Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego i ustawy karnej skarbowej.

w ustawie z dnia 19 kwietnia 1969 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. Nr 13, poz. 96, z 1982 r. Nr 16, poz. 124 i Nr 41, poz. 273, z 1983 r. Nr 44, poz. 203, z 1985 r. Nr 23, poz. 100 i Nr 31, poz. 138, z 1987 r. Nr 21, poz. 123, z 1988 r. Nr 20, poz. 135, z 1989 r. Nr 29, poz. 154 i Nr 34, poz. 180, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, Nr 43, poz. 251, Nr 53, poz. 306 i Nr 72, poz. 422, z 1991 r. Nr 83, poz. 371 i Nr 100, poz. 442, z 1992 r. Nr 24, poz. 101, z 1994 r. Nr 74, poz. 332 i Nr 126, poz. 615, z 1995 r. Nr 89, poz. 443 i poz. 444 i Nr 95, poz. 475, z 1996 r. Nr 152, poz. 720 i Nr 155, poz. 757 oraz z 1997 r. Nr 6, poz. 31, Nr 71, poz. 449 i Nr 75, poz. 441) art. 492-502 otrzymują brzmienie

„

Art. 492.

§ 1.

Prośbę o ułaskawienie skazanego może wnieść on sam, osoba uprawniona do składania

na jego korzyść środków odwoławczych, krewni w linii prostej, przysposabiający lub

przysposobiony, rodzeństwo, małżonek skazanego, a także osoba pozostająca ze skazanym

we wspólnym pożyciu.

§ 2.

Prośbę o ułaskawienie wniesioną przez osobę nieuprawnioną lub niedopuszczalną z mocy

ustawy, sąd pozostawia bez rozpoznania.

Art. 493.

§ 1.

Prośbę o ułaskawienie przedstawia się sądowi, który wydał wyrok w pierwszej instancji.

§ 2.

Sąd, o którym mowa w § 1, powinien rozpoznać prośbę o ułaskawienie w ciągu 2 miesięcy

od daty jej otrzymania.

Art. 494.

§ 1.

Sąd rozpoznaje prośbę o ułaskawienie w takim samym składzie, w jakim orzekał. W skład

sądu powinni w miarę możności wchodzić sędziowie i ławnicy, którzy brali udział w

wydaniu wyroku.

§ 2.

Jeżeli sąd orzekał jednoosobowo, prośbę o ułaskawienie rozpoznaje się w składzie jednego

sędziego i dwóch ławników.

Art. 495.

Rozpoznając prośbę o ułaskawienie sąd w szczególności ma na względzie zachowanie się

skazanego po wydaniu wyroku, rozmiary wykonanej już kary, stan zdrowia skazanego i

jego warunki rodzinne, naprawienie szkody wyrządzonej przestępstwem, a przede wszystkim

szczególne wydarzenia, jakie nastąpiły po wydaniu wyroku.

Art. 496.

§ 1.

Jeżeli w sprawie, w której wniesiono prośbę o ułaskawienie, orzekał tylko sąd pierwszej

instancji i wyda on opinię pozytywną - przesyła Prokuratorowi Generalnemu akta sprawy

lub niezbędne ich części wraz ze swoją opinią, a w braku podstaw do wydania opinii

pozytywnej - pozostawia prośbę bez dalszego biegu.

§ 2.

Jeżeli w sprawie, w której wniesiono prośbę o ułaskawienie, orzekał sąd odwoławczy,

sąd pierwszej instancji przesyła mu akta lub niezbędne ich części wraz ze swoją opinią.

§ 3.

Sąd odwoławczy pozostawia prośbę bez dalszego biegu tylko wtedy, gdy wydaje opinię

negatywną, a opinię taką wydał już sąd pierwszej instancji; w innych wypadkach sąd

odwoławczy przesyła Prokuratorowi Generalnemu akta wraz z opiniami.

§ 4.

Opinie pozytywne nie są dostępne dla osób wymienionych w art. 492 § 1.

Art. 497.

§ 1.

Jeżeli prośbę o ułaskawienie choćby jeden sąd zaopiniował pozytywnie, Prokurator Generalny

przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej prośbę o ułaskawienie wraz z aktami

sprawy i swoim wnioskiem.

§ 2.

Prośbę o ułaskawienie skierowaną bezpośrednio do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

przekazuje się Prokuratorowi Generalnemu w celu nadania jej biegu zgodnie z art. 493

albo art. 499.

Art. 498.

Ponowna prośba o ułaskawienie, wniesiona przed upływem roku od negatywnego załatwienia

poprzedniej prośby, może być przez sąd pozostawiona bez rozpoznania.

Art. 499.

§ 1.

Postępowanie o ułaskawienie może wszcząć z urzędu Prokurator Generalny, który może

żądać przedstawienia sobie akt sprawy z opiniami sądów albo przedstawić akta Prezydentowi

Rzeczypospolitej Polskiej bez zwracania się o opinię.

§ 2.

Prokurator Generalny przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej akta sprawy

lub wszczyna z urzędu postępowanie o ułaskawienie w każdym wypadku, kiedy Prezydent

tak zadecyduje.

Art. 500.

Uznając, że szczególnie ważne powody przemawiają za ułaskawieniem, zwłaszcza gdy uzasadnia

to krótki okres pozostałej do odbycia kary, sąd wydający opinię oraz Prokurator Generalny

mogą wstrzymać wykonanie kary lub zarządzić przerwę w jej wykonaniu do czasu ukończenia

postępowania o ułaskawienie.

Art. 501.

§ 1.

W wypadku wydania wyroku skazującego na karę śmierci, a także w razie utrzymania takiego

wyroku w mocy, sąd wydaje niezwłocznie opinię w kwestii ułaskawienia. Po uprawomocnieniu

się wyroku sąd przedstawia akta sprawy Prokuratorowi Generalnemu.

§ 2.

Prokurator Generalny przedstawia niezwłocznie akta sprawy Prezydentowi Rzeczypospolitej

Polskiej wraz ze swoim wnioskiem w kwestii ułaskawienia. Do czasu rozstrzygnięcia

tego wniosku wyrok nie ulega wykonaniu.

§ 3.

W wypadku określonym w § 1 opinie sądów nie są dostępne dla uczestników postępowania,

a opinia wydana przez sąd pierwszej instancji także dla sądu odwoławczego do czasu

ogłoszenia wyroku przez ten sąd.

Art. 502.

Postanowienia przewidziane w rozdziale niniejszym nie wymagają sporządzenia uzasadnienia.

”

W ustawie karnej skarbowej z dnia 26 października 1971 r.

(Dz. U. z 1984 r. Nr 22, poz. 103, z 1985 r. Nr 23, poz. 100, z 1990 r. Nr 14, poz. 84 i Nr 86, poz. 503, z 1991 r. Nr 100, poz. 442 i Nr 107, poz. 458, z 1992 r. Nr 21, poz. 85 i Nr 68, poz. 341, z 1994 r. Nr 43, poz. 160, Nr 126, poz. 615 i Nr 136, poz. 703, z 1995 r. Nr 132, poz. 641, z 1996 r. Nr 132, poz. 621, Nr 137, poz. 640 i Nr 152, poz. 720 oraz z 1997 r. Nr 71, poz. 449) art. 249-253 otrzymują brzmienie

„

Art. 249.

§ 1.

Prośbę o ułaskawienie przedstawia się organowi finansowemu, który wydał orzeczenie

w pierwszej instancji. Art. 492 i art. 498 Kodeksu postępowania karnego stosuje się

odpowiednio.

§ 2.

Jeżeli w sprawie, w której wniesiono prośbę o ułaskawienie, orzekał tylko finansowy

organ pierwszej instancji i wyda on opinię pozytywną - przesyła Ministrowi Finansów

akta sprawy wraz ze swoją opinią, a w razie braku podstaw do wydania opinii pozytywnej

- pozostawia prośbę bez dalszego biegu.

§ 3.

Jeżeli w sprawie, w której wniesiono prośbę o ułaskawienie, orzekał finansowy organ

drugiej instancji, organ orzekający w pierwszej instancji przesyła mu akta lub niezbędne

ich części wraz ze swoją opinią.

§ 4.

Organ orzekający w drugiej instancji pozostawia prośbę o ułaskawienie bez dalszego

biegu tylko wtedy, gdy wydaje opinię negatywną, a opinię taką wydał już organ orzekający

w pierwszej instancji; w innych wypadkach organ orzekający w drugiej instancji przesyła

Ministrowi Finansów akta wraz z opiniami.

§ 5.

Jeżeli choćby jeden finansowy organ orzekający zaopiniował pozytywnie prośbę o ułaskawienie,

Minister Finansów przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej prośbę o ułaskawienie

wraz z aktami sprawy i swoim wnioskiem.

§ 6.

Przy rozpoznawaniu prośby o ułaskawienie bierze się pod uwagę okoliczności określone

w art. 495 Kodeksu postępowania karnego.

Art. 250.

Prośbę o ułaskawienie skierowaną bezpośrednio do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

przekazuje się Ministrowi Finansów w celu nadania jej biegu zgodnie z art. 249 albo

art. 251.

Art. 251.

§ 1.

Postępowanie o ułaskawienie może wszcząć z urzędu Minister Finansów, który może żądać

przedstawienia sobie akt sprawy wraz z opiniami finansowych organów orzekających albo

przedstawić akta Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej bez zwracania się o opinię.

§ 2.

Minister Finansów przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej akta sprawy lub

wszczyna z urzędu postępowanie o ułaskawienie w każdym wypadku, kiedy Prezydent tak

zadecyduje.

Art. 252.

Uznając, że szczególnie ważne powody przemawiają za ułaskawieniem, finansowy organ

orzekający wydający opinię oraz Minister Finansów mogą wstrzymać wykonanie kary lub

zarządzić przerwę w jej wykonaniu do czasu ukończenia postępowania o ułaskawienie.

Art. 253.

Pozytywne opinie finansowych organów orzekających nie są dostępne dla stron.

”

Prośby o ułaskawienie, które zostały wniesione przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, podlegają rozpoznaniu według przepisów dotychczasowych.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

§ 1.

Prośbę o ułaskawienie przedstawia się organowi finansowemu, który wydał orzeczenie

w pierwszej instancji. Art. 492 i art. 498 Kodeksu postępowania karnego stosuje się

odpowiednio.

§ 2.

Jeżeli w sprawie, w której wniesiono prośbę o ułaskawienie, orzekał tylko finansowy

organ pierwszej instancji i wyda on opinię pozytywną - przesyła Ministrowi Finansów

akta sprawy wraz ze swoją opinią, a w razie braku podstaw do wydania opinii pozytywnej

- pozostawia prośbę bez dalszego biegu.

§ 3.

Jeżeli w sprawie, w której wniesiono prośbę o ułaskawienie, orzekał finansowy organ

drugiej instancji, organ orzekający w pierwszej instancji przesyła mu akta lub niezbędne

ich części wraz ze swoją opinią.

§ 4.

Organ orzekający w drugiej instancji pozostawia prośbę o ułaskawienie bez dalszego

biegu tylko wtedy, gdy wydaje opinię negatywną, a opinię taką wydał już organ orzekający

w pierwszej instancji; w innych wypadkach organ orzekający w drugiej instancji przesyła

Ministrowi Finansów akta wraz z opiniami.

§ 5.

Jeżeli choćby jeden finansowy organ orzekający zaopiniował pozytywnie prośbę o ułaskawienie,

Minister Finansów przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej prośbę o ułaskawienie

wraz z aktami sprawy i swoim wnioskiem.

§ 6.

Przy rozpoznawaniu prośby o ułaskawienie bierze się pod uwagę okoliczności określone

w art. 495 Kodeksu postępowania karnego.

Prośbę o ułaskawienie skierowaną bezpośrednio do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

przekazuje się Ministrowi Finansów w celu nadania jej biegu zgodnie z art. 249 albo

art. 251.

§ 1.

Postępowanie o ułaskawienie może wszcząć z urzędu Minister Finansów, który może żądać

przedstawienia sobie akt sprawy wraz z opiniami finansowych organów orzekających albo

przedstawić akta Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej bez zwracania się o opinię.

§ 2.

Minister Finansów przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej akta sprawy lub

wszczyna z urzędu postępowanie o ułaskawienie w każdym wypadku, kiedy Prezydent tak

zadecyduje.

Uznając, że szczególnie ważne powody przemawiają za ułaskawieniem, finansowy organ

orzekający wydający opinię oraz Minister Finansów mogą wstrzymać wykonanie kary lub

zarządzić przerwę w jej wykonaniu do czasu ukończenia postępowania o ułaskawienie.

Pozytywne opinie finansowych organów orzekających nie są dostępne dla stron.

§ 1.

Prośbę o ułaskawienie skazanego może wnieść on sam, osoba uprawniona do składania

na jego korzyść środków odwoławczych, krewni w linii prostej, przysposabiający lub

przysposobiony, rodzeństwo, małżonek skazanego, a także osoba pozostająca ze skazanym

we wspólnym pożyciu.

§ 2.

Prośbę o ułaskawienie wniesioną przez osobę nieuprawnioną lub niedopuszczalną z mocy

ustawy, sąd pozostawia bez rozpoznania.

§ 1.

Prośbę o ułaskawienie przedstawia się sądowi, który wydał wyrok w pierwszej instancji.

§ 2.

Sąd, o którym mowa w § 1, powinien rozpoznać prośbę o ułaskawienie w ciągu 2 miesięcy

od daty jej otrzymania.

§ 1.

Sąd rozpoznaje prośbę o ułaskawienie w takim samym składzie, w jakim orzekał. W skład

sądu powinni w miarę możności wchodzić sędziowie i ławnicy, którzy brali udział w

wydaniu wyroku.

§ 2.

Jeżeli sąd orzekał jednoosobowo, prośbę o ułaskawienie rozpoznaje się w składzie jednego

sędziego i dwóch ławników.

Rozpoznając prośbę o ułaskawienie sąd w szczególności ma na względzie zachowanie się

skazanego po wydaniu wyroku, rozmiary wykonanej już kary, stan zdrowia skazanego i

jego warunki rodzinne, naprawienie szkody wyrządzonej przestępstwem, a przede wszystkim

szczególne wydarzenia, jakie nastąpiły po wydaniu wyroku.

§ 1.

Jeżeli w sprawie, w której wniesiono prośbę o ułaskawienie, orzekał tylko sąd pierwszej

instancji i wyda on opinię pozytywną - przesyła Prokuratorowi Generalnemu akta sprawy

lub niezbędne ich części wraz ze swoją opinią, a w braku podstaw do wydania opinii

pozytywnej - pozostawia prośbę bez dalszego biegu.

§ 2.

Jeżeli w sprawie, w której wniesiono prośbę o ułaskawienie, orzekał sąd odwoławczy,

sąd pierwszej instancji przesyła mu akta lub niezbędne ich części wraz ze swoją opinią.

§ 3.

Sąd odwoławczy pozostawia prośbę bez dalszego biegu tylko wtedy, gdy wydaje opinię

negatywną, a opinię taką wydał już sąd pierwszej instancji; w innych wypadkach sąd

odwoławczy przesyła Prokuratorowi Generalnemu akta wraz z opiniami.

§ 4.

Opinie pozytywne nie są dostępne dla osób wymienionych w art. 492 § 1.

§ 1.

Jeżeli prośbę o ułaskawienie choćby jeden sąd zaopiniował pozytywnie, Prokurator Generalny

przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej prośbę o ułaskawienie wraz z aktami

sprawy i swoim wnioskiem.

§ 2.

Prośbę o ułaskawienie skierowaną bezpośrednio do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

przekazuje się Prokuratorowi Generalnemu w celu nadania jej biegu zgodnie z art. 493

albo art. 499.

Ponowna prośba o ułaskawienie, wniesiona przed upływem roku od negatywnego załatwienia

poprzedniej prośby, może być przez sąd pozostawiona bez rozpoznania.

§ 1.

Postępowanie o ułaskawienie może wszcząć z urzędu Prokurator Generalny, który może

żądać przedstawienia sobie akt sprawy z opiniami sądów albo przedstawić akta Prezydentowi

Rzeczypospolitej Polskiej bez zwracania się o opinię.

§ 2.

Prokurator Generalny przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej akta sprawy

lub wszczyna z urzędu postępowanie o ułaskawienie w każdym wypadku, kiedy Prezydent

tak zadecyduje.

Uznając, że szczególnie ważne powody przemawiają za ułaskawieniem, zwłaszcza gdy uzasadnia

to krótki okres pozostałej do odbycia kary, sąd wydający opinię oraz Prokurator Generalny

mogą wstrzymać wykonanie kary lub zarządzić przerwę w jej wykonaniu do czasu ukończenia

postępowania o ułaskawienie.

§ 1.

W wypadku wydania wyroku skazującego na karę śmierci, a także w razie utrzymania takiego

wyroku w mocy, sąd wydaje niezwłocznie opinię w kwestii ułaskawienia. Po uprawomocnieniu

się wyroku sąd przedstawia akta sprawy Prokuratorowi Generalnemu.

§ 2.

Prokurator Generalny przedstawia niezwłocznie akta sprawy Prezydentowi Rzeczypospolitej

Polskiej wraz ze swoim wnioskiem w kwestii ułaskawienia. Do czasu rozstrzygnięcia

tego wniosku wyrok nie ulega wykonaniu.

§ 3.

W wypadku określonym w § 1 opinie sądów nie są dostępne dla uczestników postępowania,

a opinia wydana przez sąd pierwszej instancji także dla sądu odwoławczego do czasu

ogłoszenia wyroku przez ten sąd.

Postanowienia przewidziane w rozdziale niniejszym nie wymagają sporządzenia uzasadnienia.