Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 25 lutego 1997 r. w sprawie przewozu przesyłek towarowych.

§ 1. 1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o prawie

przewozowym, rozumie się przez to ustawę z dnia 151istopada 1984 r. - Prawo przewozowe (Dz. U. z 1995 r.

Nr 119, poz. 575 i z 1997 r. Nr 23, poz. 117).

2. Il ekroć w rozporządzeniu jest mowa o przewoź­

niku, rozu mie się przez to przewoźnika uprawnionego

do przewozu przesyłek towarowych, a także operatora

przewoźników posługującego się podwykonawcami.

Rozdział 2

Tryb składania i przyjmowania zamówień

na przewozy przesyłek towarowych oraz wyjątki

od obowiązku składania zamówień

§ 2. 1. Zamówienie na przewóz przesyłek towarowych, zwanych dalej "przesyłkami", złożone w innej

form ie niż pisemna wymaga pisemnego potwierdzenia, z wyjątkiem przewozów objętych wcześniejszymi

umowami.

2. Jeżeli w zamówieniu, o którym mowa w ust. 1,

brak określenia środka transportowego, przewoźnik

ustala liczbę, rodzaj i wielkość środków niezbędnych

do wykonania przewozu stosownie do masy i właści­

wości przesyłki .

§ 3. W transporcie kolejowym zamówienie na przewóz przesyłki ładowanej przez nadawcę składa się tylko w trybie określonym w regulaminie przewoźnika.

§ 4. W transporcie samochodowym zamówienie na

przewóz rzeczy o masie powyżej 100 ton należy składać

na 10 dni, a w pozostałych wypadkach najpóźniej na 48

godzin przed zamierzonym nadaniem przesyłki do

przewozu.

§ 5. W żegludze śródlądowej zamówienia na przewóz należy składać najpóźniej na 72 godziny przed zamierzonym nadaniem przesyłki.

§ 6. Przy przewozie wykonywanym przez przewoź­

nika posługującego się podwykonawcami (lub operatora przewoźników) zamówienie na przewóz składa się

co najmniej na 10 dni przed zamierzonym nadaniem

przesyłki.

§ 7. Nie jest wymagane złożenie zamówienia na

przewóz, jeżeli przesyłka jest przyjmowana do przewozu w magazynie przewoźnika i ładowana przez niego

do środka transportowego.

Rozdział 3

Zasady i sposób opłacania należności przewozowych

§ 8. 1. Należności powstałe w miejscu nadania oraz

przewoźne opłaca nadawca przy nadaniu przesyłki do

przewozu, z zastrzeżeniem ust. 3 i 5.

-

1065-

2. Należności powstałe w drodze przewozu przesył­

ki i w miejscu jej przeznaczenia opłaca odbiorca przed

odbiorem przesyłki.

1) o odstąpieniu od umowy przewozu, żądając wydania mu przesyłki w miejscu nadania, przed jej wysłaniem z tego miejsca,

3. Nadawca może, za pisemną zgodą przewoźnika,

przekazać opłacenie przewoźnego na odbiorcę lub in-

2) o zmianie umowy przewozu dotyczącej miejsca

przeznaczenia lub odbiorcy przesyłki.

ną osobę·

4. Nadawca przesyłki przewożonej w komunikacji

międzynarodowej może, za zgodą przewoźnika, przekazać obowiązek opłacenia należności przewozowych

na podmiot, za którego pośrednictwem realizuje eksport lub import, albo na operatora przewoźników.

5. Nadawca przekazujący opłacenie przewoźnego

na odbiorcę lub inną osobę odpowiada wobec przewoźnika za to, że uzna on i zapłaci przekazaną należ­

ność. W wypadku odmowy zapłacenia, nadawca opła­

ca należności wraz z odsetkami.

§ 9. Strony umowy przewozu mogą zawierać umowy określające inne sposoby opłacania należności

przewozowych, w tym również na podstawie okresowo wystawianych faktur na należności obliczone za

ustalone okresy rozliczeniowe, z zastosowaniem pIanowych wpłat.

§ 10. Jeżeli należności przewozowe zostały ustalone i pobrane w wysokości niezgodnej z obowiązującą

taryfą lub umową międzynarodową, różnice podlegają

zwrotowi lub dopłacie.

2. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, składa się

na druku według wzoru ustalonego przez przewoźnika.

3. Treść oświadczenia dotyczącego zmiany umowy

przewozu osoba uprawniona wpisuje do otrzymanego

egzemplarza listu przewozowego.

4. Nadawca może złożyć oświadczenie, o którym

mowa w ust. 1 pkt 2, w miejscu nadania, a odbiorca w miejscu przeznaczenia przesyłki. Za zgodą przewoź­

nika oświadczenie dotyczące zmiany umowy przewozu

może być złożone również w punkcie odprawy właści­

wym dla siedziby nadawcy lub odbiorcy.

§ 13. 1. Jeżeli w liście przewozowym brak wskazówek dotyczących sposobu postępowania z przesyłką

na wypadek przeszkód w jej przewozie lub wydaniu

i jeżeli zajdzie potrzeba ich udzielenia, przewoźnik

zwraca się w możliwie pilnym trybie do nadawcy lub

osoby przez niego wskazanej w liście przewozowym,

a w razie zmiany umowy przewozu przez odbiorcę do odbiorcy o udzielenie tych wskazówek.

2. Osoby, o których mowa w ust. 1, udzielają przeRozdział 4

Tryb sprawdzania przesyłki

§ 11. 1. Przesyłka może być sprawdzona przez przewoźnika w każdym czasie od przyjęcia jej do przewozu,

aż do jej wydania.

2. Każdy fakt sprawdzenia przesyłki oraz jego wynik

przewoźnik odnotowuje w liście przewozowym, a jeże­

li sprawdzenie przesyłki lub jego wynik wymagają

szczegółowego udokumentowania - przewoźnik sporządza ponadto protokół co najmniej w dwóch egzemplarzach, z których jeden zostaje u przewoźnika, a drugi dołącza się do listu przewozowego.

3. Wynik sprawdzenia zawarty w liście przewozowym oraz protokół powinien być poświadczony przez

osoby uczestniczące w sprawdzeniu. Jeżeli nadawca

zgłasza sprzeciw lub odmawia podpisania protokołu,

zamieszcza się w nim zastrzeżenie lub podaje przyczynę odmowy.

4. W razie trudności w określeniu zawartości przerzeczoznawca na miejscu

lub na podstawie próbek pobranych z przesyłki.

syłki, zawartość tę określa

Rozdział 5

Warunki rozporządzania przesyłką

przez uprawnionego i postępowanie w razie

przeszkód w przewozie lub wydaniu

§ 12.1. Po zawarciu umowy przewozu nadawca lub

odbiorca może rozporządzać przesyłką, składając przewoźnikowi oświadczenie

woźnikowi wskazówek w miejscu nadania, przeznaczenia lub zatrzymania przesyłki - przed upływem 24 go-

dzin po otrzymaniu zawiadomienia o przeszkodzie.

3. W razie nieudzielenia wskazówek, przewoźnik

może przesyłkę oddać na przechowanie lub, jeżeli zachodzą okoliczności określone wart. 58 ust. 1 pkt 1, ust.

31ub 4 prawa przewozowego, może przesyłkę zlikwidować.

Rozdział 6

Szczególne zabezpieczenie roszczeń przewoźnika

oraz sposób takiego zabezpieczenia

§ 14. 1. Przewoźnik może żądać zabezpieczenia pieniężnego

lub pisemnego swoich roszczeń wynikają­

cych z umowy przewozu, gdy

może być wykonywane ze

względów społeczno-gospodarczych lub ze wzglę­

du na zasady współżycia społecznego,

1) prawo zastawu nie

2) roszczenie wynika z umowy zawartej tylko przez

oświadczenie zgodnej woli stron,

3) zaginął dokument uprawniający do rozporządzania

przesyłką,

4) zachodzi wątpliwość, czy wartość przesyłki może

zabezpieczyć roszczenie wynikające z umowy przewozu.

2. Zabezpieczenie pieniężne polega na złożeniu

przewoźnikowi kwoty równej kwocie roszczenia, a jeże-

-

li kwoty roszczenia nie można dokładn i e ustalić- kwoty określonej szacunkowo przez przewoźnika.

złożen i u

zapłacenia należności

lub pokrycia wszelkich st rat, jakie by przewoźnik poniósł, gdyby osoba odbierająca okazała się do tego nie

3. Zabezpieczenie pisemne polega na

przewoźnikowi

Poz. 142

1066 -

ubytków ustalonych w obowiązujących przepisach

lub zwyczajowo przyjętych. Utratę przesyłki lub dopuszczalny ubytek odnotowuje się w liście przewozowym.

zobowiązania

Rozdział 8

Reklamacje i wezwania do zapłaty oraz tryb

załatwiania reklamacji

uprawniona.

Rozdz i ał 7

Szczegółowy tryb i sposób ustalania stanu przesyłki

§ 18. 1. Reklamacje wnosi się w formie pisemnej.

Osoba fizyczna może wnieść reklamację ustnie do protokołu.

§ 15. 1. Jeżeli przewoźnik w czasie przewozu spostrzeże ślady naruszenia przesyłki, plomb, zamknięcia

środka transportowego lub pojemnika t ransportowego albo przypuszcza, że przesyłka doznała ubytku lub

uszkodzenia, powinien niezwłocznie przystąpić do

sprawdzenia przesyłki i ustalenia jej stanu.

2. Do załatwienia reklamacji z tytułu umowy przewozu przesyłek właściwa jest jednostka organizacyjna, na której obszarze działania przyjęto przesyłkę do

przewozu bądź wydano ją odbiorcy albo na której obszarze działania znajduje się miejsce przeznaczenia

przesyłki.

2. W razie potwierdzenia spostrzeżenia lub przypuszczenia, o którym mowa w ust. 1, przewoźnik obowiązany jest zawiadomić o podjętych czynnościach

nadawcę i wezwać go do udziału w ustalaniu stanu

przesyłki, określając termin tych ustaleń . Jeżeli odbiorca zmienił umowę przewozu lub stan przesyłki ma być

ustalony w miejscu przeznaczenia, przewoźnik zawiadamia odbiorcę.

3. Nadawca lub odbiorca mogą upoważnić do

udziału w ustaleniu stanu przesyłki inną osobę.

Oświadczenia osoby upoważnionej są wiążące dla

nadawcy lub odbio rcy.

3. Jeżeli reklamację doręczono jednostce organizacyjnej przewoźnika, niewłaściwej do jej załatwienia,

jednostka ta niezwłocznie przekazuje reklamację jednostce właściwej. Pod względem terminu wniesienia

reklamację traktuje się , jak gdyby była wniesiona do

jednostki właściwej.

§ 19. 1. Reklamacja powinna zawierać

1) imię i nazwisko (nazwę) oraz miejsce zamieszkania

(siedzibę) i adres przewoźnika,

2) imię i nazwisko (nazwę i numer identyfikacyjny

w systemie Regon) oraz m iejsce zamieszkania (siedzibę) i adres reklamującego,

4. Jeżeli nie jest możliwe zawiadomienie nadawcy

lub odbiorcy albo zawiadomiony nie zgłosi się lub odmówi zgłoszenia w oznaczonym terminie, przewoźnik

powinien ustalić stan przesyłki w obecności bezstronnych świadków.

3) tytuł reklamacji z odpowiednim uzasadnieniem,

§ 16. 1. Przewo ź nik obowiązany jest możliwie dokładnie, z zachowaniem należytej staranności, ustalić

5) określenie załączonych dąkumentów,

rodzaj i rozmiary szkody, czas i miejsce jej stwierdzenia, ustalone lub przypuszczalne przyczyny i czas powstania szkody, jak również okoliczności towarzyszące

czynnościom sprawdzenia przesyłk i.

6) nazwę banku i numer konta bankowego albo adres,

na który przewoźnik powinien przekazać kwotę

roszczenia,

4) kwotę roszczenia oddzielnie dla każdego dokumentu przewozowego i pokwitowania,

7) podpis reklamującego .

2. Podjęte i przeprowadzone czynności oraz rezultaty ustaleń powinny być szczegółowo przedstawione

w protokole sporządzonym przez przewoźnika .

3. Na jedną przesyłkę sporządza się jeden protokół,

który uzupełnia się w miarę potrzeby.

4. Jeżeli stan przesyłki ustala się po jej wydaniu,

w protokole należy również ustalić datę i godzinę zgło­

szenia żądania usta lenia tego stanu przez osobę

uprawnioną, miejsce i warunki, w jakich znajdowała

się przesyłka po odbiorze, okoliczności ujawnienia

szkody, w razie potrzeby - stan pogody w czasie wyładowania i dowozu przesyłki do odbiorcy.

§ 17. Protokołu nie sporządza się w razie utraty

przesyłki

albo ubytku nie

przewyższającego

norm

2. Do reklamacji powinny być dołączone oryginały

następujących dokumentów

1) do reklamacji z tytułu umowy przewozu przesyłek

towarowych - nadawca lub odbiorca dołącza list

przewozowy, na którego podstawie odbywał się

przewóz,

2) do reklamacji o zwrot kwot, na które przewoźnik

wydał oddzielne pokwitowanie dołącza się to

pokwitowanie,

3) do reklamacji z tytułu ubytków lub uszkodzenia przesyłki - dołącza się ponadto kopię protokołu o stanie przesyłki, jeżeli został sporządzony i wydany,

4) do reklamacji z tytułu wyrządzenia szkody - dołą­

cza się oprócz dokumentów, o których mowa w

-

1067 -

pkt 1, dokument uzasadniający wysokość roszczenia odszkodowawczego,

5) do reklamacji o zwrot kwot opłat z tytułu pozostawania wagonów w dyspozycji klienta, zajęcia torów stacyjnych oraz przechowania rzeczy w wagonie (tj. z tytułów określonych w taryfie) oprócz dokumentów, o których mowa w pkt 2 lub 3 - kopię

dokumentów dotyczących podstawienia i zabrania

wagonów z punktów ładunkowych.

3. Jeżeli zaginął list przewozowy lub inny dokument uzasadniający roszczenie, reklamujący powinien

o tym fakcie powiadomić w piśmie reklamacyjnym lub

zgłosić go ustnie do protokołu . Jednocześnie należy

dołączyć dowody stwierdzające zaginięcie dokumentu.

4. Jeżeli z reklamacją występuje inna osoba zamiast uprawnionej do reklamacji, dołącza się dokument przelewu praw albo pełnomocnictwo, w którym

określono przedmiot reklamacji. Nie dotyczy to zakła­

du ubezpieczeń występującego z roszczeniem zwrotnym .

§ 20. 1. Gdy reklamację wniosła osoba nie upraw-

niona albo reklamacja nie odpowiada warunkom określonym w § 18 i 19, przewoźnik jest obowiązany w ter-

minie 14 dni od dnia wniesienia reklamacji zażądać odpowiedniego jej poprawienia lub uzupełnienia w terminie 1 miesiąca od daty wysłania takiego żądania,

pod rygorem uznania reklamacji za nie wniesioną,

o 'czym należy uprzedzić reklamującego.

2. W razie wniesienia reklamacji do jednostki niewłaściwej do jej załatwienia, 14-dniowy termin żądania

poprawienia reklamacji liczy się od dnia otrzymania reklamacji przez jednostkę właściwą .

3. Jeżeli reklamacja zostanie poprawiona w terminie określonym w ust. 1, trzymiesięczny termin przewidziany dla załatwienia reklamacji przez przewoźnika liczy s i ę od dnia jej otrzymania przez przewoźnika.

§ 21. 1. O wyniku załatwienia reklamacji przewoź­

nik zawiadamia reklamującego, podając

1) w razie uznania roszczenia - uznaną kwotę, termin

i sposób przekazania należności ,

2) w razie całkowitego lub częściowego nieuznania

roszczenia - podstawę prawną decyzji, wraz z uzasadnieniem.

2. P rzewoźnik zwraca reklamującemu dokumenty

przewozowe, zatrzymując kopie dokumentów, na których podstawie uznał roszczenie.

Poz. 142

wych, z tym że do reklamacji dołącza się kwit bagażo­

wy lub - w razie jego braku - odpowiedni dokument

zastępczy wydany przez przewoźnika.

Rozdział 9

Przesyłki wymagające dozorowania przez klienta

w czasie przewozu koleją oraz szczególne warunki

,

takiego przewozu

§ 24.1 . Nadawca (klient) obowiązany jest zapewnić

w czasie przewozu dozór następujących przesyłek

1) żywych zwierząt ,

2) roślin,

3) rzeczy wymagających szczególnych warunków termicznych,

4) używanych przedmiotów gospodarstwa domowego,

5) taboru kolejowego toczącego się na własnych kołach,

6) wagonów z agregatem chłodniczym lub wagonów

basenów,

7) materiałów wybuchowych i przedmiotów wypeł­

nionych materiałami wybuchowymi ,

8) ciągników i samochodów, chyba że strony umowy

przewozu postanowiły inaczej.

2. W umowie przewozu nadawca może wyznaczyć

dozorcę innych przesyłek niż określone w ust. 1.

3. Do dozorowania przesyłki wyznacza się nie wię­

cej niż jednego dozorcę na jeden wagon i nie mn iej niż

jednego dozorcę na trzy wagony. Dla przesyłki wymagającej określonych warunków termicznych nadawca

może w uzgodnieniu z koleją wyznaczyć dwóch dozorców na jeden wagon.

§ 25. 1. O wyznaczeniu dozorcy nadawca zamieszcza w liście przewozowym odpowiednie oświadczenie ,

w którym określa w szczególności nazwisko i imię dozorcy oraz numer i serię jego dowodu osobistego.

2. Dozorca w czasie wykonywania dozoru

może

przebywać w wagonie wraz z przesyłką bądź w oddziel-

nym wagonie towarowym lub osobowym przydzielonym przez kolej, stosownie do żądan i a nadawcy.

§ 26. 1. Kolej wydaje dozorcy poświadczenie

uprawniające do wstępu na teren kolejowy oraz do do-

występuje do zobowiązanego, sporządza się na piśmie.

zorowanego wagonu. Wykaz stałych i ruchomych

urządzeń wagonowych, poświadczony przez dozorcę,

dołącza się do listu przewozowego.

2. W wezwaniu do zapłaty przewoźnik podaje kwotę i tytuł roszczenia, wraz z uzasadnieniem, terminem

2. Dozorca przesyłki jest obow i ązany stosować się

do szczególnych wskazówek kolei.

§ 22 . 1. Wezwanie do zapłaty, z jakim przewoźnik

i sposobem

menty.

zapłaty, dołączając

odpowiednie doku-

§ 23. Przepisy rozdziału 8 stosuje się odpowiednio

do reklamacji z tytułu przewozu przesyłek bagażo-

§ 27. Kolej przejmuje dozór nad przesyłką, jeżeli

z grupy wagonów dozorowanych przez jednego dozorcę wyłączono wagon lub jeżeli dozorca z innych przyczyn nie może sprawować dozoru. Przed przejęciem

-

1068 -

Poz. 142

dozoru przez kolej ustala się protokolarnie stan przesyłki lub jej części i wagonu, do którego jest załadowa­

na.

2. Kolej może uzależnić przyjęcie do przewozu przesyłki nadzwyczajnej od opłacenia przewoźnego przez

nadawcę przy nadaniu przesyłki.

Rozdział 10

§ 30. 1. Nadawca zawiadamia kolej o zamiarze przewozu przesyłki nadzwyczajnej co najmniej na 30 dni,

a w komunikacji międzynarodowej - co najmniej na

60 dni przed zamierzonym terminem nadania.

Warunki przewozu koleją rzeczy,

które ze względu na kształt, rozmiary lub masę

mogą powodować trudności transportowe

§ 28. 1. Rzeczy, które ze względu na kształt, rozmia-

ry lub masę mogą powodować trudności w przewozie

przewozi się na warunkach określonych w niniejszym rozdziale jako przesyłki nadzwyczajne.

koleją,

2. Przesyłkę nadzwyczajną stanowią w szczególności

1) rzeczy

a)

przekraczające określoną skrajnię ładunkową

lub załadowane z przekroczeniem tej skrajni,

b) wymagające specjalistycznego taboru, urządzeń

zabezpieczenia bądź organizacji przewozu ze

względu na położenie środka ciężkości lub inne

przyczyny związane z bezpieczeństwem przewozu,

2. W zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1,

nadawca określa dane niezbędne do zorganizowania

przewozu przesyłki nadzwyczajnej. Na żądanie kolei

nadawca dostarcza odpowiednią dokumentację techniczną.

3. Kolej, wyrażając zgodę na przewóz przesyłki nadzwyczajnej, określa możliwości i warunki przewozu.

Zgoda na przewóz przesyłki nadzwyczajnej ważna jest

w okresie trzech miesięcy.

4. Termin ważności decyzji o wyrażeniu zgody,

o której mowa w ust. 3, biegnie

1) w komunikacji krajowej -

2) w komunikacji międzynarodowej żenia

zgody przez zarząd kolei

w przewozie jako pierwszy.

c) wymagające przewozu w wagonach z zagłębio­

ną podłogą,

d) o masie jednej sztuki ponad 60 ton,

e) powodujące obciążenie na oś wagonu lub metr

bieżący toru większe od dopuszczalnego choćby

w części drogi przewozu,

f) wymagające załadowania co najmniej na dwa

wagony z ławami pokrętnymi, nie połączone ze

sobą sprzęgami wagonowymi lub wagonem pośrednim,

2) szyny, pręty stalowe do zbrojenia betonu oraz żela­

zo giętkie o długości ponad 36 m, ładowane co najmniej na dwa wagony bez ław pokrętnych,

5) wagony z kołami o średnicy mniejszej niż 840 mm,

w tym również oznaczone znakami RIV, Rle, Me,

6) tabor kolei o prześwicie toru 1524 mm o skrajni

O-WM i 1-WM.

uczestniczący

2. Nadawca ładuje przesyłkę zgodnie z warunkami

ustalonymi przez kolej.

§ 32. 1. Przed przyjęciem do przewozu przesyłki

nadzwyczajnej kolej sprawdza w obecności nadawcy

spełnienie przez niego warunków określonych w zgodzie na przewóz, a w szczególności

1) prawidłowość załadowania, umocowania i zabez-

pieczenia przesyłki i jej części ruchomych

zmianą położenia w czasie przewozu,

przed

2) wysokość przesyłki mierzoną od główki szyny i szerokość przesyłki mierzoną od osi toru,

4) specjalistyczny tabor kolejowy toczący się na wła­

snych kołach, np. dźwigi, maszyny torowe i drogowe,

od dnia wyra-

§ 31. 1. Nadawca składa zamówienie na wagony do

przewozu przesyłki nadzwyczajnej na stacji nadania

w ogólnie obowiązujących terminach.

3) tabor kolejowy toczący się na własnych kołach, nie

oznaczony znakami RIV, Rle lub Me,

od dnia przekazania de-

cyzji nadawcy,

3) zgodność przesyłki z dostarczoną dokumentacją

techniczną ·

2. Ze sprawdzenia przesyłki, o którym mowa w

ust. 1, sporządza się protokół. W razie stwierdzenia nieprawidłowości, kolej wyznacza termin usunięcia ich

przez nadawcę.

3. Przewóz przesyłek nadzwyczajnych jest realizowany z uwzględnieniem wymagań bezpieczeństwa ruchu, właściwości rzeczy i możliwości eksploatacyjnych.

3. W terminie, o którym mowa w ust. 2, kolej

w obecności nadawcy sprawdza, czy nieprawidłowości

zostały usunięte. Z czynności tych sporządza się proto-

§ 29. 1. Kolej przyjmuje do przewozu przesyłki nadzwyczajne w miarę możliwości technicznych i eksploatacyjnych .

4. Kolej może odmówić przyjęcia do przewozu przesyłki nadzwyczajnej w razie stwierdzenia, że nie usunięto nieprawidłowości, o których mowa w ust. 2.

kół .

-

1069 -

§ 33. Przeładowanie i poprawienie załadowania albo umocnienie przesyłki nadzwyczajnej należy do

nadawcy.

Rozdział 11

Przepisy końcowe

§ 34. Tracą moc

1) rozporządzenie Ministra Komunikacji z dnia 21

czerwca 1985 r. w sprawie wykonania przepisów

ustawy - Prawo przewozowe (Dz. U. Nr 29,

poz. 128, z 1988 r. Nr 9, poz. 72, z 1989 r. Nr 59,

poz. 352, z 1990 r. Nr 12, poz. 81, Nr 62, poz. 365,

Poz. 142 i 143

z 1991 r. Nr 81, poz. 362, z 1992 r. Nr 6,

poz. 25, z 1995 r. Nr 5, poz. 28 i z 1996 r. Nr 64,

poz. 312),

2) rozporządzenie Ministra Komunikacji z dnia 13 listopada 1985 r. w sprawie warunków przewozu

przesyłek towarowych koleją (Dz. U. Nr 56,

poz. 292).

§ 35. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Transportu i Gospodarki Morskiej

B. Liberadzki

143

OBWIESZCZENIE MINISTRA SKARBU PAŃSTWA

z dnia 16 grudnia 1996 r.

w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o spółkach z udziałem zagranicznym.

1. Na podstawie art. 9 ustawy z dnia 29 marca

1996 r. o zmianie ustawy o spółkach z udziałem zagranicznym oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 45,

poz. 199) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 14 czerwca

1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz. U.

Nr 60, poz. 253), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych

1) ustawą z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 80, poz. 350),

2) ustawą z dnia 19 października 1991 r. o badaniu

i ogłaszaniu sprawozdań finansowych oraz biegłych rewidentach i ich samorządzie (Dz. U. Nr 111,

poz. 480),

3) ustawą z dnia 16 grudnia 1993 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania

i niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 134, poz. 646),

4) ustawą z dnia 29 marca 1996 r. o zmianie ustawy

o spółkach z udziałem zagranicznym oraz o

zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 45, poz. 199)

oraz zm ian wynikających z przepisów ogłoszonych

przed dniem wydania jednolitego tekstu.

2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy nie obejmuje przepisów

1) art. 29-33 oraz art. 37 ust. 4 i 5, art. 38-42 ust. 1,

art. 43 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r.

o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz. U. Nr 60,

poz. 253), które stanowią

"Art. 29. W ustawie z dnia 16 grudnia 1972 r. o podatku dochodowym (Dz. U. z 1989 r. Nr 27,

poz. 147 i Nr 74, poz. 443 oraz z 1991 r.

Nr 9, poz. 30 i Nr 35, poz. 155) wart. 9

w ust. 1 pkt 21 otrzymuje brzmienie

«21) część dochodów z tytułu udziału

w spółce będącej osobą prawną, ma-

jącej siedzibę na terytorium Rzeczy-

pospolitej Polskiej, wydatkowana na

nabycie udziałów lub akcji od Skarbu

Państwa albo zakup obligacji emitowanych przez uprawnione polskie

podmioty.»

Art. 30. W ustawie z dnia 6 lipca 1982 r. o zasadach prowadze"ia na terytorium Polskiej

Rzeczypospolitej Ludowej działalności

gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości przez zagraniczne osoby prawne

i fizyczne (Dz. U. z 1989 r. Nr 27, poz. 148

i Nr 74, poz. 442) wprowadza się następu­

jące zmiany

1) wart. 26a skreśla się ust. 2 i 3,

2) wart. 27 w ust. 1 w pkt 2 wyrazy «przez

organ lub podmiot dokonujący weryfikacji» zastępuje się wyrazami «podmiot

uprawniony przez Ministra Finansów

do badania».

Art. 31. W ustawie z dnia 15 lutego 1989 r. - Prawo dewizowe (Dz. U. Nr 6, poz. 33 i Nr 74,

poz. 441 oraz z 1991 r. Nr 35, poz. 155)

art. 13 otrzymuje brzmienie

«Art. 13. 1. W obrocie dewizowym, rozliczeniach i rozrachunkach mię­

dzy Narodowym Bankiem Polskim i bankami stosuje się

ustalone w złotych kursy walut obcych, wartości dewizowych wyrażanych w walutach

obcych oraz jednostek rozrachunkowych ogłaszane przez

Narodowy Bank Polski.

2. Prezes Narodowego Banku

Polskiego może ustalić maksymalne granice odchyleń od

kursu średniego ogłoszonego

-

1064-

1

Poz. 141 i 142

2

do 1 kwietnia 1997 r.

-

zgłaszanie kandydatów na członków walnego zgromadzenia do komisji

okręgowych w celu zarejestrowania

do 7 kwietnia 1997 r.

-

wyłożenie spisu osób uprawnionych

do 11 kwietnia 1997 r.

-

podanie do wiadomości osób uprawnionych listy kandydatów w poszczególnych okręgach wyborczych

do godz. 2400

19 kwietnia 1997 r.

-

dostarczenie spisu osób uprawnionych do głosowania komisji okręgowej lub komisji obwodowej

do godz. 2400

19 kwietnia 1997 r.

-

przekazanie kart do głosowania komisjom obwodowym

godz. 8 00_20 00

20 kwietnia 1997 r.

-

głosowanie

142

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA TRANSPORTU I GOSPODARKI MORSKIEJ

z dnia 25 lutego 1997 r.

w sprawie przewozu przesyłek towarowych.

Na podstawie art. 56 ust. 1 i 2, art. 57 ust. 3 i art. 79

ustawy z dni a 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe (Dz. U. z 1995 r. Nr 119, poz. 575 i z 1997 r. Nr 23,

poz. 117) za rządza się, co następuje

Rozdział 1

Przepisy ogólne