Ustawa z dnia 18 grudnia 1998 r. o zmianie ustawy o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe oraz o zmianie ustawy o uposażeniu byłego Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

W ustawie z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska

państwowe

(Dz. U. Nr 20, poz. 101, z 1982 r. Nr 31, poz. 214, z 1985 r. Nr 22, poz. 98, Nr 50, poz. 262, z 1987 r. Nr 21, poz. 123, z 1989 r. Nr 34, poz. 178, z 1991 r. Nr 100, poz. 443, z 1993 r. Nr 1, poz. 1, z 1995 r. Nr 34, poz. 163 i Nr 142, poz. 701, z 1996 r. Nr 73, poz. 350, Nr 89, poz. 402, Nr 106, poz. 496 i Nr 139, poz. 647, z 1997 r. Nr 75, poz. 469 i Nr 133, poz. 883 oraz z 1998 r. Nr 155, poz. 1016) po art. 5 dodaje się art. 5a w brzmieniu

„

Art. 5a.

1.

Osobom zajmującym kierownicze stanowiska państwowe wymienionym w art. 2, małżonkom

tych osób oraz członkom rodzin będącym na ich utrzymaniu przysługuje prawo do świadczeń

zdrowotnych, w szczególności w razie nagłego zachorowania, wypadku, urazu i zatrucia

lub konieczności natychmiastowego leczenia szpitalnego.

2.

Świadczenia, o których mowa w ust. 1, przysługują niezależnie od świadczeń określonych

w przepisach o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym i są finansowane z budżetu państwa

w części dotyczącej ministra właściwego do spraw zdrowia oraz udzielane w zakładach

opieki zdrowotnej tworzonych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

3.

Osoby odwołane z kierowniczych stanowisk państwowych oraz osoby, które zaprzestały

wykonywania funkcji na tych stanowiskach wskutek upływu kadencji, małżonkowie tych

osób oraz członkowie rodzin będących na ich utrzymaniu zachowują uprawnienie, o którym

mowa w ust. 1, przez okres 3 miesięcy.

4.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, na wniosek ministra właściwego

do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Marszałka

Sejmu i Marszałka Senatu, szczegółowy zakres świadczeń zdrowotnych, o których mowa

w ust. 1, oraz warunki ich udzielania.

5.

Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do posłów i senatorów, sędziów Sądu Najwyższego,

Naczelnego Sądu Administracyjnego, Trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Stanu, osób

wymienionych w art. 32 ust. 5 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o służbie cywilnej (Dz.

U. Nr 89, poz. 402, z 1997 r. Nr 106, poz. 679 i z 1998 r. Nr 58, poz. 366), a także

ich małżonków i członków rodzin będących na ich utrzymaniu oraz członków personelu

dyplomatycznego i konsularnego akredytowanego w Polsce i ich rodzin, w odniesieniu

do państw, z którymi zostały podpisane umowy o świadczenia usług medycznych.

”

W ustawie z dnia 30 maja 1996 r. o uposażeniu byłego Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 75, poz. 356) w art. 6 po wyrazach „członków ich rodzin oraz” dodaje się wyraz „dożywotnio”.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.

1.

Osobom zajmującym kierownicze stanowiska państwowe wymienionym w art. 2, małżonkom

tych osób oraz członkom rodzin będącym na ich utrzymaniu przysługuje prawo do świadczeń

zdrowotnych, w szczególności w razie nagłego zachorowania, wypadku, urazu i zatrucia

lub konieczności natychmiastowego leczenia szpitalnego.

2.

Świadczenia, o których mowa w ust. 1, przysługują niezależnie od świadczeń określonych

w przepisach o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym i są finansowane z budżetu państwa

w części dotyczącej ministra właściwego do spraw zdrowia oraz udzielane w zakładach

opieki zdrowotnej tworzonych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

3.

Osoby odwołane z kierowniczych stanowisk państwowych oraz osoby, które zaprzestały

wykonywania funkcji na tych stanowiskach wskutek upływu kadencji, małżonkowie tych

osób oraz członkowie rodzin będących na ich utrzymaniu zachowują uprawnienie, o którym

mowa w ust. 1, przez okres 3 miesięcy.

4.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, na wniosek ministra właściwego

do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Marszałka

Sejmu i Marszałka Senatu, szczegółowy zakres świadczeń zdrowotnych, o których mowa

w ust. 1, oraz warunki ich udzielania.

5.

Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do posłów i senatorów, sędziów Sądu Najwyższego,

Naczelnego Sądu Administracyjnego, Trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Stanu, osób

wymienionych w art. 32 ust. 5 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o służbie cywilnej (Dz.

U. Nr 89, poz. 402, z 1997 r. Nr 106, poz. 679 i z 1998 r. Nr 58, poz. 366), a także

ich małżonków i członków rodzin będących na ich utrzymaniu oraz członków personelu

dyplomatycznego i konsularnego akredytowanego w Polsce i ich rodzin, w odniesieniu

do państw, z którymi zostały podpisane umowy o świadczenia usług medycznych.