Konwencja konsularna między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Estońską, sporządzona w Tallinie dnia 2 lipca 1992 r.

Nr 125

Warszawa, dnia 14 października 1997 r.

TREŚĆ

Poz.

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

798 799 -

800 801 -

Konwencja konsularna między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Estońską, sporządzona w Tallinie dnia 2 lipca 1992 r.

Oświadczenie rządowe z dnia 30 maja 1997 r. w sprawie wymiany dokumentów ratyfikacyjnych Konwencji konsularnej między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Estońską,

sporządzonej w Tallinie dnia 2 lipca 1992 r.

Międzynarodowa konwencja o ochronie wykonawców, producentów fonogramów

oraz organizacji nadawczych, sporządzona w Rzymie dnia 26 października 1961 r. .

Oświadczenie rządowe z dnia 6 czerwca 1997 r. w sprawie przystąpienia Rzeczypospolitej

Polskiej do Międzynarodowej konwencji o ochronie wykonawców, producentów fonogramów oraz organizacji nadawczych, sporządzonej w Rzymie dnia 26 października

1961 r. .

3797

3807

3807

3818

ROZPORZĄDZENIA

802 -

803 804 -

Ministra Gospodarki z dnia 29 września 1997 r. w sprawie określenia sposobu tworzenia,

ustalania ilości i jakości utrzymywania zapasów obowiązkowych paliw ciekłych oraz zasad i sposobu ich interwencyjnego wykorzystywania, a także sposobu prowadzenia działalności kontrolnej w zakresie tworzenia i gospodarowania zapasami obowiązkowymi

paliw ciekłych .

3826

Ministra Gospodarki z dnia 29 września 1997 r. w sprawie szczegółowego wykazu paliw

ciekłych, w zakresie których tworzy się zapasy obowiązkowe .

3827

Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 września 1997 r. w sprawie nadania osobowości prawnej Jezuickiemu Ośrodkowi Formacji i Kultury "Xaverianum" z siedzibą w Opolu.

3828

798

KONWENCJA KONSULARNA

między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Estońską,

sporządzona w Tallinie dnia 2 lipca 1992 r.

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości

W dniu 2 lipca 1992 r. została sporządzona w Tallinie Konwencja konsularna między Rzecząpospolitą Polską

a Republiką Estońską w następującym brzmieniu

KONWENCJA KONSULARNA

postanowiły

zawrzeć

Konwencję

konsularną

i uzgodniły, co następuje

między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Estońską

Rozdział I

Rzeczpospolita Polska i Republika Estońska,

Definicje

wyrażając wolę umocnienia przyjaźni i pogłębienia

Artykuł 1

wzajemnie korzystnej współpracy,

kierując się pragnieniem uregulowania i rozwijania

stosunków konsularnych między obydwoma Państwa­

mi na zasadach jak najdalej idących ułatwień wochronie praw i interesów ich obywateli,

1. Stosowane w niniejszej konwencji wyrażenia

mają niżej określone znaczenie

1) "urząd konsularny" oznacza każdy konsulat gene-

ralny, konsulat, wicekonsulat lub agencję konsularną;

-

3798-

2) "okręg konsularny" oznacza obszar w yz naczony

urzędowi

konsularnemu do wykonywania funkcji

konsularnych;

3) "kierownik urzędu konsularnego" oznacza osobę

powołaną do działania w tym charakterze;

4) "urzędnik

konsularny" oznacza każdą osobę,

włącznie z kierownikiem urzędu konsularnego, po-

Poz. 798

2. Siedziba urzędu konsularnego, jego klasa i okręg

konsularny są ustalane przez Państwo wysyłające

i podlegają aprobacie Państwa przyjmującego .

3. Póżniejsze zmiany siedziby urzędu konsularnego, jego klasy i okręgu konsularnego mogą być dokonywane przez Państwo wysyłające jedynie za zgodą

Państwa przyjmującego.

wołaną w tym charakterze do wykonywania funkArtykuł 3

cji konsularnych;

5) "pracownik konsularny" oznacza każdą osobę zatrudnioną w służbie administracyjnej lub technicznej urzędu konsularnego;

6) "członek personelu służby" oznacza każdą osobę zatrudnioną w służbie domowej urzędu konsularnego;

7) "członkowie urzędu konsularnego" oznacza urzęd­

ników konsularnych, pracowników konsularnych

oraz członków personelu służby;

8) "członek personelu prywatnego" oznacza osobę

zatrudnioną wyłącznie w służbie prywatnej członka

urzędu konsularnego;

9) "członek rodziny" oznacza małżonkę albo małżon­

ka członka urzędu konsularnego, ich dzieci i rodziców, pod warunkiem że wspólnie z nim zamieszkują i są na utrzymaniu członka urzędu konsularnego;

10) "pomieszczenia konsularne" oznacza budynki lub

części budynków i tereny przyległe do nich, niezależnie od tego, czyją są własnością, używane wyłącznie dla celów urzędu konsularnego, włącznie

z rezydencją kierownika urzędu konsularnego;

11) "archiwa konsularne" oznacza wszystkie pisma,

dokumenty, korespondencję, książki, filmy, techniczne zasoby gromadzenia i wykorzystania informacji, rejestry urzędu konsularnego oraz szyfry

i kody, kartoteki, jak również przedmioty wyposażenia służące do ich zabezpieczenia i przechowywania;

12) "statek" oznacza każdą cywilną jednostkę pływają­

cą, uprawnioną do podnoszenia bandery Państwa

wysyłającego i zarejestrowaną w tym Państwie;

każdą cywilną jeddo używania oznaki

przynależności Państwa wysyłającego i zarejestrowaną w tym Państwie.

13) "statek powietrzny" oznacza

nostkę latającą uprawnioną

2. Postanowienia niniejszej konwencji

dotyczące

obywateli Państwa wysyłającego mają odpowiednie zastosowanie również do osób prawnych i innych podmiotów nie posiadających osobowości prawnej, które ustanowione są zgodnie z ustawami i innymi przepisami

Państwa wysyłającego i mają siedzibę w tym Państwie.

1. Kierownik urzędu konsularnego będzie dopuszczony do wykonywania swych funkcji po przedłożeniu

listów komisyjnych i po udzieleniu exequatur przez

Państwo przyjmujące.

2. Państwo wysyłające przekazuje listy komisyjne

za pośrednictwem swojego przedstawicielstwa dyplomatycznego lub inną stosowną drogą ministerstwu

spraw zagranicznych Państwa przyjmującego. Listy komisyjne zawierają imiona, nazwisko i stopień kierownika urzędu konsularnego, obywatelstwo, okręg konsularny, w którym ma on wykonywać swoje funkcje, oraz

siedzibę urzędu konsularnego.

3. Po złożeniu listów komisyjnych Państwo przyjmujące

udzieli w

możliwie

naj krótszym czasie exe-

quatur.

4. Do czasu udzielenia exequaturPaństwo przyjmujące może wydać kierownikowi urzędu

konsularnego

zgodę na tymczasowe wykonywanie jego funkcji.

5. Z chwilą dopuszczenia do wykonywania funkcji,

nawet tymczasowo, organy Państwa przyjmującego

podejmą niezbędne środki, aby kierownik urzędu konsularnego mógł wykonywać swoje funkcje.

Artykuł 4

Ministerstwo spraw zagranicznych Państwa przyjmującego będzie pisemnie powiadamiane

1) o przybyciu do urzędu członka urzędu konsularne-

go po mianowaniu, jego ostatecznym wyjeżdzie

lub o zakończeniu wykonywania obowiązków oraz

o wszystkich innych zmianach mających wpływ na

jego status, które mogą powstać w czasie zatrudnienia w urzędzie konsularnym;

2) o przybyciu i ostatecznym wyjeździe osoby należą­

cej do rodziny członka urzędu konsularnego oraz,

jeżeli to ma miejsce, o fakcie, że jakaś osoba staje

się lub przestaje być członkiem rodziny;

3) o przybyciu i ostatecznym wyjeździe członka perso-

nelu prywatnego oraz zakończeniu jego służby;

4) o zatrudnieniu i zwolnieniu osoby zamieszkałej na

Rozdział"

Ustanawianie urzędów konsularnych oraz mianowanie członków urzędu konsularnego

stałe w Państwie przyjmującym jako członka urzę­

du konsularnego lub członka personelu prywatnego.

Artykuł 5

Artykuł 2

1. Urząd konsularny może być ustanowiony na terytorium Państwa przyjmującego jedynie za zgodą tego Państwa.

1. Właściwe organy Państwa przyjmującego wydają bezpłatnie każdemu urzędnikowi konsularnemu odpowiedni dokument stwierdzający jego tożsamość

i stanowisko.

-

3799-

2. Postanowienia ust. niniejszego artykułu mają

zastosowanie także do pracowników konsularnych,

członków persónelu służby oraz członków personelu

prywatnego, pod warunkiem że osoby te nie są obywatelami Państwa przyjmującego ani nie posiadają w tym

Państwie stałego miejsca pobytu.

3. Postanowienia ust. 1 i 2 niniejszego artykułu stosuje się odpowiednio do członków rodzin.

2. Państwo przyjmujące będzie traktowało urzędni­

ków konsularnych z należnym szacunkiem i zastosuje

wszelkie odpowiednie środki dla zapobieżenia jakiemukolwiek zamachowi na ich osoby, wolność lub godność.

Artykuł 11

1. Jeżeli kierownik urzędu konsularnego nie ma

możności wykonywania swych funkcji lub jeżeli stano-

Artykuł 6

Urzędnikiem konsularnym może być jedynie obywatel Państwa wysyłającego, nie mający w Państwie

przyjmującym stałego miejsca pobytu i nie wykonują­

cy w tym Państwie, poza swoimi funkcjami urzędowy­

mi, żadnej innej działalności o charakterze zarobkowym.

Artykuł 7

Państwo przyjmujące może

w każdej chwili, bez

uzasadniania swojej decyzji, powiadomić

w drodze dyplomatycznej lub inną stosowną drogą

Państwo wysyłające o tym, że exequatur udzielone kierownikowi urzędu konsularnego zostało cofnięte albo

że urzędnik konsularny został uznany za persona non

grata, lub że jakikolwiek inny członek urzędu konsularnego jest osobą niepożądaną. W tym przypadku Pań­

stwo wysyłające powinno odwołać taką osobę, jeżeli

przystąpiła już do wykonywania funkcji. Jeżeli Pań­

stwo wysyłające nie wypełni w rozsądnym terminie tego obowiązku, Państwo przyjmujące może przestać

uznawać taką osobę za członka urzędu konsularnego.

obowiązku

Artykuł 8

Po notyfikacji państwom zainteresowanym i w braku wyraźnego sprzeciwu któregokolwiek z nich Pań­

stwo wysyłające może powierzyć urzędowi konsularnemu ustanowionemu w jednym państwie wykonywanie funkcji konsularnych w innym państwie.

wisko kierownika urzędu konsularnego jest nie obsadzone, jako kierownik urzędu konsularnego może czasowo działać tymczasowy kierownik.

2. Imiona i nazwisko tymczasowego kierownika są

notyfikowane przez przedstawicielstwo dyplomatyczne Państwa wysyłającego, a gdy Państwo to nie ma

przedstawicielstwa dyplomatycznego w Państwie

przyjmującym - przez kierownika urzędu konsularnego, a w razie gdy ten nie może tego uczynić - przez

właściwy organ Państwa wysyłającego ministerstwu

spraw zagranicznych Państwa przyjmującego lub organowi wyznaczonemu przez to ministerstwo. Notyfikacja ta powinna być w zasadzie dokonana uprzednio.

Państwo przyjmujące może uzależnić od swej zgody

dopuszczenie jako tymczasowego kierownika osoby,

która nie jest przedstawicielem dyplomatycznym ani

urzędnikiem

konsularnym Państwa wysyłającego

w Państwie przyjmującym.

3. Właściwe organy Państwa przyjmującego powinny udzielać tymczasowemu kierownikowi pomocy

i ochrony. W czasie gdy kieruje on urzędem, postanowienia niniejszej konwencji mają do niego zastosowanie na tych samych zasadach co do kierownika danego

urzędu konsularnego. Państwo przyjmujące nie jest

jednak obowiązane do przyznawania tymczasowemu

kierownikowi ułatwień, przywilejów i immunitetów,

z których korzystanie przez kierownika urzędu konsularnego uzależnione jest od warunków, których nie

spełnia tymczasowy kierownik.

Po odpowiedniej notyfikacji Państwu przyjmujące­

mu i w braku jego sprzeciwu urząd konsularny Pań ­

stwa wysyłającego może wykonywać w Państwie

przyjmującym funkcje konsularne na rzecz państwa

trzeciego.

4. Gdy w okolicznościach przewidzianych w ust. 1

niniejszego artykułu tymczasowym kierownikiem jest

mianowany przez Państwo wysyłające członek personelu dyplomatycznego przedstawicielstwa dyplomatycznego lub przedstawiciel ministerstwa spraw zagranicznych Państwa wysyłającego, korzysta on z przywilejów i immunitetów dyplomatycznych, jeżeli Państwo

przyjmujące temu się nie sprzeciwia.

Rozdział III

Artykuł 12

Ułatwienia, przywileje i immunitety

1. Państwo wysyłające ma prawo, na warunkach

przewidzianych przez ustawy i inne przepisy Państwa

Artykuł 9

Artykuł 10

1. Państwo przyjmujące udzieli urzędowi konsularnemu wszelkich ułatwień w wykonywaniu jego funkcji

i zastosuje odpowiednie środki, aby członkowie urzędu

konsularnego mogli wykonywać swą działalność urzę­

dową oraz korzystać z praw, przywilejów i immunitetów przewidzianych w niniejszej konwencji. Państwo

przyjmujące podejmie odpowiednie kroki w celu zapewnienia bezpieczeństwa urzędu konsularnego.

przyjmującego

1) nabywać na własność, posiadać lub wynajmować

tereny, budynki lub części budynków, z przeznaczeniem na siedzibę urzędu konsularnego, na rezydencję kierownika urzędu konsularnego lub na

mieszkania innych członków urzędu konsularnego;

2) budować lub przystosowywać dla tych samych celów budynki na nabytych terenach;

-

3800-

3) przenosić prawa własności terenów, budynków lub

części budynków w ten sposób nabytych lub zbudowanych .

2. Państwo przyjmujące powinno w razie potrzeby

pomóc urzędowi konsularnemu w uzyskaniu odpowiednich mieszkań dla jego członków.

3. Postanowienia ust. 1 niniejszego artykułu nie

zwalniają Państwa wysyłającego od obowiązku stoso-

wania się do przepisów i ograniczeń w zakresie budownictwa, urbanistyki i ochrony zabytków, mających zastosowanie na obszarze, na którym znajdują się lub bę­

dą się znajdować wymienione tereny, budynki lub ich

części.

na podstawie ustaw i innych przepisów Państwa przyjmującego na osobie, która zawarła umowę z Pań­

stwem wysyłającym lub z osobą działającą w jego

imieniu.

3. Postanowienia ust. 1 niniejszego artykułu mają

zastosowanie również do środków transportu będą­

cych własnością Państwa wysyłającego i przeznaczonych dla celów urzędu konsularnego.

Artykuł 17

Archiwa konsularne są nietykalne w każdym czasie

i niezależnie od tego, gdzie się znajdują.

Artykuł 18

Artykuł 13

1. Godło Państwa wysyłającego wraz z odpowiednim napisem w języku Państwa wysyłającego i w języ­

ku Państwa przyjmującego, oznaczającym urząd konsularny, może być umieszczone na budynku, w którym

mieści się urząd konsularny, i na rezydencji kierownika

tego urzędu.

2. Flaga Państwa wysyłającego może być wywieszona na budynku, w którym mieści się urząd konsularny, i na rezydencji kierownika urzędu konsularnego.

3. Kierownik urzędu konsularnego może również

umieszczać na swoich środkach transportu flagę Pań­

stwa wysyłającego w czasie, gdy są używane dla celów

służbowych.

Artykuł 14

1. Pomieszczenia konsularne są nietykalne. Organy

nie mogą do nich wkraczać

bez zgody kierownika urzędu konsularnego, kierownika przedstawicielstwa dyplomatycznego Państwa wysyłającego albo osoby wyznaczonej przez jednego

z nich.

Państwa przyjmującego

2. Postanowienia ust. 1 niniejszego artykułu stosuje się również do pomieszczeń mieszkalnych urzędni­

ków konsularnych i pracowników konsularnych.

Artykuł 15

Pom ieszczenia konsularne, ich urządzenia, mienie

urzędu konsularnego i jego śfodki transportu nie podlegają żadnej formie rekwizycji dla celów obrony narodowej, użyteczności publicznej lub w innych celach.

Artykuł 16

1. Pomieszczenia urzędu konsularnego, rezydencja

kierownika urzędu konsularnego, a także mieszkania

członków urzędu konsularnego, których właścicielem

lub najemcą jest Państwo wysyłające lub jakakolwiek

osoba działająca w jego imieniu, są zwolnione od

wszelkich opłat i podatków państwowych, regionalnych i komunalnych, z wyjątkiem opłat należnych za

świadczenie określonych usług.

2. Zwolnień przewidzianych w ust. 1 niniejszego

artykułu nie stosuje się do opłat i podatków ciążących

Poz. 798

1. Państwo przyjmujące dopuszcza i ochrania swoporozumiewania się urzędu konsularnego dla

wszelkich celów urzędowych. Przy porozumiewaniu

się z rządem, przedstawicielstwami dyplomatycznymi

oraz innymi urzędami konsularnymi Państwa wysyła­

jącego, bez względu na to, gdzie się znajdują, urząd

konsularny może używać wszelkich odpowiednich

środków łączności, włącznie z kurierami dyplomatycznymi lub konsularnymi, pocztą dyplomatyczną lub

konsularną, jak również korespondencją sporządzoną

kodem lub szyfrem. Urząd konsularny może zainstalować i używać radiowego urządzenia nadawczo-odbiorczego jedynie za zgodą Państwa przyjmującego.

bodę

2. Korespondencja urzędowa urzędu konsularnego

jest nietykalna. Wyrażenie "korespondencja urzędo­

wa" oznacza wszelką korespondencję dotyczącą urzę­

du konsularnego i jego funkcji.

3. Poczta konsularna powinna posiadać widoczne

zewnętrzne oznaczenia jej charakteru i może zawierać

jedynie korespondencję urzędową, jak również dokumenty i przedmioty przeznaczone wyłącznie dla celów

urzędowych.

4. Poczta konsularna nie podlega otwarciu ani za trzymaniu. Jeżeli jednak właściwe organy Państwa

przyjmującego mają poważne podstawy, aby przypuszczać, że poczta zawiera inne przedmioty niż korespondencja, dokumenty i przedmioty określone

w ust. 3 niniejszego artykułu, mogą prosić, aby poczta

ta została otwarta w ich obecności przez upoważnione ­

go przedstawiciela Państwa wysyłającego. Jeżeli orga ny Państwa wysyłającego odmówią zastosowania się

do tej prośby, poczta zostanie zwrócona do miejsca,

skąd pochodzi.

5. Kurier konsularny powinien być zaopatrzony

w urzędowy dokument stwierdzający jego status

i określający liczbę paczek stanowiących pocztę konsularną. Kurierem konsularnym może być tylko obywatel

Państwa wysyłającego, nie posiadający stałego miejsca pobytu w Państwie przyjmującym. Przy wykonywaniu swoich funkcji kurier konsularny znajduje się

pod ochroną Państwa przyjmującego i korzysta z nietykalności osobistej oraz nie podlega zatrzymaniu, aresztowaniu ani ograniczeniu wolności osobistej w jakiej kolwiek innej formie.

-

3801

6. Poczta konsularna może być powierzona kapitanowi statku lub dowódcy statku powietrznego. Kapitan

lub dowódca będzie zaopatrzony w urzędowy dokument określający liczbę paczek stanowiących pocztę

konsularną, jednakże nie będzie on uważany za kuriera

konsularnego. Urzędnik konsularny może swobodnie

odebrać pocztę konsularną bezpośrednio od kapitana

statku albo dowódcy statku powietrznego i przekazać

taką pocztę w ten sam sposób.

Artykuł 19

1. Urzędnik konsularny korzysta z immunitetu od

jurysdykcji karnej, cywilnej i administracyjnej Pań ­

stwa przyjmującego. Korzysta on z nietykalności osobistej i nie podlega zatrzymaniu, aresztowaniu ani

ograniczeniu wolności osobistej w jakiejkolwiek innej

formie.

Artykuł 21

1. Członek urzędu konsularnego może być wezwany do składania zeznań w charakterze świadka

przed sądami i innymi właściwymi organami Pań ­

stwa przyjmującego. Jeżeli urzędnik konsularny odmawia stawienia się lub złożenia zeznań , nie można

wobec niego stosować żadnego środka przymusu ani

sankcji. Pracownik konsularny i członek pe rsone lu

służby nie mogą odmówić złożenia zeznań , z wyjąt­

kiem przypadków określonych w ust. 3 n iniejszego

artykułu.

2.

Organ

Państwa

przyjmującego,

wzywający

członka urzędu konsularnego do złożenia zeznań , nie

powinien utrudniać wykonywania jego obowiązków

służbowych. Może odebrać takie zeznanie od członka

urzędu konsularnego w urzędzie konsularnym , rezydencji lub w jego mieszkaniu .

2. Pracownik konsularny oraz członek personelu

służby korzystają z immunitetu od jurysdykcji karnej,

cywilnej i administracyjnej Państwa przyjmującego

w odniesieniu do czynności wykonywanych w zakresie

ich obowiązków urzędowych.

3. Postanowień ust. 1 i 2 niniejszego artykułu nie

stosuje się do spraw cywilnych

1) wynikłych z zawarcia przez członka urzędu konsu-

larnego umowy, w której nie występował on wyrażnie lub w sposób dorozumiany jako przedstawiciel Państwa wysyłającego;

2) wytoczonych na skutek szkody powstałej w wyniku

wypadku spowodowanego przez członka urzędu

konsularnego w Państwie przyjmującym jakimkolwiek środkiem transportu;

3) dotyczących spadków, w których członek urzędu

konsularnego występuje jako spadkobierca, zapisobierca, wykonawca testamentu, zarządca

lub kurator spadku w charakterze osoby prywatnej.

4. Postanowienia ust. 1-3 niniejszego artykułu

3. Członek urzędu konsularnego nie jest zobowią­

zany do składania zeznań co do spraw związanych

z wykonywaniem swych obowiązków urzędowych an i

do przedkładania urzędowej korespondencji lub in nych dokumentów z archiwów konsularnych. Postanowienie to ma również zastosowanie do członków

rodziny członka urzędu konsularnego oraz do człon­

ków personelu prywatnego w odniesieniu do faktów,

które są związane z działalnością urzędu konsularnego.

4. Członek urzędu konsularnego nie jest zobowiąza ­

ny do udzielania opinii jako rzeczoznawca prawa Pań­

stwa wysyłającego.

Artykuł 22

Członek urzędu konsularnego, jak również członko ­

wie jego rodziny są zwolnieni w Państwie przyjmują­

cym od wszelkich świadczeń osobistych i od wszelkiej

służby publicznej jakiegokolwiek charakteru, od służby

wojskowej oraz od obowiązków wojskowych , takich

jak rekwizycje, kontrybucje i zakwaterowanie .

mają zastosowanie odpowiednio do członków rodzin.

Artykuł 23

Artykuł 20

1. Państwo wysyłające może zrzec się przywilejów i immunitetów określonych w ust. 1 i 2 artykułu

19 niniejszej konwencji. To zrzeczenie się będzie zawsze wyraźne i notyfikowane Państwu przyjmujące­

mu.

2. Wszczęcie

postępowania w

przez członka urzędu konsularnego

przypadku, w którym mógłby korzystać z immunitetu jurysdykcyjnego, pozbawia go prawa powoływania się na immunitet w stosunku do jakiegokolwiek powództwa wzajemnego, bezpośrednio

związanego z powództwem głównym.

3. Zrzeczenie się immunitetu jurysdykcyjnego

w odniesieniu do postępowania cywilnego lub administracyjnego nie jest uważane za pociągające za sobą

zrzeczenie się immunitetu od środków wykonania

orzeczenia. W stosunku do takich środków niezbędne

jest odrębne zrzeczenie się.

Członek urzędu konsularnego, a także członkowie

jego rodziny są zwolnieni od wszelkich obowiązków

przewidzianych przez ustawy i inne przepisy Państwa

przyjmującego odnośnie do rejestracji, zezwolenia na

pobyt i innych podobnych wymagań , jakie dotyczą cu dzoziemców.

Artykuł 24

1. Członek urzędu konsularnego, jak również czł on­

kowie jego rodziny są zwolnieni od wszelkich opła t

oraz podatków osobistych i rzeczowych - państwo ­

wych, regionalnych i komunalnych , z wyjątk i em

1) podatków pośrednich tego rodzaju, które zazwyczaj są wliczane w cenę towarów lub usług;

2) opłat i podatków od prywatnego mienia nieruchomego położonego na terytorium Państwa przyjmu jącego, z zastrzeżeniem postanowień artykułu 16

niniejszej konwencji;

-

3802 -

3) podatków od spadku i podatków od przeniesienia

prawa własności pobieranych przez Państwo przyjmujące;

4) opłat i podatków od prywatnych dochodów, łącznie

z dochodami od kapitału, mających swe źródło

w Państwie przyjmującym, oraz podatków od kapitału zainwestowanego w przedsiębiorstwach handlowych lub finansowych w Państwie przyjmują­

cym;

5) opłat rejestracyjnych, sądowych, hipotecznych

i stemplowych, z zastrzeżeniem postanowień artykułu 16 niniejszej konwencji.

2. Członek urzędu konsularnego zatrudniający osoby, których wynagrodzenia lub uposażenia nie są

zwalniane od podatków od dochodów w Państwie

przyjmującym, powinien wypełniać obowiązki nakła­

dane na pracodawców przez ustawy i inne przepisy tego Państwa w zakresie pobierania podatków od dochodów.

Poz. 798

tykułu 21, nie przysługują pracownikom konsularnym

oraz członkom personelu służby, jeżeli są oni obywatelami Państwa przyjmującego lub mają stałe miejsce

pobytu w tym Państwie.

2. Członkowie rodziny członka urzędu konsularnego, który jest obywatelem Państwa przyjmującego lub

ma stałe miejsce pobytu w tym Państwie, oraz człon­

kowie rodziny członka urzędu konsularnego, którzy są

obywatelami Państwa przyjmującego lub mają stałe

miejsce pobytu w tym Państwie albo wykonują w Pań­

stwie przyjmującym działalność o charakterze zarobkowym, nie korzystają, z wyjątkiem postanowień ust. 3

artykułu 21 z żadnych przywilejów i immunitetów.

3. Z wyjątkiem postanowień ust. 3 artykułu 21,

przywileje i immunitety określone w niniejszej konwencji nie będą przyznawane członkom personelu prywatnego.

4. Państwo przyjmujące będzie wykonywało swą

w stosunku do osób wyszczególnionych

w ust. 1-3 niniejszego artykułu w taki sposób, aby niepotrzebnie nie utrudniać wykonywania funkcji przez

urząd konsularny.

jurysdykcję

Artykuł 25

1. Państwo przyjmujące zgodnie z obowiązującymi

ustawami i innymi przepisami zezwala na wwóz i wywóz, zwalnia od cła, podatku i opłat, z wyjątkiem opłat

od załadunku, przewozu, przechowywania i wyładun­

ku lub innych usług

1) przedmioty przeznaczone ,do oficjalnego

urzędu konsularnego;

użytku

2) przedmioty, łącznie ze środkami transportu, przeznaczone do osobistego użytku członków urzędu

konsularnego lub członków ich rodzin, zaliczając

do nich przedmioty przeznaczone do ich urządze­

nia się .

2. Bagaż osobisty urzędnika konsularnego i człon­

ków jego rodziny jest zwolniony od przeprowadzania

kontroli, jeśli nie ma poważnych powodów do przypuszczeń, że zawiera przedmioty inne niż te, na których

wwóz zezwala się stosownie do punktu 2 ust. 1 niniejszego artykułu, albo przedmioty których wwóz i wywóz

jest zabroniony stosownie do ustawodawstwa lub

przepisów o kwarantannie Państwa przyjmującego. Takiej kontroli można dokonać wyłącznie w obecności

urzędnika konsularnego

lub jego pełnomocnego

przedstawiciela.

Artykuł 26

Z zastrzeżeniem swych ustaw i innych przepisów

dotyczących stref, do których wstęp ze względu na bezpieczeństwo państwa jest zabroniony lub ograniczony,

Państwo przyjmujące

zapewnia wszystkim członkom

urzędu konsularnego jak również członkom ich rodzin

swobodę poruszania się na swym terytorium . Państwo

przyjmujące w żadnym przypadku nie będzie utrudniało urzędnikowi konsularnemu wykonywania jego funk-

cji.

Artykuł 28

Wszystkie osoby, którym stosownie do niniejszej

konwencji przysługują przywileje i immunitety, zobowiązane są, bez uszczerbku dla tych przywilejów i immunitetów, do poszanowania ustaw i innych przepisów Państwa przyjmującego, łącznie z tymi, które regulują zasady ruchu środków transportu oraz ich ubezpieczenia.

Rozdział IV

Funkcje konsularne

Artykuł 29

1.

Urzędnik

konsularny ma prawo, w granicach

konsularnego, wykonywać funkcje wymienione w niniejszym rozdziale konwencji. Urzędnik konsularny może oprócz tego wykonywać inne oficjalne

funkcje konsularne, jeśli nie są one sprzeczne z prawem Państwa przyjmującego lub którym Państwo to

nie sprzeciwia się.

okręgu

2.

Urzędnik

konsularny, po notyfikacji

Państwu

przyjmującemu, może działać jako przedstawiciel Pań­

stwa wysyłającego przy każdej organizacji międzyna­

rodowej.

3. Urzędnik konsularny może w związku z wykonywaniem swoich funkcji zwracać się na piśmie lub ustnie do właściwych organów w swoim okręgu konsularnym, a także do władz centralnych Państwa przyjmują­

cego.

4. Urzędnik konsularny ma prawo do pobierania

Artykuł 27

1. Przywileje i immunitety przewidziane w niniejszej konwencji, z wyjątkiem postanowień ust. 3 i 4 ar-

opłat konsularnych zgodnie z ustawodawstwem Pań­

wysyłającego. Kwoty pobierane z tytułu tych

opłat są wolne od wszelkich podatków i opłat Państwa

przyjmującego.

stwa

-

3803-

Artykuł 30

Urzędnik konsularny

ma prawo bronić interesów

Państwa wysyłającego i jego obywateli.

Poz. 798

sularny nie może jednak sporządzać, rejestrować

i poświadczać takich umów lub oświadczeń, które

ustanawiają, przenoszą lub likwidują prawa rzeczowe do nieruchomości znajdujących się w Państwie

przyjmującym;

Artykuł 31

4) sporządzać,

Do zadań urzędnika konsularnego należy popieranie rozwoju stosunków handlowych, gospodarczych,

naukowych i kulturalnych między Państwem wysyłają­

cym i Państwem przyjmującym oraz przyczynianie się

w inny sposób do rozwoju przyjaznych stosunków

między nimi.

Artykuł 32

rejestrować i poświadczać umowy

obywatelami Państwa wysyłającego,

z jednej strony, a obywatelami Państwa przyjmującego lub obywatelami państwa trzeciego, z drugiej strony, jeżeli umowy te mają być wykonane lub mają wywrzeć skutek prawny wyłącznie

w Państwie wysyłającym i pod warunkiem, że nie

są one sprzeczne z prawem Państwa przyjmujące­

go;

między

5) legalizować dokumenty wydawane przez organy

1. Urzędnik konsularny ma prawo

1) prowadzić rejestr obywateli Państwa wysyłające­

go;

2) przyjmować zawiadomienia i dokumenty dotyczą­

ce urodzeń lub zgonów obywateli Państwa wysyła­

jącego;

3) przyjmować zgodnie z ustawodawstwem Państwa

wysyłającego oświadczenia o wstąpieniu w zwią­

zek małżeński, pod warunkiem że obie strony posiadają obywatelstwo tego Państwa.

2. Urzędnik konsularny będzie powiadamiał właści­

we organy Państwa przyjmującego o dokonaniu czynności wymienionych w punktach 2 i 3 ust. 1 niniejszego artykułu, jeśli jest to wymagane przez ustawodawstwo Państwa przyjmującego.

3. Postanowienia punktów 2 i 3 ust. 1 niniejszego

artykułu nie zwalniają zainteresowanych osób od obowiązku przestrzegania formalności wymaganych przez

ustawodawstwo Państwa przyjmującego.

Artykuł 33

Urzędnik konsularny ma prawo

1) wydawać, wznawiać ważność i unieważniać paszporty obywateli zgodnie z ustawodawstwem Pań­

stwa wysyłającego;

2) wystawiać dokumenty uprawniające do wjazdu do

Państwa wysyłającego i wprowadzać w tych dokumentach konieczne zmiany;

Państwa wysyłającego lub Państwa przyjmujące­

go, a także poświadczać kopie, odpisy i wyciągi

z tych dokumentów;

6) tłumaczyć dokumenty i poświadczać zgodność tłu­

maczeń;

7) poświadczać podpisy obywateli Państwa wysyłają­

cego;

8) przyjmować do depozytu dokumenty, pieniądze

lub wszelkie przedmioty od obywateli Państwa wysyłającego bądź na ich rzecz, jeżeli nie jest to

sprzeczne z ustawami i innymi przepisami Państwa

przyjmującego. Depozyt taki może być wywieziony

z Państwa przyjmującego jedynie z zachowaniem

ustaw i innych przepisów tego Państwa;

9) wydawać dokumenty dotyczące pochodzenia towarów.

Artykuł 35

Sporządzone, poświadczone lub przetłumaczone

przez urzędnika konsularnego dokumenty, stosownie

do postanowień artykułu 34 niniejszej konwencji, będą

uznawane w Państwie przyjmującym za dokumenty

wywierające taki sam skutek prawny i posiadające taką samą moc, co dokumenty sporządzone, poświad­

czone lub przetłumaczone przez właściwe organy Pań­

stwa przyjmującego.

Artykuł 36

czać oświadczenia obywateli Państwa wysyłające­

Urzędnik konsularny jest uprawniony do doręcza­

nia pism sądowych i pozasądowych oraz dokonywania

przesłuchań zgodnie z obowiązującymi umowami mię­

dzynarodowymi, a w braku takich umów - w sposób

zgodny z ustawami i innymi przepisami Państwa przyjmującego. Uprawnienie to może być wykonywane tylko w stosunku do obywateli Państwa wysyłającego

i bez stosowania środków przymusu.

go, w tym oświadczenia w sprawach rodzinnych

oraz w sprawach obywatelstwa;

Artykuł 37

3) wystawiać wizy.

Artykuł 34

Urzędnik konsularny ma prawo

1) przyjmować,

rejestrować, sporządzać

i poświad­

2) sporządzać, rejestrować, poświadczać i przechowywać testamenty obywateli Państwa wysyłającego;

3) sporządzać, rejestrować i poświadczać umowy, zawierane między obywatelami Państwa wysyłające­

go, i poświadczać jednostronne oświadczenia woli, jeśli te umowy i oświadczenia nie są sprzeczne

z prawem Państwa przyjmującego. Urzędnik kon-

Urzędnik konsularny ma prawo, w granicach ustawodawstwa i innych przepisów Państwa przyjmujące­

go, do ochrony interesów małoletnich i innych osób

nie posiadających pełnej zdolności do czynności prawnych, będących obywatelami Państwa wysyłającego,

w szczególności gdy zachodzi potrzeba ustanowienia

nad nimi opieki lub kurateli.

-

3804-

Artykuł 38

Właściwe organy Państwa przyjmującego powiadomią niezwłocznie urzędnika konsularnego o zgonie

obywatela Państwa wysyłającego i przekażą mu bezpłatnie odpis aktu zgonu.

Artykuł 39

1. Właściwe organy Państwa przyjmującego powiadomią niezwłocznie urząd konsularny o otwarciu

w tym Państwie spadku po obywatelu Państwa wysyłającego, jak również o otwarciu spadku, niezależnie od

obywatelstwa osoby zmarłej, jeżeli obywatel Państwa

wysyłającego powołany jest do spadku jako spadko-

bierca, zapisobierca lub też ma roszczenie do spadku

z innego tytułu.

2. Właściwe organy Państwa przyjmującego podejmą odpowiednie środki przewidziane w ustawach

i innych przepisach tego Państwa dla zabezpieczenia

spadku oraz przekazania urzędnikowi konsularnemu

odpisu testamentu, jeżeli został on sporządzony, oraz

wszelkich posiadanych informacji dotyczących spadku, miejsca pobytu osób uprawnionych do spadku,

wartości i składników masy spadkowej, łącznie

z kwotami pochodzącymi z tytułu ubezpieczeń społecznych, zarobków i polis ubezpieczeniowych. Powiadomią także o terminie rozpoczęcia postępowa­

nia spadkowego lub stadium, w jakim ono się znajduje.

3. Urzędnik konsularny jest uprawniony, bez potrzeby przedstawienia pełnomocnictwa, do reprezentowania bezpośrednio lub za pośrednictwem swego

przedstawiciela przed sądami i innymi właściwymi organami Państwa przyjmującego obywatela Państwa

wysyłającego, uprawnionego do spadku lub mającego

roszczenia do spadku w Państwie przyjmującym, jeże­

li jest on nieobecny lub nie ustanowił swojego pełno­

mocnika.

4. Urzędnik konsularny ma prawo domagać się

1) zabezpieczenia spadku, nałożenia i zdjęcia pieczęci,

podjęcia środków zabezpieczenia spadku, w tym

wyznaczenia kuratora spadku, jak również uczestnictwa w tych czynnościach;

2) sprzedaży mienia wchodzącego w skład spadku,

jak również powiadomienia o dacie ustalonej dla

tej sprzedaży, aby mógł być obecny.

5. Z chwilą zakończenia postępowania spadkowego lub innych czynności urzędowych właściwe organy

Państwa przyjmującego powiadomią o tym niezwłocz­

nie urzędnika konsularnego i po uregulowaniu dłu­

gów, opłat i podatków w ciągu trzech miesięcy przekażą mu spadek lub udziały spadkowe osób, które reprezentuje .

6. Urzędnik konsularny ma prawo otrzymania,

w celu przekazania osobie uprawnionej, udziałów

spadkowych i zapisów przypadających obywatelowi

Państwa wysyłającego, nie mającemu stałego miejsca

pobytu w Państwie przyjmującym, oraz otrzymania

kwot, które przypadają uprawnionym z tytułu odszko-

Poz. 798

dowań, rent, zaległych zarobków i polis ubezpieczenio-

wych.

7. Przekazanie mienia i należności do Państwa wysyłającego stosownie do postanowień ust. 5 i 6 niniej-

szego artykułu może być dokonane jedynie zgodnie

z ustawami i innymi przepisami Państwa przyjmujące­

go.

Artykuł 40

1. W przypadku gdy obywatel Państwa wysyłają­

cego, nie posiadający stałego miejsca pobytu w Pań­

stwie przyjmującym, zmarł w czasie pobytu w tym

państwie, mienie pozostałe po nim zostanie zabezpieczone przez właściwe organy Państwa przyjmującego,

a następnie przekazane, bez specjalnego postępowa­

nia, urzędnikowi konsularnemu Państwa wysyłające­

go. Urzędnik konsularny spłaci długi zaciągnięte przez

osobę zmarłą w czasie jej przebywania w Państwie

przyjmującym do wysokości wartości przekazanego

mienia.

2. Do mienia określonego w ust. 1 niniejszego artykułu stosuje się odpowiednio postanowienia artykułu

39 ust. 7 niniejszej konwencji.

Artykuł 41

Jeżeli obywatel Państwa wysyłającego, na skutek

nieobecności lub z innych ważnych przyczyn, nie może

w odpowiednim czasie bronić swych praw i interesów,

urzędnik konsularny ma prawo reprezentować go

przed władzami Państwa przyjmującego, dopóki osoba

ta nie wyznaczy swego pełnomocnika lub nie przystą­

pi osobiście do obrony swoich praw i interesów.

Artykuł 42

1. Urzędnik konsularny ma prawo komunikować

się i spotykać z każdym obywatelem Państwa wysyła­

jącego, udzielać mu porad i wszelkiej pomocy,

a w przypadkach koniecznych podejmować kroki w celu udzielenia mu pomocy prawnej. Państwo przyjmujące nie może w jakikolwiek sposób ograniczać kontaktu obywatela Państwa wysyłającego z urzędnikiem

konsularnym, a także ograniczać mu dostępu do urzę­

du konsularnego.

2. Właściwe organy Państwa przyjmującego powiadomią urząd konsularny bezzwłocznie, ale nie póź­

niej niż w ciągu trzech dni, o aresztowaniu, zatrzymaniu lub pozbawieniu wolności w innej formie obywatela Państwa wysyłającego.

3. Urzędnik konsularny ma prawo bezzwłocznie, to

jest przed upływem czterech dni, odwiedzić i nawiązać

kontakt z obywatelem Państwa wysyłającego, przebywającym w areszcie, zatrzymanym, odbywającym karę

więzienia lub pozbawionym wolności w inny sposób.

Uprawnienia wymienione w niniejszym ustępie realizuje się zgodnie z ustawodawstwem i innymi przepisami państwa przyjmującego, pod warunkiem jednak, że

wspomniane ustawodawstwo i przepisy nie mogą

przeczyć tym uprawnieniom.

-

3805-

4. Właściwe organy Państwa przyjmującego powiadomią bezzwłocznie urząd konsularny Państwa wysyłającego o nieszczęśliwych wypadkach i innych poważnych wypadkach losowych, których ofiarami stali

się obywatele Państwa wysyłającego.

Artykuł 43

1. Urzędnik konsularny ma prawo udzielać wszelkiej pomocy statkom Państwa wysyłającego oraz ich

załogom podczas pobytu w portach, na wodach terytorialnych lub wewnętrznych Państwa przyjmujące­

go.

2. Urzędnik konsularny może wchodzić na pokład

statku Państwa wysyłającego niezwłocznie po dokonaniu odprawy przy jego wejściu, a kapitan statku i człon­

kowie załogi mogą nawiązać z nim kontakt.

3. Urzędnik konsularny może korzystać z prawa

nadzoru i inspekcji w stosunku do statków Państwa

wysyłającego i ich załóg. W tym celu może on również

odwiedzać

statki, przyjmować wizyty kapitanów

i członków załóg.

Artykuł 45

1. Sądy i inne właściwe organy Państwa przyjmującego nie mogą wykonywać swojej jurysdykcji co do

przestępstw popełnionych na pokładzie statku Pań­

stwa wysyłającego, z wyjątkiem

1) przestępstwa popełnionego przez obywatela lub

przeciwko obywatelowi Państwa przyjmującego

albo przez jakąkolwiek inną osobę lub przeciwko

takiej osobie, jeżeli ta osoba nie jest członkiem załogi statku;

2) przestępstwa naruszającego porządek publiczny,

bezpieczeństwo portu lub wód terytorialnych bądź

wewnętrznych Państwa przyjmującego;

3) przestępstwa naruszającego ustawy lub inne przepisy Państwa przyjmującego, dotyczące zdrowia

publicznego, bezpieczeństwa życia na morzu, imigracji, przepisów celnych, zanieczyszczeń morza

lub nielegalnego przewozu narkotyków;

4) przestępstwa zagrożonego według prawa Państwa

przyjmującego karą pozbawienia wolności na czas

nie krótszy niż pięć lat lub karą surowszą.

4. Urzędnik konsularny może zwracać się o pomoc

do właściwych organów Państwa przyjmującego we

wszelkich sprawach dotyczących wykonywania czynności w stosunku do statku Państwa wysyłającego, kapitana i członków załogi statku.

2. W innych przypadkach wyżej wymienione organy mogą działać jedynie na prośbę lub za zgodą urzęd­

nika konsularnego.

Artykuł 44

1. W przypadku gdy sądy lub inne właściwe organy Państwa przyjmującego zamierzają podjąć środki

przymusu, zająć mienie lub prowadzić jakiekolwiek

śledztwo na pokładzie statku Państwa wysyłającego, to

właściwe organy Państwa przyjmującego powinny powiadomić o tym urząd konsularny. Takie zawiadomienie powinno nastąpić przed podjęciem takich czynności, tak aby umożliwić urzędnikowi konsularnemu lub

jego przedstawicielowi obecność w trakcie przeprowadzania tych czynności. Jeśli uprzednie zawiadomienie

urzędu konsularnego jest niemożliwe, właściwe organy Państwa przyjmującego uczynią to możliwie jak najszybciej, nie później jednak niż w chwili, gdy wspomniane czynności mają zostać rozpoczęte. Właściwe

organy Państwa przyjmującego ułatwią urzędnikowi

konsularnemu widzenie się z osobą zatrzymaną lub

aresztowaną i porozumiewanie się z nią, a także podejmowanie odpowiednich kroków w celu ochrony interesów takiej osoby.

Urzędnik konsularny ma prawo w stosunku do statków Państwa wysyłającego

1) bez uszczerbku dla uprawnień organów Państwa

przyjmującego wyjaśniać wszelkie zdarzenia, które miały miejsce na statku podczas rejsu i w czasie postojów, przesłuchiwać kapitana i któregokolwiek z członków załogi statku, kontrolować dokumenty statku, przyjmować oświadczenia dotyczące statku, ładunku i podróży, a także ułatwiać

wejście i wyjście oraz przebywanie statku w porcie;

2) rozstrzygać wszelkie spory między kapitanem

i członkami załogi statku, łącznie ze sporami o pła­

ce i umowy o pracę;

3) podejmować stosowne kroki w sprawach leczenia

i repatriacji kapitana lub któregokolwiek z człon­

ków załogi statku;

4) udzielać kapitanowi lub członkom załogi opieki

prawnej w ich stosunkach z sądami i innymi organami Państwa przyjmującego i w tym celu zapewniać im opiekę prawną i pomoc tłumacza;

5) sporządzać, przyjmować, rejestrować lub poświad­

czać deklaracje lub inne dokumenty dotyczące statku, przewidziane w ustawodawstwie Państwa wysyłającego;

6) dokonywać wszelkich innych czynności przewidzianych przez Państwo wysyłające w sprawach

żeglugi, pod warunkiem że nie są one sprzeczne

z ustawami i innymi przepisami Państwa przyjmującego.

Artykuł 46

2. Postanowienia ust. 1 niniejszego artykułu stosuje się także w przypadku, gdy kapitan lub członkowie

załogi statku mają być poddani przesłuchaniu na lądzie

przez organy Państwa przyjmującego.

3. Postanowień niniejszego artykułu nie stosuje się

jednak w przypadku zwykłej kontroli celnej, paszportowej i sanitarnej, a także wszelkiej czynności wykonywanej na prośbę lub za zgodą kapitana statku.

Artykuł 47

W przypadku gdy członek załogi nie będący obywatelem Państwa przyjmującego opuścił w tym Państwie,

bez zgody kapitana statek Państwa wysyłającego, wła-

-

3806-

ściwe organy Państwa przyjmującego, na prośbę

urzędnika konsularnego, udzielą pomocy w poszuki-

środków,

które mógłby podjąć w takich celach sam

właściciel.

waniu tej osoby.

Artykuł 49

Artykuł 48

1. Jeżeli statek Państwa wysyłającego uległ rozbiciu, uszkodzeniu, osiadł na mieliźnie, został wyrzucony na brzeg lub doznał innej awarii w Państwie przyjmującym albo gdy jakikolwiek przedmiot wchodzący

w skład ładunku będący własnością obywatela Pań­

stwa wysyłającego poniósł szkodę na skutek awarii

statku i został znaleziony na brzegu lub blisko brzegu

Państwa przyjmującego albo dostarczony do portu tego Państwa, to właściwe organy Państwa przyjmują­

cego jak najszybciej zawiadomią o tym urząd konsularny.

2. W przypadkach wymienionych w ust. 1 niniejszego artykułu właściwe organy Państwa przyjmującego

podejmą wszelkie niezbędne środki w celu zorganizowania ratowania i ochrony statku, pasażerów, załogi,

wyposażenia statku, ładunku, zapasów i innych przedmiotów znajdujących się na statku, a także w celu zapobieżenia naruszeniu własności. Dotyczy to także

przedmiotów stanowiących część statku lub jego ła­

dunku, które znalazły się poza statkiem. O wszelkich

podjętych środkach właściwe organy Państwa przyjmującego powiadomią jak najszybciej urząd konsularny.

3. Urzędnik konsularny może udzielać wszelkiej pomocy takiemu statkowi, jego pasażerom i członkom załogi. W tym celu może zabiegać o pomoc u właściwych

organów Państwa przyjmującego. Urzędnik konsularny może zwracać się o wszczęcie czynności wymienionych w ust. 2 niniejszego artykułu, a także zabiegać

o podjęcie lub kontynuowanie remontu statku, lub może zwrócić się do właściwych organów Państwa przyjmującego z prośbą o podjęcie takich środków.

4. Jeśli statek Państwa wysyłającego, który doznał

awarii, lub jakikolwiek przedmiot należący do tego statku zostaną znalezione na brzegu lub w pobliżu brzegu

Państwa przyjmującego bądź zostaną dostarczone do

portu tego Państwa i ani kapitan statku, ani właściciel,

ani jego agent, ani ubezpieczyciel nie mogli podjąć

środków w celu zabezpieczenia lub zarządzania takim

statkiem lub przedmiotem, to urzędnik konsularny jest

upoważniony w imieniu właściciela do podjęcia takich

środków, jakie mógłby podjąć w takich celach sam wła­

ściciel. Postanowienia tego ustępu mają zastosowanie

także do jakiegokolwiek przedmiotu wchodzącego

w skład ładunku statku, a będącego własnością obywatela Państwa wysyłającego.

5. Jeśli jakikolwiek przedmiot stanowiący część ła­

dunku statku Państwa trzeciego, który doznał awarii,

stanowi własność obywatela Państwa wysyłającego,

został znaleziony na brzegu, w pobliżu brzegu Państwa

przyjmującego lub został dostarczony do portu tego

Państwa i ani kapitan statku, ani właściciel przedmiotu, ani jego agent, ani ubezpieczyciel nie mogli podjąć

środków w celu zabezpieczenia lub zarządzania takim

przedmiotem, to uznaje się, że urzędnik konsularny jest

upoważniony w imieniu właściciela do podjęcia takich

1. Jeżeli kapitan lub członek załogi statku Państwa

wysyłającego zmarł lub zaginął w Państwie przyjmują­

cym na statku lub na lądzie, kapitan lub jego zastępca

oraz urzędnik konsularny Państwa wysyłającego są

wyłącznie kompetentni do sporządzenia spisu inwentarza przedmiotów, walorów i innego mienia, pozostawionych przez zmarłego lub zaginionego, i do dokonania innych czynności koniecznych do zabezpieczenia

mienia i jego przekazania w celu likwidacji spadku.

2. W razie śmierci albo zaginięcia kapitana statku

lub członka załogi, będącego obywatelem Państwa

przyjmującego, kapitan lub jego zastępca przesyła kopię inwentarza wymienionego w ust. 1 niniejszego artykułu organom Państwa przyjmującego, które właści­

we są do dokonania wszelkich czynności koniecznych

do zabezpieczenia mienia i w razie potrzeby do likwidacji spadku. Organy te poinformują o swych czynnościach urząd konsularny Państwa wysyłającego.

Artykuł 50

Postanowienia artykułów 43-49 niniejszej konwencji mają zastosowanie odpowiednio również do

statków powietrznych, pod warunkiem że zastosowanie to nie będzie sprzeczne z postanowieniami dwustronnych lub wielostronnych umów lotniczych, obowiązujących między Umawiającymi się Stronami.

Rozdział V

Postanowienia końcowe

Artykuł 51

1. Konwencja niniejsza podlega ratyfikacji i wejdzie

w życie po upływie trzydziestu dni od dnia wymiany

dokumentów ratyfikacyjnych, która nastąpi w Warszawie.

2. Niniejsza konwencja zawarta jest na czas nie

określony. Może ona być wypowiedziana w drodze ra-

tyfikacji przez każdą z Umawiających się Stron. W takim wypadku utraci moc po upływie sześciu miesięcy

od dnia wypowiedzenia.

Na dowód czego Pełnomocnicy Wysokich Umasię Stron podpisali niniejszą konwencję

i opatrzyli ją pieczęciami.

wiających

Sporządzono w Tallinie dnia 2 lipca 1992 r. w dwóch

egzemplarzach, każdy w językach polskim i estońskim,

przy czym obydwa teksty mają jednakową moc.

W imieniu

Rzeczypospolitej Polskiej

W imieniu

Republiki Estońskiej

K. Skubiszewski

J. Manitski

\

-

3807-

Poz. 798, 799 i 800

Po zaznajomieniu się z powyższą konwencją, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam, że

-

została ona uznana za słuszną zarówno w całości, jak i każde z postanowień w niej zawartych,

-

jest przyjęta, ratyfikowana i potwierdzona,

-

będzie niezmiennie zachowywana.

Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie dnia 4 listopada 1992 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: L. Wafęsa

L.S.

Minister Spraw Zagranicznych: K. Skubiszewski

799

OŚWIADCZENIE RZĄDOWE

z dnia 30 maja 1997 r.

w sprawie wymiany dokumentów ratyfikacyjnych Konwencji konsularnej między Rzecząpospolitą Polską

a Republiką Estońską, sporządzonej w Tallinie dnia 2 lipca 1992 r.

Podaje się niniejszym do wiadomości, że zgodnie z artykułem 51 ustęp 1 Konwencji konsularnej

między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Estoń­

ską, sporządzonej w Tallinie dnia 2 lipca 1992 r., nastąpiła w Warszawie dnia 13 grudnia 1996 r. wymia-

na dokumentów ratyfikacyjnych wymienionej konwencji .

Powyższa konwencja weszła w życie dnia 13 stycz-

nia 1997 r.

Minister Spraw Zagranicznych: D. Rosati

800

MIĘDZYNARODOWA

KONWENCJA

o ochronie wykonawców, producentów fonogramów oraz organizacji nadawczych,

sporządzona w Rzymie dnia 26 pażdziernika 1961 r.

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości

Dnia 26 pażdziernika 1961 r. w Rzymie sporządzona została Międzynarodowa konwencja o ochronie wykonawców, producentów fonogramów oraz organizacji nadawczych w następującym brzmieniu

Przekfad

MIĘDZYNARODOWA

KONWENCJA

INTERNATIONAL CONVENTION

o ochronie wykonawców, producentów

fonogramów oraz organizacji nadawczych

for the protection of performers, producers of

phonograms and broadcasting organisations

Umawiające się Państwa, kierując się pragnieniem

ochrony praw wykonawców, producentów fonogramów oraz organizacji nadawczych,

postanowiły, co następuje

The Contracting States, moved by the desire to

protect the rights of performers, producers of phonograms, and broadcasting organisations,

Have agreed as follows