Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 14 maja 1997 r. w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących autostrad płatnych.

Załącznik nr 2

SCHEMAT SKRAJNI AUTOSTRADY

~

(

r----------------- - - - - - - - - - - - " 1O:k

"I ot

I

I

I

I

I

I ~.

I ~I

I 1;) .

v 1.0

k1.25 v lub 0.75 (§27usl4)

'1

I

I

/J

'1

gruntowe

pas

pobocze

awaryjny

jezdnia autostrady

II

k~

I

'1 aJ '

I '8 I

I

pas

/J dzielący

Załącznik nr 3

WARUNKI WIDOCZNOŚCI NA WJAZDACH

1. W celu bezpiecznego i sprawnego wykonania

manewru włączenia na wjeździe na jezdnię autostrady,

na jezdnię zbierająco-rozprowadzającą lub na łącznicę

należy zapewnić pole widoczności potrzebne kierują­

cym pojazdami

1) przy zbliżaniu się do pasa włączania, oznaczone na

rysunku 1 figurą ABC D,

2) na całej długości pasa włączania, oznaczone na rysunku 2 figurą EFG.

2. Punkty od A do G, będące wierzchołkami pól widoczności, o których mowa w pkt 1, należy umieścić

nad jezdnią na wysokości 1 m.

3. Punkt A jest punktem obserwacyjnym umieszczonym w osi jezdni wjazdu w odległości nie mniejszej niż 50 m od końca powierzchni wyłączonej z ruchu.

4. Punkt B jest celem obserwacji umieszczonym

w osi pasa włączania przy końcu powierzchni wyłączo­

nej z ruchu.

5. Punkt C jest celem obserwacji umieszczonym

w osi prawego pasa ruchu jezdni, na którą jest wjazd,

przy końcu powierzchni wyłączonej z ruchu.

6. Punkt D jest celem obserwacji umieszczonym

w osi prawego pasa ruchu jezdni, na którą jest wjazd,

w odległości nie mniejszej niż 100 m od końca powierzchni wyłączonej z ruchu.

7. Punkt E jest punktem obserwacyjnym umieszczonym w osi pasa włączania i poruszającym się po pasie włączania od jego początku przy końcu powierzchni wyłączonej z ruchu do końca pasa włączania.

8. Punkt F jest celem obserwacji umieszczonym

w osi prawego pasa ruchu jezdni, na którą jest wjazd,

i poruszającym się z punktem E.

9. Punkt G jest celem obserwacji umieszczonym

w osi prawego pasa ruchu jezdni, na którą jest wjazd,

w odległości nie mniejszej niż Lb od punktu F. Długość

odcinka Lb należy określać korzystając z rysunku 3.

10. Pola widoczności, o których mowa w pkt 1, powinny być wolne od stałych przeszkód.

-

~I

Poz. 392

1970 -

______________________________________

~I~I

' ..... D

I ..... -ło:::-r"'T"--r--r-..,-~_r_-r"~__r_~::;~:::;.::-r__r_r_.,........j_

____________

II

-, r-

C

-

~

.....

..... I

B

-~ii?-~i

----------=---.; I

I

Rys. 1

E F G - pole widoczności

Rys. 2

500

,

oŚ

'0

°Ul

.-

--

-

--rI

I

400

o

C

N

t)

o

"1:l

.~

co

300

/

Ci

Q.

f--

~- --

...:f'

::s

.;:,ć.

o

200

..o

o

Ol

::s

o

/'

_L

ot)

°Ul

100

",

i

_.

I

I

-~~ --- - - 50

'--

/ 1!

.....V

--- - -

40

_._-- ~

60

70

II

--1--I

__ --L- ---_ .._-

80

Prędkość projektowa

Rys. 3

90 100 110 120

[km/h)

-

1971 -

Poz. 392

§ 4. 1. Pracownikowi może być obniżona wysokość

dodatku skarbowego w przypadku

Poz. 391 i 392

2. Obniżenie wysokości dodatku skarbowego na-

stępuje po upływie miesiąca, w którym nastąpiło zda-

rzenie, o którym mowa w ust. 1.

Załącznik nr 4

WARUNKI PROWADZENIA ODBIORÓW NAWIERZCHNI AUTOSTRADY

1. Przy odbiorze robót rzędne wysokościowe

podłoża, podbudowy i warstwy ścieralnej powinny

być mierzone w wierzchołkach siatki o rozmiarach

10 x 10 m, wraz ze sprawdzeniem rzędnych osi podłuż-

nej i obu krawędzi. Jeżeli odcinek robót jest węższy niż

10 m, należy sprawdzać rzędne osi podłużnej i obu krawędzi. Wartości dopuszczalnych odchyleń w stosunku

do rzędnych projektowych podaje poniższa tabela

Rodzaj warstwy konstrukcyjnej

Dopuszczalne odchylenie

podłoże

-2 cm, +0 cm

podbudowa zasadnicza

-1 cm, +0 cm

warstwa ścieralna

± 1 cm

Wymaga się, aby 95% zmierzonych rzędnych danej

warstwy nie przekraczało przedziału dopuszczalnych

odchyleń.

2. Do oceny równości podłużnej warstw nawierzchni autostrady należy stosować metody profilometryczne umożliwiające obliczanie wskaźnika równości IRllub

inne równoważne z metodą łaty czterometrowej i klina.

Do pomiarów równości podłużnej należy wykorzystywać sprzęt umożliwiający rejestrację, z dokładnością co

najmniej 1,0 mm, profilu podłużnego o charakterystycznych długościach nierówności mieszczących się

w przedziale od 0,5 do 50 m. Wartości IRI należy obliczać nie rzadziej niż co 50 m. Długość ocenianego odcinka nawierzchni nie powinna być większa niż 1000 m.

Standardy odbioru są określane przez wartości wskaź­

nika, których nie można przekroczyć na 50%, 80%

i 100% długości badanego odcinka nawierzchni. Jeżeli

na odcinku nie można wyznaczyć co najmniej 10 warto-

ści

IRI, to wartość miarodajna będąca sumą wartości

i odchylenia standardowego <lRI>+S nie powinna przekroczyć wartości odpowiedniej dla 80% dłu­

gości badanego odcinka nawierzchni. W wypadku gdy

jest konieczne stosowanie metody łaty i klina, pomiar

należy wykonywać z dokładnością co najmniej 1,0 mm

w odległościach nie większych niż 10 m. Standardy odbioru są określone przez wartości odchyleń równości,

które nie mogą być przekroczone w liczbie pomiarów

stanowiących 95% oraz 100% liczby wszystkich pomiarów na badanym odcinku. Przez odchylenie równości

rozumie się największą odległość między łatą a mierzośredniej

ną powierzchnią·

3. Standardy równości podłużnej nawierzchni autostrady przy odbiorze robót zanikających, odbiorze

ostatecznym i pogwarancyjnym, w wypadku budowy,

przebudowy lub zabiegu wzmacniającego, są zamieszczone w poniższych tabelach

Wskaźniki równości [mm/m] przy zastosowaniu metody profilometrycznej

Element nawierzchni

Rodzaj warstwy

Zakres odcinka

konstrukcyjnej

50%

80%

100%

Pasy ruchu zasadnicze i dodatkowe,

ścieralna

ś1,2

ś2,0

ś3,3

pasy awaryjne, pasy włączania i

wiążąca

ś2,0

ś3,4

ś5,6

podbudowa zasadnicza

ś2,9

ś4,8

ś7,8

wyłączania, jezdnie PPO

-

1972 -

Poz. 392

Wartości odchyleń [mm] przy zastosowaniu metody łaty i klina

Element nawierzchni

Rodzaj warstwy

Procent liczby pomiarów

konstrukcyjnej

95%

100%

ścieralna

ś4

ś6

wiążąca

ś6

ś9

podbudowa zasadnicza

-

ś 12

Jezdnie łącznic, MOP i SPO

4. Stosowana w odbiorach robót zanikających, odbiorze ostatecznym i pogwarancyjnym metoda pomiaru poprzecznej równości nawierzchni musi być

równoważna z metodą łaty czterometrowej i klina. Pomiar powinien być wykonywany z dokładnością co

najmniej 1,0 mm, nie rzadziej niż co 5 m. Długość odcinka podlegającego odbiorowi nie powinna być więk­

sza niż 1000 m. Standardy odbioru są określone przez

wartości odchyleń równości, które nie mogą być przekroczone w liczbie pomiarów stanowiących 90%, 95%

oraz 100% liczby wszystkich pomiarów na badanym

odcinku. Odchylenie równości oznacza największą odległość między łatą a mierzoną powierzchnią w danym

profilu.

5. Standardy równości poprzecznej nawierzchni

autostrady przy odbiorze robót zanikającycA, odbiorze

ostatecznym i pogwarancyjnym, w wypadku budowy,

przebudowy lub zabiegu wzmacniającego, są zamieszczone w poniższej tabeli

Wartości odchyleń [mm]

Element nawierzchni

Procent liczby pomiarów

Rodzaj warstwy

konstrukcyjnej

90%

95%

100%

Pasy ruchu zasadnicze i dodatkowe,

ścieralna

-

ś3

ś4

pasy awaryjne, pasy włączania

wiążąca

-

ś4

ś6

i wyłączania, jezdnie PPO

podbudowa zasadnicza

-

-

ś9

Jezdnie łącznic, MOP i SPO

ścieralna

ś4

-

ś6

wiążąca

ś6

-

ś9

podbudowa zasadnicza

-

-

ś 12

6. Przy ocenie właściwości przeciwpoślizgowych

nawierzchni autostrady należy określać głębokość makroteksturyoraz współczynnik tarcia przez

2) pomiar współczynnika tarcia odpowiadającego

100% poślizgowi opony testowej. na zwilżonej wodą nawierzchni.

1) pomiar makrotekstury nawierzchni metodą równoważną z metodą piasku kalibrowanego,

7. Badanie właściwości przeciwpoślizgowych

w odbiorze ostatecznym nawierzchni autostrady po-

-

1973 -

winno polegać na pomiarze głębokości makrotekstury TD, w przedziale długości charakterystycznych

od 2 do 50 mm. TD określa się według wzoru

TD = 2,3 . RMS - 0,2

[mm]

gdzie

RMS - odchylenie standardowe zarejestrowanego

profilu.

Pomiar wykonuje się nie rzadziej niż co 50 m. Głębo­

kość miarodajną dla badanego odcinka, to jest różnicę

wartości średniej i odchylenia standardowego S zbioru wartości TD na badanym odcinku <TD>-S, porównuje się z wartościami progowymi podanymi w tabeli

standardów głębokości makrotekstury. Jeżeli zmierzona wartość jest mniejsza od niższej wartości progowej,

to odbiór kończy się wynikiem negatywnym, jeżeli natomiast jest ona większa od górnej wartości progowej,

to odbiór kończy się wynikiem pozytywnym. W wypad-

Poz. 392

ku gdy głębokość makrotekstury mlescl się między

wartościami progowymi, należy wykonać pomiar

współczynnika tarcia. Pomiar należy wykonywać nie

rzadziej niż co 50 m na nawierzchni zwilżanej wodą

w ilości 0,5 11m 2 , a wynik pomiaru powinien być przeliczalny na wartość przy 100% poślizgu opony rozmiaru

5,60Sx13 z bieżnikiem D-97. Zależność tarcia od pręd­

kości powinna spełniać warunki podane w tabeli charakterystyk miarodajnego współczynnika tarcia. Za

współczynnik miarodajny przyjmuje się różnicę wartości średniej i odchylenia standardowego <Il>-S. Dłu­

gość odcinka podlegającego odbiorowi nie powinna

być większa niż 1000 m.

Nawierzchnia powinna charakteryzować się wymaganymi wartościami wskaźników bezpośrednio po jej wykonaniu.

Przy odbiorze pogwarancyjnym pomiar wykonuje się

w śladzie koła.

8. Standardy głębokości makrotekstury nawierzchni autostrady przy odbiorze ostatecznym i pogwarancyjnym są zamieszczone w poniższej tabeli

Miarodajna głębokość makrotekstury

Element nawierzchni

[mm]

Pasy ruchu zasadnicze i dodatkowe, pasy awaryjne

0,6 - 1,0

Pasy włączania i wyłączania, jezdnie łącznic i PPO

0,8 - 1,2

Jezdnie SPO

0,4 - 0,6

9. Standardy miarodajnego współczynnika tarcia nawierzchni autostrady przy odbiorze ostatecznym i pogwarancyjnym są zamieszczone w poniższej tabeli

Element nawierzchni

Pasy ruchu zasadnicze i

Miarodajny współczynnik tarcia przy prędkości

30 km/h

60 km/h

90 km/h

120 km/h

0,45

0,38

0,32

0,27

0,46

0,40

0,35

-

0,43

0,35

-

-

dodatkowe, pasy awaryjne

Pasy włączania i wyłączania,

.

jezdnie łącznic i PPO

Jezdnie SPO

-

1974 -

Poz. 392

§ 5. 1. Dodatek skarbowy wypłacany jest w okresach

miesięcznych, w terminie wypłaty wynagrodzenia.

2) nieobecności w pracy przekraczającej 3 miesiące,

2. Dodatek skarbowy za okres od dnia 1 stycznia

1997 r. zostanie wypłacony nie później niż w dwa miesiące od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządze­

nia.

3) osiągania niezadowalających wyników w pracy

kontrolerskiej.

Załącznik nr 5

OCENA STANU TECHNICZNEGO NAWIERZCHNI AUTOSTRADY

1. Wyróżnia się trzy klasy stanu technicznego nawierzchni autostrady

1) klasa A - stan dobry: pożądany stan nawierzchni,

w którym nie planuje się żadnych przedsięwzięć

utrzymaniowych. Ocenę właściwości przeciwpoślizgowych i równości poprzecznej należy wykonywać w odstępach rocznych, natomiast ocenę

pozostałych parametrów nie rzadziej niż co

dwa lata,

2) klasa B - stan zadowalający: własności użytkowe

nawierzchni jak i jej nośność są obniżone, nie stwarzają jednak niebezpieczeństwa dla użytkowników;

wymagana jest coroczna ocena parametrów technicznych oraz włączenie nawierzchni do planu remontów,

3) klasa C - stan zły: nawierzchnia przekroczyła stan

graniczny nośności lub przydatności do użytkowa­

nia i niezwłocznie powinna być poddana naprawie.

W wypadku nośności wyróżnia się dodatkowo klasę O określaną jako stan, jaki osiąga nowa nawierzchnia.

2. Przy ocenie równości podłużnej nawierzchni

autostrady należy stosować metody profilometryczne umożliwiające obliczanie wskaźnika równości IRI.

Sprzęt pomiarowy powinien rejestrować z dokładno­

ścią co najmniej 1,0 mm nierówności o charakterystycznych długościach mieszczących się w przedziale od 0,5 do 50 m. Wartości IRI należy obliczać nie rzadziej niż co 50 m . Długość ocenianego odcinka nie

powinna być większa niż 1000 m. Do oceny równości

podłużnej nawierzchni autostrady należy stosować

miarodajną wartość wskaźnika równości IRI. Za miarodajną wartość IRI przyjmuje się sumę wartości

średniej i odchylenia standardowego <lRI>+S. Pomiar należy wykonywać w śladzie prawego koła na

każdym pasie ruchu, z wyłączeniem pasów awaryjnych i jezdni MOP.

3. Równość poprzeczna nawierzchni autostrady

jest wyrażana przez głębokość miarodajną koleiny.

Stosowana metoda pomiaru głębokości kolein musi

być równoważna z metodą łaty dwumetrowej i klina.

Pomiary powinny być wykonywane nie rzadziej niż co

5 m z dokładnością nie mniejszą niż 1,0 mm. Długość

ocenianego odcinka nie powinna być większa niż

1000 m . Głębokością koleiny jest największa wartość

głębokości kolein występujących w danym profilu. Za

miarodajną głębokość

koleiny przyjmuje się sumę

i odchylenia standardowego

<h>+S dla badanego odcinka. Pomiar należy wykonywać na każdym pasie ruchu, z wyłączeniem pasów

awaryjnych i jezdni MOP.

wartości

średniej

4. Stan powierzchni nawierzchni autostrady określa się w trakcie automatycznej lub półautomatycznej

inwentaryzacji uszkodzeń powierzchniowych. Długość

ocenianego odcinka nie powinna być większa niż

100 m.

5. Przy ocenie właściwości przeciwpoślizgowych

nawierzchni autostrady należy brać pod uwagę głębo­

kość makrotekstury oraz współczynnik tarcia. Właści­

wości przeciwpoślizgowe powinny być określane przy

zachowaniu następujących waru.n ków

1) pomiar makrotekstury nawierzchni należy przeprowadzać metodą równoważną z metodą piasku kalibrowanego,

2) pomiar współczynnika tarcia odbywa się na nawierzchni zwilżonej wodą w ilości 0,5 11m 2 , a wynik

pomiaru powinien być przeliczalny na wartość

przy prędkości 60 km/h i 100% poślizgu opony

rozmiaru 5,60S x 13 z bieżnikiem D-97.

Pomiary wykonuje się nie rzadziej niż co 50 m. Dłu­

gość ocenianego odcinka nie powinna być większa niż

1000 m. Pomiar głębokości makrotekstury TD należy

w przedziale długości charakterystycznych 2 - 50 mm. TD jest określane wzorem

wykonywać

TD = 2,3 . RMS-0,2

[mm]

gdzie

RMS profilu.

odchylenie standardowe zarejestrowanego

Za głębokość miarodajną dla ocenianego odcinka

przyjmuje się różnicę wartości średniej i odchylenia

standardowego zbioru wartości TD na ocenianym odcinku <TD>-S. Za miarodajny współczynnik tarcia

przyjmuje się różnicę wartości średniej i odchylenia

standardowego na badanym odcinku <ll>-S. Pomiary

wykonuje się w śladzie prawego koła na każdym pasie

ruchu, z wyłączeniem pasów awaryjnych.

-

1975 -

6. Nośność nawierzchni jest wyrażana przez miarodajny zastępczy moduł sprężystości nawierzchni E. Zastosowana metoda pomiaru powinna dawać wyniki

równoważne z naciskiem q = 810 kPa wyznaczanym na

podstawie ugięcia powierzchni d, wywołanego dynamicznym obciążeniem kołowej powierzchni o promieniu r = 15 cm

2 qr

E=d

Ugięcie jest mierzone w środku obciążanej powierzchni. Pomiar należy wykonywać w okresie miarodajnym,

tj. najbardziej niekorzystnego dla pracy nawierzchni

osłabienia podłoża gruntowego. Ugięcia nawierzchni

bitumicznych należy sprowadzi ć do temperatury odniesienia 20°C. Dopuszcza się stosowanie ko rekty ugię­

cia o czynnik

Poz. 392

<X= 1+0,01· (20-T)

gdzie

T temperatura mieszanki mineralno-bitumicznej,

przy której wykonano badanie, w oC.

Pomiar wykonuje się w śladzie prawego koła, przy nie

zamarzniętym podłożu i przy temperaturach T spełnia­

jących następujące warunki: dla nawierzchni bitumicznych 0<T~35 oC, dla nawierzchni z betonu cementowego O<T~20 oC. Pomiary wykonuje się nie rzadziej niż co

100 m. Długość ocenianego odcinka nie powinna być

większa niż 1000 m; należy jednak wykonać co najmniej 10 pomiarów. Za miarodajny moduł zastępczy

przyjmuje się różnicę wartości średniej i odchylenia

standardowego na badanym odcinku <E>-$. Pomiary

wykonuje się na każdym pasie ruchu, z wyłączeniem

pasów awaryjnych.

7. Kryteria klasyfikacji równości podłużnej [mm/m], mierzonej zgodnie z pkt 2, są zamieszczone w poniższej

tabeli

Element nawierzchni

Klasa

A

B

C

Pasy ruchu zasadnicze i dodatkowe

<2

2 - 3,5

> 3,5

Jezdnie PPO

<3

3 - 4,5

> 4,5

8. Kryteria klasyfikacji głębokości kolein [mm], mierzonych zgodnie z pkt 3, są zamieszczone w poniższej tabeli

Klasa

Element nawierzchni

A

B

C

Pasy ruchu zasadnicze i dodatkowe,

<7

7 - 15

> 15

Jezdnie PPO dla pojazdów ciężarowych

< 10

10 - 20

> 20

-

1976-

Poz. 392

9. Kryteria klasyfikacji właściwości przeciwpoślizgowych, mierzonych zgodnie z pkt 5, są zamieszczone w poniższych tabelach

Kryteria klasyfikacji dla pasów zasadniczych i dodatkowych

Miarodajny współczynnik tarcia [-]

0-0,15

0,16-0,22

0,23-0,30

0,31-0,38

>0,38

Głębokość

<0,60

C

C

C

B

B

makrotekstury

0,60-0,80

C

C

B

B

A

[mm]

0,81-1,00

C

C

B

A

A

>1,00

C

B

A

A

A

Kryteria klasyfikacji dla pasów włączania i wyłączania oraz jezdni łącznic

Miarodajny współczynnik tarcia [ - ]

Głębokość

0-0,15

0,16-0,22

0,23-0,30

0,31-0,38

>0,38

C

C

C

B

B

C

C

B

B

A

0,91-1,20

C

C

B

A

A

>1,20

C

B

A

A

A

<0,60

makrotekstury 0,60-0,90

[mm]

10. Kryteria klasyfikacji dla nośności [MPa], mierzonej zgodnie z pkt 6, są zamieszczone w poniższej tabeli

Nawierzchnie bitumiczne

Klasa

Element nawierzchni

O

A

B

C

Pasy ruchu zasadnicze i dodatkowe

>1100

750 -1100

600 -750

<600

Jezdnie PPO dla pojazdów

>1200

800 -1200

650 - 800

<650

ciężarowych

Nośność nawierzchni betonowych należy oceniać indywidualnie. Jeżeli w

należy także badać ich stan.

nawierzchni występują połączenia,

Wydawca: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów

Redakcja: Departament Legislacyjny Rządu. Al. Uj;lzdowskie 1/3.00-583 Warszawa. P-29

Skład. druk i kolportaż : Wydział Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ul. Powsińska 69/71.02-903 Warszawa. tel. 694-67-50. 694-67-52 i 694-67-03. fax 694-62-06

Tłoczono z polecenia Prezesa Rady Ministróv.i'WWycziale Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ul. Powsińska 69n1. 02-903 Warszawa

Zam . 410/W/C/97

ISSN 0867-3411

Cena 2 zł 88 gr

§ 6. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogło­

szenia.

1) ukarania karą dyscyplinarną,

Minister Finansów: M. Belka

392

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA TRANSPORTU i GOSPODARKI MORSKIEJ

z dnia 14 maja 1997 r.

w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących autostrad płatnych.

Na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 27 paź­

dziernika 1994 r. o autostradach płatnych (Dz.U. Nr 127,

poz. 627, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 156, poz. 775)

oraz art. 7 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414,

z 1996 r. Nr 100, poz. 465, Nr 106, poz. 496 i Nr 146,

poz. 680) zarządza się, co następuje

DZIAŁ II

AUTOSTRADA I JEJ POŁĄCZENIA Z DROGAMI

Rozdział 1

Wymagania ogólne

DZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

§ 1. 1. Rozporządzenie ustala przepisy techniczno-budowlane dotyczące autostrad płatnych, zwanych

dalej "autostradami", i związanych z nimi urządzeń.

2. Rozporządzenie określa warunki, które zapewniają w szczególności

1) bezpieczeństwo użytkowania,

2) nośność i stateczność konstrukcji,

3) bezpieczeństwo z uwagi na możliwość wystąpienia

pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego

zagrożenia,

4) ochronę środowiska i dóbr kultury,

5) ochronę przed hałasem, drganiami i zanieczyszczeniami powietrza, wody i gleb,

6) odpowiednie warunki użytkowe, z uwzględnieniem

potrzeb osób niepełnosprawnych,

7) ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich.

§ 2.1. Usytuowanie autostrady powinno wynikać

z istniejących i prognozowanych potrzeb transportowych, wyrażonych potokami ruchu drogowego, wy-.

wołanych przez rozmieszczone w korytarzu oddziały­

wania autostrady tereny zurbanizowane i przeznaczone do urbanizacji, w tym w szczególności duże miasta

i inne centra powstawania ruchu.

2. Usytuowanie autostrady powinno być potwierdzone analizą ekonomiczną efektywności jej budowy.

Przy wyborze usytuowania autostrady należy uwzględ­

niać ponadto wymagania ochrony środowiska, walory krajobrazowe terenu, jak też inne wymagania określone w rozporządzeniu .

§ 3.1. Autostrada powinna mieć

1) miejsca poboru opłat za przejazdy,

2) urządzenia łączności alarmowej i służbowej,

3) obwody utrzymania.

2. Krzyżowanie się lub połączenie autostrady z inną drogą, zapewniające pełną lub częściową możli­

wość wyboru kierunku jazdy, zwane dalej "węzłem",

powinno następować na różnych poziomach.

-

1943 -

Poz. 392

3. Krzyżowanie się autostrady z inną drogą, nie

wyboru kierunku jazdy, zwane dalej

"przejazdem drogowym", powinno następować

na różnych poziomach.

Rozdział 3

umożliwiające

§ 4. Pas drogowy autostrady powinien być ogro-

dzony.

§ 5. Na koronie autostrady, określonej w załączniku

nr 1 do rozporządzenia, mogą znajdować się jezdnie,

pasy dzielące i pobocza .

§ 6. Autostrada, odpowiednio do potrzeb, powinna

być wyposażona

w systemy sterowania, zarządzania

i kontroli ruchu.

Jezdnie

§ 9. 1. Na każdej jezdni autostrady powinny być wyznaczone nie mniej niż dwa zasadnicze pasy ruchu oraz

dodatkowy pas ruchu, jeżeli są spełnione warunki,

o których mowa w § 10.

2.

Szerokość

1) 3,75 m - jeżeli prędkość projektowa autostrady

wynosi 120 km/h,

2) 3,50 m -

Rozdział 2

Podstawowe parametry techniczne

§ 7. 1. W celu określenia warunków technicznych

i użytkowych ustala się dla autostrad prędkość projekz zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

tową 120 km/h,

2. W trudnych warunkach terenowych lub w razie

ochrony wartościowych obiektów przyrodniczych lub zabytkowego zagospodarowania terenu dopuszcza się obniżenie prędkości projektowej do

100 km/h.

konieczności

zasadniczego pasa ruchu powinna

wynosić

dla pozostałych prędkości projektowych.

§ 10. 1. Na wzniesieniu autostrady powinien być

stosowany dodatkowy pas ruchu , jeżeli są spełnione

równocześnie następujące warunki

1) średnia prędkość obliczeniowa samochodów cięża­

rowych w ruchu swobodnym obniża się względem

prędkości

na poziomym odcinku więcej niż

020 km/h na długości nie mniejszej niż 500 m,

2) efektywność budowy dodatkowego pasa ruchu potwierdza analiza ekonomiczna.

2. Dodatkowy pas ruchu na wzniesieniu powinien

mieć

3. W miastach na terenie intensywnie zurbanizowanym dopuszcza się obniżenie prędkości projektowej,

jednak nie więcej niż do 80 km/h.

1) klin początkowy długości nie mniejszej niż

100 m przy prędkości projektowej autostrady

120 km/h i nie mniejszej niż 75 m przy prędkości

projektowej 100 i 80 km/h,

4. Do trudnych warunków terenowych, o których

mowa w ust. 2, zalicza się w szczególności: obszar zabudowany, niekorzystne warunki gruntowo-wodne

i geologiczne, jak osuwiska, szkody górnicze.

2) pas ruchu szerokości 3,5 m , a przy prędkości projektowej 80 km/h dopuszcza się w szczególnie uzasadnionych wypadkach 3,0 m i długości nie mniejszej niż długość wzniesienia, na którym są spełnio­

ne warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1,

5. Obniżenie prędkości projektowej na odcinku autostrady, o którym mowa w ust. 2 i 3, powinno dotyczyć

jedynie tych parametrów autostrady, które są bezpośrednio związane z utrudnieniami.

3) klin końcowy długości nie mniejszej niż 150 m, przy

prędkości projektowej autostrady 120 km/h i nie

mniejszej niż 100 m przy prędkości projektowej 100

i 80 km/h,

6. Prędkość projektowa powinna być stała na moż­

liwie długim odcinku autostrady, a przejście z jednej

prędkości do drugiej powinno odbywać się na odcinku

przejściowym

umożliwiającym

dostosowanie się

uczestników ruchu.

§ 8. 1. Ograniczenie dostępności do autostrady może polegać na

1) dopuszczeniu połączenia z wybranymi drogami publicznymi , które koncentrują ruch z sieci dróg

o znaczeniu krajowym, oraz wyjątkowo z innymi

drogami, pełniącymi ważne funkcje ponadregionalne,

2) dopuszczeniu połączenia z obiektami o zasadniczym znaczeniu dla funkcjonowania autostrady.

2. Dostępność do autostrady należy zapewniać za

pomocą pasów wyłączania i włączania .

4) pochylenie poprzeczne i podłużne takie same jak

zasadniczych pasów ruchu.

3. Dodatkowy pas ruchu na wzniesieniu powinien

być wyznaczony na jezdni autostrady zgodnie z warun-

kami określonymi w przepisach w sprawie znaków i sygnałów drogowych .

§ 11. 1. Szerokość jezdni autostrady wynika z przyjętej liczby i szerokości pasów ruchu i powinna być do-

stosowana do przewidywanego natężenia ruchu.

2. Szerokość jezdni autostrady na obiekcie mostowym powinna być taka sama jak przed obiektem.

§ 12. 1. Jezdnia autostrady powinna mieć jednostronne pochylenie poprzeczne, umożliwi a jące spływ

wody.

2. Wymagania, o których mowa w ust. 1, uznaje się

za spełnione, jeżeli pochylenie poprzeczne jezdni jest

-

1944-

nie mniejsze niż 2%, z zastrzeżeniem ust. 4 oraz z zachowaniem warunków, o których mowa w §16 ust. 3.

3. Jezdnia autostrady na prostym odcinku w planie

powinna mieć pochylenie poprzeczne od 2% do 2,5%

i skierowane na zewnątrz korony autostrady.

Poz. 392

§ 13.1. Zmianę pochylenia poprzecznego jezdni autostrady należy wykonywać na krzywej przejściowej,

prostej przejściowej, jeżeli krzywa przejściowa nie jest

wymagana, lub na łuku kołowym o większym promieniu, jeżeli jest to łuk koszowy.

2. Lokalizacja osi obrotu jezdni autostrady powinna

4. Zachowanie pochyleń poprzecznych, o których

mowa w ust. 2 i 3, nie jest wymagane na tych odcinkach krzywych przejściowych i na prostych przejścio­

wych przed i za łukiem kołowym w planie, na których

następuje zmiana pochylenia poprzecznego jezdni,

jeśli

1) pochylenie podłużne osi jezdni autostrady jak i obu

jej krawędzi jest większe od dodatkowego pochylenia podłużnego nie mniej niż o 0,2%,

2) dodatkowe pochylenie podłużne zewnętrznej krawędzi jezdni wynosi co najmniej 0,3% na odcinku

zmiany kierunku pochylenia poprzecznego jezdni

od -2% do +2%,

3) jest spełniony warunek, o którym mowa w § 13 ust. 3.

być tak dobrana, aby był zapewniony sprawny odpływ

wody oraz płynny przebieg krawędzi jezdni, o którym

mowa w § 20 ust. 2 pkt 1.

3. Zmiana pochylenia poprzecznego jezdni autostrady powinna być tak wykonana, by dodatkowe pochylenia podłużne obu krawędzi jezdni wynosiły nie

więcej niż 0,75%.

§ 14. Oś jezdni autostrady w planie może składać

się z odcinków prostych i krzywoliniowych.

§

15. Jeżeli pozwalają na to warunki miejscowe,

długość odcinka prostego o stałym lub zmiennym pochyleniu podłużnym nie ograniczającym widoczności

nie powinna przekraczać wartości określonych w poniższej tabeli

[km/h]

120

. 100

80

Największa długość odcinka prostego

[m]

2000

2000

1500

Najmniejsza długość odcinka prostego między odcinkami

krzywoliniowymi o zgodnym kierunku zwrotu

[m]

500

400

350

Prędkość projektowa

§ 16. 1. Odcinek krzywoliniowy może zawierać łuk

kołowy, kombinacje łuków kołowych i krzywych przej-

z prędkością projektową po nawierzchni zwilżonej

wodą·

ściowych, a także inne rodzaje krzywych.

2. Łuk kołowy powinien być zaprojektowany

i wykonany w taki sposób, aby stateczność ruchu

i kierowalność pojazdu były zachowane przy ruchu

Promień łuku kołowego w planie [m]

Prędkość

projektowa

[km/h]

120

100

80

3. Wymaganie, o którym mowa w ust. 2, uznaje się '

za spełnione, jeśli wartości promienia łuku kołowego

w planie oraz pochylenia poprzecznego (przechyłki) są

ustalone według poniższej tabeli

z pochyleniem

jak na ode. prostym

4000

~ 3000

~ 2000

~

przy prze ch Ice [%1 *)

2 do 2,5

3

~3000

2000

1800

1400

~25oo

~ 18oo

4

1500

1300

1000

5

1200

1000

800

6

900

800

600

7

750

500-600

300-500

*l Przechyłkę dla promienia o wartości pośredniej należy interpolować i zaokrąglać do 0,5%.

§ 17. 1. Dwa odcinki, które mają stałe i o różnej wartości krzywizny w planie, powinny być połączone krzy-

wą przejściową, z zastrzeżeniem

ust. 2. Krzywa przej-

ściowa powinna być tak wykonana, aby

1) przyrost przyspieszenia dośrodkowego działające­

go na pojazd poruszający się z prędkością projektową nie był większy niż 0,4 m/s 3 ,

2) kąt zwrotu trasy na długości krzywej przeJsclowej wynosił od 3° do 30°, z zastrzeżeniem

ust. 3,

3) dodatkowe pochylenie podłużne zewnętrznej krawędzi jezdni na krzywej przejściowej spełniało warunki, o których mowa w § 12 ust. 4 pkt 2 oraz § 13

ust. 3.

-

1945 -

2. W wyjątkowych wypadkach, uzasadnionych warunkami miejscowymi lub względami użytkowymi,

można nie stosować krzywej przejściowej, jeżeli promienie krzywizn odcinków, o których mowa w ust. 1,

są większe od 1500 m przy prędkości projektowej

80 km/h i 3000 m przy prędkości projektowej 120 lub

100 km/h. Przy kącie zwrotu trasy mniejszym niż 9° dłu­

gość odcinka krzywoliniowego bez krzywych przejścio­

wych nie powinna być mniejsza niż 300 m,

200 m i 150 m dla prędkości projektowej odpowiednio

120, 100 i 80 km/h.

Prędkość projektowa

3. Warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie musi być spełniony przy kątach zwrotu trasy mniejszych

niż 9°.

§ 18. 1. Niweleta jezdni autostrady może składać się

z odcinków o stałym pochyleniu, krzywych wypukłych

i krzywych wklęsłych.

2. Pochylenie niwelety jezdni autostrady nie powinno być większe niż określa poniższa tabela

[km/h]

120

100

80

[%]

4

5

6

Pochylenie niwelety jezdni

3. Pochylenie niwelety jezdni autostrady powinno

wynosić nie mniej niż 0,3%, z zastrzeżeniem § 12 ust. 4

pkt 1.

4. Dopuszcza się mniejsze pochylenie niwelety niż

lub wklęsłej, pod warunkiem należytego odwodnienia

jezdni i korpusu autostrady.

§ 19. 1. Załom niwelety jezdni autostrady powinien

być wyokrąglony krzywą wypukłą lub krzywą wklęsłą.

określone w ust. 3, jeżeli autostrada przebiega po tere-

nie bagiennym, zalesionym, bardzo płaskim i o dużej

przepuszczalności gruntu, a także na krzywej wypukłej

Prędkość projektowa

Promień krzywej wypukłej

Promień krzywej wklęsłej

2. Promienie krzywych wypukłych i wklęsłych, z zastrzeżeniem § 117,

nie powinny być mniejsze niż okre-

śla poniższa tabela

[km/h]

120

100

80

[m]

12000

7000

3500

[m]

4500

3000

2000

§ 20.1. Jeżeli na to pozwalają warunki miejscowe,

Rozdział 4

należy zapewnić prawidłową kompozycję przestrzenną

elementów geometrycznych

i w przekroju podłużnym .

Pasy dzielące

autostrady w planie

2. Wymagania, o których mowa w ust. 1, uznaje się

za zachowane, jeżeli w szczególności

1) jest zapewniona ciągłość pola widzenia jezdni oraz

płynność jej krawędzi i brak jest wzrokowych złu­

dzeń deformacji jezdni na odległość nie mniejszą

niż 300 m przy prędkości projektowej 120 km/h oraz

nie mniejszą niż 250 m i 200 m przy prędkości projektowej odpowiednio 100 km/h i 80 km/h,

2) unika się stosowania długich prostych w planie

oraz elementów krzywoliniowych wymagających

przechyłki większej niż 5%.

§ 21 .1. Usytuowanie autostrady powinno uwzględ­

niać walory estetyczne i użytkowe terenu.

2. Zapewnienie wymagań związanych z estetyczną

formą architektoniczną autostrady nie powinno ogra-

niczać jej właściwości użytkowych, a w szczególności

obniżać poziomu bezpieczeństwa ruchu.

§ 22. 1. Pas dzielący jezdnie autostrady powinien

mieć szerokość i konstrukcję odpowiednią do przezna-

czenia oraz wymagań bezpieczeństwa ruchu.

2. Pas dzielący powinien umożliwiać umieszczenie

na nim bariery ochronnej.

3. Obiekty i urządzenia umieszczone w pasie dzielą­

cym, stanowiące zagrożenie bezpieczeństwa ruchu,

a zwłaszcza podpory obiektów mostowych, słupy latarń i znaków drogowych, powinny być osłonięte barierą ochronną.

4. Obiekty i urządzenia powinny być tak umieszczone w pasie dzielącym, aby były zapewnione wymagania widoczności, o których mowa w § 117 i 118.

§ 23. 1. Pas dzielący jezdnie autostrady powinien

mieć po obu stronach opaski, każdą o szerokości 0,5 m.

2. Właściwości użytkowe opaski, a także jej pochylenie poprzeczne i podłużne powinny być takie same,

jak pasa ruchu przylegającego do niej.

-

1946-

3. Na opasce nie należy umieszczać żadnych urzą­

dzeń, a zwłaszcza kratek ściekowych.

§ 24. 1. Pas dzielący, z wyłączeniem opasek, szerokości mniejszej niż 2,50 m, powinien być utwardzony

i mieć

1) pochylenie poprzeczne o wartości takiej jak jezdnia,

skierowane na zewnątrz korony autostrady, jeżeli

pochylenie poprzeczne obu jezdni autostrady jest

też skierowane na zewnątrz (odcinek prosty lub

krzywoliniowy bez przechyłki),

2) pochylenie poprzeczne o wartości nie mniejszej niż

4%, skierowane do osi autostrady, jeżeli pochylenie poprzeczne jednej z jezdni ma też ten sam kierunek (odcinek z przechyłką).

Poz. 392

3. Szerokość gruntowego pobocza, o której mowa

w ust. 2, może być większa, jeżeli wynika to z warunków lokalizacji urządzeń organizacji, bezpieczeństwa

ruchu lub ochrony środowiska.

4. Przy przebudowie i modernizacji dopuszcza się

szerokość

gruntowego pobocza

nie

mniejszą

niż

0,75 m, jeżeli szerokość pasa awaryjnego spełnia wymagania, o których mowa w ust. 2.

§ 28. 1. Pochylenie poprzeczne pasa awaryjnego

oraz pochylenia podłużne pasa awaryjnego i gruntowego pobocza powinny być, co do wartości i kierunku,

takie same jak jezdni autostrady.

2. W wypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, dopuszcza się spływ wody z utwardzonego pasa dzielące­

go przez jezdnię autostrady pod warunkiem, że materiał utwardzający pas dzielący nie będzie zanieczyszczać jezdni, a spływ z całej powierzchni pasa dzielące­

go będzie równomierny.

2. Pochylenie poprzeczne gruntowego pobocza powinno wynosić

3. W wypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nale-

2) o 2% do 3% więcej niż jezdni na odcinku krzywoli-

ży uwzględnić potrzebę umieszczenia na pasie dzielą­

cym

urządzeń odwadniających.

4. Pas dzielący, z wyłączeniem opasek, szerokości

2,50 m i większej, powinien być pokryty obudową roślinną i mieć pochylenie poprzeczne nie mniejsze niż

4% skierowane do osi autostrady.

5. W wypadku, o którym mowa w ust. 4, nie ma

zwykle potrzeby lokalizowania urządzeń odwadniają­

cych na pasie dzielącym, gdy jego szerokość jest

mniejsza niż 5,0 m, a obie jezdnie autostrady mają pochylenie poprzeczne skierowane na zewnątrz korony

autostraqy.

§ 25. 1. Zmiany szerokości pasa dzielącego powinny być przeprowadzone płynnie z zastosowaniem parametrów określonych dla osi jezdni, przy której się ten

pas znajduje.

1) od 6% do 8% na odcinku prostym oraz na odcinku

krzywoliniowym nie wymagającym przechyłki,

niowym z przechyłką, jeżeli jest to pobocze po wewnętrznej stronie łuku,

3) od 3% do 4% w kierunku przeciwnym niż jezdnia na

odcinku krzywoliniowym z przechyłką, jeżeli jest to

pobocze po zewnętrznej stronie łuku.

§ 29. 1. Na pasie awaryjnym nie należy lokalizować

żadnych obiektów ani urządzeń.

2. Na gruntowym poboczu

można

lokalizować

urządzenia odwadniające, organizacji i bezpieczeństwa

ruchu oraz ochrony środowiska.

3. Gruntowe pobocze powinno

być

umocnione

obudową roślinną.

Rozdział 6

2. W pasie dzielącym jezdnie autostrady należy wykonać przejazdy awaryjne zgodnie z wymaganiami,

o których mowa w § 101.

§ 26. Pas dzielący, oddzielający jezdnię autostrady

od jezdni zbierająco-rozprowadzającej, powinien speł­

niać wymagania określone dla pasa dzielącego jezdnie

autostrady, z wyłączeniem wymagań, o których mowa

w § 23.

Rozdział 5

Pobocza

§ 27.1 . Pobocze autostrady składa się z umieszczo-

nego przy jezdni pasa awaryjnego postoju, zwanego

dalej "pasem awaryjnym", i gruntowego pobocza.

2. Szerokość pasa awaryjnego powinna wynosić

nie mniej niż 2,50 m i nie więcej niż 3,0 m, a gruntowego pobocza - od 1,25 m do 1,50 m.

Skarpy nasypów i wykopów

§ 30. 1. Skarpę nasypu autostrady należy wykonywać, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, o pochyleniu

1) 1:3 przy wysokości skarpy nasypu do 2,0 m, z zastrzeżeniem § 55 ust. 3,

2) 1:1,5 przy wysokości skarpy nasypu większej niż

2,0 m do 8,0 m.

2. Skarpę wykopu autostrady należy wykonywać,

z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, o pochyleniu

1) 1:3 przy wysokości skarpy wykopu do 1,0 m, z zastrzeżeniem § 55 ust. 3,

2) 1:2 przy wysokości skarpy wykopu większej

1,0 m do 2,0 m,

niż

-

3) 1:1,5 przy wysokości skarpy wykopu większej niż

2,0 m do 8,0 m.

3. Pochylenie i konstrukcję urządzeń wzmacniają­

cych skarpy nasypów i wykopów autostrad należy

ustalać na podstawie obliczeń ich stateczności zgodnie

z obowiązującą Polską Normą, w szczególności wtedy,

gdy

Poz. 392

2. W wypadku drzew lub terenów wpisanych do rejestru zabytków lub obszarów objętych ochroną konserwatorską ustalenie odległości urządzeń inżynieryj­

nych, drogowych i budowlanych od wymienionych

drzew lub terenów wymaga uzgodnienia z właściwym

terenowo konserwatorem zabytków.

Rozdział 8

1) skarpa nasypu lub wykopu ma wysokość większą

niż 8,0 m,

2) skarpa nasypu lub wykopu ma wysokość większą

niż 6,0 m, a zbocze ma pochylenie większe niż 1:3,

3) autostradowa budowla ziemna będzie budowana

z materiału lub w gruncie wymagającym szczególnych procedur techn icznych i technologicznych,

4) nasyp będzie budowany na gruntach o małej nośności, w terenie osuwiskowym lub szkód górni. czych ,

5) skarpa nasypu będzie narażona na działanie wód

stojących lub pły n ących na terenie zalewowym .

4. Pochylenie skarpy nasypu lub wykopu może być

mniejsze niż określone w ust. 1 i 2, jeżeli nie występu ­

je żaden z wypadków, o których mowa w ust. 3, a za

zmianą pochylenia przemawiają względy utrzymania,

ekonomiczne lub estetyczne .

5. W wypadkach, o których mowa w ust. 3 i 4, mogą być stosowane w szczególności zmienne pochyle-

Skrajnia

§ 33. 1. Nad każdą jezdnią autostrady, pasem awaryjnym i gruntowym poboczem o szerokości 1,25 m lub

spełniającym wymagania, o których mowa w § 27

ust. 4, oraz nad przylegającą do jezdni częścią pasa

dzielącego o szerokości 1,0 m powinna być zachowana

wolna przestrzeń, zwana dalej "skrajnią autostrady",

o wysokości 4,70 m, z zastrzeżeniem ust. 3, przeznaczona dla pojazdów samochodowych .

2. Wysokość skrajni, o której mowa w ust. 1, zawiera rezerwę 0,20 m przeznaczoną na zwiększenie grubości konstrukcji nawierzchni autostrady.

3. Przestrzeń, o której mowa w ust. 1, jest w górnych narożach ścięta o 0,5 m.

4. Skrajnię autostrady określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

§ 34. W obrębie skrajni autostrady można umieszczać bariery ochronne, słupki prowadzące oraz piono-

we znaki drogowe.

nia skarp zależne od ich wysokości, ławy oraz przypory skarp.

6. Skarpy nasypów i wykopów powinny być umocnione obudową roślinną, chyba że występuje jeden

z wypadków, o których mowa w ust. 3, i z obliczeń wynika inaczej.

Rozdział 7

Zieleń w pasie drogowym

§ 31.1. W pasie drogowym autostrady może znajdować się zieleń, jeżeli pełni ona funkcje ochronne lub

stanowi element ukształtowania krajobrazu.

2. Zieleń w pasie drogowym nie powinna zagrażać

bezpieczeństwu ruchu , ograniczać wymaganego pola

widoczności oraz utrudniać utrzymania autostrady.

3. Wymiary i zagospodarowan ie pasa zieleni izolacyjnej, ograniczającego wzajemnie negatywne oddziaływanie autostrady i ś rodowiska, nal e ży określać odpowiednio do wskazań ocen oddziaływania autostrady

na środowisko, grunty rolne i leśne oraz na dobra kultury objęte ochroną, zwane dalej "ocenami oddziały­

wania na środowisko".

§ 32. 1. Odległości drzew od urządzeń infrastruktury technicznej określa się na podstawie rozporządze­

nia oraz obowiązujących Polskich Norm .

Rozdział 9

Pas drogowy autostrady

§ 35. 1. Pas drogowy autostrady powinien być usytuowany pomiędzy liniami rozgraniczającymi, określo­

nymi w decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady.

2. Pomiędzy liniami rozgraniczającymi, o których

mowa w ust. 1, można w szczególności umieścić pasy

drogowe innych dróg, które są niezbędne do odtworzenia połączeń przerwanych w wyniku budowy lub

eksploatacji autostrady.

§ 36. 1. W skład pasa drogowego autostrady wchodzą: jezdnie autostrady, pobocza, jezdnie zbierająco­

-rozprowadzające , pasy dzielące jezdnie, skarpy nasy-

pów i wykopów, węzły i przejazdy z przecinającymi ją

drogami i innymi liniami komunikacyjnymi wraz z budowlami, urządzeniami związanymi z obsługą i ochroną autostrady, urządzeniami organizacji i bezpieczeń­

stwa ruchu oraz ochrony środowiska, a także pasami

terenu, o których mowa w ust. 6, zapewniającymi moż­

liwość użytkowania autostrady zgodnie z jej przeznaczeniem.

2. Budowlami, o których mowa w ust. 1, są w szczególności: mosty, wiadukty, estakady, konstrukcje oporowe, tunele, przejazdy gospodarcze, przepusty, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych oraz dla

zwierząt.

-

1948-

3. Urządzeniami związanymi z obsługą i ochroną

autostrady, o których mowa w ust. 1, są urządzenia odwadniające oraz odprowadzające wodę, urządzenia

obsługi podróżnych, pojazdów i przesyłek miejsca

obsługi podróżnych, zwane dalej "MOP", przeznaczone wyłącznie dla jej użytkowników, obwody utrzymania autostrady, zwane dalej "OUA", miejsca poboru

opłat, zwane dalej "MPO", i, w zależności od potrzeb,

pasy technologiczne, miejsca do pomiaru ruchu, kontroli pojazdów, urządzenia oświetlenia.

4. Urządzeniami organizacji i bezpieczeństwa ruchu, o których mowa w ust. 1, są znaki i sygnały drogowe, urządzenia monitorowania i kontroli ruchu,

urządzenia łączności, ogrodzenie pasa drogowego autostrady i, w zależności od potrzeb, osłony przeciwolśnieniowe, energochłonne i przeciwwietrzne oraz bariery ochronne.

Poz. 392

w ust. 1-5, powiększoną obustronnie nie mniej niż

02,0 m.

Rozdział 10

Węzły

§ 37. 1. W celu określenia wymagań technicznych

i użytkowych wprowadza się następujący podział wę­

złów

1) bezkolizyjny, typu WA, na którym nie występuje

przecinanie torów jazdy, a relacje skrętne są realizowane tylko jako manewry wyłączania, włączania

i przeplatania się potoków ruchu,

5. Urządzeniami ochrony środowiska, o których

mowa w ust. 1, są w szczególności: ekrany przeciwhałasowe, ekrany tłumiące drgania w podłożu, urządze­

nia do oczyszczania ścieków odprowadzanych z pasa

drogowego autostrady, pasy zieleni izolacyjnej.

2) częściowo bezkolizyjny, typu WB, na którym wystę­

puje przecinanie torów jazdy niektórych relacji na

drodze krzyżującej się z autostradą; w ramach wę­

zła funkcjonuje wówczas na tej drodze skrzyżowa­

nie lub zespół skrzyżowań, jednak relacje o dominujących natężeniach są prowadzone bezkolizyjnie.

6. Szerokość pasa drogowego autostrady jest sumą szerokości obiektów i urządzeń, o których mowa

2. Zakres stosowania węzłów, o których mowa

w ust. 1, określa tabela

Klasa drogi krzyżującej się

z autostradą

autostrada

droga

ekspresowa

droga główna ruchu

przyspieszonego

droga główna

Typ węzła

WA

WA

WA,WB

(WB), P

Oznaczenia w tabeli

WA, WB - węzeł,

p

- przejazd drogowy (różnopoziomowy),

(WB)

- rozwiązanie dopuszczalne wyjątkowo.

§ 38. 1. Węzeł powinien zawierać stację lub stacje

poboru opłat, zwane dalej "SPD", chyba że sposób

ustalania i pobierania opłat za przejazd nie przewiduje

pobierania opłat na wjazdach i zjazdach.

2. Usytuowanie SPD w węźle powinno być dostosowane do układu węzła i nie powinno ograniczać jego właściwości użytkowych określonych w rozporzą­

dzeniu i w odrębnych przepisach.

§ 39. W węźle nie należy lokalizować żadnych

obiektów usługowych, do których wjazd odbywałby

się z jezdni autostrady lub z wykorzystaniem łącznic jako dojazdów.

§ 40.1. W węźle typu WA

1) zjazdy i wjazdy powinny być zlokalizowane po prawej stronie jezdni autostrady,

2) zjazd z jezdni autostrady powinie;n

wjazd na nią,

poprzedzać

3) zjazdy powinny być wyposażone w pasy wyłącza­

nia, z zachowaniem wymagań, o których mowa

w § 49 i 50,

4) wjazdy powinny być wyposażone w pasy włącza­

nia, z zachowaniem wymagań, o których mowa

w § 51 i 52.

2. W węźle typu WB

1) autostrada powinna być prowadzona bez zakłóceń,

natomiast droga krzyżująca się z autostradą powinna być dostosowana do warunków lokalnych,

2) zjazd z jezdni autostrady powinien poprzedzać

wjazd na nią,

3) zjazd z jezdni autostrady i wjazd na jezdnię autostrady powinny być zlokalizowane po prawej stronie tej jezdni,

4) zjazd z jezdni autostrady i wjazd na jezdnię autostrady powinny być wyposażone w pasy wyłącza­

nia i włączania, z zachowaniem wymagań, o których mowa w § 49 i 51,

-

1949 -

5) zjazdy z drogi krzyżującej się z autostradą i wjazdy

na drogę krzyżującą się z autostradą powinny odbywać się na skrzyżowaniach.

Typ

Poz. 392

§ 41. Graniczne prędkości projektowe łącznic na

węzłach określa tabela

Łącznice na węzłach typu WA *)

Łącznice na węzłach

typu WB

łącznicy

dopasowane

prowadzone

swobodnie

**)

Vp =40-50 km/h

Vp = 60-80 km/h

Vp = 50-60 km/h

Vp = 50-70 km/h

Vp

=40-60 km/h

Vp

=40-50 km/h

Vp =40 km/h

Vp

=30-40 km/h **)

Vp

=30-40 km/h

**)

Vp

=40-60 km/h

Bezpośredni

Półbezpośredni

Pośredni

Vp

Bezpośredni

=60-80 km/h

Jezdnie zbierająco-rozprowadzające

*) Łącznice zaczynające się pasem wyłączania na jezdni autostrady (lub jezdni zbierająco-rozprowadzającej) i kończące się

pasem włączania na jezdni autostrady (lub jezdni zbierająco-rozprowadzającej).

**) Łącznice zakończone na jednym końcu skrzyżowaniem.

§ 42. 1. Jednopasowa łącznica jednokierunkowa,

oznaczona dalej skrótem "Pl", powinna mieć jezdnię,

wraz z opaskami, szerokości nie mniejszej niż

6,0 m oraz obustronne gruntowe pobocza, każde szerokości nie mniejszej niż 1,0 m.

winna mieć jezdnię, wraz z opaską z lewej strony, szerokości nie mniejszej niż 7,5 m, pas awaryjny szerokości 2,0 m po prawej stronie jezdni oraz obustronne

gruntowe pobocza, każde szerokości nie mniejszej

niż 1,0 m.

2. Dwupasowa łącznica jednokierunkowa, oznaczona dalej skrótem "P2", powinna mieć jezdnię, wraz

z opaskami, szerokości nie mniejszej niż 8,0 m oraz

obustronne gruntowe pobocza, każde szerokości nie

mniejszej niż 1,0 m.

4. Dwupasowa łącznica dwukierunkowa, oznaczona dalej skrótem "P4", powinna mieć jezdnię, wraz

z opaskami, szerokości nie mniejszej niż 8,0 m oraz

obustronne gruntowe pobocza, każde szerokości nie

mniejszej niż 1,0 m.

3. Dwupasowa łącznica jednokierunkowa z pasem awaryjnym, oznaczona dalej skrótem "P3", po-

5. Typ łącznicy należy dostosować do przewidywanego natężenia ruchu oraz długości łącznicy.

-

1950 -

§ 43. 1. Jezdnia, wraz z opaskami na łącznicach P1,

P2 i P3, powinna mieć na odcinku prostym w planie

jednostronne pochylenie poprzeczne nie mniejsze niż

2% i nie większe niż 3%.

2. Jezdnia, wraz z opaskami na łącznicy P4, powinna mieć na odcinku prostym w planie dwustronne po-

Poz. 392

chylenie poprzeczne nie mniejsze niż 2% i nie większe

niż 3%.

3. Jezdnia, wraz z opaskami na łącznicach P1, P2,

P3 i P4, powinna mieć na łuku kołowym w planie jednostronne pochylenie poprzeczne o wartości podanej

w tabeli

Prędkość

Wartość promienia łuku w planie [m] przy przechyłce [%]

projektowa

łącznicy

[km/h]

80

70

60

50

40

30

2

3

420 - 579

290 - 364

190 - 249

125 - 159

75 - 94

50 - 59

:2:580

:2:365

:2:250

:2:160

:2:95

:2:60

4

350 - 419

235 - 289

155 - 189

100 - 124

60 -74

40 - 49

4. Zachowanie wartości pochylenia poprzecznego

jezdni łąq:nicy, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie jest wymagane na krzywych przejściowych i na prostych

przejściowych przed i za łukiem kołowym, na których

następuje zmiana kierunku pochylenia poprzecznego.

Strefy te należy kształtować tak, żeby był zapewniony

odpływ wody.

§ 44. 1. Szerokość jezdni łącznicy należy zwiększyć

na łuku kołowym w planie o promieniu R mniejszym

niż 150 m o wartość

5

290 - 349

215 - 234

140 - 154

90 - 99

55 - 59

35 - 39

6

270 - 289

195 - 214

130 - 139

85 - 89

50 - 54

30 - 34

7

250 - 269

185 - 194

120 - 129

75 - 84

45 - 49

25 - 29

2. Odcinek krzywoliniowy może zawierać łuk koło­

wy, kombinacje łuków kołowych i krzywych przejścio­

wych, a także inne rodzaje krzywych.

3. Łącznica powinna być zaprojektowana i wykonana w taki sposób, żeby była zachowana stateczność

ruchu i kierowalność pojazdu poruszającego się

z prędkością projektową po nawierzchni zwilżonej

wodą·

4. Wymagania, o których mowa w ust. 3, uznaje się

za spełnione, jeżeli

1) 50/R na łącznicy P1,

2) 70/R na łącznicy P2, P3 lub P4.

2. Zwiększenie szerokości jezdni, o którym mowa

w ust. 1, wykonuje się na krzywej przejściowej lub prostej

przejściowej, jeśli krzywa przejściowa nie występuje.

§ 45.1. Oś jezdni łącznicy w planie powinna składać

się z odcinków prostych i odcinków krzywoliniowych.

1) wartości promienia łuku kołowego w planie oraz

pochylenia poprzecznego jezdni łącznicy odpowiadają wymaganiom określonym w § 43 ust. 3,

2) parametry geometryczne łącznicy nie przekraczają

wartości granicznych określonych w poniższej tabeli

Prędkość

Najmniejszy

projektowa

[km/h]

parametr

klotoidy

[m]

80

100

5

4

4

5

4500

3000

2000

70

90

5

4

4

5

3200

2000

1400

60

75

6

5

5

6

2700

1700

1000

50

60

6

5

5

6

1400

1000

750

40

40

6

6

6

7

700

500

500

30

25

6

6

6

7

500

200

250

łącznicy

Dopuszczalne pochylenie podłużne [%]

łącznicy

łącznicy

zjazdowej

na wzniena

sieniu

spadku

wjazdowej

na wzniena

sieniu

spadku

Najmniejszy promień łuku

w przekroju podło [m]

wypukłego

wklęsłe-

go

na

na

łuku

prostej

w planie w planie

3) odległość widoczności na łącznicy jest nie mniejsza niż określona w § 117.

-

§ 46. 1. Jezdnię zbierająco-rozprowadzającą należy

stosować na węźle lub na odcinku autostrady między

węzłami, jeżeli taka

potrzeba wynika z kierunkowego

rozkładu ruchu lub lokalizacji zjazdów i w jazdów.

2. Prędkość projektowa jezdni zbierająco-rozpro­

wadzającej powinna wynosić 60, 70 lub 80 km/h.

3. Jezdnia zbierająco-rozprowadzająca powinna

być jednokierunkowa i, w zależności od przewidywanego natężenia ruchu, o takim przekroju poprzecznym

jak łącznica typu Pl, P2 lub P3.

4. Ukształtowanie jezdni zbierająco-rozprowadzają­

cej w planie i w przekroju podłużnym powinno odpowiadać wymaganiom dotyczącym łącznic, o których

mowa w § 45.

§ 47 . Pochylenie poprzeczne gruntowego pobocza

łącznicy

i jezdni

zbierająco-rozprowadzającej

Poz. 392

1951

należy

ustalać z zachowaniem warunków, o których mowa w

§ 28 ust. 2.

§ 48. Pochylenia skarp nasypów i wykopów łączni­

cy i jezdn i zbierająco-rozprowadzającej należy ustalać

z zachowaniem warunków, o których mowa w § 30.

§ 49. 1. Zjazd z jezdni autostrady powinien mieć,

z zastrzeżeniem ust. 9, równoległy pas wyłączania,

umieszczony z prawej strony tej jezdni.

2. Do pasa wyłączania, o którym mowa w ust. 1, należy

1) klin , na którego długości pas wyłączania uzyskuje

pełną szerokość,

2) odcinek zwalniania, którego długość jest mierzona

od końca klina do początku ł uku kołowego łącznicy.

3. Pas wyłączania na łącznice Pl, P2 lub P3 powinien mieć

1) klin długości nie mniejszej n i ż 100 m, jeżeli pręd­

kość projektowa autostrady jest 120 km/h, i nie

mniejszej n i ż 75 m - w pozostałych wypadkach,

2) odcinek zwalniania długości nie mniejszej niż podana w poniższej tabeli

Długość odcinka zwalniania [m]

przy pochyleniu podłużnym pasa wyłączania [%]

Różnica

prędkości

t.V

[km/h]

-5

-4

-3

-2

O

2

3

4

60

280

250

230

210

190

170

160

150

50

250

230

210

190

170

150

140

130

40

220

200

180

170

150

130

120

110

30

170

160

150

140

120

110

100

90

ś20

120

110

100

95

85

75

70

65

Oznaczenia : I'1V = n . Vpa - Vp

n = 0,75, gdy Vpa = 120 km/h

n = 0,82, gdy Vpa = 100 km/h

n = 0,94, gdy Vpa = 80 km/ h

gdzie

Vpa - prędkość projektowa autostrady w km/ h,

Vp - prędk ość p rojektowa łąc znicy w km/h.

4. Odcinek zwalniania, o którym mowa w ust. 3

pkt 2, powinien mieć pas ruchu szerokości 3,5 m, j eśli

prędkość projektowa autostrady jest większa od

80 km/h, i 3,0 m - w pozostałych wypadkach, oraz pas

awaryjny szerokości 2,0 m lub opaskę szerokości co

najmniej 0,5 m, w zależności od tego, który z elementów występuje na łącznicy.

5. Podwójny pas wyłączania na łącznicę P3, bez

zmniejszenia liczby pasów ruchu na jezdni autostrady,

powinien mieć

6. Podwójny pas wyłączania na łącznicę P3, ze

zmniejszeniem o jeden liczby pasów ruchu na jezdni

autostrady, powinien mieć

1) klin długości nie mniejszej n i ż 100 m, jeżeli pręd­

kość projektowa autostrady jest 120 km/h, i nie

mniejszej niż 75 m - w pozostałych wypadkach,

2) wspólną krawędź pasa wyłączania o pełnej szerokości i jezdni autostrady długości nie mniejszej niż

450 m .

1) klin długości nie mniejszej niż 200 m, jeżeli pręd­

kość projektowa autostrady jest 120 km/h, i nie

mniejszej niż 150 m - w pozostałych wypadkach,

7. Odcinek, o którym mowa w ust. 5 pkt 2 i ust. 6 pkt 2,

powinien mieć dwa pasy ruchu szerokości nie mniejszej

niż 7,0 m oraz pas awaryjny szerokości 2,0 m.

2) wspólną krawędź pasa wyłączania o pełnej szerokości i jezdni autostrady długości nie mniejszej niż

400 m.

8. Pas wyłączania, o którym mowa w ust. 3, powinien mieć wspólną krawędź odcinka pasa o pełnej szerokości i jezdni autostrady, długości nie mniejszej niż

-

1952 -

200 m przy prędkości projektowej 120 km/h, 175 m przy

prędkości projektowej 100 km/h i 150 m przy prędkości

projektowej 80 km/h.

2) odcinek zwalniania długości nie mniejszej niż

150 m, jeżeli jest to łącznica P3, i nie mniejszej niż

100 m, jeżeli jest to łącznica P2.

9. W wypadku dobrej widoczności zjazdu z jezdni

autostrady na łącznicę P1 może być stosowany kierunkowy pas wyłączania, jeżeli prędkość projektowa autostrady jest 100 lub 80 km/h. Kierunkowy pas wyłącza­

nia powinien mieć

5. Odcinek zwalniania, o którym mowa w ust. 4

pkt 2, powinien mieć pas ruchu szerokości 3,0 m oraz

opaskę szerokości co najmniej 0,5 m.

1) skos 1:30 z klinem długości 75 m,

6. Pas wyłączania z łącznicy P3 na łącznicę P3 powi nien mieć

1) klin długości nie mniejszej niż 60 m,

2) odcinek zwalniania długości nie mniejszej niż określa tabela w ust. 3,

2) odcinek zwalniania o wymiarach jak w ust. 4 pkt 2.

3) pas awaryjny szerokości 2,0 m lub opaskę szerokości co najmniej 0,5 m, w zależności od tego, który

z elementów występuje na łącznicy.

7. Odcinek zwalniania, o którym mowa w ust. 6

pkt 2, powinien mieć dwa pasy ruchu oraz pas awaryjnyo szerokościach jak na łącznicy P3.

10. Pochylenie podłużne i poprzeczne pasa wyłą­

czania oraz jego ukształtowanie w planie sytuacyjnym

powinny być dostosowane do jezdni autostrady.

8. W wypadku dobrej widoczności zjazdu z łącznicy

i z jezdni zbierająco-rozprowadzającej może być stosowany kierunkowy pas wyłączania.

§ 50. 1. Zjazd z łącznicy i jezdni zbierająco - rozpro­

9. Pochylenie podłużne i poprzeczne pasa wyłącza­

nia oraz jego ukształtowanie w planie sytuacyjnym powinny być dostosowane do jezdni łącznicy lub jezdni

wadzającej powinien mieć, z zastrzeżeniem .ust. 8, równoległy pas wyłączania.

zbierająco-rozprowadzającej.

2. Pas wyłączania z łącznicy P1 na łącznicę P1 powinien mieć

§ 51. 1. Wjazd na jezdnię autostrady powinien mieć

równoległy pas włączania, umieszczony z prawej stro-

1) klin długości nie mniejszej niż 60 m,

ny jezdni.

2) odcinek zwalniania długości nie mniejszej niż

150 m, jeżeli jest to węzeł typu WA, i nie mniejszej

niż 100 m - w pozostałych wypadkach.

leży

3. Odcinek zwalniania, o którym mowa w ust. 2

pkt 2, powinien mieć pas ruchu szerokości 3,0 m oraz

opaskę szerokości co najmniej 0,5 m.

4. Pas wyłączania z łącznicy P2 lub P3 na łącznicę

P1 powinien mieć

1) klin długości nie mniejszej niż 60 m,

2. Do pasa włączania, o którym mowa w ust. 1, na1) odcinek przyspieszania, którego długość jest mierzona od końca łuku kołowego na łącznicy do początku klina,

2) klin, na którego długości zanika pas włączania.

3. Pas włączania z łącznic P1 lub P2 powinien mieć

1) odcinek przyspieszania długości nie mniejszej niż

podana w poniższej tabeli

Długość odcinka przyspieszania [m]

przy pochyleniu podłużnym pasa włączania [%]

Różnica

prędkości

Ć!.V

[km/h]

-5

-4

-3

-2

O

2

3

4

60

190

200

210

230

270

340

390

450

50

170

180

200

210

250

320

370

430

40

150

160

180

190

230

290

330

400

30

130

140

150

160

200

250

290

350

~20

90

100

110

120

160

200

240

300

Oznaczenia: V = n . Vpa - Vp

n = 0,75, gdy Vpa = 120 km/ h

n = 0,82, gdy Vpa = 100 km/ h

n = 0,94, gdy Vpa = 80 km/ h

gdzie

Vpa - prędkość projektowa autostrady w km/ h,

Vp - prędkość projektowa łącznicy w km/h.

-

1953 -

Poz. 392

2) klin długości nie mniejszej niż 100 m, jeżeli pręd­

kość projektowa autostrady jest 120 km/h, i nie

mniejszej niż 75 m - w pozostałych wypadkach.

§ 53. 1. Obszar przeplatania może występować na

jezdni drogi niższej klasy niż autostrada oraz na jezdni

4. Odcinek przyspieszania, o którym mowa w ust. 3

pkt 1, powinien mieć pas ruchu szerokości 3,5 m, jeśli

prędkość projektowa autostrady jest większa od

80 km/h, i 3,0 m - w pozostałych wypadkach, oraz pas

awaryjny o szerokości 2,0 m lub opaskę szerokości co

najmniej 0,5 m, w zależności od tego, który z elementów występuje na łącznicy.

2. Na obszarze przeplatania należy zwiększyć liczbę

pasów ruchu nie mniej niż o jeden, na długości od 100

do 300 m, odpowiednio do potrzeb i warunków użytko­

wych.

5. Na pasie włączania, o którym mowa w ust. 3, należy zapewnić wspólną krawędź odcinka pasa o pełnej

szerokości i jezdni autostrady na długości nie mniejszej

niż

250 m przy prędkości projektowej 120 km/h,

200 m przy prędkości projektowej 100 km/h

i 150 m przy prędkości projektowej 80 km/h.

. 6. Podwójny pas włączania z łącznicy P3 powinien

mieć

1) dwa następujące po sobie odcinki równoległego

względem krawędzi jezdni autostrady pasa włącza­

nia, każdy długości nie mniejszej niż 500 m,

2) kliny na końcach odcinków, o których mowa

w ust. 2, długości nie mniejszej niż 100 m, jeżeli

prędkość projektowa autostrady jest 120 km/h, i nie

mniejszej niż 75 m - w pozostałych wypadkach,

3) szerokość dwóch pasów ruchu na pierwszym odcinku przyspieszania - 7,0 m i na drugim odcinku

- 3,5 m oraz pas awaryjny szerokości 2,0 m.

7. Podwójny pas włączania z łącznicy P3, ze zwięk­

szeniem o jeden liczby pasów ruchu na jezdni autostrady, powinien mieć

1) odcinek równoległego względem krawędzi jezdni

autostrady pasa włączania długości nie mniejszej

niż 500 m,

2) klin długości nie mniejszej niż 100 m, jeżeli pręd­

kość projektowa autostrady jest 120 km/h, i nie

mniejszej niż 75 m - w pozostałych wypadkach,

3) szerokość pasa ruchu na odcinku przyspieszania

3,5 m oraz pas awaryjny szerokości 2,0 m.

8. Pochylenie podłużne i poprzeczne pasa włącza­

nia oraz jego ukształtowanie w planie sytuacyjnym powinno być dostosowane do jezdni autostrady.

zbierająco-rozprowadzającej.

DZIAŁ III

WYPOSAŻENIE TECHNICZNE AUTOSTRAD

Rozdział 1

Urządzenia odwadniające

oraz odprowadzające wodę

§ 54.1. Urządzenia do powierzchniowego odwodnienia pasa drogowego autostrady powinny zapewniać sprawne odprowadzenie wody.

2. Wymiary urządzeń do powierzchniowego odwodnienia autostrady ustala się na podstawie deszczu

miarodajnego, określonego przy prawdopodobień­

stwie pojawienia się opadów, p=10%.

3. Odwodnienie powierzchniowe autostrady wykonuje się za pomocą rowów, ścieków i kanalizacji.

§ 55. 1. Rowy wykonuje się jako opływowe, trójkąt­

ne lub trapezowe.

2. Rów opływowy stosuje się w wykopie, bezpośrednio przy krawędzi korony autostrady, jeżeli korpus

autostrady ma odwodnienie wgłębne lub jest wykonany z materiału nie wymagającego odwodnienia. Rów

opływowy powinien być również stosowany przy wysokości skarpy nasypu do 2,0 m, gdy zachodzi potrzeba odprowadzenia wody, w wypadku niestosowania

skrajnej bariery ochronnej. Szerokość rowu opływo­

wego nie powinna być mniejsza niż 1,5 m, a głębokość

nie powinna przekraczać 0,3 m.

3. Rów trójkątny stosuje się w celu ułatwienia utrzymania autostrady, kiedy wysokość skarpy nasypu lub

wykopu jest mniejsza niż 1,0 m. Pochylenie skarpy wewnętrznej nie powinno być większe niż 1:3, skarpy zewnętrznej co najmniej 1:5, a głębokość rowu nie powinna przekraczać 0,5 m.

nia.

4. Rów trapezowy może być stosowany przy nasypie autostrady, w wypadku gdy na koronie autostrady

przewiduje się ustawienie skrajnej bariery ochronnej,

a także jako rów stokowy. Dno rowu powinno mieć szerokość co najmniej 0,4 m, a głębokość rowu nie powinna być mniejsza niż 0,5 m. Pochylenie skarpy zewnętrz­

nej nie powinno być większe niż 1:1,5.

2. Pas włączania, o którym mowa w ust. 1, powinien mieć

5. Połączenie rowów, o których mowa w ust. 1, powinno być wykonane w sposób płynny.

1) odcinek przyspieszania długości nie mniejszej niż

90 m i szerokości 3,0 m oraz opaskę szerokości co

najmniej 0,5 m,

6. Dopuszcza się stosowanie rowu stokowego od

strony napływu wody powierzchniowej ze stoku. Rów

stokowy powinien być wykonany co najmniej

3,0 m powyżej krawędzi przecięcia się skarpy wykopu

z terenem . Rów ten nie może zmniejszać stateczności

§ 52. 1. Wjazd na łącznicę i jezdnię zbierająco-roz­

prowadzającą powinien mieć równoległy pas włącza­

2) klin długości nie mniejszej niż 60 m.

-

1954-

skarpy wykopu. Gdy istnieje obawa, że rów stokowy

nawodni skarpę wykopu, powinien być uszczelniony.

Pochylenie skarp rowu stokowego nie powinno być

większe niż 1:1,5.

Poz. 392

2) obniżenia poziomu wody gruntowej, jeżeli w gruntach wątpliwych i wysadzinowych spód konstrukcji

nawierzchni nie jest wyniesiony co najmniej

1,0 m nad poziom wody gruntowej,

3) obniżenia poziomu wody gruntowej w gruntach

7. W celu zapewnienia sprawnego odprowadzenia

wody należy stosować pochylenie podłużne dna rowu

nie mniejsze niż 0,5%. Dopuszcza się pochylenie dna

rowu nie mniejsze niż 0,2% na terenie płaskim. Największe dopuszczalne pochylenie podłużne dna rowu

w zależności od rodzaju gruntu lub sposobu umocnienia jego dna określa obowiązująca Polska Norma.

niżenia poziomu wody gruntowej. Dren należy umiesz-

§ 56.1. Ściek powinien być stosowany w wypadku,

czać, w zależności od potrzeb, pod dnem rowu, ścieku

lub w pasie dzielącym .

gdy woda powierzchniowa spowodowałaby uszkodzenie elementów korpusu autostrady, oraz na obszarze, z którego odprowadzenie wody powierzchniowej

bezpośrednio do ziemi lub do odbiornika wodnego nie

jest dopuszczalne.

5. W wypadku napływu wody gruntowej w wykopie w kierunku korpusu autostrady można stosować

dren odcinający. Dren ten od strony korony autostrady

powinien być uszczelniony.

Ścieki mogą być stosowane do

1) odwodnienia jezdni, pasa awaryjnego i opaski,

2) odwodnienia pasa dzielącego,

3) odprowadzenia wody z krawędzi korony w wykopie

skalistym lub przy ścianie oporowej,

4) umocnienia dna rowu.

2. Pochylenie podłużne dna ścieku powinno wyno0,5%. Na terenie płaskim dopuszcza się pochylenie

podłużne dna ścieku 0,2%. Wodę ze ścieku odprowa-

sić

dza się w zależności od warunków ściekiem skarpowym, przez studzienki ściekowe do kanalizacji lub przykanalikiem do rowu. Zakończenie ścieku skarpowego

i wylotu przykanalika powinno chronić rów przed rozmywaniem.

3. Odległość między miejscami odprowadzenia

wody ze ścieku należy określić, uwzględniając ilość

wody spływającej z powierzchni zlewni, pochylenie

podłużne dna ścieku i jego napełnienie. Odległość ta

nie powinna być większa niż

1) 50 m przy pochyleniu podłużnym dna ścieku 0,3%,

2) 100 m przy pochyleniu podłużnym dna ścieku więk­

szym niż 1,0%.

Przy pochyleniach pośrednich odległości należy interpolować.

§ 57.1 . Urządzenia do wgłębnego odwodnienia pasa drogowego autostrady mają na celu odprowadzenie

wody, która przeniknęła do gruntu, lub obniżenie poziomu wody gruntowej.

2. Parametry urządzeń do odwodnienia wgłębnego

pasa drogowego autostrady należy określać na podstawie badań gruntowo-wodnych podłoża.

3. Odwodnienie wgłębne należy stosować do

1) odprowadzenia wody z warstwy odsączającej i wody przedostającej się z powierzchni pasa drogowego autostrady do gruntu,

niewysadzinowych pod konstrukcją nawierzchni,

jeżeli woda ta jest na głębokości mniejszej niż głę­

bokość przemarzania.

4. Dren podłużny powinien być stosowany do ob-

6. Jeżeli woda gruntowa wypływa na skarpę wykopu, należy stosować dren skarpowy.

7. Dren należy umieszczać poniżej głębokości przemarzania gruntu. Dopuszcza się stosowanie płytkiego

drenu do odprowadzenia wody z warstwy odsączają­

cej.

§ 58. 1. Kanalizację deszczową wykonuje się, gdy

nie ma możliwości odprowadzenia wody powierzchniowej za pomocą urządzeń powierzchniowych lub

gdy wymagają tego względy ochrony środowiska.

2. Przy sytuowaniu urządzeń kanalizacji deszczowej

w pasie drogowym autostrady należy uwzględnić lokalizację innych urządzeń i budowli podziemnych i nadziemnych o głębokich fundamentach. Kolektor należy

usytuować w pasie dzielącym. Dopuszcza się w uzasadnionych wypadkach inną lokalizację kolektora,

w szczególności ze względu na zagospodarowanie korony autostrady lub zagospodarowanie otoczenia.

3. Strop kolektora i przykanalika powinien być zaponiżej głębokości przemarzania gruntu.

Gdy uzyskanie tego zagłębienia nie jest możliwe,

w szczególności ze względu na zapewnienie wymaganego pochylenia podłużnego, należy przewidzieć ich

ocieplenie.

głębiony

4. Średnicę kolektora należy określić na podstawie

ilości

wody spływającej z odwadnianej powierzchni

oraz przy założeniu, że

'

1) prędkość przepływu nie powinna być mniejsza niż

0,5 m/s,

2) największa prędkość przepływu nie powinna przekroczyć wartości dopuszczalnej dla

materiału,

z którego kolektor jest wykonany,

3) pochylenie dna kolektora o średnicy 0,30 m nie powinno być większe niż 3,0%, a o średnicy

1,0 m i większej co najwyżej 1,0%.

Średnica kolektora nie powinna być mniejsza niż

0,30 m, przykanalika zaś 0,15 m.

-

1955 -

5. Studzienkę rewizyjną należy stosować, gdy kolektor zmienia kierunek, rozgałęzia się, zmienia średni­

cę lub pochylenie podłużne. Jeżeli wymienione warun-

Poz. 392

ki nie występują, to rozmieszczenie studzienek powinno uwzględniać warunki eksploatacji, przy zachowaniu

odległości nie mniejszych niż podaje tabela

Srednica kolektora

[m]

0,30 - 0,60

Odległość między studzienkami rewizyjnymi

0,61 - 0,80

50

0,81 - 1,00

60

1,01 - 1,50

100

[m)

40

§ 59. Indywidualne rozwiązania urządzeń odwad-

4) rów trawiasty, gdy odwadniana powierzchnia nie

niających uwzględniające specyficzne warunki otocze-

nia i podłoża należy stosować do autostrady przebiegającej na terenie chronionym, w niekorzystnych warunkach gruntowo-wodnych, wterenie górskim, na obszarach osuwiskowych i szkód górniczych.

jest większa niż 2 ha; jest on stosowany jako urzą­

dzenie samodzielne lub w połączeniu z innymi

urządzeniami oczyszczającymi; powinien być pokryty gęstą trawą wysoko koszoną, na podłożu

o szybkości filtracji co najmniej 1,25 cm/h.

§ 60. 1. Wody opadowe z pasa drogowego autostrady odprowadzane do odbiorników wodnych lub do

ziemi powinny spełniać wymagania określone w przepisach dotyczących ochrony środowiska.

5. Do urządzeń zabezpieczających środowisko

przed zanieczyszczeniami spływającymi z autostrady

powinien być zapewniony dojazd sprzętem do utrzymania.

2. Wody z kanalizacji do odbiornika wodnego moż­

na odprowadzać rowem odpływowym lub kolektorem.

W celu oczyszczenia odprowadzanej wody może być

stosowany odpływowy rów trawiasty, o pochyleniu

podłużnym dna nie przekraczającym 0,5%. W zależno­

ści od potrzeb w rowie tym należy stosować przegrody. Wodę z kolektora należy odprowadzić do odbiornika wodnego przez urządzenia oczyszczające.

6. Odległość urządzeń zabezpieczających środowi­

sko, o których mowa w ust 4, od zabudowy nie powinna być mniejsza niż 8,0 m.

3. Jeżeli ze względu na ochronę środowiska naturalnego nie ma możliwości odprowadzenia nie oczyszczonej wody z urządzeń odwadniających, stosuje się

urządzenia zabezpieczające środowisko przed zanieczyszczeniami spływającymi z autostrady.

4. W zależności od powierzchni odwadnianej może

być stosowane jedno z następujących urządzeń, o których mowa w ust. 3

1) staw retencyjno-infiltracyjny, gdy odwadniana po-

wierzchnia ma powyżej 4 ha; pojemność stawu powinna umożliwić przyjęcie wody o objętości co najmniej 250 m 3/ha,

2) basen infiltracyjny, gdy odwadniana powierzchnia

ma od 2 do 8 ha, kiedy grunt do głębokości

1,5 m poniżej dna basenu zapewnia szybkość filtracji co najmniej 1,25 cm/h i znajduje się powyżej poziomu wody gruntowej,

3) rów infiltracyjny, gdy odwadniana powierzchnia

nie jest większa niż 2 ha, gdy grunt do głębokości

1,5 m poniżej dna rowu zapewnia minimalną szybkość filtracji co najmniej 0,7 cm/h i znajduje się powyżej poziomu wody gruntowej,

Rozdział 2

Urządzenia oświetlenia

§ 61. 1. Autostrada powinna

w szczególności

być

oświetlona

1) gdy obszar, przez który przebiega, jest oświetlo­

ny i istnieje zagrożenie olśnienia uczestników ruchu,

2) w obrębie węzła, jeżeli jedna z krzyżujących się

dróg jest oświetlona lub znajduje się na nim MPO,

3) między odcinkami oświetlonymi, jeżeli długość od-

cinka nie przekracza 500 m,

4) na odcinku przyległym do obiektu mostowego, jeżeli obiekt

jest oświetlony,

5) w obrębie MPO.

2. MOP powinny być oświetlone co najmniej w czę­

ści obsługującej uczestników ruchu.

3. Na węźle nie oświetlonym należy oświetlić co

najmniej znaki kierunku - drogowskazy umieszczone

przy jezdni i nad jezdnią.

4. Światło oświetlenia nie powinno zmieniać barwy

znaków.

-

1956 -

5. Między oświetlonym a nie oświetlonym odcinkiem autostrady należy wykonać strefę przejściową

o długości co najmniej 200 m o zmniejszającym się natężeniu światła .

6. Słupy oświetleniowe należy tak sytuować, aby

nie powodowały zagrożenia bezpieczeństwa ruchu

i nie ograniczały w i doczności. Oprawy i słupy oświetle­

niowe powinny być umieszczone poza skrajnią autostrady.

7. Odległość lica słupa ośw i etleniowego od krawę­

dzi jezdni nie może być mniejsza niż 1,0 m, jeżeli nie ma

pasa awaryjnego lub opaski, i nie może być mniejsza

niż 0,5 m od krawędzi pasa awaryjnego lub opaski.

8. Wymagania dotyczące natężenia oświetlenia

i rozmieszczenia punktów świetlnych określa obowią­

zująca Polska Norma.

Rozdział 3

Miejsca obsługi podróżnych

§ 62 . 1. Autostradę należy wyposażyć w MOP.

2. MOP powinny być lokalizowane oddzielnie dla

każdego kierunku ruchu .

3 . Odległość między sąsiednimi MOP powinna być

nie mniejsza niż 15 km. Odległość MOP od przejścia

granicznego powinna wynosić nie mniej niż 3,0 km.

4. Zjazd z jezdni autostrady do MOP powinien odna autostradę

zaś przez pas włączania.

bywać się przez pas wyłączania, wjazd

5. Zjazd z jezdni autostrady do MOP i wjazd z MOP

na jezdnię autostrady nie mogą być lokalizowane

w miejscach zagrażających bezpieczeństwu ruchu,

a w szczególności

1) w strefie oddziaływania węzła, z uwzględnieniem

wymagań, o których mowa w § 115 ust. 1,

2) w miejscu, w którym nie jest zapewniona wymaga-

1) MOP I o funkcji wypoczynkowej,

wyposażony

w stanowiska postojowe (parking), jezdnie manewrowe, urządzenia wypoczynkowe, sanitarne

i oświetlenie; dopuszcza si ę wy po s a żenie w ob iekty małej gastronomii,

2) MOP II o funkcji wypoczynkowo - usługowej, wyposażony w stanowiska postojowe (parking), jezdnie

manewrowe, urządz e n ia wypoczyn kowe, sanitarne, oświetlenie oraz w stację paliw, stanow iska obsługi pojazdów, urządzenia gastronomiczno-handlowe, informację turystyczną ,

3) MOP III o funkcji wypoczy nkow ej i usługo wej , wyposażony w obiekty, o których mowa w pkt 2,

obiekty noclegowe oraz, w zależności od potrzeb,

w agencję poczty, banku , biur turystycznych, biur

ubezpieczeniowych . .

2. MOP I usytuowany naprzeciw MOP II lub MOP III

połączyć bezkolizyjnym przejściem dla pieszych.

należy

3. Liczbę stanowisk postojowych w częśc i parkin gowej oraz liczbę stanowisk na stacji paliw nal e ży określić indywidualnie z uwzględnieniem w szczególności

średniego dobowego ruchu w roku (SDR) i intensywności zagospodarowania autostrady.

4. W części parkingowej MOp, w zależności od potrzeb, należy wykonać specjalnie oznakowane stanowiska do kontroli technicznej pojazdów. Wymiary i l i czbę

stanowisk do kontroli pojazdów ustala się indywidualnie.

5. Na obszarze MOP dopuszcza się umieszczanie reklam i tablic informacyjnych nie związanych z organizacją ruchu pojazdów.

6. W każdym zespole stanowisk postojowych wobrębie MOP należy zapewnić nie mniej niż dwa stanowi -

ska postojowe dla samochodów osób n iepełnospraw­

nych, specjalnie oznakowane i usytuowane blisko

wejść do budynków użyteczności publicznej.

na widoczność wjazdu na jezdnię autostrady,

3) na odcinku autostrady o pochyleniu niwelety więk­

szym niż 4%,

4) nie bliżej wierzchołka łuku wypukłego niż wymaga -

na odległość widoczności na zatrzymanie,

5) na odcinku, na którym występuje dodatkowy pas

ruchu.

6. Odległości budynków na obszarze MOP od kra wędzi jezdni autostrady powinny spełniać wymagania

określone przepisami o drogach publicznych .

7 . Usytuowanie obiektów na MOP nie może ograniczać widoczności na jezdniach manewrowych.

§ 63. 1. W celu określenia cech użytkowych wpro-

wadza się następujący podział MOP

7. Uskok wysokości od 2 do 15 cm między chodni kiem a jezdnią lub innym urządzeniem użytkowanym

przez osoby n i epełnosprawne należy wyposażyć

w rampę szerokości co najmniej 0,90 m i pochyleniu

nie większym niż 15% . Dla uskoków większych od

15 cm należy stosować wymagania określone w przepisach dotyczących warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

8. MOP II i MOP III należy wyposażyć w sprzęt i urzą­

dzenia ratownicze, zgodnie z warunkam i określonymi

w przepisach dotyczących bezpiecz e ństwa po ż a rowe­

go.

9. Ścieki bytowo-gospodarcze i technologiczne

z obiektów obsługi podróżnych i pojazdów oraz wody

powierzchniowe ze stanowisk postojowych i dróg wy-

-

1957 -

magają oczyszczenia przed odprowadzeniem ich do

odbiorników wodnych lub do ziemi, zgodnie z wyma ganiami przepisów o ochronie i kształtowaniu środo ­

wiska.

Rodzaj pojazdu

§ 64. 1. Wymiary stanowisk postojowych nie powinny być mniejsze niż podają poniższe tabele

1) samochody osobowe

Usytuowanie

w stosunku do jezdni

ex

**)

90

r]

samochód osobowy

Poz. 392

O

O

samochód osobowy z przyczepą

samochód dla osób niepełnosprawnych

-

Długość

Szerokość

[m]

4,50

6,00

10,00

4,50

[m]

2,30

2,50

2,50

3,60

Długość

Szerokość

[m]

8,00

15,00

10,00

19,00

19,00

19,00

30,00

[m]

2) samochody ciężarowe i autobusy

Rodzaj pojazdu

Usytuowanie

w stosunku do jezdni

ex

samochód

ciężarowy

r] *1

90

O

90

O

90*)

60*)

O

autobus

samochód ciężarowy z przyczepą lub

członowy

3,50

3,00

4,00

3,00

3,50

3,50

3,00

ciężarowych z przyczepami lub członowych należy wyko nywa ć jako przelotowe.

przy innych kątach usytu owan ia w stosunku do jezdni niż podano w pkt 1 i 2 należy

ustala ć z zach owan ie m gabarytów podanych dla a = 90°.

* ) Stanowisko po stojowe samochodów

** ) Wymi ary stanowisk postojowych

2. Szerokość jezdni manewrowej przy stanowiskach postojowych nie powinna być mniejsza niż podaje poniższa tabela

Rodzaj pojazdu

Usytuowanie w stosunku do

jezdni

ex

r1

samochód osobowy

90

60

45

samochód ciężarowy

90

60

45

autobus

90

60

45

O

O

O

Szerokość drogi manewrowej

[m]

5,00

4,00

3,50

3,00

12,00

7,50

6,00

3,50

16,00

10,00

7,50

3,50

-

1958 -

Poz. 392

3. Parametry techniczne jezdni i stanowisk postojowych na MOP podaje poniższa tabela

Parametr

jezdni

Szerokość jezdni

jednokierunkowej

1) bez krawężników

2) w krawężnikach

Najmniejszy promień łuku

1) w planie

2) w przekroju podłużnym

a) wypukły

bl wk~sły

Jednostka

Rodzaj pojazdu użytkującego jezdnię

osobowy

osobowy

ciężarowy lub autobus

z przyczepą

m

m

3,00

4,50

3,50

4,50

4,50

4,50

m

15

30

30

m

m

250

150

250

150

250

150

m

km/h

6,00

10,00

Najmniejszy promień

wewnętrznej krawędzi jezdni

Prędkość projektowa

Pochylenie podłużne stanowisk

nie większe niż

Pochylenie poprzeczne stanowisk

w przedziale od - do

a) nawierzchnia ulepszona

b) nawierzchnia nie ulepszona

%

2,5

%

%

1,5 - 2,5

2,5 - 3,5

§ 65. 1. Przejście graniczne może być zlokalizowane na koronie autostrady lub w jej sąsiedztwie poza koroną. W zależności od intensywności ruchu pojazdów

ciężarowych

przekraczających

granicę państwową

w celu usprawnienia odpraw celnych może być stosowana odrębna stacja, zwana dalej "terminalem".

2. Lokalizacja terminalu w sąsiedztwie autostrady

nie może powodować zakłócenia ruchu na jezdniach

i węzłach autostrady.

3. Do przejścia granicznego i do terminalu

być zapewniony dojazd inną drogą publiczną.

musi

4. Na dojeździe do przejścia granicznego dopuszcza

się wykonanie dodatkowego pasa postojowego szerokości co najmniej 3,0 m, umieszczonego przy jezdni au-

tostrady po jej prawej stronie, z opaską szerokości co

najmniej 1,0 m i gruntowym poboczem. Długość pasa

postojowego należy dostosować do wielkości natęże­

nia ruchu granicznego, rodzajowej struktury ruchu

i sposobu odprawy granicznej.

Rozdział 4

Miejsca poboru opłat

§ 66. 1. MPO może być

1) placem poboru opłat urządzonym na poszerzonej

koronie autostrady, zwanym dalej "PPO" ,

2) SPO urządzoną na poszerzonej koronie łącznicy lub

w węźle.

2. MPO powinno mieć

10,00

30

1) plac dojazdowy i wyjazdowy,

2) zgrupowanie stanowisk poboru opłat, które powinno być wyposażone w

a) pasy przejazdowe,

b) specjalny pas przejazdowy dla pojazdów ponadnormatywnych i uprzywilejowanych,

c) wyspy dzielące stanowiska, na których są

umieszczone kioski lub urządzenia do poboru

opłat,

d) urządzenia i miejsca do kontroli pojazdów cięża­

rowych.

3. Place dojazdowy i wyjazdowy do zgrupowania

stanowisk poboru opłat, w zależności od liczby stanowisk, powinny mieć długość nie mniejszą niż

1) na PPO -150 m,

2) na SPO -

50 m.

4. Szerokość pasa na stanowisku poboru opłat powinna wynosić

1) 3,0 m -

jeżeli jest to pas przejazdowy,

2) 6,0 m -

jeżeli jest to specjalny pas przejazdowy.

5. Wyspa dzieląca pasy przejazdowe powinna mieć

1,6 m oraz długość nie

szerokość nie mniejszą niż

mniejszą niż 25 m.

6. Kiosk do poboru opłat na wyspie dzielącej powinien być zabezpieczony barierą ochronną.

-

Paz. 392

1959 -

§ 67. 1. Liczbę stanawisk pabaru apłat ustala się

w zależnaści ad wielkaści natężenia ruchu, niezbędne­

go. czasu dla absługi jednego. pajazdu i dapuszczalnego. czasu aczekiwania uczestników ruchu.

2. Dla każdego. kierunku ruchu pawinny być wykanane co. najmniej dwa stanawiska paboru apłat; jedna

stanawiska pawinna być wypasażane w specjalny pas

przejazdawy.

3. Przy większej liczbie stanawisk i przy wahaniach

kierunkawega razkładu ruchu dapuszcza się wykananie stanawisk śradkawych da przemiennej absługi kierunków ruchu.

waści przeciwpaślizgawych lub nierównaści, a także

nie pawinny utrudniać spływu wady pawierzchniawej.

2. Da aznakawania paziamego. magą być stasawane materiały, które spełniają warunki akreślane

w ust. 1, dapuszczone da stasawania w budawnictwie

dragawym.

§ 72. 1. Barierę ach ranną stasuje się w miejscach,

w których przewidywane skutki wypadku dragawego.

byłyby paważniejsze ad skutków kalizji pajazdu z barierą·

2. Warunki, a których mawa w ust. 1, uznaje się za

bariery ach ranne są stasawane według zasad akreślanych w § 74.

spełniane, jeżeli

4. SPO zlakalizowana równalegle da autastrady

pawinna być addzielana pasem dzielącym szerakaści

co. najmniej 3,0 m.

5. Zadaszenie i kanstrukcja da umieszczenia sygnalizatarów i znaków infarmacyjnych a spasabie użytka­

wania pasów przejazdawych pawinny spełniać łącznie

następujące warunki

§ 73. 1. Na autastradzie należy stasawać bariery

achronne, które spełniają łącznie następujące warunki

i kanstrukcji pawinna wynasić co. najmniej 4,70 m,

1) utrzymują samachód asabawy a masie 1000 kg,

najeżdżający z prędkaścią akała 100 km/h pad ką­

tem akoła 15°, i samachód ciężarawy lub autabus

a masie 10000 kg, najeżdżający z prędkaścią akała 70 km /h pad kątem akała 15° - wyprowadzając

go. w kierunku zbieżnym lub bliskim linii bariery,

2) dalna część sygnalizatarów i znaków nie pawinna

2) zachawują padczas kalizji pełną integralnaść kan-

znajdawać się niżej niż 4,50 m ad najwyższej rzęd­

strukcyjną, w szczególnaści żadna z części bariery

nej jezdni.

nie maże ulec adłączeniu.

1) skrajnia pianawa elementów trwałych zadaszenia

Wymagania techniczne dla zadaszenia i kanstrukcji

akreślają abawiązujące Palskie Narmy.

§ 68. Zaplecze administracyjna-kantralne MPO pawinna być wypasażane w budynki, w których, w zależ­

naści ad patrzeb, należy zapewnić pamieszczenia dla

palicji i służb medycznych, miejsca pastajawe dla pajazdów persanelu araz urządzenia łącznaści, zasilanie

w energię i wadę, adprawadzenie ścieków. Obszar zaplecza pawinien być addzielany ad PPO i SPO pasem

dzielącym szerokaści nie mniejszej niż 1,6 m.

2. Na autastradzie mażna stasawać barierę achranną

1) stalawą (prafilawana prawadnica na słupkach) wysakaści

0,75 m mierzonej ad krawędzi pasa

awaryjnego. lub apaski,

2) betanawą barierę pełną z łamanym zarysem ścia­

ny bacznej -

wysakaści 0,81

m mierzonej ad kra-

wędzi pasa awaryjnego. lub apaski.

jest zlakalizowane MPO, nie pawinna przekraczać

2,5%, zaś pasów przejazdawych nie pawinna być więk­

sze niż 1,5%.

3. W wypadku gdy adległaść lica prawadnicy stalawej lub padstawy betanawej bariery ad lica krawężni­

ka wynasi nie więcej niż 0,20 m, ta wysakaść bariery

stalawej i bariery betanawej mierzy się ad krawędzi

nawierzchni przy krawężniku.

2. Pachylenie paprzeczne placu dajazdawega i wyjazdawega nie pawinna być mniejsze niż 1,0%, zaś pachylenie padłużne placów nie pawinna być mniejsze

niż 0,5%.

4. Dapuszcza się stasawanie barier a innej kanstrukcji i z innych materiałów, jeżeli spełniają warunki,

a których mawa w ust. 1, i uzyskały dapuszczenie da

stasawania w budawnictwie dragawym .

§ 69. 1. Pachylenie padłużne adcinka, na którym

5. Zamacawanie słupków barier pawinna wytrzy-

Razdział 5

Urządzenia organizacji i bezpieczeństwa

mać abciążenie siłą uderzeniawą, ad najeżdżającego.

ruchu

§ 70. Znaki pianawe umieszczone abak jezdni lub

nad jezdnią pawinny być w szczególnaści adblaskawe

lub aświetlane, dapuszczone da stasawania w budawnictwie dragawym.

pajazdu samachadawega, przyłażaną na wysakaści

0,70 m

1) dla bariery padatnej

-

35 kN,

2) dla bariery wzmacnianej

-

50 kN,

3) dla bariery sztywnej

- .100 kN.

§ 71. 1. Materiały da aznakawania paziamego. jezd-

ni pawinny być dabrze widaczne w dzień i w nacy, trwałe, nie pawinny pawadawać abniżenia bezpieczeństwa

ruchu dragawego. z pawadu niedastatecznych właści-

6. Odległaść lica prawadnicy stalawej bariery

achronnej lub padstawy betanawej bariery pełnej pawinna wynasić nie mniej niż

1960 -

1) od krawędzi pasa awaryjnego

2) od krawędzi pasa ruchu

-

0,50 m,

-1,00 m .

7. Dopuszcza się odległość lica prowadnicy stalowej bariery ochronnej lub podstawy betonowej bariery pełnej od krawędzi pasa ruchu 0,5 m, jeżeli na krawędzi pasa ruchu znajduje się krawężnik wysokości co

najmniej 0,14 m, a prędkość projektowa nie przekracza

60 km/h.

§ 74. 1. Barierę skrajną na autostradzie należy stosować, gdy

1) wysokość nasypu, mierzona na krawędzi korony,

jest większa niż 2,0 m i nachylenie skarpy jest więk­

sze niż 1:3,

2) u podnóża nasypu znajduje się obiekt lub przeszkoda niebezpieczna dla uczestników ruchu,

3) nasyp jest ograniczony ścianą oporową, której wysokość jest większa niż 1,5 m,

4) przy krawędzi korony autostrady znajduje się obiekt

lub przeszkoda, której odległość od krawędzi pasa

awaryjnego jest mniejsza niż 1,25 m lub od krawę­

dzi pasa ruchu - 3,5 m,

Poz. 392

§

75.

Osłony

energochłonne

należy

stosować

w miejscach szczególnego zagrożenia uczestników ruchu. Lico osłony energochłonnej w stosunku do pasa

awaryjnego lub opaski powinno znajdować się wodległości określonej dla barier w § 73 ust. 6 i 7.

§ 76.1. Ogrodzenie autostr<ldy wykonuje się w celu

zmniejszenia niekorzystnego oddziaływania otaczają­

cego środowiska na bezpieczeństwo uczestników ruchu.

2. Autostradę należy ogrodzić z obu stron, na całej

jej długości.

3. Ogrodzeniem może być

1) siatka o odpowiedniej konstrukcji oczek,

2) wał ziemny z ekranem lub ekran stosowany dla

ochrony środowiska.

4. Ogrodzenie autostrady powinno być zlokalizowane

pasie drogowym autostrady nie bliżej niż

0,75 m od jego granicy i co najmniej 1,0 m od krawędzi skarpy nasypu lub skarpy wykopu,

1) w

5) na zewnętrznej stronie łuku poziomego, w odległo­

ści mniejszej niż 1,5 m od krawędzi korony autostrady, może wystąpić zagrożenie dla uczestników

ruchu,

2) nie bliżej niż 1,5 m od pasa ruchu oraz 1,0 m od pasa awaryjnego lub opaski, w celu oddzielenia MOP

lub MPO.

6) w odległości od krawędzi pasa ruchu mniejszej niż

15,0 m znajduje się tor kolejowy lub tramwajowy

w poziomie, w wykopie lub na nasypie niższym niż

1,8 m.

5. Wysokość ogrodzenia powinna wynosić co najmniej

2. Barierę na pasie

gdy

dzielącym należy stosować,

1) szerokość pasa dzielącego z opaskami jest mniejsza

niż 6,0 m,

2) na pasie dzielącym znajdują się obiekt lub przeszkoda, której odległość od krawędzi pasa ruchu jest

mniejsza niż 3,5 m.

3. Barierę betonową pełną stosuje się w szczególności

1) na wąskim pasie dzielącym,

2) jako barierę osłonową przy obiekcie i przeszkodzie,

3) jako barierę skrajną w tunelu i przy ścianie oporowej,

4) na niebezpiecznym dla uczestników ruchu odcinku

autostrady.

4. Bariera ochronna od strony najazdu powinna

być zakończona odcinkiem przejściowym, nachylonym

do powierzchni korony drogi w celu ograniczenia skutków najechania na czoło bariery.

5. W celu oddzielenia ruchu pieszych od ruchu pojazdów na obszarze MOP lub MPO dopuszcza się stosowanie bariery z poręczą.

1) 1,5 m na obszarach zabudowanych, występowania

zwierząt domowych i drobnej zwierzyny dzikiej,

2) 2,00 m na ciągach migracji zwierząt oraz występo­

wania grubej zwierzyny dzikiej.

6. Ogrodzenie z siatki do wysokości 0,75 m powinno mieć rozstaw drutów poziomych nie większy niż

0,05 m, a drutów pionowych nie większy niż 0,30 m.

7. W pasie drogowym autostrady mogą być stosowane inne urządzenia zabezpieczające przed wkroczeniem zwierząt na autostradę.

§ 77. 1. Osłony przeciwolśnieniowe należy stosować w

celu zapewnienia uczestnikom ruchu ochrony

przed światłem padającym z przeciwnego kierunku ruchu.

2. Osłony przeciwolśnieniowe

1) powinny przeciwdziałać olśnieniu przy wysokości

oczu kierowcy samochodu osobowego 1,0 m i samochodu ciężarowego 2,5 m,

2) powinny zapewnić osłonę na całym zagrożonym

olśnieniem odcinku autostrady,

3) nie powinny ograniczać widoczności, skrajni autostrady, nie powinny powodować zagrożenia bezpieczeństwa uczestników ruchu oraz zaśnieżania autostrady.

-

3.

Osłony

przeciwolśnieniowe

powinny

Poz. 392

1961 być

2) informację radiową o dcinkową lub lokalną.

umieszczone w szczególności

1) między jezdniami dla przeciwnych kierunków ruchu

na odcinku zagrożonym olśnieniem, w szczególności w obrębie węzła, na łuku w planie przy pochyleniu podłużnym do 2%, na którym odchylenie osi

łuku od stycznej w odległości widoczności na zatrzymanie nie jest większe niż szerokość pasa dzielącego zwiększona o 2,0 m,

2) wzdłuż łącznicy węzła, na której ruch pojazdów jest

przeciwny do kierunku ruchu na autostradzie,

3) między jezdnią autostrady a równolegle do niej

przebiegającą inną drogą lub torem kolejowym,

4) między jezdnią autostrady a MOP, na którym ruch

pojazdów widoczny z autostrady odbywa

w przeciwnym kierunku.

się

4. Jako osłony przeciwolśnieniowe mogą być stosowane

§ 80. 1. Na koronie autostrady, w zal eżnośc i od potrzeb, umieszcza się

1) znaki drogowe oraz słupki prowadzące na k rawędzi

korony i w pasie d zielącym autostrady,

2) słupki przeszkodowe,

3) sygnalizatory wiatru, mgły, gołoledz i, które ostrzegają uczestników ruchu o występuj ącyc h zagroże­

niach,

4) urządzenia do pomia ru i kontroli ruchu,

5) kolumny łączności alarmowej.

2. Urządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 3, 4 i 5,

nie mogą naruszać skrajni drogowej, a odległość tych

urządzeń od zewnętrznej k rawędz i pasa awaryjnego

lub opaski nie może być mn iejsza niż 1,0 m.

Rozdział 6

1) osłony z krzewów,

2) osłony z materiałów naturalnych lub sztucznych,

3) sztuczne formy terenowe, takie jak groble i wały

ziemne.

§ 78. 1. Osłony przeciwwietrzne powinny być stosowane na odcinku autostrady narażonym na działanie

silnych wiatrów bocznych, które mogą zagrażać bezpieczeństwu ruchu, a w szczególności na dojazdach do

mostu, przy przekroczeniu doliny, wąwozu .

2. Jako urządzenia przeciwwietrzne stosuje się

1) osłony z drzew, krzewów,

2) osłony z materiałów naturalnych lub sztucznych,

3) sztuczne formy terenowe, takie jak wały ziemne,

groble.

3. Rodzaj i miejsce zastosowania osłon przeciwwietrznych określa się po rozpoznaniu siły, kierunku

i częstotliwości wiatru.

§ 79. 1. Autostrada, w zależności od potrzeb, po-

winna być wyposażona w urządzenia sterowania i zarządzania ruchem.

2. Urządzenia sterowania ruchem mogą obejmować

Urządzenia infrastruktury technicznej nie związane

z autostradą

§ 81.

1. Urządzenie infrastruktury techn icznej nie

związane

z autostradą umieszczone w pasie drogowym nie może naruszać elementów technicznych autostradyoraz nie może przyczyniać się do zagrożenia

bezpieczeństwa uczestników ruchu lub zmniejszania

wartości użytkowej autostrady.

2. Urządzenia, o których mowa w ust. 1, to

1) linie elektroenergetyczne wysokiego i niskiego napięcia oraz linie telekomunikacyjne,

2) przewody kanalizacyjne nie służące do odwodnie-

nia autostrady, gazowe, ciepłownicze i wodociągo ­

we,

3) urządzenia wodnych melio racji,

4) urządzenia podziemne specjalnego przeznaczenia,

5) inne trasy komunikacyjne,

6) budowle nie związane z obsługą autost rady.

3. Urządzenia liniowe przeb i egające poprzecznie

nad autostradą nie mogą naruszyć jej skrajni. Urządze­

nie oddziałujące niekorzystn ie na uczestników ruchu

powinno być odpowiednio zabezp ieczone i umieszczone w bezpiecznej odległości.

1) urządzenia zbierania danych o ruchu drogowym,

2) sygnalizację świetlną stosowaną w zależności od

potrzeb na węźle i autostradzie,

3) sygnalizację świetlną na dojeździe do p rzejścia granicznego lub MPO.

3. Urządzenia zarządzania ruchem mogą obejmować

1) zdalne kierowanie znakami o zmienianej treści,

4. Urządzenie liniowe przechodzące przez korpus

autostrady nie może zmniejszać stateczności i nośno­

ści korpusu oraz nawierzchni , na r usza ć urządzeń odwadniających i innych podziem nych urządzeń autostrady.

5. Urządzenia liniowe przecinając e poprzecznie aulub zlokalizowa ne wzdłuż autostrady muszą

być wykonane w taki sposób, aby nie o g ranicza ły moż­

liwości przebudowy lub modernizacji autostrady.

tostradę

-

1962 -

6. Urządzenia infrastruktury technicznej przebiegające wzdłuż autostrady, w zależności od sposobu pro-

Poz. 392

jazdy te nie mogą powodować zakłócenia ruchu na autostradzie ani pogorszenia stanu bezpieczeństwa.

wadzenia, powinny być usytuowane jako

1) linie napowietrzne, w sposób określony w przepisach o drogach publicznych,

2) lin ie podziemne kablowe co najmniej 1,0 m za pasem drogowym autostrady i co najmniej 2,0 m od

środka pni istniejących lub planowanych drzew.

7. Urządzenia podziemne rurowe powinny być usytuowane poza pasem drogowym autostrady w taki

sposób, aby

1) nie wpływały ujemnie na system korzeniowy drzew

w pasie drogowym autostrady,

2) wykopy pod te urządzenia nie naruszały pasa drogowego autostrady.

8. Budowle infrastruktury technicznej nie związane

z funkcją autostrady należy lokalizować w odległo­

ściach określonych w przepisach o drogach publicznych.

§ 83. 1. W pasie drogowym autostrady, w zależno­

ści od potrzeb, może być zlokalizowany pas technolo-

giczny po obu lub po jednej stronie autostrady.

2. Pas technologiczny lokalizuje się na odcinku autostrady, na którym występują potrzeby związane

z utrzymaniem lub ochroną autostrady, a także do

umieszczenia podziemnych urządzeń infrastruktury

technicznej.

3. Pas technologiczny w części przeznaczonej do ruchu pojazdów służb utrzymania autostrady powinien

być utwardzony.

4. Lokalizacja pasa technologicznego nie powinna

powodować obniżenia cech użytkowych autostrady.

5. Szerokość, pochylenie podłużne i poprzeczne pasa technologicznego powinny umożliwiać jego użytko­

wanie zgodnie z przeznaczeniem.

DZIAŁ IV

Rozdział 7

Urządzenia techniczne autostrady

1. Autostrada powinna być wyposażona

w OUA. Przez OUA rozumie się teren wyposażony

w urządzenia i obiekty umożliwiające konserwację i naprawę elementów autostrady i zapewnienia przejezdności w ciągu całego roku oraz, w zależności od potrzeb, w urządzenia do likwidacji skażenia środowiska.

NOŚNOŚĆ I STATECZNOŚĆ BUDOWLI ZIEMNYCH

ORAZ KONSTRUKCJI NAWIERZCHNI AUTOSTRADY

Rozdział 1

§ 82.

2. OUA powinien zapewnić utrzymanie odcinka autostradyo długości nie większej niż 60 km.

3. OUA ze względów organizacyjnych powinien

być lokalizowany przy węźle . Dopuszcza się lokalizację

OUA przy autostradzie w innym miejscu, lecz połącze­

nie jego z autostradą powinno być przeznaczone wyłącznie dla pojazdów służbowych. Pojazdy te nie mogą

powodować zakłócenia ruchu ani pogorszenia stanu

bezpieczeństwa.

4. W budynkach technicznych OUA należy zapewnić, w zależności od potrzeb, pomieszczenia dla urzą­

dzeń sterowania ruchem, łączności alarmowej, informacji radiowej, policji, służb medycznych, pomocy

drogowej i jednostek krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego.

5. OUA, w zależności od potrzeb, należy wyposażyć

w obiekty i urządzenia, w tym w szczególności w garaż,

magazyn, warsztat, stację meteorologiczną, parking;

ponadto OUA należy zaopatrzyć w wodę, energię elektryczną, oczyszczalnię ścieków.

6. Autostradę, w zależności od potrzeb, wyposaża

się w place techniczne, w szczególności przeznaczone

do magazynowania materiałów zimowego utrzymania. Połączenie placu z jezdnią autostrady powinno być

przeznaczone wyłącznie dla pojazdów służbowych. Po-

Wymagania ogólne

§ 84. 1. Konstrukcję autostradowej budowli ziemnej oraz konstrukcję nawierzchni autostrady należy

projektować i wykonywać w taki sposób, aby

1) przenosiły wszystkie oddziaływania i wpływy mogące występować podczas budowy i użytkowania,

2)

miały odpowiednią trwałość, z uwzględnieniem

przewidywanego okresu eksploatacji, rodzaju

wbudowanych materiałów, kosztów budowy

i utrzymania,

3) nie uległy zniszczeniu w wyniku awarii w stopniu

nieproporcjonalnym do jej przyczyny.

2. Przez pojęcie nawierzchnia autostrady rozumie

się w rozporządzeniu nawierzchnię zasadniczych i do-

datkowych pasów ruchu, pasów awaryjnych, pasów

i włączania oraz jezdnie łącznic, MOP

i MPO.

wyłączania

§ 85. Wymagania, o których mowa w § 84 ust. l,

uznaje się za zachowane, jeżeli są spełnione równocześnie

1) warunki określone w rozporządzeniu, zapewniające

nieprzekroczenie stanów granicznych nośności

i stanów granicznych przydatności do użytkowania

w każdym z elementów oraz w całej konstrukcji budowli ziemnej i nawierzchni autostrady,

2) wymagania dotyczące materiałów i wyrobów dopuszczonych do obrotu i stosowania W. budownictwie drogowym,

1963 -

3) procedury kontrolne wykonawstwa i użytkowania

określone w rozporządzeniu oraz w obowiązują­

cych Polskich Normach.

Rozdział 2

Autostradowa budowla ziemna

§ 86. 1. Sprawdzenie ogólnej stateczności skarp,

zboczy oraz ścian oporowych, a także nośności podło­

ża budowli ziemnej, należy wykonywać zgodnie z obowiązującą Polską Normą·

nia budowli ziemnej, odpowiednio do kategorii terenów górniczych.

§ 89. W celu prawidłowego zaprojektowania i wykonania budowli ziemnej należy przeprowadzać badania geologiczne i geotechniczne gruntów, zgodnie

z wymaganiami określonymi w obowiązujących Polskich Normach. W trakcie użytkowania należy prowadzić regularną kontrolę budowli ziemnej.

§ 90. Rozbudowa lub przebudowa budowli ziemnej

powinna być poprzedzona oceną jej stanu technicznego.

2. Pochylenia skarp nasypów i wykopów powinny

Rozdział 3

być zgodne z wymaganiami, o których mowa w § 30.

Wskaźniki stateczności skarp i zboczy określane indywidualnie metodami podanymi w obowiązującej Polskiej Normie nie powinny być mniejsze niż 1,5. Przy

sprawdzaniu ogólnej stateczności ściany oporowej

i uskoku naziomu lub w wypadku możliwości wystą­

pienia osuwiska zbocza, łącznie ze ścianą oporową,

wymagane współczynniki korekcyjne należy przyjmować według obowiązującej Polskiej Normy.

3. Nośność podłoża budowli ziemnej należy sprawdzać zgodnie z obowiązującą Polską Normą.

4. Sprawdzenie stanów granicznych przydatności

do użytkowania należy wykonywać zgodnie z obowią­

zującą Polską Normą. Przekroczenie stanów granicznych przydatności do użytkowania uniemożliwia eksploatowanie budowli ziemnej na skutek jej odkształ­

ceń, przemieszczeń lub drgań.

5. Dopuszczalne osiadania eksploatacyjne powierzchni korpusu nasypu i podłoża budowli ziemnej

nie powinny przekraczać wartości określonych wobowiązującej Polskiej Normie.

6. Obliczenia osiadania nasypu i podłoża budowli

ziemnej mogą być pominięte, jeśli do głębokości strefy aktywnej, określonej zgodnie z obowiązującą Polską

Normą, występują grunty

1) skaliste i kamieniste,

2) niespoiste (drobnoziarniste i gruboziarniste w stanie średnio zagęszczonym, zagęszczonym lub bardzo zagęszczonym),

3) spoiste w stanie zwartym, półzwartym i twardoplastycznym.

7. W wypadku posadowienia nasypu na gruntach

bardzo ściśliwych, konstrukcję budowli ziemnej należy

sprawdzać obliczeniowo.

8. Parametry stanu granicznego użytkowania ścian

oporowych należy przyjmować zgodnie z obowiązują­

cą Polską Normą·

§ 87. Nośność i stateczność budowli ziemnej or~z

ścian

oporowych uzyskuje się w szczególności przez

skuteczne i sprawne ich odwodnienie.

§ 88. Na terenach podlegających wpływom eksplo-

atacji górniczej powinny być stosowane zabezpiecze-

Konstrukcja nawierzchni autostrady

§ 91. 1. Stany graniczne nośności uważa się za przekroczone, jeżeli konstrukcja osiągnęła stan zmęczenia,

charakteryzujący się obniżonymi właściwościami mechanicznymi materiałów nawierzchni. Kryterium stanu

granicznego nośności określa załącznik nr 5 do rozporządzenia.

2. Stany graniczne przydatności do użytkowania

się za przekroczone, jeżeli degradacja nawierzchni osiągnęła poziom uniemożliwiający bezpieczne użytkowanie konstrukcji. Kryteria bezpiecznego użytkowania konstrukcji nawierzchni określa § 119

i załącznik nr 5 do rozporządzenia.

uważa

§ 92. Konstrukcję nawierzchni autostrady należy

projektować indywidualnie.

§ 93. Nawierzchnia autostrady powinna spełniać

wymagania, o których mowa w § 84 ust. 1, w warunkach prognozowanego ruchu, w okresie eksploatacji

nie krótszym niż 30 lat dla nawierzchni z betonu cementowego i 20 lat dla nawierzchni podatnych i pół­

sztywnych. Okresem eksploatacji nazywa się czas mię­

dzy oddaniem nawierzchni do użytku a osiągnięciem

stanu granicznego nośności lub przydatności do użyt­

kowania.

§ 94. Dopuszczalna wartość nacisku na pojedynczą

oś pojazdu dla nawierzchni autostrady wynosi 115 kN.

§ 95. 1. Nową lub modernizowaną nawierzchnię autostrady należy dostosować do przewidywanego natę­

żenia ruchu. Jako podstawę należy przyjmować wyniki ostatniego generalnego pomiaru ruchu dotyczące

w szczególności natężenia ruchu oraz struktury rodzajowej pojazdów. Dopuszcza się wykorzystanie wyników specjalnie przeprowadzonych pomiarów ruchu.

2. W strukturze rodzajowej ruch u, dla 'celów wymiarowania nawierzchni, należy uwzględniać co najmniej

następujące kategorie pojazdów

1) samochody ciężarowe bez przyczep,

2) pojazdy członowe (samochody ciężarowe z przyczepami, ciągniki siodłowe),

3) autobusy,

4) inne (pojazdy nietypowe).

-

1964 -

Poz. 392

§ 96. Rozbudowa i przebudowa nawierzchni autostrady powinna być poprzedzona oceną stanu konstrukcji nawierzchni oraz jej podłoża.

du powinna być dostosowana do potrzeb i nie może

być mniejsza niż 75 m.

§ 97. Na terenach podlegających wpływom eksplo-

należy umieszczać żadnych obiektów i urządzeń z wy-

atacji górniczej powinny być stosowane zabezpieczenia nawierzchni autostrady, odpowiednio do kategorii

terenów górniczych.

jątkiem bariery ochronnej, która powinna mieć łatwo

rozbieralną konstrukcję, nie utrudniającą w stanie zło­

żonym ruchu na autostradzie.

DZIAŁ V

§ 102.1. W rejonie wyznaczonych przejazdów drogowych, w zależności od potrzeb służb ratowniczych

lub służb utrzymania, należy zapewnić wjazdy awaryjne z drogi krzyżującej się z autostradą na każdą jezdnię

autostrady.

4. Na przejeździe awaryjnym przez pas dzielący nie

BEZPIECZEŃSTWO

Z UWAGI NA MOŻLIWOŚĆ WYSTĄPIENIA POŻARU,

KLĘSKI ŻYWIOŁOWEJ

.

LUB INNEGO MIEJSCOWEGO ZAGROZENIA

2. Jezdnia wjazdu awaryjnego powinna odpowia§ 98. 1. Autostrada i urządzenia z nią związane po-

winny być zaprojektowane i wybudowane w sposób

1) zapobiegający rozprzestrzenianiu się pożaru, klęski

żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia,

2) umożliwiający dostęp służb ratowniczych do miejsca zdarzenia, o którym mowa w pkt 1,

3) nie pogarszający stanu bezpieczeństwa ludzi,

obiektów budowlanych i terenów w sąsiedztwie

autostrady, a w szczególności nie wydłużający czasu dojazdu służb ratowniczych oraz dostępu do zaopatrzenia wodnego dla celów ratowniczych.

2. Warunki bezpieczeństwa, w tym warunki podję­

cia działań przez służby ratownicze, powinny być

uzgodnione na etapie projektowania autostrady z wła­

ściwymi komendantami wojewódzkimi Państwowej

Straży Pożarnej oraz Policji.

3. Wymagania dotyczące zasad i organizacji prowadzenia działań ratowniczych na autostradzie powinny

być zawarte w planach działań ratowniczych.

§ 99. Autostrada powinna być zabezpieczona przed

skutkami awarii urządzeń piętrzących wodę.

§ 100. Urządzenia odprowadzające wodę poza pas

drogowy autostrady powinny umożliwiać zablokowanie odpływu ścieków zanieczyszczonych materiałami

niebezpiecznymi, które przedostały się do tych urzą­

dzeń w wyniku zdarzeń, o których mowa w § 98 ust. 1

pkt 1.

§ 101. 1. W pasie dzielącym jezdnie autostrady na-

dać warunkom technicznym dla dróg

określonych w odrębnych przepisach.

pożarowych

3. Odległość wjazdu awaryjnego od obiektu mostowego przejazdu drogowego powinna być ustalona odpowiednio do warunków miejscowych.

4. Na wjeździe awaryj nym, w miejscu połączenia

z jezdnią autostrady, nie należy umieszczać żadnych

obiektów i urządzeń, z wyjątkiem bariery ochronnej,

która powinna mieć łatwo rozbieralną konstrukcję.

5. Wjazd awaryjny powinien być zamknięty dla ruchu, odpowiednio zabezpieczony i oznakowany.

§ 103.1. Każdy MOP II i MOP III oraz OUA powinny

mieć nie mniej niż dwa stanowiska postojowe dla pojazdów z materiałami niebezpiecznymi, usytuowane

w odległości nie mniejszej niż 30 m od budynków

i urządzeń przeznaczonych do obsługi podróżnych,

a także od stanowisk postojowych dla innych pojaz-

dów.

2. Stanowiska postojowe dla pojazdów z materiała­

mi niebezpiecznymi nie mogą być lokalizowane w zagłębieniach terenu , w terenie podmokłym oraz w odległości mniejszej niż 10 m od rowów, studzienek i urzą­

dzeń melioracyjnych,

3. Stanowiska postojowe dla pojazdów z materiała­

mi niebezpiecznymi powinny mieć odrębny system odwodnienia, zaopatrzony w urządzenia do przejmowania

i neutralizacji wycieków niebezpiecznych substancji.

i wiaduktów.

4. Nawierzchnia stanowiska postojowego dla pojazdów z materiałami niebezpiecznymi powinna być

utwardzona, nienasiąkliwa oraz zapobiegająca przeni kaniu substancji chemicznej do gruntu i urządzeń melioracyjnych.

2. Przejazdy awaryjne, o których mowa w ust. 1, powinny być lokalizowane w szczególności w obrębie

MOp, OUA i PPO, a także przy węzłach, tunelach, mostach i wiaduktach.

5. Ukształtowanie stanowisk postojowych dla pojazdów z materiałami niebezpiecznymi powinno uniemożliwiać rozprzestrzenianie się ewentualnego rozlewiska materiałów niebezpiecznych poza ich teren .

leży wykonać przejazdy awaryjne na jezdnię przeznaczoną dla przeciwnego kierunku ruchu, w odstępach

nie większych niż 4 km, z wyłączeniem tuneli, mostów

3. Przejazd awaryjny przez pas dzielący powinien

mieć konstrukcję nawierzchni taką jak jezdnia autostrady, ukształtowanie umożliwiające przejazd pojazdów

z jednej jezdni na drugą oraz zapewniać sprawne odprowadzenie wody powierzchniowej. Długość przejaz-

6. Do stanowisk postojowych dla pojazdów z materiałami niebezpiecznymi powinien być doprowadzony

dojazd o parametrach technicznych określonych

w przepisach dotyczących warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi pożarowe.

-

1965 -

§ 104. 1. W ogrodzeniu pasa drogowego autostrady należy umieszczać bramy awaryjne szerokości nie

mniejszej niż 3,6 m, zlokalizowane w miejscach przydatnych dla służb ratowniczych i utrzymania autostrady. Bramy awaryjne powinny być w szczególności lokalizowane w miejscach zapewniających dostęp do zaopatrzenia wodnego i dróg pożarowych.

2. Brama awaryjna powinna być zamknięta i w uzasadnionych wypadkach otwierana przez służby, dla

których jest ona przeznaczona.

3. Do bramy awaryjnej należy doprowadzić utwardzony dojazd.

§ 105. 1. Ekran akustyczny długości większej niż

40.0 m powinien mieć wyjścia awaryjne, każqe szerokości nie mniejszej niż 1,4 m, w odstępach nie większych

niż co 200 m.

2. Między wyjściami awaryjnymi należy umieścić,

w odstępach nie rzadziej niż co 100 m, informacje widoczne dla uczestników ruchu, wskazujące kierunek,

w którym znajduje się najbliższe wyjście awaryjne.

§ 106. 1. Zaopatrzenie wodne dla celów ratowni-

czych w pasie drogowym autostrady powinno być wykonane przy wykorzystaniu istniejących cieków i zasobów wodnych, z uwzględnieniem odrębnego zaopatrzenia wodnego dla obiektów MOp, OUA i PPO, speł­

niającego wymagania obowiązujących Polskich Norm.

2. Wielkość i rodzaj zaopatrzenia wodnego należy

ustalić z właściwym komendantem wojewódzkim Pań­

stwowej Straży Pożarnej.

§ 107. 1. Łączność alarmowa powinna zapewniać

osobom znajdującym się w pasie drogowym autostrady możliwość wezwania pomocy w ciągu całej doby.

2. Kolumny alarmowe powinny być umieszczone

w szczególności

1) przy gruntowym poboczu autostrady, po obu stronach autostrady, naprzeciwko siebie, w odstępach

nie większych niż 2 km,

2) na MOP oraz, w zależności od potrzeb, w innych

miejscach .

3. Kolumna alarmowa, oznaczona numerem i standardowym znakiem z symbolem słuchawki, powinna

być wyraźnie widoczna z jezdni, obok której się znajduje, w każdych warunkach atmosferycznych. Kolumna

alarmowa może być wyposażona w sygnalizator zagrożenia, włączany przez służby zarządzające ruchem.

4. Kolumna alarmowa powinna być umieszczona

na platformie o wymiarach nie mniejszych niż 1,5 m na

1,0 m, a dojście do niej od strony jezdni powinno mieć

szerokość nie mniejszą niż 1,0 m i być przystosowane

dla osób niepełnosprawnych.

5. W wypadku gdy kolumna alarmowa jest umieszczona przy krawędzi korony autostrady na nasypie wysokości większej niż 1,5 m, należy platformę od strony

skarpy wyposażyć w poręcze.

Poz. 392

6. Czynności, które należy wykonać w celu wezwania pomocy, powinny wskazywać piktogramy.

7. Na odcinku między kolumnami alarmowymi napo prawej stronie jezdni autostrady umieścić,

w odstępach nie rzadziej niż co 100 m, informację

wskazującą kierunek, w którym znajduje się najbliższa

kolumna alarmowa.

leży

8. Łączność alarmowa powinna być układem

nadawczo-odbiorczym, z ciągłą kontrolą niezawodności i identyfikacji miejsca nadania sygnału.

9. Wyposażenie stanowiska zarządzania wywoła­

niami alarmowymi, zlokalizowanego w OUA, powinno

umożliwiać identyfikację meldunku pomocy i zainicjowanie niezbędnych działań ratowniczych.

10. Łączność alarmowa, w zależności od potrzeb,

może być przystosowana do korzystania przez służby

utrzymania autostrady i policji.

§ 108. Systemy sterowania i zarządzania ruchem

mogą spełniać także funkcje łączności alarmowej, lecz

nie powinny ograniczać zakresu działania łączności,

o której mowa w § 107.

§ 109. W OUA należy przewidzieć centrum koordynacji działań ratowniczych wyposażone w środki techniczne i materiałowe dostosowane do potrzeb.

§ 110. 1. Obiekty budowlane w pasie drogowym

autostrady powinny być wyposażone w sprzęt gaśni­

czy i ratowniczy zgodnie z wymaganiami określonymi

w przepisach w sprawie ochrony przeciwpożarowej

budynków, innych obiektów budowlanych i terenów.

2. MPO powinny być dodatkowo wyposażone

w jedną gaśnicę o masie środka gaśniczego nie mniejszej niż 6 kg na dwa stanowiska poboru opłat.

DZIAŁ VI

BEZPIECZEŃSTWO UŻYTKOWANIA

Rozdział 1

Wymagania ogólne

§ 111. Obiekty i urządzenia w pasie drogowym autostrady, przeznaczone dla uczestników ruchu, powinny być dostępne dla osób niepełnosprawnych.

§ 112. Słupy urządzeń organizacji i zarządzania ruchem oraz słupy oświetleniowe, które mogą stanowić

zagrożenie dla uczestników ruchu na autostradzie, powinny być wyposażone w przeguby lub podstawy

ograniczające zagrożenie bezpieczeństwa.

§ 113. 1. Urządzenia bezpieczeństwa ruchu, chroniące pojazdy przed zjechaniem z jezdni autostrady lub

przed uderzeniem w obiekt lub przeszkodę stałą w pobliżu jezdni, powinny być konstrukcyjnie przystosowane do minimalizacji skutków zdarzeń, w szczególności

zagrażających życiu i zdrowiu uczestników ruchu.

-

1) odległość między kolejnymi zjazdami z łącznicy lub

z jezdni zbierająco-rozprowadzającej jest nie mniejsza niż wynika to z możliwości umieszczenia informacyjnych znaków pionowych, zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach w sprawie znaków i sygnałów drogowych,

2. Urządzenia w pasie drogowym autostrady, które

nie są przeznaczone dla uczestników ruchu i mogą stanowić zagrożenie bezpieczeństwa, powinny być zabezpieczone urządzeniem ochronnym, w szczególności

ogrodzeniem, barierą lub urządzeniem ostrzegawczym.

§ 114. Światło oświetlenia w pasie drogowym autostrady nie powinno być uciążliwe dla uczestników ruchu na autostradzie i nie może powodować ich olśnie­

nia.

2) odległość między kolejnymi wjazdami na łącznicę

lub jezdnię zbierająco-rozprowadzającą jest nie

mniejsza niż 150 m; odległość ta jest mierzona od

końca pierwszego pasa włączania do początku drugiego pasa włączania.

§ 115. 1. Zjazdy z jezdni autostrady i wjazdy na jezdnię autostrady, łącznicy oraz na jezdnię zbierająco-roz­

prowadzającą powinny być łatwo rozpoznawalne oraz

zrozumiałe dla uczestników ruchu, a ich rozmieszczenie nie może stanowić uciążliwości dla ruchu oraz za-

§ 116.1. Autostradę należy wyposażyć w urządze­

nia zapobiegające wejściu na pas drogowy osób nie

będących jej użytkownikami oraz zwierząt, jeżeli ich

obecność może stanowić uciążliwość dla ruchu lub zagrożenie jego bezpieczeństwa.

grożenia bezpieczeństwa .

2. Wymagania, o których mowa w ust. 1, uznaje się

w odniesieniu do jezdni autostrady za spełnione, jeżeli

2. Niezbędne szlaki migracji zwierząt, przecięte

w wyniku budowy lub eksploatacji autostrady, powinny być odtworzone przez budowę nadziemnych lub

podziemnych przejść dla zwierząt.

1) odległość między ostatnim wjazdem i pierwszym

zjazdem sąsiadujących ze sobą węzłów, węzła

z MOP lub PPO, a także MOP i PPO, jest nie mniejsza niż 2700 m w wypadku węzła typu WA, nie

mniejsza niż 2000 m w wypadku węzła typu WB,

a w wypadku PPO nie mniejsza niż 600 m; odległość ta jest mierzona od końca pasa włączania do

początku pasa wyłączania węzła, MOP lub PPO,

Rozdział 2

Wymagania widoczności

2) odległość między dwoma następującymi po sobie

zjazdami z jezdni autostrady na węźle jest nie

mniejsza niż 300 m, 250 m i 200 m, odpowiednio

dla prędkości projektowych autostrady 120, 100

i 80 km/h; odległość ta jest mierzona od końca

pierwszego pasa wyłączania do początku drugiego

pasa wyłączania,

3) odległość między dwoma następującymi po sobie

wjazdami na jezdnię autostrady na węźle jest nie

mniejsza niż 200 m; odległość ta jest mierzona od

końca pierwszego pasa włączania do końca powierzchni wyłączonej z ruchu, otwierającej następ­

ny pas włączania.

3. Wymagania, o których mowa w ust. 1, uznaje się

w odniesieniu do jezdni łączn i cy i jezdn i zbierająco-roz­

prowadzającej w węźle za spełnione, jeżeli

130

120

110

100

90

80

70

60

50

40

30

§ 117.1. Na każdym pasie jezdni autostrady powinna być zapewniona co najmniej odległość widoczności

pozwalająca kierowcy pojazdu poruszającego się

z prędkością 130 km/h przy prędkości projektowej

120 km/h, 110 km/h przy prędkości projektowej

100 km/h i 100 km/h przy prędkości projektowej 80 km/h

na zatrzymanie pojazdu przed przeszkodą na jezdni.

2. Wymaganie, o którym mowa w ust. 1, uznaje się

za spełnione, jeżeli cel obserwacji znajdujący się nad

osią pasa ruchu, na wysokości nie większej niż

0,45 m przy prędkości projektowej 120 i 100 km/h, na

wysokości nie większej niż 0,30 m przy prędkości projektowej 80 km/h, na wysokości nie większej niż

0,15 m przy prędkości projektowej 70 km/h i 0,0 m przy

prędkości projektowej mniejszej niż 70 km/h, jest wi doczny z punktu obserwacyjnego, zlokalizowanego na

wysokości 1,0 m nad osią tego samego pasa ruchu

z odległości nie mniejszej niż podana w tabeli

Najmniejsza odległość widoczności na zatrzymanie Tm], na pochyleniu f%]

Prędkość

[km/h]

Poz. 392

1966-

::;;-10

-8

-

-

-

-

-6

390

340

280

220

210

160

110

-4

350

310

260

200

180

140

100

80

55

40

25

-2

330

290

240

O

310

270

230

190

160

120

90

70

50

2

300

260

220

4

290

250

6

280

240

>10

-

-

-

200

170

140

110

85

-

130

100

80

60

45

-

3. Na łącznicy, jezdni zbierająco-rozprowadzającej

oraz na jezdni manewrowej MOp, należy zapewnić

co najmniej odległość widoczności, o której mowa

w ust. 2, przyjmując prędkość projektową każdej z wymienionych jezdni.

§ 118. 1. Na wjeździe na jezdnię autostrady, jezdnię

zbierająco-rozprowadzającą

lub na

Poz. 392

1967

jezdnię łącznicy,

należy zapewnić wolne od przeszkód pola widoczności,

§ 121 . 1. Nowe i remontowane nawierzchnie autostrady podlegają technicznemu odbiorowi robót zanikających, odbiorowi ostatecznemu i pogwarancyjnemu. Odbiór robót zanikających oraz odbiór ostateczny

dotyczą oceny parametrów technicznych podłoża

i warstw konstrukcyjnych nawierzchni. Odbiór pogwarancyjny dotyczy oceny parametrów technicznych

warstwy ścieralnej nawierzchni autostrady po upływie

okresu gwarancyjnego.

o których mowa w załączniku nr 3 do rozporządzenia.

2. Badaniom odbiorczym nawierzchni autostrady

2. Na zjeździe z jezdni autostrady należy zapewnić

widoczność nosa wyspy rozdzielającej pas wyłączania

od jezdni z odległości nie mniejszej niż 180 m, a zjazdu

z łącznicy lub jezdni zbierająco-rozprowadzającej z odległości nie mniejszej niż 100 m.

3. Odległości, o których mowa w ust. 2, mogą być

zmniejszone nie więcej niż o jedną czwartą w węzłach

na obszarze zabudowanym.

4. Ustalenia, o których mowa w ust. 1, 2 i 3, dotyczą także zjazdu i wjazdu do MOP oraz OUA.

Rozdział 3

Warunki bezpiecznego użytkowania

nawierzchni autostrady

§ 119. Nawierzchnie autostrady, o których mowa

w § 84 ust. 2, powinny zapewniać bezpieczeństwo użyt­

kowania przez spełnienie wymagań określonych

w § 120 w zakresie

1) równości podłużnej,

2) równości poprzecznej (koleiny),

3) właściwości przeciwpoślizgowych.

§ 120. 1. W celu zapewnienia bezpieczeństwa użyt­

kowania nawierzchni autostrady należy

1) realizować procedury kontroli wykonawstwa zgodnie z wymaganiami, o których mowa w § 121,

2) prowadzić okresową kontrolę parametrów technicznych nawierzchni decydujących o bezpieczeń­

stwie użytkowania, umożliwiającą klasyfikację stanu technicznego nawierzchni.

2. Elementami systemu okresowej kontroli są

1) pomiary parametrów technicznych nawierzchni autostrady,

2) ocena stanu technicznego nawierzchni.

3. Kontrola stanu technicznego nawierzchni autostrady dotyczy każdej jezdni autostrady i obejmuje

1) równość podłużną,

2) równość poprzeczną,

3) właściwości przeciwpoślizgowe,

4) stan powierzchni (pęknięcia, ubytki i deformacje),

5) nośność.

podlegają w szczególności parametry związane z cechami użytkowymi , to jest równość podłużna, profil

poprzeczny oraz właściwości przeciwpoślizgowe. Wa-

runki prowadzenia odbiorów nawierzchni autostrady

w zakresie wymienionych cech są określone w załącz­

niku nr 4 do rozporządzenia.

3. Nośność uznaje się za dobrą, jeżeli nawierzchnia

uzyskuje pozytywne oceny następujących badań, wykonywanych zgodnie z obowiązującymi Polskimi Normami

1) zagęszczenia podłoża gruntowego,

2) jakości surowców,

3) jakości przygotowywanych materiałów: betonu asfaltowego i cementowego,

4) jakości wykonania warstw nawierzchni,

oraz jeżeli grubości warstw określane na podstawie

rzędnych wysokościowych podłoża gruntowego,

podbudowy i warstwy ścieralnej są zgodne z wymaganiami, o których mowa w załączniku nr 4 do rozporządzenia .

§ 122. 1. Warunki przeprowadzania pomiarów parametrów technicznych nawierzchni autostrady oraz

klasyfikacja stosowana do oceny jej stanu są określo­

ne w załączniku nr 5 do rozporządzenia .

2. Warunki bezpiecznego użytkowania nawierzchni

autostrady uważa się za spełnione, jeżeli kwalifikuje się

ona do klasy B lub wyższej ze względu na ocenę jej parametrów technicznych, o których mowa w załączniku

nr 5 do rozporządzenia.

3. Warunki bezpiecznego użytkowania nawierzchni

autostrady uważa się za przekroczone, jeżeli nawierzchnia kwalifikuje się do klasy C ze względu na

ocenę co najmniej jednego z parametrów technicznych, o których mowa w załączniku nr 5 do rozporzą­

dzenia.

DZIAŁ VII

OCHRONA ŚRODOWISKA

§ 123. W celu ochrony środowiska przed uciążliwo­

ścią autostrady stosuje się w projektowaniu, budowie

i eksploatacji autostrady zasady i warunki określone

w rozporządzeniu, w odrębnych przepisach i obowią­

zujących Polskich Normach.

§ 124. Badania i oceny związane z oddziaływaniem

projektowanej autostrady na środowisko należy spo-

-

1968 -

rządzać zgodnie z przepisami w sprawie wymagań, jakim powinny odpow i adać oceny oddziaływania autostrady na środowis ko, grunty rolne i leśne oraz na dobra kult ury objęte och r oną.

§ 125. Autostrada powinna być budowana w taki

sposób, aby w możliwie największym stopniu ograniczać jej negatywne oddziaływania na środowisko,

a w szczególności

1) metody i sposoby budowy powinny uwzględniać

wymagania związane z ochroną środowiska i przewidywać zabezpieczenia konieczne dla ochrony jego cech w sąsiedztwie autostrady,

2) materiały i wyroby przeznaczone do budowy autostrady nie mogą powodować przekraczania dopuszczalnych norm obecności szkodliwych czynników w środowisku ,

3) realizacja budow y oraz stosowane technologie nie

mogą powodować nie przewidzianych ocenami

oddziaływania na środowisko negatywnych wpły­

wów na komponenty ś r odowiska podczas budowy.

Poz. 392

§ 127. Doboru najwłaściwszych środków ochrony środowiska należy dokonywać przy opracowywaniu podstawowej dokumentacji technicznej. Dobór tych środków powinien być zweryfikowany

w projekcie budowlanym, w ramach oceny przyję­

tych rozwiązań projektowych dotyczących ochrony

środowiska .

§ 128. Skuteczność środków zastosowanych do

ochrony środowiska może być weryfikowana odpowiednio do potrzeb za pomocą systemu monitorowania środowiska. Zakres stosowanego systemu powinien być określony w ocenach oddziaływania na śro ­

dowisko i powinien dotyczyć odcinków autostrady, na

których średni dobowy ruch w roku (SDR) przekracza

20 tys. pojazdów na dobę.

§ 129. Środki ochrony środowiska powinny zapewnić wymagane warunki korzystania ze środowiska,

określone we wskazaniach lokalizacyjnych, w decyzji

o ustaleniu lokalizacji autostrady i w pozwoleniu na budowę oraz wynikających z ocen oddziaływania na śro­

dowisko.

§ 126. 1. W procesie projektowania i budowy autostrady należy stosować środk i ochrony środowiska,

odpowiednio do wskazań ocen oddziaływania na śro­

dowisko.

2. Autostradę należy tak projektować, aby przeciwdziałać negatywnym zmianom w istniejącym środowi­

sku, jakie mogą się pojawić w czasie jej budowy i eksploatacji.

3. Je żeli za projektowa nie autostrady zgodnie z ust. 2

nie jest możl iwe, w projekcie na leży przewidzieć stosowanie rozwi ązań techn icznych ograniczających negatywne o ddziaływania autostrady na środowisko . Należy

je stosować, gdy wpływ negatywnych czynników zwią­

zanych z budową i eksploatacją autostrady przekracza

w stref ie jej oddziaływani a warto ści dopuszczalne.

DZIAŁ VIII

PRZEPISY PRZEJŚCIOWE i KOŃCOWE

§ 130. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do

budowy autostrad, wobec których przed dniem wejścia w życie rozporządzenia została wydana decyzja

o pozwoleniu na budowę lub został złożony wniosek

o wydanie takiej decyzji.

§ 131. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej

B. Liberadzki

-

1942 -

3. Dodatek skarbowy może być podwyższony w cią­

gu roku, o ile nie spowoduje to przekroczenia przyznanej jednostce organizacyjnej kontroli skarbowej kwoty

na dodatki skarbowe.

Załączniki

do rozporz ąd zen i a M inistra Transportu

i Gospodarki Morskiej z dnia 14 maja 1997 r. (poz . 392)

Załącznik nr 1

SCHEMAT PRZEKROJU POPRZECZNEGO KORONY AUTOSTRADY

t

t

112ZZZZ7/J22?'//J

~I

skarpa

It

/(

pobocze

It

/(

jezdnia

v pas

/(

It

/I

dzielący

korona autostrady

jezdnia

It

gruntowe

pas ~/

It

-

1969 -

Poz. 392