Ustawa z dnia 24 stycznia 1997 r. o zmianie ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego.

W ustawie z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących

ofiarami represji wojennych i okresu powojennego

(Dz. U. Nr 17, poz. 75 i Nr 104, poz. 450, z 1992 r. Nr 21, poz. 85, z 1993 r. Nr 29, poz. 133, Nr 129, poz. 602 i Nr 134, poz. 645, z 1994 r. Nr 99, poz. 482 oraz z 1995 r. Nr 4, poz. 17 i Nr 138, poz. 681) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 20 dodaje się art. 20

„

Art. 201.

1.

Kombatantom i innym osobom uprawnionym, które łącznie spełniają następujące warunki

1)

nie posiadają prawa do żadnych świadczeń rentowych lub emerytalnych,

2)

nie osiągają dochodów z tytułu pracy, pozarolniczej działalności gospodarczej podlegającej

ubezpieczeniu społecznemu lub z tytułu rolniczej działalności gospodarczej podlegającej

obowiązkowemu ubezpieczeniu rolników,

3)

osiągnęły wiek 55 lat kobiety i 60 lat mężczyźni,

przysługuje świadczenie w wysokości dodatku kombatanckiego, o którym mowa w art. 15

ust. 1.

2.

Osobom o których mowa w ust. 1, przysługują także uprawnienia określone w art. 20

ust. 2.

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania przy przyznawaniu,

wypłacaniu oraz finansowaniu świadczeń, o których mowa w ust. 1 i 2.

”

;

2)

w art. 24 wyrazy „12, 15 i 16” zastępuje się wyrazami „12, 15, 16 i 20.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r., z tym że art. 20

1.

Kombatantom i innym osobom uprawnionym, które łącznie spełniają następujące warunki

1)

nie posiadają prawa do żadnych świadczeń rentowych lub emerytalnych,

2)

nie osiągają dochodów z tytułu pracy, pozarolniczej działalności gospodarczej podlegającej

ubezpieczeniu społecznemu lub z tytułu rolniczej działalności gospodarczej podlegającej

obowiązkowemu ubezpieczeniu rolników,

3)

osiągnęły wiek 55 lat kobiety i 60 lat mężczyźni,

przysługuje świadczenie w wysokości dodatku kombatanckiego, o którym mowa w art. 15

ust. 1.

2.

Osobom o których mowa w ust. 1, przysługują także uprawnienia określone w art. 20

ust. 2.

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania przy przyznawaniu,

wypłacaniu oraz finansowaniu świadczeń, o których mowa w ust. 1 i 2.