Konwencja konsularna między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Mołdowa, sporządzona w Warszawie dnia 15 listopada 1994 r.

DZIENN·IK USTAW

Nr 43

Warszawa, dnia 3 kwietnia 1998 r.

TREŚĆ

Poz.

U MO WA MIĘDZYNARODOWA

255 256 -

Konwencja konsul arn a mi ędz y R zecząpospolitą Polską a Republiką Mołdowa , sporządzona w Warszawi e dni a 15 list opada 1994 r.

.

.

.

.

.

.

.

. 1853

Oświad cz enie rz ąd ow e z dn ia 27 stycznia 1998 r. w sprawie wymiany dokumentów ratyfikacyjnych Konwen cj i konsu larnej między Rzecząpospo l itą Polską a Republiką Mołdowa,

sporządzonej w Warszawie dn ia 15 listopada 1994 r.

1864

R O ZPORZĄDZENI A

257 258 259 260 -

Prezesa Rady Mini st rów z d nia 2 kwietnia 1998 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie

nadania statutu U rzę d owi Za mó w ień Publicznych

M inistra Gospod ark i z dnia 16 m arca 1998 r. w sprawie ustalenia planu rozwoju Kostrzyńsko - Słubi ckie j Specja lnej St refy Ekonomicznej

M inistra Gospoda rki z dnia 16 ma rca 1998 r. w sprawie ustalenia planu rozwoju Słupskiej

Specjalnej Strefy Eko nomicznej

Ministra Sp raw Wew nęt r z ny ch i Administracji z dnia 23 marca 1998 r. w sprawie szczegółowe g o zakres u i trybu przekazywa nia informacji cenowych z postę~Qwania o zamówienie publiczne na ro boty budow lane oraz kopii oferty najkorzystniejszej .

1864

1865

1874

1883

255

KONWENCJA KONSULA RNA

mi ędzy Rzecząp o s p olitą Po lską a Republiką Mołdowa,

sp orząd zona w Warszawie dnia 15 listopada 1994 r.

W im ieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PRE ZYDE NT RZE CZYPOS POLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości

W dniu 15 listopada 1994 r. zo sta ła sporządzona w Warszawie Konwencja konsularna między Rzecząpospo­

litą Polską a Repu b l ik ą M o ł dowa w następującym brzmieniu

KONWENCJA KONSULARNA

Artykuł 1

między Rzecząpospolitą Po lsk ą a Re p u b l iką Mołdowa

Definicje

Rzeczpospolita Polska i Repu bl ika Mołdowa,

1. Stosowane w niniejszej konwencj i wyrażenia

mają niżej określone znaczenie

wyrażając wolę umocn ienia pr zyj aźn i i pogłębienia

wzajemnie korzystnej ws p ółpracy,

kierując się pragnienie m uregul owania i rozwijania

stosunków konsularnych m i ęd zy o bydwoma Państwa­

mi oraz jak najdalej idących ułatwi eń w ochronie praw

i interesów ich obywateli,

postanowiły

zaw rz eć

i uzgodniły, co następ uje

K onwencję

konsularną

a) "urząd konsularny" oznacza każd y kons ulat generalny, konsulat, wicekonsulat lub ag e n cję konsularną;

b) "okręg konsularny" oznacza obszar wyznaczony

urzędowi konsu larnemu do wykonywania funkcji

konsularnych;

c) "kierownik urzędu konsularnego" oznacza osobę

powołaną do działania w tym charakterze;

-

1854 -

d) "urzędnik konsularny" oznacza ka żdą osobę ,

włącznie z kierownikiem urz ędu konsularnego , powołaną w tym charakterze do wykonywania funkcji konsularnych;

e) "pracown ik konsularny " oznacza każdą osobę zatrudnioną w służbie administracyjnej lub technicznej urzędu konsularnego;

Poz. 255

2. Siedziba urzędu konsularnego, jego klasa i okręg

konsularny są ustalane przez Państwo wysyłające

i podlegają aprobacie Państwa przyjmującego.

3. Póżniejsze zmiany siedziby urzędu konsularnego, jego klasy i okręgu konsularnego mogą być dokonywane przez Państwo wysyłające jedynie za zgodą

Państwa przyjmującego .

f) "członek personelu służby" oznacza ka ż dą osobę za trudnioną w służbie domowej urzędu konsularnego;

g) "członkowie urzędu konsularnego" oznacza urzęd ­

ników konsularnych, pracowników konsularnych

oraz członków personelu służby;

h) "członek personelu prywatnego" oznacza osob ę

zatrudnioną wyłącznie w służbie prywatnej członka

urzędu konsularnego;

i) "członek rodziny" oznacza ma łżonkę albo ma ł żonka

członka urzędu konsularnego, ich dzieci i rodziców,

pod warunkiem, że wspólnie z nim zamieszkują ;

j) "pomieszczenia konsularne" oznacza budynki lub

części budynków i tereny przyległe do nich, niezależnie od tego, czyją są własnością, używane wyłącznie dla celów urzędu konsularnego, włącznie

z rezydencją kierownika urzędu konsularnego;

k) "archiwa konsularne" oznacza wszystkie pisma, dokumenty, korespondencję, książki, filmy, techniczne

zasoby gromadzenia i wykorzystania informacji, rejestry urzędu konsularnego oraz szyfry i kody, kartoteki, jak również przedmioty wyposażenia służące

do ich zabezpieczenia i przechowywania;

Artykuł 3

Mianowanie i dopuszczenie kierownika

urzędu konsularnego

1. Kierownik urzędu konsu larnego jest mianowany

przez Państwo wysyłające, a dopuszczany do wykonywania swych funkcji przez Państwo przyjmujące.

2. Kierownik urzędu konsularnego będzie dopuszczony do wykonywania swych funkcji po przedłożeniu

listów komisyjnych i po udzieleniu exequatur przez

Państwo przyjmujące.

3. Państwo wysyłające przekazuje listy komisyjne

za pośrednictwem swojego przedstawicielstwa dyplomatycznego lub inną stosowną drogą ministerstwu

spraw zagranicznych Państwa przyjmującego. Listy komisyjne zawierają imiona , nazwisko i stopień kierownika urzędu konsularnego, obywatelstwo, okręg konsularny, w którym ma on wykonywać swoje funkcje, oraz

siedzibę urzędu konsularnego.

4. Po złożeniu listów komisyjnych Państwo przyjmujące udzieli exequaturw możliwie naj krótszym czasie.

5. Do czasu udzielenia exequatur, Państwo przyj-

I) "statek" oznacza każdą cywilną jednostkę pływają­

cą, uprawnioną do podnoszenia bandery Państwa

wysyłającego i zarejestrowaną w tym Państwie;

go zgodę na tymczasowe wykonywanie jego funkcji.

m) "statek powietrzny" oznacza ka ż dą cywilną jednostkę latającą uprawnioną do używania oznaki

przynależności Pa ń stwa wysyłającego i zarejestro waną w tym Państwie .

6. Z chwi l ą dopuszczenia d o wyko nywania funkcji,

nawet tymczasowo, organy Państwa przyjmującego

podejmą n iezbędne środki, aby kie rownik urzędu konsularnego mógł wykonywać swoje funkcje.

2. Postanowienia niniejszej konwencji dotyc z ące

obywateli Państwa wysyłającego mają odpowiedni e

zastosowanie równ i eż do osób prawnych i innych pod miotów nie posiadających osobowośc i prawnej, które

ustanowione są zgodnie z ustawami i innym i przepisa mi Państwa wysyłającego i mają siedzibę w tym Pań ­

stwie.

Artykuł 4

Roz d ział I

USTANAWIANIE URZĘDU KONSULARNEGO

ORAZ MIANOWANIE CZŁONKÓW

URZĘDU KONSULARNEGO

Artykuł 2

Ustanowienie urzędu konsularnego

1. Urząd konsularny może być ustanowiony na terytorium Państwa przyjmującego jedynie za zgodą tego Państwa.

mujące może wydać kierownikowi urzędu konsularne-

Notyfikowanie Państwu przyjmującemu przyjazdów

i wyjazdów

Ministerstwo spraw zagrani cznych Państwa przyjmującego b ędzie pisemnie powiadamiane

a) o przybyciu do urzędu członka urzędu konsularnego po mianowaniu, jego ostatecznym wyjeździe

lub o zakończeniu wykonywania obowiązków oraz

o wszystkich innych zmianach mających wpływ na

jego status, które mogą powstać w czasie zatrudnieni a w urzędzie konsularnym ;

b) o przybyciu i ostatecznym wyjeździe osoby należą­

cej do rodziny członka urzędu konsularnego oraz,

jeżeli to ma miejsce, o fakcie, że jakaś osoba staje

s i ę lub przestaje by ć członkiem rodziny;

c) o przybyciu i ostatecznym wyjeździe członka personelu prywatnego oraz zakończeniu jego służby;

-

1855 -

d) o zatrudnieniu i zwolnieniu osoby zamieszkałej

w Państwie przyjmującym, jako członka urzędu

konsularnego lub członka personelu prywatne go.

Artykuł 5

Dokumenty tożsamości

1. Właściwe organy Państwa przyjmującego wyda-

Poz. 255

Artykut 9

Wykonywanie funkcji konsularnych

na rzecz państwa trzeciego

Po odpowiedniej notyfikacji Państwu przyjmujące­

mu i w braku jego sprzeciwu urząd konsularny Pań ­

stwa wysyłającego może wykonywać w Państwie

przyjmującym funkcje konsularne na rzecz państwa

trzeciego.

ją bezpłatnie każdemu urzęd n i kowi konsularnemu od-

powiedni dokument

i stanowisko .

stwierdzający

jego

tożsamość

Artykuł 10

Honorowi urzędnicy konsularni

2. Postanowien ia ust. 1 niniejszego artykułu stosu je się także do pracowników konsularnych, członków

personelu służby oraz członków personelu prywatnego, pod warunkiem że osoby te nie są obywatelami

Państwa przyjmującego ani nie posiadają w tym Pań ­

stwie stałego miejsca pobytu.

3. Postanowienia ust. 1 i 2 niniejszego artykułu stosuje się odpowiedn io do członków rodzin.

Każda z obu Umawiających się Stron może - w ramach stosunków dwustronnych - mianować i przyjmować honorowych urzędników konsularnych, stosując wobec nich postanowien ia rozdziału III Konwencji

wiedeńskiej o stosunkach konsularnych oraz, jeśli to

możliwe, postanowienia niniejszej konwencji. Honorowi urzędnicy konsularni mogą być obywatelami Pań­

stwa wysyłającego, Państwa przyjmującego lub pań­

stwa trzeciego.

Artykuł 6

Rozdział II

Obywatelstwo urzędnika konsularnego

UŁATWIENI A, PRZYWILEJE I IMMUNITETY

Urzędnikiem

konsularnym może być jedynie obywatel Państwa wysyłają"ego nie mający w Państwie

przyjmującym stałego mi ejsca pobytu i nie wykonują­

cy w tym Państw ie, poza swoimi funkcjami urzędowy­

mi, żadnej innej działalności o charakterze zarobkowym.

Artykuł 7

Osoby uznane za persona non grata

lub osoby niepożądane

Państwo przyjmujące może w każdej chwili, bez

obowiązku uzasadniania swojej decyzji, powiadomić

w drodze dyplomatycznej lub inną stosowną drogą

Państwo wysyłające o tym, że exequatur udzielone

kierownikowi urzędu konsularnego zostało cofnięte

albo że urzędnik konsularny został uznany za persona

non grata lub że jakikolwiek inny członek urzędu kon sularnego jest osobą niepożądaną. W tym przypadku

Państwo wysyłające powinno odwołać taką osobę, jeżeli przystąpiła już do wykonywania funkcji. Jeżeli

Państwo wysyłające nie wypełni w rozsądnym terminie tego obowiązku , Państwo przyjmujące może przestać uznawać taką osobę za członka urzędu konsularnego.

Artykuł 11

Ułatwienia w wykonywaniu funkcji

urzędu konsularnego

1. Państwo przyjmujące udzieli urzędowi konsularnemu wszelkich ułatwień w wykonywaniu jego funkcji

i zastosuje odpowiednie środki, aby członkowie urzędu

konsularnego mogli wykonywać swą działalność urzę ­

dową oraz korzystać z praw, przywilejów i immunitetów przewidzianych w niniejszej konwencji. Państwo

przyjmujące podejmie odpowiednie kroki w celu za pewnienia bezpieczeństwa urzędu konsularnego.

2. Państwo przyjmujące będziE: t raktowało urzędni­

ków konsularnych i członków ich rodzin z należnym

szacunkiem i zastosuje wszelkie odpowiednie środki

dla zapobieżenia jakiemukolwiek zamachowi na ich

osoby, wolnoś ć lub godność.

Artykuł 12

Tymczasowe wykonywanie funkcji kierownika

urzędu konsularnego

Artykuł 8

1. Jeżeli kierownik urzędu konsularnego nie ma

możności wykonywania swych funkcji lub jeżeli stano-

Wykonywan ie funkcji konsularnych

w państwie trzecim

wisko kierownika urzędu konsularnego jest nie obsadzone, jako kierownik urzędu konsularnego może cza sowo dz iałać tymczasowy kierownik.

Po notyfikacji par'lstwom zainteresowanym i w bra ku wyraźnego sprzeciwu któregokolwiek z nich Pań ­

stwo wysyłające może powierzyć u rzędowi konsularnemu ustanowionem u w jednym państwie wykonywa nie funkcji konsularnych w innym państwie.

2. Imiona i nazwisko tymczasowego kierownika są

notyfikowane bądź przez przedstawicielstwo dyplomatyczne Państwa wysyłającego, bądź - gdy Państwo

to nie ma przedstawicielstwa dyplomatycznego w Pań­

stwie przyjmującym - przez kierownika urzędu kon -

-

1856 -

sularnego, bądź - w razie gdy ten nie może tego uczynić - przez jakąkolwiek właściwą władzę Państwa wysyłającego ministerstwu spraw zagranicznych Pań ­

stwa przyjmującego lub władzy wyznaczonej przez to

ministerstwo. Notyfikacja ta powinna być w zasadzie

dokonana uprzednio. Państwo przyjmujące może uzależnić od swej zgody dopuszczenie jako tymczasowego

kierownika osoby, która nie jest przedstawicielem dyplomatycznym ani urzędnikiem konsularnym Państwa

wysyłającego w Państwie przyjmującym .

3. Właściwe organy Państwa przyjmującego powinny udzielać tymczasowemu kierownikowi pomocy

i ochrony. W czasie, gdy kieruje on urzędem , postanowienia niniejszej konwencji mają do niego zastosowanie na tych samych zasadach jak do kierownika danego urzędu konsularnego . Państwo przyjmujące nie jest

jednak obowiązane do przyznawania tymczasowemu

kierownikowi ułatwień, przywilejów i immunitetów,

z których korzystanie przez kierownika urzędu konsularnego uzależnione jest od wa ru nków, których nie

spełnia tymczasowy kierownik.

4. Gdy w okolicznościach przewidzianych w ust. 1

niniejszego artykułu tymczasowym kierownikiem jest

mianowany przez Państwo wysyłające członek perso nelu dyplomatycznego przedstawicielstwa dyplomatycznego lub przedstawiciel ministerstwa spraw zagra nicznych Państwa wysyłającego, korzysta on z przywi lejów i immunitetów dyplomatycznych, jeżeli Państwo

przyjmujące temu się nie sprzeciwia.

Artykuł 13

Pomieszczenia konsularne i mieszkania członków

urzędu konsularnego

1. Państwo wysyłające ma prawo, zgodnie z usta wami i innymi przepisami Państwa przyjmującego

al nabywać na własność , posiadać lub wynajmowa ć

budynki lub części budynków i tereny przyległe do

nich, z przeznaczeniem na siedzibę urzędu konsularnego, na re z ydencję kierownika urzędu konsu larnego lub na mieszkania innych członków urzędu

konsularnego;

bl budować lub przystosowywać dla tych samych celów budynki na nabytych terenach;

cl przenosić prawa własności budynków lub części

budynków w ten sposób nabytych lub zbudowa nych i terenów do nich przyległych.

Artykuł 14

Używanie godła i flagi państwowej

1. Godło Państwa wysyłającego wraz z odpowiednim napisem w języku Państwa wysyłającego i w języ­

ku Państwa przyjmującego, oznaczającym urząd konsularny, może być umieszczone na budynku, w którym

mieści się urząd konsularny, i na rezydencji kierownika

tego urzędu.

2. Flaga Państwa wysyłającego może być wywieszona na budynku, w którym mieśc i się urząd konsularny, i na rezydencji kierownika urzędu konsularnego.

3. Kierownik urzędu konsularnego może również

umieszczać na swoich środkach transportu flagę Pań­

stwa wysyłającego w czasie, gdy są używane dla celów

służbowych .

Artykuł 15

Nietykalność pomieszczeń konsularnych i mieszkań

członków urzędu konsularnego

1. Pomieszczenia konsularne są nietykalne. Organy

Państwa przyjmującego nie mogą do nich wkraczać bez

zgody kierownika urzędu konsularnego, kierownika

przedstawicielstwa dyplomatycznego Państwa wysyła­

jącego albo osoby wyznaczonej przez jednego z nich.

2. Pomieszczenia konsularne, ich urządzenia, mienie urzędu konsularnego i jego środki transportu nie

podlegają żadnej formie rekwizycji dla celów obrony

narodowej, użyteczności publicznej lub w innych celach.

3. Postanowienia ust. 1 niniejszego artykułu stosuje się również do pomieszczeń mieszkalnych urzędni ­

ków konsularnych i pracowników konsularnych.

Artykuł 16

Zwolnienie pomieszczeń konsularnych od podatków

i opłat

1. Pomieszczenia urzędu konsularnego, rezyde ncja

kierownika urzędu konsularnego, a także mieszkania

członków urzędu konsularnego, których właścicielem

lub najemcą jest Państwo wysyłające lub jakakolwiek

osoba działająca w jego imieniu, są zwolni one od

wszelkich opłat i podatków państwowych, regionalnych i komunalnych, z wyjątkiem opłat należnych za

świadczenie określonych usług.

2. Państwo przyjmujące powinno w raz ie potrzeby

pomóc urzędowi konsularnemu w uzyskaniu odpowiednich mieszkań dla jego członków.

3. Postanowienia ust. 1 niniejszego artykułu nie

zwalniają Państwa wysyłającego od obowiązku stoso-

wania się do przepisów i ograniczeń w zakresie budownictwa, urbanistyki i ochrony zabytków, mających za stosowanie na obszarze, na którym znajdują się lub bę­

dą się znajdować wymienione tereny, budynki lub ich

części .

2. Zwolnień przewidzianych w ust. 1 niniejszego artykułu nie stosuje się do opłat i podatków ciążących na

podstawie ustaw i innych przepisów Państwa przyjmującego na osobie,

która zawarła umowę z Państwem

wysyłającym lub z osobą działającą w jego imieniu.

3. Postanowienia ust. 1 niniejszego artykułu stosuje się również do środków transportu będących wła­

snością Państwa wysyłającego i przeznaczonych dla

celów urzędu konsularnego.

1857 Artykuł 17

Nietykalność archiwów konsularnych

Archiwa konsularne są nietykalne w każdym czasie

i niezależnie od tego, gdzie się znajdują.

Poz. 255

konsularną, jednakże nie będzie on u ważany za kuriera

konsularnego. Urzędnik konsularny może swobodnie

odebrać pocztę konsularną bezpośrednio od kapitana

statku albo dowódcy statku powietrznego i przekazać

taką pocztę w ten sam sposób.

Artykuł 19

Artykuł 18

Immunitet jurysdykcyjny

Swoboda porozumiewania się

Państwo przyjmujące dopuszcza i ochrania

swobodę porozumiewania się urzędu konsular nego

dla wszelkich celów urzędowych . Przy porozumiewa -

1.

niu się z rządem, przedstawicielstwami dyplomatycznymi oraz innymi urzędami konsularnymi Państwa

wysyłającego, bez względu na to, gdzie się znajdują,

urząd konsularny może używać wszelkich odpowiednich środków łączności , włącznie z kurierami dyplomatycznymi lub konsularnymi, pocztą dyplom atyczną lub konsularną, jak również korespond encją sporządzoną kodem lub szyfrem. Urząd konsularny może zainstalować i używać radiowych urządzeń nadawczo-odbiorczych jedynie za zgodą Państwa przyjmu jącego.

2. Korespondencja urzędowa urzędu konsularnego

jest nietykalna. Wyrażenie "korespondencja urzędo­

wa" oznacza wszelką korespondencję dotyczącą urzę­

du konsularnego i jego funkcji.

3. Poczta konsularna powinna posiadać widoczne

zewnętrzne oznaczenia jej charakteru i może zawierać

jedynie korespondencję urzędową, jak również dokumenty i przedmioty przeznaczon e wyłącznie dla celów

urzędowych.

4. Poczta konsularna nie podlega otwarciu ani zatrzymaniu. Jeżeli jednak właściwe organy Państwa

przyjmującego mają poważne podstawy, aby przypuszczać, że poczta zawiera inne przedmioty niż

korespondencja, dokumenty i przedmioty określone

w ust. 3 niniejszego artykułu, mogą prosić, aby poczta

ta została otwarta w ich obecnośc i przez upoważnione ­

go przedstawiciela Państwa wysyłającego . Jeżeli orga ny Państwa wysyłającego odmówią zastosowania się

do tej prośby, poczta zostanie zwrócona do miejsca,

skąd pochodzi.

5. Kurier konsularny powinien być zaopatrzony

w urzędowy dokument stwierdzający jego status

i określający liczbę paczek, stanowiących pocztę konsularną. Kurierem konsularnym może być tylko obywatel Państwa wysyłającego , nie posiadający stałego

miejsca pobytu w Państwie przyjmującym. Przy wykonywaniu swoich funkcji kurier konsularny znajduje się

pod ochroną Państwa przyjmującego i korzysta z nietykalności osobistej oraz nie podlega zatrzymaniu, aresztowaniu ani ograniczeniu wolności osobistej w jakiejkolwiek innej formie.

6. Poczta konsularna może być powierzona kapitanowi statku lub dowódcy statku powietrznego. Kapitan

lub dowódca będzie zaopatrzony w urzędowy dokument określający liczbę paczek stanowiących pocztę

1. Urzędnik konsularny korzysta z immunitetu od

jurysdykcji karnej, cywilnej i administracyjnej Pań­

stwa przyjmującego. Korzysta on z nietykalności osobistej i nie podlega zatrzymaniu, aresztowaniu ani

ograniczeniu wolności osobistej w jakiejkolwiek innej

formie.

2. Pracownik konsularny oraz członek personelu

służby korzystają z immunitetu od jurysdykcji karnej,

cywilnej i administracyjnej Państwa przyjmującego

w odniesieniu do czyn ności wykonywanych w zakresie

ich obowiązków urzędowych.

3. Postanowień ust. 1 i 2 niniejszego artykułu nie

stosuje się do spraw cywilnych

a) wynikłych z zawarcia przez członka urzędu konsularnego umowy, w której nie występował on wyrażnie lub w sposób dorozumiany jako przedstawiciel Państwa wysyłającego;

b) wytoczonych na skutek szkody powstałej w wyniku

wypadku spowodowanego przez członka urzędu

konsularnego w Państwie przyjmującym jakimkolwiek środkiem transportu;

c) dotyczących spadków, w których członek urzędu

konsularnego występuje jako spadkobierca, zapisobierca, wykonawca testamentu, zarządca lub ku rator spadku w charakterze osoby prywatnej.

4. Postanowienia ust. 1-3 niniejszego artykułu stosuje się odpowiednio do członków rodzin.

Artykuł 20

Zrzeczenie się przywilejów i immunitetów

1. Państwo wysyłające może zrzec się przywilejów

i immunitetów określonych w ust. 1 i 2 artykułu 19 niniejszej konwencji. To zrzeczenie się będzie zawsze wyraźne i notyfikowane Państwu przyjmującemu.

2. Wszczęcie przez członka urzędu konsularnego

przypadku, w którym mógłby korzystać z immunitetu jurysdykcyjnego, pozbawia go prawa powoływania się na immunitet w stosunku do jakiegokolwiek powództwa wzajemnego, bezpośrednio

związanego z powództwem głównym.

postępowania w

3. Zrzeczenie się immunitetu jurysdykcyjnego

w odniesieniu do postępowania cywilnego lub admini stracyjnego nie jest uważane za pociągające za sobą

zrzeczenie się immunitetu od środków wykonania

orzeczenia. W stosunku do takich środków niezbędne

jest odrębne zrzecze nie się.

1858 -

Dziennik Ust aw Nr 43

a) podatków pośrednich tego rodzaju, które zazwyczaj

są wliczane w cenę towarów lub usług ;

Artykuł 21

Obowiązek s kładania zeznań w charakterze świadka

1. Członek urzędu konsularnego może być wezwany do s kładania zeznań w charakterze świadka przed

sądam i i innymi właściwymi organami Państwa przyj mującego. Jeżeli urzędnik konsularny odmawia sta w ie nia się lub złożenia zeznań, nie można wobec niego

stosow ać żadnego środka przymusu ani sankcji. Pra cown ik konsularny i członek personelu służby nie mogą odm ów i ć złożenia zeznań, z wyjątkiem przypadków

ok reś lonych w ust. 3 niniejszego artykułu.

2. Orga n

Pa ństw a

przyjmującego,

Poz. 255

wzywający

członk a urz ę du

konsu larnego do złożenia zeznań, nie

powinien u t rudnia ć w y konywania jego obowiązków

służbowych . Moż e od ebr a ć takie zez nanie od członka

urzędu konsularnego w u rzędzie konsu larnym, rezydencji lub w jego mieszkaniu.

b) opłat i podatków od prywatnego mi enia nieruchomego położonego na terytorium Pa ń stwa przyjmującego, z zastrzeżeniem postano w ie ń artykułu 16

niniejszej konwencji;

c) podatków od spadku i podatków od przeniesienia

prawa własności pobieranych przez Państwo przyj mujące;

d) opłat i podatków od prywatnych dochodów, łącznie

z dochodami od kapitału, m aj ących swe źródło

w Państwie przyjmujący m , oraz podatków od kapitału zainwestowanego w prze ds ię bio rstwach handlowych lub finansowych w Pa ństwie przyjmującym;

e) opłat rejestracyjnych, sąd owych, hipotecznych

i stemplowych, z zastrz e żeniem p ostanowień artykułu 16 niniejszej konwencji.

3. C złonek urzędu konsularnego nie jest zobowiąza­

ny d o skł adania zezn a ń co do spraw związanych z wykonywa ni em swych obowiązków urzędowych ani do

przedkła d ania urzędowej korespondencji lub innych

dokum entów z archi w ów konsularnych. Postanowie nie to ma rów n i eż zastosowanie do członków rodziny

członka ur z ędu kon sularn ego oraz do członków perso nel u prywatnego w odniesieniu do faktów, które są

związa ne z działalnością urzędu konsularnego.

2. Członek urzędu konsu larnego zatru dn i ający osoby, których wynagrodzenia lub upos ażenia nie są

zwalniane od podatków od dochod ów w Państwie

przyjmującym, powinien wypełniać o b owiązki nakła­

dane na pracodawców przez ustawy i inne przepisy tego Państwa w zakresie pobierania podatków od dochodów.

4. Człon ek u rzędu kon sularnego nie jest zobowiąza ­

ny do udzie la n ia opi nii jako rzeczoznawca prawa Pań ­

stwa wysyła ją ce go.

Zwolnienie od opłat celnych i kontroli celnej

Artykuł 22

Zwolnienie od świ a dcze ń osobistych i rzeczowych

Człone k urz ęd u konsularnego, jak również członko ­

wie jego ro dziny s ą zwolnieni w Państwie przyjmują­

cym od wszel kich św iad c zeń osobistych i od wszelkiej

służby publi cz nej ja kiegokolwiek charakteru, od służby

woj skowej o raz od obowiązków wojskowych, takich

j a k rekwizycje, kontrybucje i zakwaterowanie.

Artykuł 25

1. Państwo przyjmujące zgodnie z obowiązującymi

ustawami i innymi przepisami zezw ala na wwóz i wywóz, zwalnia od opłat celnych i i nnych związanych

z tym opłat, z wyjątkiem opłat od z a ła dunku, przewozu,

przechowywania i wyładunku lub in nych usług

a) przedmioty przeznaczone do ofi cj alnego

urzędu konsularnego;

użytku

b) przedmioty, łącznie ze środkami t ransportu, przeznaczone do osobistego użytku członków urzędu konsularnego lub członków ich rodz in , z aliczając do

nich przedmioty przeznaczone do ich urządzenia się.

Artykuł 23

Zwolnienie od o bo wiązku rejestracji

oraz zezwol e ń na pobyt

Człon e k urzę d u kons u larnego, a także członkowie

jego rodziny s ą zw olnie ni od wszelkich obowiązków

przewidzianych przez ustawy i inne przepisy Państwa

przyjmując e go odn o śn ie do reje stra cji , zezwolenia na

pobyt, zezwolen ia na zatrudnienie i innych formalności

dotycz ącyc h cudzoziemców.

2. Bagaż osobisty urzędnika kons ularnego i człon­

ków jego rodzillY jest zwolniony od p rzeprowadzania

kontroli, jeśli nie ma poważnych powodów do przypuszczeń, że zawiera przedmioty inne n iż te, na których

wwóz zezwala się stosownie do pu nktu b) ustępu 1 niniejszego artykułu, albo przed mioty, których wwóz

i wywóz jest zabroniony stosownie do ustawodawstwa

lub przepisów o kwaranta n nie Państwa przyjmujące­

go. Takiej kontroli można doko n a ć wyłącznie w obecności urzędnika konsularnego lub jego pełnomocnego

przedstawiciela.

Artykuł 24

Artykuł 26

Zwolnienie od opłat i podatków

Swoboda poruszania się

1. Czło nek urzędu konsularnego, jak również człon­

kowie jeg o rodzin y są zwolnieni od wszelkich opłat

oraz podatków osobistych i rzeczowych - państwo­

wych, regionaln ych i komunalnyc h, z wyjątkiem

Z zastrzeżeniem swych ustaw i innyc h przepisów dotyczących stref, do których wstęp ze wzg lędu na bezpieczeństwo państwa jest zabroniony lub ograniczony, Pań-

-

1859 -

Poz. 255

stwo przyjmujące zapewnia wszystkim członkom urzędu

konsularnego, jak również członkom ich rodzin, swobodę poruszania się na swym terytorium. Jednocześnie

Państwo przyjmujące w każdym przypadku zapewni

urzędnikowi konsularnemu wykonywanie jego funkcji.

2. Urzędnik konsularny może w związku z wykonywaniem swoich funkcji zwracać się na piśmie lub ustnie do właściwych organów w swoim okręgu konsularnym, a także do władz centralnych Państwa przyjmują­

cego.

Artykuł 27

3. Urzędnik konsularny ma prawo do pobierania

opłat konsularnych zgodnie z ustawodawstwem Pań ­

stwa wysyłającego. Kwoty pobierane z tytułu tych

Wyłączenie przywilejów i immunitetów

1. Przywileje i immunitety przewidziane w niniejszej konwencji, z wyjątkiem postanowień ustępu 3 i 4

artykułu 21, nie przysługują pracownikom konsularnym oraz członkom personelu służby, jeżeli są oni obywatelami Państwa przyjmującego lub mają stałe miejsce pobytu w tym Państwie.

2. Członkowie rodziny członka urzędu konsularnego, który jest obywatelem Państwa przyjmującego lub

ma stałe miejsce pobytu w tym Państwie, oraz członko ­

wie rodziny członka urzędu konsularnego, którzy są

obywatelami Państwa przyjmującego lub mają stałe

miejsce pobytu w tym Państwie albo wykonują w Pań­

stwie przyjmującym działalność o charakterze zarobkowym, nie korzystają, z wyjątkiem postanowień ustępu 3

artykułu 21, z żadnych przywilejów i immunitetów.

opłat są wolne od wszelkich podatków i opłat Państwa

przyjmującego.

Artykuł 30

Ogólne funkcje konsularne

Urzędnik konsularny ma prawo bronić interesów

Państwa wysyłającego i jego obywateli. Do zadań

urzędnika konsularnego należy popieranie rozwoju

stosunków handlowych, gospodarczych, naukowych

i kulturalnych między Państwem wysyłającym i Pań­

stwem przyjmującym oraz przyczynianie się do rozwoju przyjaznych stosunków między nimi.

Artykuł 31

Funkcje dotyczące obywatelstwa i stanu cywilnego

3. Z wyjątkiem postanowień ustępu 3 artykułu 21,

przywileje i immunitety określone w niniejszej konwencji nie będą przyznawane członkom personelu prywatnego.

4. Państwo przyjmujące będzie wykonywało swą

jurysdykcję w stosunku do osób wyszczególnionych

w ustępach 1-3 nin iejszego artykułu w taki sposób,

aby niepotrzebnie nie utrudniać wykonywania funkcji

przez urząd konsularny.

Artykuł 28

Przestrzeganie ustaw i innych przepisów Państwa

przyjmującego

Wszystkie osoby, którym stosownie do niniejszej

Konwencji przysługują przywileje i immunitety, zobowiązane są, bez uszczerbku dla tych przywilejów i immunitetów, do poszanowania ustaw i innych przepisów

Państwa przyjmującego, łączn i e z tymi, które regulują zasady ruchu środków transportu oraz ich ubezpieczenia .

1. Urzędnik konsularny ma prawo

a) prowadzić rejestr obywateli Państwa wysyłającego;

b) przyjmować zawiadomienia i dokumenty dotyczą­

ce urodzeń lub zgonów obywateli Państwa wysyła ­

jącego;

c) przyjmować, zgodnie z ustawodawstwem Państwa

wysyłającego, oświadczenia o wstąpieniu w zwią­

zek małżeński, pod warunkiem że obie strony posiadają obywatelstwo tego Państwa.

2. Urzędnik konsularny będzie powiadamiał właści­

we organy Państwa przyjmującego o dokonaniu czynności wymienionych w punktach bl, c) ustępu 1 niniejszego artykułu, jeśli jest to wymagane przez ustawodawstwo Państwa przyjmującego.

3. Postanowienia punktów b), c) ustępu 1 niniejszego artykułu nie zwalniają zainteresowanych osób od

obowiązku przestrzegania formalności wymaganych

przez ustawodawstwo Państwa przyjmującego.

Rozdział III

Artykuł 32

FUNKCJE KONSULARNE

Wydawanie paszportów i wiz

Artykuł 29

Wykonywanie funkcji konsularnych

1. Urzędnik konsularny ma prawo, w granicach

okręgu konsularnego, wykonywać funkcje wymienione w niniejszym rozdziale konwencji. Urzędnik konsularny może oprócz tego wykonywać inne oficjalne

funkcje konsularne, jeśli nie są one sprzeczne z prawem Państwa przyjmującego lub którym Państwo to

się nie sprzeciwia .

Urzędnik konsularny ma prawo

a) wydawać, wznawiać ważność i unieważniać paszporty obywateli zgodnie z ustawodawstwem Pań­

stwa wysyłającego;

b) wystawiać dokumenty uprawniające do wjazdu do

Państwa wysyłającego i wprowadzać w tych dokumentach konieczne zmiany;

c) wystawiać wizy.

-

1860 -

Poz. 255

Artykuł 33

Artyk u ł 35

Funkcje notarialne i legalizacja

Do r ęcz anie dokumentów i dokonywan ie przesłuchań

Urzędn i k konsularny ma prawo

a) przyj m owa ć , sp o rządzać i poświadczać oświadcze ­

nia obywateli Państw a wysyłającego, w tym

oświadczenia w sprawa ch rodzinnych oraz spra wach obywat elstw a, zg odnie z ustawodawstwem

Państwa wysyłającego;

b) sporząd z ać, re j est r ować, pośw i adczać i przechowywać testamenty o byw atel i Państw a wysyłającego;

c) sporząd za ć, rej estrować i poświadczać umowy, za wierane mi ędz y obyw atelam i Państ wa wysyłając e ­

go, i poświa dczać jednostronne oświadczenia woli , jeśli te umow y i o świadczenia nie są sprzeczne

z prawem P ań stw a przyjmującego . U rzędnik kon sularny nie mo ż e jednak spor z ądzać , rejestrować

i poświadczać takich u m ów lub ośw i adczeń, które

ustanawiaj ą , pr ze n os zą lub likwidują prawa rzeczowe do n i eruchomo śc i znajdujących się w Państwie

przyjmującym;

d) sporządzać , rej est ro wać i poświadczać umowy

między obywat ela mi P ań stwa wys y ła j ącego , z jednej strony, a obywate lami Państw a przyjmującego

lub obywatelami p aństwa trzeciego, z drugiej strony, jeżeli um owy te mają być wykonane lub ma j ą

wywrzeć sk utek prawny wyłącznie w P aństwie wysyłającym i pod wa ru nki em, że nie są one sprzeczne z prawem Pa ństwa przyjm uj ącego ;

e) legalizo wa ć dokumenty wydawane przez organy

Państwa wysył ającego lub Pań stwa przyjmujące ­

go, a takż e po św iadczać ko pie i odpisy tych dokumentów;

f) tłumaczyć doku m enty i p o świadczać zgodnoś ć tłu ­

maczeń ;

Urzędnik konsularny ma prawo, na w niosek właści­

wych organów Państwa przyjmująceg o , do do ręczania

pism sądowych i pozasądo wych oraz dokonywania

prze s łuchań, j eżeli jest to zgodne z um owami m i ędzy­

narodowymi obowiązującymi między U m awiającymi

się Stronami, a w braku takich umów w sposób

zgodny z ustaw ami i innymi pr7epi sami Pa ń st wa przyjmującego . Uprawnienie to może być wykonywane tyl ko w o bec obywateli Państwa wysyłające go i bez stosow ania środków przymusu .

Artykuł 36

Ustanowienie opieki i kurateli

1. Właściwe organy Państwa

h) przyjmow ać do de pozytu dokumenty, pieniądze lub

wszelkie przedm ioty od obywate li Pań stwa wysyłającego bąd ź na ich rzecz , jeżeli nie j est to sprzeczne z ustawa mi i in nymi przepisami P aństwa przyj mującego . Depozyt taki może b yć wywieziony

z Państwa przyjmującego jedynie z zachowan iem

ustaw i innych przepisów tego Państwa.

po-

jącym ograniczoną zdolność

do czynnośc i prawnych

obywatelem Państwa wysy ł ającego bądź o potrzebie

oc hrony dóbr znajdujących się w Państw ie przyjmują­

cym, którymi - niezależnie od przyczyny - obywatel

Państwa wysył a jącego nie jest w stanie zarz ąd z ać.

2. W porozumieniu z właściwymi org anami Pań ­

stwa przyjmującego urzędnik konsula rn y może powia domić obywatel i P a ństwa wysyłając e g o o sprawach

wymienionych w ust. 1 niniejszego arty ku łu , a zwłasz ­

cza może proponowa ć osoby, które m o gł yby występo­

wać w charakterze opiekuna lub kurato ra.

Artykuł 37

Powiadamianie o zgonach

1. Właściwe organy Państwa

przyjmująceg o

pokon sularnego

o zgonie obywatela Państwa wysyłająceg o i przekażą

mu bezpłatnie odpis aktu zgonu.

wiadom i ą

g) poświad cza ć pod pi sy o byw ateli Państwa wysyłają ­

cego;

prz yjmującego

wiadomią urzędnika konsularnego o potrze bie ustanow ienia opieki lub kurat eli nad niepełn o let n i m lub ma-

niezwłocznie

urzę dn ika

2. Je ż el i urz ędnik konsularny pierwszy dowie się

o zgoni e w P a ństwie przyjmującym obywate la Pań ­

stwa wysyłającego, informuje o tym właści we organy

Państwa przyjmującego.

Artyk uł 38

Czynności w sprawach spadkowych

Artykuł 34

Moc prawna dokumentów spo rz ą dzonych

przez u rzęd n i ka konsularn eg o

Sporządzo n e , poświ adczone lub przetłumaczone

przez urzędnika konsu larn ego dokumenty, stosownie

do postanow i eń arty kułu 33 niniejszej konwencji, będą

uznawane w Państw ie przyjmującym za dokumenty

wywierające taki sam skutek prawny i p o siadające ta ką samą moc, ja k dokumenty sporządzone, poświad ­

czone lub prz etł umacz on e przez właściwe organy P ań­

stwa przyjm uj ąceg o.

1. Właściwe orga ny Państwa przyjmu jącego pow iadomią

bezzwłocznie

urzędnika

ko nsularnego

o otwarciu w tym Pa ń stwie spadku po obywatelu Pań­

stwa wysyłaj ącego , jak również o otwarciu spadku,

niezależnie od obywatelstwa osoby zmarłej, jeżeli obywatel Państwa wysyłającego powołany jest do spadku

jako spadkobierca , zapisobierca lub też ma roszczenie

do spadku z innego tytułu .

2. Właś c i we o rgany Państwa przyjmując ego podejmą odpowiednie środk i przewidziane w ustawach i in nych przepisach tego Państwa dla zabezpieczenia

-

spadku oraz przekazania urzędnikowi konsularnemu

odpisu testam entu, jeżeli został on sporządzony, oraz

wszelkich posiadanych informacji dotyczących spadku, miejsca pobytu osób uprawnionych do spadku,

wartości i skła dników masy spadkowej, łącznie z kwo tami pochodz ącymi z tytułu ubezpieczeń społecznych,

zarobków i polis ubezpieczeniowych. Powiadomią także o terminie rozpoczęcia postępowania spadkowego

lub stadium, w jakim ono się znajduje.

3. Urzędnik konsularny jest uprawniony, bez potrzeby przedstawieni a pełnomocnictwa, do reprezentowania, bezpośre dnio lub za pośrednictwem swego przedstawiciela, przed sądami i innymi właściwymi organami

Państwa przyj mującego obywatela Państwa wysyłają­

cego, uprawnionego do spadku lub mającego roszczenia do spadku w Państwie przyjmującym, jeżeli jest on

nieobecny lu b nie ustanowił swojego pełnomocnika.

Poz. 255

2. Do mienia określonego w ust. 1 niniejszego artystosuje się odpowiednio postanowienia artykułu 38 ust. 7 niniejszej konwencji.

kułu

Artykuł 40

Zastępowanie obywateli przed organami Państwa

przyjmującego

Jeżeli obywatel Pań~twa wysyłającego, na skutek

nieobecności lub innych ważnych przyczyn, nie może

w odpowiednim czasie bronić swych praw i interesów,

urzędnik konsularny ma prawo reprezento wać go

przed władzami Państwa przyjmującego, dopóki osoba

ta nie wyznaczy swego pełnomocnika lub nie przystą­

pi osobiście do obrony 5woich praw i interesów.

Artykuł 41

4. Urzędnik konsularny ma prawo domagać się

Zawiadomienie o aresztowaniu i zatrzymaniu

a) zabezpieczenia spadku, nałożenia i zdjęc ia pieczęci,

podjęcia środków zabezpieczenia spadku, w tym

wyznaczen ia kuratora spadku, jak również uczestnictwa w tych czynnościach,

1. Urzędnik konsularny ma prawo komunikować

i spotykać z każdym obywatelem Państwa wysyłającego, udzielać mu porad i wszelkiej pomocy,

a w przypadkach koniecznych - podejmować kroki

w celu udzielenia mu pomocy prawnej. Państwo przyj mujące nie może w jakikolwiek sposób ograniczać kontaktu obywatela Państwa wysyłającego z urzędnikiem

konsu larnym, a także ograniczać mu dostępu do urzę­

du konsularnego.

b) sprzeda ży mienia wchodzącego w skład spadku, jak

również powiadomienia o dacie ustalonej dla tej

sprzeda ży, aby mógł być obecny.

5. Z chwilą zakończenia postępowania spadkowego

lub innych czynności urzędowych właściwe organy

Państwa przyjmu jącego powiadomią o tym bezzwłocz­

nie urzędnika konsularnego i po uregulowaniu długów,

opłat i podatków w ciągu trzech miesięcy przekażą mu

spadek lub udziały spadkowe osób, które reprezentuje.

6. Urzędnik konsularny ma prawo otrzymania, w celu przekazania osobom uprawnionym, udziałów spadkowych i zapisów przypadających obywatelom Pań­

stwa wysyłaj ącego, nie mającym stałego miejsca pobytu w Państwie przyjmującym, oraz otrzymania kwot,

które przypadaj ą uprawnionym z tytułu odszkodowań,

rent, zaległych zarobków i pol is ubezpieczeniowych .

7. Przekazanie mienia i należno ścI do Państwa wysyłającego stosownie do postanowień ust. 5 i 6 niniejsze-

go artykułu może być dokonane jedynie zgodnie z ustawami i innymi przepisami Państwa przyjmującego .

Artykuł 39

Przekazanie mienia pozostałego po zmarłym

1. W przypadku gdy obywatel Państwa wysyłające ­

go, nie posiadaj ący stałego miejsca pobytu w Państwie

przyjmującym , zmarł w czasie pobytu w tym państwie,

mienie pozostałe po nim zostanie zabezpieczone przez

właściwe org any Państwa przyjmującego, a następnie

przekazane, bez specjalnego postępowania, urzędniko­

wi konsularnemu Państwa wysyłającego. U rzędnik

konsularny sp łaci długi zaciągnięte przez osobę zma rłą w czasie jej przebywania w Państwie przyjmującym

do wysokości wartości przekazanego mienia.

się

2. Właściwe organy Państwa przyjmującego pokonsularnego bezzwłocznie, to

jest nie później niż w ciągu trzech dni, o aresztowaniu,

zatrzymaniu lub pozbawieniu wolności w jakiejkolwiek

innej formie obywatela Państwa wysyłającego, licząc

od momentu, w którym zastosowano te środki.

wiadomią urzędnika

3. Urzędnik konsu larny ma prawo niezwłocznie, to

jest przed upływem czte rech dni , od wiedzić i nawiązać

kontakt z obywatelem Państwa wysyłającego, przebywającym w areszcie, zatrzymanym, odbyw aj ącym karę

więzienia lub pozbawionym wolności w innej formie.

Uprawnienia wymienione w niniejszym ustępie reali zuje się zgodnie z ustawami i inn ymi przepisami Pań­

stwa przyjmującego, pod warunkiem jednak, że wspomniane ustawy i inne przepisy nie mogą przeczyć tym

uprawnieniom.

4. Wła ściwe organy Państwa przyjmującego powiadomią bezzwłocznie urzędnika konsularnego Pań­

stwa wysyłającego o poważnych wydarzeniach losowych i innych nieszczęśliwych wypadkach, których

ofiarami stali się obywatele Państwa wysyłającego.

Artykuł 42

Ogólne funkcje dotyczące żeglugi

1. Urzędnik konsularn y ma prawo udzielać wszelkiej pomocy statkowi Państwa wysyłającego oraz jego

załodze i pasażerom podczas pobytu w portach, na wodach terytorialnych lub wewnętrznych Państwa przyjmu jącego .

-

2. Urzędnik konsularny może wchodzić na pokład

statku Państwa wysyłającego niezwłocznie po d<;>konaniu odprawy przy jego wejściu, a kapitan statku, inni

członkowie załogi i pasażerowie mogą nawiązać z nim

kontakt.

3. Urzędnik konsularny może korzystać z prawa

nadzoru i inspekcji w stosunku do statku Państwa wysyłającego i jego załogi. W tym celu może on również

odwiedzać statek, przyjmować wizyty kapitana i innych

członków załogi.

4. Urzędnik konsularny może zwracać się o pomoc

do właściwych organów Państwa przyjmującego we

wszelkich sprawach dotyczących wykonywania czynności w stosunku do statku Państwa wysyłającego, kapitana, innych członków załogi i pasażerów statku.

Artykuł 43

Uprawnienia urzędnika konsularnego w stosunku do

statku Państwa wysyłającego

Urzędnik konsularny ma prawo w stosunku do statku Państwa wysyłającego

a) bez uszczerbku dla uprawnień organów Państwa

przyjmującego wyjaśniać wszelkie zdarzenia, które

miały miejsce na statku podczas rejsu i w czasie

postojów, przesłuchiwać kapitana i innych człon­

ków załogi statku, kontrolować dokumenty statku,

przyjmować oświadczenia dotyczące statku, ładun­

ku i podróży, a także ułatwiać wejście i wyjście oraz

przebywanie statku w porcie;

b) rozstrzygać wszelkie spory między kapitanem i innymi członkami załogi statku, łącznie ze sporami

o płace i umowy o pracę;

c) podejmować stosowne kroki w sprawach leczenia

i repatriacji kapitana lub innego członka załogi statku;

d)

Poz. 255

1862 -

udzielać kapitanowi lub innym członkom załogi

opieki prawnej w ich stosunkach z sądami i innymi

organami Państwa przyjmującego i w tym celu zapewniać im opiekę prawną i pomoc tłumacza;

e) sporządzać, przyjmować, rejestrować lub poświad­

czać deklaracje lub inne dokumenty dotyczące statku, przewidziane ustawodawstwem Państwa wysyłającego;

f) dokonywać wszelkich innych czynności przewidzia-

nych przez ustawodawstwo Państwa wysyłającego

w sprawach żeglugi, pod warunkiem że nie są one

sprzeczne z ustawami i innymi przepisami Państwa

przyjmującego.

a) popełnionego przez obywatela lub przeciwko obywatelowi Państwa przyjmującego albo przez jaką­

kolwiek inną osobę lub przeciwko takiej osobie, jeżeli ta osoba nie jest członkiem załogi statku;

b) naruszającego porządek publiczny, bezpieczeństwo

portu lub wód terytorialnych bądź wewnętrznych

Państwa przyjmującego;

c) naruszającego ustawy lub inne przepisy Państwa

przyjmującego dotyczące zdrowia publicznego,

bezpieczeństwa życia na morzu, imigracji, przepisów celnych, zanieczyszczeń morza lub nielegalnego przewozu narkotyków;

d) zagrożonego

według

ustawodawstwa

Państwa

przyjmującego karą pozbawienia wolności na czas

nie krótszy niż pięć lat lub karą surowszą.

2. W innych przypadkach wyżej wymienione organy mogą działać jedynie na prośbę lub za zgodą urzęd­

nika konsularnego.

Artykuł 45

Czynności organów Państwa przyjmującego

na statku Państwa wysyłającego

1. W przypadku gdy sądy lub inne właściwe organy Państwa przyjmującego zamierzają podjąć środki

przymusu, zająć mienie lub prowadzić jakiekolwiek

śledztwo na pokładzie statku Państwa wysyłającego, to

właściwe organy Państwa przyjmującego powinny zawiadomić o tym urzędnika kons ularnego . Takie zawiadomienie powinno nastąpić przed podjęciem takich

czynności, tak aby umożliwiać urzędnikowi konsularnemu lub jego przedstawicielowi obecność w trakcie

przeprowadzania tych czynności. Jeśli uprzednie zawiadomienie urzędnika konsularnego jest niemożliwe,

właściwe organy Państwa przyjmującego uczynią to

możliwie jak najszybciej, nie później jednak niż w chwili, gdy wspomniane czynności mają zostać rozpoczęte.

Właściwe organy Państwa przyjmującego ułatwią

urzędnikowi konsularnemu widzenie się z osobą za trzymaną lub aresztowaną i porozumiewanie się z nią,

a także podejmowanie odpowiednich kroków w celu

ochrony interesów takiej osoby.

2. Postanowienia ust. 1 nin iejszego artykułu stosu je się także w przypadku, gdy kapitan lub inni członko­

wie załogi statku mają być poddani prz esłuchaniu na

lądzie przez organy Państwa przyjmującego.

3. Postanowień niniejszego artykułu nie stosuje się

jednak w przypadku zwykłej kontroli granicznej, celnej

i sanitarnej, a także wszelk iej czynności wykonywanej

na prośbę lub za zgodą kap itana statku .

Artykuł 44

Artykuł 46

Sprawowanie jurysdykcji na statku Państwa

wysyłającego

Pomoc w poszukiwaniu członków załogi statku

1. Sądy i inne właściwe organy Państwa przyjmującego nie mogą wykonywać swojej jurysdykcji co do

przestępstw popełnionych na pokładzie statku Pań­

stwa wysyłającego, z wyjątkiem przestępstwa

W przypadku gdy członek załogi nie będący obywatelem Państwa przyjmującego opuścił w tym Państwie

bez zgody kapitana statek Państwa wysyłającego, wła­

ściwe organy Państwa przyjmujące go , na prośbę

-

1863 -

Po z. 255

urzędnika kons ularnego, udzielą pomocy w poszukiwaniu tej osoby.

ny w imien iu właścic iela do podjęcia takich środ ków,

jakie mógłby podjąć w takich ce lach sam wł a ści ci e l.

Artykuł 47

Artykuł 48

Udzielanie pomocy w przypadku uszkodzenia statku

Czynności w przypadku zgon u członka załogi statku

Państw a wysyłającego

1. Jeżeli statek Państwa wysyła jącego uległ rozbiciu, uszkodzeniu , o s iadł na mieliźnie, został wy rzuco ny

na brzeg lub do z n ał innej awarii w Państwie przyjmu jącym albo gdy jakikolwi ek przedmiot wchodzący

w skład ładunku prz ewożonego na statku na skutek jego awarii został zn aleziony na brzegu lub blisko brzegu Państwa przyj m u jącego albo dostarczon y do portu

tego Państwa, to wł aściwe organy Państwa przyjmują­

cego jak najszybciej zaw iadomią o tym urzędnika kon sularnego.

2. W przypadkach w ymienionych w ust. 1 niniejszego artykułu właściwe organy Państwa przyjmującego

podejmą wszelk ie nie zbędne środki w celu zorganizowania ratowania i ochrony statku, pasażerów, załogi,

wyposażenia statku, ładunku, zapasów i innych przedmiotów znajdując ych się na statku , a także w celu za pobieżenia naruszeniu własnośc i. Dotyczy to także

przedmiotów st anowiących część statku lub jego ła­

dunku , które z n alazły się po za statkiem. O wszel kich

podjętych śro dkach właś c iwe organy Państwa przyj mującego powi adomi ą jak naj szybciej urzędnika konsularnego.

3. Urzędn i k kons ularny może udz i ela ć wszelkiej pomocy takiemu stat kowi, jego pasa ż e rom i czł onkom załogi. W tym celu mo ż e zabiegać o pomoc u właściwych

organów Państw a przyjmującego. Urzę dni k konsularny może zwraca ć się o wszcz ęcie czynności wymienio nych w ust. 2 niniejszego artykułu, a także zabiegać

o podjęc i e lub ko nt y nuowanie remontu statku, lub może zwrócić się do wła śc i wych organów Państwa przyjmującego z proś bą o podjęcie takich środków.

4. Jeśli statek Pańs tw a wysyłającego, który doznał

awarii, lub jakikolwie k przedmiot należący do tego statku zostaną znale zio ne na brzegu lub w pobli ż u brzegu

Państwa przyj mującego bądź zostaną dostarczone do

portu tego Pa ń stwa i ani kapitan statku, ani właściciel ,

ani jego agent, an i ubezpieczyciel nie mogli podjąć

środków w celu zabezpieczen ia lub zarządzania takim

statkiem lub przedmiotem , to urzędnik konsularny jest

upowa ż n i o ny w imieni u właściciela do podjęcia tak ich

śr odk ów, jaki e mógtbl' ~C-::l'l" ,.

-a, I

ściciel. Postanow ien ia teg o u stęp u stos uj e s i ę ta kż e

w odniesieniu do jakiegokolwiek przedmiotu wchod z ą­

cego w skład ła dunku statku.

5. Jeśli jakikolwiek p rzedmiot wch odzący w skład

ładunku statku Państw a trzeciego, który doznał awarii,

będący własnością obywatela Państwa wysyłającego,

został znaleziony na brzegu , w pobliżu brzegu Państwa

lub został dostarczony do portu tego

Państwa i ani kap itan statku, ani właściciel przedmiotu, ani jego agent, an i ubezpieczyciel nie mogli podjąć

środków w celu zabezpi ecze nia lub zarządzania takim

przedmi otem. to U'-L<;,r, k

",I ~

1. Jeżeli kapitan lub inny członek zał o gi statku Pań­

stwa wysyłającego zmarł lub zaginął w Pań stwi e przyj mującym na statku lub na lądzie, kapitan lub jeg o za stępca oraz urzędnik konsularny Państwa wysy ła j ąc ego

są wyłącznie kompetentni do sporządzenia spisu inwentarza przedmiotów, walorów i innego mie nia , pozo stawionych przez zmarłego lub zag inionego, i do dokonania innych czynności koniecznych dla zabezpieczenia

mienia i jego przekazania w celu likwidacji sp adku.

2. W razie śmierci albo zaginięcia kapita na statku

lub innego członka załogi, będącego obywate lem Pań ­

stwa przyjmującego, kapitan lub jeg o za stępca przesyła kopię spisu inwentarza wymienioneg o w ust. 1 ni niejszego artykułu organom P a ństw a p rz yj mującego,

które właściwe są do dokonania wszelkich c zynności

koniecznych dla zabezpieczenia mienia i w razi e potrzeby do likwidacji spadku. Organy te po i n fo rmują

o swych czynnościach urząd konsularny P aństwa wysyłającego.

Artykuł 49

Statki powietrzne Państwa wysyłającego

Postanowienia artykułów 42-48 niniejszej kon w encji stosuje się odpowiednio również do statków powietrznych, pod warunkiem że za stosow an ie to nie bę­

dzie sprzeczne z postanowieniami innych dwustronnych

umów obowiązującyc h między P aństwem wysył ającym

a Państw e m przyjmującym lub wielostro nnych umów

lotniczych, których stronami są obydwa Państwa.

A rtykuł 50

Wykonyw anie funkcji konsularnych przez

przedstawicielstwo dyplomatyczne

1. Postanowienia niniejszej konwencji stosuje się

odpowiednio w razie wyko nywania funkcji kons u larnych przez przed stawicielstwo dyplomatyczne.

2. Nazwiska członków przedstawicie lstwa dyp lomatycznego, przydzielonych do wydzia ł u konsularnego lub w inny spos"lc PO\'\lO ')ry~h do wykonywania

funkcji KOI1SL,drr., .... rZ.3Cls~<l \\ ,~.t.I.:;tV'vc" są notyfiko wane ministerstwu spraw zagranicznych Pań stwa

przyjmującego lub władzy wyznaczonej przez t o mini sterstwo.

3. Przy wykonywaniu f unkcji kon sularnych przed stawicielstwo dyplomatyczne może zw ra c a ć si ę do

a) władz miejscowyc h o kr ę g u kon sula rn eg o;

przyjmującego

b) władz centralnych P aństw a przyjmując e go , jeżeli

jest to dopuszczalne na po dsta w ie ustaw i innych

przepisów oraz zwyczajów Państwa przyjm u jąc ego

.

l

~

-

Dzie nn ik Ustaw Nr 43

1864 -

Poz. 255,256 i 257

4. Przywileje i immunitety członków przed stawi cielstwa dyplomatycznego, wymienionych w ust. 2 n iniejszego artykułu, podlegają nadal norm om p raw a

mi ędzyn arodowego dotyczącym stosunków dyploma tycznych.

tyfikacj i przez każdą z Umawia jących się Stron. W takim wypadku utraci moc po upływie sześciu miesięcy

od dnia wypowiedzenia.

Rozdział IV

Na dowód czego Pełnomocnicy Umawiających się

St ron podpisali n i niejszą konwencję i opatrzyli ją pie-

2. Niniejsza konwencja zawa rta jest na czas nieokre śl ony. Może ona być wypowiedziana w drodze no-

c zę ci ami.

POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Artykuł 51

Ratyfikacja, wejście w życie i wygaśnięcie konwencji

1. Konwencja niniejsza podlega ratyfikacji i wej dzie

w życie po upływie trzydziestu dn i od dni a wy miany

dokumentów ratyfikacyjnych, która nastą pi w Kiszy niowie dnia 10 grudnia 1997 r.

Sporządzono w Warszawie, dnia 15 listopada

1994 r. w dwóch egzemplarzac h, każdy w językach polskim i mołdawskim, przy czym obydwa teksty mają

j e dnakową moc.

W im ien iu

Rzeczypospolitej Polskiej

R. Mroziewicz

W imieniu

Republiki Mołdowa

M. Popov

Po zaznajomieniu się z powyższą konwen cj ą, w imien iu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam, że

- została ona uznana za słuszną zarówno w cał oś c i , jak i każde z postanowień w niej zawartych,

- jest przyjęta, ratyfikowana i potwierdzon a,

- będzie niezmiennie zachowywana.

Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opat rzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie dnia 2 kwietnia 1996 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. Kwaśniewski

L.S .

Minister Spraw Zagranicznych: D. Rosati

256

OŚWIADCZENIE RZĄDOWE

z dn ia 27 styczn ia 1998 r.

w sprawie wymiany dokumentów ratyfikacyjnych Konwencji konsularnej między Rzecząpospolitą Polską

a Republiką Mołdowa, sporządzonej w Warszawie dnia 15 listopada 1994 r.

Poda je się niniejszym do wiadomości, że zgodnie

z artykułem 51 ustęp 1 Konwencji konsularnej między

Rzecząpospolit ą Po lską a Republiką Motdowa, sporządzonej w Wars za w ie dnia 15 listopada 1994 r., na stąpiła w Kis zyn iowie dnia 10 grudnia 1997 r. w ymi a-

na dokumentów ratyfikacyjnych powyższej konwencji .

Konwencja weszła w życie dnia 10 stycznia 1998 r.

Minister Spraw Zagraniczn ych: B. Geremek

257

ROZPORZĄDZENIE PREZESA RADY MINISTRÓW

z dn ia 2 kw ietnia 1998 r.

zmieniające rozporządzenie w sprawie nadania statutu Urzędowi Zamówień Publicznych.

Na podstawie art. 12 ustawy z dnia 10 cze rwc a

1994 r. o zamówienia ch publicznych (Dz. U. Nr 76,

poz. 344, Nr 130, poz. 645, z 1995 r. Nr 99, poz. 488 oraz

z 1997 r. Nr 123, poz. 777 i 778) zarządza się , co nastę ­

puje

Nr 139, poz. 767, z 1995 r. Nr 68, poz. 344 i z 1997 r. Nr

145, poz. 976) w § 3 w ust. 1 wyrazy "Zastępcy Prezesa" zast ę puje się wyrazami "zastępców Prezesa".

§ 2. Rozporządzenie wc hodz i w życie z dniem ogło­

szenia .

§ 1. W załączniku do rozporządzenia Prezesa Rady

Ministrów z dnia 27 grudnia 1994 r. w sprawi e nadania

statutu

Urzędowi

Zamówień

Publicznych

(Dz.

U.

Prezes Rady Ministrów: J. Buzek