Konwencja konsularna między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Uzbekistanu, sporządzona w Warszawie dnia 11 stycznia 1995 r.

Nr 33

Warszawa, dnia 9 kwietnia 1997 r.

TREŚĆ

Poz.

UMOWA MIĘDZYNARODOWA

197 -

198 -

Konwencja konsularna między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Uzbekistanu, sporządzona w Warszawie dnia 11 stycznia 1995 r.

1217

Oświadczenie

rządowe z dnia 28 lutego 1997 r. w sprawie wymiany dokumentów

ratyfikacyjnych Konwencji konsularnej między Rzecząpospolit ą Pols ką a Repub li ką

Uzbekistanu, sporządzonej w Warszawie dnia 11 stycznia 1995 r.

1228

ROZPORZĄDZENIA

199 -

200 -

Prezesa Rady Ministrów z dnia 3 kwietnia 1997 r. w sprawie nadania statutu Ag encji

Prywatyzacji

1228

Ministra Skarbu Państwa z dnia 3 kwietnia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad podziału uprawnionych pracowników na grupy, ustalania liczby akcji przypadającyc h na każdą

z tych grup oraz trybu nabywan ia akcji przez uprawnionych pracowników

1235

197

KONWENCJA KONSULARNA

między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Uzbekistanu

sporządzona w Warszawie dnia 11 stycznia 1995 r.

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości

W dniu 11 stycznia 1995 r. została sporządzona w Warszawie Konwencja konsularna między Rzecząpospoli­

tą Polską a Republiką Uzbekistanu w następującym brzmieniu

KONWENCJA KONSULARNA

między Rzecząpospolitą Polską

wyrażając wolę umocnienia przyjaznych stosunków i pogłębienia wzajemnie korzystnej współpra ­

cy,

a Republiką Uzbekistanu

Rzeczpospolita Polska i Republika Uzbekistanu,

zwane dalej Wysokimi Umawiającymi się Stronami,

kierując się pragnieniem uregulowania i rozwijania

stosunków konsularnych między obydwoma Państwa­

mi na zasadach jak najdalej idących ułatwień wochronie praw i interesów ich obywateli,

biorąc pod uwagę

postanowienia Konwencji wieo stosunkach konsularnych z 24 kwietnia

1963 r. i inne normy prawa międzynarodowego ,

deńskiej

postanowiły

zawrzeć

i uzgodniły, co następuje

Konwencję

konsularną

1218 Rozdział I

przynależności Państwa wysyłającego i zarejestrowaną w tym Państwie.

DEFINICJE

Artykuł 1

1. Stosowane w niniejszej konwencji wyrażenia

mają niżej określone znaczenie

1) "urząd konsularny" oznacza każdy konsulat gene-

2. Postanowienia niniejszej konwencji dotyczące

obywateli Państwa wysyłającego mają odpowiednie

zastosowanie również do osób prawnych i innych podmiotów nie posiadających osobowości prawnej, które

ustanowione są zgodnie z ustawami i innymi przepisami Państwa wysyłającego i mają siedzibę w tym Pań­

stwie.

ralny, konsulat, wicekonsulat lub agencję konsularRozdział"

ną;

2) "okręg konsularny" oznacza obszar wyznaczony

urzędowi

konsularnemu do wykonywania funkcji

konsularnych;

USTANAWIANIE URZĘDÓW KONSULARNYCH

ORAZ MIANOWANIE CZŁONKÓW

URZĘDU KONSULARNEGO

3) "kierownik urzędu konsularnego" oznacza osobę

powołaną do działania w tym charakterze;

Artykuł 2

4) "urzędnik konsularny" oznacza każdą osobę, włącz­

Ustanawianie urzędów konsularnych

nie z kierownikiem urzędu konsularnego, powoła­

ną w tym charakterze do wykonywania funkcji konsularnych;

5) "pracownik konsularny" oznacza każdą osobę zatrudnioną w służbie administracyjnej lub technicz-

nej urzędu konsularnego;

1. Urząd konsularny może być ustanowiony na terytorium Państwa przyjmującego jedynie za zgodą tego Państwa.

2. Siedziba urzędu konsularnego, jego klasa i okręg

konsularny są ustalane przez Państwo wysyłające

i podlegają aprobacie Państwa przyjmującego.

6) "członek personelu służby" oznacza każdą osobę

zatrudnioną w służbie domowej urzędu konsular-

nego;

7) "członkowie urzędu konsularnego" oznacza urzęd­

3. Późniejsze zmiany siedziby urzędu konsularnego, jego klasy i okręgu konsularnego mogą być dokonywane przez Państwo wysyłające jedynie za zgodą

Państwa przyjmującego.

ników konsularnych, pracowników konsularnych

oraz członków personelu służby;

8) "członek personelu prywatnego" oznacza osobę

zatrudnioną wyłącznie w służbie prywatnej członka

urzędu konsularnego;

9) "członek rodziny" oznacza małżonkę albo małżon­

ka członka urzędu konsularnego, ich dzieci i rodziców, pod warunkiem że wspólnie z nim zamieszkują i są na utrzymaniu członka urzędu konsularnego;

10) "pomieszczenia konsularne" oznacza budynki lub

części budynków i tereny przyległe do nich, niezależnie od tego, czyją są własnością, używane wyłącznie dla celów urzędu konsularnego, włącznie

z rezydencją kierownika urzędu konsularnego;

11) "archiwa konsularne" oznacza wszystkie pisma,

dokumenty, korespondencję, książki, materiały filmowe i fotograficzne, techniczne zasoby gromadzenia i wykorzystania informacji, rejestry urzędu

konsularnego oraz szyfry i kody, kartoteki, jak również przedmioty wyposażenia służące do ich zabezpieczenia i przechowywania;

12) "statek" oznacza każdą cywilną jednostkę pływają­

cą, uprawnioną do podnoszenia bandery Państwa

wysyłającego i zarejestrowaną w tym Państwie;

13) "statek powietrzny" oznacza każdą cywilną jednostkę latającą uprawnioną do używania oznaki

Artykuł 3

Mianowanie

i dopuszczanie kierownika urzędu konsularnego

1. Kierownik urzędu konsularnego będzie dopuszczony do wykonywania swych funkcji po przedłożeniu

listów komisyjnych i po udzieleniu exequatur przez

Państwo przyjmujące.

2. Państwo wysyłające przekazuje listy komisyjne

za pośrednictwem swojego przedstawicielstwa dyplomatycznego lub inną stosowną drogą ministerstwu

spraw zagranicznych Państwa przyjmującego. Listy komisyjne zawierają imiona, nazwisko i stopień kierownika urzędu konsularnego, obywatelstwo, okręg konsularny, w którym ma on wykonywać swoje funkcje, oraz

siedzibę urzędu konsularnego.

3. Po złożeniu listów komisyjnych Państwo przyjudzieli w możliwie naj krótszym czasie exequatur.

mujące

4. Do czasu udzielenia exequatur Państwo przyjmujące może wydać kierownikowi urzędu konsularnego

zgodę na tymczasowe wykonywanie jego funkcji.

5. Z chwilą dopuszczenia do wykonywania funkcji,

nawet tymczasowo, organy Państwa przyjmującego

podejmą niezbędne środki, aby kierownik urzędu konsularnego mógł wykonywać swoje funkcje.

1219 Artykuł 4

Notyfikowanie przyjazdów i wyjazdów

Ministerstwo spraw zagranicznych Państwa przyjmującego będzie pisemnie powiadamiane

1) o przybyciu do urzędu członka urzędu konsularnego po mianowaniu, jego ostatecznym wyjeździe

lub o zakończeniu wykonywania obowiązków oraz

o wszystkich innych zmianach mających wpływ na

jego status, które mogą powstać w czasie zatrudnienia w urzędzie konsularnym;

2) o przybyciu i ostatecznym wyjeździe osoby należą­

cej do rodziny członka urzędu konsularnego oraz,

jeżeli to ma miejsce, o fakcie, że jakaś osoba staje

się lub przestaje być członkiem rodziny;

3) o przybyciu i ostatecznym wyjeździe członka personelu prywatnego oraz zakończeniu jego służby;

4) o zatrudnieniu i zwolnieniu osoby zamieszkałej na

stałe w Państwie przyjmującym jako członka urzę­

du konsularnego lub członka personelu prywatnego.

Artykuł 5

Dokumenty tożsamości

członków urzędu konsularnego i członków ich rodzin

1. Właściwe organy Państwa przyjmującego wydają bezpłatnie każdemu urzędnikowi konsularnemu odpowiedni dokument

i stanowisko.

stwierdzający

jego

tożsamość

2. Postanowienia ust. 1 niniejszego artykułu stosuje się także do pracowników konsularnych, członków

personelu służby oraz członków personelu prywatnego, pod warunkiem że osoby te nie są obywatelami

Państwa przyjmującego ani nie posiadają w tym Pań­

stwie stałego miejsca pobytu.

Poz. 197

Państwo wysyłające o tym, że exequatur udzielone kierownikowi urzędu konsularnego zostało cofnięte albo

że urzędnik konsularny został uznany za persona non

grata lub że jakikolwiek inny członek urzędu konsularnego jest osobą niepożądaną. W tym przypadku Pań­

stwo wysyłające powinno odwołać taką osobę, jeżeli

przystąpiła już do wykonywania funkcji. Jeżeli Pań­

stwo wysyłające nie wypełni w rozsądnym terminie tego obowiązku, Państwo przyjmujące może przestać

uznawać taką osobę za członka urzędu konsularnego.

Artykuł 8

Wykonywanie funkcji konsularnych

w państwie trzecim

Po notyfikacji państwom zainteresowanym i w braku wyraźnego sprzeciwu któregokolwiek z nich, Pań­

stwo wysyłające może powierzyć urzędowi konsularnemu, ustanowionemu w jednym państwie, wykonywanie funkcji konsularnych w innym państwie .

Artykuł 9

Wykonywanie funkcji konsularnych

na rzecz państwa trzeciego

Po zawiadomieniu, w odpowiedniej formie, Pań­

stwa przyjmującego i w braku jego sprzeciwu urząd

konsularny Państwa wysyłającego może wykonywać

w Państwie przyjmującym funkcje konsularne na rzecz

państwa trzeciego.

Artykuł 10

Mianowanie konsulów honorowych

Artykuł 6

Każda z Wysokich Umawiających się Stron może­

w ramach stosunków dwustronnych - mianować

i przyjmować honorowych urzędników konsularnych,

stosując wobec nich postanowienia rozdziału III Konwencji wiedeńskiej o stosunkach konsularnych z

1963 r. oraz, jeżeli to moźliwe, postanowienia niniejszej

konwencji. Honorowi urzędnicy konsularni mogą być

obywatelami Państwa wysyłającego, Państwa przyjmującego lub państwa trzeciego .

Obywatelstwo urzędników konsularnych

Rozdział III

Urzędnikiem konsularnym moźe być jedynie obywatel Państwa wysyłającego nie mający w Państwie

UŁATWIENIA, PRZYWILEJE I IMMUNITETY

3. Postanowienia ust. 1 i 2 niniejszego artykułu stosuje się odpowiednio do członków rodzin.

przyjmującym stałego miejsca pobytu i nie wykonują­

cy w tym Państwie, poza swoimi funkcjami urzędowy­

mi, żadnej innej działalności o charakterze zarobkowym.

Artykuł 7

Cofnięcie exequatur i zaprzestanie uznawania

za członka urzędu konsularnego

Państwo przyjmujące może w każdej chwili, bez

obowiązku uzasadniania swojej decyzji, powiadomić

w drodze dyplomatycznej lub inną stosowną drogą

Artykuł 11

Ułatwienia

w wykonywaniu przez urząd konsularny jego funkcji

1. Państwo przyjmujące udzieli urzędowi konsularnemu wszelkich ułatwień w wykonywaniu jego funkcji

i zastosuje odpowiednie środki, aby członkowie urzędu

konsularnego mogli wykonywać swą działalność urzę­

dową oraz korzystać z praw, przywilejów i immunitetów przewidzianych w niniejszej konwencji. Państwo

przyjmujące podejmie odpowiednie kroki w celu zapewnienia bezpieczeństwa urzędu konsularnego.

-

1220 -

Poz. 197

2. Państwo przyjmujące będzie traktowało urzędni­

ków konsularnych z należnym szacunkiem i zastosuje

wszelkie odpowiednie środki dla zapobieżenia jakiemu kolwiek zamachowi na ich osoby, wolność lub godność.

2. Państwo przyjmujące powinno w razie potrzeby

pomóc urzędowi konsularnemu w uzyskaniu odpowiednich mieszkań dla jego członków.

Artykuł 12

zwalniają Państwa wysyłającego od obowiązku stoso-

Tymczasowe wykonywanie

funkcji kierownika urzędu konsularnego

wania się do przepisów i ograniczeń w zakresie budownictwa, urbanistyki i ochrony zabytków, mających za stosowanie na obszarze, na którym znajdują się lub bę ­

dą się znajdować wymienione tereny, budynki lub ich

3. Postanowienia ust. 1 niniejszego artykułu nie

1. Jeżeli kierownik urzędu konsularnego nie ma

części.

możności wykonywania swych funkcji lub jeżeli stano-

wisko kierownika urzędu konsularnego jest nie obsa dzone, Państwo wysyłające może mianować urzędnika

konsularnego danego lub innego urzędu konsularnego

w Państwie przyjmującym, bądź jednego z członków·

personelu swego przedstawicielstwa dyplomatycznego, tymczasowym kierownikiem urzędu konsularnego .

2. Imiona i nazwisko osoby pełniącej funkcję tym czasowego kierownika są notyfikowane ministerstwu

spraw zagranicznych Państwa przyjmującego przez

przedstawicielstwo dyplomatyczne Państwa wysyłają ­

cego bądź - gdy Państwo to nie ma przedstawiciel stwa dyplomatycznego w Państwie przyjmującym przez kierownika urzędu konsularnego, bądź w razie

gdy ten nie może tego uczynić - przez ministerstwo

spraw zagranicznych Państwa wysyłającego. Notyfikacja ta powinna być w zasadzie dokonana uprzednio .

3. Właściwe organy Państwa przyjmującego powinny udzielać tymczasowemu kierownikowi pomocy

i ochrony. W czasie, gdy kieruje on urzędem, postanowienia niniejszej konwencji mają do niego zastosowa nie na tych samych zasadach jak do kierownika danego urzędu konsularnego .

4. Gdy w okolicznościach przewidzianych w ust. 1

niniejszego artykuł u tymczasowym kierownikiem jest

mianowany przez Państwo wysyłające członek personelu dyplomatycznego przedstawicielstwa dyplomatycznego Państwa wysyłającego w Państwie przyjmu jącym, korzysta on z przywilejów i immunitetów dyplomatycznych, jeżeli Państwo przyjmujące temu się nie

sprzeciwia.

Artykuł 13

Pomieszczenia konsularne i mieszkalne

1. Państwo wysyłające ma prawo, na warunkach

przewidzianych przez ustawy i inne przepisy Państwa

przyjmującego

1) nabywać na własność, posiadać lub wynajmować

tereny, budynki lub części budynków, z przeznaczeniem na siedzibę urzędu konsularnego, na rezydencję kierownika urzędu konsularnego lub na

mieszkania innych członków urzędu konsularnego;

2) budować lub przystosowywać dla tych samych celów budynki na nabytych terenach;

3) przenosić prawa własności terenów, budynków lub

części budynków w ten sposób nabytych.

Artykuł 14

Używanie flagi i godła państwowego

1. Godło Państwa wysyłającego wraz z odpowiednim napisem w języku Państwa wysyłającego i w języ­

ku Państwa przyjmującego, oznaczającym urząd konsularny, może być umieszczone na budynku, w którym

mieści się urząd konsularny, i na rezydencji kierownika

tego urzędu_

2. Flaga Państwa wysyłającego może być wywieszona na budynku, w którym mieści się urząd konsularny, i na rezydencji kierownika urzędu konsularnego.

3. Kierownik urzędu konsularnego może również

umieszczać na swoich środkach transportu flagę Pań­

stwa wysyłającego wczasie, gdy są używane dla celów

służbowych .

Artykuł 15

Nietykalność pomieszczeń konsularnych

i mieszkań urzędników

1. Pomieszczenia konsularne są nietykalne. Organy

nie mogą do nich wkraczać

bez zgody kierownika urzędu konsularnego, kierownika przedstawicielstwa dyplomatycznego Państwa wysyłającego albo osoby wyznaczonej przez jednego

z nich.

Państwa przyjmującego

2. Postclnowienia ust. 1 niniejszego artykułu stosuje się również do pomieszczeń mieszkalnych urzędni­

ków konsularnych i pracowników konsularnych .

Artykuł 16

Pomieszczenia konsularne, ich urządzenia, mienie

urzędu konsularnego i jego środki transportu nie podlegają żadnej formie rekwizycji dla celów obrony narodowej, użyteczności publicznej lub w innych celach .

Artykuł 17

Zwolnienie pomieszczeń konsularnych i mieszkań

członków urzędu konsularnego z podatków i opłat

1. Pomieszczenia urzędu konsularnego, rezydencja

kierownika urzędu konsularnego, a także mieszkania

członków urzędu konsularnego, których właścicielem

lub najemcą jest Państwo wysyłające lub jakakolwiek

osoba działająca w jego imieniu, są zwolnione od

-

1221 -

wszelkich opłat i podatków państwowych, regional nych i komunalnych , z wyjątkiem opłat należnych za

świadczenie określonych usług.

2. Zwolnień przewidzianych w ust. 1 niniejszego artykułu nie stosuje się do opłat i podatków ciążących na

podstawie ustaw i innych przepisów Państwa przyjmującego na osobie, która zawarta umowę z Państwem

wysyłającym lub z osobą działającą w jego imieniu.

3. Postanowienia ust. 1 niniejszego artykułu stosuje się również do środków transportu będących wła­

snością Państwa wysyłającego i przeznaczonych dla

celów urzędu konsularnego.

Artykuł 18

Nietykalność archiwów konsularnych

Poz. 197

larną. Kurierem konsularnym może być tylko obywatel

Państwa wysyłającego, nie posiadający stałego miejsca pobytu w Państwie przyjmującym. Przy wykonywaniu swoich funkcji kurier konsularny znajduje się

pod ochroną Państwa przyjmującego i korzysta z nietykalności osobistej oraz nie podlega zatrzymaniu, aresztowaniu ani ograniczeniu wolności osobistej w jakiejkolwiek innej formie.

6. Poczta konsularna może być powierzona kapita nowi statku lub dowódcy statku powietrznego. Kapitan

lub dowódca będzie zaopatrzony w urzędowy dokument określający liczbę paczek stanowiących pocztę

konsularną, jednakże nie będzie on uważany za kuriera

konsularnego . Urzędnik konsularny może swobodnie

odebrać pocztę konsularną bezpośrednio od kapitana

statku albo dowódcy statku powietrznego i przekazać

taką pocztę w ten sam sposób.

Archiwa konsularne są nietykalne w każdym czasie

i niezależnie od tego, gdzie się znajdują.

Artykuł 20

Immunitet jurysdykcyjny

Artykuł 19

Swoboda porozumiewania się

1. Państwo przyjmujące dopuszcza i ochrania swoporozumiewania się urzędu konsularnego dla

wszelkich celów urzędowych. Przy porozumiewaniu

się z rządem, przedstawicielstwami dyplomatycznymi

oraz innymi urzędami konsularnymi Państwa wysyła­

jącego, bez względu na to, gdzie się znajdują, urząd

konsularny może używać wszelkich odpowiednich

środków łączności, włącznie z kurierami dyplomatycznymi lub konsularnymi , pocztą dyplomatyczną lub

konsularną , jak również korespondencją sporządzoną

kodem lub szyfrem . Urząd konsularny może zainstalowa ć i używać radiowe urządzenie nadawczo-odbiorcze

jedynie za zgodą Państwa przyjmującego.

bodę

2. Korespondencja urzędowa urzędu konsularnego

jest nietykalna. Wyrażenie "korespondencja urzędo ­

wa " oznacza wszelką korespondencję dotyczącą urzę ­

du konsularnego i jego funkcji.

3. Poczta konsularna powinna posiadać widoczne

zewnętrzne oznaczenia jej charakteru i może zawierać

jedynie korespondencję urzędową , jak również dokumenty i przedmioty przeznaczone wyłącznie dla celów

urzędowych.

4. Poczta konsularna nie podlega otwarciu ani zatrzymaniu . Jeżeli jednak właściwe organy Państwa

przyjmującego mają poważne podstawy, aby przypuszczać, że poczta zawiera inne przedmioty niż korespondencja, dokumenty i przedmioty określone w ust.

3 niniejszego artykułu, mogą prosić, aby poczta ta została otwarta w ich obecności przez upoważnionego

przedstawiciela Państwa wysyłającego. Jeżeli organy

Państwa wysyłającego odmówią zastosowania się do

tej prośby, poczta zostanie zwrócona do miejsca, skąd

pochodzi .

5. Kurier konsularny powinien być zaopatrzony

w urzędowy dokument stwierdzający jego status

i określający liczbę paczek stanowiących pocztę konsu -

1. Urzędnik konsularny korzysta z immunitetu od

jurysdykcji karnej, cywilnej i administracyjnej Państwa

przyjmującego. Korzysta on z nietykalności osobistej

i nie podlega zatrzymaniu, aresztowaniu ani ograniczeniu wolności osobistej w jakiejkolwiek innej formie.

2. Pracownik konsularny oraz członek personelu

karnej,

cywilnej i administracyjnej Państwa przyjmującego

w odniesieniu do czynności wykonywanych w zakresie

jego obowiązków urzędowych.

służby korzystają z immunitetu od jurysdykcji

3. Postanowień ust. 1 i 2 niniejszego artykułu nie

stosuje się do spraw cywilnych

1) wynikłych z zawarcia przez członka urzędu konsularnego umowy, w której nie występował on wyraźnie lub w sposób dorozumiany jako przedstawiciel Państwa wysyłającego;

2) wytoczonych na skutek szkody powstałej w wyniku

wypadku spowodowanego przez członka urzędu

konsularnego w Państwie przyjmującym jakimkolwiek środkiem transportu;

3) odnoszących się do spadkobrania, w którym czło­

nek urzędu konsularnego występuje jako spadkobierca, zapisobierca, wykonawca testamentu, zarządca lub kurator spadku w charakterze osoby

prywatnej;

4)

dotyczących jakiejkolwiek czynności zawodowej

lub handlowej dokonanej w Państwie przyjmują­

cym poza funkcjami urzędowymi.

4. Pracownicy konsularni i członkowie personelu

nie podlegają aresztowaniu lub pozbawieniu

wolności w jakiejkolwiek innej formie, z wyjątkiem

przypadków przedstawienia im przez organy sądowe

oskarżenia o popełnienie przestępstw zagrożonych

według ustawodawstwa Państwa przyjmującego karą

pozbawienia wolności lub w wykonaniu prawomocnego wyroku sądowego. W przypadku aresztowania lub

służby

-

zatrzymania pracownika konsularnego lub członka personelu służby, Państwo przyjmujące powinno niezwłocznie powiadomić o tym kierownika urzędu konsularnego.

5. Postanowienia ust. 1-3 niniejszego artykułu stosuje się odpowiednio do członków rodzin.

Artykuł 21

Poz. 197

Artykuł 23

Zwolnienie od świadczeń osobistych i rzeczowych

Członek urzędu konsularnego, jak również członko­

wie jego rodziny są zwolnieni w Państwie przyjmują­

cym od wszelkich świadczeń osobistych i od wszelkiej

służby publicznej jakiegokolwiek charakteru, od służby

wojskowej oraz od obowiązków wojskowych, takich

jak rekwizycje, kontrybucje i zakwaterowanie.

Zrzeczenie się przywilejów i immunitetów

1. Państwo wysyłające może zrzec się przywilejów

i immunitetów określonych w ust. 1 i 2 artykułu 20 niniejszej konwencji. To zrzeczenie się będzie zawsze wyraźne i notyfikowane Państwu przyjmującemu.

2. Wszczęcie przez członka urzędu konsularnego

przypadku, w którym mógłby korzystać z immunitetu jurysdykcyjnego, pozbawia go prawa powoływania się na immunitet w stosunku do jakiegokolwiek powództwa wzajemnego, bezpośrednio

związanego z powództwem głównym.

postępowania w

3. Zrzeczenie się immunitetu jurysdykcyjnego

w odn iesieniu do postępowania cywilnego lub administracyjnego nie jest uważane za pociągające za sobą

zrzeczenie się immunitetu od środków wykonania

orzeczenia. W stosunku do takich środków niezbędne

jest odrębne zrzeczenie się .

Obowiązek składania zeznań w charakterze świadka

1. Członek urzędu konsularnego może być wezwany do składania zeznań w charakterze świadka przed

sądami i innymi właściwymi organami Państwa przyjmującego. Jeżeli urzędnik konsularny odmawia stawienia się lub złożenia zeznań, nie można wobec niego

stosować żadnego środka przymusu ani sankcji. Pracownik konsularny i członek personelu służby nie mogą odmówić złożenia zeznań, z wyjątkiem przypadków

określonych w ust. 3 niniejszego artykułu.

Organ

Państwa

przyjmującego,

Zwolnienie od rejestracji

Członek urzędu konsularnego, a także członkowie

jego rodziny są zwolnieni od wszelkich obowiązków

przewidzianych przez ustawy i inne przepisy Państwa

przyjmującego odnośnie do rejestracji, zezwolenia na

pobyt, na zatrudnienie i innych formalności dotyczą­

cych cudzoziemców.

Artykuł 25

Zwolnienie członków urzędu konsularnego od opłat

i podatków

1. Członek urzędu konsularnego, jak również człon­

kowie jego rodziny są zwolnieni od wszelkich opłat

oraz podatków osobistych i rzeczowych - państwo­

wych, regionalnych i komunalnych, z wyjątkiem

1) podatków pośrednich tego rodzaju, które zazwyczaj

są wliczane w cenę towarów lub usług;

Artykuł 22

2.

Artykuł 24

wzywający

członka urzędu

konsularnego do złożenia zeznań, nie

powinien utrudniać wykonywania jego obowiązków

służbowych. Może odebrać takie zeznanie od członka

urzędu konsularnego w urzędzie konsularnym, rezydencji lub w jego mieszkaniu.

3. Członek urzędu konsularnego nie jest zobowiąza­

ny do składania zeznań co do spraw związanych z wykonywaniem swych obowiązków urzędowych ani do

przedkładania urzędowej korespondencji lub innych

dokumentów z archiwów konsularnych. Postanowienie to ma również zastosowanie do członków rodziny

członka urzędu konsularnego oraz do członków personelu prywatnego w odniesieniu do faktów, które są

związane z działalnością urzędu konsularnego.

2) opłat i podatków od prywatnego mienia nieruchomego położonego na terytorium Państwa przyjmującego, z zastrzeżeniem postanowień artykułu 17

niniejszej konwencji;

3) podatków od spadku i podatków od przeniesienia

prawa własności pobieranych przez Państwo przyjmujące;

4) opłat i podatków od prywatnych dochodów, łącznie

z dochodami od kapitału, mających swe źródło

w Państwie przyjmującym, oraz podatków od kapitału zainwestowanego w przedsiębiorstwach handlowych lub finansowych w Państwie przyjmują­

cym;

5) opłat rejestracyjnych, sądowych, hipotecznych

i stemplowych, z zastrzeżeniem postanowień artykułu 17 niniejszej konwencji.

2. Członek urzędu konsularnego zatrudniający osoby, których wynagrodzenia lub uposażenia nie są zwalniane od podatków od dochodów w Państwie przyjmującym, powinien wypełniać obowiązki nakładane na

pracodawców przez ustawy i inne przepisy tego Pań­

stwa w zakresie pobierania podatków od dochodów.

Artykuł 26

Zwolnienie z opłat celnych i rewizji celnej

4. Członek urzędu konsularnego nie jest zobowiąza­

ny do udzielania opinii jako rzeczoznawca prawa Pań­

stwa wysyłającego.

1. Państwo przyjmujące zgodnie z obowiązującymi

ustawami i innymi przepisami zezwala na wwóz i wy-

-

wóz, zwalnia od cła i innych związanych z tym podatków i opłat, z wyjątkiem opłat od załadunku, przewozu,

przechowywania i wyładunku lub innych usług

1) przedmioty przeznaczone do oficjalnego

urzędu konsularnego;

Poz. 197

1223 -

użytku

2) przedmioty, łącznie ze środkami transportu, przeznaczone do osobistego użytku członków urzędu

konsularnego lub członków ich rodzin, zaliczając

do nich przedmioty przeznaczone do ich urządze­

nia się.

2. Bagaż osobisty urzędnika konsularnego i człon­

ków jego rodziny jest zwolniony od przeprowadzania

kontroli celnej, jeśli nie ma poważnych powodów do

przypuszczeń, że zawiera przedmioty inne niż te, na

których wwóz zezwala się stosownie do punktu 2 ust. 1

niniejszego artykułu, albo przedmioty, których wwóz

i wywóz jest zabroniony stosownie do ustawodawstwa

lub przepisów o kwarantannie Państwa przyjmujące­

go. Takiej kontroli można dokonać wyłącznie w obecności urzędnika konsularnego lub jego pełnomocnego

przedstawiciela.

4. Państwo przyjmujące będzie wykonywało swą

jurysdykcję w stosunku do osób wyszczególnionych

w ust. 1-3 niniejszego artykułu wtaki sposób, aby niepotrzebnie nie utrudniać wykonywania funkcji przez

urząd konsularny.

Artykuł 29

Przestrzeganie ustaw i innych przepisów

Państwa przyjmującego

1. Wszystkie osoby, którym stosownie do niniejszej

konwencji przysługują przywileje i immunitety, zobowiązane są, bez uszczerbku dla tych przywilejów i immunitetów, do poszanowania ustaw i innych przepisów Państwa przyjmującego, łącznie z tymi, które regulują zasady ruchu środków transportu oraz ich ubezpieczenia .

2. Członkowie urzędu konsularnego będący obywatelami Państwa wysyłającego nie powinni prowadzić, poza wykonywaniem funkcji służbowych, jakiejkolwiek działalności handlowej lub zawodowej .

Rozdział IV

Artykuł 27

FUNKCJE KONSULARNE

Swoboda poruszania się

Artykuł 30

Z zastrzeżeniem swych ustaw i innych przeplsow

Funkcje urzędnika konsularnego

dotyczących stref, do których wstęp ze względu na bezpieczeństwo publiczne i państwa jest zabroniony lub

ograniczony, Państwo przyjmujące zapewnia wszystkim członkom urzędu konsularnego jak również człon­

kom ich rodzin swobodę poruszania się na swym terytorium. Państwo przyjmujące w żadnym przypadku nie

będzie utrudniało urzędnikowi konsularnemu wykonywania jego funkcji.

Artykuł 28

1. Urzędnik konsularny ma prawo, w granicach

konsularnego, wykonywać funkcje wymienione w niniejszym rozdziale konwencji . Urzędnik konsularny może oprócz tego wykonywać inne oficjalne

funkcje konsularne, jeśli nie są one sprzeczne z prawem Państwa przyjmującego lub którym Państwo to

nie sprzeciwia się.

okręgu

2.

Urzędnik

konsularny, po notyfikacji

Państwu

przyjmującemu, może działać jako przedstawiciel Pań­

Osoby, którym nie przysługują przywileje

i immunitety

stwa wysyłającego przy każdej organizacji międzyna­

rodowej.

1. Przywileje i immunitety przewidziane w niniejszej konwencji, z wyjątkiem postanowień ust. 3 i 4 artykułu 22, nie przysługują pracownikom konsuiarnym

oraz członkom personelu służby, jeżeli są oni obywatelami Państwa przyjmującego lub mają stałe miejsce

pobytu w tym Państwie.

3. Urzędnik konsularny może w związku z wykonywaniem swoich funkcji zwracać się na piśmie lub ustnie do właściwych organów w swoim okręgu konsularnym, a także do władz centralnych Państwa przyjmu-

2. Członkowie rodziny członka urzędu konsularnego, który jest obywatelem Państwa przyjmującego lub

ma stałe miejsce pobytu w tym Państwie, oraz człon­

kowie rodziny członka urzędu konsularnego, którzy są

obywatelami Państwa przyjmującego lub mają stałe

miejsce pobytu w tym Państwie albo wykonują w Pań­

stwie przyjmującym dz i ałalność o charakterze zarobkowym, nie korzystają, z wyjątkiem postanowień ust. 3

artykułu 22, z żadnych przywilejów i immunitetów.

opłat konsularnych zgodnie z ustawodawstwem Pań­

jącego.

4. Urzędnik konsularny ma prawo do pobierania

3. Z wyjątkiem postanowień ust. 3 artykułu 22,

przywileje i immunitety określone w niniejszej konwencji nie będą przyznawane członkom personelu prywatnego.

wysyłającego. Kwoty pobierane z tytułu tych

opłat są wolne od wszelk ich podatków i opłat Państwa

stwa

przyjmującego.

Artykuł 31

Urzędnik

konsularny ma prawo bronić interesów

Państwa wysyłającego i jego obywateli .

Artykuł 32

Do zadań urzędnika konsularnego należy popieranie rozwoju stosunków handlowych, gospodarczych,

-

1224 -

naukowych, kulturalnych między Państwem wysytają­

cym i Państwem przyjmującym oraz przyczynianie się

w inny sposób do rozwoju przyjaznych stosunków

między nimi.

Artykut 33

Funkcje w sprawach dotyczących stanu cywilnego

1. Urzędnik konsularny ma prawo

1) prowadzić rejestr obywateli Państwa wysytające­

go;

2) przyjmować zawiadomienia i dokumenty dotyczą­

ce urodzeń lub zgonów obywateli Państwa wysytającego;

3) przyjmować, zgodnie z ustawodawstwem Państwa

wysytającego, oświadczenia o wstąpieniu w zwią­

zek matżeński, pod warunkiem że obie strony posiadają obywatelstwo tego Państwa.

2. Urzędnik konsularny będzie powiadamiat wtaści­

we organy Państwa przyjmującego o dokonaniu czynności wymienionych w punktach 2 i 3 ust. 1 niniejszego artykutu, jeśli jest to wymagane przez ustawodawstwo Państwa przyjmującego.

3. Postanowienia punktów 2 i 3 ust. 1 niniejszego

artykutu nie zwalniają zainteresowanych osób od obowiązku przestrzegania formalności wymaganych przez

ustawodawstwo Państwa przyjmującego.

Artykut 34

Wydawanie paszportów i wiz

Urzędnik konsularny ma prawo

1) wydawać, wznawiać ważność i unieważniać paszporty obywateli zgodnie z z ustawodawstwem Pań­

stwa wysytającego;

2) wystawiać dokumenty uprawniające do wjazdu do

Państwa wysytającego i wprowadzać w tych dokumentach konieczne zmiany;

3) wystawiać, wznawiać i anulować wizy.

Artykut 35

Funkcje notarialne i administracyjne

Poz. 197

go, i poświadczać jednostronne oświadczenia woli, jeśli te umowy i oświadczenia nie są sprzeczne

z prawem Państwa przyjmującego; urzędnik konsularny nie może jednak sporządzać, rejestrować

i poświadczać takich umów lub oświadczeń , które

ustanawiają, przenoszą lub likwidują prawa rzeczowe do nieruchomości znajdujących się w Państwie

przyjmującym;

4) sporządzać, rejestrować i poświadczać umowy

między obywatelami Państwa wysytającego, z jednej strony, a obywatelami Państwa przyjmującego

lub obywatelami państwa trzeciego, z drugiej strony, jeżeli umowy te mają być wykonane lub mają

wywrzeć skutek prawny wytącznie w Państwie wysytającym i pod warunkiem, że nie są one sprzeczne z prawem Państwa przyjmującego;

5) legalizować dokumenty wydawane przez organy

Państwa wysytającego lub Państwa przyjmujące ­

go, a także poświadczać kopie, odpisy i wyciągi

z tych dokumentów;

6) ttumaczyć dokumenty i poświadczać zgodność ttumaczeń;

7) poświadczać podpisy obywateli Państwa wysytają­

cego;

8) przyjmować do depozytu dokumenty, pieniądze lub

wszelkie przedmioty od obywateli Państwa wysytającego bądż na ich rzecz, jeżeli nie jest to sprzeczne z ustawami i innymi przepisami Państwa przyjmującego; depozyt taki może by ć wywieziony

z Państwa przyjmując ego jedynie z zachowaniem

ustaw i innych przepisów tego Państwa;

9) wydawać dokumenty dotyczące poc hodzenia towarów.

Artykut 36

Moc prawna dokumentów sporządzanych

przez urzędnika konsularnego

Sporządzone, poświadczone lub przettumaczone

przez urzędnika konsularnego dokumenty, stosownie

do postanowień artykułu 35 niniej szej konwencji, będą

uznawane w Państwie przyjmującym jako dokumenty

wywierające taki sam skutek prawny i posiadające ta ką samą moc jak dokumenty sporządzone, poświad ­

czone lub przettumaczone przez wtaściwe organy Pań ­

stwa przyjmującego.

Urzędnik konsularny ma prawo

Artykut 37

1) przyjmować, rejestrować, sporządzać i poświad­

czać oświadczenia obywateli Państwa wysytające­

go, w tym oświadczenia w sprawach rodzinnych

oraz sprawach obywatelstwa, zgodnie z ustawodawstwem Państwa wysytającego;

2) sporządzać, rejestrować, poświadczać i przechowywać testamenty obywateli Państwa wysytającego;

3) sporządzać, rejestrować i poświadczać umowy, zawierane między obywatelami Państwa wysytające-

Uprawnienia do doręczania pism sądowych

i pozasądowych

Urzędnik konsularny jest uprawniony, na wniosek

wtaściwych organów Państwa wysytającego, do dorę­

czania pism sądowych i pozasądowych, wykonywania

rekwizycji sądowych oraz dokonywania przestuchań,

zgodnie z umowami międzynarodowymi zawartymi

przez obie Umawiające się Strony, a przy braku takich

umów - w sposób zgodny z ustawodawstwem Pań-

-

1225 -

stwa przyjmującego. Uprawnienie to może być wykonywane tylko w stosunku do obywateli Państwa wysyłającego i bez stosowania środków przymusu .

Poz. 197

wysyłającego, uprawnionego do spadku lub mającego

roszczenia do spadku w Państwie przyjmującym, jeże ­

li jest on nieobecny lub nie ustanowił swojego pełno ­

mocnika.

Artykuł 38

4. Urzędnik konsularny ma prawo domagać się

Opieka i kuratela

1. Właściwe organy Państwa przyjmującego powiadomią urzędnika konsularnego o potrzebie ustanowienia opieki lub kurateli nad niepełnoletnim lub mającym ograniczoną zdolność do czynności prawnych

obywatelem Państwa wysyłającego bądż o potrzebie

ochrony dóbr znajdujących się w Państwie przyjmują­

cym, którymi niezależnie od przyczyny obywatel Pań­

stwa wysyłającego nie jest w stanie zarządzać.

2. W porozumieniu z właściwymi organami Pań ­

stwa przyjmującego urzędnik konsularny może powiadamiać obywateli Państwa wysyłającego o sprawach

wymienionych w ust. 1 niniejszego artykułu , a zwłasz­

cza może proponować osoby, które mogłyby występo ­

wać w charakterze opiekuna lub kuratora.

Artykuł 39

Zawiadomienie

o zgonie obywatela Państwa wysyłającego

Właściwe organy Państwa przyjmującego

powia -

domią niezwłocznie urzędnika konsularnego o zgonie

obywatela Państwa wysyłającego i przekażą mu bezpłatnie odpis aktu zgonu.

Artykuł 40

Środki zabezpieczenia spadku

1. Właściwe organy Państwa przyjmującego powiadomią bezzwłocznie urząd konsularny o otwarciu

w tym Państwie spadku po obywatelu Państwa wysyłającego, jak również o otwarciu spadku, niezależnie od

obywatelstwa osoby zmarłej, jeżeli obywatel Państwa

wysyłającego powołany jest do spadku jako spadkobierca, zapisobierca lub też ma roszczenie do spadku

z innego tytułu.

2. Właściwe organy Państwa przyjmującego podejmą odpowiednie środki przewidziane w ustawach i innych przepisach tego Państwa dla zabezpieczenia

spadku oraz przekazania urzędnikowi konsularnemu

odpisu testamentu, jeżeli został on sporządzony, oraz

wszelkich posiadanych informacji dotyczących spadku, miejsca pobytu osób uprawnionych do spadku,

wartości i składników masy spadkowej, łącznie z kwo-

tami pochodzącymi z tytułu ubezpieczeń społecznych,

zarobków i polis ubezpieczeniowych. Powiadomią także o terminie rozpoczęcia postępowania spadkowego

lub stadium, w jakim ono się znajduje.

3. Urzędnik konsularnv jest uprawniony, bez potrzeby przedstawienia pełnomocnictwa, do reprezen towania bezpośrednio lub za pośrednictwem swego

przedstawiciela przed sądami i innymi właściwymi organami Państwa przyjmującego obywatela Państwa

1) zabezpieczenia spadku, nałożenia i zdjęcia piec zęci ,

podjęcia środków zabezpieczenia spadku, w tym

wyznaczenia kuratora spadku , jak również uczestnictwa w tych czynnościach;

2) sprzedaży mienia wchodzącego w skład spadku, jak

również powiadomienia o dacie ustalonej dla tej

sprzedaży, aby mógł być obecny.

5. Z chwilą zakończenia postępowania spadkowego lub innych czynności urzędowych właściwe organy

Państwa przyjmującego powiadomią o tym niezwłocz­

nie urzędnika konsularnego i po uregulowaniu dłu­

gów, opłat i podatków w ciągu trzech miesięcy przekażą mu spadek lub udziały spadkowe osób, które reprezentuje.

6. Urzędnik konsularny ma prawo otrzymania,

w celu przekazania osobie uprawnionej, udziałów

spadkowych i zapisów przypadających obywatelowi

Państwa wysyłającego, nie mającemu stałego miejsca

pobytu w Państwie przyjmującym, oraz otrzymania

kwot, które przypadają uprawnionym z tytułu odszkodowań, rent, zaległych zarobków i polis ubezpieczeniowych.

7. Przekazanie mienia i należności do Państwa wysyłającego stosownie do postanowień ust. 5 i 6 niniejsze-

go artykułu może być dokonane jedynie zgodnie z ustawami i innymi przepisami Państw a przyjmującego.

Artykuł 41

Zabezpieczenia mienia

zmarłego obywatela Państwa wysyłającego

1. W przypadku gdy obywatel Państwa wysyłaj ące ­

go nie posiadający stałego miejsca pobytu w Państwie

przyjmującym zmarł w czasie pobytu w tym Państwie,

mienie pozostałe po nim zostani e zabezpieczone przez

właściwe organy Państwa przyjmującego, a następnie

przekazane, bez specjalnego postępowania, urzędniko ­

wi konsularnemu Państwa wysytającego. Urzędnik

konsularny spłaci długi zaciągnięte przez osobę zmarłą w czasie jej przebywania w Państwie przyjmującym

do wysokości wartości przekazanego mienia.

2. Do mienia określonego w ust. 1 niniejszego artykułu stosuje się odpowiednio postanowienia artykułu

40 ust. 7 niniejszej konwen cj i.

Artykuł 42

Reprezentowanie obywateli Państwa wysyłającego

Jeżeli obywatel Państwa wysyłającego , na skutek

nieobecności lub innych ważnych przyczyn , nie może

w odpowiednim czasie bronić swych praw i interesów,

-

1226 -

urzędnik konsularny ma prawo reprezentować go

przed władzam i Państwa przyjmującego, dopóki osoba

ta nie wyznaczy swego pełnomocnika lub nie przystą­

pi osobiście do obrony swoich praw i interesów.

Artykuł 43

Porozumiewanie się

z obywatelami Państwa wysyłającego

1. Urzędnik konsularny ma prawo komunikować

się i spotykać z każdym obywatelem Państwa wysyła­

jącego,

udzielać mu porad i wszelkiej pomocy,

a w przypadkach koniecznych - podejmować kroki

w celu udzielenia mu pomocy prawnej. Państwo przyjmujące nie może w jakikolwiek sposób ograniczać kontaktu obywatela Państwa wysyłającego z urzędnikiem

konsularnym, a także ograniczać mu dostępu do urzę­

du konsularnego.

2. Właściwe organy Państwa przyjmującego powiadomią urząd konsularny bezzwłocznie, ale nie póź­

niej aniżeli w ciągu pięciu dni, o aresztowaniu, zatrzymaniu lub pozbawieniu wolności obywatela Państwa

wysyłającego w innej formie.

3. Urzędnik konsularny ma prawo bezzwłocznie, to

jest przez upływem czterech dni, odwiedzić i nawiązać

kontakt z obywatelem Państwa wysyłającego, przebywającym w areszcie, zatrzymanym, odbywającym karę

więzienia lub pozbawionym wolności w inny sposób.

Uprawnienia wymienione w niniejszym ustępie realizuje s i ę zgodnie z ustawodawstwem i innymi przepisami Państwa przyjmującego, pod warunkiem jednak, że

wspomniane ustawodawstwo i przepisy nie mogą

przeczyć tym uprawnieniom.

4. Właściwe organy Państwa przyjmującego powinny bezzwłocznie powiadomić aresztowanego, zatrzymanego lub pozbawionego wolności w inny sposób obywatela Państwa przyjmującego o jego prawach

wynikających z postanowień ustępów 1 i 3 niniejszego

artykułu.

5. Właściwe organy Państwa przyjmującego powiadomią bezzwłocznie urząd konsularny Państwa wysyłającego o nieszczęśliwych wypadkach i innych poważnych wydarzeniach losowych, których ofiarami

stali się obywatele Państwa wysyłającego.

Artykuł 44

Pomoc statkom powietrznym Państwa wysyłającego

Poz. 197

cym się w portach lotniczych Państwa przyjmującego

lub podczas lotu, a także członkom załogi, a w szczególności

1) porozumiewać się z dowódcą statku powietrznego

lub członkami załogi;

2) bez uszczerbku dla uprawnień właściwych organów Państwa przyjmującego wyjaśniać wszelkie

zdarzenia, które miały miejsce na statku powietrznym podczas lotu i w czasie postojów w porcie lotniczym, przesłuchiwać dowódcę lub członków załogi, kontrolować dokumenty statku, przyjmować

oświadczenia dowódcy dotyczące statku, trasy lotu i portu docelowego, a także udzielać pomocy

podczas lotu, lądowania lub postoju statku w porcie lotniczym;

3) bez uszczerbku dla uprawnień właściwych orga-

nów Państwa przyjmującego rozstrzygać, zgodnie

z ustawodawstwem Państwa wysyłającego, wszelkie spory między dowódcą i członkami załogi statku powietrznego;

4) podejmować stosowne kroki w sprawach leczenia

lub repatriacji dowódcy bądź członków załogi statku powietrznego;

5) przyjmować, sporządzać lub poświadczać wszelkie

dokumenty dotyczące statku powietrznego, przewidziane ustawodawstwem Państwa przyjmujące­

go.

3. Urzędnik konsularny może zwracać się o pomoc

i współpracę do właściwych organów Państwa przyjmującego we wszelkich sprawach dotyczących wykonywania funkcji przewidzianych w niniejszym artykule.

Artykuł 45

Sprawowanie jurysdykcji na pokładzie statku

powietrznego Państwa wysyłającego

1. W przypadku gdy sądy lub inne właściwe organy Państwa przyjmującego zamierzają podjąć środki

przymusu wobec statku powietrznego Państwa wysyłającego lub prowadzić śledztwo na pokładzie statku

Państwa wysyłającego, to powinny uprzednio powiadomićo tym urząd konsularny, tak by urzędnik konsularny lub jego przedstawiciel mógł być obecny w trakcie przeprowadzenia tych czynności. Jeśli uprzednie

zawiadomienie urzędu konsularnego jest niemożliwe

wobec pilności sprawy, właściwe władze Państwa

przyjmującego powiadomią urząd konsularny niezwłocznie po podjęciu wymienionych działań i na

wniosek urzędnika konsularnego przedstawią mu peł­

ną informację o tych działaniach.

1. Urzędnik konsularny ma prawo, w granicach

swego okręgu konsularnego, wykonywać przewidziane w ustawodawstwie i przepisach Państwa wysyłają­

cego prawa nadzoru i inspekcji w stosunku do statków

powietrznych Państwa wysyłającego, znajdujących się

w portach lotniczych Państwa przyjmującego lub podczas lotu, a także ma prawo wykonywać te funkcje

w stosunku do członków załogi .

2. Postanowienia ust. 1 niniejszego artykułu stosuje się także w przypadku, gdy dowódca lub członkowie

załogi statku powietrznego mają być poddani przesłu­

chaniu przez organy Państwa przyjmującego.

2. Urzędnik konsularny ma prawo, w granicach

swego okręgu konsularnego, udzielać pomocy statkom powietrznym Państwa wysyłającego, znajdują-

3. Postanowień ust. 1 i 2 niniejszego artykułu nie

stosuje się jednak w przypadku zwykłej kontroli celnej,

paszportowej, sanitarnej i dotyczącej bezpieczeństwa,

-

1227 Artykuł 48

podejmowanej przez właściwe organy Państwa przyjmującego.

4. Właściwe organy Państwa przyjmującego nie

mogą wykonywać swoich uprawnień co do zdarzeń zaistniałych na pokładzie statku powietrznego Państwa

wysyłającego, jeżeli statek powietrzny Państwa wysyłającego, członkowie jego załogi lub pasażerowie nie

naruszyli spokoju, bezpieczeństwa bądź porządku publicznego w Państwie przyjmującym. W innych przypadkach wyżej wymienione organy mogą działać jedynie na prośbę dowódcy statku powietrznego Państwa

wysyłającego bądź urzędnika konsularnego, bądź za

ich zgodą.

Artykuł 46

Pomoc w przypadku awarii statku powietrznego

Państwa wysyłającego

1. Jeżeli statek powietrzny Państwa wysyłającego

awarii na terytorium Państwa przyjmującego

lub gdy właściwe organy Państwa przyjmującego powezmą wiadomość, że na pokładzie statku powietrznego państwa trzeciego, który doznał awarii, znajdowali

się obywatele Państwa wysyłającego lub przedmioty

będące ich własnością, to właściwe organy Państwa

przyjmującego powiadomią o tym jak najszybciej

urząd konsularny. Właściwe organy Państwa przyjmującego powiadomią także urząd konsularny o środkach

podjętych dla ratowania statku powietrznego i obywateli Państwa wysyłającego oraz przedmiotów będą­

cych ich własnością.

Wykonywanie funkcji konsularnych

przez przedstawicielstwa dyplomatyczne

1. Postanowienia niniejszej konwencji stosuje się

odpowiednio w razie wykonywania funkcji konsularnych przez przedstawicielstwo dyplomatyczne.

2. Nazwiska członków przedstawicielstwa dyplomatycznego, przydzielonych do wydziału konsularnego lub w inny sposób powołanych do wykonywania

funkcji konsularnych przedstawicielstwa, są notyfikowane ministerstwu spraw zagranicznych Państwa

przyjmującego lub władzy wyznaczonej przez to ministerstwo.

3. Przy wykonywaniu funkcji konsularnych przedstawicielstwo dyplomatyczne może zwracać się do

1) władz miejscowych okręgu konsularnego;

doznał

2) władz centralnych Państwa przyjmującego, jeżeli

jest to dopuszczalne na podstawie ustaw i innych

przepisów oraz zwyczajów Państwa przyjmującego

lub odpowiednich umów międzynarodowych.

4. Przywileje i immunitety członków przedstawicielstwa dyplomatycznego, wymienionych w ustępie 2

niniejszego artykułu, podlegają nadal normom prawa

międzynarodowego dotyczącym stosunków dyplomatycznych.

Rozdział V

2. Urzędnik konsularny może udzielać wszelkiej pomocy statkowi powietrznemu Państwa wysyłającego,

który doznał awarii, i jego pasażerom i członkom zało­

gi. W tym celu może zabiegać o pomoc właściwych organów Państwa przyjmującego.

3. Jeżeli statek powietrzny Państwa wysyłającego,

który doznał awarii na terytorium Państwa przyjmujące­

go lub państwa trzeciego, bądź gdy jakiekolwiek przedmioty bądź ładunek, należące do tego statku, zostaną

znalezione na terytorium Państwa przyjmującego i ani

dowódca statku, ani właściciel, ani jego agent lub ubezpieczyciel nie są obecni lub nie mogą podjąć środków

w celu zabezpieczenia lub zarządzania takim statkiem

lub przedmiotem, to urzędnik konsularny jest upoważ­

niony w imieniu właściciela do podjęcia środków, jakie

mógłby podjąć w takich celach sam właściciel.

4. Jeżeli statek powietrzny Państwa wysyłającego,

należące do niego przedmioty lub ładunek, wspomnia-

ne w ustępie 1,2 i 3 niniejszego artykułu, nie były dostarczone do Państwa przyjmującego w celu sprzedaży

lub dzierżawy, to nie podlegają w Państwie przyjmują­

cym opłatom celnym lub innym podobnym opłatom.

Artykuł 47

POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Artykuł 49

Ratyfikacja, wejście w życie,

utrata mocy niniejszej konwencji

1. Konwencja niniejsza podlega ratyfikacji i wejdzie

w życie po upływie trzydziestu dni od dnia wymiany

dokumentów ratyfikacyjnych.

2. Niniejsza konwencja zawarta jest na czas nie

określony. Możeona ' byćwypbwiedziana w drodze no-

tyfikacji przez każdą z Wysokich Umawiających się

Stron. W takim wypadku utraci moc po upływie sześciu

miesięcy od dnia przekazania kanałami dyplomatycznymi drugiej Wysokiej Umawiającej się Stronie pisemnego wypowiedzenia.

Sporządzono w Warszawie dnia 11 stycznia 1995 r.

w dwóch egzemplarzach, każdy w językach polskim,

uzbeckim i rosyjskim, przy czym wszystkie trzy teksty

mają jednakową moc. W przypadku rozbieżności tekst

rosyjski będzie rozstrzygający.

Statek Państwa wysyłającego

Postanowienia artykułów 44-46 niniejszej konwencji stosuje się odpowiednio do statków Państwa

wysyłającego.

W imieniu

Rzeczypospolitej Polskiej

W imieniu

Republiki Uzbekistanu

I. Byczewski

A. Kamilov

-

1228 -

Poz. 197, 198 i 199

Po zaznajomieniu się z powyższą konwencją, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam, że

-

została ona uznana za słuszną zarówno w całości, jak i każde z postanowień w niej zawartych,

-

jest przyjęta, ratyfikowana i potwierdzona,

-

będzie niezmiennie zachowywana.

Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej .

Dano w Warszawie dnia 2 kwietnia 1996 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. Kwaśniewski

L.S.

Minister Spraw Zagranicznych: D. Rosati

198

OŚWIADCZENIE RZĄDOWE

z dnia 28 lutego 1997 r.

w sprawie wymiany dokumentów ratyfikacyjnych Konwencji konsularnej między Rzecząpospolitą Polską

a Republiką Uzbekistanu, sporządzonej w Warszawie dnia 11 stycznia 1995 r.

Podaje się niniejszym do wiadomości, że zgodnie

z artykułem 49 ustęp 1 Konwencji konsularnej między

Rzecząpospolitą Polską a Republiką Uzbekistanu,

sporządzonej w Warszawie dnia 11 stycznia 1995 r., nastąpiła w Taszkiencie dnia 9 grudnia 1996 r. wymiana

dokumentów ratyfikacyjnych wymienionej konwencji.

Powyższa konwencja weszła w życie dnia 9 stycznia

1997 r.

Minister Spraw Zagranicznych: D. Rosati

199

ROZPORZĄDZENIE PREZESA RADY MINISTRÓW

z dnia 3 kwietnia 1997 r.

w sprawie nadania statutu Agencji Prywatyzacji.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 8 sierpnia

1996 r. o urzędzie Ministra Skarbu Państwa (Dz. U.

Nr 106, poz. 493 i Nr 156, poz. 775) zarządza się, co na-

§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

stępuje

§ 1. Agencji Prywatyzacji nadaje się statut stanowiący załącznik do rozporządzenia.

Prezes Rady Ministrów: W Cimoszewicz