Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o finansowaniu dróg publicznych.

1.

Ustawa reguluje ogólne zasady finansowania budowy, modernizacji, utrzymania i ochrony

dróg publicznych oraz zarządzania nimi.

2.

Przepisy ustawy nie mają zastosowania do autostrad płatnych budowanych i eksploatowanych

na zasadach określonych przepisami o autostradach płatnych.

1.

Zadania w zakresie budowy, modernizacji, utrzymania i ochrony dróg oraz zarządzania

nimi finansowane są przez

1)

Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej, za pośrednictwem Generalnego Dyrektora

Dróg Publicznych, w odniesieniu do

a)

dróg krajowych poza granicami miast, w których przewodniczącym zarządu jest prezydent

miasta,

b)

odcinków dróg krajowych o przeważającym ruchu tranzytowym i obwodnic położonych w

granicach miast, w których przewodniczącym zarządu jest prezydent miasta,

2)

wojewodę, w odniesieniu do

a)

dróg wojewódzkich poza granicami miast,

b)

dróg wojewódzkich w granicach miast, z wyłączeniem dróg, o których mowa w ust. 3 pkt

1 lit. b),

c)

dróg krajowych w granicach miast, w których przewodniczącym zarządu jest prezydent

miasta, z wyłączeniem dróg, o których mowa w pkt 1 lit. b), wyłącznie w zakresie budowy

i modernizacji,

d)

dróg krajowych w granicach miast, w których przewodniczącym zarządu jest prezydent

miasta, z wyłączeniem dróg, o których mowa w pkt 1 lit. b), oraz dróg, o których mowa

w ust. 3 pkt 2 lit. b), wyłącznie w zakresie utrzymania i ochrony.

2.

Zadania w zakresie finansowania budowy, modernizacji, utrzymania i ochrony dróg gminnych

i lokalnych miejskich oraz dróg, o których mowa w ust. 3 pkt 1 lit. b) i pkt 2 lit.

b), oraz zarządzania nimi, jako zadania własne, finansowane są z budżetów gmin.

3.

Zadania w zakresie finansowania budowy, modernizacji, utrzymania i ochrony dróg, w

granicach miast, określonych przepisami o zmianie zakresu działania niektórych miast

oraz o miejskich strefach usług publicznych oraz zarządzania nimi, finansowane są

przez gminę, w odniesieniu do

1)

dróg wojewódzkich w granicach miast, jako

a)

zadania zlecone, wyłącznie w zakresie budowy i modernizacji,

b)

zadania własne, wyłącznie w zakresie utrzymania i ochrony,

2)

dróg krajowych w granicach miast, z wyłączeniem dróg, o których mowa w ust. 1 pkt

1 lit. b), oraz autostrad i dróg ekspresowych, jako

a)

zadania zlecone, wyłącznie w zakresie budowy i modernizacji,

b)

zadania własne, wyłącznie w zakresie utrzymania i ochrony.

4.

Zadania w zakresie budowy, modernizacji, utrzymania i ochrony dróg zakładowych oraz

zarządzania nimi finansowane są ze środków podmiotów zarządzających tymi drogami.

5.

Budowa, modernizacja, utrzymanie i ochrona dróg publicznych mogą być realizowane przy

udziale środków rzeczowych i pieniężnych świadczonych przez osoby fizyczne i osoby

prawne, krajowe i zagraniczne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości

prawnej.

1.

Wydatki związane z budową, modernizacją, utrzymaniem i ochroną dróg, o których mowa

w art. 2 ust. 1, oraz zarządzaniem nimi ustala się w ustawie budżetowej w wysokości

nie mniejszej niż 30% planowanych na dany rok wpływów z podatku akcyzowego od paliw

silnikowych.

2.

Subwencję drogową rekompensującą gminom utracone dochody z tytułu częściowej likwidacji

podatku od środków transportowych ustala się w ustawie budżetowej w wysokości nie

mniejszej niż 6,66% planowanych na dany rok wpływów z podatku akcyzowego od paliw

silnikowych.

1.

Środki finansowe, o których mowa w art. 3 ust. 1, przeznacza się na finansowanie

1)

dróg krajowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, w wysokości 54%,

2)

dróg krajowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c), w wysokości 14%,

3)

dróg krajowych i wojewódzkich, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. a), b) i

d), w wysokości 32%.

2.

Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, mogą być również przeznaczone na finansowanie

zadań w zakresie zwiększenia bezpieczeństwa ruchu drogowego, wynikających z przepisów

o drogach publicznych.

3.

Rada Ministrów może zmienić, w drodze rozporządzenia, wysokość środków przeznaczonych

na finansowanie dróg, o których mowa w ust. 1, w granicach do pięciu punktów procentowych.

4.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób podziału na województwa środków

finansowych przeznaczonych na drogi, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. a),

b) i d).

5.

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej określi, w drodze rozporządzenia, corocznie

podział środków finansowych na drogi, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c).

Źródłem finansowania dróg publicznych są również środki finansowe określone przepisami

o drogach publicznych i przepisami o warunkach wykonywania międzynarodowego transportu

drogowego.

W ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

(Dz. U. Nr 14, poz. 60, z 1988 r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1991 r. Nr 75, poz. 332, z 1993 r. Nr 47, poz. 212, z 1994 r. Nr 127, poz. 627 oraz z 1997 r. Nr 6, poz. 31, Nr 80, poz. 497 i Nr 106, poz. 677) wprowadza się następujące zmiany

1)

skreśla się art. 14;

2)

art. 15 otrzymuje brzmienie

„

Art. 15.

1.

Podmioty prowadzące działalność gospodarczą są obowiązane do udziału w kosztach budowy,

modernizacji oraz utrzymania dróg, jeżeli użytkowanie tych dróg jest związane bezpośrednio

z potrzebami tych podmiotów.

2.

Udział podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w kosztach utrzymania dróg następuje

w wypadku, gdy obciążenie ruchem drogowym, wywołanym działalnością tego podmiotu,

przekracza 20% ogólnego obciążenia drogi.

3.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady udziału podmiotów

prowadzących działalność gospodarczą w kosztach, o których mowa w ust. 1 i 2.

”

;

3)

w art. 17

a)

w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

dróg krajowych poza granicami miast, w których przewodniczącym zarządu gminy jest

prezydent miasta, oraz dróg krajowych o przeważającym ruchu tranzytowym i obwodnic

położonych w granicach tych miast,

”

,

b)

w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

dróg krajowych w granicach miast, w których przewodniczącym zarządu gminy jest prezydent

miasta, z wyłączeniem odcinków dróg krajowych o przeważającym ruchu tranzytowym i

obwodnic położonych w granicach tych miast.

”

;

4)

skreśla się art. 19;

5)

w art. 23 w ust. 2 wyrazy „art. 14 ust. 1 pkt 1 lit. c)” zastępuje się wyrazami „art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o finansowaniu dróg

publicznych (Dz. U. Nr 123, poz. 780)”;

6)

w art. 39 w ust. 3 w pkt 1 wyrazy „art. 14 ust. 1 pkt 1” zastępuje się wyrazami „art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o finansowaniu dróg publicznych

(Dz. U. Nr 123, poz. 780)”.

W ustawie z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych

(Dz. U. Nr 9, poz. 31 i Nr 101, poz. 444, z 1992 r. Nr 21, poz. 86 z 1994 r. Nr 123, poz. 600, z 1996 r. Nr 91, poz. 409 i Nr 149, poz. 704 oraz z 1997 r. Nr 5, poz. 24, Nr 107, poz. 689 i Nr 121, poz. 770) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 8 otrzymuje brzmienie

„

Art. 8.

Opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych podlegają

1)

samochody ciężarowe o ładowności od 2 ton do 12 ton,

2)

samochody ciężarowe o ładowności powyżej 12 ton,

3)

ciągniki siodłowe i balastowe,

4)

przyczepy i naczepy o ładowności powyżej 5 ton,

5)

autobusy.

”

;

2)

w art. 9

a)

w ust. 1 skreśla się wyrazy „lub wpisany do rejestru”,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Jeżeli środek transportowy stanowi współwłasność dwóch lub więcej osób fizycznych

lub prawnych, obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych ciąży solidarnie

na wszystkich współwłaścicielach.

”

,

c)

w ust. 2 skreśla się wyrazy „lub wpisanego do rejestru”,

d)

w ust. 3

-

po wyrazach „ust. 1” dodaje się wyrazy „i ust. 1a”,

-

skreśla się wyrazy „lub wpisany do rejestru” oraz wyrazy „lub wpisanego do rejestru”,

e)

w ust. 4 i 5 po wyrazach „ust. 1” dodaje się wyrazy „i ust. 1a”,

f)

w ust. 6 skreśla się wyrazy „, a w odniesieniu do jachtów, promów i łodzi - na której terenie są zarejestrowane”;

3)

art. 10 otrzymuje brzmienie

„

Art. 10.

Rada gminy określa, w drodze uchwały, wysokość stawek podatku od środków transportowych,

z tym że roczna stawka podatku od jednego środka transportowego nie może przekroczyć

1)

od samochodu ciężarowego o ładowności powyżej 12 ton oraz ciągnika siodłowego i balastowego

- 1 500 zł,

2)

od samochodu ciężarowego o ładowności od 2 ton do 12 ton, przyczepy i naczepy o ładowności

powyżej 5 ton oraz autobusu - 1 159,87 zł.

”

;

4)

w art. 11 w ust. 3 wyrazy „w art. 10 ust. 1” zastępuje się wyrazami „w art. 10”;

5)

w art. 12

a)

w ust. 1 skreśla się pkt 3,

b)

skreśla się ust. 2 i 3;

6)

w art. 20 w ust. 1 po wyrazach „w art. 10” skreśla się wyrazy „ust. 1”.

Opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych podlegają

1)

samochody ciężarowe o ładowności od 2 ton do 12 ton,

2)

samochody ciężarowe o ładowności powyżej 12 ton,

3)

ciągniki siodłowe i balastowe,

4)

przyczepy i naczepy o ładowności powyżej 5 ton,

5)

autobusy.

W ustawie z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym

(Dz. U. Nr 11, poz. 50, Nr 28, poz. 127 i Nr 129, poz. 599, z 1994 r. Nr 132, poz. 670, z 1995 r. Nr 44, poz. 231 i Nr 142, poz. 702 i 703, z 1996 r. Nr 137, poz. 640 oraz z 1997 r. Nr 111, poz. 722 i Nr 123, poz. 776) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 37 w ust. 3 w pkt 1 wyrazy „17 i 19” zastępuje się wyrazami „17, 19 i 21”;

2)

w załączniku Nr 6 dodaje się poz. 21 w brzmieniu

„

Poz.

Symbol SWW

Nazwa towaru (grupy towarów)

21

bez względu na symbol SWW

Gaz wykorzystywany do napędu pojazdów samochodowych oraz napełniania butli turystycznych

o masie do 5 kg”

W ustawie z dnia 10 grudnia 1993 r. o finansowaniu gmin

(Dz. U. Nr 129, poz. 600, z 1994 r. Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 124, poz. 601 i Nr 154, poz. 794, z 1996 r. Nr 149, poz. 704 i Nr 156, poz. 774 oraz z 1997 r. Nr 79, poz. 484, Nr 193, poz. 734 i Nr 121, poz. 770) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

subwencja ogólna i subwencja drogowa ustalane według zasad określonych w niniejszej

ustawie.

”

;

2)

art. 11 otrzymuje brzmienie

„

Art. 11.

Każda gmina otrzymuje z budżetu państwa subwencję ogólną oraz subwencję drogową.

”

;

3)

art. 12 otrzymuje brzmienie

„

Art. 12.

1.

Łączną kwotę subwencji ogólnej dla gmin ustala się jako sumę nie mniejszą niż 7,5%

planowanych dochodów budżetu państwa oraz kwot wpłat gmin, ustalonych według zasad

określonych w art. 15a.

2.

Kwotę subwencji drogowej ustala się w wysokości nie mniejszej niż 6,66% planowanych

w ustawie budżetowej wpływów z podatku akcyzowego od paliw silnikowych.

”

;

4)

po art. 12a dodaje się art. 12b w brzmieniu

„

Art. 12b.

Subwencję, o której mowa w art. 12 ust. 2, Minister Finansów przekazuje gminom w dwóch

ratach w terminach do dnia 31 maja i 31 października każdego roku.

”

;

5)

w art. 15b w ust. 1 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

rocznej kwocie subwencji drogowej przyjętej do projektu ustawy budżetowej w terminie

do dnia 31 października roku poprzedzającego rok budżetowy,

”

;

6)

po art. 27e dodaje się art. 27f w brzmieniu

„

Art. 27f.

1.

Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, w porozumieniu ze stroną samorządową

Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego, zasady i tryb przyznawania gminom

subwencji drogowej, o której mowa w art. 12 ust. 2.

2.

Wysokość subwencji, o której mowa w ust. 1, dla każdej gminy w 1998 r. nie może być

niższa od utraconej kwoty dochodu z tytułu częściowej likwidacji podatku od środków

transportowych z roku 1997, zwaloryzowanej wskaźnikiem, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych

(Dz. U. Nr 9, poz. 31 i Nr 101, poz. 444, z 1992 r. Nr 21, poz. 86, z 1994 r. Nr 123, poz. 600, z 1996 r. Nr 91, poz. 409 i Nr 149, poz. 704 oraz z 1997 r. Nr 5, poz. 24 i Nr 107, poz. 689, Nr 121, poz. 770 i Nr 123, poz. 780).

”

Rada gminy określa, w drodze uchwały, wysokość stawek podatku od środków transportowych,

z tym że roczna stawka podatku od jednego środka transportowego nie może przekroczyć

1)

od samochodu ciężarowego o ładowności powyżej 12 ton oraz ciągnika siodłowego i balastowego

- 1 500 zł,

2)

od samochodu ciężarowego o ładowności od 2 ton do 12 ton, przyczepy i naczepy o ładowności

powyżej 5 ton oraz autobusu - 1 159,87 zł.

W ustawie z dnia 24 listopada 1995 r. o zmianie zakresu działania niektórych miast oraz

o miejskich strefach usług publicznych

(Dz. U. z 1997 r. Nr 36, poz. 224) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Gminy, o których mowa w art. 1 pkt 1 i 2, przejmują od wojewodów, do prowadzenia jako

zadania własne, zadania określone w art. 2 ust. 3 pkt 1 lit. b) i pkt 2 lit. b) ustawy

z dnia 29 sierpnia 1997 r. o finansowaniu dróg publicznych (Dz. U. Nr 123, poz. 780),

a także w art. 22 ust. 1 pkt 1 i w art. 40 ust. 1, 2 i 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach

publicznych

(Dz. U. Nr 14, poz. 60, z 1988 r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1991 r. Nr 75, poz. 332, z 1993 r. Nr 47, poz. 212, z 1994 r. Nr 127, poz. 627 oraz z 1997 r. Nr 6, poz. 31, Nr 80, poz. 497, Nr 106, poz. 677 i Nr 123, poz. 780).

”

;

2)

w art. 5

a)

w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

art. 2 ust. 3 pkt 1 lit. a) i pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o finansowaniu

dróg publicznych (Dz. U. Nr 123, poz. 780),

”

b)

w ust. 2 skreśla się wyrazy „i 3”.

Każda gmina otrzymuje z budżetu państwa subwencję ogólną oraz subwencję drogową.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., z wyjątkiem wchodzących w życie

z dniem ogłoszenia

1)

art. 3, art. 4 i art. 9, które mają zastosowanie do projektów ustaw budżetowych począwszy

od projektu na 1998 r.,

2)

art. 7 pkt 3 i 5, które stosuje się do wydania aktów wykonawczych do ustawy, o której

mowa w art. 7.

1.

Łączną kwotę subwencji ogólnej dla gmin ustala się jako sumę nie mniejszą niż 7,5%

planowanych dochodów budżetu państwa oraz kwot wpłat gmin, ustalonych według zasad

określonych w art. 15a.

2.

Kwotę subwencji drogowej ustala się w wysokości nie mniejszej niż 6,66% planowanych

w ustawie budżetowej wpływów z podatku akcyzowego od paliw silnikowych.

Subwencję, o której mowa w art. 12 ust. 2, Minister Finansów przekazuje gminom w dwóch

ratach w terminach do dnia 31 maja i 31 października każdego roku.

1.

Podmioty prowadzące działalność gospodarczą są obowiązane do udziału w kosztach budowy,

modernizacji oraz utrzymania dróg, jeżeli użytkowanie tych dróg jest związane bezpośrednio

z potrzebami tych podmiotów.

2.

Udział podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w kosztach utrzymania dróg następuje

w wypadku, gdy obciążenie ruchem drogowym, wywołanym działalnością tego podmiotu,

przekracza 20% ogólnego obciążenia drogi.

3.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady udziału podmiotów

prowadzących działalność gospodarczą w kosztach, o których mowa w ust. 1 i 2.

1.

Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, w porozumieniu ze stroną samorządową

Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego, zasady i tryb przyznawania gminom

subwencji drogowej, o której mowa w art. 12 ust. 2.

2.

Wysokość subwencji, o której mowa w ust. 1, dla każdej gminy w 1998 r. nie może być

niższa od utraconej kwoty dochodu z tytułu częściowej likwidacji podatku od środków

transportowych z roku 1997, zwaloryzowanej wskaźnikiem, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych

(Dz. U. Nr 9, poz. 31 i Nr 101, poz. 444, z 1992 r. Nr 21, poz. 86, z 1994 r. Nr 123, poz. 600, z 1996 r. Nr 91, poz. 409 i Nr 149, poz. 704 oraz z 1997 r. Nr 5, poz. 24 i Nr 107, poz. 689, Nr 121, poz. 770 i Nr 123, poz. 780).