Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 grudnia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu udzielania wyróżnień oraz przeprowadzania postępowania dyscyplinarnego w stosunku do policjantów.

§ 1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o

1) ustawie - rozumie się przez to ustawę z dnia 6

kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 30, poz. 179,

z 1991 r. Nr 94, poz. 422 i Nr 107, poz. 461, z 1992 r.

Nr 54, poz. 254, z 1994 r. Nr 53, poz. 214, z 1995 r.

Nr 4, poz. 17, Nr 34, poz. 163 i Nr 104, poz. 515,

z 1996 r. Nr 59, poz. 269 i Nr 106, poz. 496 oraz

z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 80, poz. 499, Nr 88,

poz. 554, Nr 106, poz. 680, Nr 123, poz. 779 i Nr 141,

poz. 943),

2) przełożonym właściwym w sprawach osobowych

- rozumie się przez to Komendanta Głównego Policji, komendantów wojewódzkich (Stołecznego)

i rejonowych Policji, Komendanta Wyższej Szkoły

Policji oraz komendantów szkół Policji,

3) wyższym przełożonym - rozumie się przez to Komendanta Głównego Policji w stosunku do: komendantów wojewódzkich (Stołecznego) Policji,

Komendanta Wyższej Szkoły Policji, komendantów

szkół Policji oraz komendantów wojewódzkich

(Stołecznego) Policji w stosunku do komendantów

rejonowych Policji,

4) bezpośrednim przełożonym - rozumie się przez to

policjanta zajmującego stanowisko kierownicze

bezpośrednio wyższe, poczynając od stanowiska

kierownika sekcji (równorzędnego) lub dowódcy

plutonu,

5) przełożonym właściwym w sprawach dyscyplinarnych - rozumie się przez to przełożonego właści­

wego w sprawach osobowych, z zastrzeżeniem § 7.

Rozdział 2

Udzielanie wyróżnień

§ 2. 1. Do udzielania policjantom wyróżnień w przypadkach określonych wart. 87 ustawy uprawnieni są

przełożeni właściwi w sprawach osobowych, z zastrzeżeniem przepisu ust. 2.

2. Do mianowania w drodze wyróżnienia na wyższy

stopień policyjny uprawnieni są

1) Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, na

wniosek Komendanta Głównego Policji, z wyjątka­

mi przypadków określonych wart. 48 ust. 4 ustawy

- na stopnie oficerskie,

2) Komendant Główny Policji - na stopnie w korpusie aspirantów,

3) komendant wojewódzki Policji - na stopień starszego posterunkowego i na stopnie w korpusie

podoficerów.

3. Policjantowi można udzielić w drodze wyróżnie­

nia krótkoterminowego urlopu w wymiarze do 7 dni.

§ 3. 1. Wyróżnień udziela się policjantom w sposób

uroczysty.

2. Wyróżnienia wymienione wart. 87 pkt 2-8 ustawy podlegają ogłoszeniu w rozkazie. W rozkazie podaje się stopień, nazwisko i imię wyróżnionego, rodzaj

wyróżnienia oraz krótki opis czynu lub osiągnięcia, za

które wyróżnienie jest przyznawane.

3. Rozkaz o wyróżnieniu można podać do wiadomości policjantom oraz włącza się do akt osobowych

wyróżnionego.

4. Udzielenie pochwały wpisuje się do akt osobowych policjanta.

§ 4. 1. Nie można udzielić wyróżnień policjantom

ukaranym karą dyscyplinarną przed jej zatarciem.

2. Przepis ust. 1 stosuje się również wobec policjantów

1) skazanych wyrokiem sądu - w czasie warunkowego zawieszenia wykonania kary,

2) w stosunku do których postępowanie karne zostało warunkowo umorzone - w okresie próby określonej w orzeczeniu o warunkowym umorzeniu,

3) skazanych wyrokiem sądu lub ukaranych przez inny uprawniony organ karą grzywny - przez okres

1 roku od dnia uprawomocnienia się orzeczenia.

Rozdział 3

Właściwość przełożonych

w sprawach dyscyplinarnych

§ 5. Władzę dyscyplinarną wobec wszystkich policjantów posiada Komendant Główny Policji.

§ 6. 1. Policjant, któremu powierzono pełnienie

obowiązków służbowych na danym stanowisku, posia-

da władzę dyscyplinarną przysługującą policjantowi

mianowanemu na to stanowisko.

-

217-

2. Policjant, który w zastępstwie pełni obowiązki na

danym stanowisku służbowym, posiada władzę dyscyplinarną przysługującą osobie zastępowanej.

§ 7. 1. Przełożonym właściwym w sprawach dyscy-

plinarnych wobec policjantów oddelegowanych do

czasowego pełnienia służby lub którym powierzono

pełnienie obowiązków służbowych albo których skierowano na przeszkolenie lub naukę jest właściwy przełożony w miejscu pełnienia służby lub nauki, z wyłącze­

niem możliwości orzekania kar określonych wart. 134

ust. 1 pkt 5-7, 9 i 10 oraz ust. 2 ustawy, które wymierza przełożony właściwy w sprawach osobowych.

2. Policjant pozostający bez przydziału służbowego

podlega władzy dyscyplinarnej przełożonego, w którego dyspozycji pozostaje.

3. Policjant pozostający na urlopie bezpłatnym albo

oddelegowany do pełnienia zadań służbowych poza

Policją podlega władzy dyscyplinarnej przełożonego

właściwego w sprawach osobowych.

4. W przypadku wątpliwości w ustaleniu właściwo­

ści przełożonego w sprawach dyscyplinarnych rozstrzyga wyższy przełożony w drodze postanowienia.

§ 8. Przełożeni właściwi w sprawach osobowych

policjantów zajmujących stanowiska kierownicze posiadają władzę dyscyplinarną również w odniesieniu

do ich zastępców.

Rozdział 4

Postępowanie dyscyplinarne

§ 9.1 . Postępowanie dyscyplinarne ma na celu

1) ustalenie, czy zachodzą okoliczności uzasadniające

odpowiedzialność dyscyplinarną policjanta,

2) wszechstronne wyjaśnienie okoliczności i przyczyn

popełnienia przewinienia lub naruszenia dyscypliny służbowej, którą stanowić może czyn policjanta

popełniony w czasie służby lub podczas wykonywania zadań albo czynności służbowych, polegają­

cy na zawinionym niewykonaniu obowiązków wynikających z ustawy, przepisów wykonawczych lub

rozkazów i poleceń wydawanych przez uprawnionych przełożonych na podstawie tych przepisów;

wyjątkowo może również być to czyn popełniony

przez policjanta poza czasem służby lub nie związa­

ny z wykonywaniem zadań albo czynności służbo­

wych, jeżeli przepisy szczególne przewidują odpowiedzialność dyscyplinarną,

3) orzeczenie kary współmiernej do zaistniałego przewinienia lub naruszenia dyscypliny służbowej.

2. Postępowanie dyscyplinarne jest

niem dwuinstancyjnym.

postępowa­

§ 10. 1. Postępowanie dyscyplinarne wszczyna się,

jeżeli zachodzi uzasadnione przypuszczenie popełnie­

nia przez policjanta

1) czynu o znamionach przestępstwa lub wykroczenia,

2) czynu, za który w myśl odrębnych przepisów wła­

ściwe organy są uprawnione do nakładania kar porządkowych lub stosowania grzywny w celu przymuszenia,

Poz. 14

3) czynu będącego naruszeniem dyscypliny służbo­

wej,

a także w przypadku określonym wart. 59 ust. 2 ustawy.

2. Postępowanie dyscyplinarne wszczyna przełożo­

ny właściwy w sprawach dyscyplinarnych

1) z własnej inicjatywy,

2) na wniosek bezpośredniego przełożonego policjan-

ta,

3) na polecenie wyższego przełożonego,

4) na wniosek sądu honorowego, sądu lub prokurato-

ra albo organu uprawnionego do nakładania

grzywny w drodze mandatu karnego lub organu

uprawnionego do nakładania kar porządkowych,

bądź organu uprawnionego do stosowania grzywny w celu przymuszenia .

3. Jeżeli wiadomość o przewinieniu lub naruszeniu

dyscypliny służbowej budzi wątpliwości co do popeł­

nienia tego czynu lub jego kwalifikacji prawnej albo co

do osoby sprawcy, przed wszczęciem postępowania

dyscyplinarnego podejmuje się czynności wyjaśniają­

ce. Nie dotyczy to sytuacji, o której mowa wart. 59

ust. 2 ustawy.

4. Czynności, o których mowa w ust. 3, należy ukoń­

czyć w terminie 30 dni od daty ich podjęcia.

5. Postępowanie dyscyplinarne zostaje wszczęte

z dniem wydania postanowienia o wszczęciu postępo­

wania i przedstawieniu pplicjantowi zarzutów. Postanowienie powinno zawierać, oprócz wymagań określonych w § 11, opis zarzucanego czynu wraz z jego

kwalifikacją prawną oraz wyznaczać policjanta do jego

prowadzenia.

6. Postanowienie, o którym mowa w ust. 5, niezwłocznie doręcza się policjantowi.

§ 11. W toku postępowania dyscyplinarnego wydaje się postanowienia, które niezwłocznie doręcza się

obwinionemu. Postanowienie powinno zawierać

1) oznaczenie wydającego postanowienie, z podaniem imienia, nazwiska, stopnia i stanowiska,

2) datę jego wydania,

3) oznaczenie obwinionego, z podaniem imienia, nazwiska, stopnia i stanowiska,

4) powołanie podstawy prawnej,

5) rozstrzygnięcie,

6) uzasadnienie,

7) pouczenie, czy i w jakim trybie służy na nie zażalenie,

8) podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego wydającego postanowienie.

§ 12. 1. Postępowania dyscyplinarnego nie wszczyna się

1) jeżeli czynności wyjaśniające nie potwierdziły zaistnienia przewinienia lub naruszenia dyscypliny

służbowej,

2) po upływie terminów określonych wart. 135 i 137

ustawy,

-

218-

3) w razie śmierci policjanta,

4) jeżeli w tej samej sprawie zapadło prawomocne

orzeczenie lub toczy się postępowanie dyscyplinarne.

2.

Postępowania

dyscyplinarnego

można

nie

wszczynać w przypadku

1) złożenia przez policjanta pisemnego zgłoszenia niezwłocznego wystąpienia ze służby,

2) gdy w wyniku czynności wyjaśniających ustalono,

że czyn policjanta ma charakter mniejszej wagi, albo gdy przełożony właściwy w sprawach dyscyplinarnych uzna za wystarczające przeprowadzenie

rozmowy dyscyplinującej; przypadek mniejszej

wagi może mieć miejsce w szczególności, gdy policjant nie przewidywał możliwości naruszenia dyscypliny służbowej, choć mógł i powinien to przewidzieć.

3. Przepisów ust. 2 nie stosuje się w sytuacji, o której mowa wart. 59 ust. 2 ustawy.

§ 13. 1. Postępowanie dyscyplinarne prowadzi policjant wyznaczony przez przełożonego w postanowieniu o wszczęciu postępowania, zwany dalej "prowadzącym postępowanie".

2. Do prowadzenia postępowania dyscyplinarnego

wyznacza się policjanta w stopniu co najmniej młod­

szego aspiranta, jednak nie niższym od stopnia posiadanego przez obwinior:lego, albo zajmującego co najmniej równorzędne z nim stanowisko służbowe, mają­

cego przygotowanie do prowadzenia postępowania.

3. Prowadzącego postępowanie wyłącza się

udziału w tym postępowaniu, jeżeli

od

1) sprawa dotyczy go bezpośrednio,

2) jest małżonkiem obwinionego lub osoby przez niego pokrzywdzonej,

3) jest krewnym lub powinowatym obwinionego

w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania

karnego, dotyczących wyłączenia organów prowadzących postępowanie karne,

4) był świadkiem zdarzenia,

5) pomiędzy nim a obwinionym lub osobą pokrzywdzoną przez obwinionego zachodzi stosunek osobisty mogący wywołać wątpliwości co do bezstronności prowadzącego postępowanie.

4. Prowadzącego postępowanie można wyłączyć

od udziału w tym postępowaniu z innych uzasadnionych przyczyn.

5. Prowadzący postępowanie bada z urzędu, czy nie

zachodzą okoliczności uzasadniające jego wyłączenie

od udziału w postępowaniu dyscyplinarnym.

6. O zaistnieniu okoliczności wymienionych w

ust. 3 i 4 prowadzący postępowanie powiadamia przełożonego, który go wyznaczył.

7. Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio do

wykonywania czynności wyjaśniających.

8. Obwiniony ma prawo złożyć do przełożonego

w sprawach dyscyplinarnych wniosek

właściwego

Poz. 14

o wyłączenie prowadzącego postępowanie z przyczyn,

o których mowa w ust. 3 i 4.

9. O wyłączeniu prowadzącego postępowanie i wyznaczeniu innego policjanta w przypadkach, o których

mowa w ust. 3 i 4, rozstrzyga przełożony, który wszczął

postępowanie dyscyplinarne, w drodze postanowienia. Do czasu wydania postanowienia prowadzący postępowanie podejmuje czynności nie cierpiące zwłoki.

§ 14. Przełożony, który wszczął postępowanie dyscyplinarne, podlega wyłączeniu z przyczyn określo­

nych w § 13 ust. 3 i 4. O wyłączeniu i przejęciu postę­

powania dyscyplinarnego rozstrzyga wyższy przełożo­

ny w drodze postanowienia.

§ 15. 1. Prowadzący postępowanie przesłuchuje

w charakterze obwinionego policjanta, któremu dorę­

czono postanowienie o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego.

2. Prowadzący postępowanie zbiera materiał dowodowy i podejmuje czynności niezbędne do wyjaśnienia sprawy. W szczególności przesłuchuje świad­

ków, przyjmuje wyjaśnienia od obwinionego oraz zleca przeprowadzenie odpowiednich badań. Z czynności

tych sporządza protokoły. Wyniki badań przedstawiane

są w formie pisemnej.

3. Prowadzący postępowanie wydaje postanowienia, jeżeli ich wydanie nie jest zastrzeżone do kompetencji przełożonego właściwego w sprawach dyscyplinarnych.

>

•

4. W razie konieczności przeprowadzenia czynności

poza miejscowością, w której toczy się postępowanie,

przełożony, który je wszczął, może zwrócić się o ich

przeprowadzenie do kierownika jednostki organizacyjnej Policji właściwego według miejsca, w którym czynność ma być dokonana.

5. Materiały przekazane przez sąd, prokuratora, organ uprawniony do stosowania grzywny w drodze

mandatu karnego lub grzywny w celu przymuszenia

lub nałożenia kary porządkowej albo przez sąd honorowy włącza się do akt postępowania dyscyplinarnego.

§ 16. Przełożony, który wszczął postępowanie dyscyplinarne, wydaje postanowienie o zmianie lub uzupełnieniu zarzutów, jeżeli zebrany w toku materiał dowodowy to uzasadnia.

§ 17. W toku postępowania dyscyplinarnego obwiniony ma prawo do

1) zgłaszania wniosków dowodowych,

2) wnoszenia zażaleń na wydane w toku postępowa­

nia postanowienia - w terminie 3 dni od dnia doręczenia, jeśli przepisy rozporządzenia przewidują

prawo wniesienia zażalenia,

3) ustanowienia obrońcy; obrońcą może być wskazany przez obwinionego policjant, który uprawniony

jest do reprezentowania obwinionego w granicach

udzielonego na piśmie pełnomocnictwa; wyznaczony obrońca może podejmować czynności tylko

na korzyść obwinionego,

4) odmowy składania wyjaśnień.

-

219-

§ 18. 1. Wnioski dowodowe obwiniony zgłasza na

piśmie prowadzącemu postępowanie

dyscyplinarne,

który rozstrzyga o uwzględnieniu wniosku .

2. Prowadzący postępowanie dyscyplinarne może

postanowienia, uwzględnienia

odmówić, w drodze

wniosku, jeżeli

1) okoliczność, która ma być udowodniona, nie ma

znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy albo jest już

udowodniona zgodnie z twierdzeniem wnioskodawcy,

2) dowód jest nieprzydatny do stwierdzenia danej

okoliczności lub nie da się przeprowadzić,

3) przeprowadzenie dowodu jest sprzeczne z prawem.

§ 19.1. Postępowanie dowodowe powinno być zakończone w ciągu 1 miesiąca od daty wszczęcia.

2. Przełożony właściwy do rozpoznania sprawy

w drugiej instancji wydaje postanowienia o przedłuże­

niu postępowania dowodowego do 2 miesięcy.

3. Komendant Główny Policji w szczególnie uzasadnionych okolicznościach może przedłużyć termin

prowadzenia postępowania dowodowego na czas

oznaczony powyżej 2 miesięcy.

§ 20.1. Jeżeli wiadomość o przewinieniu lub naruszeniu dyscypliny służbowej wskazuje, że czyn zawiera

znamiona przestępstwa ściganego z urzędu albo taki

charakter czynu ustalono w toku postępowania dyscyplinarnego, przełożony właściwy w sprawach dyscyplinarnych zawiadamia o tym bezzwłocznie prokuratora.

2. W sprawach prowadzonych przeciwko policjantowi podejrzanemu o popełnienie przestępstwa postę­

powanie dyscyplinarne prowadzi się niezależnie od postępowania przygotowawczego. W sprawach tych należy wyznaczyć policjanta do współdziałania z prokuratorem. W postępowaniu dyscyplinarnym można, za

zgodą prokuratora, wykorzystywać dowody zebrane

w postępowaniu przygotowawczym.

§ 21. 1. Przełożony, który wszczął postępowanie

dyscyplinarne, zawiesza ie dQ czasu zakończef1ia postępowania karnego: jeżeli czyn zarzucany- policjantowi jest przedmiotem tego pqstępowania i nie stanowi

naruszenia dyscy'plrny sł~żbowej .

,

.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, gdy popełnienie

przez policjanta czynu o znamionach przestępstwa jest

oczywiste i uniemożliwia pozostawienie go w służbie.

3. Przełożony, o którym mowa w ust. 1, może zawiesić postępowanie dyscyplinarne, gdy zachodzi dłu­

gotrwała przeszkoda uniemożliwiająca prowadzenie

postępowania.

4. Na postanowienie o zawieszeniu postępowania

służy zażalenie do wyższego przełożonego.

5. Zawieszenie postępowania wstrzymuje bieg terminów określonych w rozporządzeniu.

6. Po ustaniu przyczyn zawieszenia przełożony,

o którym mowa w ust. 1, wydaje postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania.

§ 22. 1. Jeżeli prowadzący postępowanie dyscyplinarne uzna, że zostały wyjaśnione wszystkie okoliczności sprawy dotyczące obwinionego, jest obowiązany

zapoznać go z aktami postępowania i pouczyć o prawie

zgłoszenia wniosku o ich uzupełnienie w terminie 3

dni. Przepisy § 17 pkt 1 i 4 oraz § 18 stosuje się odpowiednio.

2. Wniosek o uzupełnienie postępowania rozpatruje prowadzący postępowanie.

3. Na postanowienie o odmowie uzupełnienia postępowania obwinionemu służy prawo złożenia zażale­

nia do przełożonego, który wszczął postępowanie dyscyplinarne.

4. Obwiniony, po zapoznaniu się z aktami postępo­

wania, podpisuje protokół sporządzony z tej czynności.

5. Odmowa obwinionego zapoznania się z aktami

postępowania lub złożenia podpisu stwierdzającego tę

okoliczność nie wstrzymuje postępowania.

6. W przypadku korzystania w postępowaniu dyscyplinarnym z materiałów prowadzonego równocześnie postępowania przygotowawczego, zapoznanie

obwinionego z tymi materiałami następuje po uzyskaniu zgody prokuratora nadzorującego lub prowadzące­

go postępowanie przygotowawcze. Obwinionego należy zapoznać z odmowną decyzją prokuratora.

7. Po zebraniu materiału dowodowego i zapoznaniu z nimi obwinionego prowadzący postępowanie

wydaje postanowienie o zamknięciu postępowania dowodowego oraz sporządza sprawozdanie, które powinno zawierać

1) stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe policjanta, który prowadził postępowanie,

2) stanowisko służbowe przełożonego, który wydał

postanowienie o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego,

3) stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe obwinionego,

4) określenie czynu zarzucanego obwinionemu,

5) opis ustalonego stanu faktycznego na podstawie

zębranych dOYVcid6w,.

6) wnioski dotyczące wymiaru kary, umorzenia postę­

powania dyscyplinarnego lub skierowania sprawy

do yvłaściwego sądu honorowego, z uzasadnieniem i wskazaniem okoliczności łagodzących lub

obciążających.

8. W przypadku wniosku o wymierzenie kary wydalenia ze służby przełożony właściwy w sprawach dyscyplinarnych, przed wydaniem orzeczenia o ukaraniu,

wzywa obwinionego do raportu w celu zapoznania go

z wnioskami prowadzącego postępowanie dyscyplinarne i wysłuchania obwinionego. W raporcie uczestniczy prowadzący postępowanie. O terminie raportu

należy powiadomić organizację związkową, której

przedstawiciel może uczestniczyć w raporcie. Obwinionemu doręcza się sprawozdanie w terminie umożliwia­

jącym zapoznanie się z nim przed raportem.

9. Przepisu ust. 8 nie stosuje się w przypadku

1) tymczasowego aresztowania obwinionego,

-

220-

2) odmowy obwinionego stawienia się do raportu,

3) nieusprawiedliwionej nieobecności obwinionego

w wyznaczonym terminie,

4) przeszkody uniemożliwiającej obwinionemu sta-

wienie się do raportu w terminie 7 dni od doręcze­

nia postanowienia o zamknięciu postępowania dowodowego.

§ 23. 1. Postanowienie o umorzeniu postępowania

wydaje się, jeżeli

1) nastąpiło przedawnienie wszczęcia postępowania

lub wymierzenia kary dyscyplinarnej,

2) zaistniały inne okoliczności wyłączające postępo­

wanie dyscyplinarne, wymienione w § 12 ust. 1.

2. Postępowanie dyscyplinarne można umorzyć

w razie długotrwałej choroby obwinionego lub złoże­

nia przez niego pisemnego zgłoszenia niezwłocznego

wystąpienia ze służby, jeżeli postępowanie dotyczy

czynu, za który policjant ponosi wyłącznie odpowie-

Poz. 14

z wnioskiem o wydanie orzeczenia o wymierzeniu

określonej kary.

§ 26. 1. Orzeczenie powinno zawierać

1) oznaczenie przełożonego, który wydaje orzeczenie,

z podaniem jego stopnia, imienia, nazwiska oraz

stanowiska służbowego,

2) datę wydania,

3) stopień, imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe

obwinionego,

4) opis czynu zarzucanego obwinionemu wraz z jego

kwalifikacją prawną,

5) rozstrzygnięcie w sprawie,

6) uzasadnienie faktyczne i prawne orzeczenia,

7) pouczenie o prawie wniesienia odwołania,

8) podpis przełożonego i pieczęć jednostki.

2. Rozstrzygnięcie w sprawie powinno zawierać

dzialność dyscyplinarną.

1) stwierdzenie winy i rodzaj wymierzonej kary dyscy-

3. Postanowienie o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego wydaje przełożony, który wszczął to po-

2) stwierdzenie winy, odstąpienie od wymierzenia ka-

stępowanie.

4. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 3, słu­

ży zażalenie do wyższego przełożonego.

§ 24. 1. Na podstawie całokształtu okoliczności oraz

zebranego w sprawie materiału dowodowego, przy

uwzględnieniu zasad oceny czynu wynikających z § 27,

przełożony, który wszczął postępowanie, orzeka

1) o uniewinnieniu, jeżeli przeprowadzone postępo­

wanie nie potwierdziło zarzutów stawianych obwinionemu lub przeprowadzone postępowanie karne

zostało zakończone orzeczeniem o uniewinnieniu,

a czyn nie stanowił naruszenia dyscypliny służbo­

wej,

2) o uznaniu policjanta winnym popełnienia przewi-

plinarnej albo

ry i przekazanie sprawy sądowi honorowemu, albo

3) stwierdzenie winy i odstąpienie od wymierzenia ka-

ry, albo

4) uniewinnienie obwinionego.

3. Uzasadnienie faktyczne orzeczenia powinno zawierać w szczególności: wskazanie faktów, które organ

uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł,

oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. W uzasadnieniu prawnym w szczególności należy wyjaśnić podstawy prawne orzeczenia z przytoczeniem przepisów

prawa. W uzasadnieniu należy ponadto przytoczyć

okoliczności, które przełożony miał na względzie przy

wymiarze kary.

nienia lub naruszenia dyscypliny służbowej i wymierzeniu kary dyscyplinarnej,

3) o uznaniu policjanta winnym popełnienia przewi-

.' nie'nia lub naruszenia dys~ypliny służbQwej,'odstą­

pieniu od wymierzenia kary i przekazaniu sprawy

sądowi honorowemu,

4) o uznaniu policjanta winnym popełnieniaprzewi­

nienia lub naruszenia dyscypliny służbowej i odstąpieniu od wymierzenia kary.

'

2. Orzeczenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje

który wszczął postępowanie dyscyplinarne, z zastrzeżeniem art. 54 ustawy, nie później niż w cią­

gu 7 dni od daty zamknięcia postępowania dowodowego.

przełożony,

3. Orzeczenie o ukaraniu wraz ze sprawozdaniem

doręcza się niezwłocznie ukaranemu.

§ 25. Jeżeli przełożony wymieniony w § 8 lub przełożony właściwy w sprawach dyscyplinarnych uzna, że

należy wymierzyć karę, do której wymierzenia nie jest

uprawniony, akta postępowania przesyła właściwemu

przełożonemu, z zastrzeżeniem art. 54 ust. 2 i 3 ustawy,

Rozdział 5

Zasady vyymierzania kar

.'

§ 27. 1. Wymierzona kara dyscyplinarna określona

wart. 134 ustaVVY powinna być współmierna do popeł­

nionego czynu i stopnia fawinienia przez obwinionę­

go.

2. Przy wymierzaniu kary dyscyplinarnej uwzględ­

nia się charakter przewinienia lub naruszenia dyscypliny służbowej, ich skutki, pobudki działania, okoliczności popełnienia czynu, stopień nasilenia złej woli, następstwa ujemne dla służby, dotychczasowe wyniki

w służbie oraz zachowanie się obwinionego poza służ­

bą. Należy brać pod uwagę inne istotne w sprawie okoliczności, zarówno łagodzące, jak i obciążające.

3. Na zaostrzenie wymiaru kary mają wpływ nastę­

pujące okoliczności

1) popełnienie przewinienia lub naruszenia dyscypliny służbowej przez policjanta będącego w stanie

po użyciu alkoholu lub innego podobnie działają­

cego środka,

/

-

2) popełnienie przewinienia lub naruszenia dyscypli-

ny służbowej przez policjanta w czasie prowadzonego przeciwko niemu postępowania dyscyplinarnego lub w czasie wykonywania uprzednio wymierzonej kary dyscyplinarnej, jak również w okresie

próby określonej w orzeczeniu o warunkowym zawieszeniu wykonania kary lub warunkowym umorzeniu postępowania karnego,

3) poważne skutki popełnienia przewinienia lub naru-

szenia dyscypliny służbowej z niskich pobudek,

4) popełnienie przewinienia lub naruszenia dyscypliny służbowej wobec podwładnego, wspólnie z nim

lub na jego szkodę.

1. Rodzaje kar dyscyplinarnych określa art.

134 ust. 1-3 ustawy, z tym że karę zakazu opuszczania

miejsca zakwaterowania można wymierzyć policjantowi w służbie kandydackiej w wymiarze do 21 dni.

§ 28.

2. Karę dyscyplinarną zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych i innych pojazdów wymierza się

samoistnie, a w uzasadnionych przypadkach można ją

łączyć z karą wyznaczenia na niższe stanowisko służbo­

we lub z karą wydalenia ze służby.

§ 29. 1. Kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby nie

stosuje się w razie skazania prawomocnym wyrokiem

sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia

publicznego.

2. Karę wydalenia ze służby policjantowi pełniące­

mu funkcję z wyboru w organach związku zawodowego w czasie trwania mandatu oraz w okresie roku po jego wygaśnięciu można wymierzyć tylko za zgodą Komendanta Głównego Policji po zasięgnięciu opinii

związku, w którym pełni lub pełnił funkcję, oraz jego organizacji macierzystej .

Rozdział 6

Postępowanie odwoławcze

§ 30. 1. Od orzeczenia dyscyplinarnego obwiniony

ma prawo wnieść odwołanie do wyższego przełożone­

go nad przełożonym, który wydał orzeczenie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia. Odwołanie składa się za

pośrednictwem przełożonego, który wydał orzeczenie.

2. Przełożony, który wydał zaskarżone orzeczenie,

odmawia w drodze postanowienia przyjęcia odwoła­

nia wniesionego po upływie terminu.

3. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 2, przysługuje zażalenie.

4. Orzeczenie, od którego nie wniesiono w terminie

odwołania, staje się po upływie tego terminu prawo-

Poz. 14

2. Jeżeli przełożony, który wydał orzeczenie dyscyplinarne, uzna, że odwołanie zasługuje w całości na

uwzględnienie, może wydać nowe orzeczenie, którym

uchyli lub zmieni zaskarżone orzeczenie.

3. Od nowego orzeczenia policjantowi służy odwołanie.

§ 32. 1. W postępowaniu odwoławczym rozpoznanie sprawy następuje na podstawie stanu faktycznego

ustalonego w postępowaniu zakończonym orzeczeniem dyscyplinarnym.

2. W przypadku konieczności przeprowadzenia postępowania uzupełniającego przełożony rozpatrujący

odwołanie może zlecić wykonanie określonych czynności przełożonemu, który wydał zaskarżone orzeczenie. Przepis § 22 ust. 6 stosuje się odpowiednio.

3. Z materiałami uzyskanymi w postępowaniu,

o którym mowa w ust. 2, zapoznaje się ukaranego, który w terminie 3 dni ma prawo zgłoszenia uwag.

4. Przełożony uprawniony do rozpatrywania odwołania może zaskarżone orzeczenie

1) utrzymać w mocy albo

2) uchylić w całości lub w części i w tym zakresie uniewinnić obwinionego albo wymierzyć inną karę, al-

bo

3) uchylić i przekazać sprawę do ponownego rozpa-

trzenia, albo

4) uchylić i przekazać sprawę do sądu honorowego,

albo

5) umorzyć postępowanie odwoławcze.

5. W postępowaniu odwoławczym nie można wymierzyć kary surowszej niż orzeczona w zaskarżonym

orzeczeniu dyscyplinarnym, chyba że wymierzona kara rażąco narusza prawo lub interes służby.

6. Orzeczenie przełożonego rozpatrującego odwopowinno być wydane w ciągu 14 dni od daty

otrzymania odwołania. Orzeczenie takie jest ostateczne.

łanie

7. Przepis § 23 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

§ 33. Zakończenie postępowania dyscyplinarnego

następuje

z dniem uprawomocnienia się orzeczenia

o ukaraniu policjanta, o uznaniu winnym i odstąpieniu

od wymierzenia kary, o uniewinnieniu albo z dniem

uprawomocnienia się postanowienia o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego lub o umorzeniu postę­

powania dyscyplinarnego i o przekazaniu sprawy do

sądu honorowego.

mocne i podlega wykonaniu.

5. Od orzeczeń wydanych przez Komendanta Głów­

nego Policji odwołanie nie przysługuje. Obwiniony

w terminie, o którym mowa w ust. l, może zwrócić się

do Komendanta Głównego Policji z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.

§ 31. 1. Przełożony, który wydał orzeczenie dyscyplinarne, przesyła odwołanie w terminie 7 dni wyższe­

mu przełożonemu, załączając akta osobowe i akta postępowania dyscyplinarnego.

Rozdział 7

Wykonywanie kar dyscyplinarnych

§ 34. Po uprawomocnieniu się orzeczenia dyscyplinarnego przełożony właściwy w sprawach osobowych

wykonuje orzeczoną karę, a w orzeczeniu o wymierzeniu kary aresztu określa termin wykonania tej kary.

§ 35. 1. Przełożony, o którym mowa w § 34, może

podać

orzeczenie

dyscyplinarne

do

wiadomości

-

222-

wszystkim policja.ntom podległej jednostki lub komórki organizacyjnej, jeżeli uzna to za wskazane ze wzglę­

dów wychowawczych.

2. Ze względu na tajemnicę służbową lub autorytet

ukaranego przełożony może podać orzeczenie o ukaraniu wyłącznie do wiadomości policjantom zajmującym

stanowiska równorzędne lub wyższe od stanowiska

zajmowanego przez ukaranego policjanta.

3. Orzeczenie podległa włączeniu do akt osobowych ukaranego policjanta.

§ 36. 1. Wykonanie kar dyscyplinarnych polega na

1) wytknięciu

niewłaściwego

postępowania

w przypadku kar upomnienia, nagany, surowej nagany oraz nagany z ostrzeżeniem,

I

2) wytknięciu ukaranemu niewłaściwego postępowania i uprzedzeniu go, że jeżeli ponownie naruszy

dyscyplinę służbową, może być wyznaczony na

niższe stanowisko służbowe w trybie dyscyplinarnym lub ukarany surowszą karą dyscyplinarną w przypadku kary ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku służ­

bowym,

3) mianowaniu na niższe stanowisko służbowe w przypadku kary wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe, zgodnie ze wskazaniami zawartymi

w uzasadnieniu orzeczenia,

4) wydaniu decyzji w trybie art. 54 ust. 1 ustawy lub

wystąpieniu z wnioskiem do właściwego organu

w myśl art. 54 ust. 2 i 3 ustawy - w przypadku kary obniżenia stopnia,

5) wytknięciu ukaranemu niewłaściwego postępowa­

nia i uprzedzeniu go, że za ponowne popełnienie

przewinienia lub naruszenie dyscypliny służbowej

może być wydalony ze służby w przypadku kary

ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby,

6) zwolnieniu policjanta ze służby - w przypadku kary wydalenia ze służby,

7) zatrzymaniu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów mechanicznych i innych pojazdów na okres ustalony w orzeczeniu o ukaraniu w przypadku orzeczenia kary zakazu prowadzenia

tych pojazdów,

8) zabronieniu ukaranemu opuszczania miejsca zakwaterowania w czasie wolnym od zajęć przez czas

trwania kary oraz obowiązku meldowania się, nie

częściej niż trzykrotnie w ciągu dnia, na wezwanie

dyżurnego lub innego wyznaczonego policjanta w przypadku kary zakazu opuszczania miejsca zakwaterowania,

9) osadzeniu ukaranego w celi aresztu na liczbę dni

określoną w orzeczeniu o ukaraniu - w przypadku

kary aresztu.

2. Przełożony, który wymierzył karę wymienioną

w ust. 1 pkt 7

1) zawiadamia organ właściwy do wydawania dokumentów uprawniających do prowadzenia pojazdów mechanicznych i innych pojazdów o zatrzymaniu wskazanemu policjantowi prawa jazdy na

okres ustalony w orzeczeniu o ukaraniu,

Poz. 14

2) przekazuje zatrzymane prawo jazdy organowi,

o którym mowa w pkt l, z podaniem przyczyn i okoliczności zatrzymania prawa jazdy - w przypadku

zwolnienia policjanta ze służby albo w przypadku

orzeczenia tej kary na okres dłuższy niż 12 miesię­

cy.

Rozdział 8

Zatarcie kar dyscyplinarnych

§ 37. 1. Zatarcie kary dyscyplinarnej polega na

uznaniu kary za niebyłą, usunięciu z akt osobowych policjanta orzeczenia o ukaraniu oraz uczynieniu nieczytelnym zapisu o karalności.

2. Kary dyscyplinarne podlegają zatarciu po upły­

wie

1) 1 miesiąca od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary upomnienia lub zakazu opuszczania miejsca zakwaterowania,

2) 3 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary nagany lub kary aresztu,

3) 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary surowej nagany,

4) 9 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary nagany z ostrzeżeniem,

5) 12 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary ostrzeżenia o niepełnej przydatności do

służby na zajmowanym stanowisku,

6) 18 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary wyznaczenia na niższe stanowisko lub obniżenia stopnia, orzeczonej w stosunku do policjantów w korpusach: szeregowych, podoficerów

lub aspirantów,

7) 24 miesięcy od dnia orzeczenia kary wyznaczenia

na niższe stanowisko lub obniżenia stopnia, orzeczonej w stosunku do oficerów,

8) 30 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary ostrzeżenia o niepełnej przydatności do

służby,

9) terminu, na jaki została wymierzona kara zakazu

prowadzenia pojazdów mechanicznych i innych

pojazdów.

3. W przypadku nienagannej służby stwierdzonej

w opinii służbowej przez bezpośredniego przełożone­

go kary dyscyplinarne, z wyjątkiem kar wymienionych

w ust. 1 pkt l, 2, 3 i 9, mogą być zatarte przed upływem

terminów określonych w ust. 2, jednak nie wcześniej

niż przed upływem

1) 3 miesięcy od dnia orzeczenia kary nagany z ostrzeżeniem,

2) 6 miesięcy od dnia orzeczenia kary ostrzeżenia

o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku,

3) 9 miesięcy od dnia orzeczenia kary wyznaczenia na

niższe stanowisko służbowe lub obniżenia stopnia,

orzeczonej w stosunku do policjantów w korpusach: szeregowych, podoficerów lub aspirantów,

-

223-

4) 12 miesięcy od dnia orzeczenia kary wyznaczenia

na niższe stanowisko lub obniżenia stopnia, orzeczonej w stosunku do oficerów,

5) 18 miesięcy od dnia orzeczenia kary ostrzeżenia

o niepełnej przydatności do służby.

4. Za wykazanie męstwa lub odwagi oraz za poważ­

osiągnięcia w wykonywaniu zadań służbowych

można skrócić terminy zatarcia kary określone w ust. 2

i 3, z wyjątkiem terminu określonego w ust. 2 pkt 9.

ne

5. Decyzję o zatarciu kary w przypadkach, o których

mowa w ust. 3 i 4, podejmuje przełożony, który karę

wymierzył, lub wyższy przełożony. Decyzję tę ogłasza

się w rozkazie o zatarciu kary.

§ 38.1. Jeżeli policjant zostanie ponownie ukarany

przed zatarciem kary dyscyplinarnej, okres wymagany

do zatarcia nie odbytej kary biegnie na nowo od dnia

orzeczenia nowej kary.

2. W przypadku określonym w ust. 1 i wart. 134

ust. 4 ustawy zatarcie kar następuje z upływem terminu przewidzianego dla kary surowszej.

Rozdział 9

Wznowienie postępowania dyscyplinarnego

§ 39 . 1. Postępowanie dyscyplinarne zakończone

prawomocnym orzeczeniem dyscyplinarnym wznawia

.

się, jeżeli

1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla

sprawy okoliczności, okazały się fałszywe,

2) ujawnione zostały istotne dla sprawy okoliczności,

które nie były znane w toku postępowania dyscyplinarnego,

3) orzeczenie wydano z naruszeniem obowiązujących

przepisów, jeżeli mogło to mieć wpływ na treść

orzeczenia,

4) orzeczenie zostało wydane w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostały następnie

uchylone lub zmienione.

Poz. 14

5. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 4, słu­

ży zażalenie do wyższego przełożonego w terminie 7

dni od dnia doręczenia. Na postanowienie wydane

przez Komendanta Głównego Policji zażalenie nie

przysługuje. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy

policjant może złożyć do Komendanta Głównego Policji w terminie 7 dni od dnia doręczenia.

§ 41. 1. Postanowienie, o którym mowa w § 40

ust. 4, stanowi podstawę do przeprowadzenia przez

przełożonego określonego w § 40 ust. 2 i 3 postępowa­

nia co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnię­

cia istoty sprawy.

2. Po przeprowadzeniu postępowania przełożony,

o którym mowa w ust. 1, wydaje orzeczenie, w którym

1) uchyla dotychczasowe orzeczenie i wydaje nowe

orzeczenie o uniewinnieniu ukaranego lub o umorzeniu postępowania,

2) zmienia dotychczasowe orzeczenie i w tym zakresie

wymierza inną karę,

3) odmawia uchylenia dotychczasowego orzeczenia.

3. Zmiana dotychczasowego orzeczenia i wymierzenie innej kary nie może nastąpić po ustaniu karalności przewinienia lub naruszenia dyscypliny służbowej.

4. Orzeczenie kary surowszej od dotychczasowej

jest możliwe tylko wtedy, gdy wznowienie następuje

z urzędu i orzeczona kara jest rażąco niewspółmierna

do popełnionego czyn~.

.

5. Jeżeli w następstwie wznowienia postępowania

wymierzono karę łagodniejszą, ulegają uchyleniu skutki kary wymierzonej poprzednio, a w razie wymierzenia

kary surowszej - jej skutki liczą się od dnia wymierzenia tej kary, z zastrzeżeniem art. 42 ustawy.

6. Termin zatarcia kary zmienionej w następstwie

wznowienia postępowania liczy się od dnia uprawomocnienia się orzeczenia o wymierzeniu nowej kary.

Na poczet okresu zatarcia nowej kary zalicza się okres

zatarcia, który biegł od uprawomocnienia się orzeczenia o wymierzeniu pierwszej kary.

2. Wznowienie postępowania dyscyplinarnego na

Rozdział 10

niekorzyść ukaranego nie może nastąpić po ustaniu karalności czynu.

3. Nie wznawia się postępowania dyscyplinarnego

po upływie 5 lat od daty uprawomocnienia się orzeczenia.

§ 40. 1. Wznowienie postępowania dyscyplinarnego następuje z urzędu lub na wniosek ukaranego albo

- w przypadku jego śmierci - na wniosek członka rodziny uprawnionego do renty rodzinnej.

2. Przełożonym właściwym do wznowienia postę­

powania dyscyplinarnego jest ten, który wydał orzeczenie kończące to postępowanie.

3. Jeżeli przyczyną wznowienia postępowania jest

działalność przełożonego wymienionego w ust. 2,

o wznowieniu rozstrzyga wyższy przełożony.

4. Wznowienie postępowania dyscyplinarnego lub

odmowa wznowienia następuje w drodze postanowienia.

Nadzór nad orzecznictwem dyscyplinarnym

§ 42. 1. Komendant Główny Policji sprawuje nadzór

i kontrolę nad prawidłowym prowadzeniem postępo­

wań dyscyplinarnych, orzekaniem kar i stosowaniem

wyróżnień.

2. Komendant wojewódzki (Stołeczny) Policji sprawuje nadzór nad postępowaniami dyscyplinarnymi

prowadzonymi w podległych mu jednostkach w zakresie prawidłowości prowadzenia postępowań, orzekania kar i stosowania wyróżnień.

3. W ramach nadzoru przełożony określony w ust.

1 i 2 może

1) wszcząć lub przejąć do własnego prowadzenia postępowanie dyscyplinarne przed wydaniem orzeczenia w pierwszej instancji, jeżeli w ocenie nadzorującego jest to konieczne z uwagi na charakter

sprawy,

224 -

2) uchylić prawomocne orzeczenie dyscyplinarne i

a) przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia

przełożonemu, który wydał to orzeczenie,

b) wydać orzeczenie o uniewinnieniu ukaranego albo

c) umorzyć postępowanie,

3) stwierdzić w drodze postanowienia, że prawomocne orzeczenie dyscyplinarne zostało wydane z naruszeniem prawa i odstąpić od jego uchylenia

z uwagi na nieodwracalne skutki, jakie ono wywołało,

4) zmienić prawomocne orzeczenie dyscyplinarne,

5) uchylić postanowienie o umorzeniu lub zawieszeniu postępowania dyscyplinarnego,

6) dokonać zatarcia kary przed upływem terminów

określonych w § 37 ust. 2.

§ 43. 1. Zmiana lub uchylenie prawomocnego orzeczenia dyscyplinarnego następuje w przypadkach

1) gdy zostało wydane bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa,

Poz. 14

lub postanowienia, z zachowaniem wymogów określo­

nych w § 9 ust. 2 i § 26.

6. Na postanowienie i orzeczenie wydane w trybie

określonym ust. 1-5 służy policjantowi zażalenie lub

odwołanie do wyższego przełożonego w terminie 7 dni

od dnia doręczenia .

7. Na postanowienie i orzeczenie wydane przez Komendanta Głównego Policji zażalenie lub odwołanie

nie przysługuje . Policjant może w terminie 7 dni złożyć

wniosek do Komendanta Głównego Policji o ponowne

rozpatrzenie sprawy.

§ 44. 1. Uchylenie orzeczeń dyscyplinarnych w stosunku do osób zwolnionych ze służby w Policji, wobec

których w czasie trwania stosunku służbowego orzeczono karę wydalenia ze służby, wyznaczenia na niższe

stanowisko służbowe lub obniżenia stopnia, następuje

na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

2. Do osób, o których mowa w ust. 1, przepisy rozporządzenia dotyczące uprawnień obwinionego i wła­

2) gdy zostało wydane z naruszeniem przepisów

o właściwości,

ściwości przełożonego w sprawach dyscyplinarnych

stosuje się odpowiednio.

3) gdy zostało wydane w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej innym orzeczeniem ostatecznym,

porządzeniem stosuje się przepisy Kodeksu postępo­

4) gdy zostało wydane w wyniku przestępstwa,

wania administracyjnego.

§ 45. W zakresie nie uregulowanym niniejszym roz-

5) gdy orzeczenie było niewykonalne w dniu jego wydania i niewykonalność ma charakter trwały,

Rozdział 12

6) gdy narusza ważny interes społeczny.

Przepisy przejściowe i końcowe

2. Zmiana lub ucchylenie prawomocnego orzeczenia w trybie nadzoru może nastąpić wobec policjanta

1) na niekorzyść - do czasu przedawnienia karalności przewinienia lub naruszenia dyscypliny służbo­

wej,

2) na korzyść - w terminie 10 lat od uprawomocnienia się orzeczenia.

3. Uchylenie prawomocnego orzeczenia wydanego

z rażącym naruszeniem prawa i w wyniku przestęp­

stwa może nastąpić w każdym czasie.

§ 46. Rozporządzenie stosuje się również do spraw

wszczętych przed dniem jego wejścia w życie.

§ 47. Traci moc rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 4 czerwca 1991

r. w sprawie udzielania wyróżnień oraz postępowania dyscyplinarnego w stosunku do policjantów (Dz. U. Nr 48,

poz. 212).

§ 48. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

30 dni od dnia ogłoszenia.

4. Przepisy § 41 ust. 5 i 6 stosuje się odpowiednio.

5. Zmiana lub uchylenie orzeczenia lub postanowienia następują odpowiednio w formie orzeczenia

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji

J. Tomaszewski

Egzemplarze bieżące i z lat ubiegłych oraz załączniki można nabywać na podstawie nadesłanego zamówienia w Wydzi ale Wyd awnictw i Poligrafii

Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, uL Powsińska 69/71 , 02-903 Warszawa

Reklamacje z powodu niedoręczenia poszczególnych numerów zgłaszać należy na piśmie do Wydziału Wydawnictw i Poligrafii

Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, uL Powsińska 69/71 , 02-903 Warszawa,

do 15 dni po otrzymaniu następnego kolejnego numeru

o wszelkich zmianach nazwy prenumeratora lub adresu prosimy niezwłocznie informować na piśmie Wydział Wydawnictw i Poligrafii

Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

Wydawca: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów

Redakcja: Departament Legislacyjny Rządu, AL Ujazdowskie 1/3, 00-583 Warszawa, P-29

Skład, druk i kolportaż: Wydział Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

uL Powsińska 69/71 , 02-903 Warszawa, teL 694-67-50, 694-67-52 i 694-67 -03, fax 694-62-06

Tłoczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Wydziale Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstw a Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów,

uL Powsińska 69/71, 02-903 Warszawa

Zam.2/W/C/98

ISSN 0867-3411

Cena 2 zł 88 gr

-

216-

14

ROZPORZĄDZENIE MI~ISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI

z dnia 19 grudnia 1997 r.

w sprawie szczegółowych zasad i trybu udzielania wyróżnień oraz przeprowadzania postępowania

dyscyplinarnego w stosunku do policjantów.

Na podstawie art. 139 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 30, poz. 179, z 1991 r.

Nr 94, poz. 422 i Nr 107, poz. 461, z 1992 r. Nr 54,

poz. 254, z 1994 r. Nr 53, poz. 214, z 1995 r. Nr 4, poz. 17,

Nr 34, poz. 163 i Nr 104 poz. 515, z 1996 r. Nr 59,

poz. 269 i Nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153,

Nr 80, poz. 499, Nr 88, poz. 554, Nr 106, poz. 680,

Nr 123, poz. 779 i Nr 141, poz. 943) zarządza się, co następuje

Rozdział 1

Przepisy ogólne