Ustawa z dnia 22 maja 1997 r. o zmianie ustawy - Prawo o adwokaturze, ustawy o radcach prawnych oraz niektórych innych ustaw.

W ustawie z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze

(Dz. U. Nr 16, poz. 124 i Nr 25, poz. 187, z 1983 r. Nr 5, poz. 33, z 1986 r. Nr 42, poz. 202, z 1990 r. Nr 36, poz. 206, z 1995 r. Nr 4, poz. 17, z 1996 r. Nr 77, poz. 367 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 po ust. 3 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Tytuł zawodowy „adwokat” podlega ochronie prawnej.

”

;

2)

art. 4 otrzymuje brzmienie

„

Art. 4.

1.

Zawód adwokata polega na świadczeniu pomocy prawnej, a w szczególności na udzielaniu

porad prawnych, sporządzaniu opinii prawnych, opracowywaniu projektów aktów prawnych

oraz występowaniu przed sądami i urzędami.

2.

Pomoc prawna świadczona jest osobom fizycznym, podmiotom gospodarczym oraz jednostkom

organizacyjnym.

3.

Przez jednostkę organizacyjną rozumie się organ państwowy lub samorządowy, osobę prawną,

organizację społeczną lub polityczną oraz inny podmiot nie posiadający osobowości

prawnej.

”

;

3)

po art. 4 dodaje się art. 4a-4d w brzmieniu

„

Art. 4a.

1.

Adwokat wykonuje zawód w kancelarii adwokackiej, w zespole adwokackim oraz w spółce

jawnej lub cywilnej z wyłącznym udziałem adwokatów lub adwokatów i radców prawnych,

albo w spółce komandytowej, w której komplementariuszami są wyłącznie adwokaci lub

adwokaci i radcowie prawni, przy czym wyłącznym przedmiotem działalności takich spółek

jest świadczenie pomocy prawnej.

2.

Siedzibę zawodową adwokata, na jego wniosek, wyznacza okręgowa rada adwokacka.

Art. 4b.

1.

Adwokat nie może wykonywać zawodu

1)

jeżeli pozostaje w stosunku pracy,

2)

jeżeli jego małżonek pełni funkcje sędziowskie, prokuratorskie lub w okręgu izby adwokackiej

- w organach dochodzeniowo-śledczych,

3)

jeżeli został uznany za trwale niezdolnego do wykonywania zawodu,

4)

jeżeli został ubezwłasnowolniony,

5)

w razie orzeczenia kary zawieszenia w czynnościach zawodowych albo tymczasowego zawieszenia

w wykonywaniu czynności zawodowych.

2.

Adwokat nie może wykonywać zawodu w okręgu tej izby, w której spokrewniona z nim osoba

do drugiego stopnia lub spowinowacona z nim w pierwszym stopniu pełni funkcje wymienione

w ust. 1 pkt 2.

3.

Zakaz przewidziany w ust. 1 pkt 1 nie dotyczy pracowników naukowych i naukowo-dydaktycznych.

Art. 4c.

1.

O trwałej niezdolności do wykonywania zawodu orzeka okręgowa rada adwokacka.

2.

Uchwała zapada po wysłuchaniu adwokata i jego pełnomocnika ustanowionego spośród adwokatów

oraz po zaznajomieniu się z opiniami lub orzeczeniami lekarskimi. Okręgowa rada adwokacka

wyznacza pełnomocnika z urzędu, jeżeli adwokat go nie ustanowi.

3.

W razie wszczęcia postępowania o stwierdzenie trwałej niezdolności do wykonywania

zawodu, okręgowa rada adwokacka może zawiesić adwokata tymczasowo w wykonywaniu czynności

zawodowych. To samo uprawnienie przysługuje okręgowej radzie adwokackiej wtedy, gdy

przeciwko adwokatowi zostało wszczęte postępowanie o ubezwłasnowolnienie.

Art. 4d.

1.

Adwokat zawieszony w wykonywaniu czynności zawodowych nie może występować przed sądami

lub organami państwowymi i samorządowymi. W okresie zawieszenia adwokat może wykonywać

inne czynności, na które uzyskał zezwolenie dziekana.

2.

Czynne i bierne prawo wyborcze do organów samorządu adwokackiego nie przysługuje adwokatowi

zawieszonemu w wykonywaniu czynności zawodowych.

”

;

4)

w art. 5 wyrazy „Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej” zastępuje się wyrazami „Rzeczypospolitej Polskiej”;

5)

w art. 6

a)

dotychczasowa treść otrzymuje oznaczenie ust. 1,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 2 i 3 w brzmieniu

„

2.

Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej nie może być ograniczony w czasie.

3.

Adwokata nie można zwolnić od obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej co do faktów,

o których dowiedział się udzielając pomocy prawnej lub prowadząc sprawę.

”

;

6)

w art. 7

a)

dotychczasowa treść otrzymuje oznaczenie ust. 1,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze zarządzenia, strój urzędowy adwokatów biorących

udział w rozprawach sądowych.

”

;

7)

w art. 8 w ust. 2 po wyrazie „zniewagę” dodaje się wyrazy „lub zniesławienie”;

8)

w art. 11 po ust. 4 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Nie można łączyć mandatów ustawowych organów samorządu adwokackiego. Ograniczenie

to nie dotyczy kierownika zespołu adwokackiego.

”

;

9)

w art. 13 wyrazy „Radzie Państwa” zastępuje się wyrazami „Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej”;

10)

w art. 14

a)

w ust. 1 kropkę na końcu zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy „w terminie 6 miesięcy od daty ich doręczenia.”,

b)

w ust. 2 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu

„

Skargę spóźnioną Sąd Najwyższy pozostawia bez rozpoznania.

”

,

c)

po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Naczelna Rada Adwokacka, na wniosek Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej, uchyla sprzeczną

z prawem uchwałę zgromadzenia izby, w terminie 6 miesięcy od daty jej doręczenia.

”

;

11)

art. 16 otrzymuje brzmienie

„

Art. 16.

1.

Opłaty za czynności adwokackie ustala umowa z klientem.

2.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Adwokackiej i Krajowej

Rady Radców Prawnych ustala, w drodze rozporządzenia, opłaty za czynności adwokackie

przed organami wymiaru sprawiedliwości, stanowiące podstawę do zasądzenia przez sąd

kosztów zastępstwa prawnego i kosztów adwokackich.

3.

Minister Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Adwokackiej i Krajowej

Rady Radców Prawnych określi, w drodze rozporządzenia, stawki minimalne za czynności

adwokackie, o których mowa w ust. 1.

”

;

12)

tytuł działu II otrzymuje brzmienie

„

Wykonywanie zawodu adwokata

”

;

13)

w art. 17 skreśla się wyraz „podstawową”;

14)

skreśla się art. 19;

15)

skreśla się art. 20;

16)

art. 21 otrzymuje brzmienie

„

Art. 21.

1.

Adwokat powinien zamieszkiwać w miejscowości, w której ma wyznaczoną siedzibę zawodową

wykonywania zawodu. Okręgowa rada adwokacka w uzasadnionych wypadkach może zezwolić

adwokatowi na inne miejsce zamieszkania.

2.

Naczelna Rada Adwokacka w uzasadnionych wypadkach - po zasięgnięciu opinii zainteresowanych

okręgowych rad adwokackich - może zezwolić adwokatowi na zamieszkanie w okręgu innej

izby, jeżeli miejscowość zamieszkania jest położona w pobliżu miejscowości, w której

ma siedzibę zawodową.

3.

Adwokat świadczy pomoc prawną z urzędu w okręgu sądu rejonowego, w którym ma wyznaczoną

siedzibę zawodową.

”

;

17)

skreśla się art. 22;

18)

w art. 24

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Składki na ubezpieczenie społeczne opłacają zespoły adwokackie, spółki jawne i komandytowe,

o których mowa w art. 4a ust. 1. Adwokaci wykonujący zawód w kancelariach adwokackich

lub w spółkach cywilnych opłacają składki osobiście.

”

,

b)

w ust. 5 wyrazy „Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych” zastępuje się wyrazami „Minister Pracy i Polityki Socjalnej”;

19)

w art. 32 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Od uchwał zebrania zespołu służy odwołanie do okręgowej rady adwokackiej. Od uchwały

okręgowej rady adwokackiej odwołanie nie przysługuje.

”

;

20)

art. 35 otrzymuje brzmienie

„

Art. 35.

Rozwiązanie zespołu następuje na podstawie uchwały zebrania zespołu lub uchwały okręgowej

rady adwokackiej.

”

;

21)

art. 36 otrzymuje brzmienie

„

Art. 36.

Okręgowa rada adwokacka dokonuje wizytacji zespołów adwokackich, kancelarii adwokackich,

spółek z wyłącznym udziałem adwokatów oraz adwokatów w spółkach z udziałem adwokatów

i radców prawnych.

”

;

22)

art. 37 otrzymuje brzmienie

„

Art. 37.

Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio do adwokatów wykonujących zawód

w kancelarii adwokackiej oraz w spółkach, o których mowa w art. 4a ust. 1.

”

;

23)

po art. 37 dodaje się art. 37a w brzmieniu

„

Art. 37a.

1.

Adwokat wykonujący zawód w kancelarii adwokackiej oraz w spółkach, o których mowa

w art. 4a ust. 1, obowiązany jest zapewnić zastępstwo w przypadku urlopu lub innej

przemijającej przeszkody tak, aby prowadzone przez niego sprawy nie doznały uszczerbku.

2.

Dziekan wyznacza z urzędu zastępcę adwokata, o którym mowa w ust. 1, nie mającego

czasowo lub trwale możliwości wykonywania zawodu, jak również w wypadku skreślenia

z listy adwokatów. Decyzja dziekana stanowi upoważnienie adwokata do prowadzenia spraw

i powinna mieć formę pisemną.

”

;

24)

w art. 38 w ust. 1 po wyrazie „siedzibę” dodaje się wyraz „zawodową”;

25)

w art. 39 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

zgromadzenie izby składające się z adwokatów wykonujących zawód oraz delegatów pozostałych

adwokatów,

”

;

26)

w art. 40 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

określanie minimalnej i maksymalnej liczby członków izby adwokackiej,

”

;

27)

w art. 44

a)

dotychczasowa treść otrzymuje oznaczenie ust. 1,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 2 i 3 w brzmieniu

„

2.

Do zakresu działania okręgowej rady adwokackiej należy występowanie do organów rejestrowych

lub ewidencyjnych z wnioskiem o wszczęcie postępowania o wykreślenie z rejestru lub

ewidencji podmiotu prowadzącego działalność w zakresie pomocy prawnej niezgodnie z

przepisami ustawy.

3.

Okręgowa rada adwokacka może zawiesić w czynnościach zawodowych, do czasu uiszczenia

należności, adwokata, który zalega - pomimo wezwania - z zapłatą składki dłużej niż

6 miesięcy.

”

;

28)

w art. 45 po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Uchwały w sprawach osobowych zapadają w głosowaniu tajnym. W razie równości głosów

rozstrzyga przewodniczący, który ujawnia swój głos.

”

;

29)

w art. 47 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Uchwała okręgowej rady adwokackiej w sprawie wpisu na listę adwokatów powinna być

podjęta w ciągu dwóch miesięcy od daty złożenia wniosku o wpis. Uchwała okręgowej

rady adwokackiej w sprawie wpisu na listę aplikantów adwokackich powinna być podjęta

w ciągu dwóch miesięcy po przeprowadzeniu konkursu przez okręgową radę adwokacką.

”

;

30)

w art. 48 po ust. 3 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Inne decyzje dziekana podlegają zaskarżeniu w wypadkach przewidzianych w ustawie.

”

;

31)

art. 49 otrzymuje brzmienie

„

Art. 49.

Okręgowa rada adwokacka prowadzi listę adwokatów i aplikantów adwokackich, której

odpis przesyła corocznie Naczelnej Radzie Adwokackiej, właściwym prezesom sądów apelacyjnych,

sądów wojewódzkich i właściwym prokuratorom apelacyjnym i wojewódzkim oraz zawiadamia

o zmianach na tej liście.

”

;

32)

w art. 55 w ust. 2 wyraz „piętnastu” zastępuje się wyrazami „jednej trzeciej”;

33)

w art. 56 w pkt 6

a)

skreśla się lit. b),

b)

skreśla się lit. c);

34)

w art. 58

a)

po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

uchylanie sprzecznych z prawem uchwał zgromadzenia izby,

”

b)

pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

wydawanie opinii, o których mowa w art. 16 ust. 2 i 3,

”

c)

skreśla się pkt 7,

d)

w pkt 12

-

lit. a)

otrzymuje brzmienie

„

a)

zasad wyboru delegatów adwokatów, o których mowa w art. 39 pkt 1,

”

po lit. f) dodaje się lit. g)-j) w brzmieniu

„

g)

zasad tworzenia, organizowania, funkcjonowania i rozwiązywania zespołów adwokackich

oraz uczestniczenia w dochodzie zespołów,

h)

zasad wykonywania zawodu indywidualnie lub w spółkach, o których mowa w art. 4a ust.

1,

i)

działania rzeczników dyscyplinarnych,

j)

zasad przeprowadzania konkursu na aplikantów adwokackich,

”

;

35)

w art. 59 w ust. 3 wyrazy „w art. 58 pkt 2, 7, 11 i 12” zastępuje się wyrazami „w art. 58 pkt 1a, 2, 11 i 12”;

36)

w art. 65

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

jest nieskazitelnego charakteru i swym dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię prawidłowego

wykonywania zawodu adwokata,

”

b)

w pkt 2 skreśla się wyrazy „posiada obywatelstwo polskie i”,

c)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

ukończył uniwersyteckie studia prawnicze w Polsce i uzyskał tytuł magistra prawa lub

zagraniczne uniwersyteckie studia prawnicze uznane w Polsce za równorzędne i włada

językiem polskim w mowie i piśmie,

”

d)

w pkt 4 po wyrazie „odbył” dodaje się wyrazy „w Polsce”;

37)

w art. 66

a)

dotychczasowa treść otrzymuje oznaczenie ust. 1,

b)

w ust. 1

-

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

osób, które co najmniej przez trzy lata zajmowały stanowisko sędziego, prokuratora

lub wykonywały zawód notariusza,

”

-

pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3)

osób, które mając kwalifikacje sędziowskie, prokuratorskie lub notarialne przynajmniej

przez trzy lata wykonywały zawód radcy prawnego,

4)

osób, które odbyły aplikację radcowską przewidzianą w przepisach o radcach prawnych

i złożyły egzamin radcowski oraz przynajmniej trzy lata wykonywały zawód radcy prawnego.

”

,

c)

po ust. 1 dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Od wymogu odbycia aplikacji adwokackiej okręgowa rada adwokacka może zwolnić obywatela

państwa należącego do Unii Europejskiej, jeżeli ukończył on zagraniczne uniwersyteckie

studia prawnicze uznane w Polsce za równorzędne oraz włada językiem polskim w mowie

i piśmie, spełnia przesłanki wymienione w art. 65 pkt 1 i 2, jest wpisany na listę

adwokatów w kraju należącym do Unii Europejskiej i wykonywał zawód adwokata. Naczelna

Rada Adwokacka wyznacza okręgową radę adwokacką dla przeprowadzenia egzaminu adwokackiego.

”

;

38)

art. 67 otrzymuje brzmienie

„

Art. 67.

Osoby, które wykonywały zawód sędziego lub prokuratora, nie mogą w ciągu dwóch lat

od zaprzestania wykonywania tego zawodu wykonywać zawodu adwokata w okręgu tej izby

adwokackiej, w której zajmowały powyższe stanowisko. Zakaz ten nie dotyczy sędziów

Trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Stanu, Sądu Najwyższego, sędziów Naczelnego

Sądu Administracyjnego oraz prokuratorów Prokuratury Krajowej.

”

;

39)

w art. 68

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Okręgowa rada adwokacka podejmuje uchwałę dotyczącą wpisu na listę adwokatów, wyznaczając

jednocześnie siedzibę zawodową, kierując się w tym względzie koniecznością prawidłowego

rozmieszczenia adwokatów w celu zapewnienia ludności należytej pomocy prawnej.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Okręgowa rada adwokacka może zaniechać wyznaczenia siedziby zawodowej, jeżeli zachodzą

przeszkody, o których mowa w art. 4b ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2, do wykonywania

zawodu adwokata.

”

;

40)

w art. 69 w ust. 3 wyrazy „Sądu Najwyższego” zastępuje się wyrazami „Naczelnego Sądu Administracyjnego”;

41)

w art. 71 po dwukrotnie użytym wyrazie „siedzibę” dodaje się wyraz „zawodową”;

42)

w art. 72 w ust. 1

a)

w pkt 3 po wyrazie „siedziby” dodaje się wyraz „zawodowej”,

b)

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

objęcia stanowiska w organach wymiaru sprawiedliwości, organach ścigania lub rozpoczęcia

wykonywania zawodu notariusza,

”

c)

skreśla się pkt 6;

43)

art. 75 otrzymuje brzmienie

„

Art. 75.

Do aplikantów adwokackich stosuje się odpowiednio przepisy art. 5-8, art. 65 pkt 1-3,

art. 68 ust. 1.

”

;

44)

po art. 75 dodaje się art. 75a w brzmieniu

„

Art. 75a.

Okręgowa rada adwokacka rozstrzyga o wpisie na listę aplikantów adwokackich po przeprowadzeniu

konkursu. Konkurs przeprowadza się raz w roku kalendarzowym przed rozpoczęciem roku

szkoleniowego.

”

;

45)

art. 76 otrzymuje brzmienie

„

Art. 76.

1.

Aplikacja adwokacka trwa trzy lata i sześć miesięcy, przy czym co najmniej przez okres

sześciu miesięcy odbywa się w sądzie, prokuraturze, kancelarii notarialnej lub innej

instytucji na podstawie skierowania okręgowej rady adwokackiej.

2.

Aplikantom adwokackim wpisanym na listę po odbyciu aplikacji sądowej, prokuratorskiej,

notarialnej lub radcowskiej zakończonej pozytywnie zdanym egzaminem, okręgowa rada

adwokacka może skrócić okres aplikacji adwokackiej do lat dwóch.

3.

Szkolenie aplikantów adwokackich może być organizowane wspólnie z aplikantami radcowskimi.

4.

Aplikant adwokacki odbywa praktykę adwokacką pod kierunkiem patrona wyznaczonego przez

dziekana okręgowej rady adwokackiej.

5.

Zadaniem patrona jest przygotowanie aplikanta adwokackiego do wykonywania zawodu adwokata

w rozumieniu niniejszej ustawy.

”

;

46)

art. 77 otrzymuje brzmienie

„

Art. 77.

1.

Po sześciu miesiącach aplikacji adwokackiej aplikant adwokacki może zastępować adwokata

tylko przed sądem rejonowym, organami ścigania, organami państwowymi, samorządowymi

i innymi instytucjami.

2.

Po roku i sześciu miesiącach aplikacji adwokackiej aplikant adwokacki może także zastępować

adwokata przed innymi sądami, z wyjątkiem Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego

oraz Trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Stanu.

3.

Aplikant adwokacki, który uprzednio odbył aplikację sądową, prokuratorską, notarialną

lub radcowską zakończoną pozytywnie złożonym egzaminem, może zastępować adwokata przed

sądem rejonowym, a po odbyciu jednego roku aplikacji adwokackiej - przed organami

wymienionymi w ust. 2.

”

;

47)

w art. 79 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

okoliczności wymienionych w art. 72 ust. 1 i art. 74,

”

;

48)

w art. 81

a)

dotychczasowa treść otrzymuje oznaczenie ust. 1,

b)

w ust. 1

-

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

zawieszenie w czynnościach zawodowych na czas od trzech miesięcy do pięciu lat,

”

-

skreśla się pkt 5,

c)

po ust. 1 dodaje się ust. 2-5 w brzmieniu

„

2.

Obok kary nagany i kary pieniężnej można orzec dodatkowo zakaz wykonywania patronatu

na czas od roku do pięciu lat.

3.

Obok kary zawieszenia w czynnościach zawodowych orzeka się dodatkowo zakaz wykonywania

patronatu na czas od lat dwóch do lat dziesięciu.

4.

Kara nagany oraz kara pieniężna pociąga za sobą utratę biernego prawa wyborczego do

organu samorządu adwokackiego na czas trzech lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia.

5.

Kara zawieszenia w czynnościach zawodowych pociąga za sobą utratę biernego i czynnego

prawa wyborczego do organu samorządu adwokackiego na czas sześciu lat od dnia uprawomocnienia

się orzeczenia.

”

;

49)

art. 82 otrzymuje brzmienie

„

Art. 82.

1.

Karę pieniężną wymierza się w granicach od pięciokrotnej do pięćdziesięciokrotnej

podstawowej składki izbowej. Wpływy z kar pieniężnych okręgowa rada adwokacka przekazuje

na cele adwokatury.

2.

Kara wydalenia z adwokatury pociąga za sobą skreślenie z listy adwokatów bez prawa

ubiegania się o ponowny wpis.

”

;

50)

art. 83 otrzymuje brzmienie

„

Art. 83.

1.

W stosunku do aplikantów adwokackich nie orzeka się kary pieniężnej.

2.

Przepisy o zawieszeniu adwokatów w czynnościach zawodowych stosuje się odpowiednio

do aplikantów adwokackich, przy czym czasu trwania zawieszenia nie zalicza się do

okresu obowiązkowej aplikacji adwokackiej.

”

;

51)

art. 84 otrzymuje brzmienie

„

Art. 84.

1.

W razie jednoczesnego ukarania za kilka przewinień dyscyplinarnych, sąd dyscyplinarny

wymierza karę za poszczególne przewinienia, a następnie karę łączną.

2.

Przy orzekaniu kary łącznej stosuje się następujące zasady

1)

w razie orzeczenia kary upomnienia i nagany wymierza się łączną karę nagany,

2)

kary upomnienia i nagany nie podlegają łączeniu z karą pieniężną,

3)

przy karach pieniężnych łączna kara pieniężna nie może przekraczać sumy tych kar i

nie może być niższa od najwyższej z orzeczonych kar pieniężnych,

4)

kara zawieszenia w czynnościach zawodowych nie podlega łączeniu z karami upomnienia,

nagany i karą pieniężną,

5)

przy orzeczonych za kilka przewinień karach rodzajowo różnych i karze wydalenia z

adwokatury wymierza się karę łączną wydalenia z adwokatury, a w wypadku orzeczonych

równocześnie kar pieniężnych karę tę orzeka się na zasadach przewidzianych w pkt 3.

3.

Zasady przewidziane w ust. 2 stosuje się odpowiednio w razie wydania orzeczenia łącznego.

”

;

52)

art. 85 otrzymuje brzmienie

„

Art. 85.

1.

Dziekan rady adwokackiej może wymierzyć członkowi izby karę upomnienia.

2.

Od kary upomnienia wymierzonej w trybie przewidzianym w ust. 1 służy odwołanie do

sądu dyscyplinarnego, który orzeka w tych sprawach jako druga i ostatnia instancja.

”

;

53)

art. 86 otrzymuje brzmienie

„

Art. 86.

Postępowanie dyscyplinarne toczy się niezależnie od postępowania karnego o ten sam

czyn, może być jednak zawieszone do czasu ukończenia postępowania karnego.

”

;

54)

art. 87 otrzymuje brzmienie

„

Art. 87.

1.

Postępowania dyscyplinarnego nie wszczyna się, a wszczęte umarza się, jeżeli zaszła

okoliczność, która według Kodeksu postępowania karnego wyłącza ściganie.

2.

W razie śmierci obwinionego przed ukończeniem postępowania dyscyplinarnego, postanowienie

o jego umorzeniu traci moc, a postępowanie toczy się nadal, jeżeli żąda tego - w terminie

dwumiesięcznym od dnia zgonu obwinionego - jego małżonek, krewny w linii prostej,

brat lub siostra.

”

;

55)

art. 88 otrzymuje brzmienie

„

Art. 88.

1.

Nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego, jeżeli od chwili popełnienia przewinienia

upłynęły trzy lata, a w wypadkach przewidzianych w art. 8 ust. 2 - sześć miesięcy.

2.

Jeżeli jednak czyn zawiera znamiona przestępstwa, przedawnienie dyscyplinarne nie

następuje wcześniej niż przedawnienie karne.

3.

Przedawnienie dyscyplinarne przerywa każda czynność organu powołanego do ścigania

przewinienia.

4.

Karalność przewinienia dyscyplinarnego ustaje, jeżeli od czasu popełnienia upłynęło

pięć lat, a w wypadku przewidzianym w art. 8 ust. 2 - dwa lata.

”

;

56)

art. 89 otrzymuje brzmienie

„

Art. 89.

1.

Sąd dyscyplinarny jest w zakresie orzekania niezawisły.

2.

Sąd dyscyplinarny rozstrzyga samodzielnie nasuwające się zagadnienia prawne i orzeka

na mocy przekonania opartego na swobodnej ocenie całokształtu dowodów, uwzględniając

okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść obwinionego.

”

;

57)

art. 90 otrzymuje brzmienie

„

Art. 90.

1.

Sąd dyscyplinarny wszczyna postępowanie na wniosek uprawnionego oskarżyciela.

2.

Minister Sprawiedliwości może polecić wszczęcie postępowania dyscyplinarnego przeciwko

adwokatowi lub aplikantowi adwokackiemu.

”

;

58)

art. 91 otrzymuje brzmienie

„

Art. 91.

1.

W sprawach dyscyplinarnych orzekają

1)

sąd dyscyplinarny izby adwokackiej,

2)

Wyższy Sąd Dyscyplinarny.

2.

Sąd dyscyplinarny izby adwokackiej rozpoznaje wszystkie sprawy jako sąd pierwszej

instancji, z wyjątkiem spraw określonych w art. 85 ust. 2.

3.

Wyższy Sąd Dyscyplinarny rozpoznaje

1)

jako druga instancja sprawy rozpoznawane w pierwszej instancji przez sądy dyscyplinarne

izb adwokackich,

2)

inne sprawy przewidziane przepisami niniejszej ustawy.

”

;

59)

po art. 91 dodaje się art. 91a w brzmieniu

„

Art. 91a.

1.

Sąd Najwyższy rozpoznaje rewizję nadzwyczajną wniesioną od prawomocnego orzeczenia

dyscyplinarnego przez Ministra Sprawiedliwości lub Prezesa Naczelnej Rady Adwokackiej

z powodu rażącego naruszenia przepisów prawa lub oczywistej niesłuszności orzeczenia.

2.

Rewizja nadzwyczajna na niekorzyść obwinionego może być wniesiona w ciągu sześciu

miesięcy od daty uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego.

”

;

60)

art. 92 otrzymuje brzmienie

„

Art. 92.

1.

Właściwy do rozpoznania sprawy jest sąd dyscyplinarny izby adwokackiej, której obwiniony

jest członkiem w chwili wszczęcia postępowania dyscyplinarnego.

2.

Jeżeli przewinienie objęte jedną sprawą popełniło dwóch lub więcej obwinionych wpisanych

na listę adwokatów lub aplikantów adwokackich w różnych izbach, właściwy jest sąd

dyscyplinarny, w którego okręgu popełniono przewinienie, a jeżeli miejsca tego ustalić

nie można - sąd dyscyplinarny izby, w której wszczęto najpierw postępowanie dyscyplinarne.

3.

Spory o właściwość miejscową, jeżeli ustalenie właściwości zgodnie z ust. 2 jest niemożliwe,

rozstrzyga Wyższy Sąd Dyscyplinarny.

4.

W razie gdy sąd właściwy nie może z powodu przeszkody rozpoznać sprawy lub podjąć

innej czynności albo gdy wymagają tego względy celowości, Wyższy Sąd Dyscyplinarny

wyznaczy inny sąd dyscyplinarny do rozpoznania sprawy.

”

;

61)

art. 93 otrzymuje brzmienie

„

Art. 93.

1.

Stronami w postępowaniu dyscyplinarnym są oskarżyciel, obwiniony i pokrzywdzony.

2.

Oskarżycielem w postępowaniu jest rzecznik dyscyplinarny.

3.

Obwinionym jest adwokat lub aplikant adwokacki, przeciwko któremu toczy się postępowanie

dyscyplinarne.

4.

Pokrzywdzonym jest osoba, której dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone postępowaniem

adwokata lub aplikanta adwokackiego określonym w art. 80.

”

;

62)

art. 94 otrzymuje brzmienie

„

Art. 94.

Obwiniony ma prawo do ustanowienia obrońcy.

”

;

63)

art. 95 otrzymuje brzmienie

„

Art. 95.

1.

Sąd dyscyplinarny orzeka na rozprawie lub na posiedzeniu.

2.

Rozstrzygnięcia sądu dyscyplinarnego zapadają w formie orzeczeń lub postanowień. Orzeczenie

może być wydane jedynie na rozprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

”

;

64)

po art. 95 dodaje się art. 95a-95m w brzmieniu

„

Art. 95a.

Rozprawa przed sądem dyscyplinarnym jest jawna dla członków adwokatury oraz przedstawicieli

Ministra Sprawiedliwości, chyba że zachodzą wymagane przez przepisy Kodeksu postępowania

karnego wypadki prowadzenia postępowania przy drzwiach zamkniętych.

Art. 95b.

Ministrowi Sprawiedliwości oraz osobom przez niego upoważnionym przysługuje w każdym

stadium postępowania prawo wglądu do akt i żądania informacji o wynikach postępowania

dyscyplinarnego, jak również prawo żądania prawomocnych orzeczeń dyscyplinarnych wraz

z aktami sprawy.

Art. 95c.

Postępowanie dyscyplinarne obejmuje

1)

dochodzenie,

2)

postępowanie przed sądem dyscyplinarnym,

3)

postępowanie wykonawcze.

Art. 95d.

Sąd dyscyplinarny lub rzecznik dyscyplinarny może umorzyć postępowanie dyscyplinarne

w wypadkach mniejszej wagi.

Art. 95e.

1.

Sąd może wzywać i przesłuchiwać świadków oraz biegłych z zachowaniem przepisów postępowania

karnego.

2.

Karę za nieusprawiedliwione niestawiennictwo, za odmowę zeznań lub przyrzeczenia,

nakłada na świadka lub biegłego - na wniosek sądu dyscyplinarnego lub rzecznika dyscyplinarnego

- sąd rejonowy właściwy według miejsca zamieszkania świadka lub biegłego. Świadek

lub biegły nie podlega karze, jeżeli nie był uprzedzony o skutkach niestawiennictwa,

odmowy złożenia zeznań lub przyrzeczenia.

3.

Przymusowe sprowadzenie świadka zarządza - na wniosek sądu dyscyplinarnego lub rzecznika

dyscyplinarnego - właściwy sąd rejonowy.

Art. 95f.

Odwołanie przysługuje stronom od orzeczeń i postanowień kończących postępowanie w

pierwszej instancji oraz w wypadkach przewidzianych w niniejszej ustawie, w terminie

14 dni od daty doręczenia odpisu orzeczenia lub postanowienia wraz z uzasadnieniem

oraz pouczeniem o terminie i trybie wniesienia odwołania.

Art. 95g.

Cofnięcie odwołania przed rozpoczęciem rozprawy odwoławczej wiąże Wyższy Sąd Dyscyplinarny.

Art. 95h.

1.

Wyższy Sąd Dyscyplinarny rozpoznaje sprawę w granicach odwołania, bierze jednak z

urzędu pod rozwagę naruszenie prawa materialnego oraz rażące naruszenie przepisów

o postępowaniu.

2.

Orzeczenie podlega zmianie na korzyść obwinionego lub uchyleniu niezależnie od granic

odwołania, jeżeli jest ono oczywiście niesprawiedliwe.

Art. 95i.

Wyższy Sąd Dyscyplinarny może orzec na niekorzyść obwinionego tylko wtedy, gdy wniesiono

na jego niekorzyść środek odwoławczy.

Art. 95j.

1.

Adwokat lub aplikant adwokacki, przeciwko któremu toczy się postępowanie dyscyplinarne

lub karne, może być tymczasowo zawieszony w czynnościach zawodowych przez sąd dyscyplinarny

w szczególnie uzasadnionych okolicznościach sprawy. Postanowienie o tym zawieszeniu

wydaje sąd dyscyplinarny z urzędu bądź na wniosek stron.

2.

Postanowienie sądu dyscyplinarnego o tymczasowym zawieszeniu jest natychmiast wykonalne.

Jeżeli okres tymczasowego zawieszenia trwa więcej niż trzy miesiące, Wyższy Sąd Dyscyplinarny

bada z urzędu zasadność zawieszenia.

Art. 95k.

1.

W razie uniewinnienia lub umorzenia postępowania, adwokatowi przysługuje w stosunku

do izby adwokackiej roszczenie o utracony dochód, jeżeli tymczasowe zawieszenie w

czynnościach zawodowych było nieuzasadnione.

2.

Zasady przewidziane w ust. 1 stosuje się odpowiednio do uniewinnienia lub umorzenia

postępowania w wyniku rewizji nadzwyczajnej lub wznowienia postępowania.

3.

Roszczenie wygasa w razie niezłożenia wniosku w terminie rocznym od daty uprawomocnienia

się orzeczeń dyscyplinarnych, o których mowa w ust. 1 i 2.

4.

O roszczeniach, o których mowa w ust. 1-3, rozstrzyga sąd dyscyplinarny.

Art. 95l.

1.

Koszty postępowania dyscyplinarnego stanowią wszelkie wydatki poniesione w związku

z tym postępowaniem.

2.

Koszty postępowania ponosi obwiniony w razie skazania, a w pozostałych wypadkach izba

adwokacka.

Art. 95ł.

1.

Usunięcie wzmianki o ukaraniu dyscyplinarnym następuje z urzędu po upływie

1)

trzech lat od daty uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego orzekającego karę

upomnienia, karę nagany lub karę pieniężną,

2)

pięciu lat od odbycia kary zawieszenia w czynnościach zawodowych, jeżeli adwokat lub

aplikant adwokacki nie zostanie w tym czasie ukarany lub nie zostanie wszczęte przeciwko

niemu postępowanie dyscyplinarne.

2.

Nie usuwa się wzmianki o karze wydalenia z adwokatury.

Art. 95m.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Adwokackiej, w drodze

rozporządzenia, wyda szczegółowe przepisy o postępowaniu dyscyplinarnym.

”

;

65)

skreśla się art. 98.

1.

Ustawa określa zasady wykonywania zawodu radcy prawnego oraz zasady organizacji i

działania samorządu radców prawnych.

2.

Tytuł zawodowy „radca prawny” podlega ochronie prawnej.

W ustawie z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych

(Dz. U. Nr 19, poz. 145, z 1989 r. Nr 33, poz. 175 i z 1996 r. Nr 106, poz. 496) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 1 otrzymuje brzmienie

„

Art. 1.

1.

Ustawa określa zasady wykonywania zawodu radcy prawnego oraz zasady organizacji i

działania samorządu radców prawnych.

2.

Tytuł zawodowy „radca prawny” podlega ochronie prawnej.

”

;

2)

art. 2 otrzymuje brzmienie

„

Art. 2.

Pomoc prawna świadczona przez radcę prawnego ma na celu ochronę prawną interesów podmiotów,

na których rzecz jest wykonywana.

”

;

3)

w art. 3

a)

w ust. 2 wyraz „zawodowej” zastępuje się wyrazami „radcy prawnego”,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 3-5 w brzmieniu

„

3.

Radca prawny jest obowiązany zachować w tajemnicy wszystko, o czym dowiedział się

w związku z udzieleniem pomocy prawnej.

4.

Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej nie może być ograniczony w czasie.

5.

Radca prawny nie może być zwolniony z obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej co

do faktów, o których dowiedział się udzielając pomocy prawnej lub prowadząc sprawę.

”

;

4)

art. 4 otrzymuje brzmienie

„

Art. 4.

1.

Wykonywanie zawodu radcy prawnego polega na świadczeniu pomocy prawnej podmiotom gospodarczym,

jednostkom organizacyjnym oraz osobom fizycznym, z wyłączeniem spraw rodzinnych, opiekuńczych

i karnych. Wyłączenie to nie obejmuje występowania w sprawach karnych w charakterze

pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego oraz powoda cywilnego, jeżeli są to instytucje

państwowe lub społeczne albo podmioty gospodarcze.

2.

Przez jednostkę organizacyjną rozumie się organ państwowy lub samorządowy, osobę prawną,

organizację społeczną i polityczną oraz inny podmiot nie posiadający osobowości prawnej.

3.

Radca prawny nie może wykonywać zawodu w kancelarii radcy prawnego lub w spółkach,

o których mowa w art. 8 ust. 1, jeżeli jego małżonek pełni funkcję sędziego albo osoba

z nim spokrewniona do drugiego stopnia lub spowinowacona w pierwszym stopniu pełni

taką funkcję w okręgu sądu wojewódzkiego właściwego dla miejsca wykonywania zawodu

przez radcę prawnego.

”

;

5)

w art. 5

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Radcowie prawni zorganizowani są na zasadach samorządu zawodowego, zwanego dalej „samorządem”.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Nadzór nad działalnością samorządu wykonuje Minister Sprawiedliwości w zakresie i

formach określonych niniejszą ustawą.

”

;

6)

art. 6 otrzymuje brzmienie

„

Art. 6.

1.

Zawód radcy prawnego polega na świadczeniu pomocy prawnej, a w szczególności na udzielaniu

porad prawnych, sporządzaniu opinii prawnych, opracowywaniu projektów aktów prawnych

oraz występowaniu przed sądami i urzędami.

2.

Postanowienie ust. 1 nie stanowi przeszkody do udzielania opinii prawnych przez nauczycieli

akademickich posiadających wyższe wykształcenie prawnicze, a także przez posiadających

takie wykształcenie pracowników organów państwowych i samorządowych w ramach wykonywania

przez nich obowiązków pracowniczych.

”

;

7)

art. 7 otrzymuje brzmienie

„

Art. 7.

Pomocą prawną jest w szczególności udzielanie porad i konsultacji prawnych, opinii

prawnych, zastępstwo prawne i procesowe.

”

;

8)

art. 8 otrzymuje brzmienie

„

Art. 8.

1.

Radca prawny wykonuje zawód w ramach stosunku pracy, na podstawie umowy cywilnoprawnej,

w kancelarii radcy prawnego oraz w spółce jawnej lub cywilnej z wyłącznym udziałem

radców prawnych lub radców prawnych i adwokatów, albo w spółce komandytowej, w której

komplementariuszami są wyłącznie radcowie prawni lub radcowie prawni i adwokaci, przy

czym wyłącznym przedmiotem działalności takich spółek jest świadczenie pomocy prawnej.

2.

Radca prawny może świadczyć pomoc prawną osobom fizycznym tylko w ramach wykonywania

zawodu w kancelarii radcy prawnego lub w spółkach, o których mowa w ust. 1, bez jednoczesnego

pozostawania w stosunku pracy.

3.

Radca prawny jest obowiązany zawiadomić radę właściwej okręgowej izby radców prawnych

o podjęciu wykonywania zawodu i formach jego wykonywania, o adresie i nazwie kancelarii

lub spółki, a także o każdej zmianie tych informacji.

4.

Zakres pomocy prawnej, terminy i warunki jej wykonywania oraz wynagrodzenie określa

umowa.

5.

Ilekroć w ustawie jest mowa o „stosunku pracy”, „zatrudnieniu”, „wynagrodzeniu”, rozumie

się przez to również odpowiednio „stosunek służbowy”, „pełnienie służby” i „uposażenie”.

”

;

9)

art. 9 otrzymuje brzmienie

„

Art. 9.

1.

Radca prawny wykonujący zawód w ramach stosunku pracy zajmuje samodzielne stanowisko

podległe bezpośrednio kierownikowi jednostki organizacyjnej.

2.

Jeżeli jednostka organizacyjna zatrudnia dwóch lub więcej radców prawnych, jednemu

z nich powierza koordynację pomocy prawnej w tej jednostce.

3.

W organie państwowym lub samorządowym radca prawny wykonuje pomoc prawną w komórce

lub w jednostce organizacyjnej, w biurze, w wydziale lub na wyodrębnionym stanowisku

do spraw prawnych podległym bezpośrednio kierownikowi tego organu. W organie państwowym

radca prawny może być zatrudniony także w innej wyodrębnionej komórce lub jednostce

organizacyjnej i podlegać jej kierownikowi.

4.

Radcy prawnemu nie można polecać wykonania czynności wykraczającej poza zakres pomocy

prawnej.

”

;

10)

w art. 10 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

przed sądem wojewódzkim, przed sądem apelacyjnym oraz przed organem drugiej instancji

w postępowaniu administracyjnym,

”

;

11)

w art. 11 w ust. 2 po wyrazie „zniewagę” dodaje się wyrazy „lub zniesławienie”;

12)

art. 12 otrzymuje brzmienie

„

Art. 12.

1.

Radca prawny podczas i w związku z wykonywaniem czynności zawodowych korzysta z ochrony

prawnej przysługującej sędziemu i prokuratorowi.

2.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze zarządzenia, strój urzędowy radców prawnych

biorących udział w rozprawach sądowych.

”

;

13)

w art. 13 skreśla się ust. 2;

14)

w art. 16 skreśla się ust. 2;

15)

art. 17 otrzymuje brzmienie

„

Art. 17.

Radca prawny wykonujący zawód w ramach stosunku pracy może być zatrudniony jednocześnie

w więcej niż jednej jednostce organizacyjnej i w wymiarze przekraczającym jeden etat.

”

;

16)

w art. 18 skreśla się ust. 3;

17)

w art. 19

a)

w ust. 1 w zdaniu drugim wyrazy „w terminie 10 dni” zastępuje się wyrazami „w terminie 14 dni”,

b)

skreśla się ust. 2;

18)

skreśla się art. 20;

19)

art. 21 otrzymuje brzmienie

„

Art. 21.

Radca prawny może udzielić dalszego pełnomocnictwa (substytucji) innemu radcy prawnemu,

adwokatowi, a także aplikantowi radcowskiemu.

”

;

20)

art. 22 otrzymuje brzmienie

„

Art. 22.

1.

Radca prawny może odmówić udzielenia pomocy prawnej tylko z ważnych powodów.

2.

Radca prawny, wypowiadając pełnomocnictwo, umowę zlecenia lub umowę o pracę, obowiązany

jest wykonać wszystkie niezbędne czynności, aby okoliczność ta nie miała negatywnego

wpływu na dalszy tok prowadzonych przez niego spraw.

”

;

21)

po art. 22 dodaje się art. 22

„

Art. 22

Rada okręgowej izby radców prawnych jest uprawniona do kontroli i oceny wykonywania

zawodu przez radcę prawnego. Kontrolę przeprowadzają i oceny dokonują wizytatorzy

powołani przez radę spośród radców prawnych.

Art. 22

Rada okręgowej izby radców prawnych na podstawie orzeczenia lekarskiego i po przeprowadzeniu

szczegółowego postępowania wyjaśniającego może - na wniosek Prezesa Krajowej Rady

Radców Prawnych lub dziekana rady okręgowej izby radców prawnych - podjąć uchwałę

o trwałej niezdolności radcy prawnego do wykonywania zawodu. W razie wszczęcia takiego

postępowania rada może zawiesić radcę prawnego w wykonywaniu czynności na czas trwania

postępowania.

Art. 22

1.

Koszty pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu ponosi Skarb Państwa.

2.

Minister Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Radców Prawnych określi,

w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady ponoszenia kosztów, o których mowa w ust.

1.

Art. 22

1.

Radca prawny wykonujący zawód na podstawie stosunku pracy ma prawo do wynagrodzenia

i innych świadczeń określonych w układzie zbiorowym pracy lub w przepisach o wynagradzaniu

pracowników, obowiązujących w jednostce organizacyjnej zatrudniającej radcę prawnego.

Wynagrodzenie to nie może być niższe od wynagrodzenia przewidzianego dla stanowiska

pracy głównego specjalisty lub innego równorzędnego stanowiska pracy. Jeżeli prawo

do dodatków uzależnione jest od wymogu kierowania zespołem pracowników, wymogu tego

nie stosuje się do radcy prawnego.

2.

Radca prawny uprawniony jest do dodatkowego wynagrodzenia w wysokości nie niższej

niż 65% kosztów zastępstwa sądowego zasądzonych na rzecz strony przez niego zastępowanej

lub jej przyznanych w ugodzie, postępowaniu polubownym, arbitrażu zagranicznym lub

w postępowaniu egzekucyjnym, jeżeli koszty te zostały ściągnięte od strony przeciwnej.

W państwowych jednostkach sfery budżetowej wysokość i termin wypłaty wynagrodzenia

określa umowa cywilnoprawna.

Art. 22

1.

Opłaty za czynności radców prawnych wykonujących zawód w kancelariach radców prawnych

lub w spółkach, o których mowa w art. 8 ust. 1, oraz zatrudnionych na podstawie umowy

cywilnoprawnej ustala umowa z klientem.

2.

Minister Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Radców Prawnych oraz

Naczelnej Rady Adwokackiej ustala, w drodze rozporządzenia, opłaty za czynności radców

prawnych przed organami wymiaru sprawiedliwości, stanowiące podstawę do zasądzania

przez sądy kosztów zastępstwa prawnego.

3.

Minister Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Radców Prawnych oraz

Naczelnej Rady Adwokackiej określi, w drodze rozporządzenia, stawki minimalne za czynności

radców prawnych, o których mowa w ust. 1.

Art. 22

Składki na ubezpieczenie społeczne radcy prawnego opłacają jednostki organizacyjne

zatrudniające radcę prawnego, spółki, o których mowa w art. 8 ust. 1, lub osobiście

radcowie prawni wykonujący zawód w kancelarii radcy prawnego lub w spółkach określonych

w art. 8 ust. 1.

”

;

22)

art. 23 otrzymuje brzmienie

„

Art. 23.

Prawo wykonywania zawodu radcy prawnego powstaje z chwilą dokonania wpisu na listę

radców prawnych i złożenia ślubowania.

”

;

23)

w art. 24

a)

w ust. 1

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

ukończył uniwersyteckie studia prawnicze w Polsce i uzyskał tytuł magistra prawa lub

zagraniczne uniwersyteckie studia prawnicze uznane w Polsce za równorzędne oraz włada

językiem polskim w mowie i piśmie,

”

-

skreśla się pkt 2,

-

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

jest nieskazitelnego charakteru i swym dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię prawidłowego

wykonywania zawodu radcy prawnego,

”

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Wpisu na listę radców prawnych dokonuje rada okręgowej izby radców prawnych na wniosek

zainteresowanego. Listę prowadzi rada okręgowej izby radców prawnych właściwa dla

miejsca jego zamieszkania. Podstawą wpisu jest uchwała rady okręgowej izby radców

prawnych.

”

,

c)

skreśla się ust. 3-5;

24)

w art. 25

a)

w ust. 1

-

skreśla się pkt 2,

-

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

osób, które co najmniej przez trzy lata zajmowały stanowisko sędziego, prokuratora

albo wykonywały zawód notariusza lub adwokata, którzy stanowiska te, tytuły i uprawnienia

uzyskali na zasadach określonych w przepisach prawa.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Rada okręgowej izby radców prawnych, aplikantom radcowskim wpisanym na listę po odbyciu

zakończonej egzaminem z pozytywnym wynikiem aplikacji sądowej, prokuratorskiej, notarialnej

lub adwokackiej, może skrócić okres aplikacji radcowskiej do lat dwóch, jak również

zwolnić od odbycia aplikacji.

”

,

c)

po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Od wymogu odbycia aplikacji radcowskiej Krajowa Rada Radców Prawnych może zwolnić,

na zasadzie wzajemności, obywatela państwa Unii Europejskiej, jeżeli ukończył on zagraniczne

uniwersyteckie studia prawnicze uznane w Polsce za równorzędne oraz włada językiem

polskim w mowie i piśmie, spełnia przesłanki wymienione w art. 24 ust. 1 pkt 3-5,

jest wpisany na listę adwokatów w państwie Unii Europejskiej i wykonywał zawód adwokata

lub radcy prawnego. Obywatel państwa Unii Europejskiej zdaje egzamin w okręgowej izbie

radców prawnych wyznaczonej przez Krajową Radę Radców Prawnych.

”

;

25)

art. 26 otrzymuje brzmienie

„

Art. 26.

Osoby, które wykonują zawód sędziego, prokuratora, notariusza, komornika, asesora

sądowego, prokuratorskiego i notarialnego bądź odbywają aplikację sądową, prokuratorską

lub notarialną, nie mogą jednocześnie zostać wpisane na listę radców prawnych ani

wykonywać zawodu radcy prawnego.

”

;

26)

w art. 27 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Rota ślubowania składanego przez radcę prawnego ma następujące brzmienie: „Ślubuję

uroczyście w wykonywaniu zawodu radcy prawnego przyczyniać się do ochrony i umacniania

porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej, obowiązki zawodowe wypełniać sumiennie

i zgodnie z przepisami prawa, zachować tajemnicę zawodową, postępować godnie i uczciwie,

kierując się zasadami etyki radcy prawnego i sprawiedliwości.”;

”

27)

w art. 28

a)

w ust. 1

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

wykonywania zawodu adwokata,

”

-

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

podjęcia pracy w organach wymiaru sprawiedliwości, organach ścigania lub kancelarii

notarialnej.

”

,

b)

w ust. 3 skreśla się wyraz „osób”;

28)

w art. 29

a)

skreśla się pkt 2,

b)

po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu

„

4a)

nieuiszczania składek członkowskich za okres dłuższy niż jeden rok,

”

;

29)

w art. 30 w ust. 1 wyrazy „mimo spełnienia warunku” zastępuje się wyrazami „pomimo wniosku radcy prawnego”;

30)

art. 31 otrzymuje brzmienie

„

Art. 31.

1.

Uchwała rady okręgowej izby radców prawnych w sprawie wpisu na listę radców prawnych

powinna być podjęta w ciągu trzech miesięcy od dnia złożenia wniosku.

2.

Od uchwały, o której mowa w ust. 1, służy odwołanie do Krajowej Rady Radców Prawnych

w terminie 30 dni od daty doręczenia uchwały.

3.

Od ostatecznej decyzji odmawiającej wpisu na listę radców prawnych oraz w wypadku

niepodjęcia uchwały przez radę okręgowej izby radców prawnych w ciągu trzech miesięcy

od złożenia wniosku o wpis lub niepodjęcia uchwały przez Krajową Radę Radców Prawnych

w ciągu trzech miesięcy od doręczenia odwołania zainteresowanemu służy skarga do Naczelnego

Sądu Administracyjnego.

”

;

31)

w art. 31

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Rada okręgowej izby radców prawnych zawiadamia, w terminie 30 dni, Ministra Sprawiedliwości

o każdej uchwale o wpisie na listę radców prawnych lub aplikantów radcowskich, jak

i o odmowie wpisu.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Sprzeciw Ministra Sprawiedliwości może być zaskarżony przez zainteresowanego do Naczelnego

Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia sprzeciwu.

”

;

32)

w art. 32

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Aplikacja radcowska trwa trzy lata i sześć miesięcy.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Aplikację radcowską odbywa się w kancelarii radcy prawnego, w spółce radców prawnych

lub radców prawnych i adwokatów lub w jednostkach organizacyjnych, a co najmniej przez

okres roczny - w sądzie, w kancelarii notarialnej i prokuraturze, na podstawie porozumienia

rady okręgowej izby radców prawnych z radcą prawnym w kancelarii lub w spółce, lub

z kierownikiem właściwej jednostki organizacyjnej, prezesem sądu wojewódzkiego, izby

notarialnej lub prokuratorem wojewódzkim.

”

;

33)

art. 33 otrzymuje brzmienie

„

Art. 33.

1.

Na listę aplikantów radcowskich może być wpisana osoba, która spełnia warunki określone

w art. 24 ust. 1 pkt 1, 3-5 i zapewni pokrycie kosztów aplikacji radcowskiej.

2.

Wpis na listę aplikantów radcowskich następuje po przeprowadzeniu konkursu przez radę

okręgowej izby radców prawnych.

3.

Konkurs przeprowadza się raz w roku przed okresem szkoleniowym w ciągu dwóch miesięcy

od określonego przez radę okręgowej izby radców prawnych terminu przyjmowania wniosków

o wpis na listę aplikantów radcowskich. Okres przyjmowania wniosków nie może być krótszy

niż miesiąc.

4.

Przepisy art. 3 ust. 3-5, art. 11, art. 12 ust. 1, art. 23, art. 24 ust. 1 pkt 1,

3-5, art. 27, art. 31 i art. 31

”

;

34)

po art. 35 dodaje się art. 35

„

Art. 35

Po upływie sześciu miesięcy od rozpoczęcia aplikacji radcowskiej aplikant radcowski

może zastępować radcę prawnego przed sądem rejonowym i organami administracji pierwszej

instancji. Po dwóch latach aplikacji radcowskiej aplikant radcowski może zastępować

radcę prawnego przed innymi sądami, z wyjątkiem Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu

Administracyjnego.

”

;

35)

art. 37 otrzymuje brzmienie

„

Art. 37.

1.

Aplikanta radcowskiego skreśla się z listy aplikantów radcowskich

1)

w wypadkach, o których mowa w art. 29 pkt 1, 3-6, stosowanych odpowiednio,

2)

w razie nieprzystąpienia bez usprawiedliwionej przyczyny do egzaminu radcowskiego

w terminie ustalonym przez radę okręgowej izby radców prawnych.

2.

Rada okręgowej izby radców prawnych może skreślić aplikanta radcowskiego z listy aplikantów

radcowskich, jeżeli stwierdzi jego nieprzydatność do wykonywania zawodu radcy prawnego.

3.

Od uchwały o skreśleniu aplikanta z listy aplikantów w trybie ust. 2 służy odwołanie

do Krajowej Rady Radców Prawnych.

”

;

36)

w art. 38

a)

w ust. 1 skreśla się zdanie drugie,

b)

w ust. 2 wyrazy „państwowymi biurami” zastępuje się wyrazem „kancelariami”,

c)

po ust. 2 dodaje się ust. 3-5 w brzmieniu

„

3.

Szkolenie aplikantów radcowskich może być organizowane wspólnie z aplikantami adwokackimi.

4.

Aplikant radcowski odbywa aplikację radcowską pod kierunkiem patrona wyznaczonego

przez radę okręgowej izby radców prawnych.

5.

Zadaniem patrona jest przygotowanie aplikanta radcowskiego do wykonywania zawodu radcy

prawnego w rozumieniu niniejszej ustawy.

”

;

37)

w art. 41

a)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

współdziałanie w kształtowaniu i stosowaniu prawa,

”

b)

w pkt 5 wyraz „czuwanie” zastępuje się wyrazem „nadzór”,

c)

pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

prowadzenie badań w zakresie funkcjonowania pomocy prawnej.

”

;

38)

art. 43 otrzymuje brzmienie

„

Art. 43.

1.

Kadencja organów samorządu trwa cztery lata, jednakże organy są obowiązane działać

do czasu ukonstytuowania się nowo wybranych organów.

2.

Członkowie organów mogą być odwołani przez organ, który ich wybrał.

”

;

39)

art. 46 otrzymuje brzmienie

„

Art. 46.

Krajowa Rada Radców Prawnych przedstawia corocznie informację o funkcjonowaniu samorządu

Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej.

”

;

40)

art. 47 otrzymuje brzmienie

„

Art. 47.

Minister Sprawiedliwości może zaskarżyć do Sądu Najwyższego sprzeczną z prawem uchwałę

organów samorządu w terminie sześciu miesięcy od dnia doręczenia mu tej uchwały. Sąd

utrzymuje zaskarżoną uchwałę w mocy bądź uchyla ją i przekazuje sprawę do ponownego

rozpoznania właściwemu organowi samorządu, ustalając wytyczne co do sposobu jej załatwienia.

”

;

41)

w art. 48 zdanie drugie otrzymuje brzmienie

„

Uchwała Krajowej Rady Radców Prawnych powinna być podjęta w terminie dwóch miesięcy,

a uchwała Krajowego Zjazdu Radców Prawnych na najbliższym Zjeździe.

”

;

42)

w art. 50 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W zgromadzeniu okręgowej izby radców prawnych uczestniczą wszyscy radcowie prawni

należący do danej izby oraz, bez prawa głosu, aplikanci radcowscy tej izby.

”

,

43)

w art. 52 w ust. 3

a)

w pkt 3 wyraz „czuwanie” zastępuje się wyrazem „nadzór”,

b)

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

występowanie do organów rejestrowych lub ewidencyjnych z wnioskiem o wszczęcie postępowania

o wykreślenie z rejestru lub ewidencji podmiotu prowadzącego działalność w zakresie

pomocy prawnej niezgodnie z przepisami niniejszej ustawy.

”

,

c)

skreśla się pkt 5;

44)

w art. 53 wyraz „gospodarczej” zastępuje się wyrazem „finansowej”;

45)

w art. 56 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W Krajowym Zjeździe Radców Prawnych udział biorą delegaci wybrani przez zgromadzenia

okręgowych izb radców prawnych oraz, z głosem doradczym, nie będący delegatami: członkowie

ustępującej Krajowej Rady Radców Prawnych, Przewodniczący Wyższego Sądu Dyscyplinarnego,

Główny Rzecznik Dyscyplinarny i Przewodniczący Wyższej Komisji Rewizyjnej.

”

;

46)

w art. 57

a)

skreśla się pkt 5,

b)

pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

rozpatrywanie i zatwierdzanie sprawozdań Krajowej Rady Radców Prawnych, Wyższej Komisji

Rewizyjnej, Wyższego Sądu Dyscyplinarnego i Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego,

”

c)

pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

uchwalanie zasad etyki radców prawnych,

”

;

47)

w art. 58 w ust. 2 wyraz „miesiąca” zastępuje się wyrazami „dwóch miesięcy”;

48)

w art. 60

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

reprezentowanie samorządu wobec sądów, organów państwowych i samorządowych, instytucji

i organizacji,

”

b)

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

wybór Prezesa Krajowej Rady Radców Prawnych oraz Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego,

jeżeli jego mandat wygasł w okresie pomiędzy Krajowymi Zjazdami Radców Prawnych,

”

c)

po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu

„

5a)

wybór przewodniczącego Krajowego Zespołu Wizytatorów, jego zastępcy i członków,

”

d)

pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

koordynowanie doskonalenia zawodowego radców prawnych,

”

e)

pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

uchwalanie regulaminów

a)

działalności samorządu i jego organów,

b)

zakresu, trybu działania oraz zasad wynagradzania wizytatorów,

c)

odbywania aplikacji radcowskiej i składania egzaminu radcowskiego oraz pokrywania

kosztów aplikacji radcowskiej i ustalania ich wysokości,

d)

prowadzenia list radców prawnych i aplikantów radcowskich,

”

f)

po pkt 8 dodaje się pkt 8a i 8b w brzmieniu

„

8a)

uchylanie sprzecznych z prawem uchwał zgromadzenia okręgowej izby radców prawnych,

8b)

ustalanie zasad przeprowadzania konkursu na aplikantów radcowskich,

”

g)

w pkt 10 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 11 w brzmieniu

„

11)

określanie wysokości składki członkowskiej i zasad jej podziału oraz wysokości opłat

związanych z decyzją w sprawie wpisu na listę radców prawnych i aplikantów radcowskich

oraz opłat manipulacyjnych.

”

;

49)

w art. 61 wyraz „gospodarczej” zastępuje się wyrazem „finansowej”;

50)

w art. 63 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

ze składek radców prawnych i aplikantów radcowskich, opłat związanych z postępowaniem

w sprawie wpisu na listę radców prawnych i aplikantów radcowskich oraz kar pieniężnych,

”

;

51)

art. 64 otrzymuje brzmienie

„

Art. 64.

1.

Radca prawny i aplikant radcowski podlegają odpowiedzialności dyscyplinarnej

1)

za zawinione, nienależyte wykonywanie zawodu radcy prawnego,

2)

za czyny sprzeczne ze ślubowaniem radcowskim lub z zasadami etyki radcy prawnego.

2.

Od odpowiedzialności dyscyplinarnej wyłączone są czyny naruszające przepisy dotyczące

porządku i dyscypliny pracy, określone w Kodeksie pracy.

”

;

52)

w art. 65

a)

w ust. 1

-

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

zawieszenie prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego na czas od trzech miesięcy

do pięciu lat,

”

-

po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

kara pieniężna nie niższa od połowy przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce

narodowej za miesiąc poprzedzający datę orzeczenia dyscyplinarnego i nie wyższa od

pięciokrotności tego wynagrodzenia,

”

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu

„

2a.

Obok kary nagany z ostrzeżeniem i kary pieniężnej można orzec dodatkowo zakaz wykonywania

patronatu na czas od roku do pięciu lat.

2b.

Obok kary zawieszenia prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego orzeka się dodatkowo

zakaz wykonywania patronatu na czas od lat dwóch do lat dziesięciu.

”

;

53)

w art. 70

a)

w ust. 1 w pkt 1 wyrazy „upłynął rok” zastępuje się wyrazami „upłynęły trzy lata”,

b)

w ust. 4 skreśla się wyrazy „spośród radców prawnych”;

54)

w art. 71 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Usunięcie wzmianki o orzeczeniu dyscyplinarnym następuje z urzędu po upływie

1)

trzech lat od uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego orzekającego karę upomnienia

lub nagany z ostrzeżeniem,

2)

pięciu lat od upływu okresu zawieszenia prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego.

”

;

55)

art. 72 otrzymuje brzmienie

„

Art. 72.

1.

Sąd Najwyższy rozpoznaje rewizję nadzwyczajną wniesioną od prawomocnego orzeczenia

przez Ministra Sprawiedliwości lub Prezesa Krajowej Rady Radców Prawnych z powodu

rażącego naruszenia przepisów prawa lub oczywistej niesłuszności orzeczenia.

2.

Rewizja nadzwyczajna na niekorzyść obwinionego może być wniesiona w ciągu sześciu

miesięcy od daty uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego.

”

;

56)

art. 75 otrzymuje brzmienie

„

Art. 75.

Stosunek służbowy oraz wynikające z niego prawa i obowiązki radców prawnych i aplikantów

radcowskich będących żołnierzami w czynnej służbie wojskowej, funkcjonariuszami Policji,

Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej lub Służby Więziennej

w zakresie nie określonym niniejszą ustawą określają przepisy odrębnych ustaw.

”

;

57)

skreśla się art. 78;

58)

skreśla się art. 79;

59)

skreśla się art. 80;

60)

skreśla się art. 81;

61)

skreśla się art. 82;

62)

skreśla się art. 83.

Pomoc prawna świadczona przez radcę prawnego ma na celu ochronę prawną interesów podmiotów,

na których rzecz jest wykonywana.

W ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 1980 r. Nr 9, poz. 26 i Nr 27, poz. 111, z 1982 r. Nr 7, poz. 55 i Nr 45, poz. 289, z 1983 r. Nr 41, poz. 185, z 1984 r. Nr 34, poz. 183, z 1986 r. Nr 47, poz. 228, z 1987 r. Nr 21, poz. 123 i Nr 33, poz. 186, z 1989 r. Nr 20, poz. 107, z 1990 r. Nr 34, poz. 201, z 1991 r. Nr 100, poz. 442 i Nr 119, poz. 513, z 1994 r. Nr 122, poz. 593, z 1995 r. Nr 1, poz. 1 i Nr 74, poz. 368 oraz z 1996 r. Nr 43, poz. 189 i Nr 106, poz. 496) w art. 33 w § 3 po wyrazie „Adwokat” dodaje się wyrazy „i radca prawny”.

1.

Zawód adwokata polega na świadczeniu pomocy prawnej, a w szczególności na udzielaniu

porad prawnych, sporządzaniu opinii prawnych, opracowywaniu projektów aktów prawnych

oraz występowaniu przed sądami i urzędami.

2.

Pomoc prawna świadczona jest osobom fizycznym, podmiotom gospodarczym oraz jednostkom

organizacyjnym.

3.

Przez jednostkę organizacyjną rozumie się organ państwowy lub samorządowy, osobę prawną,

organizację społeczną lub polityczną oraz inny podmiot nie posiadający osobowości

prawnej.

1.

Wykonywanie zawodu radcy prawnego polega na świadczeniu pomocy prawnej podmiotom gospodarczym,

jednostkom organizacyjnym oraz osobom fizycznym, z wyłączeniem spraw rodzinnych, opiekuńczych

i karnych. Wyłączenie to nie obejmuje występowania w sprawach karnych w charakterze

pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego oraz powoda cywilnego, jeżeli są to instytucje

państwowe lub społeczne albo podmioty gospodarcze.

2.

Przez jednostkę organizacyjną rozumie się organ państwowy lub samorządowy, osobę prawną,

organizację społeczną i polityczną oraz inny podmiot nie posiadający osobowości prawnej.

3.

Radca prawny nie może wykonywać zawodu w kancelarii radcy prawnego lub w spółkach,

o których mowa w art. 8 ust. 1, jeżeli jego małżonek pełni funkcję sędziego albo osoba

z nim spokrewniona do drugiego stopnia lub spowinowacona w pierwszym stopniu pełni

taką funkcję w okręgu sądu wojewódzkiego właściwego dla miejsca wykonywania zawodu

przez radcę prawnego.

W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. Nr 43, poz. 296, z 1965 r. Nr 15, poz. 113, z 1974 r. Nr 27, poz. 157 i Nr 39, poz. 231, z 1975 r. Nr 45, poz. 234, z 1982 r. Nr 11, poz. 82 i Nr 30, poz. 210, z 1983 r. Nr 5, poz. 33, z 1984 r. Nr 45, poz. 241 i 242, z 1985 r. Nr 20, poz. 86, z 1987 r. Nr 21, poz. 123, z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 4, poz. 21 i Nr 33, poz. 175, z 1990 r. Nr 14, poz. 88, Nr 34, poz. 198, Nr 53, poz. 306, Nr 55, poz. 318 i Nr 79, poz. 464, z 1991 r. Nr 7, poz. 24, Nr 22, poz. 92 i Nr 115, poz. 496, z 1993 r. Nr 12, poz. 53, z 1994 r. Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 83, poz. 417, z 1996 r. Nr 24, poz. 110, Nr 43, poz. 189, Nr 73, poz. 350 i Nr 149, poz. 703 oraz z 1997 r. Nr 43, poz. 270 i Nr 54, poz. 348) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 89 po § 2 dodaje się § 3 w brzmieniu

„

§ 3.

Pełnomocnictwo udzielone przez osobę fizyczną składane przez radcę prawnego powinno

zawierać oświadczenie pełnomocnika, że nie pozostaje on w stosunku pracy. W wypadku

udzielenia pełnomocnictwa w sposób określony w § 2 oświadczenie radcy prawnego złożone

wobec sądu zostaje wciągnięte do protokołu.

”

;

2)

w art. 98 § 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie,

jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego

adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa

strony.

”

1.

Adwokat wykonuje zawód w kancelarii adwokackiej, w zespole adwokackim oraz w spółce

jawnej lub cywilnej z wyłącznym udziałem adwokatów lub adwokatów i radców prawnych,

albo w spółce komandytowej, w której komplementariuszami są wyłącznie adwokaci lub

adwokaci i radcowie prawni, przy czym wyłącznym przedmiotem działalności takich spółek

jest świadczenie pomocy prawnej.

2.

Siedzibę zawodową adwokata, na jego wniosek, wyznacza okręgowa rada adwokacka.

1.

Adwokat nie może wykonywać zawodu

1)

jeżeli pozostaje w stosunku pracy,

2)

jeżeli jego małżonek pełni funkcje sędziowskie, prokuratorskie lub w okręgu izby adwokackiej

- w organach dochodzeniowo-śledczych,

3)

jeżeli został uznany za trwale niezdolnego do wykonywania zawodu,

4)

jeżeli został ubezwłasnowolniony,

5)

w razie orzeczenia kary zawieszenia w czynnościach zawodowych albo tymczasowego zawieszenia

w wykonywaniu czynności zawodowych.

2.

Adwokat nie może wykonywać zawodu w okręgu tej izby, w której spokrewniona z nim osoba

do drugiego stopnia lub spowinowacona z nim w pierwszym stopniu pełni funkcje wymienione

w ust. 1 pkt 2.

3.

Zakaz przewidziany w ust. 1 pkt 1 nie dotyczy pracowników naukowych i naukowo-dydaktycznych.

1.

O trwałej niezdolności do wykonywania zawodu orzeka okręgowa rada adwokacka.

2.

Uchwała zapada po wysłuchaniu adwokata i jego pełnomocnika ustanowionego spośród adwokatów

oraz po zaznajomieniu się z opiniami lub orzeczeniami lekarskimi. Okręgowa rada adwokacka

wyznacza pełnomocnika z urzędu, jeżeli adwokat go nie ustanowi.

3.

W razie wszczęcia postępowania o stwierdzenie trwałej niezdolności do wykonywania

zawodu, okręgowa rada adwokacka może zawiesić adwokata tymczasowo w wykonywaniu czynności

zawodowych. To samo uprawnienie przysługuje okręgowej radzie adwokackiej wtedy, gdy

przeciwko adwokatowi zostało wszczęte postępowanie o ubezwłasnowolnienie.

1.

Adwokat zawieszony w wykonywaniu czynności zawodowych nie może występować przed sądami

lub organami państwowymi i samorządowymi. W okresie zawieszenia adwokat może wykonywać

inne czynności, na które uzyskał zezwolenie dziekana.

2.

Czynne i bierne prawo wyborcze do organów samorządu adwokackiego nie przysługuje adwokatowi

zawieszonemu w wykonywaniu czynności zawodowych.

W ustawie z dnia 19 kwietnia 1969 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. Nr 13, poz. 96, z 1982 r. Nr 16, poz. 124 i Nr 41, poz. 273, z 1983 r. Nr 44, poz. 203, z 1985 r. Nr 23, poz. 100 i Nr 31, poz. 138, z 1987 r. Nr 21, poz. 123, z 1988 r. Nr 20, poz. 135, z 1989 r. Nr 29, poz. 154 i Nr 34, poz. 180, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, Nr 43, poz. 251, Nr 53, poz. 306 i Nr 72, poz. 422, z 1991 r. Nr 83, poz. 371 i Nr 100, poz. 442, z 1992 r. Nr 24, poz. 101, z 1994 r. Nr 74, poz. 332 i Nr 126, poz. 615, z 1995 r. Nr 89, poz. 443 i poz. 444 i Nr 95, poz. 475, z 1996 r. Nr 152, poz. 720 i Nr 155, poz. 757 oraz z 1997 r. Nr 6, poz. 31 i Nr 71, poz. 449) w art. 79 w § 2 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu

„

Radca prawny może być również pełnomocnikiem pokrzywdzonego podmiotu gospodarczego.

”

1.

Zawód radcy prawnego polega na świadczeniu pomocy prawnej, a w szczególności na udzielaniu

porad prawnych, sporządzaniu opinii prawnych, opracowywaniu projektów aktów prawnych

oraz występowaniu przed sądami i urzędami.

2.

Postanowienie ust. 1 nie stanowi przeszkody do udzielania opinii prawnych przez nauczycieli

akademickich posiadających wyższe wykształcenie prawnicze, a także przez posiadających

takie wykształcenie pracowników organów państwowych i samorządowych w ramach wykonywania

przez nich obowiązków pracowniczych.

W ustawie z dnia 20 września 1984 r. o Sądzie Najwyższym

(Dz. U. z 1994 r. Nr 13, poz. 48, z 1995 r. Nr 34, poz. 163 i z 1996 r. Nr 77, poz. 367) w art. 30 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Nie może być sędzią Sądu Najwyższego osoba, której małżonek

1)

wykonuje zawód adwokata,

2)

wykonuje zawód radcy prawnego w kancelarii radcy prawnego oraz w spółce jawnej lub

cywilnej z wyłącznym udziałem radców prawnych lub radców prawnych i adwokatów, albo

w spółce komandytowej, w której komplementariuszami są wyłącznie radcowie prawni lub

radcowie prawni i adwokaci, przy czym wyłącznym przedmiotem działalności takich spółek

jest świadczenie pomocy prawnej.

”

Pomocą prawną jest w szczególności udzielanie porad i konsultacji prawnych, opinii

prawnych, zastępstwo prawne i procesowe.

W ustawie z dnia 20 czerwca 1985 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych

(Dz. U. z 1994 r. Nr 7, poz. 25, Nr 77, poz. 355, Nr 91, poz. 421 i Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 34, poz. 163 i Nr 81, poz. 406 oraz z 1996 r. Nr 77, poz. 367) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 53 otrzymuje brzmienie

„

Art. 53.

§ 1.

Nie może być sędzią osoba, której małżonek

1)

wykonuje zawód adwokata,

2)

wykonuje zawód radcy prawnego w kancelarii radcy prawnego oraz w spółce jawnej lub

cywilnej z wyłącznym udziałem radców prawnych lub radców prawnych i adwokatów, albo

w spółce komandytowej, w której komplementariuszami są wyłącznie radcowie prawni lub

radcowie prawni i adwokaci, przy czym wyłącznym przedmiotem działalności takich spółek

jest świadczenie pomocy prawnej.

§ 2.

Nie może być sędzią również osoba, której krewny do drugiego stopnia lub powinowaty

pierwszego stopnia

1)

wykonuje zawód adwokata,

2)

wykonuje zawód radcy prawnego w kancelarii radcy prawnego oraz w spółkach, o których

mowa w § 1 pkt 2

na obszarze właściwego sądu wojewódzkiego.

”

;

2)

w art. 59 w § 1 w pkt 4 po wyrazie „adwokata” dodaje się wyrazy „albo radcy prawnego, o którym mowa w art. 53 § 1 pkt 2”;

3)

w art. 61 w § 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

pozostawania sędziego w stosunku pokrewieństwa do drugiego stopnia lub powinowactwa

pierwszego stopnia do osoby, która wykonuje zawód adwokata albo radcy prawnego, o

którym mowa w art. 53 § 1 pkt 2, na obszarze właściwego sądu wojewódzkiego.

”

.

1.

Radca prawny wykonuje zawód w ramach stosunku pracy, na podstawie umowy cywilnoprawnej,

w kancelarii radcy prawnego oraz w spółce jawnej lub cywilnej z wyłącznym udziałem

radców prawnych lub radców prawnych i adwokatów, albo w spółce komandytowej, w której

komplementariuszami są wyłącznie radcowie prawni lub radcowie prawni i adwokaci, przy

czym wyłącznym przedmiotem działalności takich spółek jest świadczenie pomocy prawnej.

2.

Radca prawny może świadczyć pomoc prawną osobom fizycznym tylko w ramach wykonywania

zawodu w kancelarii radcy prawnego lub w spółkach, o których mowa w ust. 1, bez jednoczesnego

pozostawania w stosunku pracy.

3.

Radca prawny jest obowiązany zawiadomić radę właściwej okręgowej izby radców prawnych

o podjęciu wykonywania zawodu i formach jego wykonywania, o adresie i nazwie kancelarii

lub spółki, a także o każdej zmianie tych informacji.

4.

Zakres pomocy prawnej, terminy i warunki jej wykonywania oraz wynagrodzenie określa

umowa.

5.

Ilekroć w ustawie jest mowa o „stosunku pracy”, „zatrudnieniu”, „wynagrodzeniu”, rozumie

się przez to również odpowiednio „stosunek służbowy”, „pełnienie służby” i „uposażenie”.

W ustawie z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 41, poz. 324, z 1990 r. Nr 26, poz. 149, Nr 34, poz. 198 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 31, poz. 128, Nr 41, poz. 179, Nr 73, poz. 321, Nr 105, poz. 452, Nr 106, poz. 457 i Nr 107, poz. 460, z 1993 r. Nr 28, poz. 127, Nr 47, poz. 212 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 27, poz. 96 i Nr 127, poz. 627, z 1995 r. Nr 60, poz. 310, Nr 85, poz. 426, Nr 90, poz. 446, Nr 141, poz. 700 i Nr 147, poz. 713, z 1996 r. Nr 41, poz. 177 i Nr 45, poz. 199 oraz z 1997 r. Nr 9, poz. 44, Nr 23, poz. 117, Nr 43, poz. 272, Nr 54, poz. 348 i Nr 60, poz. 369) skreśla się art. 24.

1.

Radca prawny wykonujący zawód w ramach stosunku pracy zajmuje samodzielne stanowisko

podległe bezpośrednio kierownikowi jednostki organizacyjnej.

2.

Jeżeli jednostka organizacyjna zatrudnia dwóch lub więcej radców prawnych, jednemu

z nich powierza koordynację pomocy prawnej w tej jednostce.

3.

W organie państwowym lub samorządowym radca prawny wykonuje pomoc prawną w komórce

lub w jednostce organizacyjnej, w biurze, w wydziale lub na wyodrębnionym stanowisku

do spraw prawnych podległym bezpośrednio kierownikowi tego organu. W organie państwowym

radca prawny może być zatrudniony także w innej wyodrębnionej komórce lub jednostce

organizacyjnej i podlegać jej kierownikowi.

4.

Radcy prawnemu nie można polecać wykonania czynności wykraczającej poza zakres pomocy

prawnej.

W ustawie z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym

(Dz. U. Nr 74, poz. 368 i Nr 104, poz. 515) po art. 12 dodaje się art. 12a w brzmieniu

„

Art. 12a.

Nie może być sędzią Naczelnego Sądu Administracyjnego osoba, której małżonek

1)

wykonuje zawód adwokata,

2)

wykonuje zawód radcy prawnego w kancelarii radcy prawnego oraz w spółce jawnej lub

cywilnej z wyłącznym udziałem radców prawnych lub radców prawnych i adwokatów, albo

w spółce komandytowej, w której komplementariuszami są wyłącznie radcowie prawni lub

radcowie prawni i adwokaci, przy czym wyłącznym przedmiotem działalności takich spółek

jest świadczenie pomocy prawnej.

”

1.

Spółki świadczące pomoc prawną obowiązane są w ciągu jednego roku od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy dostosować swoją formę, skład osobowy i przedmiot działalności

do przepisów tej ustawy albo zakończyć działalność w zakresie świadczenia pomocy prawnej.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się do spółek z udziałem zagranicznym, które świadczą pomoc

prawną, istniejących w dniu 1 października 1996 r., utworzonych zgodnie z przepisami

ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym

(Dz. U. z 1997 r. Nr 26, poz. 143), z tym że termin wykonania obowiązku dostosowania swojej formy, składu osobowego

i przedmiotu działalności, z uwzględnieniem art. 11, albo zakończenia działalności

w zakresie świadczenia pomocy prawnej, wynosi 3 lata od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

1.

Spółki z udziałem zagranicznym mogą być tworzone na podstawie ustawy, o której mowa

w art. 10 ust. 2, w celu świadczenia pomocy prawnej na terenie Rzeczypospolitej Polskiej,

jeżeli spełniają następujące warunki

1)

wszyscy wspólnicy (akcjonariusze) zagraniczni posiadają uprawnienia do samodzielnego

wykonywania zawodu adwokata lub radcy prawnego uzyskane za granicą albo są spółkami

z wyłącznym udziałem takich osób, a wszyscy wspólnicy polscy są radcami prawnymi lub

adwokatami,

2)

wspólnicy (akcjonariusze) zagraniczni wykażą wzajemność ze strony krajów, w których

posiadają uprawnienia do samodzielnego wykonywania zawodu określonego w pkt 1, a w

przypadku spółek, o których mowa w pkt 1, ze strony krajów ich siedziby.

2.

Adwokaci i radcowie prawni mogą świadczyć pomoc prawną w ramach spółek, o których

mowa w ust. 1, jeżeli są wspólnikami lub akcjonariuszami.

1.

Radca prawny podczas i w związku z wykonywaniem czynności zawodowych korzysta z ochrony

prawnej przysługującej sędziemu i prokuratorowi.

2.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze zarządzenia, strój urzędowy radców prawnych

biorących udział w rozprawach sądowych.

1.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa odwołuje

sędziego, którego małżonek w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy wykonywał zawód

radcy prawnego w kancelarii radcy prawnego oraz w spółce jawnej lub cywilnej z wyłącznym

udziałem radców prawnych lub radców prawnych i adwokatów, albo w spółce komandytowej,

w której komplementariuszami są wyłącznie radcowie prawni lub radcowie prawni i adwokaci,

przy czym wyłącznym przedmiotem działalności takich spółek jest świadczenie pomocy

prawnej, jeżeli po upływie 3 lat od dnia jej wejścia w życie nadal ten zawód wykonuje.

2.

Uprawnienie określone w art. 61 § 2 pkt 3 ustawy, o której mowa w art. 7, wobec sędziego

pozostającego w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy w stosunku pokrewieństwa lub

powinowactwa z osobą wykonującą zawód radcy prawnego, o którym mowa w ust. 1, może

być wykonane nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

Nie może być sędzią Naczelnego Sądu Administracyjnego osoba, której małżonek

1)

wykonuje zawód adwokata,

2)

wykonuje zawód radcy prawnego w kancelarii radcy prawnego oraz w spółce jawnej lub

cywilnej z wyłącznym udziałem radców prawnych lub radców prawnych i adwokatów, albo

w spółce komandytowej, w której komplementariuszami są wyłącznie radcowie prawni lub

radcowie prawni i adwokaci, przy czym wyłącznym przedmiotem działalności takich spółek

jest świadczenie pomocy prawnej.

1.

Radca prawny, który w dniu 1 października 1996 r. wykonywał zawód jednocześnie w ramach

stosunku pracy w organach administracji rządowej lub samorządowej oraz w kancelarii

radcy prawnego albo w spółce w udziałem radców prawnych lub radców prawnych i adwokatów,

może świadczyć pomoc prawną osobom fizycznym nie prowadzącym działalności gospodarczej

przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, zachowując zatrudnienie

w ramach stosunku pracy w organach administracji rządowej lub samorządowej.

2.

Radca prawny, który w dniu 1 października 1996 r. wykonywał zawód jednocześnie w ramach

stosunku pracy u innych pracodawców niż wymienieni w ust. 1 oraz w kancelarii radcy

prawnego albo w spółce z udziałem radców prawnych lub radców prawnych i adwokatów,

może świadczyć pomoc prawną osobom fizycznym przez okres 5 lat od dnia wejścia w życie

niniejszej ustawy, zachowując zatrudnienie w ramach stosunku pracy u innych pracodawców.

Do osób, które rozpoczęły aplikację adwokacką lub radcowską przed dniem wejścia ustawy

w życie, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Minister Sprawiedliwości ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej jednolity

tekst ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze i jednolity tekst ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych - z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania

tych jednolitych tekstów.

1.

Opłaty za czynności adwokackie ustala umowa z klientem.

2.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Adwokackiej i Krajowej

Rady Radców Prawnych ustala, w drodze rozporządzenia, opłaty za czynności adwokackie

przed organami wymiaru sprawiedliwości, stanowiące podstawę do zasądzenia przez sąd

kosztów zastępstwa prawnego i kosztów adwokackich.

3.

Minister Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Adwokackiej i Krajowej

Rady Radców Prawnych określi, w drodze rozporządzenia, stawki minimalne za czynności

adwokackie, o których mowa w ust. 1.

Ustawa wchodzi w życie po upływie dwóch miesięcy od dnia ogłoszenia.

Radca prawny wykonujący zawód w ramach stosunku pracy może być zatrudniony jednocześnie

w więcej niż jednej jednostce organizacyjnej i w wymiarze przekraczającym jeden etat.

1.

Adwokat powinien zamieszkiwać w miejscowości, w której ma wyznaczoną siedzibę zawodową

wykonywania zawodu. Okręgowa rada adwokacka w uzasadnionych wypadkach może zezwolić

adwokatowi na inne miejsce zamieszkania.

2.

Naczelna Rada Adwokacka w uzasadnionych wypadkach - po zasięgnięciu opinii zainteresowanych

okręgowych rad adwokackich - może zezwolić adwokatowi na zamieszkanie w okręgu innej

izby, jeżeli miejscowość zamieszkania jest położona w pobliżu miejscowości, w której

ma siedzibę zawodową.

3.

Adwokat świadczy pomoc prawną z urzędu w okręgu sądu rejonowego, w którym ma wyznaczoną

siedzibę zawodową.

Radca prawny może udzielić dalszego pełnomocnictwa (substytucji) innemu radcy prawnemu,

adwokatowi, a także aplikantowi radcowskiemu.

1.

Radca prawny może odmówić udzielenia pomocy prawnej tylko z ważnych powodów.

2.

Radca prawny, wypowiadając pełnomocnictwo, umowę zlecenia lub umowę o pracę, obowiązany

jest wykonać wszystkie niezbędne czynności, aby okoliczność ta nie miała negatywnego

wpływu na dalszy tok prowadzonych przez niego spraw.

Rada okręgowej izby radców prawnych jest uprawniona do kontroli i oceny wykonywania

zawodu przez radcę prawnego. Kontrolę przeprowadzają i oceny dokonują wizytatorzy

powołani przez radę spośród radców prawnych.

Rada okręgowej izby radców prawnych na podstawie orzeczenia lekarskiego i po przeprowadzeniu

szczegółowego postępowania wyjaśniającego może - na wniosek Prezesa Krajowej Rady

Radców Prawnych lub dziekana rady okręgowej izby radców prawnych - podjąć uchwałę

o trwałej niezdolności radcy prawnego do wykonywania zawodu. W razie wszczęcia takiego

postępowania rada może zawiesić radcę prawnego w wykonywaniu czynności na czas trwania

postępowania.

1.

Koszty pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu ponosi Skarb Państwa.

2.

Minister Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Radców Prawnych określi,

w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady ponoszenia kosztów, o których mowa w ust.

1.

1.

Radca prawny wykonujący zawód na podstawie stosunku pracy ma prawo do wynagrodzenia

i innych świadczeń określonych w układzie zbiorowym pracy lub w przepisach o wynagradzaniu

pracowników, obowiązujących w jednostce organizacyjnej zatrudniającej radcę prawnego.

Wynagrodzenie to nie może być niższe od wynagrodzenia przewidzianego dla stanowiska

pracy głównego specjalisty lub innego równorzędnego stanowiska pracy. Jeżeli prawo

do dodatków uzależnione jest od wymogu kierowania zespołem pracowników, wymogu tego

nie stosuje się do radcy prawnego.

2.

Radca prawny uprawniony jest do dodatkowego wynagrodzenia w wysokości nie niższej

niż 65% kosztów zastępstwa sądowego zasądzonych na rzecz strony przez niego zastępowanej

lub jej przyznanych w ugodzie, postępowaniu polubownym, arbitrażu zagranicznym lub

w postępowaniu egzekucyjnym, jeżeli koszty te zostały ściągnięte od strony przeciwnej.

W państwowych jednostkach sfery budżetowej wysokość i termin wypłaty wynagrodzenia

określa umowa cywilnoprawna.

1.

Opłaty za czynności radców prawnych wykonujących zawód w kancelariach radców prawnych

lub w spółkach, o których mowa w art. 8 ust. 1, oraz zatrudnionych na podstawie umowy

cywilnoprawnej ustala umowa z klientem.

2.

Minister Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Radców Prawnych oraz

Naczelnej Rady Adwokackiej ustala, w drodze rozporządzenia, opłaty za czynności radców

prawnych przed organami wymiaru sprawiedliwości, stanowiące podstawę do zasądzania

przez sądy kosztów zastępstwa prawnego.

3.

Minister Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Radców Prawnych oraz

Naczelnej Rady Adwokackiej określi, w drodze rozporządzenia, stawki minimalne za czynności

radców prawnych, o których mowa w ust. 1.

Składki na ubezpieczenie społeczne radcy prawnego opłacają jednostki organizacyjne

zatrudniające radcę prawnego, spółki, o których mowa w art. 8 ust. 1, lub osobiście

radcowie prawni wykonujący zawód w kancelarii radcy prawnego lub w spółkach określonych

w art. 8 ust. 1.

Prawo wykonywania zawodu radcy prawnego powstaje z chwilą dokonania wpisu na listę

radców prawnych i złożenia ślubowania.

Osoby, które wykonują zawód sędziego, prokuratora, notariusza, komornika, asesora

sądowego, prokuratorskiego i notarialnego bądź odbywają aplikację sądową, prokuratorską

lub notarialną, nie mogą jednocześnie zostać wpisane na listę radców prawnych ani

wykonywać zawodu radcy prawnego.

1.

Uchwała rady okręgowej izby radców prawnych w sprawie wpisu na listę radców prawnych

powinna być podjęta w ciągu trzech miesięcy od dnia złożenia wniosku.

2.

Od uchwały, o której mowa w ust. 1, służy odwołanie do Krajowej Rady Radców Prawnych

w terminie 30 dni od daty doręczenia uchwały.

3.

Od ostatecznej decyzji odmawiającej wpisu na listę radców prawnych oraz w wypadku

niepodjęcia uchwały przez radę okręgowej izby radców prawnych w ciągu trzech miesięcy

od złożenia wniosku o wpis lub niepodjęcia uchwały przez Krajową Radę Radców Prawnych

w ciągu trzech miesięcy od doręczenia odwołania zainteresowanemu służy skarga do Naczelnego

Sądu Administracyjnego.

1.

Na listę aplikantów radcowskich może być wpisana osoba, która spełnia warunki określone

w art. 24 ust. 1 pkt 1, 3-5 i zapewni pokrycie kosztów aplikacji radcowskiej.

2.

Wpis na listę aplikantów radcowskich następuje po przeprowadzeniu konkursu przez radę

okręgowej izby radców prawnych.

3.

Konkurs przeprowadza się raz w roku przed okresem szkoleniowym w ciągu dwóch miesięcy

od określonego przez radę okręgowej izby radców prawnych terminu przyjmowania wniosków

o wpis na listę aplikantów radcowskich. Okres przyjmowania wniosków nie może być krótszy

niż miesiąc.

4.

Przepisy art. 3 ust. 3-5, art. 11, art. 12 ust. 1, art. 23, art. 24 ust. 1 pkt 1,

3-5, art. 27, art. 31 i art. 31

Rozwiązanie zespołu następuje na podstawie uchwały zebrania zespołu lub uchwały okręgowej

rady adwokackiej.

Po upływie sześciu miesięcy od rozpoczęcia aplikacji radcowskiej aplikant radcowski

może zastępować radcę prawnego przed sądem rejonowym i organami administracji pierwszej

instancji. Po dwóch latach aplikacji radcowskiej aplikant radcowski może zastępować

radcę prawnego przed innymi sądami, z wyjątkiem Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu

Administracyjnego.

Okręgowa rada adwokacka dokonuje wizytacji zespołów adwokackich, kancelarii adwokackich,

spółek z wyłącznym udziałem adwokatów oraz adwokatów w spółkach z udziałem adwokatów

i radców prawnych.

Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio do adwokatów wykonujących zawód

w kancelarii adwokackiej oraz w spółkach, o których mowa w art. 4a ust. 1.

1.

Aplikanta radcowskiego skreśla się z listy aplikantów radcowskich

1)

w wypadkach, o których mowa w art. 29 pkt 1, 3-6, stosowanych odpowiednio,

2)

w razie nieprzystąpienia bez usprawiedliwionej przyczyny do egzaminu radcowskiego

w terminie ustalonym przez radę okręgowej izby radców prawnych.

2.

Rada okręgowej izby radców prawnych może skreślić aplikanta radcowskiego z listy aplikantów

radcowskich, jeżeli stwierdzi jego nieprzydatność do wykonywania zawodu radcy prawnego.

3.

Od uchwały o skreśleniu aplikanta z listy aplikantów w trybie ust. 2 służy odwołanie

do Krajowej Rady Radców Prawnych.

1.

Adwokat wykonujący zawód w kancelarii adwokackiej oraz w spółkach, o których mowa

w art. 4a ust. 1, obowiązany jest zapewnić zastępstwo w przypadku urlopu lub innej

przemijającej przeszkody tak, aby prowadzone przez niego sprawy nie doznały uszczerbku.

2.

Dziekan wyznacza z urzędu zastępcę adwokata, o którym mowa w ust. 1, nie mającego

czasowo lub trwale możliwości wykonywania zawodu, jak również w wypadku skreślenia

z listy adwokatów. Decyzja dziekana stanowi upoważnienie adwokata do prowadzenia spraw

i powinna mieć formę pisemną.

1.

Kadencja organów samorządu trwa cztery lata, jednakże organy są obowiązane działać

do czasu ukonstytuowania się nowo wybranych organów.

2.

Członkowie organów mogą być odwołani przez organ, który ich wybrał.

Krajowa Rada Radców Prawnych przedstawia corocznie informację o funkcjonowaniu samorządu

Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej.

Minister Sprawiedliwości może zaskarżyć do Sądu Najwyższego sprzeczną z prawem uchwałę

organów samorządu w terminie sześciu miesięcy od dnia doręczenia mu tej uchwały. Sąd

utrzymuje zaskarżoną uchwałę w mocy bądź uchyla ją i przekazuje sprawę do ponownego

rozpoznania właściwemu organowi samorządu, ustalając wytyczne co do sposobu jej załatwienia.

Okręgowa rada adwokacka prowadzi listę adwokatów i aplikantów adwokackich, której

odpis przesyła corocznie Naczelnej Radzie Adwokackiej, właściwym prezesom sądów apelacyjnych,

sądów wojewódzkich i właściwym prokuratorom apelacyjnym i wojewódzkim oraz zawiadamia

o zmianach na tej liście.

§ 1.

Nie może być sędzią osoba, której małżonek

1)

wykonuje zawód adwokata,

2)

wykonuje zawód radcy prawnego w kancelarii radcy prawnego oraz w spółce jawnej lub

cywilnej z wyłącznym udziałem radców prawnych lub radców prawnych i adwokatów, albo

w spółce komandytowej, w której komplementariuszami są wyłącznie radcowie prawni lub

radcowie prawni i adwokaci, przy czym wyłącznym przedmiotem działalności takich spółek

jest świadczenie pomocy prawnej.

§ 2.

Nie może być sędzią również osoba, której krewny do drugiego stopnia lub powinowaty

pierwszego stopnia

1)

wykonuje zawód adwokata,

2)

wykonuje zawód radcy prawnego w kancelarii radcy prawnego oraz w spółkach, o których

mowa w § 1 pkt 2

na obszarze właściwego sądu wojewódzkiego.

1.

Radca prawny i aplikant radcowski podlegają odpowiedzialności dyscyplinarnej

1)

za zawinione, nienależyte wykonywanie zawodu radcy prawnego,

2)

za czyny sprzeczne ze ślubowaniem radcowskim lub z zasadami etyki radcy prawnego.

2.

Od odpowiedzialności dyscyplinarnej wyłączone są czyny naruszające przepisy dotyczące

porządku i dyscypliny pracy, określone w Kodeksie pracy.

Osoby, które wykonywały zawód sędziego lub prokuratora, nie mogą w ciągu dwóch lat

od zaprzestania wykonywania tego zawodu wykonywać zawodu adwokata w okręgu tej izby

adwokackiej, w której zajmowały powyższe stanowisko. Zakaz ten nie dotyczy sędziów

Trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Stanu, Sądu Najwyższego, sędziów Naczelnego

Sądu Administracyjnego oraz prokuratorów Prokuratury Krajowej.

1.

Sąd Najwyższy rozpoznaje rewizję nadzwyczajną wniesioną od prawomocnego orzeczenia

przez Ministra Sprawiedliwości lub Prezesa Krajowej Rady Radców Prawnych z powodu

rażącego naruszenia przepisów prawa lub oczywistej niesłuszności orzeczenia.

2.

Rewizja nadzwyczajna na niekorzyść obwinionego może być wniesiona w ciągu sześciu

miesięcy od daty uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego.

Do aplikantów adwokackich stosuje się odpowiednio przepisy art. 5-8, art. 65 pkt 1-3,

art. 68 ust. 1.

Stosunek służbowy oraz wynikające z niego prawa i obowiązki radców prawnych i aplikantów

radcowskich będących żołnierzami w czynnej służbie wojskowej, funkcjonariuszami Policji,

Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej lub Służby Więziennej

w zakresie nie określonym niniejszą ustawą określają przepisy odrębnych ustaw.

Okręgowa rada adwokacka rozstrzyga o wpisie na listę aplikantów adwokackich po przeprowadzeniu

konkursu. Konkurs przeprowadza się raz w roku kalendarzowym przed rozpoczęciem roku

szkoleniowego.

1.

Aplikacja adwokacka trwa trzy lata i sześć miesięcy, przy czym co najmniej przez okres

sześciu miesięcy odbywa się w sądzie, prokuraturze, kancelarii notarialnej lub innej

instytucji na podstawie skierowania okręgowej rady adwokackiej.

2.

Aplikantom adwokackim wpisanym na listę po odbyciu aplikacji sądowej, prokuratorskiej,

notarialnej lub radcowskiej zakończonej pozytywnie zdanym egzaminem, okręgowa rada

adwokacka może skrócić okres aplikacji adwokackiej do lat dwóch.

3.

Szkolenie aplikantów adwokackich może być organizowane wspólnie z aplikantami radcowskimi.

4.

Aplikant adwokacki odbywa praktykę adwokacką pod kierunkiem patrona wyznaczonego przez

dziekana okręgowej rady adwokackiej.

5.

Zadaniem patrona jest przygotowanie aplikanta adwokackiego do wykonywania zawodu adwokata

w rozumieniu niniejszej ustawy.

1.

Po sześciu miesiącach aplikacji adwokackiej aplikant adwokacki może zastępować adwokata

tylko przed sądem rejonowym, organami ścigania, organami państwowymi, samorządowymi

i innymi instytucjami.

2.

Po roku i sześciu miesiącach aplikacji adwokackiej aplikant adwokacki może także zastępować

adwokata przed innymi sądami, z wyjątkiem Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego

oraz Trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Stanu.

3.

Aplikant adwokacki, który uprzednio odbył aplikację sądową, prokuratorską, notarialną

lub radcowską zakończoną pozytywnie złożonym egzaminem, może zastępować adwokata przed

sądem rejonowym, a po odbyciu jednego roku aplikacji adwokackiej - przed organami

wymienionymi w ust. 2.

1.

Karę pieniężną wymierza się w granicach od pięciokrotnej do pięćdziesięciokrotnej

podstawowej składki izbowej. Wpływy z kar pieniężnych okręgowa rada adwokacka przekazuje

na cele adwokatury.

2.

Kara wydalenia z adwokatury pociąga za sobą skreślenie z listy adwokatów bez prawa

ubiegania się o ponowny wpis.

1.

W stosunku do aplikantów adwokackich nie orzeka się kary pieniężnej.

2.

Przepisy o zawieszeniu adwokatów w czynnościach zawodowych stosuje się odpowiednio

do aplikantów adwokackich, przy czym czasu trwania zawieszenia nie zalicza się do

okresu obowiązkowej aplikacji adwokackiej.

1.

W razie jednoczesnego ukarania za kilka przewinień dyscyplinarnych, sąd dyscyplinarny

wymierza karę za poszczególne przewinienia, a następnie karę łączną.

2.

Przy orzekaniu kary łącznej stosuje się następujące zasady

1)

w razie orzeczenia kary upomnienia i nagany wymierza się łączną karę nagany,

2)

kary upomnienia i nagany nie podlegają łączeniu z karą pieniężną,

3)

przy karach pieniężnych łączna kara pieniężna nie może przekraczać sumy tych kar i

nie może być niższa od najwyższej z orzeczonych kar pieniężnych,

4)

kara zawieszenia w czynnościach zawodowych nie podlega łączeniu z karami upomnienia,

nagany i karą pieniężną,

5)

przy orzeczonych za kilka przewinień karach rodzajowo różnych i karze wydalenia z

adwokatury wymierza się karę łączną wydalenia z adwokatury, a w wypadku orzeczonych

równocześnie kar pieniężnych karę tę orzeka się na zasadach przewidzianych w pkt 3.

3.

Zasady przewidziane w ust. 2 stosuje się odpowiednio w razie wydania orzeczenia łącznego.

1.

Dziekan rady adwokackiej może wymierzyć członkowi izby karę upomnienia.

2.

Od kary upomnienia wymierzonej w trybie przewidzianym w ust. 1 służy odwołanie do

sądu dyscyplinarnego, który orzeka w tych sprawach jako druga i ostatnia instancja.

Postępowanie dyscyplinarne toczy się niezależnie od postępowania karnego o ten sam

czyn, może być jednak zawieszone do czasu ukończenia postępowania karnego.

1.

Postępowania dyscyplinarnego nie wszczyna się, a wszczęte umarza się, jeżeli zaszła

okoliczność, która według Kodeksu postępowania karnego wyłącza ściganie.

2.

W razie śmierci obwinionego przed ukończeniem postępowania dyscyplinarnego, postanowienie

o jego umorzeniu traci moc, a postępowanie toczy się nadal, jeżeli żąda tego - w terminie

dwumiesięcznym od dnia zgonu obwinionego - jego małżonek, krewny w linii prostej,

brat lub siostra.

1.

Nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego, jeżeli od chwili popełnienia przewinienia

upłynęły trzy lata, a w wypadkach przewidzianych w art. 8 ust. 2 - sześć miesięcy.

2.

Jeżeli jednak czyn zawiera znamiona przestępstwa, przedawnienie dyscyplinarne nie

następuje wcześniej niż przedawnienie karne.

3.

Przedawnienie dyscyplinarne przerywa każda czynność organu powołanego do ścigania

przewinienia.

4.

Karalność przewinienia dyscyplinarnego ustaje, jeżeli od czasu popełnienia upłynęło

pięć lat, a w wypadku przewidzianym w art. 8 ust. 2 - dwa lata.

1.

Sąd dyscyplinarny jest w zakresie orzekania niezawisły.

2.

Sąd dyscyplinarny rozstrzyga samodzielnie nasuwające się zagadnienia prawne i orzeka

na mocy przekonania opartego na swobodnej ocenie całokształtu dowodów, uwzględniając

okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść obwinionego.

1.

Sąd dyscyplinarny wszczyna postępowanie na wniosek uprawnionego oskarżyciela.

2.

Minister Sprawiedliwości może polecić wszczęcie postępowania dyscyplinarnego przeciwko

adwokatowi lub aplikantowi adwokackiemu.

1.

W sprawach dyscyplinarnych orzekają

1)

sąd dyscyplinarny izby adwokackiej,

2)

Wyższy Sąd Dyscyplinarny.

2.

Sąd dyscyplinarny izby adwokackiej rozpoznaje wszystkie sprawy jako sąd pierwszej

instancji, z wyjątkiem spraw określonych w art. 85 ust. 2.

3.

Wyższy Sąd Dyscyplinarny rozpoznaje

1)

jako druga instancja sprawy rozpoznawane w pierwszej instancji przez sądy dyscyplinarne

izb adwokackich,

2)

inne sprawy przewidziane przepisami niniejszej ustawy.

1.

Sąd Najwyższy rozpoznaje rewizję nadzwyczajną wniesioną od prawomocnego orzeczenia

dyscyplinarnego przez Ministra Sprawiedliwości lub Prezesa Naczelnej Rady Adwokackiej

z powodu rażącego naruszenia przepisów prawa lub oczywistej niesłuszności orzeczenia.

2.

Rewizja nadzwyczajna na niekorzyść obwinionego może być wniesiona w ciągu sześciu

miesięcy od daty uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego.

1.

Właściwy do rozpoznania sprawy jest sąd dyscyplinarny izby adwokackiej, której obwiniony

jest członkiem w chwili wszczęcia postępowania dyscyplinarnego.

2.

Jeżeli przewinienie objęte jedną sprawą popełniło dwóch lub więcej obwinionych wpisanych

na listę adwokatów lub aplikantów adwokackich w różnych izbach, właściwy jest sąd

dyscyplinarny, w którego okręgu popełniono przewinienie, a jeżeli miejsca tego ustalić

nie można - sąd dyscyplinarny izby, w której wszczęto najpierw postępowanie dyscyplinarne.

3.

Spory o właściwość miejscową, jeżeli ustalenie właściwości zgodnie z ust. 2 jest niemożliwe,

rozstrzyga Wyższy Sąd Dyscyplinarny.

4.

W razie gdy sąd właściwy nie może z powodu przeszkody rozpoznać sprawy lub podjąć

innej czynności albo gdy wymagają tego względy celowości, Wyższy Sąd Dyscyplinarny

wyznaczy inny sąd dyscyplinarny do rozpoznania sprawy.

1.

Stronami w postępowaniu dyscyplinarnym są oskarżyciel, obwiniony i pokrzywdzony.

2.

Oskarżycielem w postępowaniu jest rzecznik dyscyplinarny.

3.

Obwinionym jest adwokat lub aplikant adwokacki, przeciwko któremu toczy się postępowanie

dyscyplinarne.

4.

Pokrzywdzonym jest osoba, której dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone postępowaniem

adwokata lub aplikanta adwokackiego określonym w art. 80.

Obwiniony ma prawo do ustanowienia obrońcy.

1.

Sąd dyscyplinarny orzeka na rozprawie lub na posiedzeniu.

2.

Rozstrzygnięcia sądu dyscyplinarnego zapadają w formie orzeczeń lub postanowień. Orzeczenie

może być wydane jedynie na rozprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

1.

Usunięcie wzmianki o ukaraniu dyscyplinarnym następuje z urzędu po upływie

1)

trzech lat od daty uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego orzekającego karę

upomnienia, karę nagany lub karę pieniężną,

2)

pięciu lat od odbycia kary zawieszenia w czynnościach zawodowych, jeżeli adwokat lub

aplikant adwokacki nie zostanie w tym czasie ukarany lub nie zostanie wszczęte przeciwko

niemu postępowanie dyscyplinarne.

2.

Nie usuwa się wzmianki o karze wydalenia z adwokatury.

Rozprawa przed sądem dyscyplinarnym jest jawna dla członków adwokatury oraz przedstawicieli

Ministra Sprawiedliwości, chyba że zachodzą wymagane przez przepisy Kodeksu postępowania

karnego wypadki prowadzenia postępowania przy drzwiach zamkniętych.

Ministrowi Sprawiedliwości oraz osobom przez niego upoważnionym przysługuje w każdym

stadium postępowania prawo wglądu do akt i żądania informacji o wynikach postępowania

dyscyplinarnego, jak również prawo żądania prawomocnych orzeczeń dyscyplinarnych wraz

z aktami sprawy.

Postępowanie dyscyplinarne obejmuje

1)

dochodzenie,

2)

postępowanie przed sądem dyscyplinarnym,

3)

postępowanie wykonawcze.

Sąd dyscyplinarny lub rzecznik dyscyplinarny może umorzyć postępowanie dyscyplinarne

w wypadkach mniejszej wagi.

1.

Sąd może wzywać i przesłuchiwać świadków oraz biegłych z zachowaniem przepisów postępowania

karnego.

2.

Karę za nieusprawiedliwione niestawiennictwo, za odmowę zeznań lub przyrzeczenia,

nakłada na świadka lub biegłego - na wniosek sądu dyscyplinarnego lub rzecznika dyscyplinarnego

- sąd rejonowy właściwy według miejsca zamieszkania świadka lub biegłego. Świadek

lub biegły nie podlega karze, jeżeli nie był uprzedzony o skutkach niestawiennictwa,

odmowy złożenia zeznań lub przyrzeczenia.

3.

Przymusowe sprowadzenie świadka zarządza - na wniosek sądu dyscyplinarnego lub rzecznika

dyscyplinarnego - właściwy sąd rejonowy.

Odwołanie przysługuje stronom od orzeczeń i postanowień kończących postępowanie w

pierwszej instancji oraz w wypadkach przewidzianych w niniejszej ustawie, w terminie

14 dni od daty doręczenia odpisu orzeczenia lub postanowienia wraz z uzasadnieniem

oraz pouczeniem o terminie i trybie wniesienia odwołania.

Cofnięcie odwołania przed rozpoczęciem rozprawy odwoławczej wiąże Wyższy Sąd Dyscyplinarny.

1.

Wyższy Sąd Dyscyplinarny rozpoznaje sprawę w granicach odwołania, bierze jednak z

urzędu pod rozwagę naruszenie prawa materialnego oraz rażące naruszenie przepisów

o postępowaniu.

2.

Orzeczenie podlega zmianie na korzyść obwinionego lub uchyleniu niezależnie od granic

odwołania, jeżeli jest ono oczywiście niesprawiedliwe.

Wyższy Sąd Dyscyplinarny może orzec na niekorzyść obwinionego tylko wtedy, gdy wniesiono

na jego niekorzyść środek odwoławczy.

1.

Adwokat lub aplikant adwokacki, przeciwko któremu toczy się postępowanie dyscyplinarne

lub karne, może być tymczasowo zawieszony w czynnościach zawodowych przez sąd dyscyplinarny

w szczególnie uzasadnionych okolicznościach sprawy. Postanowienie o tym zawieszeniu

wydaje sąd dyscyplinarny z urzędu bądź na wniosek stron.

2.

Postanowienie sądu dyscyplinarnego o tymczasowym zawieszeniu jest natychmiast wykonalne.

Jeżeli okres tymczasowego zawieszenia trwa więcej niż trzy miesiące, Wyższy Sąd Dyscyplinarny

bada z urzędu zasadność zawieszenia.

1.

W razie uniewinnienia lub umorzenia postępowania, adwokatowi przysługuje w stosunku

do izby adwokackiej roszczenie o utracony dochód, jeżeli tymczasowe zawieszenie w

czynnościach zawodowych było nieuzasadnione.

2.

Zasady przewidziane w ust. 1 stosuje się odpowiednio do uniewinnienia lub umorzenia

postępowania w wyniku rewizji nadzwyczajnej lub wznowienia postępowania.

3.

Roszczenie wygasa w razie niezłożenia wniosku w terminie rocznym od daty uprawomocnienia

się orzeczeń dyscyplinarnych, o których mowa w ust. 1 i 2.

4.

O roszczeniach, o których mowa w ust. 1-3, rozstrzyga sąd dyscyplinarny.

1.

Koszty postępowania dyscyplinarnego stanowią wszelkie wydatki poniesione w związku

z tym postępowaniem.

2.

Koszty postępowania ponosi obwiniony w razie skazania, a w pozostałych wypadkach izba

adwokacka.

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Adwokackiej, w drodze

rozporządzenia, wyda szczegółowe przepisy o postępowaniu dyscyplinarnym.