Umowa międzynarodowa Umowa między Rzecząpospolitą Polską a Arabską Republiką Egiptu w sprawie wzajemnego popierania i ochrony inwestycji, sporządzona w Kairze dnia 1 lipca 1995 r.

1957 - '

301

OŚWIADCZENIE RZĄDOWE

z dnia 2 lutego 1998 r.

w sprawie wymiany dokumentów ratyfikacyjnych Umowy między Rzecząpospolitą Polską

a Republiką Czeską o wzajemnej pomocy w sprawach celnych, sporządzonej w Warszawie dnia 15 maja 1996 r.

Podaje się niniejszym do wiadomości, że zgodnie

z artykułem 16 ustęp 1 i 2 Umowy między Rzecząpo­

spolitą Polską a Republiką Czeską o wzajemnej pomocy w sprawach celnych, sporządzonej w Warszawie

dnia 15 maja 1996 r., nastąpiła w Pradze dnia 20 paź-

dziernika 1997 r. wymiana dokumentów ratyfikacyjnych powyższej umowy.

Umowa weszła w życie dnia 20 listopada 1997 r.

Minister Spraw Zagranicznych: B. Ger,emek

302

UMOWA

między Rzecząpospolitą Polską a Arabską Republiką Egiptu w sprawie wzajemnego popierania

i ochrony inwestycji,

sporządzona w Kairze dnia 1 lipca 1995 r.

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości

W dniu 1 lipca 1995 r. została sporządzona w Kairze Umowa między Rzecząpospolitą Polską a Arabską Repu bliką Egiptu w sprawie wzajemnego popierania i ochrony inwestycji w następującym brzmieniu

UMOWA

Artykuł 1

między Rzecząpospolitą Polską a Arabską Republiką

Definicje

Egiptu w sprawie wzajemnego popierania i ochrony

inwestycji

W rozumieniu niniejszej umowy

1. Pojęcie "inwestor" oznacza w odniesieniu do

Rzeczpospolita Polska i Arabska Republika Egiptu,

zwane dalej "Umawiającymi się Stronami",

każdej z Umawiających się Stron

dążąc do rozszerzenia współpracy gospodarczej

z wzajemną korzyścią obu Państw,

a) osoby fizyczne posiadające obywatelstwo danej

Umawiającej się Strony,

mając na celu stworzenie i utrzymanie korzystnych

warunków do inwestowania przez inwestorów jednej

Umawiającej się Strony na terytorium drugiej Umawiającej się Strony,

b) osoby prawne, w tym spółki, korporacje, stowarzyszenia handlowe i inne organizacje utworzone lub

zorganizowane należycie w inny sposób zgodnie

z prawem Umawiającej się Strony, na której terytorium mają swoją siedzibę i prowadzą rzeczywistą

uznając potrzebę popierania i ochrony inwestycji

zagranicznych w celu przyczyniania się do rozkwitu gospodarczego obydwu Umawiających się Stron,

uzgodniły, co następuje

działalność gospodarczą,

c) osoby prawne utworzone zgodnie z prawem któregokolwiek państwa i znajdujące się pod bezpośred­

nią lub pośrednią kontrolą obywateli tej Umawia-

-

1958 -

jącej się Strony lub osób prawnych mających swoją siedzibę i prowadzących rzeczywistą działalność

Artykuł 2

gospodarczą na terytorium tej Umawiającej się

Strony; rozumie się, iż kontrola wymaga istotnego

udziału we własności.

Popieranie i dopuszczanie inwestycji

2. Pojęcie "inwestycja" oznacza wszelkie mienie zainwestowane przez inwestora jednej Umawiającej się

Strony zgodnie z ustawodawstwem i przepisami drugiej Umawiającej się Strony i obejmuje w szczególności, lecz nie wyłącznie

a) majątek ruchomy i nieruchomy, jak również wszel kie inne prawa rzeczowe, takie jak służebność, hipoteka, kupieckie prawo zatrzymania lub zastaw,

b) akcje, udziały lub wszelkie inne rodzaje udziałów

w spółce,

c) wierzytelności

pieniężne

lub prawa do innych

świadczeń mających wartość ekonomiczną,

d) prawa autorskie, prawa własności przemysłowej

(takie jak: patenty, wzory użytkowe, projekty i wzory przemysłowe, znaki handlowe lub usługowe, nazwy handlowe, oznaczenia pochodzenia), knowhow i goodwill,

e) prawa do prowadzenia działalności gospodarczej

przyznane zgodnie z prawem przez władze publiczne, w tym koncesje, na przykład na poszukiwanie,

wydobywanie lub eksploatację zasobów naturalnych.

3. Zmiana formy inwestycji dopuszczonej zgodnie

? ustawodawstwem i przepisami Umawiającej się Strony, na której terytorium inwestycja została dokonana,

nie zmienia jej charakteru jako inwestycji.

4. Jeżeli inwestycja została dokonana przez inwestora za pośrednictwem podmiotu nie objętego definicją zawartą w ustępie 1 pod literą c) niniejszego artykułu, w którym posiada on udział kapitałowy, to taki in westor będzie korzystał z dobrodziejstw niniejszej

umowy w granicach takiego pośredniego udziału kapitałowego, pod warunkiem jednak, że te korzyści nie bę­

dą mu przysługiwały, jeżeli powoła się on na mechanizm regulowania sporów na podstawie innej umowy

o ochronie inwestycji zawartej przez Umawiającą się

Stronę, na której terytorium została dokonana inwestycja.

5. Określenie "przychody" oznacza kwoty uzyskane

z inwestycji, a w szczególności, choć nie wyłącznie,

obejmuje zyski, odsetki, zyski kapitałowe, dywidendy,

należności licencyjne, honoraria lub inny bieżący dochód.

6. Określenie "terytorium" oznacza odpowiednio

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub terytorium

Arabskiej Republiki Egiptu, jak również te obszary morskie, w tym dno morskie i podglebie przyległe do obszaru poza morzem terytorialnym któregokolwiek z powyższych terytoriów, nad którymi odnośne Państwo

sprawuje zgodnie z prawem międzynarodowym suwerenne prawa w zakresie badania i wykorzystania zasobów naturalnych takich obszarów.

1. Każda z Umawiających się Stron będzie popierać

na swoim terytorium inwestycje inwestorów drugiej

Umawiającej się Strony i dopuszczać takie inwestycje

zgodnie ze swoim ustawodawstwem i innymi przepisami.

2. Jeżeli Umawiająca się Strona dopuściła inwestycje na swoje terytorium, w ówczas ta Strona udzieli,

zgodnie z jej ustawodawstwem i innymi przepisami,

niezbędnych zezwoleń związanych z taką inwestycją

oraz z realizacją umów licencyjnych i porozumień o PO"

mocy technicznej, handlowej i administracyjnej. Każda

z Umawiających się Stron będzie w razie potrzeby dokładać wszelkich starań w celu wydania niezbędnych

zezwoleń związanych z daną inwestycją na działalność

doradców i innych wykwalifikowanych osób posiadających obce obywatelstwo.

Artykuł 3

Ochrona i traktowanie inwestycji

1. Każda z Umawiających się Stron będzie ochraniać na swoim terytorium inwestycje dokonane zgod-

nie z jej ustawodawstwem i przepisami przez inwestorów drugiej Umawiającej się Strony i nie będzie naruszać w sposób nieuzasadniony lub dyskryminacyjny

prawa inwestora drugiej Umawiającej się Strony do

zarządzania, utrzymywania, użytkowania, osiągania

korzyści, rozszerzania działalności, sprzedaży i w razie

potrzeby likwidacji takich inwestycji.

2. Każda z Umawiających się Stron zapewni na

swoim terytorium sprawiedliwe i równe traktowanie

inwestycji inwestorów drugiej Umawiającej się Strony.

Traktowanie to będzie nie mniej korzystne niż przyznane przez każdą Umawiającą się Stronę inwestycjom

dokonanym na jej terytorium przez jej własnych inwestorów lub takie, jakie zostanie przyznane przez każdą

z Umawiających się Stron inwestycjom dokonanym na

jej terytorium przez inwestorów najbardziej uprzywilejowanego państwa, jeśli to drugie traktowanie będzie

bardziej korzystne. Traktowanie powyższe będzie przysługiwało wspólnym przedsięwzięciom.

3. Klauzula najwyższego uprzywilejowania nie bę­

dzie miała zastosowania do przywilejów, jakie którakolwiek z Umawiających się Stron przyzna inwestorom

państwa trzeciego ze względu na jej członkostwo lub

przynależność do strefy wolnego handlu, unii celnej,

wspólnego rynku lub organizacji wzajemnej pomocy

gospodarczej lub jakiejkolwiek istniejącej lub przyszłej

konwencji w sprawie podwójnego opodatkowania lub

innych spraw podatkowych.

Artykuł 4

Wywłaszczenie i odszkodowanie

1. Żadna z Umawiających się Stron nie podejmie

bezpośrednio lub" pośrednio działań wywłaszczenio­

wych, nacjonalizacyjnych lub innych działań o takim

-

1959 -

samym charakterze lub równoznacznym skutku w stosunku do inwestycji należących do inwestorów drugiej

Umawiającej się Strony, chyba że działania te zostaną

podjęte w interesie publicznym i nie będą miały charakteru dyskryminacyjnego i będą podjęte zgodnie

z właściwą procedurą prawną i za skutecznym i właści­

wym odszkodowaniem. Odszkodowanie takie będzie

odpowiadać wartości rynkowej wywłaszczonej inwestycji ustalonej według stanu przed wywłaszczeniem

lub zanim decyzja o wywłaszczeniu stała się publicznie

wiadoma, będzie obejmować odsetki od daty wywłasz­

czenia i będzie podlegało wolnemu transferowi. Kwota odszkodowania ustalona zostanie w walucie wymienialnej i będzie wypłacona bez zbędnej zwłoki osobie

uprawnionej bez względu na jej miejsce pobytu czy zamieszkania. Transfer "bez zbędnej zwłoki" oznacza, że

będzie dokonany w okresie wymaganym normalnie

dla wypełnienia formalności związanych z transferem .

Okres ten rozpoczyna się w dniu, w którym został zło­

żony wniosek, i nie może przekroczyć 3 miesięcy.

2. Inwestorzy, o których mowa w artykule 1 ustęp 1

litera c), nie mogą wysuwać roszczeń na podstawie

ustępu 1 tego artykułu i artykułu 5 niniejszej umowy,

jeżeli odszkodowanie zostało im wypłacone zgodnie

z podobnym postanowieniem innej umowy o ochronie

inwestycji, zawartej przez Umawiającą się Stronę, na

której terytorium inwestycja została dokonana.

Artykuł 5

Odszkodowanie za straty

Inwestorzy jednej Umawiającej się Strony, których

inwestycje poniosą straty na terytorium drugiej Umawiającej się Strony z powodu wojny lub jakiegokolwiek

innego konfliktu zbrojnego, stanu wyjątkowego, rewolty, powstania lub zamieszek, będą traktowani przez

tę drugą Umawiającą się Stronę w zakresie przyyvrócenia, odszkodowania, kompensacji lub innego wynagrodzenia nie mniej korzystnie niż właśni inwestorzy

lub inwestorzy jakiegokolwiek państwa trzeciego. Należne z tego tytułu płatności będą w miarę możliwości

podlegały transferowi bez zwłoki.

Poz. 302

e) kwot pochodzących z tytułu odszkodowań przewicfzianych w artykułach 4 i 5 niniejszej umowy,

f) zarobków obywateli jednej Umawiającej się Stro-

ny, którzy uzyskali zezwolenie na pracę w związku

z inwestycją dokonaną na terytorium drugiej Umawiającej się Strony.

2. Transfery będą dokonywane bez zbędnej zwłoki

w walucie wymienialnej według normalnie stosowa nego kursu w dniu transferu i zgodnie z procedurą stosowaną w Umawiającej się Stronie, na której terytorium inwestycja została dokonana, a która nie będzie

prowadzić do odmowy, zawieszenia lub zmiany istoty

takiego transferu .

3. Umawiające się Strony zobowiązują się przyznać

transferom, o których mowa w ustępach 1 i 2 tego artykułu, traktowanie nie mniej korzystne niż przyznane

transferom pochodzącym z inwestycji dokonanych

przez inwestorów któregokolwiek państwa trzeciego.

Artykuł 7

Subrogacja

1. Jeżeli Umawiająca się Strona lub jakakolwiek jej

agencja dokona płatności któremukolwiek z jej inwestorów w ramach gwarancji lub ubezpieczenia przeciwko ryzyku niehandlowemu, zawartego w związku z inwestycją, druga Umawiająca się Strona uzna ważność

przejęcia przez pierwszą Umawiającą się Stronę lub jej

agencję wszelkich praw lub roszczeń przysługujących

inwestorowi. Umawiająca się Strona lub jakakolwiek jej

agencja, która przejęła prawa inwestora, jest uprawniona do takich samych praw, jakie posiada inwestor, i do

dochodzenia takich praw w tym samym zakresie, z zastrzeżeniem zobowiązań inwestora związanych z ubezpieczoną w ten sposób inwestycją·

2. W przypadku subrogacji określonej w ustępie 1

niniejszego artykułu inwestor nie będzie wysuwał roszczeń, jeżeli nie będzie do tego upoważniony przez

Umawiającą się Stronę lub jakąkolwiek jej agencję·

Artykuł 8

Artykuł 6

Transfer

1. Każda z Umawiających się Stron, na której terytorium dokonane zostały inwestycje przez inwestorów

drugiej Umawiającej się Strony, zgodnie z jej ustawodawstwem i przepisami, przyzna tym inwestorom swobodny transfer płatności związanych z tymi inwestycjami, a w szczególności

a) kapitału i dodatkowych kwot niezbędnych do utrzymania i rozszerzenia inwestycji ,

b) przychodów określonych w artykule 1 ustęp 5 niniejszej umowy,

c) kwot na spłatę pożyczek prawidłowo zaciągniętych,

udokumentowanych i związanych bezpośrednio

z konkretną inwestycją,

d) wpływów z całkowitej lub częściowej likwidacji lub

sprzedaży inwestycji,

Spory między Umawiającą się Stroną a inwestorem

drugiej Umawiającej się Strony

1. Spory między jedną z Umawiających się Stron

a inwestorem - obywatelem drugiej Umawiającej się

Strony będą wnoszone przez inwestora wobec Strony

przyjmującej inwestycję w drodze pisemnej. z podaniem szczegółowych informacji. Strony sporów będą

w miarę możliwości starały się rozstrzygać takie spory

w drodze polubownej.

2. Jeżeli takie spory nie mogą być rozstrzygnięte

w ten sposób w ciągu sześciu miesięcy od daty pisemnej notyfikacji, o której mowa w ustępie 1, spór będzie

przedłożony, zależnie od wyboru przez strony sporu

-

trybunałowi arbitrażowemu

zgodnie z Regulaminem procedury Instytutu Arbitrażowego Izby

Handlowej w Sztokholmie;

-

-

trybunałowi arbitrażowemu

1960 -

Międzynarodowej

Izby Handlowej w Paryżu;

-

trybunałowi arbitrażowemu ad hoc utworzone-

mu zgodnie z Regulaminem procedury Komisji

Organizacji Narodów Zjednoczonych do Spraw

Międzynarodowego Prawa Handlowego;

-

Międzynarodowemu

Centrum Rozstrzygania

Sporów Inwestycyjnych (lCSID) utworzonemu

na mocy Konwencji w sprawie rozstrzygania

sporów inwestycyjnych między państwami

a obywatelami drugich państw, jeżeli obie Umawiające się Strony będą sygantariuszami tej

konwencji.

Poz. 302

starszy rangą sędzia Trybunału, który nie jest obywatelem żadnej z Umawiających się Stron.

.

6. Jeżeli Strony nie ustalą inaczej, trybunał ustali

tryb własnego postępowania. Trybunał podejmie decyzje większością głosów.

7. Orzeczenia trybunału są ostateczne i wiążące dla

każdej Umawiającej się Strony.

8. Każda Umawiająca się Strona ponosi koszty mianowanego przez nią arbitra oraz koszty swojego udziału w postępowaniu arbitrażowym; koszty przewodniczącego , jak również inne koszty Umawiające się Strony pokrywają w równych częściach .

3. Orzeczenia arbitrażowe będą ostateczne i wiążą­

ce dla stron sporu . Każda Umawiająca się Strona zobowiązuje się wykonać orzeczenie zgodnie z jej prawem

Artykuł 10

Stosowanie korzystniejszych norm

wewnętrznym.

Artykuł 9

Rozstrzyganie sporów

między Umawiającymi się Stronami

1. Każdy spór między Umawiającymi się Stronami

dotyczący interpretacji lub stosowania niniejszej umo-

wy będzie rozstrzygany w miarę możliwości w drodze

dyplomatycznej.

2. Jeżeli spór nie może być rozstrzygnięty w ten

sposób w ciągu dwunastu miesięcy od rozpoczęcia negocjacji, spór będzie przedłożony na żądanie którejkolwiek Umawiającej się Strony trybunałowi arbitrażowe­

mu złożonemu z trzech arbitrów. Każda Umawiająca

się Strona wyznaczy jednego arbitra, a ci dwaj arbitrzy

wybiorą na przewodniczącego obywatela państwa

trzeciego, które utrzymuje stosunki dyplomatyczne

z obiema Umawiającymi się Stronami.

3. Jeżeli jedna z Umawiających się Stron nie mianuje jej arbitra i nie przystanie na zaproszenie drugiej

Umawiającej się Strony do dokonania w oznaczonym

terminie takiego wyboru w ciągu trzech miesięcy, to arbiter będzie mianowany na wniosek danej Umawiają­

cej się Strony przez Przewodniczącego Międzynarodo­

wego Trybunału Sprawiedliwości.

4. Jeżeli obaj arbitrzy nie mogą osiągnąć porozumienia odnośnie do wyboru przewodniczącego w cią­

gu trzech miesięcy po ich mianowaniu, to przewodni czący będzie mianowany na wniosek jednej z Umawiających się Stron przez Przewodniczącego Międzynaro ­

dowego Trybunału Sprawiedliwości.

5. Jeżeli w przypadkach przewidzianych w ustę ­

pach 3 i 4 tego artykułu Przewodniczący Międzynaro ­

dowego Trybunału Sprawiedliwości nie może spełnić

wymienionej funkcji lub jeżeli jest obywatelem jednej

z Umawiających się Stron, to nominacji dokona Wiceprzewodniczący, a jeżeli Wiceprzewodniczący nie może spełnić tej funkcji lub jeżeli jest obywatelem jednej

z Umawiających się Stron, to nominacji dokona naj-

Jeżeli prawo wewnętrzne Umawiającej się Strony

lub istniejące albo przyszłe zobowiązania powstałe

między Umawiającymi się Stronami zgodnie z prawem międzynarodowym zawierają dodatkowe regulacje, które ogólnie lub szczegółowo przewidują w odniesieniu do inwestycji dokonanych przez inwestorów drugiej Umawiającej się Strony traktowanie bardziej korzystne od przewidzianego w niniejszej umowie, to takie regulacje w zakresie, w jakim są korzystniejsze, będą miały pierwszeństwo przez niniejszą

umową·

Artykuł 11

Konsultacje i wymiana informacji

Na wniosek jednej Umawiającej się Strony druga

Umawiająca się Strona zgodzi się niezwłocznie na konsultacje w sprawie interpretacji lub stosowania niniejszej umowy. Na wniosek którejkolwiek Umawiającej

się Strony dokonywać się będzie wymiany informacji

o wpływie, jaki mogą mieć ustawodawstwo, przepisy,

decyzje, praktyki i procedura administracyjna lub polityka drugiej Umawiającej się Strony na inwestycje objęte niniejszą umową .

Artykuł 12

Zakres stosowania

Niniejsza umowa ma zastosowanie do inwestycji

dokonanych przez inwestorów każdej Umawiającej się

Strony na terytorium drugiej Umawiającej się Strony

po jej wejściu w życie.

Artykuł 13

Wejście w życie

Niniejsza umowa wejdzie w życie w dniu noty póź­

niejszej, którą jedna Umawiająca się Strona poinformuje drugą Umawiającą się Stronę , że jej wewnętrzne

wymogi prawne dla wejścia w życie niniejszej umowy

zostały spełnione.

1961 -

Artykuł 14

Poz. 302 i 303

przez następny okres dziesięciu lat od daty wygaśnię­

cia niniejszej umowy.

Czas obowiązywania i wypowiedzenie

Na dowód czego niżej podpisani, należycie upo-

1. Niniejsza umowa pozostanie w mocy przez dziesięć (10) lat i będzie pozostawać w mocy przez dalszy

taki sam okres lub okresy, chyba że którakolwiek

z Umawiających się Stron powiadomi drugą Umawiającą się Stronę na rok przed wygaśnięciem pierwotnego lub każdego następnego okresu o zamiarze wypowiedzenia umowy. Notyfikacja o wypowiedzeniu niniejszej umowy uprawomocnia się po roku od otrzymania jej przez drugą Umawiającą się Stronę.

2. W odniesieniu do inwestycji dokonanych przed

datą wejścia w życie wypowiedzenia niniejszej umowy,

postanowienia niniejszej umowy pozostaną w mocy

ważnieni, podpisali niniejszą umowę.

Sporządzono w Kairze dnia 1 lipca 1995 r., w dwóch

egzemplarzach, każdy w językach polskim, arabskim

i angielskim, przy czym wszystkie teksty są jednakowo

autentyczne. W przypadku rozbieżności przy interpretacji rozstrzygający będzie tekst angielski.

Za

Za

Rzeczpospolitą Polską

Arabską Republikę Egiptu

W Bartoszewski

y. Bouttros Ghali

Po zapoznaniu się z powyższą umową, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam, że

-

została ona uznana za słuszną zarówno w całości, jak i każde z postanowień w niej zawartych,

-

jest przyjęta, ratyfikowana i potwierdzona,

-

będzie niezmiennie zachowywana.

Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie dnia 29 stycznia 1996 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. Kwaśniewski

L.S.

Minister Spraw Zagranicznych: D. Rosati

303

OŚWIADCZENIE RZĄDOWE

z dnia 17 lutego 1998 r.

w sprawie wejścia w życie Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Arabską Republiką Egiptu w sprawie

wzajemnego popierania i ochrony inwestycji, sporządzonej w Kairze dnia 1 lipca 1995 r.

Podaje się niniejszym do wiadomości, że zgodnie

z artykułem 13 Umowy między Rzecząpospolitą Polską

a Arabską Republiką Egiptu w sprawie wzajemnego

popierania i ochrony inwestycji, sporządzonej w Kairze

dnia 1 lipca 1995 r., dokonane zostały przewidziane

w tym artykule notyfikacje.

Umowa weszła w życie dnia 17 stycznia 1998 r.

Minister Spraw Zagranicznych: w z. A. Ananicz