Legislator Case Law & Legislation
DU_1998_1113 PL

Ustawa z dnia 3 grudnia 1998 r. o zmianie ustawy o zwrocie majątku utraconego przez związki zawodowe i organizacje społeczne w wyniku wprowadzenia stanu wojennego oraz ustawy o zmianie ustawy o zwrocie majątku utraconego przez związki zawodowe i organizacje społeczne w wyniku wprowadzenia stanu wojennego oraz o zmianie ustawy o związkach zawodowych.

19 Articles / Provisions · Poland
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Table of Provisions (19)

Statutory Text (19 Articles)

Dz.U. 1998 nr 162 poz. 1113 inForce

W ustawie z dnia 25 października 1990 r. o zwrocie majątku utraconego przez związki

zawodowe i organizacje społeczne w wyniku wprowadzenia stanu wojennego

(Dz. U. z 1996 r. Nr 143, poz. 661 i z 1997 r. Nr 82, poz. 518) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Jeżeli niemożliwe jest ustalenie podmiotu, o którym mowa w ust. 2 lub 3, zobowiązanego

do zwrotu majątku, obowiązek zwrotu obciąża Skarb Państwa.

”

;

2)

w art. 2

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Jeżeli jednostki organizacyjne, o których mowa w ust. 1, nie istnieją w dniu wejścia

w życie ustawy bądź po tym dniu przestały istnieć, to zwrot składników majątkowych

następuje na rzecz ogólnokrajowej organizacji związków zawodowych lub organizacji

społecznej, w której była zrzeszona obecnie nie istniejąca jednostka organizacyjna,

chyba że organizacje te na podstawie stosownych uchwał lub decyzji wskażą jednostki

organizacyjne niższego szczebla, na rzecz których należy dokonać zwrotu majątku. W

tym przypadku zwrot majątku następuje na rzecz tych jednostek.

”

,

b)

dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Przepis ust. 2 stosuje się także wobec związków zawodowych i ich ogólnokrajowych organizacji

oraz organizacji społecznych uznawanych za tożsame ze związkami i ich ogólnokrajowymi

organizacjami oraz organizacjami społecznymi rozwiązanymi w wyniku wprowadzenia stanu

wojennego.

”

,

c)

w ust. 3 w zdaniu drugim po wyrazach „bilansach lub innych dokumentach księgowych,” dodaje się wyrazy „także w razie sporządzenia ich po dniu 12 grudnia 1981 r.,”;

3)

w art. 3

a)

w ust. 1 wyrazy „art. 2 ust. 1 i 2” zastępuje się wyrazami „art. 2 ust. 1, 2 i 2a”,

b)

w ust. 2 wyrazy „art. 2 ust. 1 i 2” zastępuje się wyrazami „art. 2 ust. 1, 2 i 2a”;

4)

w art. 3

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Związki zawodowe i organizacje społeczne, którym przekazano składniki majątkowe podlegające

zwrotowi na podstawie art. 1 ust. 1, w przypadku ich zniszczenia, zaginięcia lub zużycia

w stopniu uniemożliwiającym dalsze użytkowanie, obowiązane są do wypłaty odszkodowania

w wysokości odpowiadającej wartości poszczególnych składników majątkowych według stanu

na dzień ich przejęcia, powiększonej o kwotę odsetek obliczonych w sposób określony

w ust. 2. W przypadku braku danych pozwalających na ustalenie wartości poszczególnych

składników majątkowych według stanu na dzień ich przejęcia, podstawę ustalenia odszkodowania

stanowi łączna wartość tych składników, stwierdzona w protokołach przekazania lub

innych dokumentach, o których mowa w art. 2 ust. 3.

”

,

b)

w ust. 6 po wyrazach „o których mowa w ust. 4 i 5” dodaje się wyrazy „oraz w art. 1 ust. 4”;

5)

w art. 3

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Różnica i nadpłata, o których mowa odpowiednio w art. 3

1)

przeniesienia praw do składników majątkowych stanowiących własność Skarbu Państwa

albo przeniesienia - w porozumieniu z właściwym organem gminy - praw do składników

majątkowych stanowiących własność komunalną, za którą odpłatność pokryje Skarb Państwa,

2)

obligacji Skarbu Państwa.

”

,

b)

ust. 3 skreśla się;

6)

dodaje się art. 3

„

Art. 3

1.

Podmiotowi uprawnionemu do uzyskania różnicy lub nadpłaty, o których mowa w art. 3

2.

Termin zgłoszenia właściwemu wojewodzie potwierdzonych ostatecznymi orzeczeniami Społecznej

Komisji Rewindykacyjnej kwot zobowiązań podlegających kompensowaniu w formach określonych

w art. 3

1)

wydanych do dnia 30 listopada 1998 r. - z dniem 6 lutego 1999 r.,

2)

wydanych od dnia 1 grudnia 1998 r. do dnia 31 maja 1999 r. - z dniem 20 lipca 1999 r.,

3)

wydanych po dniu 31 maja 1999 r. - z dniem 31 stycznia 2000 r.

Art. 3

1.

Właściwy wojewoda zawiadamia uprawnionego o ustawowym terminie, w którym można dokonać

zgłoszenia wyboru formy kompensaty, nie później niż na 14 dni przed upływem tego terminu.

Brak takiego zawiadomienia nie wstrzymuje biegu terminu na dokonanie zgłoszenia wyboru

formy kompensaty.

2.

Prawo wyboru formy kompensaty wygasa, jeżeli uprawniony nie dokona zgłoszenia w terminie,

o którym mowa w art. 3

Art. 3

1.

W przypadku wyboru przez uprawnionego kompensaty w formie określonej w art. 3

2.

Oferta może dotyczyć tylko składników majątkowych o wartości nie przewyższającej łącznej

wartości zgłoszonego przez uprawnionego zobowiązania oraz należnych odsetek ustawowych

naliczonych do przewidywanego dnia przeniesienia na uprawnionego praw do składników

majątkowych.

3.

Wojewoda przedstawia pierwszą ofertę kompensaty w formie przeniesienia praw do składników

majątkowych, nie później niż w terminie 7 dni od dnia dokonania zgłoszenia, o którym

mowa w art. 3

4.

Uprawniony jest obowiązany do złożenia oświadczenia o przyjęciu bądź odrzuceniu oferty,

o której mowa w ust. 3, w terminie 7 dni od dnia jej przedstawienia; brak oświadczenia

uprawnionego w tym terminie jest jednoznaczny z odrzuceniem oferty.

5.

W przypadku odrzucenia pierwszej oferty, wojewoda przedstawia drugą ofertę w terminie

7 dni od dnia odrzucenia pierwszej oferty. Jeżeli wojewoda nie dysponuje składnikami

majątkowymi umożliwiającymi złożenie oferty w tym samym terminie, zawiadamia o tym

uprawnionego, a kompensata następuje w formie obligacji.

6.

Uprawniony jest obowiązany do złożenia oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu drugiej

oferty w terminie 7 dni od dnia jej przedstawienia; brak oświadczenia uprawnionego

w tym terminie jest jednoznaczny z odrzuceniem oferty.

7.

W przypadku gdy uprawniony odrzuci drugą ofertę, która została mu przedstawiona

1)

przed dniem 6 lutego 1999 r. lub dniem 20 lipca 1999 r., to może, w terminie do dnia

31 stycznia 2000 r., żądać kompensaty w obligacjach,

2)

przed lub po dniu 31 stycznia 2000 r., to może żądać kompensaty w gotówce stanowiącej

połowę wartości przyznanej kompensaty.

8.

Jeżeli w dniu przeniesienia na uprawnionego praw do składników majątkowych łączna

wartość zgłoszonego do skompensowania zobowiązania oraz odsetek ustawowych naliczonych

do tego dnia przewyższa lub jest niższa od wartości tych składników, wzajemne rozliczenie

następuje w gotówce do końca roku, w którym nastąpiło uregulowanie zobowiązania.

9.

Koszty przeniesienia praw do składników majątkowych określonych w art. 3

10.

Kompensata w formie przeniesienia praw do składników majątkowych mienia Skarbu Państwa

lub komunalnego następuje w terminie 6 miesięcy od dnia przyjęcia przez uprawnionego

oferty.

Art. 3

1.

W przypadku wyboru przez uprawnionego kompensaty w formie obligacji Skarbu Państwa,

ma on obowiązek wskazać rachunek papierów wartościowych otwarty w ramach umowy o świadczeniu

usług brokerskich. Kompensata zobowiązań Skarbu Państwa w formie obligacji następuje

wyłącznie poprzez przekazanie ich na wskazany rachunek.

2.

Brak wskazania przez uprawnionego rachunku papierów wartościowych, na który mają być

przekazane obligacje, upoważnia właściwego wojewodę do wszczęcia postępowania egzekucyjnego

w administracji w celu doprowadzenia do wskazania przez uprawnionego odpowiedniego

rachunku papierów wartościowych i nie powoduje po stronie Skarbu Państwa zwłoki w

uregulowaniu zobowiązania w formie obligacji.

3.

Kompensata w formie obligacji następuje, z zastrzeżeniem art. 3

1)

w przypadku zgłoszeń, których termin upływa z dniem 6 lutego 1999 r. - nie później

niż do dnia 6 maja 1999 r.,

2)

w przypadku zgłoszeń, których termin upływa z dniem 20 lipca 1999 r. - nie później

niż do dnia 5 listopada 1999 r.,

3)

w przypadku zgłoszeń, których termin upływa z dniem 31 stycznia 2000 r. - nie później

niż do dnia 8 maja 2000 r.

4.

Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki emisji obligacji,

o których mowa w art. 3

Art. 3

Minister Finansów może odstąpić od emisji obligacji, o których mowa w art. 3

1)

do dnia 31 grudnia 1999 r. dla zgłoszeń, o których mowa w art. 3

2)

do dnia 31 grudnia 2000 r. dla zgłoszeń, o których mowa w art. 3

3)

do dnia 31 grudnia 2001 r. dla zgłoszeń, o których mowa w art. 3

Art. 3

Wojewoda składa należną na podstawie przepisów niniejszej ustawy kwotę gotówki do

depozytu sądowego, jeżeli

1)

uprawniony podmiot odmawia jej przyjęcia albo wypłata należności natrafia na trudne

do przezwyciężenia przeszkody,

2)

należność dotyczy podmiotu, który przestał istnieć po ustaleniu zobowiązania.

Art. 3

Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe zasady i tryb regulowania zobowiązań Skarbu Państwa w formach określonych

w art. 3

a)

dane dotyczące treści zgłoszenia wyboru formy kompensaty oraz formy i treści ofert,

o których mowa w art. 3

b)

tryb ustalania składników majątkowych, o których mowa w art. 3

c)

zasady przekazywania przez wojewodów Ministrowi Finansów informacji o zobowiązaniach

Skarbu Państwa, w tym przeznaczonych do skompensowania w formie obligacji; rozporządzenie

powinno określać terminy przekazywania informacji o zobowiązaniach Skarbu Państwa

oraz formę i zakres takich informacji, tak aby umożliwić Ministrowi Finansów sprawdzenie

zgodności tych informacji z treścią orzeczeń Społecznej Komisji Rewizyjnej, mających

być źródłem zobowiązań Skarbu Państwa, oraz weryfikację prawidłowości naliczania odsetek

ustawowych, a także ocenę aktualnego stanu realizacji zobowiązań Skarbu Państwa i

zaplanowanie środków budżetowych na pokrycie zobowiązań pozostałych do uregulowania,

d)

szczegółowe zasady realizacji obowiązku wskazania rachunku papierów wartościowych,

na który mają być przekazane obligacje; rozporządzenie powinno określać terminy i

tryb ustalania przez wojewodów rachunków papierów wartościowych, na które miałyby

być przekazane obligacje, w sposób zapewniający uregulowanie zobowiązań Skarbu Państwa

w tej formie w terminach przewidzianych w art. 3

2)

zasady regulowania zobowiązań Skarbu Państwa w formie gotówkowej, w a szczególności

obowiązki wojewodów w zakresie ustalania rachunku bankowego, na który ma być przekazana

równowartość zobowiązania wraz z odsetkami ustawowymi,

3)

szczegółowe zasady prowadzenia ewidencji zobowiązań Skarbu Państwa, o których mowa

w art. 3

Art. 3

1.

Wojewodowie właściwi w sprawach, o których mowa w art. 1 ust. 4 i w art. 3

2.

Wpisowi do ewidencji podlegają w szczególności informacje

1)

dotyczące kwoty zobowiązań, o których mowa w ust. 1,

2)

dotyczące dotrzymania lub braku dotrzymania terminu zgłoszenia wyboru form kompensaty,

o których mowa w art. 3

3)

dotyczące formy, w której nastąpiło uregulowanie zobowiązania Skarbu Państwa i jego

wartość.

3.

Ewidencja, o której mowa w ust. 1, jest jawna i ogólnie dostępna w siedzibie urzędu

wojewody.

”

;

7)

art. 7 otrzymuje brzmienie

„

Art. 7.

1.

Komisja rozstrzyga sprawę, wydając orzeczenie mające moc decyzji administracyjnej.

2.

Orzeczenie Komisji jest ostateczne z dniem jego wydania i stanowi tytuł do wszczęcia

postępowania egzekucyjnego w administracji.

3.

Na orzeczenie Komisji przysługuje skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przed

wniesieniem skargi należy w terminie 21 dni od dnia doręczenia orzeczenia zwrócić

się do Komisji z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Skarga może być wniesiona

po upływie 30 dni, a przed upływem 60 dni od dnia doręczenia wezwania, z zastrzeżeniem

ust. 4.

4.

W terminie 30 dni od dnia wpływu wezwania Komisja może je uwzględnić przez uchylenie

lub zmianę dotychczasowego orzeczenia. Od orzeczenia Komisji uwzględniającego wezwanie

służy skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia

orzeczenia, z pominięciem trybu wezwania.

5.

W sprawach zaskarżania orzeczeń Komisji nie stosuje się przepisu art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym

(Dz. U. Nr 74, poz. 368 i Nr 104, poz. 515 oraz z 1997 r. Nr 75, poz. 471, Nr 106, poz. 679, Nr 114, poz. 739 i Nr 144, poz. 971).

6.

W sprawach rozpatrywanych ponownie przez Komisję w wyniku uchylenia orzeczenia przez

Naczelny Sąd Administracyjny Komisja nie może wydać orzeczenia mniej korzystnego dla

strony skarżącej niż orzeczenie uchylone, chyba że skargę wnosił również inny uczestnik

postępowania.

7.

Orzeczenie Komisji staje się prawomocne z upływem terminu do dokonania wezwania, o

którym mowa w ust. 3, a w przypadku złożenia wezwania - z upływem terminu do wniesienia

skargi bądź z dniem oddalenia lub odrzucenia skargi.

”

;

8)

dodaje się art. 7

„

Art. 7

1.

Przewodniczący Społecznej Komisji Rewindykacyjnej przedkłada Ministrowi Finansów ogólną

informację o potencjalnych zobowiązaniach Skarbu Państwa, jakie mogą powstać z mocy

orzeczeń tej Komisji w sprawach wszczętych, a nie zakończonych

1)

według stanu na dzień 31 grudnia 1998 r. - w terminie do dnia 15 stycznia 1999 r.,

2)

według stanu na dzień 30 czerwca 1999 r. - w terminie do dnia 15 lipca 1999 r.,

3)

według stanu na dzień 31 stycznia 2000 r. - w terminie do dnia 15 lutego 2000 r.

2.

Przewodniczący Społecznej Komisji Rewindykacyjnej współdziała z Ministrem Finansów,

w zakresie weryfikacji przesyłanych przez wojewodów informacji o zobowiązaniach Skarbu

Państwa podlegających uregulowaniu w gotówce lub kompensowaniu w formie obligacji.

3.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi zasady współdziałania, o którym mowa

w ust. 2; w szczególności rozporządzenie powinno określać terminy i przedmiot weryfikacji

informacji przesyłanych przez wojewodów, tak aby ograniczyć ryzyko wypłacania przez

Skarb Państwa nienależnych świadczeń oraz formę przedstawiania przez Przewodniczącego

Społecznej Komisji Rewindykacyjnej - w oparciu o dane tej Komisji - wyników badania

zgodności informacji wojewody z treścią orzeczenia Społecznej Komisji Rewindykacyjnej

mającego być źródłem danego zobowiązania, z zaznaczeniem, czy nie istnieją okoliczności

mogące uzasadniać zaniechanie wykonania lub wstrzymanie się z wykonaniem określonego

zobowiązania przez Skarb Państwa.

”

;

9)

w art. 10 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Nie uwzględnia się upływu terminu, o którym mowa w ust. 1, jeżeli w wyniku postępowania

wszczętego na podstawie wniosku złożonego w tym terminie okaże się, że wnioskodawca

uprawniony jest do zwrotu także innych składników majątkowych niż wskazane we wniosku

i zażąda zwrotu tych składników.

”

;

10)

dodaje się art. 10

„

Art. 10

W przypadku zobowiązań Skarbu Państwa ustalonych w orzeczeniach Komisji, które uprawomocnią

się po dniu 31 grudnia 1999 r., kompensowanie zobowiązań nastąpi w formie gotówkowej,

także przez złożenie przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego w okolicznościach

określonych w art. 3

”

Dz.U. 1998 nr 162 poz. 1113 inForce

1.

Uchyla się art. 3 ustawy z dnia 10 maja 1996 r. o zmianie ustawy o zwrocie majątku utraconego

przez związki zawodowe i organizacje społeczne w wyniku wprowadzenia stanu wojennego

oraz o zmianie ustawy o związkach zawodowych

(Dz. U. Nr 75, poz. 355).

2.

W sprawie o zwrot majątku, zakończonej orzeczeniem wydanym przez dniem 4 sierpnia

1996 r., Społeczna Komisja Rewindykacyjna na wniosek strony zmienia dotychczasowe

orzeczenie lub je uchyla i wydaje nowe orzeczenie rozstrzygające o istocie sprawy,

w zakresie uwzględniającym treść przepisów

1)

art. 2 ust. 3a, art. 3 ust. 3 i art. 3

2)

art. 1 ust. 4, art. 2 ust. 2a i art. 10 ust. 3 ustawy wymienionej w art. 1, dodanych

niniejszą ustawą,

3)

art. 2 ust. 2, art. 2 ust. 3, art. 3 ust. 1 i 2 oraz art. 3

4)

art. 2 ustawy wymienionej w ust. 1.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, składa się w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy. Strona, która uchybi temu terminowi, może wystąpić o jego

przywrócenie na zasadach określonych w art. 58 Kodeksu postępowania administracyjnego, składając jednocześnie wniosek, o którym mowa w ust. 2.

Dz.U. 1998 nr 162 poz. 1113 inForce

1.

Podmiotowi uprawnionemu do uzyskania różnicy lub nadpłaty, o których mowa w art. 3

2.

Termin zgłoszenia właściwemu wojewodzie potwierdzonych ostatecznymi orzeczeniami Społecznej

Komisji Rewindykacyjnej kwot zobowiązań podlegających kompensowaniu w formach określonych

w art. 3

1)

wydanych do dnia 30 listopada 1998 r. - z dniem 6 lutego 1999 r.,

2)

wydanych od dnia 1 grudnia 1998 r. do dnia 31 maja 1999 r. - z dniem 20 lipca 1999 r.,

3)

wydanych po dniu 31 maja 1999 r. - z dniem 31 stycznia 2000 r.

Dz.U. 1998 nr 162 poz. 1113 inForce

1.

Właściwy wojewoda zawiadamia uprawnionego o ustawowym terminie, w którym można dokonać

zgłoszenia wyboru formy kompensaty, nie później niż na 14 dni przed upływem tego terminu.

Brak takiego zawiadomienia nie wstrzymuje biegu terminu na dokonanie zgłoszenia wyboru

formy kompensaty.

2.

Prawo wyboru formy kompensaty wygasa, jeżeli uprawniony nie dokona zgłoszenia w terminie,

o którym mowa w art. 3

Dz.U. 1998 nr 162 poz. 1113 inForce

1.

W przypadku wyboru przez uprawnionego kompensaty w formie określonej w art. 3

2.

Oferta może dotyczyć tylko składników majątkowych o wartości nie przewyższającej łącznej

wartości zgłoszonego przez uprawnionego zobowiązania oraz należnych odsetek ustawowych

naliczonych do przewidywanego dnia przeniesienia na uprawnionego praw do składników

majątkowych.

3.

Wojewoda przedstawia pierwszą ofertę kompensaty w formie przeniesienia praw do składników

majątkowych, nie później niż w terminie 7 dni od dnia dokonania zgłoszenia, o którym

mowa w art. 3

4.

Uprawniony jest obowiązany do złożenia oświadczenia o przyjęciu bądź odrzuceniu oferty,

o której mowa w ust. 3, w terminie 7 dni od dnia jej przedstawienia; brak oświadczenia

uprawnionego w tym terminie jest jednoznaczny z odrzuceniem oferty.

5.

W przypadku odrzucenia pierwszej oferty, wojewoda przedstawia drugą ofertę w terminie

7 dni od dnia odrzucenia pierwszej oferty. Jeżeli wojewoda nie dysponuje składnikami

majątkowymi umożliwiającymi złożenie oferty w tym samym terminie, zawiadamia o tym

uprawnionego, a kompensata następuje w formie obligacji.

6.

Uprawniony jest obowiązany do złożenia oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu drugiej

oferty w terminie 7 dni od dnia jej przedstawienia; brak oświadczenia uprawnionego

w tym terminie jest jednoznaczny z odrzuceniem oferty.

7.

W przypadku gdy uprawniony odrzuci drugą ofertę, która została mu przedstawiona

1)

przed dniem 6 lutego 1999 r. lub dniem 20 lipca 1999 r., to może, w terminie do dnia

31 stycznia 2000 r., żądać kompensaty w obligacjach,

2)

przed lub po dniu 31 stycznia 2000 r., to może żądać kompensaty w gotówce stanowiącej

połowę wartości przyznanej kompensaty.

8.

Jeżeli w dniu przeniesienia na uprawnionego praw do składników majątkowych łączna

wartość zgłoszonego do skompensowania zobowiązania oraz odsetek ustawowych naliczonych

do tego dnia przewyższa lub jest niższa od wartości tych składników, wzajemne rozliczenie

następuje w gotówce do końca roku, w którym nastąpiło uregulowanie zobowiązania.

9.

Koszty przeniesienia praw do składników majątkowych określonych w art. 3

10.

Kompensata w formie przeniesienia praw do składników majątkowych mienia Skarbu Państwa

lub komunalnego następuje w terminie 6 miesięcy od dnia przyjęcia przez uprawnionego

oferty.

Dz.U. 1998 nr 162 poz. 1113 inForce

1.

W przypadku wyboru przez uprawnionego kompensaty w formie obligacji Skarbu Państwa,

ma on obowiązek wskazać rachunek papierów wartościowych otwarty w ramach umowy o świadczeniu

usług brokerskich. Kompensata zobowiązań Skarbu Państwa w formie obligacji następuje

wyłącznie poprzez przekazanie ich na wskazany rachunek.

2.

Brak wskazania przez uprawnionego rachunku papierów wartościowych, na który mają być

przekazane obligacje, upoważnia właściwego wojewodę do wszczęcia postępowania egzekucyjnego

w administracji w celu doprowadzenia do wskazania przez uprawnionego odpowiedniego

rachunku papierów wartościowych i nie powoduje po stronie Skarbu Państwa zwłoki w

uregulowaniu zobowiązania w formie obligacji.

3.

Kompensata w formie obligacji następuje, z zastrzeżeniem art. 3

1)

w przypadku zgłoszeń, których termin upływa z dniem 6 lutego 1999 r. - nie później

niż do dnia 6 maja 1999 r.,

2)

w przypadku zgłoszeń, których termin upływa z dniem 20 lipca 1999 r. - nie później

niż do dnia 5 listopada 1999 r.,

3)

w przypadku zgłoszeń, których termin upływa z dniem 31 stycznia 2000 r. - nie później

niż do dnia 8 maja 2000 r.

4.

Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki emisji obligacji,

o których mowa w art. 3

Dz.U. 1998 nr 162 poz. 1113 inForce

Minister Finansów może odstąpić od emisji obligacji, o których mowa w art. 3

1)

do dnia 31 grudnia 1999 r. dla zgłoszeń, o których mowa w art. 3

2)

do dnia 31 grudnia 2000 r. dla zgłoszeń, o których mowa w art. 3

3)

do dnia 31 grudnia 2001 r. dla zgłoszeń, o których mowa w art. 3

Dz.U. 1998 nr 162 poz. 1113 inForce

Wojewoda składa należną na podstawie przepisów niniejszej ustawy kwotę gotówki do

depozytu sądowego, jeżeli

1)

uprawniony podmiot odmawia jej przyjęcia albo wypłata należności natrafia na trudne

do przezwyciężenia przeszkody,

2)

należność dotyczy podmiotu, który przestał istnieć po ustaleniu zobowiązania.

Dz.U. 1998 nr 162 poz. 1113 inForce

Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe zasady i tryb regulowania zobowiązań Skarbu Państwa w formach określonych

w art. 3

a)

dane dotyczące treści zgłoszenia wyboru formy kompensaty oraz formy i treści ofert,

o których mowa w art. 3

b)

tryb ustalania składników majątkowych, o których mowa w art. 3

c)

zasady przekazywania przez wojewodów Ministrowi Finansów informacji o zobowiązaniach

Skarbu Państwa, w tym przeznaczonych do skompensowania w formie obligacji; rozporządzenie

powinno określać terminy przekazywania informacji o zobowiązaniach Skarbu Państwa

oraz formę i zakres takich informacji, tak aby umożliwić Ministrowi Finansów sprawdzenie

zgodności tych informacji z treścią orzeczeń Społecznej Komisji Rewizyjnej, mających

być źródłem zobowiązań Skarbu Państwa, oraz weryfikację prawidłowości naliczania odsetek

ustawowych, a także ocenę aktualnego stanu realizacji zobowiązań Skarbu Państwa i

zaplanowanie środków budżetowych na pokrycie zobowiązań pozostałych do uregulowania,

d)

szczegółowe zasady realizacji obowiązku wskazania rachunku papierów wartościowych,

na który mają być przekazane obligacje; rozporządzenie powinno określać terminy i

tryb ustalania przez wojewodów rachunków papierów wartościowych, na które miałyby

być przekazane obligacje, w sposób zapewniający uregulowanie zobowiązań Skarbu Państwa

w tej formie w terminach przewidzianych w art. 3

2)

zasady regulowania zobowiązań Skarbu Państwa w formie gotówkowej, w a szczególności

obowiązki wojewodów w zakresie ustalania rachunku bankowego, na który ma być przekazana

równowartość zobowiązania wraz z odsetkami ustawowymi,

3)

szczegółowe zasady prowadzenia ewidencji zobowiązań Skarbu Państwa, o których mowa

w art. 3

Dz.U. 1998 nr 162 poz. 1113 inForce

1.

Wojewodowie właściwi w sprawach, o których mowa w art. 1 ust. 4 i w art. 3

2.

Wpisowi do ewidencji podlegają w szczególności informacje

1)

dotyczące kwoty zobowiązań, o których mowa w ust. 1,

2)

dotyczące dotrzymania lub braku dotrzymania terminu zgłoszenia wyboru form kompensaty,

o których mowa w art. 3

3)

dotyczące formy, w której nastąpiło uregulowanie zobowiązania Skarbu Państwa i jego

wartość.

3.

Ewidencja, o której mowa w ust. 1, jest jawna i ogólnie dostępna w siedzibie urzędu

wojewody.

Dz.U. 1998 nr 162 poz. 1113 inForce

1.

W sprawie o zwrot majątku, zakończonej orzeczeniem wydanym po dniu 3 sierpnia 1996 r.,

Społeczna Komisja Rewindykacyjna na wiosek strony zmienia dotychczasowe orzeczenie

lub je uchyla i wydaje nowe orzeczenie rozstrzygające o istocie sprawy, w zakresie

uwzględniającym treść przepisów wymienionych w art. 2 ust. 2 pkt 2 i 3.

2.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepis art. 2 ust. 3.

Dz.U. 1998 nr 162 poz. 1113 inForce

1.

Przepis art. 7 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu ustalonym niniejszą ustawą

stosuje się do orzeczeń Społecznej Komisji Rewindykacyjnej wydanych przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy, z tym że termin do zwrócenia się do Komisji z wezwaniem

do usunięcia naruszenia prawa wynosi 2 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

2.

W przypadku gdy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy strona zwróciła się

z wezwaniem do Społecznej Komisji Rewindykacyjnej do usunięcia naruszenia prawa i

nie złożyła skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego, to termin do jej złożenia

wynosi 2 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Dz.U. 1998 nr 162 poz. 1113 inForce

1.

Sprawy o zwrot majątku wszczęte, a nie zakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, podlegają jej przepisom.

2.

Postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawach skarg na orzeczenia

Społecznej Komisji Rewindykacyjnej, wydane z powołaniem się na art. 3 ustawy wymienionej

w art. 2 ust. 1, które nie zostały zakończone do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy,

podlegają umorzeniu jako bezprzedmiotowe.

3.

W przypadku umorzenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w okolicznościach

określonych w ust. 2, Społeczna Komisja Rewindykacyjna wszczyna z urzędu postępowanie,

jeżeli zachodzi konieczność zmiany dotychczasowego orzeczenia lub jego uchylenia i

wydania nowego orzeczenia rozstrzygającego o istocie sprawy, w zakresie uwzględniającym

treść przepisów wymienionych w art. 2 ust. 2.

Dz.U. 1998 nr 162 poz. 1113 inForce

1.

Komisja rozstrzyga sprawę, wydając orzeczenie mające moc decyzji administracyjnej.

2.

Orzeczenie Komisji jest ostateczne z dniem jego wydania i stanowi tytuł do wszczęcia

postępowania egzekucyjnego w administracji.

3.

Na orzeczenie Komisji przysługuje skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przed

wniesieniem skargi należy w terminie 21 dni od dnia doręczenia orzeczenia zwrócić

się do Komisji z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Skarga może być wniesiona

po upływie 30 dni, a przed upływem 60 dni od dnia doręczenia wezwania, z zastrzeżeniem

ust. 4.

4.

W terminie 30 dni od dnia wpływu wezwania Komisja może je uwzględnić przez uchylenie

lub zmianę dotychczasowego orzeczenia. Od orzeczenia Komisji uwzględniającego wezwanie

służy skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia

orzeczenia, z pominięciem trybu wezwania.

5.

W sprawach zaskarżania orzeczeń Komisji nie stosuje się przepisu art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym

(Dz. U. Nr 74, poz. 368 i Nr 104, poz. 515 oraz z 1997 r. Nr 75, poz. 471, Nr 106, poz. 679, Nr 114, poz. 739 i Nr 144, poz. 971).

6.

W sprawach rozpatrywanych ponownie przez Komisję w wyniku uchylenia orzeczenia przez

Naczelny Sąd Administracyjny Komisja nie może wydać orzeczenia mniej korzystnego dla

strony skarżącej niż orzeczenie uchylone, chyba że skargę wnosił również inny uczestnik

postępowania.

7.

Orzeczenie Komisji staje się prawomocne z upływem terminu do dokonania wezwania, o

którym mowa w ust. 3, a w przypadku złożenia wezwania - z upływem terminu do wniesienia

skargi bądź z dniem oddalenia lub odrzucenia skargi.

Dz.U. 1998 nr 162 poz. 1113 inForce

1.

Przewodniczący Społecznej Komisji Rewindykacyjnej przedkłada Ministrowi Finansów ogólną

informację o potencjalnych zobowiązaniach Skarbu Państwa, jakie mogą powstać z mocy

orzeczeń tej Komisji w sprawach wszczętych, a nie zakończonych

1)

według stanu na dzień 31 grudnia 1998 r. - w terminie do dnia 15 stycznia 1999 r.,

2)

według stanu na dzień 30 czerwca 1999 r. - w terminie do dnia 15 lipca 1999 r.,

3)

według stanu na dzień 31 stycznia 2000 r. - w terminie do dnia 15 lutego 2000 r.

2.

Przewodniczący Społecznej Komisji Rewindykacyjnej współdziała z Ministrem Finansów,

w zakresie weryfikacji przesyłanych przez wojewodów informacji o zobowiązaniach Skarbu

Państwa podlegających uregulowaniu w gotówce lub kompensowaniu w formie obligacji.

3.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi zasady współdziałania, o którym mowa

w ust. 2; w szczególności rozporządzenie powinno określać terminy i przedmiot weryfikacji

informacji przesyłanych przez wojewodów, tak aby ograniczyć ryzyko wypłacania przez

Skarb Państwa nienależnych świadczeń oraz formę przedstawiania przez Przewodniczącego

Społecznej Komisji Rewindykacyjnej - w oparciu o dane tej Komisji - wyników badania

zgodności informacji wojewody z treścią orzeczenia Społecznej Komisji Rewindykacyjnej

mającego być źródłem danego zobowiązania, z zaznaczeniem, czy nie istnieją okoliczności

mogące uzasadniać zaniechanie wykonania lub wstrzymanie się z wykonaniem określonego

zobowiązania przez Skarb Państwa.

Dz.U. 1998 nr 162 poz. 1113 inForce

1.

Zobowiązania Skarbu Państwa wynikające z wydanych do dnia 31 grudnia 1998 r. orzeczeń

Społecznej Komisji Rewindykacyjnej stają się z dniem 1 stycznia 1999 r. zobowiązaniami

Skarbu Państwa reprezentowanego przez wojewodów z tym dniem właściwych miejscowo według

siedzib wojewodów wskazanych w tych orzeczeniach.

2.

Wojewodowie wskazani w orzeczeniach Społecznej Komisji Rewindykacyjnej, o których

mowa w ust. 1, przekazują akta spraw zakończonych tymi orzeczeniami wojewodom właściwym

w zakresie realizacji zobowiązań Skarbu Państwa od dnia 1 stycznia 1999 r. wraz z

informacją o realizacji poszczególnych zobowiązań według stanu na dzień 31 grudnia

1998 r.

3.

Informacja, o której mowa w ust. 2, przesyłana jest także do wiadomości Ministra Finansów.

Dz.U. 1998 nr 162 poz. 1113 inForce

W przypadku zobowiązań Skarbu Państwa ustalonych w orzeczeniach Komisji, które uprawomocnią

się po dniu 31 grudnia 1999 r., kompensowanie zobowiązań nastąpi w formie gotówkowej,

także przez złożenie przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego w okolicznościach

określonych w art. 3

Need to analyze how this provision applies to your matter?

Cross-reference this statute against case law, commentaries, and related legislative provisions inside Legislator AI.

Open in Legislator →