Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 10 października 1997 r. w sprawie sposobu i trybu określania dochodów podatników w drodze oszacowania cen w transakcjach dokonywanych przez tych podatników.

§ 3. Zakład i placówka umożliwiają młodzieży i dzieciom wyznania zielonoświątkowego udział w rekolekcjach oraz w spotkaniach o charakterze wychowawczo-religijnym z osobami duchownymi lub świeckimi wyznania zielonoświątkowego.

§ 4. W zakładzie i placówce mogą być umieszczone

symbole religijne, uwzględniające potrzeby religijne

młodzieży i dzieci wyznania zielonoświątkowego.

§ 5. Wykonywanie lub niewykonywanie praktyk religijnych w zakładzie i placówce nie może być powodem dyskryminacji lub nietolerancji. •

§ 6. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Edukacji Narodowej: J. J. Wiatr

§2. Zakład i placówka zapewniają opiekę młodzieży

i dzieciom wyznania zielonoświątkowego podczas udziału w nabożeństwach i innych praktykach religijnych.

Minister Zdrowia i Opieki Społecznej

w z. K. Kuszewski

833

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW

z dnia 10 października 1997 r.

w sprawie sposobu i trybu określania dochodów podatników w drodze oszacowania cen w transakcjach dokonywanych przez tych podatników.

Na podstawie art. 11 ust. 9 ustawy z dnia 15 lutego

1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 1993 r. Nr 106, poz. 482 i Nr 134, poz. 646,

z 1994 r. Nr 1, poz. 2, Nr 43, poz. 163, Nr 80, poz. 368,

Nr 87, poz. 406, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123,

poz. 602 i Nr 127, poz. 627, z 1995 r. Nr 5, poz. 25, Nr 86,

poz. 433, Nr 96, poz. 478, Nr 133, poz. 654 i Nr 142,

poz. 704, z 1996 r. Nr 25, poz. 113, Nr 34, poz. 146, Nr 90,

poz. 405, Nr 137, poz. 639 i Nr 147, poz. 686 oraz z 1997 r.

Nr 9, poz. 44, Nr 28, poz. 153, Nr 79, poz. 484, Nr 96,

poz. 592, Nr 107, poz. 685, Nr 118, poz. 754, Nr 121,

poz. 770 i Nr 123, poz. 776 i 777) oraz art. 25 ust. 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od

osób fizycznych (Dz. U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 i Nr 134,

poz. 646, z 1994 r. Nr 43, poz. 163, Nr 90, poz. 419,

Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 126, poz. 626,

z 1995 r. Nr 5, poz. 25 i Nr 133, poz. 654, z 1996 r. Nr 25

poz. 113, Nr 87, poz. 395, Nr 137, poz. 638, Nr 147,

poz. 686 i Nr 156, poz. 776 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153

Nr 30, poz. 164, Nr 71, poz. 449, Nr 85, poz. 538, Nr 96,

poz. 592, Nr 121, poz. 770 i Nr 123, poz. 776) zarządza

się, co następuje

z 1993 r. Nr 106, poz. 482 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 1,

poz. 2, Nr 43, poz. 163, Nr 80, poz. 368, Nr 87, poz. 406,

Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602

i Nr 127, poz. 627, z 1995 r. Nr 5, poz. 25, Nr 86, poz. 433,

Nr 96, poz. 478, Nr 133, poz. 654 i Nr 142, poz. 704,

z 1996 r. Nr 25, poz. 113, Nr 34, poz. 146, Nr 90, poz. 405,

Nr 137, poz. 639 i Nr 147, poz. 686 oraz z 1997 r. Nr 9,

poz.44,Nr28,poz.153,Nr79,poz.484,Nr96,poz.592,

Nr 107, poz. 685, Nr 118, poz. 754, Nr 121, poz. 770

i Nr 123, poz. 776 i 777) oraz wart. 25 ustawy z dnia

26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 i Nr 134, poz. 646,

z 1994 r. Nr 43, poz. 163, Nr 90, poz. 419, Nr 113,

poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 126, poz. 626, z 1995 r.

Nr 5, poz. 25 i Nr 133, poz. 654, z 1996 r. Nr 25, poz. 113,

Nr 87, poz. 395, Nr 137, poz. 638, Nr 147, poz. 686

i Nr 156, poz. 776 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 30,

poz. 164, Nr 71, poz. 449, Nr 85, poz. 538, Nr 96,

poz. 592, Nr 121, poz. 770 i Nr 123, poz. 776).

Rozdział 1

za uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

a w przypadku podmiotów krajowych, również dochodów uzyskanych za granicą, jeżeli racjonalnie mogą

być przypisane tym podmiotom.

Zasady ogólne

§ 1. 1. Przepisy rozporządzenia regulują sposób oraz

tryb określania, w drodze oszacowania cen, dochodów,

o których mowa wart. 11 ustawy z dnia 151utego 1992 r.

o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U.

2. Stosowanie uregulowań zawartych w przepisach

rozporządzenia ma na celu określenie oraz opodatkowanie dochodów, które mogą być racjonalnie uznane

3. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się w

przypadku transakcji, w których cena lub sposób

określenia ceny przedmiotu takiej transakcji wynika

-

3917 -

z ustaw i wydanych na ich podstawie aktów normatywnych.

4. Dla celów tego rozporządzenia określenia w nim

użyte oznaczają

osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nie posiadającą osobowości

1) podmiot prawnej,

2) podmioty powiązane -:- podmioty, między którymi

istnieją związki, o których mowa odpowiednio

wart. 11 ust.' 1 i 4-7 pierwszej z ustaw wymienionych w ust. 1 oraz wart. 25 ust. 1 i 4-7 drugiej

z ustaw wymienionych w ust. 1,

3) podmioty niezależne - podmioty, między którymi

. nie występują związki, o kt<;,rych mowa w pkt 2,

4) wartość rynkowa - wartość określoną na podstawie ceny ustalonej w oparciu o metody, o których

mowa w § 4-6 oraz § 12.

§ 2. 1. Organy podatkowe oraz organy kontroli skar-

bowej badają, czy dochód uzyskany przez podatnika

w wyniku transakcji z powiązanym z nim podmiotem

został określony na podstawie wartości rynkowej

przedmiotu transakcji, właściwie zewidencjonowany

i przypisany stronom transakcji.

2. Badanie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje

w szczególności wszelkiego rodzaju transakcje, w wyniku których dochodzi do przeniesienia własności lub

przekazania do używania dóbr materialnych i niematerialnych oraz udzielania pożyczek (kredytów) i świad­

czenia usług.

§ 3. 1. Organy podatkowe lub organy kontroli skarbowej są obowiązane do ustalenia wartości rynkowej

przedmiotu transakcji między podmiotami powiąza­

nymi w oparciu o wszelkie dostępne dla tych organów

informacje, mogące mieć wpływ na określenie tej wartości.

2. Przy ustalaniu wartości rynkowej przedmiotu

transakcji oraz określaniu na tej podstawie dochodu

organy podatkowe lub organy kontroli skarbowej są

obowiązane zapewnić podatnikom możliwość czynnego udziału w każdym stadium postępowania,

a w szczególności przedstawienia tym organom dokumentów, notatek oraz innych danych, na podstawie

których dokonywana była kalkulacja ceny.

3. Przy ustalaniu wartości rynkowej przedmiotu

transakcji organy podatkowe lub organy kontroli skarbowej nie biorą pod uwagę okoliczności, które nie mogły być znane stronom transakcji w dniu jej zawarcia,

a które, jeśli byłyby znane, mogłyby powodować określenie przez strony wyższej lub niższej wartości przedmiotu takiej transakcji.

4. Jeżeli podatnik dokonał ustalenia wartości rynkowej przedmiotu transakcji w oparciu o metodę lub

metody określone w § 4-6 i przedstawi organom podatkowym dane, o których mowa w ust. 2, a rzetelność

i obiektywność przedstawionych danych nie budzi uza-

Poz. 833

sadnionych wątpliwości, organy te dokonują ustalenia

wartości rynkowej przedmiotu takiej transakcji stosując metodę przyjętą uprzednio przez podatnika, chyba

że użycie innej metody, w świetle przepisów rozporzą­

dzenia oraz posiadanych danych, jest w sposób oczywisty bardziej właściwe.

Rozdział 2

Podstawowe metody określania

dochodów podatników w drodze oszacowania cen

.

.

§ 4. 1. Metoda porównywalnej ceny niekontrolowanej polega na porównaniu ceny ustalonej w transakcjach między podmiotami powiązanymi z ceną stosowaną w porównywalnych transakcjach przez podmioty niezależne i na tej podstawie określeniu wartości

rynkowej przedmiotu transakcji zawartej między podmiotami powiązanymL

2. Porównania, o którym mowa w ust. 1, dokonuje

się na podstawie cen, jakie stosuje dany podmiot na

danym lub porównywalnym rynku w transakcjach

z podmiotami niezależnymi (wewnętrzne porównanie

cen) lub na podstawie cen, jakie stosują w porównywalnych transakcjach inne niezależne podmioty (zewnętrzne porównanie cen).

3. Za porównywalne uznać można takie transakcje,

w których żadna z ewentualnych różnic pomiędzy porównywanymi transakcjami lub pomiędzy podmiotami

zawierającymi te transakcje nie mogłaby w sposób

istotny wpłynąć na cenę przedmiotu takiej transakcji

na wolnym rynku lub można dokonać racjonalnie dokładnych poprawek eliminujących istotne efekty takich

różnic.

4. W przypadkach kiedy możliwe jest zastosowanie

metody porównywalnej ceny niekontrolowanej, metodę tę stosuje się w pierwszej kolejności przed innymi

metodami, określonymi w przepisach rozporządzenia,

chyba że zastosowanie innej metody pozwoli ustalić ceny w transakcjach na poziomie bardziej zbliżonym do

wartości rynkowej przedmiotu takiej transakcji i umoż­

liwi dokładniejsze określenie dochodów podatnika.

§ 5. 1. Metoda ceny odprzedaży polega na obniże­

niu ceny określonej w transakcji danego podmiotu

z podmiotem niezależnym, dotyczącej dóbr lub usług

nabytych uprzednio przez ten dany podmiot od podmiotu z nim powiązanego, o marżę ceny odprzedaży.

Tak ustalona cena może być uważana za cenę rynkową

określoną w transakcji danego podmiotu z podmiotem

z nim powiązanym.

2. Marża ceny odprzedaży obejmuje wydatki bezpośrednie i, z zastrzeżeniem ust. 3, wydatki pośrednie,

jakie poniósł dany podmiot w związku z tą transakcją,

oraz odpowiednią dla tego typu transakcji stopę zysku.

Jeżeli podmiot przed odprzedażą przetworzył lub w inny sposób spowodował zmianę wartości rzeczy, zmianę tę uwzględnia się przy dokonywaniu korekty ceny,

o której mowa w ust. 1.

3. Marża ceny odprzedaży nie obejmuje wydatków

stanowiących równowartość ceny przedmiotu transak-

-

3918-

jakość, dostępność dóbr oraz usług z nimi związa­

nych, a także wielkość dostawy,

cji oraz kosztów ogólnych zarządu, to jest kosztów działania jednostki jako całości oraz kosztów zarządzania tą

jednostką·

4. Marżę ceny odprzedaży ustala się poprzez odniesienie do poziomu marży, jaką ten sam podmiot stosu je w porównywalnych transakcjach zawieranych z podmiotami niezależnymi, lub marży stosowanej w porównywalnych transakcjach przez podmioty niezależne.

Poz. 833

czas trwania i stopień

ochrony tych dóbr oraz przewidywane korzyści

związane z wykorzystywaniem tych dóbr,

, 2) dóbr niematerialnych -

3) usług oraz innych świadczeń kość takich usług i świadczeń.

rodzaj, zakres i ja-

§ 8. 1. Przy dokonywaniu oceny porównywalności

podmiotów

dokor)ujących transakcji na danym rynku

ży uwzględnia się w szczególnośCi: '

,

należy uwzględnić ' funkcje, 'jakie wykonują dane pod, ; 1)

pier" ' mioty w porównywanych transakcjach, orai stYategię

wotnym zakupem a odprzedażą, w tym dotyczące ~ospodarczą przez nie stosowaną.

zmian na rynku w zakresie kosztów, kursów walut,

2. Analiza funkcji podmiotów uczestniczących

inflacji,

W transakcji powinna określać, którzy z uczestników

2) zmiany stanu i stopnia zużycia rzeczy lub praw bę-' transakcji wykonują funkcje ekonomicznie ważne, to

dących przedmiotem transakcji, w tym będące wyjest takie, które są najistotniejsze dla tworzenia wartonikiem postępu technicznego w danej dziedzinie,

ści i zysków powstających w wyniku transakcji. Przy

dokonywaniu takiej analizy uwzględnić należy w szcze3) wyłączne prawo odprzedawcy do sprzedaży okre·

9ólności

I

ślonych rzeczy lub praw, mogące wpływać na de,

cyzję o zmianie marży.

• 1) podział ryzyka gospodarczego i odpowiedzialności

stron transakcji,

§ 6.1. Metoda rozsądnej marży ("koszt plus") pole~

2) rozmiar zaangażowanych środków, maszyn i urzą­

ga na ustaleniu ceny sprzedaży rzeczy i praw oraz

dzeń,

świadczenia usług w transakcji danego podmiotu

z podmiotem powiązanym na poziomie odpowiadając

cym sumie kosztów bezpośrednio związanych z naby- !' 3) wartość zaangażowanych dóbr niematerialnych.

ciem od podmiotu niezależnego lub wytworzeniem we

: 3. Strategia gospodarcza, o której mowa w ust. 1,

własnym zakresie przedmiotu transakcji i odpowiedbbejmuje

w szczególności

niego zysku wynikającego z warunków rynkowych

i wykonywanych przez te podmioty funkcji oraz kosz~

1) stosowanie cen promocyjnych przy wchodzeniu na

tów pośrednich, z wyłączeniem kosztów ogólnych za~ , dany rynek,

rządu, to jest kosztów działania jednostki jako całoścł

"2) czasową obniżkę zysków w zamian za wyższe zyski

oraz kosztów zarządzania t~jednostką.

, długoterminowe,

2. Marżę ustala się poprzez odniesienie do poziomu

; 3) ponoszenie przez pewien okres wyższych kosztów

marży, jaką ten sam podmiot stosuje w porównywal.,

nych transakcjach z podmiotami niezależnymi, lub , w celu utrzymania się na rynku lub zdobycia nowego.

marży stosowanej w porównywalnych transakcjach

przez podmioty niezależne.

4. Wpływ czynników związanych z realizacją deklatowanej

przez podmiot strategii gospodarczej nie moRozdział 3

że być brany pod uwagę w przypadkach, gdy później­

$ze działania tego podmiotu nie potwierdzają realizacji

Warunki porównywalności transakcji

(lanej strategii, chyba że brak takiej realizacji wynika

~ przyczyn od podmiotu niezależnych, których nie mógł

§ 7. 1. Przy określaniu porównywalności transakcji

przewidzieć podejmując daną strategię·

między podmiotami powiązanymi z transakcjami do ~

konywanymi przez podmioty niezależne należy

,

§ 9. Ocena porównywalności transakcji dokonywauwzględnić różnice cech charakterystycznych produk~ych

na różnych rynkach powinna uwzględniać waruntów, usług lub innych świadczeń, które są przedmioki

panujące na porównywanych rynkach w takim stoptem porównywanych transakcji, w zakresie, w jakim

cechy te mogą mieć wpływ na ceny rynkowe przed- niu, w jakim warunki te mają wpływ na ceny w transakcjach zawieranych na tych rynkach. Zaliczyć do nich

miotów transakcji.

tIależy w szczególności

2. W szczególności cechami charakterystycznymi ! 1) wielkość i położenie danego rynku,

przedmiotów transakcji mającymi wpływ na ceny ryn ~

kowe, podlegającymi uwzględnieniu przy określaniu

2) stosunek podaży do popytu na dane dobra lub usłu­

porównywalności wartości rynkowej tych przedmiogi, siłę nabywczą konsumentów oraz stopień kontów na danym rynku, są w przypadku

kurencji,

5. Przy określaniu wysokości marży ceny odprzeda-

'cźyn~i~i ~wi~g~nE/z ~~ły~erTl~Za~u ~om'iędzy

cm

1) dóbr materialnych - fizyczne cechy tych dóbr,

ewentualne obciążenia ich prawami osób trzecich,

3) istotę i zakres rządowej regulacji rynku oraz stopień

ryzyka prowadzenia działalności na danym rynku,

-

3919 -

4) poziom kosztów produkcji i transportu.

§ 10. 1. Porównanie transakcji powinno uwzględ­

niać

warunki określone w porównywanych transakcjach w takim stopniu, w jakim różnice między tymi

warunkami mogą mieć wpływ na cenę rynkową przedmiotu transakcji.

2. Do warunków transakcji mogących mieć wpływ

na cenę rynkową przedmiotów porównywanych transakcji zaliczyć można w szczególności

1) terminy, warunki i formy płatności,

2) okres, w jakim realizowana jest transakcja,

3) terminowość realizacji transakcji,

4) zabezpieczenia realizacji transakcji.

Rozdział 4

Określanie dochodów przy' zastosowaniu

metod zysku transakcyjnego

§ 11. 1. W przypadkach gdy nie można określić dochodów za pomocą metod określonych w § 4-6, dopuszcza się zastosowanie metod zysku transakcyjnego, polegających na określaniu dochodów na podstawie zysku, jakiego racjonalnie mógłby oczekiwać dany

podmiot uczestniczący w transakcji.

2. Metody zysku transakcyjnego należy stosować

tak, aby nie zwiększać obciążeń podatkowych podmiotu wyłącznie z powodu osiągania zysków niższych niż

zyski przeciętnie osiągane przez inne podmioty, jeżeli

mniejszy zysk lub nieosiągnięcie zysku przez dany podmiot przypisać można czynnikom ekonomicznym lub

orga n izacyj nym.

§ 12. 1. Przy określaniu wartości rynkowej przedmiotu transakcji realizowanych przez podmioty powią­

zane dopuszcza się stosowanie następujących metod

zysku transakcyjnego

1) metodę podziału zysków oraz

2) metodę marży transakcyjnej netto.

2. Metoda podziału zysków polega na określeniu

zysków, jakie w związku z daną transakcją

(transakcjami) osiągnęły podmioty powiązane, oraz

podziału tych zysków między te podmioty w takiej proporcji, w jakiej dokonałyby tego podziału podmioty

łącznych

niezależne.

3. Proporcjonalnego podziału zysków, który stosopodmioty uczestniczące w danej

transakcji (transakcjach), dokonuje się za pomocą

wałyby niezależne

Poz. 833

w drugim etapie wszelkie pozostałe po podziale

w pierwszym etapie zyski dzielone są pomiędzy

podmioty powiązane uczestniczące w danej transakcji zgodnie z zasadami, jakie ustaliłyby podmioty niezależne uczestniczące w takiej transakcji; jeże­

li suma osiągniętych przez podmioty powiązane

zysków jest niższa niż suma zysków przypisanych

w pierwszym etapie, to zyski przypisane podlegają

zmniejszeniu; korekta dokonywana w etapie drugim uwzględnia funkcje ekonomiczne, o których

mowa w § 8 ust. 2, albo

2) analizy udziału, która dzieli między podmiotami powiązanymi połączony zysk z transakcji, której

przedmiotem są dobra wytworzone lub ulepszone

przez te podmioty, w oparciu o względną wartość

działań podjętych przez każdy z powiązanych podmiotów, uwzględniając czynniki, o których mowa

w § 8 ust. 2.

4. Podziału zysków, o których mowa w ust. 2, dokonuje się przez właściwe określenie przychodów uzyskanych przez każdy z podmiotów powiązanych oraz

poniesionych kosztów związanych z daną transakcją

(transakcjami).

5. Metoda marży transakcyjnej netto polega na badaniu marży zysku netto, jaką uzyskuje podmiot

w transakcji lub transakcjach z innym podmiotem powiązanym, i określeniu jej na poziomie marży, jaką uzyskuje ten sam podmiot w transakcjach z podmiotami

niezależnymi, lub do marży uzyskiwanej w porównywalnych transakcjach przez podmioty niezależne.

6. Marżę transakcyjną netto, o której mowa w ust. 5,

określa się poprzez odliczenie od przychodu osiągnię­

tego w wyniku transakcji kosztów poniesionych w celu

osiągnięcia tego przychodu, w tym także kosztów ogólnych zarządu.

7. Odliczenia kosztów ogólnych zarządu, o którym

mowa w ust. 6, dokonuje się uwzględniając proporcję,

w jakiej pozostaje przychód uzyskany w związku z daną transakcją w ogólnej kwocie przychodów.

8. Stosując metodę marży transakcyjnej netto należy uwzględnić różnice między podmiotami, których

marże są porównywane, a w szczególności należy

wziąć pod uwagę takie czynniki, jak: konkurencja ze

strony innych uczestników rynku i dóbr zamiennych,

skuteczność i strategia zarządzania, pozycja rynkowa,

różnice struktury kosztów i kosztu pozyskania kapitału

oraz stopień doświadczenia w działalności.

Rozdział 5

Szczególne zasady dotyczące ustalania wartości

rynkowej dóbr niematerialnych i usług

1) analizy rezydualnej, która dzieli sumę zysków uzyskanych w związku z daną transakcją (transakcja§ 13. 1. Przy dokonywaniu określenia wartości rynmi) przez podmioty powiązane uczestniczące w tej kowej dóbr niematerialnych lub usług w transakcjach

. transakcji .(transakcjach) vy dwóch etapach; . między podmiotami powiązanymi organy podatkowe

w pierwszym etapie każdemu uczestnikowi trans- w pierwszej kolejności badają, czy niezależne, racjonalakcji przypisuje się minimalny iysk, jaki osiągają nie działające podmioty żawarłyby taką transakcję na

podmioty niezależne w tego rodzaju transakcjach; warunkach, jakie ustaliły podmioty powiązane.

-

3920-

2. W przypadkach kiedy racjonalnie oczekiwane ko(zyski) podmiotu zawierającego taką transakcję

są w sposób oczywisty mniejsze niż poniesione

w związku z tą transakcją wydatki, wydatki takie, stosownie do art. 15 ust. 1 oraz odpowiednio art. 22 ust. 1

ustaw wymienionych w § 1 ust. 1, nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Przepis § 3 ust. 3

stosuje się odpowiednio.

rzyści

3. Przy określaniu wysokości wydatków, o których

mowa w ust. 2, bierze się pod uwagę również inne

koszty warunkujące korzystanie z danego dobra lub

usługi.

4. Przepisów ust. 2 nie stosuje się, jeżeli z odręb­

nych przepisów wynika dla danego podmiotu obowią­

zek dokonania danej czynności prawnej.

§ 14. 1. Przy szacowaniu dochodów organy skarbowe i organy kontroli skarbowej określają koszty ponoszone przez podmioty powiązane na reklamę, proporcjonalnie do osiąganych przez te podmioty korzyści

z reklamy. Jeżeli jeden podatnik ponosi koszty reklamy,

z której korzyści osiąga również podmiot powiązany

z tym podatnikiem, uznać wówczas należy, iż ten pierwszy podmiot wykonuje usługi handlowe w granicach,

w jakich odpowiadają one co do natury i zakresu usłu ­

gom prowadzonym przez niezależne przedsiębiorstwo

reklamowe.

2. W szczególności, w celu określenia proporcjonal ności ponoszonych wydatków na reklamę, której proc

wadzenie przynosi potencjalne korzyści dwóm lub

większej liczbie podmiotów powiązanych, uwzględnić

należy, na jakich rynkach prowadzona jest reklama,

oraz udział sprzedaży reklamowanych dóbr i usług po-

Poz. 833

ca (kredytodawca) mógłby przyznać pożyczkobiorcy

(kredytobiorcy) niezależnemu,

4) walutę pożyczki (kredytu), ryzyko zmian kursów walut, kosztów środków zabezpieczających pożyczkę

(kredyt) oraz środków ograniczających ryzyko

zmiany kursów walut,

5) wysokość prowizji.

§ 16. Jeżeli jeden podmiot powiązany z drugim lub

z wieloma podmiotami podejmuje badania na zlecenie

tego drugiego podmiotu lub podmiotów w celu określenia

przychodów tych podmiotów uzyskanych

w związku z taką transakcją (transakcjami), przyjmuje

się, że ewentualne korzyści z uzyskanych wyników badań przysługują zleceniodawcy. Dla określenia właści­

wego wynagrodzenia zleceniobiorcy za świadczenie

takich usług, bez względu na ich wynik; stosuje się metodę, o której mowa w § 6.

§ 17. 1. Jeżeli podatnik uczestniczy w kosztach

wspólnie ponoszonych przez podmioty powiązane na

wytworzenie dóbr niematerialnych, wysokość ponoszonych przez podatnika obciążeń z tego tytułu uznać

można za określoną zgodnie z zasadami rynku jedynie

wówczas, gdy warunki takie, w świetle oczekiwanych

korzyści z tytułu takiego uczestnictwa, akceptowałyby

podmioty niezależne.

2. Warunki, o których mowa w ust. 1, dotyczą

w szczególności proporcjonalnego do oczekiwanych

korzyści obciążenia podmiotów tymi kosztami oraz,

dodatkowo, proporcjonalnego do wysokości obciążeń

podziału korzyści, które nie były oczekiwane (uwzględ­

niane) przy określaniu tych warunków.

szczególnych podmiotów powiązanych na rynkach objętych reklamą·

§ 15. 1. Jeżeli podatnik udzieli podmiotowi powią­

zanemu z tym podatnikiem pożyczki (kredytu) lub

otrzyma taką pożyczkę (kredyt) niezależnie od ich celu

i przeznaczenia, albo też udzieli lub otrzyma w jakiejkolwiek postaci gwarancję lub poręczenie, ceną rynkową

za taką usługę są odsetki lub prowizja, jakie uzgodniły­

by za taką usługę, świadczoną na porównywalnych

warunkach, podmioty nieza l eżne.

2. Wartość rynkową odsetek określa się na podstawie wysokości najniższych odsetek, jakie dany podmiot musiałby zapłacić podmiotowi niezależnemu za

uzyskanie kredytu (pożyczki) na podobny okres w porównywalnych warunkach.

3. Dokonując określenia, o którym mowa w ust. 2,

należy uwzględnić wszystkie istotne okoliczności zwią­

zane z konkretnym przypadkiem, a w szczególności

1) kwotę pożyczki (kredytu) oraz okres, na jaki została

udzielona,

2) charakter i cel pożyczki (kredytu),

3) ryzyko i zabezpieczenie pożyczki (kredytu), z uwzględ­

nieniem specjalnych warunków, jakie pożyczkodaw-

3. Jeżeli podatnik ma możność uzyskania porównywalnych korzyści w ramach porozumienia, o którym

mowa w ust. 1, lub od podmiotu niezależnego i w jednym z tych przypadków podatnik ten będzie ponosił

niższe wydatki, to, dla celów określenia wartości rynkowej świadczeń tego podatnika, przyjąć należy wartość

niższą.

4. W przypadkach, o których mowa w ust. 1-3,

przepis § 3 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

§ 18. 1. Jeżeli w transakcji (transakcjach) między

podmiotami powiązanymi ustalone zostały warunki

mniej korzystne dla jednego z podmiotów od warunków, jakie ustaliłyby podm ioty niezależne, a jednocześnie w innej transakcji (transakcjach) między tymi samymi podmiotami określone zostaną warunki bardziej

korzystne dla tego podmiotu, organy podatkowe nie

dokonują korekty cen przedmiotów takich transakcji,

w przypadkach gdy mniejsze korzyści uzyskane

w związku z pierwszą transakcją (transakcjami) są

skompensowane większymi korzyściami uzyskanymi

w związku z tą inną transakcją (transakcjami).

2. Kompensatę, o której mowa w ust. 1, należy

uznać za zgodną z warunkami rynkowymi, jeżeli takiej

kompensaty dokonałyby podmioty niezależne.

-

3921 -

Poz. 833 i 834

międzyrządowych , których stroną jest Rzeczpospolita

Polska, taką korektę przewidują.

Rozdział 6

Ogólne zasady dokonywania korekty zobowiązań

podatkowych

§ 19. 1. W celu wyeliminowania podwójnego opodatkowania dochodów podmiotów powiązanych, jeże­

li dochody podatnika będącego podmiotem krajowym

są przez administrację podatkową innego kraju włą­

czone do dochodów podmiotu zagranicznego oraz odpowiednio opodatkowane w związku z określeniem

przez tę administrację warunków, jakie byłyby uzgodnione między podmiotami niezależnymi, na wniosek

podmiotu krajowego, urzędy skarbowe mogą dokonać

korekty zobowiązań podatkowych tego podatnika, o ile

przepisy właściwych umów międ zypaństwowych lub

2. Korekty, o której mowa w ust. 1, urząd skarbowy

może dokonać w przypadku, gdy warunki określone

przez administrację podatkową tego innego kraju,

w świetle przepisów rozporządzen i a, są zgodne z warunkami, jakie uzgodniłyby niezależne podmioty.

Rozdział 7

Przepis końcowy

§ 20. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.

M inister Finansów: w z. J. Kubik

834

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW

z dnia 13 października 1997 r.

zmieniające rozporządzenie w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym

od osób fizycznych .

Na podstawie art. 2 ust. 5, art. 12 ust. 8, art. 21

ust. 3, art. 24 ust. 7, art. 26 ust. 14, art. 27a ust. 21 oraz

art. 53 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1993 r. Nr 90,

poz. 416 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 43, poz. 163,

Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602

i Nr 126, poz. 626, z 1995 r. Nr 5, poz. 25 i Nr 133,

poz. 654, z 1996 r. Nr 25, poz. 113, Nr 87, poz. 395,

Nr 137, poz. 638, Nr 147, poz. 686 i Nr 156, poz. 776 oraz

z 1997 r. Nr28, poz. 153, Nr30, poz. 164, Nr71, poz. 449,

Nr 85, poz. 538, Nr 96, poz. 592, Nr 121, poz. 770

i Nr 123, poz. 776) zarządza się, co następuje

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia

24 marca 1995 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 35, poz. 173 i Nr 148, poz. 722 oraz

z 1997 r. Nr 1, poz. 4 i Nr 6, poz. 35) w prowadza się następujące zmiany

1) w § 8

niepełnosprawności, określonych

2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całko­

witej lub częściowej niezdolności do pracy albo rentę szkoleniową, albo

3) orzeczenia o rodzaju i stopniu niepełno­

sprawności osoby, która nie ukończyła 16

roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.",

b) dodaje się ust. 6 w brzmieniu

,,6. Ilekroć w przepisach ust. 1-5 jest mowa

o osobach zaliczonych do

1) I grupy inwalidztwa - należy przez to rozum i e ć odpow iedn io osoby w stosunku

do których, na podstawie odrębnych

przepisów, orzeczono

a) całkowitą

a) ust. 4 otrzymuje brzmienie

,,4. Warunkiem odliczenia, o którym mowa

w ust. 3, jest posiadanie przez osobę, której

dotyczy wydatek

1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni

w od-

rębnych przepisach, lub

niezdolność

do pracy oraz

niezdolność do samodzielnej egzysten-

cji albo

b) znaczny stopień niepełnosprawności,

2) II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby w stosunku

do których, na podstawie odrębnych

przep isów, orzeczo no

-

3916 -

ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

(Dz. U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329 i Nr 106, poz. 496 oraz

z 1997 r. Nr 28, poz. 153), zwane dalej "placówkami",

a także sanatoria, prewentoria i szpitale, działające na

podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach

opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91, poz. 408, z 1992 r. Nr 63,

poz. 315, z 1994 r. Nr 121, poz. 591, z 1995 r. Nr 138,

poz. 682, z 1996 r. Nr 24, poz. 110 oraz z 1997 r. Nr 104,

poz. 661 i Nr 121, poz. 769) oraz ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o uzdrowiskach i lecznictwie uzdrowiskowym

(Dz. U. Nr 23, poz. 150, z 1987 r. Nr 33, poz. 180, z 1989 r.

Nr 35, poz. 192 i z' 1990 r, Nr 34, poz. 198), zyvane dalej

"zakładami", umożliwiająwykonywanie praktyk religijnych przebywającym w nich dzieciom i młodzieży wyznania zielonoświątkowego, zwanym dalej "dziećmi

i młodzieżą", zgQdnie z życzeniem rodziców (opiekunów prawnych) bądź samych dzieci i młodzieży.

Poz. 832 i 833