Rozporządzenie Ministra Kultury i Sztuki z dnia 26 sierpnia 1997 r. w sprawie zasad i sposobu ewidencjonowania dóbr kultury w muzeach.

§ 2. Przekazywa ni e dóbr kultury do zbiorów muzealnych dokumentuje się protokołem przyjęcia, potwierdzającym

wolę

przekazania~przejęcia

przez

przedstawicieli stron.

5. Dopuszczal ne jest utworzenie księgi inwentarzowej z wydrukÓW komputerowych pod waru nkiem

umieszczenia w niej danych wymaganych w my śl

ust. 1.

6. Komisyjna kontrola zgod no ści zapisów dokumentacji ewidencyjnej ze stanem faktycznym zbiorów

powinna odbywa ć s ię co pięć lat. Podmiot , o którym

mowa wart. 5 ust. l ustawy o muzeach, może przed łu ­

żyĆ ten okres do 10 lat.

§ 4. 1. W za le żności od wielkości i specyfiki zbiorów

muzeum zakłada się oddzielne księgi inwentarzowe albo dla osobnych rodza jów muzealiów, albo według

kryteriów tworzywa. Każdej księdze inwentarzowej nadaje się symbol literowy.

2. Współczesnych kopii zabytków rzemiosła artystycznego, r zeżby, mala rstwa, grafiki, które wchodzą

w skład wyposażen ia wnętrz pałacowych lub służą celom wystawowym, nie wpisuje się do księgi inwentarzowej. Przedmioty te ewidencjonuje się na zasadach

ogólnych ; dotyczy to rów n ież obiektów nie zakwalifikowanych przez dyrektora muzeum - ze wzg l ęd u na specyfikę danej dyscypliny do wpisu do inwentarza

muzealiów.

3. Wpisu dobra kultury do księgi inwenta rzowej należy dokonać w ciągu 30 dni od dnia objęcia w posia-

§ 3. 1. Zapis w księdze inwentarzowej i księdze depozytów zawiera możliwe do ustalenia, następujące

dane identyfikacyjne: określenie autorstwa lub wytwórcy, pochodzenia, wartości w dniu nabycia, czasu

i m iejsca powstania, tworzywa, techniki wykonania,

wymiarów, ewentualnie wag i oraz określenie cech chara kterystycznych. W razie braku danych identyfikacyj nych wpisuje się w odpowied niej rubryce księgi wyrazy "n ie znane".

danie.

2. Księgi, o których mowa w ust. l , powinny posiadać ponumerowane i przesznurowane karty, a końce

sznurów opieczętowane; liczbę kart stwierdza dyrektor

muzeum, umieszczając na okładce stosowną klauzulę

i podpis.

ców, nagrań oraz dublety grafik i plakatów, ozn acza się

podając numer księgi inwentarzowej łamany przez kolejną liczbę oznaczającą składnik tego zes połu.

§ 5.1. Każde dobro kultury wpisuje się do księgi inwe ntarzowej pod o drębnym numerem.

2. Zapis powinien zawierać dane identyfikacyjne

określone w § 3 ust. 1.

3. Zespół przedmiotów, który stanowi integralną

całość, taki jak: teka, szkicownik, komplet mebli, sztuć­

3. W przypadku likwidacji mu zeu m, karty ewidencyj ne, księgę inwentarzową muzealiów i księgę depozytów wraz z dokumentami dotyczącymi nabycia muzealiów przekazuje się do wła ściwego archiwu m pań ­

stwowego.

§ 6.1. Muzealium wp isane do k sięg i inwentarzowej

otrzym uje zawsze, gdy to jest możliwe, nieusuwalne

oznakowanie, składające się z oznaczenia właściciela

i numeru z księg i inwentarzowej. Wcześniejszych oznakowań uwidocznionych na muzealium nie wolno usuwać, należy je przekreślać w sposób umożliwiający odczytanie.

4. Zapisy do dokumentacji ewidencyjnej wymienionej w § 1 ust. 2 dokonywane są w sposób trwały i czytelny. Niedopuszczalne jest jakiekolwiek zacieranie treści dokonywanych zapisów. Koniecznych poprawek

dokonuje s i ę czerwonym atramentem i potwierdza

podpisem upoważnionej osoby.

2. Oznakowa nia dokonuje się techniką zapewniają­

jego trwa łość , bezpośrednio na przedmiocie,

w miejscu najmniej widocznym, nie naruszającym wizualnego kształtu muzealiu m. W szczególnych przypadkach oznakowanie może być przymocowane

w sposób możliwie trwały do muzea li um.

cą

-

§ 7. 1. Dla każdego dobra kultury pozyskiwanego

przez muze um zakłada się kartę ewidencyjną zawierającą dane identyfikacyjne określone w § 3 ust. l , informację o mi ejscu przechowywania i dokumentację wizualną oraz informację o wa rtości obiektu w dniu sporządzenia karty. Kopię karty otrzymuje podmiot przekazujący dobro kultury do muzeum.

2. Rodzaje kart ewidencyjnych, sposób ich wype ł ­

niania, a także prowadzen ia innych rejestrów pomocniczych określa dyrektor muzeum.

3. Dyrektor muzeum może wprowadzić inne rodzaje ewidencji i ustalić zasady ich prowadzenia .

4. W karcie ewidencyjnej dokumentuje się także

sposób oznakowania muzealium zgodn ie z § 6 oraz

wszelkie przemieszczenia muzealium .

§ 8. 1. Muzealia ud ostępnione poza siedzibę mu zeum muszą po s iada ć dokumentację wizualną, a ponadto pisemną zgodę dyrektora muze um na udo stęp­

nienie. Dyrektor muzeum udziela zgody po wysłuc h a­

niu opin ii merytorycznego pracownika muzeum spraw ującego pieczę nad obiektem oraz konserwatora

zbiorów.

Poz. 656 i 657

2. Wszelkie prze niesienia muzea liów poza siedzibę

muzeum dokumentuje protokół. Protokół musi zawierać

1) opis muzea lium,

2) datę sporządzenia,

3) okreś l en i e przyczyny przeniesienia,

4) termin planowego zwrotu.

§ 9. 1. Sk r eślenie muzealium z księgi inwentarzowej muzeum państwowego lub komunalnego nastę ­

puje na zasadach i w trybie określonych wa rt. 23 i 24

ustawy o muzeach .

2. Skreślenia z inwenta rza muzea liów utraconych

na skutek kradzieży lub zag i nięcia nie dokonuje się

wcześn i ej niż po upływie 3 lat od daty prawomocnego

zakończenia postępowania karnego.

§ 10. Dotychczasowe księgi wpływów, kartoteki

magazynowe, księgi inwentarzowe, katalogi naukowe,

księgi depozytów oraz księgi ruchów zac h ow ują waż­

ność.

§ 11 . Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem

ogłoszen i a.

M inister Kultury i Sztuki; Z. Podkański

657

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OCHRONY ŚRODOWISKA, ZASOBÓW NATURALNYCH I LEŚNICTWA

z dnia 26 sierpnia 1997 r.

w sprawie uprawnień do wykonywania polowania.

Na podstawie art. 43 ust. 2 ustawy z dnia 13 paż­

dziernika 1995 r. - Prawo łowieckie (Dz. U. Nr 147,

poz. 713 oraz z 1997 r. Nr 14, poz. 72, Nr 60, poz. 369

i Nr 80, poz. 491) zarządza się, co następuje

§ 1. Rozporządzenie ok r eśla

1) szczegółowe zasady uzyskiwania uprawnień do

wykonywania polowania,

2) tryb zawieszania i cofania uprawnień do wykonywania polowania,

3) szczegółowe zasady powoływania komisji egzam inacyjnej,

4) zakres i tryb przeprowadzania egzamin u,

5) wzór dokumentu stwierdzającego posiadanie odpowiednich kwa lifikacji i wynikających z nich

uprawnień.

§ 2. 1. Uprawnienia do wykonywania polowania

może uzyskać osoba, która;

1) posiada obywatelstwo polskie,

2) odbyła roczny staż w kole łowieck im lub oś rodku

hodowli zwierzyny oraz otrzymała opinię z odbytego staż u ,

3) nie była skazana za przestęp stwo określone w praw ie łowieckim.

2. Uprawnienia do wykonywa nia polowania może

także uzyskać osoba nie będąca obywatelem polskim,

posiadająca prawo stałego pobytu w Rzeczypospolitej

Polskiej i spełnia j ąca wymagania określone w ust. 1

pkt2i3.

3. Z odbycia stażu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2,

zwoln iona jest osoba posiadająca ś r ednie lu b wyższe

wykształcenie z zakres u leśnictwa oraz średnie roln icze

ze specjalizacją w za kresie gospodarki łowieck i ej.

§ 3. 1. Uprawnienia do wykonywa ni a polowania

podlegają zawieszeniu

na okres jednego roku w pnypad ku ukarania na podstawie art. 51 ust. 1 ustawy z dnia

13 października 1995 r. - Prawo ł owieckie (Dz. U. Nr 147,

poz. 713 oraz z 1997 r. Nr 14, poz. 72, Nr 60, poz. 369

i Nr 80, poz. 491 ), zwa nej dalej "Prawem łowieckim" .

2. Uprawnienia do wykonywania polowania pod lew przypadku skazan ia na podstawie

art. 52 lu b art. 53 Pra wa łowieckiego.

gają cofnięciu

§ 4. 1. Komisję egzaminacyjną powołuje s i ę w sześcioosobowym składzie spośród

osób posiadających

uprawnienia do wykonywania polowania.

2. W skł ad komisji egzaminacyjnej wc h odzą

1) trzej przedstawiciele Polskiego Związku Łowieckie ­

go,

-

3241 -

Poz. 656

656

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA KULTURY I SZTUKI

z dnia 26 sierpnia 1997 r.

w sprawie zasad i sposobu ewidencjonowania dóbr kultury w muzeach.

Na podstawi e art. 2 1 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach (Dz. U. z 1997 r. Nr 5, poz. 24)

zarządza się, co następuje

§ l . 1. Wszystkie dobra kultury przechowywane

w muzeach są ewidencjonowane, a dokumentacja

ewidencyjna powinna być zgodna ze stanem faktycznym.

2. Ewidencjonowanie polega na zapisie pozwalają­

cym zidentyfikować każde ze znajdu j ących się w m uzeum dóbr kultury, dokonanym odpowiednio w nastę ­

pującej dokumentacji ewidencyjnej

1) karcie ewidencyjnej,

2) inwentarzu muzeali ów, prowadzonym w formie

księgi inwentarzowej,

3) księdze depozytów,

4) dokumentacji wykopalisk archeologicznych

nych badań terenowych.

I

in-

3. Karta ewidencyjna jest d ru kiem ścisłego zarachowania.