Ustawa z dnia 26 czerwca 1997 r. o wyższych szkołach zawodowych.

1.

Ustawę stosuje się do państwowych wyższych szkół zawodowych.

2.

Ustawę stosuje się do niepaństwowych wyższych szkół zawodowych, jeżeli jej przepisy

lub przepisy innych ustaw nie stanowią inaczej.

3.

Ustawy nie stosuje się do wyższych szkół oficerskich, chyba że przepisy o wyższych

szkołach oficerskich stanowią inaczej.

4.

Ustawy nie stosuje się do wyższych seminariów teologicznych lub duchownych działających

na podstawie przepisów innych ustaw.

1.

Państwowe i niepaństwowe wyższe szkoły zawodowe, zwane dalej „uczelniami zawodowymi”,

stanowią część systemu szkolnictwa wyższego.

2.

Ilekroć w ustawie jest mowa o uczelni zawodowej bez bliższego określenia, należy przez

to rozumieć państwową i niepaństwową uczelnię zawodową.

1.

Do podstawowych zadań uczelni zawodowej należy

1)

kształcenie studentów w zakresie kierunków i (lub) specjalności zawodowych oraz przygotowanie

ich do wykonywania zawodu,

2)

kształcenie w celu uzupełnienia specjalistycznej wiedzy i umiejętności zawodowych,

3)

kształcenie w celu przekwalifikowania w zakresie danej specjalności zawodowej,

4)

wychowywanie studentów w duchu poszanowania praw człowieka, patriotyzmu, demokracji

i odpowiedzialności za dobro społeczeństwa, państwa i własnego warsztatu pracy.

2.

Zadaniem uczelni zawodowej jest również

1)

upowszechnianie postępu technicznego, technologicznego i ekonomicznego oraz współdziałanie

z innymi podmiotami w szerzeniu wiedzy, rozwoju kulturalnego, społecznego i gospodarczego

macierzystego regionu,

2)

dbanie o wszechstronny rozwój i zdrowie studentów.

3.

Uczelnia zawodowa może prowadzić badania oraz wdrażać nowe rozwiązania i innowacje.

1.

Wykłady w uczelni zawodowej są otwarte, jeżeli statut uczelni nie stanowi inaczej.

2.

Podstawowym systemem wyższych studiów zawodowych w uczelni zawodowej są studia dzienne.

Statut uczelni zawodowej może przewidywać prowadzenie wyższych studiów zawodowych

w systemie studiów wieczorowych i zaocznych. Uczelnia zawodowa może również prowadzić

studia podyplomowe oraz kursy specjalne.

3.

Studia prowadzone w systemie dziennym w państwowej uczelni zawodowej są bezpłatne,

z wyjątkiem zajęć dydaktycznych powtarzanych z powodu niezadowalających wyników w

nauce.

1.

Studia zawodowe obejmują okres co najmniej 6 semestrów zajęć dydaktycznych i co najmniej

15 tygodni praktyki.

2.

Senat uczelni może określić warunki zwalniania studenta studiów zaocznych z obowiązku

odbycia praktyki, jeżeli student pracuje zawodowo zgodnie z kierunkiem i (lub) specjalnością

zawodowego kształcenia.

3.

Plan studiów dziennych w uczelni zawodowej przewiduje co najmniej 2200 godzin zajęć

dydaktycznych. Plan studiów wieczorowych i zaocznych przewiduje nie mniej niż 80%

godzin zajęć dydaktycznych planowanych dla studiów dziennych. Plan dla studiów wieczorowych

i zaocznych obejmuje ten sam zakres treści programowych jak plan studiów dziennych.

4.

Uczelnia zawodowa prowadzi dokumentację przebiegu studiów, zgodnie z zasadami obowiązującymi

w uczelniach działających na podstawie ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. Nr 65, poz. 385, z 1991 r. Nr 104, poz. 450, z 1992 r. Nr 54, poz. 254 i Nr 63, poz. 314, z 1994 r. Nr 1, poz. 3, Nr 43, poz. 163, Nr 105, poz. 509 i Nr 121, poz. 591, z 1996 r. Nr 5, poz. 34 i Nr 24, poz. 110 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153), zwanej dalej „ustawą o szkolnictwie wyższym”.

1.

Uczelnia zawodowa ma prawo nadawania absolwentom tytułu zawodowego licencjata lub

inżyniera.

2.

Minister Edukacji Narodowej może określić, w drodze rozporządzenia, inne niż wymienione

w ust. 1 rodzaje tytułów zawodowych.

1.

Nauczyciele akademiccy uczelni zawodowej, studenci i pracownicy nie będący nauczycielami

akademickimi tworzą samorządną społeczność uczelni zawodowej.

2.

Społeczność uczelni zawodowej uczestniczy w zarządzaniu uczelnią poprzez wybieralne

organy kolegialne i jednoosobowe. W organach kolegialnych reprezentowane są grupy

społeczności uczelni zawodowej, o których mowa w ust. 1.

3.

Przepis ust. 2 nie narusza uprawnień związków zawodowych wynikających z innych ustaw.

4.

Organy państwowe lub organy samorządu terytorialnego mogą podejmować decyzje dotyczące

uczelni zawodowej tylko w przypadkach przewidzianych w ustawach.

Uczelnie zawodowe współdziałają z uczelniami funkcjonującymi na podstawie ustawy o

szkolnictwie wyższym, w szczególności poprzez zawieranie umów dotyczących zapewnienia

wysokiego poziomu kształcenia w zakresie przedmiotów podstawowych oraz rozwoju naukowego

pracowników.

Uczelnia zawodowa ma osobowość prawną.

1.

Państwową uczelnię zawodową tworzy, znosi i łączy oraz określa jej nazwę, siedzibę,

kierunki i (lub) specjalności zawodowe Rada Ministrów w drodze rozporządzenia.

2.

Utworzenie, zniesienie i łączenie państwowej uczelni zawodowej następuje na wniosek

Ministra Edukacji Narodowej zaopiniowany przez Radę Główną Szkolnictwa Wyższego i

Komisję Akredytacyjną Wyższego Szkolnictwa Zawodowego.

3.

We wniosku, o którym mowa w ust. 2, wskazuje się środki majątkowe niezbędne do wykonywania

przez uczelnię jej zadań.

4.

Przekształcenia państwowej uczelni zawodowej dokonuje Minister Edukacji Narodowej

w drodze rozporządzenia.

5.

Przez łączenie państwowych uczelni zawodowych rozumie się również włączenie uczelni

zawodowej do innej państwowej uczelni zawodowej, natomiast przez przekształcenie rozumie

się zmianę kierunku i (lub) specjalności kształcenia oraz zmianę nazwy uczelni.

1.

Niepaństwową uczelnię zawodową może założyć osoba fizyczna lub osoba prawna, zwana

dalej „założycielem”, na podstawie zezwolenia udzielonego przez Ministra Edukacji

Narodowej, po zasięgnięciu opinii Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego oraz Komisji Akredytacyjnej

Wyższego Szkolnictwa Zawodowego.

2.

Zasięgnięcia opinii, o której mowa w ust. 1, wymaga również odmowa udzielenia zezwolenia,

zawieszenie działalności uczelni oraz cofnięcie zezwolenia na założenie niepaństwowej

uczelni zawodowej.

3.

W zezwoleniu na założenie niepaństwowej uczelni zawodowej określa się w szczególności

założyciela, wielkość środków finansowych i majątkowych, które zostaną przekazane

na własność uczelni zawodowej, jej nazwę, siedzibę, kierunki i (lub) specjalności

zawodowe oraz termin ważności zezwolenia.

4.

Minister Edukacji Narodowej określa, w drodze rozporządzenia, zakres danych i informacji

objętych wnioskiem o wydanie zezwolenia na utworzenie niepaństwowej uczelni zawodowej.

1.

Oświadczenie woli o założeniu niepaństwowej uczelni zawodowej, zwane dalej „aktem

założycielskim”, składa się w formie aktu notarialnego. W akcie założycielskim określa

się założyciela uczelni zawodowej, jej nazwę, siedzibę, kierunki i (lub) specjalności

zawodowe, środki majątkowe, zgodnie z zezwoleniem określonym w art. 11, oraz źródła

i sposób finansowania uczelni.

2.

Niepaństwowa uczelnia zawodowa uzyskuje osobowość prawną z chwilą wpisu do rejestru

uczelni, prowadzonego przez Ministra Edukacji Narodowej, na zasadach określonych w

ustawie o szkolnictwie wyższym.

3.

Środki finansowe i majątkowe, o których mowa w art. 11 ust. 3, założyciel przekazuje

na własność tworzonej uczelni w terminie nie dłuższym niż jeden miesiąc od dnia wpisania

do rejestru. W przypadku niedotrzymania tego terminu Minister Edukacji Narodowej cofa

zezwolenie i wykreśla uczelnię z rejestru.

4.

Minister Edukacji Narodowej odmawia wpisu do rejestru niepaństwowej uczelni zawodowej,

jeżeli akt założycielski lub statut nadany przez założyciela jest niezgodny z przepisami

ustawowymi lub z zezwoleniem, o którym mowa w art. 11.

Przepisy art. 11 i 12 stosuje się odpowiednio przy przekształcaniu, dzieleniu lub

łączeniu niepaństwowej uczelni zawodowej z inną uczelnią niepaństwową.

Udzielenie, odmowa udzielenia zezwolenia na utworzenie, połączenie lub przekształcenie

niepaństwowej uczelni zawodowej, cofnięcie zezwolenia, zatwierdzenie i odmowa zatwierdzenia

jej statutu, wpis, odmowa wpisu do rejestru, wykreślenie z rejestru oraz zawieszenie

działalności niepaństwowej uczelni zawodowej następują w drodze decyzji administracyjnej.

1.

Szczegółowy ustrój uczelni zawodowej oraz inne sprawy dotyczące jej funkcjonowania,

nie uregulowane w ustawie, określa statut uczelni.

2.

Statut uczelni zawodowej oraz zmiany w statucie zatwierdza Minister Edukacji Narodowej.

1.

Statut państwowej uczelni zawodowej uchwalają na wspólnym posiedzeniu senat i konwent

większością co najmniej 2/3 ważnie oddanych głosów ich statutowych składów.

2.

Statut nowo utworzonej państwowej uczelni zawodowej nadaje, na okres jednego roku,

Minister Edukacji Narodowej po zasięgnięciu opinii Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego

oraz Komisji Akredytacyjnej Wyższego Szkolnictwa Zawodowego.

1.

Statut niepaństwowej uczelni zawodowej nadaje założyciel lub jej kolegialny organ

wskazany w statucie.

2.

Statut niepaństwowej uczelni zawodowej określa zakres uprawnień założyciela, sposób

likwidacji uczelni oraz sposób wykonywania funkcji założyciela w przypadku jego śmierci,

a jeżeli założycielem jest osoba prawna - jej likwidacji.

3.

Pierwszy statut niepaństwowej uczelni zawodowej, na okres jednego roku, nadaje jej

założyciel.

Założyciel niepaństwowej uczelni zawodowej może podejmować decyzje dotyczące uczelni

tylko w przypadkach przewidzianych w jej statucie.

1.

Pierwszego rektora nowo utworzonej państwowej uczelni zawodowej powołuje, na okres

jednego roku, Minister Edukacji Narodowej.

2.

Pierwszego rektora niepaństwowej uczelni zawodowej powołuje, na okres jednego roku,

jej założyciel.

Mienie uczelni zawodowej obejmuje własność i inne prawa majątkowe.

1.

Grunty stanowiące własność Skarbu Państwa oddaje się państwowej uczelni zawodowej

w użytkowanie wieczyste.

2.

Państwowa uczelnia zawodowa jest zwolniona z opłat z tytułu użytkowania wieczystego

gruntów, o których mowa w ust. 1, z wyjątkiem opłat określonych w przepisach o gospodarowaniu

nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa.

3.

W przypadku zniesienia państwowej uczelni zawodowej jej majątek, po zaspokojeniu wierzytelności,

staje się własnością Skarbu Państwa. Przeznaczenie tego majątku określa akt o zniesieniu

uczelni.

1.

Uczelnia zawodowa może uzyskiwać środki finansowe z

1)

budżetu państwa,

2)

budżetu gminy lub związków gmin,

3)

czesnego,

4)

darowizn, zapisów, spadków oraz ofiarności publicznej, także pochodzenia zagranicznego.

2.

Przepis ust. 1 pkt 3 nie dotyczy państwowej uczelni zawodowej.

3.

Uczelnia zawodowa może uzyskiwać środki finansowe także z innych tytułów, w tym w

szczególności z

1)

opłat za zajęcia dydaktyczne,

2)

wydzielonej działalności gospodarczej, jeżeli jej statut przewiduje prowadzenie takiej

działalności,

3)

udziałów w działalności podmiotów gospodarczych,

4)

odpłatnej działalności badawczej i doradczej.

4.

Nie wykorzystane w danym roku środki finansowe pozostają w dyspozycji uczelni zawodowej.

1.

Państwowa uczelnia zawodowa otrzymuje z budżetu państwa dotacje na

1)

finansowanie lub dofinansowanie działalności dydaktycznej,

2)

pomoc materialną dla studentów,

3)

finansowanie lub dofinansowanie inwestycji.

2.

Uczelnia zawodowa może otrzymać środki na prowadzenie prac badawczych na podstawie

odrębnych przepisów.

1.

Przepis art. 23 ust. 1 może być stosowany odpowiednio do niepaństwowej uczelni zawodowej.

Wielkość i przeznaczenie dotacji określa Minister Edukacji Narodowej po zasięgnięciu

opinii Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego.

2.

Decyzje o przyznaniu dotacji, o której mowa w ust. 1, publikowane są w Dzienniku Urzędowym

Ministerstwa Edukacji Narodowej.

Uczelnia zawodowa może utworzyć, ze środków pochodzących z innych źródeł niż określone

w art. 23 i 24, własny fundusz stypendialny dla pracowników i studentów. Stypendia

z tego funduszu są przyznawane na zasadach określonych w statucie.

1.

Państwowa uczelnia zawodowa prowadzi gospodarkę finansową na zasadach określonych

dla uczelni funkcjonujących na podstawie ustawy o szkolnictwie wyższym.

2.

Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, szczególne zasady gospodarki

finansowej państwowych uczelni zawodowych.

1.

Minister Edukacji Narodowej sprawuje nadzór nad państwową uczelnią zawodową w zakresie

zgodności działania jej organów z przepisami ustawowymi i statutem oraz może żądać

od tych organów informacji i wyjaśnień.

2.

Minister Edukacji Narodowej w ciągu miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o podjęciu

przez organ kolegialny lub rektora odpowiednio uchwały lub decyzji niezgodnej z przepisami

ustawowymi lub statutem państwowej uczelni zawodowej podejmuje decyzję o ich uchyleniu.

3.

Minister Edukacji Narodowej, po zasięgnięciu opinii Komisji Akredytacyjnej Wyższego

Szkolnictwa Zawodowego, senatu lub innego organu kolegialnego wskazanego w statucie

państwowej uczelni zawodowej oraz rektora, może nałożyć na nią, w drodze decyzji administracyjnej,

obowiązek realizacji określonego zadania w dziedzinie kształcenia, zapewniając odpowiednie

środki na jego realizację.

4.

Jeżeli niepaństwowa uczelnia zawodowa prowadzi działalność niezgodną z przepisami

ustawowymi, statutem lub zezwoleniem, Minister Edukacji Narodowej wzywa uczelnię do

usunięcia tych niezgodności w oznaczonym terminie, a w razie ich nieusunięcia może

zawiesić jej działalność lub cofnąć zezwolenie na jej prowadzenie.

5.

Prezes Rady Ministrów może przekazać, w drodze rozporządzenia, uprawnienia Ministra

Edukacji Narodowej, o których mowa w ust. 1-3, odnoszące się do określonej państwowej

uczelni zawodowej, innemu ministrowi, na wspólny wniosek tych ministrów.

6.

Wniosek o przekazanie i cofnięcie uprawnień, o których mowa w ust. 5, wymaga opinii

Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego i Komisji Akredytacyjnej Wyższego Szkolnictwa Zawodowego.

Państwowa uczelnia zawodowa, w terminie jednego miesiąca po zakończeniu roku akademickiego,

przedstawia Ministrowi Edukacji Narodowej oraz ministrowi, któremu przekazano uprawnienia

na podstawie art. 27 ust. 5, roczne sprawozdanie ze swojej działalności wraz z informacją

o stanie i strukturze zatrudnienia oraz o

1)

uchwaleniu lub zmianie regulaminu studiów,

2)

zmianach w obowiązujących planach studiów na prowadzonych przez uczelnię kierunkach

i (lub) specjalnościach zawodowych,

3)

zasadach i trybie przyjmowania kandydatów na studia.

1.

Tworzy się Komisję Akredytacyjną Wyższego Szkolnictwa Zawodowego, zwaną dalej „Komisją”.

2.

Komisja na wniosek Ministra Edukacji Narodowej lub z własnej inicjatywy

1)

określa warunki, jakim powinna odpowiadać uczelnia zawodowa, aby utworzyć i prowadzić

kierunek i (lub) specjalność zawodową,

2)

określa wymagania kadrowe niezbędne do prowadzenia kierunku i (lub) specjalności zawodowej,

3)

ocenia programy nauczania oraz spełnianie przez uczelnię zawodową warunków określonych

w pkt 1 i 2 oraz przedstawia Ministrowi Edukacji Narodowej opinie w sprawie prowadzenia

przez uczelnię zawodową danego kierunku i (lub) specjalności zawodowej,

4)

ocenia jakość kształcenia,

5)

określa, w porozumieniu z Radą Główną Szkolnictwa Wyższego, zakres umów i innych form

współdziałania uczelni zawodowych z uczelniami funkcjonującymi na podstawie ustawy

o szkolnictwie wyższym,

6)

opiniuje, w porozumieniu z Radą Główną Szkolnictwa Wyższego, kryteria przyznawania

uczelniom zawodowym dotacji i innych środków z budżetu państwa,

7)

opiniuje projekty aktów normatywnych dotyczących uczelni zawodowych.

3.

Minister Edukacji Narodowej zapewnia obsługę administracyjną oraz środki finansowe

niezbędne do realizacji zadań Komisji.

1.

Kadencja Komisji trwa cztery lata.

2.

Członkowie Komisji są powoływani w 2/3 spośród osób zatrudnionych na stanowiskach

profesorów w uczelniach funkcjonujących na podstawie ustawy o szkolnictwie wyższym,

profesorów państwowych i niepaństwowych uczelni zawodowych oraz w 1/3 spośród przedstawicieli

stowarzyszeń naukowych, zawodowych, twórczych i organizacji pracodawców.

3.

Minister Edukacji Narodowej w porozumieniu z Radą Główną Szkolnictwa Wyższego określa,

w drodze zarządzenia, skład Komisji, liczbę jej członków oraz tryb ich powoływania

i odwoływania.

1.

Organami kolegialnymi państwowej uczelni zawodowej są konwent i senat.

2.

Organem jednoosobowym państwowej uczelni zawodowej jest rektor.

1.

W skład konwentu wchodzą

1)

przedstawiciele organów państwowych,

2)

przedstawiciele organów samorządu terytorialnego i zawodowego,

3)

przedstawiciele instytucji i stowarzyszeń naukowych, zawodowych oraz twórczych,

4)

przedstawiciele organizacji pracodawców,

5)

przedstawiciele uczelni, z którymi uczelnia zawodowa współdziała,

6)

rektor.

7)

kanclerz,

8)

prorektor lub prorektorzy.

2.

W posiedzeniach konwentu biorą udział z głosem doradczym przedstawiciele nauczycieli

akademickich, samorządu studenckiego i związków zawodowych, działających w uczelni,

po jednym z każdego związku.

3.

Pracami konwentu kieruje przewodniczący. Przewodniczącego wybiera konwent na swoim

posiedzeniu, w obecności co najmniej 2/3 statutowego składu. Przewodniczącym konwentu

nie może być pracownik danej państwowej uczelni zawodowej.

4.

Szczegółowy skład konwentu oraz sposób powoływania przedstawicieli wymienionych w

ust. 1 pkt 1-5 określa statut.

Do kompetencji konwentu państwowej uczelni zawodowej należy

1)

opiniowanie przedstawionych przez Senat planów działalności finansowej uczelni,

2)

zatwierdzanie, na wniosek senatu, rozmiarów kształcenia oraz kierunków i (lub) specjalności

zawodowych,

3)

opiniowanie przedstawionych przez senat kandydatów na rektora i kanclerza,

4)

wyrażanie opinii w sprawie odwołania rektora, prorektora i kanclerza,

5)

wyrażanie zgody na zawieranie umów o współpracy z przedsiębiorstwami krajowymi i zagranicznymi

oraz innymi podmiotami gospodarczymi,

6)

wyrażanie zgody w sprawach dotyczących mienia i gospodarki państwowej uczelni zawodowej,

przekraczających zakres zwykłego zarządu,

7)

opiniowanie spraw dotyczących

a)

nabycia lub zbycia przez państwową uczelnią zawodową mienia o wartości określonej

w statucie,

b)

przyjęcia darowizny, spadku lub zapisu o wartości określonej w statucie,

c)

przystąpienia do spółki lub innej organizacji gospodarczej oraz utworzenia fundacji.

1.

W skład senatu wchodzą

1)

rektor jako przewodniczący,

2)

przedstawiciele rektora uczelni, z którą państwowa uczelnia zawodowa współdziała,

3)

prorektor lub prorektorzy,

4)

kanclerz,

5)

kierownicy jednostek organizacyjnych,

6)

przedstawiciele nauczycieli akademickich,

7)

przedstawiciele pozostałych pracowników,

8)

przedstawiciele samorządu studenckiego.

2.

W posiedzeniach senatu uczestniczą, z głosem doradczym, przedstawiciele związków zawodowych

działających w państwowej uczelni zawodowej, po jednym z każdego związku.

3.

Rektor może zapraszać do udziału w posiedzeniach, z głosem doradczym, przedstawicieli

konwentu, kwestora, dyrektora biblioteki i inne osoby.

4.

Szczegółowy tryb powoływania przedstawicieli, o których mowa w ust. 1 pkt 6-8, oraz

ich liczbę określa statut państwowej uczelni zawodowej.

Do kompetencji senatu należy

1)

uchwalanie, po zasięgnięciu opinii konwentu, planów działalności finansowej państwowej

uczelni zawodowej,

2)

wybór i odwołanie rektora i prorektorów,

3)

powoływanie i odwoływanie kanclerza,

4)

ustalanie zasad opracowywania planów studiów i zatwierdzanie ramowych programów nauczania,

5)

opiniowanie wniosków o zatrudnianie nauczycieli akademickich,

6)

ustalanie zasad i trybu przyjmowania na studia,

7)

przedstawianie wniosków dotyczących rozmiarów kształcenia oraz kierunków i (lub) specjalności

zawodowych,

8)

ocena działalności dydaktycznej i badawczej jednostek organizacyjnych,

9)

ocena działalności rektora,

10)

podejmowanie uchwał w innych sprawach określonych w statucie lub wymagających opinii

społeczności państwowej uczelni zawodowej.

1.

Do wspólnych kompetencji konwentu i senatu należy

1)

uchwalanie statutu państwowej uczelni zawodowej,

2)

ustalanie ogólnych kierunków rozwoju i działalności państwowej uczelni zawodowej,

3)

ocenianie działalności kanclerza, z własnej inicjatywy lub na wniosek rektora albo

Ministra Edukacji Narodowej,

4)

zatwierdzanie rocznych sprawozdań rektora z działalności państwowej uczelni zawodowej.

2.

Wspólnym posiedzeniem konwentu i senatu kieruje przewodniczący konwentu.

1.

Tryb zwoływania posiedzeń i pracy organów kolegialnych państwowej uczelni zawodowej

określa jej statut.

2.

Uchwały organów kolegialnych państwowej uczelni zawodowej zapadają zwykłą większością

głosów w obecności co najmniej połowy ogólnej liczby ich członków, chyba że ustawa

lub statut określą wyższe wymagania.

1.

Rektor kieruje działalnością państwowej uczelni zawodowej i reprezentuje ją na zewnątrz.

2.

Rektor jest przełożonym wszystkich pracowników i studentów uczelni.

3.

Rektor podejmuje decyzje odnośnie funkcjonowania państwowej uczelni zawodowej nie

zastrzeżone dla innych jej organów.

4.

Rektora wybiera senat spośród osób posiadających tytuł naukowy lub stopień naukowy

i stanowisko profesora.

5.

Prorektora lub prorektorów, w liczbie określonej przez statut państwowej uczelni zawodowej,

wybiera senat spośród kandydatów przedstawionych przez rektora-elekta, posiadających

co najmniej stopień naukowy.

1.

W razie podjęcia przez senat uchwały niezgodnej z przepisami ustawowymi lub statutem

państwowej uczelni zawodowej, rektor zawiesza jej wykonanie i w terminie 14 dni zwołuje

posiedzenie senatu celem ponownego rozpatrzenia uchwały. Jeżeli senat nie zmieni albo

nie uchyli uchwały, rektor przekazuje ją Ministrowi Edukacji Narodowej albo ministrowi,

któremu przekazano uprawnienia do nadzoru w trybie art. 27 ust. 5.

2.

W razie podjęcia przez senat uchwały naruszającej w ocenie rektora ważny interes państwowej

uczelni zawodowej, rektor zawiesza jej wykonanie i w terminie 14 dni zwołuje posiedzenie

senatu w celu ponownego rozpatrzenia uchwały. Uchwała wchodzi w życie, jeżeli senat

większością co najmniej 3/4 głosów, w obecności co najmniej 2/3 swojego statutowego

składu, wypowie się za jej utrzymaniem.

Rektora i prorektora może odwołać senat po zasięgnięciu opinii konwentu. Uchwała o

odwołaniu jest podejmowana większością co najmniej 3/4 głosów, w obecności co najmniej

2/3 statutowego składu senatu.

1.

Rektor może przekazać kanclerzowi bezpośrednie zwierzchnictwo nad pracownikami nie

będącymi nauczycielami akademickimi państwowej uczelni zawodowej.

2.

Kanclerz kieruje administracją i gospodarką państwowej uczelni zawodowej, z wyjątkiem

spraw zastrzeżonych dla innych jej organów.

3.

Kanclerz w szczególności

1)

podejmuje decyzje dotyczące mienia i gospodarki państwowej uczelni zawodowej w zakresie

zwykłego zarządu,

2)

wydaje, po zaopiniowaniu przez senat, regulamin organizacyjny oraz szczegółowy wykaz

stanowisk pracowników nie będących nauczycielami akademickimi,

3)

podejmuje decyzje finansowe, za które odpowiada przed rektorem i senatem,

4)

dba o przestrzeganie prawa oraz o bezpieczeństwo i porządek na terenie państwowej

uczelni zawodowej.

4.

Kanclerz w sprawach, o których mowa w ust. 2, na podstawie upoważnienia rektora reprezentuje

państwową uczelnią zawodową na zewnątrz.

Kanclerza powołuje i odwołuje senat po zaopiniowaniu przez konwent.

1.

Kadencja organów kolegialnych i rektora państwowej uczelni zawodowej trwa cztery lata.

Kadencja rozpoczyna się 1 września w roku wyborów i kończy 31 sierpnia.

2.

Czas trwania mandatu studentów w organach kolegialnych państwowej uczelni zawodowej

określa jej statut.

3.

Statut państwowej uczelni zawodowej określa przypadki wygaśnięcia mandatu pochodzącego

w wyboru członka organów kolegialnych przed upływem kadencji oraz tryb wyborów uzupełniających.

4.

Tryb wyboru rektora państwowej uczelni zawodowej, przedstawicieli do organów kolegialnych

oraz na inne wybieralne stanowiska określa statut.

1.

Organizację uczelni zawodowej, rodzaje, warunki i tryb tworzenia, znoszenia i przekształcania

jednostek organizacyjnych uczelni określa jej statut.

2.

Państwowa uczelnia zawodowa może tworzyć jednostki międzyuczelniane i jednostki wspólne

z innymi podmiotami, w szczególności w instytucjami naukowymi, w tym również zagranicznymi.

1.

W skład państwowej uczelni zawodowej wchodzi biblioteka, która jest ogólnouczelnianą

jednostką organizacyjną o zadaniach dydaktycznych, naukowo-technicznych i usługowych.

2.

Biblioteka państwowej uczelni zawodowej działa na zasadach określonych w ustawie o

szkolnictwie wyższym.

3.

Państwowa uczelnia zawodowa posiada archiwum, które stanowi ogniwo państwowej sieci

archiwalnej.

Kwestor pełni funkcję głównego księgowego. Do obowiązków i uprawnień kwestora, jako

głównego księgowego, stosuje się odpowiednio przepisy o głównych księgowych w państwowych

jednostkach budżetowych.

Strukturę oraz zakres działania jednostek administracyjnych państwowej uczelni zawodowej

określa regulamin organizacyjny.

Przepisy art. 31-47 stosuje się odpowiednio do niepaństwowych uczelni zawodowych w

zakresie nie uregulowanym przez ich statuty.

Pracownikami państwowej uczelni zawodowej są

1)

pracownicy dydaktyczni,

2)

pracownicy inżynieryjno-techniczni,

3)

pracownicy biblioteczni oraz dokumentacji i informacji naukowo-technicznej,

4)

pozostali pracownicy.

1.

Pracownicy dydaktyczni są nauczycielami akademickimi zatrudnianymi na stanowiskach

1)

profesora,

2)

wykładowcy,

3)

asystenta.

2.

Nauczycielem akademickim może zostać osoba, która

1)

posiada pełną zdolność do czynności prawnych,

2)

nie została ukarana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo z niskich pobudek,

3)

nie została ukarana karą dyscyplinarną wymienioną w art. 127 ust. 1 pkt 5 lub 6 ustawy

o szkolnictwie wyższym,

4)

korzysta z pełni praw publicznych,

5)

posiada kwalifikacje określone w ustawie.

3.

Przepisy dotyczące nauczycieli akademickich stosuje się odpowiednio do pracowników,

o których mowa w art. 49 pkt 3, posiadających uprawnienia bibliotekarzy dyplomowanych

oraz dyplomowanych pracowników dokumentacji i informacji naukowej, zatrudnionych na

stanowiskach: starszego kustosza, starszego dokumentalisty dyplomowanego, adiunkta

bibliotecznego, adiunkta dokumentacji i informacji naukowej, asystenta bibliotecznego

oraz asystenta dokumentacji i informacji naukowej, jeżeli ustawa lub przepisy szczególne

nie stanowią inaczej.

1.

Na stanowisku profesora może być zatrudniona osoba posiadająca tytuł naukowy lub stopień

naukowy doktora habilitowanego albo stopień naukowy doktora oraz doświadczenia zawodowe

zdobyte poza szkolnictwem wyższym.

2.

Na stanowisku wykładowcy można zatrudnić osobę posiadającą stopień naukowy doktora

albo tytuł zawodowy magistra, magistra inżyniera lub równorzędny oraz doświadczenie

zawodowe zdobyte poza szkolnictwem wyższym.

3.

Na stanowisku asystenta można zatrudnić osobę posiadającą tytuł zawodowy magistra,

magistra inżyniera lub równorzędny.

4.

Doświadczenie zawodowe, jakie powinna posiadać osoba zatrudniana na stanowiskach określonych

w art. 50 ust. 1, oraz tryb postępowania kwalifikacyjnego potwierdzającego to doświadczenie

określa statut uczelni zawodowej.

1.

Nauczycielem akademickim uczelni zawodowej może być także osoba nie będąca obywatelem

polskim. Zatrudnienie tej osoby w uczelni zawodowej następuje bez konieczności uzyskania

zezwolenia i zgody organu zatrudnienia.

2.

Osobie, o której mowa w ust. 1, zatrudnionej w państwowej uczelni zawodowej, przysługują

uprawnienia przewidziane dla nauczycieli akademickich oraz prawo do świadczeń zdrowotnych

publicznych zakładów opieki zdrowotnej i inne uprawnienia przysługujące obywatelom

polskim pozostającym w stosunku pracy.

3.

Przy zatrudnianiu osoby, o której mowa w ust. 1, można odstąpić od warunków określonych

w art. 51.

Statut państwowej uczelni zawodowej może określić inne dodatkowe wymagania odnośnie

do kwalifikacji zawodowych nauczycieli akademickich.

1.

Nauczyciele akademiccy państwowej uczelni zawodowej zatrudniani są na podstawie umowy

o pracę.

2.

Stosunek pracy z nauczycielami akademickimi nawiązuje i rozwiązuje rektor na wniosek

kierownika jednostki organizacyjnej zaopiniowany przez senat państwowej uczelni zawodowej.

Rozwiązanie lub wygaśnięcie umowy o pracę z nauczycielami akademickimi następuje na

zasadach określonych w Kodeksie pracy, z tym że rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem następuje z końcem roku akademickiego.

1.

Nauczyciele akademiccy uczelni zawodowej są obowiązani

1)

kształcić studentów oraz uczestników innych form kształcenia,

2)

uczestniczyć w pracach organizacyjnych.

2.

Nauczyciele akademiccy mogą uczestniczyć w pracach badawczych uczelni zawodowej. Tryb

podejmowania tych prac określa senat.

1.

Czas pracy nauczyciela akademickiego uczelni zawodowej jest określony odpowiednio

do zakresu obowiązków, o których mowa w art. 56.

2.

Minimalny wymiar pensum dydaktycznego wynosi 240 godzin obliczeniowych rocznie, a

maksymalny 540 godzin obliczeniowych rocznie.

3.

Rodzaje zajęć dydaktycznych rozliczanych w ramach pensum i wymiar pensum dla poszczególnych

stanowisk w granicach określonych w ust. 2 ustala senat uczelni zawodowej.

1.

W szczególnych przypadkach, uzasadnionych koniecznością realizacji programu kształcenia,

nauczyciel akademicki może być obowiązany do prowadzenia zajęć dydaktycznych w godzinach

ponadwymiarowych. Liczba tych godzin nie może przekraczać 1/2 pensum.

2.

Nauczyciela akademickiego w ciąży lub wychowującego dziecko do jednego roku nie można

zatrudniać w godzinach ponadwymiarowych bez jego zgody.

1.

Wynagrodzenie nauczyciela akademickiego państwowej uczelni zawodowej składa się z

wynagrodzenia zasadniczego oraz innych składników, w tym wynagrodzenia za godziny

ponadwymiarowe.

2.

Nauczycielowi akademickiemu państwowej uczelni zawodowej przysługuje dodatek za staż

pracy w wysokości 1% wynagrodzenia zasadniczego za każdy rok pracy, wypłacany w okresach

miesięcznych, poczynając od czwartego roku pracy, z tym, że dodatek ten nie może przekroczyć

20% wynagrodzenia zasadniczego.

3.

Minister Edukacji Narodowej w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej

określa, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia zasadniczego oraz wysokość

i zasady przyznawania nauczycielom akademickim państwowej uczelni zawodowej składników

wynagrodzenia, w tym wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe.

4.

Senat państwowej uczelni zawodowej może zwiększyć wysokość wynagrodzeń ponad wysokość

ustaloną na podstawie przepisu określonego w ust. 3, jeżeli uczelnia zawodowa uzyska

na ten cel ponadplanowe środki pochodzące z innych źródeł niż wymienione w art. 23

ust. 1 pkt 1 i 2.

5.

Nauczycielowi akademickiemu państwowej uczelni zawodowej przysługuje prawo do wynagrodzenia

za czas usprawiedliwionej nieobecności w pracy.

1.

Nauczyciele akademiccy państwowej uczelni zawodowej podlegają okresowej ocenie, stosownie

do zakresu ich obowiązków.

2.

Ocena nauczyciela akademickiego dokonywana jest co najmniej raz na cztery lata albo

w każdym czasie, na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej państwowej uczelni

zawodowej lub zainteresowanego swoją oceną pracownika.

3.

Kryteria oceny, o której mowa w ust. 2, oraz tryb jej przeprowadzania określa statut

państwowej uczelni zawodowej.

Nauczyciel akademicki państwowej uczelni zawodowej ma prawo do urlopu wypoczynkowego,

płatnego urlopu dla poratowania zdrowia, urlopu z tytułu przygotowywania rozprawy

doktorskiej lub habilitacyjnej, prawo do podyplomowego doskonalenia się oraz innych

form kształcenia zawodowego i praktycznego na koszt uczelni, na zasadach określonych

dla nauczycieli akademickich w ustawie o szkolnictwie wyższym.

Nauczyciele akademiccy uczelni zawodowej mają prawo do zaopatrzenia emerytalnego na

zasadach określonych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin,

z tym że pracownikom zatrudnionym w pełnym wymiarze czasu pracy przysługują uprawnienia

wynikające z art. 112 ust. 2 i art. 113 ustawy o szkolnictwie wyższym.

Pracownicy państwowej uczelni zawodowej, nie będący nauczycielami akademickimi, zatrudniani

są na podstawie umowy o pracę przez rektora lub kanclerza stosownie do postanowień

statutu.

1.

Minister Edukacji Narodowej w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej

ustala, w drodze rozporządzenia, wykaz podstawowych stanowisk, wymagania kwalifikacyjne

oraz zasady wynagradzania pracowników nie będących nauczycielami akademickimi.

2.

Przepis art. 59 ust. 4 stosuje się odpowiednio do wynagrodzeń pracowników państwowej

uczelni zawodowej nie będących nauczycielami akademickimi.

Czas pracy pracowników nie będących nauczycielami akademickimi wynosi 40 godzin tygodniowo,

z wyjątkiem pracowników, o których mowa w art. 50 ust. 3, których czas pracy wynosi

36 godzin tygodniowo.

Do wymagań kwalifikacyjnych, zasad awansowania dyplomowanych bibliotekarzy oraz dyplomowanych

pracowników dokumentacji i informacji naukowej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące

tych pracowników zatrudnionych w uczelniach funkcjonujących na podstawie ustawy o

szkolnictwie wyższym.

Pracownicy państwowej uczelni zawodowej, na zasadach określonych dla pracowników uczelni

funkcjonujących na podstawie ustawy o szkolnictwie wyższym, mają prawo do

1)

jednorazowej odprawy z powodu przejścia na emeryturę lub rentę,

2)

nagród jubileuszowych,

3)

rocznych nagród z zakładowego funduszu nagród,

4)

nagród specjalnych,

5)

korzystania z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.

1.

W sprawach wynikających ze stosunku pracy pracownika państwowej uczelni zawodowej,

nie uregulowanych w ustawie, stosuje się Kodeks pracy.

2.

Spory o roszczenia wynikające ze stosunku pracy pracownika uczelni zawodowej rozpatrują

sądy pracy.

Statut niepaństwowej uczelni zawodowej może ustanowić inne niż określone w art. 49

i 50 ust. 1 stanowiska pracownicze oraz odmiennie uregulować prawa i obowiązki pracowników,

jednak w sposób nie naruszający przepisów prawa pracy.

Stosunek pracy z nauczycielem akademickim w niepaństwowej uczelni zawodowej nawiązuje

się w drodze umowy o pracę. Umowę o pracę zawiera i rozwiązuje, w imieniu uczelni,

organ wskazany w jej statucie.

1.

Do studiowania w uczelni zawodowej może być dopuszczona wyłącznie osoba posiadająca

świadectwo dojrzałości. Warunek ten dotyczy również osoby studiującej w charakterze

wolnego słuchacza.

2.

Zasady i tryb przyjmowania na studia określa senat i podaje do publicznej wiadomości

w sposób określony w statucie, co najmniej na dziewięć miesięcy przed rozpoczęciem

roku akademickiego. W uczelni nowo utworzonej termin ten wynosi 2 miesiące.

3.

W przypadku gdy wstęp na studia nie jest wolny, rekrutację przeprowadzają komisje

rekrutacyjne powołane przez rektora w trybie określonym przez senat.

4.

Wyniki postępowania rekrutacyjnego są jawne.

5.

Od decyzji komisji rekrutacyjnej służy odwołanie do rektora w terminie 14 dni od daty

otrzymania decyzji o nieprzyjęciu na studia. Decyzja rektora jest ostateczna.

6.

Osoby ubiegające się o przyjęcie na studia w państwowej uczelni zawodowej wnoszą opłatę

ustaloną przez rektora. Wysokość opłaty nie może przewyższać planowanych kosztów związanych

z przeprowadzeniem postępowania rekrutacyjnego.

7.

Minister Edukacji Narodowej określa, w drodze rozporządzenia, maksymalną wysokość

opłaty, o której mowa w ust. 6.

8.

Przepisy ust. 2-5 stosuje się do niepaństwowej uczelni zawodowej w zakresie nie uregulowanym

inaczej w jej statucie.

Przyjęcie w poczet studentów uczelni zawodowej następuje w chwilą immatrykulacji i

złożenia ślubowania, którego treść określa statut.

1.

Prawa i obowiązki studenta związane z tokiem studiów określa regulamin studiów.

2.

Student obowiązany jest postępować zgodnie z treścią ślubowania i regulaminem studiów.

1.

Regulamin studiów uchwala senat uczelni zawodowej co najmniej na pięć miesięcy przed

rozpoczęciem roku akademickiego. W uczelni nowo utworzonej termin ten wynosi 2 miesiące.

2.

Regulamin studiów państwowej uczelni zawodowej wchodzi w życie, po zatwierdzeniu przez

Ministra Edukacji Narodowej, z początkiem roku akademickiego.

3.

Statut niepaństwowej uczelni zawodowej może ustanowić inny niż określony w ust. 1

termin uchwalenia regulaminu studiów.

1.

Studentowi studiów dziennych państwowej uczelni zawodowej przysługuje prawo do pomocy

materialnej ze środków przeznaczonych na ten cel w budżecie państwa.

2.

Studentowi studiów dziennych niepaństwowej uczelni zawodowej może być przyznane prawo

do pomocy materialnej ze środków przeznaczonych na ten cel w budżecie państwa.

3.

Minister Edukacji Narodowej określa, w drodze rozporządzenia, wysokość pomocy, o której

mowa w ust. 1 i 2, oraz warunki, formy, tryb jej przyznawania i wypłacania.

1.

Student uczelni zawodowej uprawniony jest do korzystania ze świadczeń publicznych

zakładów opieki zdrowotnej na zasadach ustalonych dla pracowników.

2.

Niepracujący małżonek i dzieci studenta korzystają ze świadczeń publicznych zakładów

opieki zdrowotnej na zasadach ustalonych dla członków rodzin pracowników.

Studentom uczelni zawodowej przysługuje prawo do korzystania z 50% ulgi w opłatach

za przejazdy środkami komunikacji miejskiej.

1.

Absolwent uczelni zawodowej otrzymuje dyplom ukończenia studiów określonego kierunku

i (lub) specjalności zawodowej oraz tytuł zawodowy, o którym mowa w art. 6.

2.

Minister Edukacji Narodowej określa, w drodze zarządzenia, rodzaje dyplomów oraz wzory

dyplomów wydawanych przez uczelnie zawodowe.

Absolwent uczelni zawodowej może ubiegać się o przyjęcie na uzupełniające studia magisterskie.

Warunki przyjęcia na uzupełniające studia magisterskie określa senat danej uczelni

funkcjonującej na podstawie ustawy o szkolnictwie wyższym.

Decyzję o skreśleniu studenta z listy studentów, w przypadkach określonych w regulaminie

studiów, podejmuje rektor uczelni zawodowej.

Za postępowanie uchybiające godności studenta oraz za naruszenie przepisów obowiązujących

w uczelni zawodowej student ponosi odpowiedzialność przed komisjami dyscyplinarnymi

lub przed sądem koleżeńskim samorządu studenckiego.

W sprawach nie uregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio przepisy

działu V ustawy o szkolnictwie wyższym.

Studenci uczelni zawodowej tworzą samorząd studencki. Samorząd studencki działa na

podstawie regulaminu uchwalonego przez uczelniany organ samorządu studenckiego. Regulamin

wchodzi w życie po stwierdzeniu przez senat jego zgodności ze statutem uczelni zawodowej.

Samorząd studencki i organizacje studenckie działają na zasadach określonych w ustawie

o szkolnictwie wyższym.

Do decyzji podjętych przez organy uczelni zawodowej w indywidualnych sprawach studenckich,

w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu

studenckiego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Organem wyższego stopnia w sprawach, w których decyzje wydaje rektor jako organ

pierwszej instancji, jest Minister Edukacji Narodowej lub minister, któremu przekazano

uprawnienia w trybie art. 27 ust. 5.

1.

Kanclerz jest odpowiedzialny za utrzymanie porządku i bezpieczeństwa na terenie państwowej

uczelni zawodowej.

2.

Do zasad utrzymania porządku i bezpieczeństwa na terenie uczelni zawodowej stosuje

się odpowiednio przepisy działu VI ustawy o szkolnictwie wyższym.

W ustawie z dnia 31 marca 1965 r. o wyższym szkolnictwie wojskowym

(Dz. U. z 1992 r. Nr 10, poz. 40 i z 1996 r. Nr 7, poz. 44) w art. 27 w ust. 1 po wyrazach „inżyniera-dowódcy” stawia się przecinek i dodaje

wyrazy „licencjata, inżyniera”.

W ustawie z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. Nr 29, poz. 154, z 1990 r. Nr 51, poz. 297, Nr 55, poz. 321 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 95, poz. 425 i Nr 107, poz. 459, z 1993 r. Nr 7, poz. 34, z 1994 r. Nr 1, poz. 3 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153) w art. 23 wprowadza się następujące zmiany

a)

w ust. 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje wyrazy „z zastrzeżeniem ust. 3a.”,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Kościelne osoby prawne mają prawo zakładać i prowadzić wyższe szkoły zawodowe na zasadach

określonych w ustawie o wyższych szkołach zawodowych.

”

,

c)

w ust. 4 wyrazy „w ust. 1 i 3” zastępuje się wyrazami „w ust. 1, 3 i 3a”.

W ustawie z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. Nr 65, poz. 385, z 1991 r. Nr 104, poz. 450, z 1992 r. Nr 54, poz. 254 i Nr 63, poz. 314, z 1994 r. Nr 1, poz. 3, Nr 43, poz. 163, Nr 105, poz. 509 i Nr 121, poz. 591, z 1996 r. Nr 5, poz. 34 i Nr 24, poz. 110 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153) wprowadza się następujące zmiany:”

1)

w art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Ustawę stosuje się do państwowych szkół wyższych, z wyjątkiem szkół wyższych, których

status określa ustawa o wyższym szkolnictwie wojskowym oraz ustawa o wyższych szkołach

zawodowych.

”

,

2)

w art. 37 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Każda z następujących grup uczelni: uniwersytety, uczelnie techniczne, uczelnie medyczne,

uczelnie rolnicze, uczelnie ekonomiczne, uczelnie pedagogiczne, uczelnie artystyczne,

uczelnie wychowania fizycznego i uczelnie zawodowe jest reprezentowana w Radzie Głównej

co najmniej przez dwóch nauczycieli akademickich, o których mowa w art. 36 ust. 3

pkt 1.

”

W ustawie z dnia 12 stycznia 1991 r. o utworzeniu Komitetu Badań Naukowych

(Dz. U. Nr 8, poz. 28, z 1993 r. Nr 52, poz. 240, z 1995 r. Nr 30, poz. 152, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r. Nr 24, poz. 118, Nr 75, poz. 469 i Nr 80, poz. 500) w art. 3 w pkt 2 lit. b) otrzymuje brzmienie

„

b)

podstawowe, w rozumieniu statutów szkół wyższych, jednostki organizacyjne tych szkół

prowadzące badania naukowe lub prace badawczo-rozwojowe w jednej dyscyplinie nauki

oraz jednostki organizacyjne określone w statutach wyższych szkół zawodowych,

”

.

1.

Niepaństwowe uczelnie zawodowe, które po dniu wejścia w życie ustawy mają kształcić

wyłącznie na poziomie studiów zawodowych, są tworzone na podstawie niniejszej ustawy.

2.

Do wniosków o utworzenie niepaństwowej uczelni, o której mowa w ust. 1, złożonych

na zasadach i w trybie ustawy o szkolnictwie wyższym i nierozpatrzonych do dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy tej ustawy.

3.

Do rozpatrzenia wniosków o przedłużenie zezwolenia na prowadzenie niepaństwowej uczelni

kształcącej wyłącznie na poziomie studiów zawodowych stosuje się przepisy ustawy o

szkolnictwie wyższym, jednak nie dłużej niż przez okres 36 miesięcy, licząc od dnia

wejścia w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.