Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 maja 1997 r. w sprawie określenia warunków bezpieczeństwa osób przebywających w górach, pływających, kąpiących się i uprawiających sporty wodne.

§ 1. Rozporządzenie określa

1) warunki bezpieczeństwa osób przebywających

w górach oraz obowiązki osób prawnych i fizycznych prowadzących w górach działalność w zakresie kultury fizycznej.

2) warunki bezpieczeństwa osób pływających, kąpią­

cych się i uprawiających sporty wodne oraz obowiązki osób prawnych i fizycznych prowadzących

nad wodą działalność w tym zakresie .

Rozdział 2

Warunki bezpieczeństwa osób przebywających

w górach

§ 2. 1. Rozporządzenie dotyczy terenów położonych

na wysokości powyżej 600 m nad poziomem morza

(n.p.m.). których rzeźba terenu stwarza zagrożenie dla

zdrowia i życia osób na nich przebywających lub których zagospodarowanie rekreacyjno-sportowe kwalifikuje do uprawiania turystyki, rekreacji ruchowej i sportu w górach.

2. Rozporządzenie dotyczy również terenów leżą­

cych poniżej 600 m n.p.m., których rzeźba stwarza zagrożenie dla zdrowia i życia osób na nich przebywają­

cych lub których zagospodarowanie rekreacyjno-sportowe kwalifikuje do uprawiania turystyki, rekreacji ruchowej i sportu w górach.

3. Do wykonywania zadań z zakresu ratownictwa

górskiego upoważnione są Górskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe (GOPR) i Tatrzańskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe (TOPR), każde w swoim zakresie,

oraz inne organizacje ratownicze, które wykonują obowiązki i uprawnienia GOPR za zgodą Prezesa Urzędu

Kultury Fizycznej i Turystyki.

Załącznik nr 2

ZASADY OSTRZEGANIA O NIEBEZPIECZEŃSTWACH I OZNAKOWANIE SZLAKÓW I TRAS GÓRSKICH

I. Szlaki turystyczne letnie

§ 1. 1. Oznakowanie szlaku turystycznego dokonywane jest przez umieszczenie w widocznych punktach

terenowych znaków prostokątnych trójkolorowych

kolor biały, dowolny kolor z wyjątkiem białego, kolor

biały, malowane farbą olejną, o wymiarach 15x10 cm

(rys. 1.).

Rys. 1

-'I biały

L...-_ _ _ _ _ _

~ kolor dowolny z wyjątkiem białego

-

1798-

2. Znaki w terenie powinny być umieszczone w taki

sposób, aby była zachowana widoczność kolejnego

znaku do przodu i do tyłu, nie rzadziej jednak niż co 50 m.

znaki letnie oraz umieszczone okresowo znaki zimowe .

3. Na początku i na końcu szlaku turystycznego

umieszcza się widoczny drogowskaz, na którym powinien być zaznaczony kolor szlaku i czas przejścia.

2. Obowiązek umieszczenia i konserwowania znaków spoczywa na właścicielach terenów lub osobach

fizycznych i prawnych prowadzących na nich działal­

ność z zakresu kultury fizycznej i turystyki.

II. Tereny uprawiania turystyki i sportów zimowych

§ 2. 1. Na szlakach turystycznych, na których

uprawiana jest turystyka piesza zimą, obowiązują

3. Na szlakach i trasach, na których uprawiane są

turystyka i sporty zimowe, obowiązują znaki: zakazu,

ostrzegawcze oraz informacyjne.

A. Znaki zakazu

A-2

A-1

A-3

A-4

A-S

A-l. Zakaz skręcania (jazda wyłącznie na wprost)

A-2. Zakaz jazdy na sankach i chodzenia pieszo

A-3. Zakaz chodzenia pieszo

A-4. Zakaz jazdy na sankach

A-5. Zakaz jazdy na skibobach

Tablice znaków zakazu są trójkolorowe (czerwony, czarny, biały) o wymiarach 500 mm (średnica zewnętrzna)

i 350 mm (średnica wewnętrzna) .

-

1799 -

B. Znaki ostrzegawcze

x

B-1

B-2

B-3

•

B-4

B-5

B-6

B-7

B-8

B-9

B-1. Zwężenie na trasie

B-2 . Skrzyżowanie

B-3. Zakręty

B-4. Przygotowanie trasy maszynami do ubijania śniegu

B-5. Niebezpieczeństwo wypadnięcia z trasy lub spadnięcia

B-6. Inne niebezpieczeństwo

B-7. Teren zagrożony lawinami

B-8 i B-9. Bezpośrednie zagrożenie lawinami, dalsze przejście lub przejazd zagraża życiu i zdrowiu.

Znaki ostrzegawcze trójkątne są trójkolorowe (czarny, żółty, czerwony) o wymiarach 350 x 500 mm. Pozostałe

znaki ostrzegawcze niewymiarowe są dużych rozmiarów, dla zachowania widoczności z większej odległości.

-

1800 -

Poz. 358

C. Znaki informacyjne

(-1

(-2

(-3

(-4

C-1 i C-2. Oznaczenie miejsca, gdzie umieszczony jest telefon zwyczajny lub bezpośrednie połączenie z pogotowiem ratunkowym

C-3. Punkt sanitarny (pierwsza pomoc)

C-4. Punkt transportu poszkodowanych

III. Niebezpieczeństwo lawin

§ 3. 1. Stopień zagrożenia lawinowego ustala

GOPR, współdziałający w tym zakresie z Instytutem

Meteorologii i Gospodarki Wodnej.

2. Ustalenia, o których mowa w ust. 1, GOPR przekazuje niezwłocznie do właściwych organów administracji samorządowej, które ogłaszają komunikaty

o stopniu zagrożenia lawinowego w środkach masowego przekazu o zasięgu ogólnopolskim i lokalnym .

W komunikacie o stopniu zagrożenia lawinowego

podaje się, jakie zostały wprowadzone ograniczenia

lub zakazy w poruszaniu się ludzi i funkcjonowaniu

urządzeń na danym obszarze. Ogłaszany stopień zagrożenia lawinowego może być zmieniony tylko kolejnym komunikatem wydanym przez ten sam organ.

§ 4. Dla stworzenia właściwego systemu ostrzegawczego wprowadza się następujące stopnie zagrożeń lawinowych

oN

Stopnie zagrożenia lawinowego

co

~

Stopień

zagrożenia

1

mały

Stabilność pokrywy śniegowej

pokrywa śniegowa jest na ogół utrwalona

i stabilna (związana)

2

3

znaczny

4

duży

5

bardzo duży

(zejścia) lawiny

~

Zalecenia dla ruchu osób

wyzwolenie lawiny jest możliwe na bardzo niewielu skrajnie stromych stokach,

tylko przy dodatkowym dużym obciąże. ***

nlu

na ogół bezpieczne warunki dla wędró­

wek

wyzwolenie lawiny możliwe przede

wszystkim na określonych ** bardziej stromych stokach, tylko przy dodatkowym dużym obciążeniu *** ; nie należy się spodziewać samorzutnego schodzenia większych

lawin

korzystne warunki dla wędrówek pod warunkiem uwzględnienia lokalnych rejonów** zagrożeń

wyzwolenie lawiny jest prawdopodobne

przy małym obciążeniu dodatkowym*** przede wszystkim na określo­

nych ** stromych stokach; od przypadku

do przypadku możliwe jest samorzutne

schodzenie średnich bądź także pojedynczych dużych lawin

poruszanie się wymaga doświadczenia

oraz posiadania zdolności do lawinoznawczej oceny sytuacji;

obszar możliwości poruszania się zostaje

ograniczony rejonamj* * zagrożeń

pokrywa śnie~owa jest słabo utrwalona

na większości stromych stoków

wyzwolenie lawin jest prawdopodobne

już przy małym obciążeniu dodatkowym *** na większości ** stromych stoków;

od przypadku do przypadku możliwe jest

samorzutne schodzenie wielu średnich

rozmiarów lawin, niejednokrotnie również dużych lawin

poruszanie się wymaga dużej zdolności

do lawinoznawczej oceny sytuacji;

obszar możliwości poruszania się ulega

bardzo znacznemu ograniczeniu

pokrywa śniegowa jest na rozległym obszarze słabo utrwalona i w znacznym

stopniu chwiejna

należy spodziewać się samorzutnego

schodzenia wielu dużych lawin, także

na terenach o umiarkowanej stromiźnie.

poruszanie się jest na ogół niemożliwe

(nieznaczny)

umiarkowany

Prawdopodobieństwo wyzwolenia

pokrywa śniegowa jest tylko na niektórych * bardziej stromych stokach umiarkowanie stabilna, na ogół jednak wystarczająco utrwalona

na wielu * stromych stokach pokrywa śnie­

gowa jest utrwalona tylko umiarkowanie

lub słabo

już

'"

C

en

.-+

Ol

~

Z

...,

(J"1

-...J

00

O

->

Znaczenie odnośników

* Bliższe dane zawiera raport (komunikat) lawinowy (np. wysokości bezwzględne, wystawa stoków, formy terenu) .

** Wskazania w aktualnym raporcie (komunikacie) lawinowym.

*** Obciążenie dodatkowe

- duże, np. grupa narciarzy poruszająca się bez zachowania między nimi odstępów,

- małe, np. samotny narciarz lub piechur.

""tJ

O

N

w

(J"1

-

1802 -

§ 3. Zapewnienie bezpieczeństwa osób przebywających w górach przez osoby fizyczne i prawne, prowa-

dzące w

górach działalność w zakresie kultury fizycznej. polega na

1) zagospodarowaniu i użytkowaniu terenów oraz

eksploatacji urządzeń i obiektów - zgodnie z warunkami bezpieczeństwa,

2) zapewnieniu w obiektach i na terenach, o których

mowa w pkt 1, warunków do udzielania pomocy

przedlekarskiej w nagłych wypadkach osobom potrzebującym,

3) zapewnieniu w obiektach i na terenach, o których

mowa w pkt 1. pomieszczeń dla GOPR lub TOPR,

a także zapewnieniu ratownikom GOPR lub TOPR,

w czasie pełnienia służby, korzystania poza kolej-

-

nością

1794 -

z kolei linowych lub wyciągów narciar-

skich.

Załącznik nr 3

SZCZEGÓŁOWE ZASADY ORGANIZOWANIA WYCIECZEK ORAZ ZBIOROWYCH IMPREZ TURYSTYCZNYCH

I SPORTOWYCH W GÓRACH

§ 1. Organizatorzy imprez turystycznych mają obowiązek

opracowania regulaminu imprezy, w którym

określą m.in. warunki zapewniające bezpieczeństwo jej

uczestników. Organizator powinien zapoznać uczestników z regulaminem przed imprezą.

§ 2. 1. Imprezy sportowe o charakterze masowym

lub wyczynowym są organizowane na podstawie regulaminów właściwych polskich związków sportowych.

2. Regulamin powinien uwzględniać specyfikę obszaru, w którym odbywa się impreza, oraz ustalić zasady udzielania pomocy w razie wypadku.

3. Miejsce imprez, o których mowa w ust. 1, oraz

treningów należy wybrać tak, aby nie było niebezpieczeństwa kolizji zawodników z osobami nie biorącymi

udziału w imprezie.

4. Wybrany odcinek trasy, szlaku albo stok, na któ.rym odbywają się zawody lub zorganizowany trening,

powinien być wyrażnie oznakowany.

5. Bezpośrednio po zakończeniu zawodów lub treningów zorganizowanych na uczęszczanych trasach,

szlakach i stokach organizator tych imprez ma obowią­

zek doprowadzenia terenu do stanu bezpiecznej uży­

walności przez turystów i sportowców nie zorganizowanych.

§ 3. 1. Wycieczki piesze lub narciarskie na terenach

górskich, leżących na obszarach parków narodowych

i rezerwatów przyrody oraz leżących. powyzej

1 000 m n.p.m., mogą prowadzić tylko górscy przewodnicy turystyczni.

2. Treningi w terenach górskich, poza trasami narciarskimi i turystycznymi, powinny odbywać się

z udziałem górskiego przewodnika turystycznego.

§ 4. Organizatorów imprez turystycznych i sportowych dla młodzieży szkolnej obowiązują także przepisy wydane przez Ministra Edukacji Narodowej.

§ 5. 1. Na terenach objętych bezpośrednią działal­

nością GOPR lub TOPR wszystkie imprezy turystyczne

i sportowe powinny być zgłoszone do GOPR lub TOPR

co najmniej na 14 dni przed terminem rozpoczęcia imprezy.

2. Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać następujące dane

1) określenie organizatora imprezy,

2) termin i czas trwania,

3) miejsce imprezy,

4) przewidywaną liczbę uczestników.

§ 6. 1. Imprezy, o których mowa w § 5, są zabezpieczane przez GOPR lub TOPR.

2. Zakres i sposób zabezpieczenia zgłoszonych imprez ustala GOPR lub TOPR w uzgodnieniu z organizatorem imprezy.

§ 4. Za stan i warunki bezpieczeństwa terenów i tras

służących

uprawianiu sportów zimowych, znajdują­

cych się przy kolejach linowych lub wyciągach narciarskich, odpowiadają właściciele tych kolei i wyciągów.

Załącznik nr 4

SZCZEGÓŁOWE WARUNKI BEZPIECZEŃSTWA OSÓB KORZYSTAJĄCYCH Z KĄPIELISK I PŁYWALNI

§ 1. 1. Warunki bezpieczeństwa osób korzystają­

cych z kąpielisk i pływalni zapewnia się w szczególności przez

1) wyrażne oznaczenie granic kąpielisk i pływalni,

w ramach których oznacza się granice miejsc do

kąpieli, w tym strefy dla osób nie umiejących pły­

wać,

2) dyżury wodnej służby ratowniczej oraz wyposaże­

nie w sprzęt ratowniczy,

3) przygotowanie miejsc ratownikom w celu stałej obserwacji i kontroli osób kąpiących się, a w kąpieli­

skach -także korzystających ze sprzętu pływające­

go.

2. Na terenach kąpielisk poza warunkami, o których

mowa w ust. 1, należy zapewnić informację o dopuszczalności lub zakazie kąpieli.

§ 2. 1. Informację, o której mowa w § 1 ust. 2, przekazuje się przez wywieszanie odpowiednich flag.

2. Ustala się następujące oznaczenia kolorów flag

1) flaga biała - kąpiel dozwolona,

2) flaga czerwona - zakaz kąpieli.

3. Flagę czerwoną wywiesza się w czasie, w którym

jest nieczynne, oraz w każdym wypadku,

gdy

kąpielisko

1) temperatura wody wynosi poniżej 14°C,

2) widoczność jest ograniczona do 50 m,

3) szybkość wiatru przekracza 5 stopni w skali Beauforta,

4) występuje fala powyżej 70 cm, z pojawiającymi się

pienistymi białymi grzywami,

5) występują silne prądy wsteczne.

-

1803 -

§ 3. 1. Przy każdym kąpielisku i pływalni powinien

być

umieszczony na widocznym miejscu regulamin

ustalony przez kierownika.

2. Regulamin powinien być umieszczony na tablicy

o minimalnych wymiarach 120 cm x 70 cm, sporządzo­

ny literami wielkości nie mniejszej niż 1 cm.

§ 4. 1. Korzystanie z kąpieliska i pływalni może odbywać się w grupach zorganizowanych lub indywidu-

alnie.

2. Przez grupę zorganizowaną rozumie się zespół

osób uprawiających ćwiczenia ruchowe w wodzie pod

nadzorem i kierunkiem instruktora, trenera, nauczyciela lub innej uprawnionej osoby.

§ 5. W celu stworzenia warunków bezpieczeństwa

w kąpielisku zorganizowanym należy

1) zapewnić stałą kontrolę przez ratowników lustra

§ 7. W celu stworzenia warunków bezpieczeństwa

w kąpielisku prowizorycznym należy

1) zapewnić stałą kontrolę przez ratowników lustra

wody,

2) oznaczyć strefy dla umiejących i nie umiejących

pływać,

3) wyposażyć kąpielisko w apteczkę i sprzęt medycz-

ny pierwszej pomocy,

4) wyposażyć kąpielisko w sprzęt ratunkowy i pomoc-

niczy,

5) ustawić maszty wyposażone w komplet flag infor-

macyjnych.

§ 8. 1. W celu stworzenia warunków bezpieczeń­

stwa na pływalni należy zapewnić

1) stałą obserwację przez ratownika (ratowników) lu-

stra wody oraz osób znajdujących się na terenie

obiektu,

wody z brzegu i od strony wody (z łodzi ratunkowych lub stacjonarnych punktów ratowniczych na

wodzie),

2) oznaczenie głębokości wody w sposób trwały i wi-

2) trwale oznaczyć strefy dla umiejących i nie umieją­

3) wyposażenie pływalni w apteczkę i sprzęt medycz-

cych pływać, a w szczególności

a) strefy dla nie umiejących pływać o głębokości

wody nie większej niż 120 cm - bojami (pława­

mi) w kolorze żółtym, przy czym za bojami powinien znajdować się pas bezpieczeństwa o szerokości 5 m i głębokości nie przekraczającej

130 cm,

b) strefy dla umiejących pływać o głębokości wody

do 4 m - bojami (pławami) w kolorze czerwonym, przy czym odległość ich od strefy dla nie

umiejących pływać lub od linii brzegowej może

w kierunku prostopadłym wynosić maksymalnie 50 m,

3) wydzielić brodzik dla dzieci w miejscu, w którym

znajduje się piaszczyste i płaskie dno oraz woda

o głębokości do 40 cm, przez oznaczenie bojami

(pławami) oraz otoczenie siatką sięgającą do

dna,

4) zapewnić bieżącą informację dotyczącą temperatury wody i powietrza oraz wysokości fali i siły wiatru,

5) wyposażyć kąpielisko w apteczkę i sprzęt medyczny pierwszej pomocy,

6) wyposażyć kąpielisko w sprzęt ratunkowy i pomocniczy oraz urządzenia sygnalizacyjne i ostrzegawcze (wzrokowe i słuchowe),

7) ustawić maszty wyposażone w komplet flag informacyjnych.

§ 6. Kąpielisko zorganizowane powinno być wyposażone

w wieże obserwacyjne lub podwyższone pomosty dla ratowników oraz sieć łączności przewodowej lub radiowej (wewnętrznej i z możliwością bezpośredniego łączenia się z pogotowiem ratunkowym

i najbliższą jednostką Policji).

doczny,

ny pierwszej pomocy,

4) wyposażenie pływalni w sprzęt ratunkowy,

5) trwałe ogrodzenie pływalni odkrytej,

6) bezpośrednią łączność telefoniczną z pogotowiem

ratunkowym i najbliższą jednostką Policji,

7) zamykanie pływalni w określonych godzinach,

w których nie pracuje służba ratownicza.

2. W zajęciach prowadzonych w zorganizowanych

grupach na jedną osobę prowadzącą zajęcia nie może

przypadać więcej niż 15 uczestników.

§ 9. Do podstawowych obowiązków ratowników

należy

1) stałe obserwowanie obszaru kąpieliska i niezwłocz­

ne reagowanie na każdy sygnał wzywania pomocy

oraz podejmowanie akcji ratowniczej,

2) kontrola stanu urządzeń oraz sprzętu, które zapewniają bezpieczeństwo osób kąpiących się,

3) kontrola stref dla umiejących i nie umiejących pły­

wać,

4) wywieszanie na maszcie odpowiedniego koloru

flag informacyjnych,

5) sygnalizowanie, za pomocą urządzeń alarmowych,

przekroczeń obowiązującego regulaminu (np. granicy strefy dla umiejących pływać), a w kąpieli­

skach także nadchodzącej burzy,

6) reagowanie na wszelkie wypadki naruszania regulaminu obowiązującego na terenie kąpieliska lub

pływalni,

7) wpisywanie na tablicy Informacyjnej temperatury

wody, powietrza oraz innych aktualnych informacji

(np. dotyczących nagłych zmian warunków atmosferycznych),

-

1804 -

8) codzienne kontrolowanie głębokości wody przed

otwarciem kąpieliska, a w razie potrzeby - przesunięcie miejsca kąpieli lub czasowe wyłączenie

określonych obszarów kąpieliska z używalności,

9) oczyszczenie powierzchni i dna obszaru przeznaczonego do kąpieli z wszelkich przedmiotów mogą­

cych spowodować skaleczenie lub inny nieszczęśli ­

wy wypadek,

10) bieżące prowadzenie dziennika pracy.

§ 10. 1. Kąpielisko zorganizowane powinno być wyposażone w następujący sprzęt ratunkowy i pomocniczy oraz urządzenia sygnalizacyjne i ostrzegawcze

1) łodzie ratunkowe

a) motorowe wej,

jedna na każde 400 m linii brzego-

b) wiosłowe wej,

jedna na każde 100 m linii brzego-

Poz. 358

§ 12. Pływalnia powinna być wyposażona w nastę­

pujący sprzęt ratunkowy i pomocniczy

1) koła ratunkowe z linką lub pasy ratownicze - dwa

na pływalniach o długości do 50 m i cztery na pły­

walniach o długości powyżej 50 m,

2) żerdzie o długości co najmniej 4 m - dwie na pły­

walniach o długości do 50 m oraz cztery na pływal­

niach o długości powyżej 50 m.

§ 13. Łodzie ratunkowe powinny być trwale oznakowane na burtach oraz mieć następujące wyposaże­

nie

1) koło ratunkowe z linką, a także pasy ratunkowe,

2) rzutkę ratunkową,

3) zaburtową linkę ratunkową,

4) tubę głosową lub elektroakustyczną,

5) kotwicę na łańcuchu lub linę kotwiczną ,

2) koła ratunkowe z linką lub pasy ratownicze - jedno na 50 m linii brzegowej, zawieszone na słupkach

w pobliżu lustra wody,

6) sprzęt medyczny pierwszej pomocy.

§ 14. Stanowisko ratownicze powinno być wyposażone w

3) bosaki ratunkowe,

4) liny asekuracyjne z kołowrotkiem o długości minimum 80 m na każdym stanowisku ratowniczym (na

kąpieliskach morskich - jedna na każde 100 m linii

brzegowej),

5) tuby słuchowe lub elektroakustyczne na wszystkich

stanowiskach ratunkowych od strony lądu i wody,

6) tablice zawierające aktualne informacje o tempera turze wody i powietrza, sile wiatru oraz wysokości

fali,

7) sygnalizację alarmową,

8) środki łączności między stanowiskami ratunkowymi - przewodowe lub radiowe,

1) sprzęt do nurkowania (płetwy, maska, fajka),

2) lornetkę,

3) radiotelefon,

4) rzutkę ratunkową,

5) sprzęt medyczny pierwszej pomocy.

§ 15. Regulamin

w szczególności

kąpieliska

i pływalni powinien

1) określać nazwę i adres jednostki organizacyjnej

prowadzącej kąpielisko lub pływalnię,

10) sprzęt do nurkowania,

2) przewidywać zakaz wstępu osobom, których stan

wskazuje na spożycie alkoholu, zakaz sprzedaży,

podawania, wnoszenia i spożywania napojów alkoholowych,

11) lornetki,

3) postanawiać, że

9) rzutki ratunkowe,

12) nosze ratunkowe.

2. W kąpielisku zorganizowanym powinno znajdować się także pomieszczenie na sprzęt ratunkowy, po-

a) dzieci do lat 7 mogą przebywać na terenie kąpie­

liska lub pływalni oraz kąpać się wyłącznie pod

opieką osób pełnoletnich,

mocniczy i osobisty ratowników, jedno na 200 m linii

brzegowej.

b) zajęcia na pływalni krytej odbywają się grupowo

według ustalonego rozkładu zajęć,

§ 11. Kąpielisko prowizoryczne powinno być wyposażone w następujący sprzęt ratunkowy i pomocniczy

ć) grupa pływająca na pływalni krytej nie może liczyć więcej niż 15 uczestników na jedną osobę

1) łodzie wiosłowe -

jedna na 100 m linii brzegowej,

2) koła ratunkowe z linką lub pasy ratownicze no na 50 m linii brzegowej,

3) linę asekuracyjną o długości minimum 80 m,

4) słuchowy sygnał alarmowy,

5) rzutki ratunkowe,

6) lornetkę,

7) bosaki ratunkowe.

jed-

prowadzącą zajęcia,

d) zajęcia na pływalni krytej mogą odbywać się tylko w obecności instruktorów pływania i ratowników,

e) osoby naruszające porządek publiczny lub przepisy regulaminu będą usuwane z terenu kąpieli­

ska lub pływalni,

f) wszystkie osoby znajdujące się na terenie kąpie­

liska lub pływalni są obowiązane podporządko­

wać się naka-zom ratowników pełniących dyżur.

-

1805 -

Poz. 358

§ 5. W czasie prowadzenia działalności ratowniczej

i związanego z nią transportu lub działalności profilaktycznej GOPR współpracuje, a w miarę potrzeby może

korzystać z pomocy, w szczególności

1) publicznych zakładów opieki zdrowotnej,

2) jednostek podległych Ministrowi Obrony Narodowej oraz Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji,

3) administracji lasów państwowych oraz parków narodowych i krajobrazowych.

Załącznik nr 5

WZORY ZNAKÓW ZAKAZU, OSTRZEGAWCZYCH I INFORMACYJNYCH

§ 1. Znaki zakazu oraz ostrzegawcze obowiązują na

odległość podaną na obrzeżu znaku, licząc w metrach

w jedną i drugą stronę od znaku. Jeżeli na znaku nie ma

podanej odległości , obowiązuje on na obszarze wod nym w zasięgu wzroku.

I. Znaki zakazu

§ 2. 1. Znaki zakazu wskazują rodzaj zakazu i określają jego przyczynę.

2. Znakami ostrzegawczymi są

1) znak "wiry",

2) znak " niebezpieczna głębokość wody",

3) znak "zimna woda ",

4) znak" nagły uskok",

5) znak "pale" ,

6) znak "skały podwodne",

7) znak "kamieniste dno" ,

2. Znakami zakazu są

8) znak "sieci rybackie",

1) znak "kąpiel zabroniona",

2) znak "kąpiel zabroniona -

szlak żeglowny",

3) znak "kąpiel zabroniona -

most",

4) znak "kąpiel zabroniona -

spiętrzenie wody" ,

5) znak "kąpiel zabroniona -

woda skażona" ,

6) znak "kąpiel zabroniona -

woda pitna",

7) znak "kąpiel zabroniona -

hodowla ryb",

8) znak "skakanie do wody zabronione",

9) znak "strefa ciszy".

§ 3. Znaki zakazu, o których mowa w § 2, mają

kształt okrągły o średnicy 60 cm.

II. Z~aki ostrzegawcze

§ 4. 1. Znaki ostrzegawcze uprzedzają kąpiących się

o niebezpiecznych miejscach na obszarze wodnym

i wskazują przyczynę niebezpieczeństwa.

9) znak" wodorosty".

§ 5. Znaki ostrzegawcze, o których mowa w § 4, mają kształt trójkątów równobocznych, których wierzchołek

skierowany jest ku górze . Długość jednego boku

trójkąta wynosi 75 cm .

III. Znaki informacyjne

§ 6. 1. Znaki informacyjne wskazują, że w pobliżu

znaku znajdują się podane na znaku obiekty i urządze­

nia .

2. Znakami informacyjnymi są

1) znak" plaża strzeżona",

2) znak "punkt medyczny",

3) znak" telefon " .

§ 7. Znaki informacyjne, o których mowa w § 6, mają kształt prostokąta o wymiarach 80 x 60 cm.

-

1806 -

Poz. 358

I. Znaki zakazu

Kąpiel zabroniona

Kąpiel zabroniona

szlak żeglowny

Kąpiel zabroniona

-

-most

~

."""

' .

~

~

, . . >'.

.

....

:.. ...

' "

:..

-

'.~'

.-

'.'

.

'.- .....\~,

Kąpiel zabroniona

spiętrzenie wody

Kąpiel zabroniona

woda skażona

-woda pitna

Kąpiel zabroniona

Skakanie do wody

zabronione

Strefa ciszy

-

hodowla ryb

-

Kąpiel zabroniona

-

1807 -

Poz. 358

II. Znaki ostrzegawcze

Wiry

Niebezpieczna

Zimna woda

głębokoś ć wody

Nagły uskok

Pal e

Skały podwodne

Kamieniste dno

Sieci rybackie

Wodorosty

III. Znaki informacyjne

Plaża strzeżona

Punkt medyczny

Telefon

Dziennik Ustaw N r 57

-

1808 -

§ 6. 1. Szczegółowe warunki bezpieczeństwa tras

i urządzeń przy uprawianiu w okresie zimowym sportów oraz rekreacji ruchowej w górach określa załącznik

nr 1 do rozporządzenia.

2. Zasady ostrzegania o niebezpieczeństwach

i oznakowanie szlaków i tras górskich określa załącznik

nr 2 do rozporządzenia.

3. Szczegółowe zasady organizowania wycieczek

oraz zbiorowych imprez turystycznych i sportowych

w górach określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

Rozdział 3

Warunki bezpieczeństwa osób pływających, kąpią­

cych się i uprawiających sporty wodne

Załącznik nr 6

WYKAZ SPRZĘTU MEDYCZNEGO, LEKÓW I ARTYKUŁÓW SANITARNYCH, W KTÓRE POWINNY BYĆ WYPOSAŻONE PŁYWALNIE I KĄPIELISKA

1. Sprzęt medyczny

4) krople żołądkowe

-

10p.,

10 szt.,

1) aparat do sztucznego oddychania

-

1 szt.,

5) pyralgin (w tabletkach)

-

2 ) inhalator tlenowy przenośny

-

1 szt. ,

6) solutio Jodi spirituosa (jodyna)

-100 g,

3) nożyczki proste i zakrzywione

- 2 szt.,

7) spirytus skażony

-100 g,

8) woda utleniona

-

4) opaska uciskowa

(szeroka taśma gumowa)

-

1 szt.,

200 g.

3. Artykuły sanitarne

5) szyna usztywniająca

- 3 szt.,

6) kieliszek do leków

-

1 szt.,

1) agrafki

6 szt.,

7) termometr

-

1 szt. ,

2) chustki trójkątne

3 szt. ,

8) maseczki do sztucznego oddychania,

3) gaza wyjałowiona 1/8 m x 1 m

9) rękawiczki gumowe .

4) lignina

2. Leki

-

15 szt. ,

-

10 op.,

5) opask·a gazowa 4 m x 10 cm

-

10 szt.,

a 100 g

1) amoniak w ampułkach

- 3 amp.,

6) opaska elastyczna szerokości 10 cm

-

4 szt. ,

2) Panthenol spray

-

7) opatrunek indywidualny wyjałowiony

-

10 szt.,

3) krople walerianowe

-30g ,

8) prestoplast i poloplast

-

10 szt.

min . 1 op.,

§ 7. 1. Do wykonywania zadań w zakresie bezpie-

Poz. 358

2. Kąpieliskiem zorganizowanym jest teren położo­

ny nad obszarem wodnym, z plażą, na stałe przystosowany do kąpieli, z wyznaczonymi i trwale oznakowanymi strefami kąpieli, wyposażony w urządzenia sanitarne oraz inne urządzenia, jak: pomosty, natryski i szatnie.

3. Kąpieliskiem prowizorycznym jest teren położo­

ny nad obszarem wodnym, z plażą, przystosowany do

sezonowego wykorzystania, z miejscem do kąpieli prowizorycznie oznakowanym oraz wyposażony w urzą­

dzenia sanitarne.

4. Pływalnią jest obiekt wyposażony w sztuczny

zbiornik wodny (basen) przeznaczony do kąpieli, mają­

cy trwałe brzegi i dno, zaopatrywany w wodę przepły­

wową oraz mający urządzenia sanitarne, szatnie i natryski. Pływalnie mogą być kryte i odkryte.

5. Szczegółowe warunki korzystania z kąpieliska

lub pływalni określa regulamin.

Załącznik nr 7

SZCZEGÓŁOWE ZASADY BEZPIECZEŃSTWA OSÓB BIORĄCYCH UDZIAŁ W IMPREZACH ŻEGLARSKICH

§ 1. 1. Udział lub kontynuowanie udziału w imprezach żeglarskich zależy od decyzji każdego kierownika

jachtu i odbywa się tylko na jego odpowiedzialność.

W wypadku kiedy kierownikiem jachtu jest osoba niepełnoletnia, decyzja należy do kierownika ekipy lub rodziców (opiekunów).

2. Każdy kierownik jachtu ma obowiązek udzielenia

wszelkiej pomocy każdemu statkowi czy osobie znajdującej się w niebezpieczeństwie, dbając o bezpieczeń­

stwo własnego jachtu .

§ 2. Organizator imprezy jest obowiązany do przygotowania i przeprowadzenia imprezy, a w szczególności do

1) spełnienia wszystkich warunków określonych

w ogłoszonym zawiadomieniu o imprezie,

2) przestrzegania obowiązujących przepisów w zakresie organizacji imprez, jeśli jest to wymagane, do

uzyskania odpowiedniej zgody na przeprowrtdzenie imprezy,

3) powołan i a kierownika imprezy,

4) stosownie do warunków i programu imprezy zapewnienia opieki medycznej - minimum pielę­

gniarka z apteczką pierwszej pomocy,

5) sprawdzania przy przyjmowaniu zgłoszeń, czy jachty, ich kierownicy i członkowie załóg odpowiadają

warunkom ustalonym dla danej imprezy,

6) przekazania do dyspozycji kierownika

w czasie przez niego wymaganym

imprezy

a) niezbędnych środków technicznych,

b) statku kierownika imprezy oraz statków ratowniczych,

c) informacji z aktualnymi prognozami pogody,

d) informacji o sposobie zabezpieczania,

7) udzielenia wszelkiej pomocy kierownikowi imprezy, a w szczególności w zakresie bezpieczeństwa .

§ 3. 1. Kierownik imprezy jest odpowiedzialny za

sprawne i bezpieczne przeprowadzenie imprezy, zgod nie z jej rodzajem .

2. Kierownik imprezy może ją odroczyć, przerwać

lub odwołać, szczególnie jeżeli jej przeprowadzenie lub

kontynuowanie zag r aża bezpieczeństwu uczestników.

3. Ze względu na bezpieczeństwo imprezy, kierownik jest obowiązany do

1) opracowania i przekazania zainteresowanym ustnej lub pisemnej instrukcji zabezpieczenia trasy imprezy,

2) sprawdzenia, czy zabezpieczenie imprezy jest skuteczne i zgodne z obowiązującymi przepisami,

-

3) ustalenia sposobu rejestracji jachtów wychodzą­

cych i powracających z imprezy,

4) omówienia z kierownikami jachtów, kierownikami

ekip lub trenerami instrukcji żeglugi, ze szczególnym zwróceniem uwagi na problemy bezpieczeń­

stwa.

4. Kierownikowi w czasie trwania imprezy przysłu­

gują, w stosunku do uczestników, uprawnienia dyscyplinarne, a w stosunku do członków kierownictwa imprezy i jej obsługi oraz w stosunku do kierowników

statków ratowniczych - uprawnienia wynikające z zasad zwierzchnictwa służbowego.

5. Kierownik imprezy jest upoważniony do wezwania lub przyjęcia pomocy dla zabezpieczenia życia

wszystkich osób biorących udział w imprezie, jeżeli

uzna to za niezbędne ze względu na warunki, w których

impreza się odbywa. Zaciągając zobowiązania z tego

tytułu kierownik imprezy działa jako pełnomocnik organizatora imprezy.

§ 4. Kierownik jachtu jest obowiązany

1) przestrzegać obowiązujących w danej imprezie

przepisów, a w szczególności zasad, o których mowa w § 1,

2) stosować się do zarządzeń, poleceń i sygnałów kierownika imprezy oraz nakazać ich wykonanie zało­

dze, jeśli nie zagrożą one bezpieczeństwu prowadzonego jachtu lub załogi,

3) dbać o sprawność techniczną jachtu oraz jego wyposażenie, zgodnie z odpowiednimi przepisami

i zasadami dobrej praktyki,

4) niezwłocznie zawiadomić kierownika imprezy lub

wskazaną przez niego osobę o wszelkich wypadkach, chorobach i innych wydarzeniach mogących

mieć wpływ na bezpieczeństwo żeglugi jachtu, który prowadzi, lub innych jachtów oraz o nieprzystą­

pieniu do imprezy - przed jej rozpoczęciem lub

wycofaniu się z imprezy - w trakcie jej trwania.

§ 5. Kierownik lub trener ekipy jest obowiązany do

1) zgłoszenia swojego udziału w imprezie,

2) podejmowania wszelkich decyzji wynikających

z przepisu § 1 ust. 1 w stosunku do niepełnoletnich

kierowników jachtów,

Miejsce regat

Poz. 358

1809 -

3) przestrzegania przez powierzonych jego opiece

członków ekipy obowiązujących ogólnie oraz w danej

imprezie szczególnych przepisów bezpieczeństwa,

4) podporządkowania się decyzjom kierownika imprezy oraz udostępnienia posiadanych środków

technicznych, jeśli tego wymagają względy bezpieczeństwa.

§ 6. Kierownik statku ratowniczego jest obowiąza­

ny

1) przygotować statek ratowniczy i jego załogę, zgodnie z wymaganiami danej imprezy i zasadami dobrej praktyki,

2) stosować się do instrukcji żeglugi oraz do pisemnej

lub ustnej instrukcji bezpieczeństwa obowiązującej

na akwenach, na których odbywa się impreza,

3) dołożyć wszelkich starań, aby akcja ratownicza

przeprowadzona była zgodnie z należytą dbałością

o zapewnienie życia i bezpieczeństwa wszystkich

osób i sprzętu biorącego udział w imprezie.

§ 7. 1. Jako minimalne zabezpieczenie ratownicze

imprezy, z wyjątkiem regat i wypadków, o których mowa w ust. 2, 4 i 6, ustala się jeden statek ratowniczy na

każde 20 jachtów. Statek kierownika imprezy, z wyjąt­

kiem regat żeglarskich, może być uważany za statek ratowniczy.

2. W wypadku dopuszczenia do imprezy (z wyjąt­

kiem regat) ponad 50% kierowników jachtów bez

uprawnień żeglarskich - ustala się jeden statek ratowniczy na 10 jachtów biorących udział w imprezie.

3. Zarząd okręgowego związku żeglarskiego może

zezwolić, aby na terenie jego działalności impreza

(z wyjątkiem treningów i regat) była zabezpieczona

przez szalupy wiosłowe lub jachty żaglowe z co naj-

mniej 2-osobową załogą złożoną przynajmniej z że­

glarzy jachtowych. W takim wypadku jest wymagane,

aby jednostka zabezpieczająca przypadała na 10 jachtów.

4. Minimalne zabezpieczenie regat żeglarskich

jachtów mieczowych i desek z żaglem stanowi jeden

statek ratowniczy oraz dodatkowo jeden statek ratowniczy na każdą rozpoczynającą się liczbę jednostek ża­

glowych określonych w tabeli

Liczba jednostek

na dodatkowy jeden statek ratowniczy

jachty

deski

wody śródlądowe

25

40

Zatoka Pucka, Zalew Szczeciński, Zalew Wiślany

20

30

Zatoka Gdańska, Morze Bałtyckie

§ 9. 1. Kąpielisko należy zlokalizować tak, aby miało dogodnie ukształtowany brzeg i dno oraz dobre na-

słonecznienie. Szybkość prądu wody w obrębie kąpie­

liska zlokalizowanego nad wodami bieżącymi nie powinna przekraczać 1 misek.

2. Kąpieliska mogą być urządzane nad obszarami

wodnymi, których zanieczyszczenie nie przekracza dopuszczalnych norm ustalonych w odrębnych przepisach.

3. Zlokalizowanie kąpieliska wymaga pozytywnej

opinii Wodnego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego oraz uzgodnienia z właściwym organem administracji samorządowej, inspektoratem żeglugi śródlądo­

wej i organem Państwowej Inspekcji Sanitarnej, a lokalizacja kąpieliska nad wodami morskimi - ponadto

z dyrektorem właściwego urzędu morskiego.

czeństwa osób pływających, kąpiących się i uprawiają­

cych sporty wodne upoważnione są Wodne Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe (WOPR) oraz inne organizacje ratownicze, które wykonują obowiązki i uprawnienia WOPR za zgodą Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej

i Turystyki.

§ 10. 1. Zakazami kąpieli powinny być objęte obszary wodne, na których kąpiel jest niebezpieczna,

a w szczególności położone przy śluzach, mostach, budowlach wodnych, portach, jak również szlaki żeglow­

ne oraz wody o silnym zanieczyszczeniu i wirach.

2. W czasie prowadzenia działalności ratowniczej

i związanego z nią transportu lub działalności profilaktycznej WOPR współpracuje, a w miarę potrzeby może

korzystać z pomocy, w szczególności

2. Obszary wodne objęte zakazem kąpieli należy

przy dojściach i dojazdach

do obszaru wodnego, odpowiednimi znakami określa­

jącymi przyczynę zakazu.

1) publicznych zakładów opieki zdrowotnej,

3. Miejsce niebezpieczne położone na obszarze

wodnym, na którym kąpiel jest dozwolona, oznacza się

tablicą ostrzegawczą, określającą przyczynę niebezpie-

2) jednostek podległych Ministrowi Obrony Narodowej oraz Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji,

3) administracji lasów państwowych oraz parków narodowych i krajobrazowych,

4) dyrektorów urzędów morskich,

oznaczyć, w szczególności

czeństwa.

4. Dzieci do lat 7 mogą korzystać z kąpieli wyłącznie

pod opieką i nadzorem osób pełnoletnich.

5) przedsiębiorstwa państwowego Polskie Ratownictwo Okrętowe.

§ 11. 1. Do kierowników ośrodków wypoczynkowych, sportowych, rekreacyjnych i turystycznych, położonych nad obszarami wodnymi, należy

§ 8. 1. Kąpieliska mogą być zorganizowane lub prowizoryczne.

1) zagospodarowanie obszarów wodnych w celu

umożliwienia kąpieli oraz określenie miejsc prze-

-

1795 -

znaczonych do kąpieli dla osób nie umiejących pły­

wać,

wodnych i miejsc, na których kąpiel jest niebezpieczna lub objętych zakazem kąpieli.

2. Dla ośrodków, o których mowa w ust. 1, położo­

nych na terenach ze sobą sąsiadujących lub znajdujących

się w pobliżu, może być urządzone kąpielisko wspólne.

§ 12. Do obowiązków kierowników kolonii, obozów

i innych placówek wypoczynku dzieci i młodzieży, których uczestnicy korzystają z ogólnodostępnych kąpie­

lisk i pływalni, należy

1) zapoznanie uczestników z regulaminem danego ką­

pieliska lub pływalni oraz czuwanie nad jego ści­

słym przestrzeganiem,

2) uzgodnienie z kierownikiem kąpieliska lub pływal­

ni warunków i sposobu korzystania z kąpieliska lub

pływalni zapewniających bezpieczeństwo uczestnikom.

§ 13. 1. Do obowiązków organizatorów imprez pły­

wackich na wodach otwartych, z wyjątkiem maratonów pływackich, należy zapewnienie dyżuru

1) lekarza oraz co najmniej dwóch ratowników,

2) co najmniej dwóch płetwonurków, jeżeli głębokość

wody przekracza 4 m lub woda jest nieprzezroczy-

sta .

2. Do obowiązków organizatorów maratonów pły­

wackich na wodach otwartych należy

1) zapewnienie podczas trwania imprezy obecności

zespołu ratowniczego w składzie: lekarz, starszy ratownik i dwóch płetwonurków, przy czym zespół

ten powinien przebywać w łodzi motorowej na trasie maratonu,

2) zapewnienie każdemu uczestnikowi maratonu aseprzebywającego

w

łodzi

wiosłowej oznaczonej numerem odpowiadającym

numerowi startowemu zawodnika.

3. Maratonem pływackim jest impreza pływacka

polegająca na przepłynięciu odcinka przekraczającego

3 km.

§ 14. Do obowiązków kierownika szkolenia pływac­

kiego na wodach otwartych należy zapewnienie

1) obecności ratownika,

2) asekurujących łodzi wiosłowych lub motorowych

-

3) na pływalniach dysponujących nieckami o długo­

ści 25-50 m -

2) zapewnienie oznakowania wszystkich obszarów

kuracji przez ratownika

Poz. 358

co najmniej jedna łódź na każde pięć osób.

§ 15. Ustala się następujące minimalne normy zatrudnienia ratowników

1) w kąpieliskach śródlądowych na każde 100 m linii

brzegowej - jeden ratownik od strony lądu i jeden

ratownik od strony lustra wody,

2) na pływalniach dysponujących nieckami o długo­

ści do 25 m - jeden ratownik,

dwóch ratowników,

4) na pływalniach dysponujących nieckami o długo­

ści powyżej 50 m -

trzech ratowników,

5) w kąpieliskach nadmorskich- trzyosobowe zespoły ratowników na każde 100 m linii brzegowej.

§ 16. 1. Szczegółowe warunki bezpieczeństwa osób

korzystających z kąpielisk i pływalni określa załącznik

nr 4 do rozporządzenia.

2. Wzory znaków zakazu, ostrzegawczych i informacyjnych określa załącznik nr 5 do rozporządzenia.

3. Wykaz sprzętu medycznego, leków i artykułów

sanitarnych, w które powinny być wyposażone pływal­

nie i kąpieliska, określa załącznik nr 6 do rozporządze­

nia.

§ 17. Zapewnienie bezpieczeństwa przez osoby fizyczne i prawne, prowadzące nad wodą działalność

w dziedzinie kultury fizycznej, uprawiającym sporty

wodne, a w szczególności: żeglarstwo, żeglarstwo lodowe, żeglarstwo motorowodne i narciarstwo wodne,

wioślarstwo, kajakarstwo oraz lotniarstwo i paralotniarstwo holowane za statkami motorowymi, polega

na

1) zagospodarowaniu i eksploatacji przystan.i i sprzę­

tu pływającego oraz użytkowaniu przyległych

akwenów - zgodnie z wymogami bezpieczeństwa,

ustalonymi w odrębnych przepisach,

2) zapewnieniu na przystani i akwenie, o którym mo-

wa w pkt 1, warunków do udzielania pomocy osobom potrzebującym, w tym pomocy przedlekarskiej w nagłych wypadkach.

§ 18. 1. Skład załogi sprzętu pływającego ustala się,

uwzględniając

zasady dobrej praktyki i wymagania

przepisów.

2. Jeżeli w składzie załogi sprzętu pływającego są

dzieci do lat 14, powinna nim kierować osoba pełnolet­

nia.

3. Podczas zorganizowanych imprez dla dzieci przepisu ust. 2 nie stosuje się.

4. Szczegółowe zasady bezpieczeństwa osób biorą­

cych udział w imprezach żeglarskich określa załącznik

nr 7 do rozporządzenia.

Rozdział 4

Przepis końcowy

§ 19. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.

Prezes Rady Ministrów: W Cimoszewicz

-

1796-

Warszawa, dnia 7 czerwca 1997r.

Nr 57

TREŚĆ

Poz.

358 -

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 6 maja 1997 r. w sprawie określenia warunków bezpieczeństwa osób przebywających w górach, pływających, kąpiących się i uprawiających sporty wodne

1793

ROZPORZĄDZENIA

359 -

360 -

Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 22 maja 1997 r.

w sprawie określenia szczegółowych zasad i trybu szacowania szkód oraz wypłaty

odszkodowań za szkody w uprawach i płodach rolnych

1810

Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 27 maja 1997 r. zmieniające rozporzą­

dzenie w sprawie określenia wysokości opłat za uprawnienia przewozowe w międzynarodowym transporcie drogowym oraz trybu ich wnoszenia

1811

358

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 6 maja 1997 r.

w sprawie określenia warunków bezpieczeństwa osób przebywających w górach, pływających, kąpiących się

i uprawiających sporty wodne.

Na podstawie art. 54 ust. 3 ustawy z dnia 18 stycz. nia 1996 r. o kulturze fizycznej (Dz. U. Nr 25, poz. 113

i Nr 137, poz. 639) zarządza się, co następuje

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Załączniki do rozporządzenia Rady Mini-

strów z dnia 6 maja 1997 r. (poz. 358

Załącznik nr 1

SZCZEGÓŁOWE WARUNKI BEZPIECZEŃSTWA TRAS I URZĄDZEŃ SŁUŻĄCYCH UPRAWIANIU W OKRESIE

ZIMOWYM SPORTÓW ORAZ REKREACJI RUCHOWEJ W GÓRACH

II. Urządzenia służące rekreacji ruchowej

I. Urządzenia sportowe wyczynowe

§ 1. Przez urządzenia sportowe wyczynowe należy

rozumieć

§ 3. 1. Przez urządzenia służące rekreacji ruchowej

należy rozumieć

1) trasy narciarskie zjazdowe wyczynowe,

1) narciarskie trasy zjazdowe popularne,

2) trasy slalomowe,

2) nartostrady,

3) trasy narciarskie biegowe wyczynowe,

3) narciarskie pólka ćwiczebne,

4) skocznie narciarskie,

4) narciarskie trasy biegowe i śladowe popularne,

5) urządzenia biathlonowe,

5) tory saneczkowe popularne.

6) urządzenia do snowboardingu,

2. Narciarskie trasy zjazdowe, biegowe i śladowe

szlakami udostępnionymi do

są w okresie zimowym

użytku publicznego.

7) trasy dla skibobów,

8) tory saneczkowe .

§ 2. W razie udostępnienia tras narciarskich zjazdo-

wych wyczynowych do użytku publicznego, muszą być

one oznakowane, tak jak narciarskie trasy zjazdowe popularne.

Stopień

Trasy

trudności

§ 4. 1. Narciarskie trasy zjazdowe popularne muszą

być oznakowane w zależności od stopnia trudności.

2. Z uwagi na nachylenie trasy w profilu podłużnym

wprowadza się następujące stopnie trudności

Oznakowanie

kolorem

Nachylenie w profilu podłużnym

średnie

maksymalne

A

bardzo łatwe

zielony

do 15% (9°)

21% (12°)

B

łatwe

niebieski

17-21% (10-12°)

30% (1]0)

C

trudne

czerwony

21-29% (12-16°)

40% (22°)

D

bardzo trudne

czarny

ponad 29% (16°)

53% (28°)

3. Przy ocenie stopnia trudności trasy bierze się

pod uwagę ponadto ukształtowanie terenu, zalesienie,

zabudowania oraz inne obiekty znajdujące się w bezpośredniej bliskości trasy. Ostateczny stopień trudności trasy ustala GOPR lub TOPR.

6. Właściciele kolei linowych lub wyciągów narciarskich są obowiązani zapewnić bezpieczne i bezkolizyjne dojście pieszych do dolnej stacji oraz zjazd z tras

i dolnego peronu do drogi, parkingu lub przystanku autobusowego.

4. Urządzenie transportu górskiego, z którego ko-

7. W razie prowadzenia trasy przez miejsca potencjalnie zagrożone lawinami, stoki ponad trasą muszą

być skutecznie zabezpieczone przed ich zejściem.

W ten sam sposób muszą być zabezpieczone drogi

przeznaczone do ruchu pieszego w okresie zimowym.

rzystają narciarze, może być eksploatowane w okresie

zimowym, jeżeli jest z nim związana co najmniej jedna

narciarska trasa zjazdowa o stopniu trudności A lub

B o minimalnej szerokości 30 m, zapewniająca równocześnie istnienie wolnej przestrzeni do zjazdu w wymiarze 100 m 2 na osobę przy szczytowej zdolności

przewozowej urządzenia w ciągu 1 godz. (bezpieczne

obciążenie trasy).

5. Narciarska trasa zjazdowa nie może przecinać osi

podporowego lub zaczepowego, a w miarę

możliwości nie powinna przechodzić pod koleją linową. Trasa nie może prowadzić ani też krzyżować się

z drogami publicznymi oraz drogami i szlakami turystycznymi dla turystyki pieszej i narciarskiej.

wyciągu

§ 5. Nartostrady stanowią specjalny rodzaj turystycznych szlaków narciarskich, zbudowanych w celu

rozładowania dużej koncentracji ruchu; są one jednokierunkowe i przeznaczone wyłącznie do zjazdu. Do

przebiegu nartostrad, ich oznakowania oraz warunków

bezpieczeństwa na nartostradach stosuje się zasady

określone w § 4 dla popularnych tras narciarskich,

z wyjątkiem wymagań dotyczących szerokości.

§ 6. 1. Narciarskie pólka ćwiczebne, jako tereny

przeznaczone do szkolenia narciarskiego i rekreacji ru-

-

1797 -

chowej, powinny odpowiadać następującym wymaganiom

1) usytuowanie ich nie może kolidować z trasami zjazdowymi, nartostradami oraz innymi drogami i szlakami,

2) pólko ćwiczebne powinno być oznaczone tablicą informacyjną.

2. Za oznaczenie, przygotowanie i utrzymanie pólka w stanie nie zagrażającym bezpieczeństwu osób

ćwiczących jest odpowiedzialna osoba prowadząca

szkolenie narciarskie lub rekreację ruchową.

§ 7. Do tras narciarskich biegowych i śladowych

popularnych oraz torów saneczkowych popularnych

stosuje się zasady użytkowania oraz zachowania warunków bezpieczeństwa, określone w § 6.

§ 8. 1. Tereny służące rekreacji zimowej w formie

narciarstwa dzielą się na

1) zorganizowany tere:n narciarski (zamknięty) oraz

2) nie zorganizowany teren narciarski (otwarty).

2. Przez zorganizowany teren narciarski należy rozumieć narciarskie trasy zjazdowe, których punkt wyjścia może być osiągnięty za pomocą kolei linowej lub

wyciągu narciarskiego.

3. Właściciel kompleksu urządzeń wymienionych

w ust. 2 musi

1) ustanowić regulamin porządkowy obowiązujący na

wyznaczonym terenie, obejmujący co najmniej za-

sady korzystania z kolei linowych lub wyciągów

narciarskich oraz czas ich pracy (ruchu), jak również ścisłe określenie granic narciarskich tras zjazdowych,

2) ustanowić zasady korzystania z narciarskich tras

zjazdowych, które powinny być codziennie przed

rozpoczęciem przewozu narciarzy skontrolowane,

po zakończeniu ruchu patrolowane, a ich pokrywa

śniegowa wyrównana,

3) zapewnić udzielenie narciarzom pierwszej pomocy w nieszczęśliwych wypadkach i zachorowaniach.

4. Trasy, na których nie stwierdzono naruszenia wymogów bezpieczeństwa określonych w § 6, mogą być

uznane za "otwarte", trasy zaś, które nie spełniają tych

wymogów, powinny być uznane za "zamknięte", a fakt

ten podany do wiadomości publicznej.

§ 9. 1. Użytkowników narciarskich tras zjazdowych

popularnych i wyczynowych obowiązują zasady regulacji ruchu narciarskiego, zgodne z regułami Międzyna­

rodowej Federacji Narciarstwa (FIS) i przyjęte przez

Polski Związek Narciarski, GOPR i TOPR oraz Polskie

Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze, w formie kodeksu narciarskiego.

2. Zasady regulacji ruchu narciarskiego, o których

mowa w ust. 1, nie dotyczą imprez, treningów i zawodów sportowych, nie odnoszą się też do indywidualnych narciarzy, uprawiających rekreację ruchową w terenach otwartych.