwanemu dalej «organem rejestrowym», deklaracji o utworzeniu

kościoła lub innego związku wyznaniowego i wniosku o wpis do rejestru.

Wolne od opłat celnych są przesyłane z zagranicy dla kościelnych osób prawnych dary

1)

przeznaczone na cele kultowe, charytatywno-opiekuńcze i oświatowo-wychowawcze, z wyjątkiem

wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych,

2)

maszyny, urządzenia i materiały poligraficzne oraz papier.

1.

Prawo wniesienia wniosku, o którym mowa w art. 30, przysługuje co najmniej 100 obywatelom

polskim posiadającym pełną zdolność do czynności prawnych.

2.

We wniosku, o którym mowa w ust. 1, wnioskodawcy składają listę zawierającą swoje

imiona i nazwiska, daty urodzenia, miejsca zamieszkania, numery i cechy dokumentów

tożsamości oraz składają notarialnie potwierdzone podpisy.

1.

Wniosek, o którym mowa w art. 30, powinien zawierać

1)

listę, o której mowa w art. 31 ust. 2,

2)

informację o dotychczasowych formach życia religijnego i metodach działania kościoła

lub innego związku wyznaniowego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

3)

informację o podstawowych celach, źródłach i zasadach doktrynalnych, obrzędach religijnych,

4)

adres siedziby kościoła lub innego związku wyznaniowego, imiona i nazwiska, datę urodzenia,

adres zamieszkania, numer i cechy dokumentu tożsamości osób wchodzących do kierowniczych

organów wykonawczych,

5)

statut.

2.

Statut powinien określać w szczególności

1)

nazwę kościoła lub innego związku wyznaniowego różną od nazw innych organizacji,

2)

teren działania i siedzibę władz,

3)

cele działalności oraz formy i zasady ich realizacji,

4)

organy, sposób ich powoływania i odwoływania, zakres kompetencji oraz tryb podejmowania

decyzji,

5)

źródła finansowania,

6)

tryb dokonywania zmian statutu,

7)

sposób reprezentowania na zewnątrz oraz zaciągania zobowiązań majątkowych,

8)

sposób nabywania i utraty członkostwa oraz prawa i obowiązki członków,

9)

sposób powoływania, odwoływania oraz kompetencje osób duchownych, o których mowa w art.

12 ust. 3, o ile kościół lub inny związek wyznaniowy przewiduje tworzenie takich stanowisk,

10)

sposób rozwiązania kościoła lub innego związku wyznaniowego i przeznaczenie pozostałego

majątku.

3.

Jeżeli kościół lub inny związek wyznaniowy przewiduje tworzenie jednostek organizacyjnych,

zakonów lub diakonatów mających osobowość prawną, w statucie powinny być określone

ich nazwy, teren działania, siedziby, zakres uprawnień oraz zasady tworzenia, znoszenia

i przekształcania tych jednostek oraz ich organy, zakres kompetencji, tryb podejmowania

decyzji, sposób powoływania i odwoływania tych organów, sposób reprezentowania na

zewnątrz oraz zaciągania zobowiązań majątkowych.

4.

Jeżeli kościół lub inny związek wyznaniowy stanowi część organizacji o zasięgu międzynarodowym,

w statucie powinny być określone zakres i formy wzajemnych stosunków.

5.

Jeżeli kościół lub inny związek wyznaniowy przewiduje tworzenie jednostek organizacyjnych

bez osobowości prawnej, w statucie powinny być określone nazwy, zasady tworzenia,

znoszenia i przekształcania tych jednostek.

1.

W trakcie postępowania w sprawie wpisu do rejestru organ rejestrowy może żądać od

wnioskodawców wyjaśnień treści wniosku w zakresie określonym w art. 32, a także zwracać

się do odpowiednich organów państwowych o sprawdzanie prawdziwości zawartych we wniosku

danych.

2.

Jeżeli organ rejestrowy w trakcie postępowania w sprawie wpisu do rejestru stwierdzi

braki lub uchybienia w treści wniosku, w zakresie określonym w art. 32, wyznacza dwumiesięczny

termin ich uzupełnienia, a po upływie tego terminu wydaje decyzję o odmowie wpisu

do rejestru.

3.

Jeżeli wniosek zawiera postanowienia pozostające w sprzeczności z przepisami ustaw

chroniącymi bezpieczeństwo i porządek publiczny, zdrowie, moralność publiczną, władzę

rodzicielską albo podstawowe prawa i wolności innych osób, organ rejestrowy wydaje

decyzję o odmowie wpisu do rejestru.

4.

Decyzje, o których mowa w ust. 2 i 3, powinny być wydane w terminie 3 miesięcy od

daty wszczęcia postępowania o wpis do rejestru. Od decyzji tych przysługuje prawo

skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego w trybie przepisów Kodeksu postępowania

administracyjnego.

1.

Nieruchomości lub ich części pozostające w dniu wejścia w życie ustawy we władaniu

Kościoła i jego osób prawnych stają się z mocy prawa ich własnością, o ile nie narusza

to praw niepaństwowych i niesamorządowych osób trzecich; dotyczy to także obiektów

położonych na terenie miasta stołecznego Warszawy.

2.

Stwierdzenie nabycia prawa własności następuje w drodze decyzji wojewody.

3.

Nabycie własności nieruchomości lub ich części na podstawie ust. 1 jest wolne od podatków

i opłat związanych z tym nabyciem, a wynikające z niego wpisy do ksiąg wieczystych

i ich zakładanie jest wolne od opłat.

4.

Postępowanie sądowe i administracyjne dotyczące nieruchomości, o których mowa w ust.

1, ulega zawieszeniu, a sądy lub organy przekazują ich akta organowi, o którym mowa

w ust. 2.

5.

Organ, który wydał decyzję ostateczną określoną w ust. 2, zawiadamia o niej sąd lub

organ, który zawiesił postępowanie, zwracając akta sprawy. Sąd lub organ umorzy postępowanie.

1.

Jeżeli nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 33 ust. 2 i 3, organ rejestrowy wydaje,

w terminie 3 miesięcy od zgłoszenia deklaracji, decyzję o wpisie do rejestru.

2.

Z chwilą wpisu do rejestru kościół lub inny związek wyznaniowy uzyskuje, jako całość,

osobowość prawną oraz korzysta ze wszystkich uprawnień i podlega obowiązkom określonym

w ustawach.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do jednostek organizacyjnych, zakonów i diakonatów,

o których mowa w art. 32 ust. 3.

4.

Do kościołów i innych związków wyznaniowych wpisanych do rejestru stosuje się odpowiednio

przepisy art. 14 i 15.

Wolne od opłat celnych są przesyłane z zagranicy dla kościelnych osób prawnych dary

1)

przeznaczone na cele kultowe, charytatywno-opiekuńcze i oświatowo-wychowawcze, z wyjątkiem

wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych,

2)

maszyny, urządzenia i materiały poligraficzne oraz papier.

1.

Na wniosek kościelnych osób prawnych wszczyna się postępowanie regulacyjne w przedmiocie

nieodpłatnego przekazania na własność nieruchomości lub ich części, będących uprzednio

własnością Wschodnioniemieckiego Stowarzyszenia Adwentystów Dnia Siódmego (Ostdeutsche

Verband der Gemeinschaft der Siebenten-Tags-Adventisten), reprezentowanego przez Środkowoniemieckie

Towarzystwo Nieruchomości, spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (Mitteldeutsche

Grundstücksgesellschaft mit beschränkter Haftung), w celu przywrócenia w nich kultu

religijnego, działalności oświatowo-wychowawczej, charytatywno-opiekuńczej i opiekuńczo-wychowawczej.

2.

Wnioski w sprawach, o których mowa w ust. 1, mogą być składane do dnia 31 grudnia

1998 r. na zasadach i w trybie określonych w dziale IIIa ustawy z dnia 17 maja 1989 r.

o gwarancjach wolności sumienia i wyznania (Dz. U. Nr 29, poz. 155, z 1990 r. Nr 51,

poz. 297, Nr 55, poz. 321 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 95, poz. 425, z 1993 r.

Nr 7, poz. 34 oraz z 1998 r. Nr 59, poz. 375).

1.

Zmiany statutu kościoła lub innego związku wyznaniowego wpisanego do rejestru dokonuje

się w trybie obowiązującym przy ich rejestrowaniu.

2.

Organ rejestrowy może domagać się aktualizacji danych warunkujących wpis do rejestru,

określonych w art. 32 ust. 1 pkt 2-5.

Wolne od opłat celnych są przesyłane z zagranicy dla kościelnych osób prawnych dary

1)

przeznaczone na cele kultowe, charytatywno-opiekuńcze i oświatowo-wychowawcze, z wyjątkiem

wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych,

2)

maszyny, urządzenia i materiały poligraficzne oraz papier.

1.

Wykreśleniu z rejestru podlega

1)

kościół lub inny związek wyznaniowy, którego sytuacja prawna i majątkowa została uregulowana

w odrębnej ustawie,

2)

kościół lub inny związek wyznaniowy, który zawiadomił organ rejestrowy o zaprzestaniu

swojej działalności,

3)

kościół lub inny związek wyznaniowy, który utracił cechy warunkujące uzyskanie wpisu

do rejestru; dotyczy to w szczególności kościoła lub innego związku wyznaniowego,

który w ciągu 3 lat nie odpowiedział na żądanie organu rejestrowego i nie zaktualizował

wpisów do rejestru w zakresie określonym w art. 32 ust. 1 pkt 4.

2.

Wykreślenie z rejestru następuje na podstawie decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych

i Administracji.

3.

W przypadku decyzji o wykreśleniu z rejestru na podstawie ust. 1 pkt 2, Minister Spraw

Wewnętrznych i Administracji wyznacza likwidatora, stosując odpowiednio przepisy Prawa

o stowarzyszeniach.

4.

Przepis ust. 3 ma również zastosowanie, jeżeli zawiadomienie o zaprzestaniu działalności

kościoła lub innego związku wyznaniowego nie określa likwidatora.

5.

Jeżeli statut kościoła lub innego związku wyznaniowego nie stanowi inaczej, majątek

pozostały po zakończeniu postępowania likwidacyjnego może być przeznaczony wyłącznie

na cele charytatywno-opiekuńcze w drodze decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.

6.

Od decyzji, o których mowa w ust. 2-5, przysługuje prawo skargi do Naczelnego Sądu

Administracyjnego w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

1.

Organ rejestrowy lub prokurator może wystąpić do sądu wojewódzkiego o stwierdzenie

niezgodności działania kościoła lub innego związku wyznaniowego z przepisami prawa,

o których mowa w art. 27 ust. 1, lub ze statutem, o którym mowa w art. 32.

2.

W razie stwierdzenia prawomocnym wyrokiem sądu, że działalność kościoła lub innego

związku wyznaniowego rażąco narusza prawo lub postanowienia statutu, organ rejestrowy

wykreśli z rejestru ten kościół lub inny związek wyznaniowy.

1.

Na wniosek kościelnych osób prawnych wszczyna się postępowanie regulacyjne w przedmiocie

nieodpłatnego przekazania na własność nieruchomości lub ich części, będących uprzednio

własnością Episkopalnego Kościoła Metodystycznego (Bischöfliche Methodistische Kirche)

i Społeczności Ewangelickiej (Ewangelische Gemeinschaft), w celu przywrócenia w nich

sprawowania kultu religijnego, działalności oświatowo-wychowawczej, charytatywno-opiekuńczej

i opiekuńczo-wychowawczej.

2.

Wnioski w sprawach, o których mowa w ust. 1, mogą być składane do dnia 31 grudnia

1998 r. na zasadach i w trybie określonych w dziale IIIa ustawy z dnia 17 maja 1989 r.

o gwarancjach wolności sumienia i wyznania (Dz. U. Nr 29, poz. 155, z 1990 r. Nr 51,

poz. 297, Nr 55, poz. 321 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 95, poz. 425, z 1993 r.

Nr 7, poz. 34 oraz z 1998 r. Nr 59, poz. 375).

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji określa, w drodze rozporządzenia, zasady

i sposób prowadzenia rejestru, dane i informacje podlegające wpisowi, sposób, formę

i termin aktualizacji wpisów do rejestru, warunki udostępniania rejestru, wydawania

wyciągów z rejestru oraz sposób wykreślania kościoła lub innego związku wyznaniowego

z rejestru.

Przepisy niniejszego działu stosuje się odpowiednio do krajowych organizacji międzykościelnych,

jeżeli mają one mieć osobowość prawną. Do utworzenia takiej organizacji jest wymagana

deklaracja podpisana przez władze co najmniej dwóch działających w Rzeczypospolitej

Polskiej kościołów i innych związków wyznaniowych.

1.

Tworzy się Międzykościelną Komisję Regulacyjną, zwaną dalej «Komisją», w celu ostatecznego

uregulowania spraw majątkowych między państwem a kościołami i ich osobami prawnymi,

które zgłosiły roszczenia w trybie i na zasadach określonych w

1)

art. 24-26 ustawy z dnia 13 maja 1994 r. o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Reformowanego

w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 73, poz. 324),

2)

art. 37 ustawy z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Metodystycznego

w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 97, poz. 479),

3)

art. 40-42 ustawy z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Państwa do Kościoła Chrześcijan

Baptystów w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 97, poz. 480),

4)

art. 35 ustawy z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Państwa do Kościoła Adwentystów

Dnia Siódmego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 97, poz. 481).

2.

Roszczenia majątkowe wobec Państwa mogą również zgłaszać do Komisji w terminie do

dnia 31 grudnia 1998 r. kościoły i inne związki wyznaniowe, nie wymienione w ust.

1, a także krajowe organizacje międzykościelne, jeżeli wskażą we wniosku, że na rzecz

Skarbu Państwa przejęto własność nieruchomości lub ich części będących uprzednio własnością

tych kościołów i związków wyznaniowych oraz krajowych organizacji międzykościelnych.

3.

Do oceny dopuszczalności postępowania regulacyjnego w sprawach, o których mowa w ust.

2, mają odpowiednie zastosowanie przepisy ustaw wskazanych w ust. 1 pkt 1-4.

4.

Jeżeli przywrócenie kościelnej osobie prawnej własności nieruchomości nie jest możliwe

z uwagi na trudne do przezwyciężenia przeszkody, przyznaje się jej nieruchomość zamienną,

a jeżeli nie jest to możliwe, osobie tej przyznaje się odszkodowanie ustalone według

przepisów o wywłaszczeniu nieruchomości.

5.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, z mienia których państwowych jednostek

organizacyjnych lub gmin może być wyłączona nieruchomość zamienna lub na którą państwową

jednostkę organizacyjną może być nałożony obowiązek zapłaty odszkodowania.

1.

Przedmiotem postępowania regulacyjnego może być również nieodpłatne przekazanie na

własność nieruchomości lub ich części, które były własnością kościelnych osób prawnych

działających do 1945 r. na Ziemiach Zachodnich i Północnych, w celu przywrócenia w nich

sprawowania kultu religijnego, działalności oświatowo-wychowawczej, charytatywno-opiekuńczej

i opiekuńczo-wychowawczej.

2.

W razie niemożności dokonania regulacji, o której mowa w ust. 1, postępowanie ulega

umorzeniu.

Majątek nieruchomy, przekazany na własność gminie w trybie ustawy z dnia 10 maja 1990 r.

- Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach

samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191, Nr 43, poz. 253 i Nr 92, poz. 541, z 1991 r.

Nr 34, poz. 151, z 1992 r. Nr 6, poz. 20, z 1993 r. Nr 40, poz. 180, z 1994 r. Nr

1, poz. 3 i Nr 65, poz. 285, z 1996 r. Nr 23, poz. 102 i Nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r.

Nr 9, poz. 43), podlega postępowaniu, o którym mowa w art. 38a i 38b.

1.

Liczebność Komisji, szczegółowy tryb postępowania regulacyjnego oraz wynagrodzenie

dla członków Komisji i personelu pomocniczego określa, w drodze zarządzenia, Minister

Spraw Wewnętrznych i Administracji w porozumieniu z władzami kościołów, o których

mowa w art. 38a ust. 1 pkt 1-4.

2.

Komisja rozpatruje sprawy w zespołach orzekających, w skład których wchodzi po dwóch

członków wyznaczonych przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji i władze kościoła

lub związku wyznaniowego, którego wniosek dotyczy.

3.

Postępowanie regulacyjne wszczyna się z chwilą złożenia wniosku w Komisji. Zespół

orzekający po otrzymaniu wniosku o wszczęcie postępowania regulacyjnego bada, czy

jest ono dopuszczalne, a wniosek niedopuszczalny odrzuca.

4.

Postępowania sądowe lub administracyjne dotyczące nieruchomości, w stosunku do których

wszczęto postępowanie regulacyjne, ulegają zawieszeniu, a sądy i organy prowadzące

postępowania administracyjne przekazują ich akta do Komisji.

5.

Uczestnikami postępowania regulacyjnego są, oprócz wnioskodawcy, wszystkie zainteresowane

jednostki państwowe, samorządowe i kościelne.

6.

Uczestnicy postępowania regulacyjnego mogą zawrzeć ugodę przed zespołem orzekającym.

Jeżeli ugoda nie zostanie zawarta, zespół orzekający wydaje orzeczenie.

7.

Regulacja nie może naruszać praw nabytych przez niepaństwowe osoby trzecie, a w szczególności

przez inne kościoły i związki wyznaniowe oraz rolników indywidualnych.

8.

Ugody zawarte przed zespołem orzekającym, jak i orzeczenia uwzględniające wniosek,

powinny określać

1)

stan prawny nieruchomości,

2)

związane z tym stanem obowiązki uczestników postępowania, a w szczególności obowiązek

wydania nieruchomości w wyznaczonym terminie, jeżeli nie znajduje się ona we władaniu

wnioskodawcy,

3)

w razie przyznania odszkodowania, obowiązek i termin zapłaty należnej z tego tytułu

kwoty.

9.

Od orzeczenia zespołu orzekającego nie przysługuje odwołanie.

1.

Ugody i orzeczenia mają moc sądowych tytułów egzekucyjnych.

2.

Ugody i orzeczenia stanowią podstawę do dokonywania wpisów w księgach wieczystych

i w ewidencji gruntów.

1.

Postępowanie regulacyjne jest wolne od opłat.

2.

Nabycie własności nieruchomości lub ich części na podstawie ugody lub orzeczenia jest

wolne od podatków i opłat z tym związanych, a wynikające z tego wpisy do ksiąg wieczystych

i ich zakładanie są wolne od opłat.

1.

Jeżeli zespół orzekający nie uzgodni orzeczenia, zawiadamia o tym pisemnie uczestników

postępowania regulacyjnego.

2.

Uczestnicy postępowania regulacyjnego mogą, w terminie sześciu miesięcy od otrzymania

zawiadomienia, wystąpić o podjęcie zawieszonego postępowania sądowego lub administracyjnego,

a jeżeli nie było ono wszczęte - wystąpić na drogę sądową pod rygorem wygaśnięcia

roszczenia. Przy rozpoznawaniu sprawy sąd stosuje zasady określone w art. 38a i 38b.

Stosunki Państwa z kościołami i innymi związkami wyznaniowymi działającymi na podstawie

wpisu do rejestru mogą być regulowane w drodze odrębnej ustawy.

Wolne od opłat celnych są przesyłane z zagranicy dla kościelnych osób prawnych dary

1)

przeznaczone na cele kultowe, charytatywno-opiekuńcze i oświatowo-wychowawcze, z wyjątkiem

wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych,

2)

maszyny, urządzenia i materiały poligraficzne oraz papier.

Wnioski kościelnych osób prawnych wniesione w trybie określonym w art. 40, w stosunku

do których nie zostały zakończone postępowania administracyjne, na wniosek jednej

ze stron w dotychczasowym postępowaniu stają się z mocy prawa przedmiotem postępowania

regulacyjnego, określonego w dziale IIIa ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o gwarancjach

wolności sumienia i wyznania (Dz. U. Nr 29, poz. 155, z 1990 r. Nr 51, poz. 297, Nr

55, poz. 321 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 95, poz. 425, z 1993 r. Nr 7, poz. 34

oraz z 1998 r. Nr 59, poz. 375).

1.

Na wniosek Kościoła lub jego osób prawnych wojewoda lub inny organ wykonujący w imieniu

Skarbu Państwa prawa wynikające z własności nieruchomości albo organy gmin w zakresie

swoich właściwości - mogą nieodpłatnie przekazać kościołowi lub jego osobom prawnym

własność nieruchomości lub ich części

1)

jeżeli są one niezbędne do sprawowania kultu religijnego lub działalności kościelnych

osób prawnych w zakresie charytatywno-opiekuńczym lub oświatowo-wychowawczym,

2)

w celu utworzenia lub powiększenia gospodarstwa rolnego parafii działających na Ziemiach

Zachodnich i Północnych, o powierzchni do 15 ha użytków rolnych łącznie dla jednej

parafii.

2.

Przepis art. 39 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

Wnioski, o których mowa w art. 45a ust. 1, mogą być składane w terminie do dnia 31

grudnia 1998 r.

1.

Wnioski kościelnych osób prawnych wniesione w trybie określonym w art. 47 ust. 1,

w stosunku do których nie zostały zakończone postępowania administracyjne, stają się

przedmiotem postępowania regulacyjnego wszczynanego na wniosek jednej ze stron dotychczasowego

postępowania.

2.

Postępowanie regulacyjne, o którym mowa w ust. 1, przeprowadza Komisja Regulacyjna

do Spraw Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego, zwana dalej «Komisją»,

w skład której wchodzi po dwóch przedstawicieli Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji

oraz Prawosławnego Metropolity Warszawskiego i Całej Polski.

3.

Szczegółowy tryb postępowania regulacyjnego oraz wynagrodzenie dla członków Komisji

i personelu pomocniczego określa, w drodze zarządzenia, Minister Spraw Wewnętrznych

i Administracji w porozumieniu z Prawosławnym Metropolitą Warszawskim i Całej Polski.

4.

Postępowanie regulacyjne wszczyna się z chwilą złożenia wniosku w Komisji.

5.

Postępowanie administracyjne dotyczące nieruchomości, w stosunku do których wszczęto

postępowania regulacyjne, ulegają zawieszeniu, a organy prowadzące te postępowania

przekazują ich akta do Komisji.

6.

Komisja, rozpatrując wnioski, związana jest granicami określonymi w art. 48 ust. 2

i art. 50.

7.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, z mienia których państwowych jednostek

organizacyjnych lub gmin może być wyłączona nieruchomość zamienna lub na którą państwową

jednostkę organizacyjną może być nałożony obowiązek zapłaty odszkodowania.

8.

Uczestnikami postępowania regulacyjnego są, oprócz wnioskodawcy, wszystkie zainteresowane

jednostki państwowe, samorządowe i kościelne.

9.

Uczestnicy postępowania regulacyjnego mogą zawrzeć ugodę przed zespołem orzekającym.

Jeżeli ugoda nie zostanie zawarta, zespół orzekający wydaje orzeczenie.

10.

Regulacja nie może naruszać praw nabytych przez niepaństwowe osoby trzecie, a w szczególności

przez inne kościoły i związki wyznaniowe oraz rolników indywidualnych.

11.

Ugody zawarte przed zespołem orzekającym, jak i orzeczenia uwzględniające wniosek,

powinny określać

1)

stan prawny nieruchomości,

2)

związane z tym stanem obowiązki uczestników postępowania, a w szczególności obowiązek

wydania nieruchomości w wyznaczonym terminie, jeżeli nie znajduje się ona we władaniu

wnioskodawcy,

3)

w razie przyznania odszkodowania - obowiązek i termin zapłaty należnej z tego tytułu

kwoty.

12.

Od orzeczenia zespołu orzekającego nie przysługuje odwołanie.

1.

Ugody i orzeczenia mają moc sądowych tytułów egzekucyjnych.

2.

Ugody i orzeczenia stanowią podstawę do dokonywania wpisów w księgach wieczystych

i w ewidencji gruntów.

1.

Postępowanie regulacyjne jest wolne od opłat.

2.

Nabycie własności nieruchomości lub ich części na podstawie ugody lub orzeczenia jest

wolne od podatków i opłat z tym związanych, a wynikające z tego wpisy do ksiąg wieczystych

i ich zakładanie są wolne od opłat.

1.

Jeżeli zespół orzekający nie uzgodni orzeczenia, zawiadamia o tym pisemnie uczestników

postępowania regulacyjnego.

2.

Uczestnicy postępowania regulacyjnego mogą, w terminie sześciu miesięcy od otrzymania

zawiadomienia, wystąpić o podjęcie zawieszonego postępowania sądowego lub administracyjnego,

a jeżeli nie było ono wszczęte - wystąpić na drogę sądową pod rygorem wygaśnięcia

roszczenia. Przy rozpoznawaniu sprawy sąd stosuje zasady określone w art. 47 ust.

1, art. 48 ust. 2 i art. 50.

1.

Na wniosek Kościoła lub jego osób prawnych wojewoda lub inny organ wykonujący w imieniu

Skarbu Państwa prawa wynikające z własności nieruchomości albo organy gmin w zakresie

swoich właściwości - mogą nieodpłatnie przekazać Kościołowi lub jego osobom prawnym

własność nieruchomości lub ich części

1)

jeżeli są one niezbędne do sprawowania kultu religijnego lub działalności kościelnych

osób prawnych w zakresie charytatywno-opiekuńczym lub oświatowo-wychowawczym,

2)

w celu utworzenia lub powiększenia gospodarstwa rolnego parafii działających na Ziemiach

Zachodnich i Północnych, o powierzchni do 15 ha użytków rolnych łącznie dla jednej

parafii.

2.

Przepis art. 46 ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Wnioski, o których mowa w art. 48e ust. 1, mogą być składane w terminie do dnia 31

grudnia 1998 r.

Wolne od opłat celnych są przesyłane z zagranicy dla kościelnych osób prawnych dary

1)

przeznaczone na cele kultowe, charytatywno-opiekuńcze i oświatowo-wychowawcze, z wyjątkiem

wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych,

2)

maszyny, urządzenia i materiały poligraficzne oraz papier.