Ustawa z dnia 11 kwietnia 1997 r. o zmianie ustawy o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji.

W ustawie z dnia 30 kwietnia 1993 r. o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji

(Dz. U. Nr 44, poz. 202, z 1994 r. Nr 84, poz. 385 i z 1997 r. Nr 30, poz. 164) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 31

a)

ust. 1-4 otrzymują brzmienie

„

1.

Obywatele Rzeczypospolitej Polskiej, którzy stale przebywają na terytorium kraju i

w dniu 31 grudnia roku poprzedzającego rok emisji świadectw udziałowych mają ukończone

18 lat, są uprawnieni do otrzymania jednakowej liczby świadectw udziałowych, zwanych

dalej „powszechnymi świadectwami udziałowymi”, podlegających wymianie na akcje funduszy

innych niż te, o których mowa w art. 8.

2.

Sporządzanie spisów osób uprawnionych do otrzymania powszechnych świadectw udziałowych,

poza spisami osób uprawnionych, które nie są zameldowane na pobyt stały, należy do

zadań zleconych gmin. Sporządzenie spisów osób uprawnionych do otrzymania powszechnych

świadectw udziałowych, które nie są zameldowane na pobyt stały w kraju, należy do

zadań Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.

3.

W terminach przeznaczonych na wydawanie powszechnych świadectw udziałowych każdy obywatel

może wnieść reklamację na nieprawidłowość sporządzenia spisu. Reklamację na nieprawidłowość

sporządzenia spisu osób uprawnionych, które są zameldowane na pobyt stały, wnosi się

do sporządzającego spis, zaś na nieprawidłowość sporządzenia spisu osób uprawnionych,

które nie są zameldowane na pobyt stały, do wojewody właściwego według ostatniego

miejsca zameldowania na pobyt stały osoby uprawnionej, a w jego braku - do wojewody

właściwego według miejsca wydania dowodu osobistego osobie uprawnionej.

4.

Wójt (burmistrz, prezydent), wojewoda obowiązany jest do rozpatrzenia reklamacji w

ciągu 30 dni od jej wniesienia i do wydania decyzji w sprawie dokonania zmian w spisie

osób uprawnionych.

”

,

b)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Na decyzję nie uwzględniającą reklamacji lub powodującą skreślenie ze spisu osób uprawnionych

osoba mająca w tym interes prawny może wnieść w ciągu 14 dni od daty doręczenia decyzji

skargę, za pośrednictwem organu rozpatrującego reklamację, do właściwego sądu rejonowego.

Do skargi należy załączyć zaskarżoną decyzję wraz z aktami sprawy.

”

;

2)

po art. 31 dodaje się art. 31a w brzmieniu

„

Art. 31a.

Powszechne świadectwa udziałowe wydawane są osobom uprawnionym na podstawie dowodów

osobistych.

”

;

3)

w art. 32 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi wzory powszechnych świadectw udziałowych,

sposób sporządzania spisów osób uprawnionych, sposób wnoszenia i rozpatrywania reklamacji

oraz tryb i terminy rozpoczęcia i zakończenia wydawania tych świadectw.

”

Minister Skarbu Państwa przekaże z Funduszu Prywatyzacji, działającego na podstawie

art. 39 ustawy, o której mowa w art. 1, odpowiednie środki finansowe Ministrowi Spraw

Wewnętrznych i Administracji na sporządzanie spisów osób uprawnionych, które nie są

zameldowane na pobyt stały w kraju, oraz wojewodom na czynności związane z rozpatrywaniem

reklamacji na nieprawidłowość sporządzenia spisów osób uprawnionych. Wysokość kwot

ustali Minister Skarbu Państwa w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych i Administracji.

Osoby, które kiedykolwiek w okresie od 22 listopada 1995 r. do 22 listopada 1996 r.

były zameldowane na pobyt stały, a nie odebrały w tym terminie przysługujących im

powszechnych świadectw udziałowych, są pozbawione prawa do odbioru tych świadectw,

z wyjątkiem osób, o których mowa w art. 31 ust. 3 i 6 ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Powszechne świadectwa udziałowe wydawane są osobom uprawnionym na podstawie dowodów

osobistych.