Rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 27 lutego 1998 r. w sprawie standardów postępowania oraz procedur medycznych przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych z zakresu anestezjologii i intensywnej terapii w zakładach opieki zdrowotnej.

§ 3. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia .

Minister Zdrowia i Opieki Społecznej

W. Maksymowicz

215

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA I OPIEKI SPOŁECZNEJ

z dnia 27 lutego 1998 r.

w sprawie standardów postępowania oraz procedur medycznych przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych

z zakresu anestezjologii i intensywnej terapii w zakładach opieki zdrowotnej.

Na podstawie art. 9 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 30

sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U.

Nr 91, poz. 408, z 1992 r. Nr 63, poz. 315, z 1994 r. Nr

121, poz. 591, z 1995 r. Nr 138, poz. 682, z 1996 r. Nr 24,

poz. 110 oraz z 1997 r. Nr 104, poz. 661 i Nr 121, poz.

769) zarządza się, co następuje

§ 1. Rozporządzenie określa standardy postępowa­

nia oraz procedury medyczne w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii w zakresie następujących

świadczeń zdrowotnych, udzielanych w zakładzie opieki zdrowotnej przez lekarza posiadającego specjalizację I lub II stopnia w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii, zwanego dalej "Iekarzem anestezjologiem", a także lekarza będącego w trakcie specjalizacji

w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii

1) anestezji, tj. wykonywania znieczulenia ogólnego

lub przewodowego do zabiegów operacyjnych

oraz dla celów diagnostycznych lub leczniczych,

2) intensywnej terapii, tj. postępowania mającego na

celu podtrzymywanie funkcji życiowych oraz leczenie chorych w stanach zagrożenia życia, spowodowanych potencjalnie odwracalną niewydolnością

jednego lub kilku podstawowych układów organizmu (oddychania, krążenia, ośrodkowego układu

nerwowego itd.),

3) reanimacji, tj. działania mającego na celu przerwanie i odwrócenie procesu umierania,

4) leczenia bólu, niezależnie od jego przyczyny.

§ 2. W szpitalach, w których udzielane są świadcze­

nia zdrowotne w zakresie anestezji i intensywnej terapii, powinny być utworzone oddziały anestezjologii

i intensywnej terapii, a w razie gdy oddział taki nie zostanie utworzony, zadania z tego zakresu wykonywane

są w ramach oddziału anestezjologii.

§ 3. W szpitalu powinien być ustalony przez kierownika zakładu, w porozumieniu z ordynatorem oddziału

anestezjologii i intensywnej terapii (ordynatorem oddziału anestezjologii), sposób komun ikacji alarmowej.

§ 4. 1. W szpitalu, o którym mowa w § 2, reanimacja powinna być prowadzona z udziałem lekarza anestezjologa.

2. Jeżeli reanimację podejmuje inny lekarz, to lekarz anestezjolog przejmuje jej prowadzenie i podejmuje decyzję o jej zakończeniu.

§ 5. Świadczen i a zdrowotne w zakresie leczenia bólu prowadzone są w ramach poradni, specjalistycznego oddziału lub w formie konsultacji anestezjologicznej.

§ 6. Świadczenia zdrowotne z zakresu anestezji, polegające na wykonywaniu znieczulenia ogólnego oraz

znieczulenia przewodowego: zewnątrzoponowego

i podpajęczynówkowego , mogą być udzielane wyłącz­

nie przez lekarza anestezjologa.

§ 7. Ustala się w § 8-17 standardy postępowania

i procedury medyczne bezpiecznego znieczulenia przy

udzielaniu świadczeń zdrowotnych w zakresie anestezji.

§ 8. Ordynator oddziału anestezjologii i intensywnej terapii lub oddziału anestezjologii, w porozumieniu

z ordynatorami innych oddziałów szpitala, ustala wykaz badań przedoperacyjnych i badań laboratoryjnych

niezbędnych do wykonania znieczulenia w celu przeprowadzenia zabiegu planowego.

§ 9. Lekarz anestezjolog współuczestniczy przy

ustalaniu planu zabiegów wykonywanych w szpitalu.

Plan ten powinien uwzględniać zasadę nadrzędności

-

1683 -

mniejszego ryzyka zagrożenia dla zdrowia i życia pacjenta, a w szczególności powinien być dostosowany

do liczby lekarzy udzielających świadczeń z zakresu

anestezji oraz do wyposażenia szpitala w aparaturę

i sprzęt medyczny właściwy do udzielania tych świad­

czeń.

§ 10. Lekarz anestezjolog zapoznaje się z dokumen-

Poz. 215

stawowych funkcji życiowych oraz ewentualne powikłania.

§ 16. Transport pacjenta bezpośrednio po zakoń­

czonym znieczuleniu lub sedacji powinien odbywać się

pod nadzorem lekarza anestezjologa, w razie potrzeby

z użyciem przenośnego źródła tlenu, pulsoksymetru,

innego niezbędnego sprzętu.

tacją medyczną pacjenta, skompletowaną wraz z niezbędnymi wynikami badań laboratoryjnych przez leka-

rza prowadzącego, oraz przeprowadza, co najmniej na

24 godziny przed planowanym zabiegiem operacyjnym, badanie w celu zakwalifikowania pacjenta do

znieczulenia, zgodnie ze stanem zdrowia pacjenta

i wskazaniami medycznymi. Lekarz anestezjolog może

zlecić dodatkowe badania i konsultacje niezbędne do

zakwalifikowania pacjenta do znieczulenia.

§ 11. Lekarz anestezjolog może obsługiwać jedno

stanowisko znieczulenia. Podczas znieczulenia lekarzowi towarzyszy przeszkolona pielęgniarka. Dotyczy to

również znieczuleń wykonywanych poza salą operacyjną·

§ 17. W bezpośrednim okresie pooperacyjnym

wskazane jest umieszczanie pacjenta w sali pooperacyjnej (wybudzeń), zlokalizowanej w bliskim sąsiedz­

twie sali operacyjnej lub bloku operacyjnego. Bezpośredni nadzór nad pacjentem w sali pooperacyjnej

(wybudzeń) prowadzą odpowiednio przeszkolone pielęgniarki, którym należy zapewnić środki techniczne

umożliwiające stały kontakt z lekarzem anestezjologiem.

§ 18. Przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych z zakresu intensywnej terapii w oddziałach anestezjologii

i intensywnej terapii ustala się następujące standardy

postępowania i procedury medyczne

1) sprawdzenia wyposażenia stanowiska znieczulenia,

1) prowadzi się ciągłe monitorowanie podstawowych

funkcji źyciowych i stosuje się wszelkie dostępne

metody i techniki terapeutyczne, ze szczególnym

uwzględnieniem inwazyjnych i wspomagających

czynności podstawowych układów organizmu,

2) skontrolowania sprawności działania sprzętu i aparatury do znieczulenia i monitorowania,

2) udzielanie świadczeń zdrowotnych wymaga stałej

obecności lekarza anestezjologa w oddziale,

3) skontrolowania właściwego oznakowania płynów

infuzyjnych, strzykawek ze środkami anestetycznymi, testów zgodności preparatów krwi,

3)

§ 12. Przed przystąpieniem do znieczulenia lekarz

anestezjolog obowiązany jest do

4) dokonania identyfikacji pacjenta poddawanego zabiegowi.

§ 13. 1. Lekarz anestezjolog powinien znajdować

się w bezpośredniej bliskości pacjenta przez cały czas

trwania znieczulenia.

2. Jeżeli odpowiedzialność za znieczulenie przechodzi na innego lekarza anestezjologa, musi on zapoznać

się ze wszystkimi informacjami odnośnie do znieczulanego, przebiegu znieczulenia oraz aparatury. Monitorowane parametry funkcji życiowych pacjenta odnotowywane są w protokole znieczulenia w momencie

przekazania.

3. Lekarz anestezjolog

dokonujący

znieczulenia

może opuścić znieczulanego pacjenta w celu przepro-

wadzenia reanimacji innego pacjenta, jeśli uzna, że

opuszczenie znieczulanego pacjenta nie stanowi bezpośredniego zagrożenia dla jego życia.

§ 14. Lekarz będący w trakcie specjalizacji może wykonywać znieczulenie, jeżeli jego praca jest bezpośred­

nio nadzorowana przez lekarza posiadającego specjalizację II stopnia w dziedzinie anestezjologii i intensyw-

nej terapii.

§ 15. Lekarz dokonujący znieczulenia sporządza

protokół znieczulenia, uwzględniający między innymi

jego przebieg, dawkowanie środków anestetycznych

i terapeutycznych, aktualne wartości parametrów pod-

intensywną terapię

prowadzi lekarz posiadający

specjalizację II stopnia w dziedzinie anestezjologii

i intensywnej terapii, a świadczeń zdrowotnych

z zakresu intensywnej terapii może udzielać lekarz

posiadający specjalizację I stopnia w dziedzinie

anestezjologii i intensywnej terapii lub lekarz będą­

cy w trakcie specjalizacji, jeżeli jego praca jest nadzorowana przez lekarza posiadającego specjalizację II stopnia,

4) należy zapewnić moźliwość izolacji pacjentów oraz

dostępność aparatury i sprzętu monitorującego

i terapeutycznego, niezbędnego do wykonywania

specjalistycznych interwencji w stanach zagroże­

nia życia.

§ 19. 1. Leczenie chorych w ramach intensywnej terapii ma charakter interdyscyplinarny.

2. W razie gdy stan zagrożenia pacjenta nie wymaga dalszego postępowania w zakresie intensywnej terapii, leczenie przejmują inne oddziały szpitala lub szpital właściwy.

§ 20. Dla prawidłowego udzielania świadczenia

z zakresu intensywnej terapii konieczne jest zapewnienie możliwości przeprowadzania całodobowych niezbędnych badań radiologicznych i laboratoryjnych,

a w szczególności: gazometrycznych, biochemicznych

oraz hematologicznych, w tym krzepnięcia krwi i próby

krzyżowej.

§ 21. Ustala się rodzaje czynności medycznych wykonywanych w oddziałach intensywnej terapii

-

1684-

1) podstawowe - wymienione w części A załącznika

do rozporzą dzenia,

§ 22. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.

2) inne, których wykonywanie jest uwarunkowane

wyposażeniem oddziału w odpowiednią aparaturę

i sprzęt medyczny - wymienione w części B załącznika do rozporządzenia.

Minister Zdrowia i Opieki Społecznej

W Maksymowicz

-

1682 -

3) ust. 7 pkt 1 i 4-7, ust. 8 pkt 2 i 6-10, ust. 9 pkt 8

i 16-23, ust. 11 pkt 3 i ust. 12 pkt 3 i 4 - w terminie nie dłuższym niż 5 lat,

4) ust. 2 i 6 -

w terminie nie dłuższym niż 6 lat

- od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządze­

nia, pod warunkiem przedłożenia przez kierownika zakładu opieki zdrowotnej programu dostosowania zakładu do wymagań organowi prowadzącemu rejestr

zakładów opieki zdrowotnej.

2. Program, o którym mowa w ust. 1, dla zakładu

opieki zdrowotnej wpisanego do rejestru przed wej-

Poz. 214 i 215

sClem w życie niniejszego rozporządzenia kierownik

zakładu obowiązany jest złożyć w terminie nie dłuż­

szym niż 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, a dla zakładu występującego

o wpis - wraz z wnioskiem o wpis zakładu opieki zdrowotnej do rejestru.

Załącznik do rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki

Społecznej z dnia 27 lutego 1998 r. (poz. 215)

RODZAJE CZYNNOŚCI MEDYCZNYCH WYKONYWANYCH W ODDZIAŁACH INTENSYWNEJ TERAPII

Część A

11. Monitorowanie temperatury ciała.

1. Ciągłe przyłóżkowe mon ito rowanie EKG.

2. Stały pomiar ciśnienia

tętniczego

12. Stymulacja zewnętrzna pracy serca.

krwi

metodą

nieinwazyjną·

13. Pulsoksymetria.

14. Kapnografia .

3. Pomiar ośrodkowego c iś nienia żylnego krwi.

4. Intubacja

dotchawicza

i

wentylacja

workiem

Część B

1. Ciągły pomiar ciśnienia tętniczego krwi metodą

samorozprężal nym .

inwazyjną·

5. Przedłużona sztuczna wentylacja płuc z użyciem

respiratora.

6. Regulacja stężenia tlenu w respiratorze w zakresie

21-100%.

7. Terapia płynam i infuzyjnymi za pomocą pomp

infuzyjnych, worków ciśnieniowych, filtrów,

strzykawek automatycznych .

8. Toaleta dróg oddechowych za pomocą urządzeń

ssących.

2. Wziernikowanie dróg oddechowych za

bronchofiberoskopu.

pomocą

3. Przyłóż kowa diagnostyka rtg z torem wizyjnym.

4. Monitorowanie ciśnienia wewnątrzczaszkowego.

5. Kontrpulsacja wewnątrzaortalna.

6. Leczenie w komorze hiperbarycznej.

7. Monitorowanie ciśnienia w tętnicy płucnej.

9. Hemofiltracja.

8. Pomiar rzutu serca.

10. Przyłóżkowa diagnostyka rtg i usg.

9. Hemodializa.

216

ROZ PORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA I OPIEKI SPOŁECZNEJ

z dnia 5 marca 1998 r.

w sprawie zakładów lecznictwa odwykowego oraz udziału placówek podstawowej opieki zdrowotnej

w sprawowaniu opieki nad osobami uzależnionymi od alkoholu.

Na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia

26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości

i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. Nr 35,

poz. 230, z 1984 r. Nr 34, poz. 184, z 1987 r. Nr 33,

poz. 180, z 1989 r. Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34,

poz. 198 i Nr 73, poz. 431, z 1991 r. Nr 73, poz. 321

i Nr 94, poz. 419, z 1993 r. Nr 40, poz. 184, z 1996 r.

Nr 127, poz. 593 oraz z 1997 r. Nr 88, poz. 554,

Nr 113, poz. 732 i Nr 121 , poz. 770) zarządza się, co następuje

Rozdział 1

Przepisy ogólne. Zasady funkcjonowania zakładów

lecznictwa odwykowego

§ 1. 1. Rozporządzenie określa

1) zasady funkcjonowania zakładów lecznictwa odwykowego dla osób uzależnionych od alkoholu

i członków ich rodzin oraz rodzaje i organizację

tych jednostek,