Ustawa z dnia 11 grudnia 1997 r. o ochronie przed nadmiernym przywozem towarów na polski obszar celny.

1.

Ustawa określa środki ochronne przed nadmiernym przywozem towarów na polski obszar

celny, zwane dalej „środkami ochronnymi”, oraz zasady i tryb postępowania w sprawie

stosowania tych środków, zwany dalej „postępowaniem ochronnym”.

2.

Przepisów ustawy nie stosuje się

1)

do towaru, którego nadmierny przywóz podlega ograniczeniom w zakresie uregulowanym

odrębnymi przepisami prawa lub umowami międzynarodowymi,

2)

wobec przywozu na polski obszar celny towaru, na który w tym samym czasie została

nałożona, na podstawie odrębnych przepisów, opłata celna dodatkowa lub opłata wyrównawcza.

3.

Środki ochronne i postępowania ochronne, określone w niniejszej ustawie, będą stosowane

z zachowaniem wymogów określonych w Porozumieniu w sprawach środków ochronnych

(Dz. U. z 1996 r. Nr 9, poz. 54), stanowiącym załącznik do Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu (WTO), sporządzonego w Marakeszu

dnia 15 kwietnia 1994 r.

(Dz. U. z 1995 r. Nr 98, poz. 483).

4.

Do postępowania ochronnego stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej.

1.

Postanowienia i decyzje, o których mowa w niniejszej ustawie, przed ich podjęciem,

konsultowane są z Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

2.

Postanowienia i decyzje, o których mowa w niniejszej ustawie, obowiązują od dnia ogłoszenia.

3.

Postanowienia i decyzje wraz z uzasadnieniem ogłasza się w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”.

4.

Niezależnie od ogłoszenia, o którym mowa w ust. 3, Minister Gospodarki przekazuje

wydane postanowienia i decyzje wnioskodawcy i władzom kraju eksportu.

Przywóz towaru na polski obszar celny uważa się za nadmierny, jeżeli towar jest przywożony

1)

w tak zwiększonych ilościach bezwzględnych lub w stosunku do wielkości krajowej produkcji

towaru podobnego albo towaru bezpośrednio konkurencyjnego,

2)

na takich warunkach,

że wyrządza poważną szkodę lub zagraża wyrządzeniem takiej szkody przemysłowi krajowemu

wytwarzającemu towar podobny lub towar bezpośrednio konkurencyjny.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

towar podobny - towar, który jest jednakowy pod każdym względem w stosunku do towaru

objętego postępowaniem ochronnym lub w razie braku takiego towaru inny towar, który

pomimo że nie jest jednakowy pod każdym względem, ma cechy ściśle odpowiadające cechom

towaru objętego tym postępowaniem,

2)

towar bezpośrednio konkurencyjny - towar, który chociaż nie spełnia wymogów określonych

w pkt 1, ze względu na możliwość użycia go do tych samych celów i spełniania przez

niego tych samych funkcji oraz ze względu na jego cenę może być uznany za substytutywny

w odniesieniu do towaru objętego postępowaniem ochronnym,

3)

poważna szkoda - znaczące i ogólne pogorszenie sytuacji przemysłu krajowego,

4)

zagrożenie poważną szkodą - groźbę powstania nieuniknionej szkody w rozumieniu pkt

3,

5)

przemysł krajowy - ogół producentów wytwarzających towar podobny bądź bezpośrednio

konkurencyjny na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub tych spośród nich, których

łączna produkcja towaru podobnego bądź bezpośrednio konkurencyjnego stanowi co najmniej

50% całkowitej produkcji krajowej tego towaru,

6)

kraj eksportu - kraj pochodzenia towaru, a w wypadku gdy towar nie jest przywożony

na polski obszar celny bezpośrednio z kraju pochodzenia towaru, kraj wysyłki towaru,

7)

strony zainteresowane - władze kraju eksportu, krajowych producentów danego towaru

lub towaru bezpośrednio konkurencyjnego, lub inne krajowe i zagraniczne osoby fizyczne

i prawne, które w czasie postępowania wykażą swój bezpośredni interes prawny i materialny

w badanej sprawie.

1.

Jeżeli w wyniku postępowania ochronnego stwierdzone zostanie, że przywóz towaru na

polski obszar celny jest nadmierny, to wobec przywozu takiego towaru może zostać zastosowany

środek ochronny, z zastrzeżeniem ust. 2-3.

2.

Środek ochronny może zostać zastosowany wobec przywozu na polski obszar celny towaru

pochodzącego z krajów członkowskich WTO pod warunkiem, że w wyniku postępowania ochronnego

stwierdzone zostanie, iż obie przesłanki, o których mowa w art. 3 pkt 1 i 2, zostały

spełnione łącznie i występuje związek przyczynowy między nimi a poważną szkodą lub

groźbą wyrządzenia takiej szkody.

3.

Środki ochronne nie będą stosowane wobec towaru pochodzącego z kraju rozwijającego

się lub najmniej rozwiniętego będącego jednocześnie członkiem WTO, którego indywidualny

udział w przywozie na polski obszar celny nie przekracza 3%, pod warunkiem że łączny

przywóz z tych krajów nie jest większy niż 9% całego przywozu na polski obszar celny

towaru objętego postępowaniem ochronnym.

1.

Środek ochronny stosuje się wobec towaru dopuszczonego do obrotu na polskim obszarze

celnym, bez względu na kraj pochodzenia tego towaru, o ile umowy zawarte przez Rzeczpospolitą

Polską nie stanowią inaczej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 5 ust. 3.

2.

W wypadku gdy poważna szkoda lub zagrożenie poważną szkodą spowodowane zostało wyłącznie

nadmiernym przywozem towaru pochodzącego z krajów, z którymi Rzeczpospolita Polska

zawarła umowy o strefie wolnego handlu, środki ochronne zastosowane będą wyłącznie

wobec przywozu towaru pochodzącego z tych krajów, zgodnie z postanowieniami umów o

strefie wolnego handlu.

3.

W wypadku gdy poważna szkoda lub zagrożenie poważną szkodą spowodowane zostało wyłącznie

nadmiernym przywozem towaru pochodzącego z krajów nie będących członkami WTO, środki

ochronne mogą być stosowane wyłącznie wobec towaru pochodzącego z tych krajów, o ile

umowy zawarte przez Rzeczpospolitą Polską z tymi krajami nie stanowią inaczej.

Środek ochronny ustanawia się na czas określony w wysokości oraz formie niezbędnej

dla naprawienia szkody wyrządzonej przemysłowi krajowemu lub zapobieżenia powstaniu

szkody, z zastrzeżeniem art. 20 ust. 2 i art. 26.

Tymczasowy środek ochronny może polegać na ustanowieniu tymczasowej dodatkowej opłaty

celnej.

1.

Ostateczny środek ochronny polega w szczególności na ustanowieniu

1)

opłaty celnej dodatkowej,

2)

kontyngentu.

2.

W odniesieniu do towaru przywożonego z krajów nie będących członkami WTO, jeżeli umowy

zawarte przez Rzeczpospolitą Polską z tymi krajami nie stanowią inaczej, może być

zastosowany środek ochronny także w formie nieautomatycznej rejestracji przywozu,

w rozumieniu ustawy z dnia 11 grudnia 1997 r. o administrowaniu obrotem z zagranicą towarami i

usługami oraz o obrocie specjalnym

(Dz. U. Nr 157, poz. 1026).

3.

W wypadku ustanowienia ostatecznego środka ochronnego w formie, o której mowa w ust.

1 pkt 2 i ust. 2, do wydawania pozwoleń na przywóz stosuje się przepisy ustawy o administrowaniu

obrotem z zagranicą towarami i usługami oraz o obrocie specjalnym.

Dodatkowa opłata celna, o której mowa w art. 8 i art. 9 ust. 1 pkt 1, stanowi należność

celną przywozową w rozumieniu przepisów Kodeksu celnego.

1.

Minister Gospodarki wszczyna postępowanie ochronne

1)

na pisemny wniosek osoby fizycznej lub prawnej albo jednostki organizacyjnej nie posiadającej

osobowości prawnej występującej na rzecz przemysłu krajowego; wniosek uważa się za

złożony na rzecz przemysłu krajowego, jeżeli popierają go producenci krajowi, których

łączna produkcja stanowi co najmniej 25% produkcji krajowej towaru podobnego lub bezpośrednio

konkurencyjnego,

2)

z urzędu, jeżeli dysponuje dowodami uzasadniającymi wszczęcie postępowania ochronnego.

2.

Minister Gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wymogi, jakie powinien spełniać

wniosek o wszczęcie postępowania ochronnego.

3.

W wypadku gdy wniosek nie spełnia wymogów określonych zgodnie z ust. 2 lub materiał

dowodowy okaże się niewystarczający, Minister Gospodarki, nie później niż w terminie

15 dni od daty wpłynięcia wniosku, zawiadomi o tym wnioskodawcę i wezwie go do usunięcia

braków w terminie nie krótszym niż 30 dni od daty wezwania. Jeżeli braki nie zostaną

usunięte w wyznaczonym terminie, Minister Gospodarki pozostawia wniosek bez rozpoznania.

4.

W wypadku wycofania wniosku przez wnioskodawcę przed wydaniem postanowienia o wszczęciu

postępowania ochronnego, postępowania nie wszczyna się.

5.

Jeżeli wnioskodawca wycofa wniosek po wszczęciu postępowania ochronnego, Minister

Gospodarki w drodze decyzji umorzy postępowanie, chyba że naruszałoby to interes publiczny.

Minister Gospodarki wydaje decyzję o odmowie wszczęcia postępowania ochronnego, jeżeli

wymaga tego interes publiczny.

1.

Przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w art. 14, żadne informacje w sprawie

nie będą podane do wiadomości publicznej.

2.

Jeżeli z umów międzynarodowych wynika obowiązek zawiadamiania władz kraju eksportu

o zamiarze wszczęcia postępowania ochronnego, Minister Gospodarki powiadomi o tym

właściwe władze.

1.

Minister Gospodarki wszczyna postępowanie ochronne w drodze postanowienia.

2.

W wypadku postępowania wszczynanego na wniosek, o którym mowa w art. 11 ust. 1 pkt

1, Minister Gospodarki wydaje postanowienie o wszczęciu postępowania ochronnego nie

później niż w terminie 30 dni od daty wpłynięcia kompletnego wniosku.

3.

Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać streszczenie zgromadzonych

informacji oraz określać

1)

datę wszczęcia postępowania ochronnego,

2)

kod taryfy celnej i nazwę towaru objętego postępowaniem ochronnym,

3)

termin, w którym strony zainteresowane powinny zgłosić swój udział w postępowaniu

ochronnym,

4)

kraje eksportu towaru objętego postępowaniem ochronnym,

5)

termin dostarczenia informacji i wyrażenia opinii przez strony zainteresowane.

1.

Minister Gospodarki może wezwać strony zainteresowane do dostarczenia informacji lub

do złożenia wyjaśnień, jeżeli jest to niezbędne dla prowadzonego postępowania ochronnego.

2.

Jeżeli strona zainteresowana odmówi udzielenia w wyznaczonym terminie informacji,

o których mowa w ust. 1, lub w inny sposób będzie utrudniać postępowanie ochronne,

ustalenia mogą być dokonane na podstawie dostępnych informacji.

3.

Jeżeli strona zainteresowana przedstawi nieprawdziwe lub mylące informacje, to takie

informacje pomija się, zaś w postępowaniu ochronnym wykorzystuje się inne dostępne

dane.

1.

Strony zainteresowane mogą w toku postępowania ochronnego składać wyjaśnienia, zgłaszać

wnioski oraz dostarczać dowody na ich poparcie.

2.

Informacje, o których mowa w ust. 1, przekazywane w formie ustnej, mogą zostać uwzględnione

w postępowaniu ochronnym pod warunkiem, że zostaną utrwalone w formie pisemnej.

3.

Strona zainteresowana przekazująca informacje mające istotne znaczenie dla jej pozycji

konkurencyjnej na rynku może żądać, by informacjom tym nadana była klauzula poufności.

4.

Informacjom zostanie nadana klauzula poufności pod warunkiem, że

1)

strona zainteresowana przekazująca informacje uzasadni swe żądanie oraz

2)

z przekazanych informacji sporządzi streszczenie, które może zostać udostępnione innym

uczestnikom postępowania.

5.

W wypadku gdy żądanie strony zainteresowanej dotyczące nadania informacji klauzuli

poufności jest nieuzasadnione, a strona ta sprzeciwia się udostępnieniu informacji

innym uczestnikom postępowania oraz nie dostarczyła streszczenia, o którym mowa w

ust. 4 pkt 2, Minister Gospodarki może rozstrzygnąć sprawę bez uwzględnienia tej informacji,

chyba że prawdziwość informacji można potwierdzić na podstawie innych źródeł.

6.

Informacja, której nadano klauzulę poufności, nie może być udostępniana innym uczestnikom

postępowania ochronnego bez zgody strony zainteresowanej przekazującej te informacje.

1.

Minister Gospodarki, w toku postępowania ochronnego zbada w szczególności

1)

wielkość przywozu w celu stwierdzenia, czy przywóz wzrósł w ilościach bezwzględnych

lub w stosunku do wielkości krajowej produkcji lub konsumpcji,

2)

ceny towaru objętego postępowaniem ochronnym, w tym ich relację do cen krajowych towaru

podobnego lub bezpośrednio konkurencyjnego,

3)

wpływ przywozu na sytuację producentów krajowych towaru podobnego lub bezpośrednio

konkurencyjnego, wyrażający się w zmianach

a)

wielkości produkcji,

b)

stopnia wykorzystania zdolności produkcyjnych,

c)

stanu zapasów,

d)

wielkości lub wartości sprzedaży,

e)

udziału w rynku,

f)

cen krajowego towaru podobnego lub bezpośrednio konkurującego (obniżenia cen lub zapobieżenie

wzrostowi cen, który nastąpiłby w normalnych okolicznościach),

g)

zysku lub straty,

h)

stopy zwrotu z zaangażowanego kapitału,

i)

przepływów pieniężnych,

j)

stanu zatrudnienia,

k)

wydajności pracy,

4)

istnienie związku przyczynowego pomiędzy przywozem towaru na polski obszar celny a

sytuacją krajowych producentów, o której mowa w pkt 3.

2.

W toku postępowania ochronnego Minister Gospodarki zbada także czynniki inne niż przywóz,

które wyrządziły lub mogły wyrządzić poważną szkodę przemysłowi krajowemu lub przyczyniły

się do powstania takiej szkody. Szkoda wyrządzona przez te czynniki nie będzie przypisywana

przywozowi.

3.

W celu stwierdzenia, czy przywóz towaru objętego postępowaniem ochronnym zagraża wyrządzeniem

poważnej szkody przemysłowi krajowemu, Minister Gospodarki zbada, czy istniejąca sytuacja

przekształci się w poważną szkodę, biorąc pod uwagę

1)

wielkość i tempo wzrostu przywozu na polski obszar celny towaru objętego postępowaniem

ochronnym,

2)

możliwości eksportowe kraju eksportu towaru objętego postępowaniem ochronnym i prawdopodobieństwo

wykorzystania tych możliwości dla zwiększenia przywozu na polski obszar celny.

Minister Gospodarki zakończy, w drodze decyzji, postępowanie ochronne nie później

niż w terminie 12 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.

Minister Gospodarki wyda decyzję o zakończeniu postępowania ochronnego bez zastosowania

środka ochronnego, jeżeli w toku postępowania ochronnego stwierdzone zostanie, że

przywóz na polski obszar celny towaru objętego postępowaniem ochronnym nie wyrządził

poważnej szkody przemysłowi krajowemu ani nie zagraża powstaniem takiej szkody.

1.

Jeżeli w czasie trwania postępowania ochronnego, nie wcześniej jednak niż po upływie

2 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania ochronnego i nie później niż po upływie

6 miesięcy od tej daty, Minister Gospodarki stwierdzi, że wprowadzenie środków ochronnych

dopiero po zakończeniu postępowania ochronnego spowodowałoby powstanie szkody trudnej

do naprawienia, może ustanowić, w drodze decyzji, tymczasowy środek ochronny.

2.

Tymczasowy środek ochronny ustanawia się na okres nie przekraczający 6 miesięcy.

3.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, powinna w szczególności określać

1)

kod taryfy celnej i nazwę towaru podlegającego tymczasowemu środkowi ochronnemu,

2)

okres stosowania środka ochronnego,

3)

sposób, warunki i zakres stosowania tymczasowego środka ochronnego.

Tymczasowego środka ochronnego nie stosuje się do dostaw towaru objętego kontraktami

zawartymi przed dniem wejścia w życie decyzji, o której mowa w art. 20 ust. 1, pod

warunkiem że dokumenty przewozowe zostały wystawione przed dniem wejścia w życie decyzji,

a towar został przywieziony na polski obszar celny nie później niż 3 miesiące od dnia

wejścia w życie tej decyzji.

1.

Jeżeli w wyniku postępowania ochronnego zastosowany został tymczasowy środek ochronny,

Minister Gospodarki w decyzji o zakończeniu postępowania ochronnego bez zastosowania

środka ochronnego uchyli decyzję o zastosowaniu tymczasowego środka ochronnego.

2.

W wypadku uchylenia decyzji o zastosowaniu tymczasowego środka ochronnego ustanowionego

w formie tymczasowej dodatkowej opłaty celnej, organ celny, który pobrał tę opłatę,

dokona zwrotu kwoty opłaty na pisemny wniosek strony zainteresowanej, złożony wraz

z oryginałem dowodu uiszczenia opłaty i dokumentami, których przedstawienie było niezbędne

do nadania towarowi przeznaczenia celnego.

3.

Kwota podlegająca zwrotowi zaliczana jest z urzędu na zaległe lub bieżące zadłużenie

z tytułu należności celnych.

4.

W razie braku zadłużenia, o którym mowa w ust. 3, tymczasowa dodatkowa opłata celna

podlega zwrotowi w terminie 30 dni, licząc od dnia wydania decyzji orzekającej jej

zwrot.

5.

Od zwracanej tymczasowej dodatkowej opłaty celnej nie płaci się odsetek.

1.

Jeżeli w toku postępowania ochronnego Minister Gospodarki stwierdzi, że przywóz towaru

na polski obszar celny jest nadmierny, to wobec przywozu takiego towaru, w drodze

decyzji, ustanowi ostateczny środek ochronny.

2.

Ostateczny środek ochronny stosuje się do towaru dopuszczonego do obrotu na polskim

obszarze celnym od dnia wejścia w życie decyzji o ustanowieniu ostatecznego środka

ochronnego, z zastrzeżeniem art. 24.

3.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, powinna w szczególności określać

1)

kod taryfy celnej i nazwę towaru podlegającego ostatecznemu środkowi ochronnemu,

2)

rodzaj ustanowionego środka ochronnego,

3)

okres stosowania środka ochronnego,

4)

sposób, warunki i zakres stosowania ustanowionego środka ochronnego.

4.

Jeżeli ostateczny środek ochronny został ustanowiony na okres dłuższy niż jeden rok,

decyzja o ustanowieniu ostatecznego środka ochronnego powinna określać również harmonogram

stopniowej liberalizacji zastosowanego środka.

5.

W wypadku ustanowienia ostatecznego środka ochronnego w formie kontyngentu, decyzja

o ustanowieniu ostatecznego środka ochronnego powinna określać również sposób rozdysponowania

kontyngentu.

6.

W wypadku ustanowienia ostatecznego środka ochronnego w formie nieautomatycznej rejestracji

przywozu, decyzja o ustanowieniu ostatecznego środka ochronnego powinna określać również

warunki wydania i wykorzystania pozwoleń na przywóz towaru objętego tą rejestracją.

W szczególności warunkiem wykorzystania pozwolenia na przywóz towaru może być zachowanie

określonej ceny jednostkowej przywożonego towaru.

Ostatecznego środka ochronnego nie stosuje się w odniesieniu do towaru objętego kontraktami

zawartymi przed dniem wejścia w życie decyzji, o której mowa w art. 23 ust. 1, pod

warunkiem że dokumenty przewozowe zostały wystawione przed dniem wejścia w życie decyzji,

a towar został przywieziony na polski obszar celny nie później niż 3 miesiące od dnia

wejścia w życie tej decyzji.

1.

W wypadku zastosowania ostatecznego środka ochronnego w formie kontyngentu jego wysokość

zostanie ustalona na poziomie nie niższym od średniej wielkości lub wartości przywozu

towaru objętego środkami ochronnymi w okresie ostatnich trzech reprezentatywnych lat,

dla których dostępne są dane statystyczne, chyba że złożone zostanie wyraźne uzasadnienie,

że inny poziom importu jest niezbędny dla zapobieżenia lub przeciwdziałania poważnej

szkodzie.

2.

W wypadku gdy kontyngent rozdzielony jest pomiędzy kraje eksportu, wielkość kontyngentu,

dla każdego kraju może być ustalona w porozumieniu z tymi spośród nich, które mają

istotny interes w dostarczeniu towaru objętego środkami ochronnymi na polski obszar

celny.

3.

Jeżeli porozumienie, o którym mowa w ust. 2, nie zostanie osiągnięte, kontyngent zostanie

rozdzielony pomiędzy kraje eksportu proporcjonalnie do poziomu przywozu towaru z tych

krajów na polski obszar celny w reprezentatywnym okresie, z uwzględnieniem czynników,

które wpływają lub mogłyby wpłynąć na handel tym towarem.

4.

W uzasadnionych wypadkach Minister Gospodarki może odstąpić od kryteriów podziału

kontyngentu, o których mowa w ust. 2 i 3, jeżeli

1)

w wyniku postępowania stwierdzono, że przywóz z jednej lub większej liczby krajów

wzrósł nieproporcjonalnie w porównaniu do całego przywozu towaru na polski obszar

celny w poprzednim reprezentatywnym okresie,

2)

przyjęte kryteria odstąpienia należycie uwzględniają interesy wszystkich krajów eksportu

towaru objętego środkami ochronnymi.

5.

Środki ochronne ustanowione wobec przywozu na polski obszar celny towaru pochodzącego

z krajów nie będących członkami WTO będą nie mniej restrykcyjne od środków ustanowionych

wobec towaru pochodzącego z krajów członkowskich WTO.

Ostateczny środek ochronny może zostać ustanowiony na okres nie dłuższy niż 4 lata,

z uwzględnieniem okresu stosowania tymczasowego środka ochronnego.

1.

Jeżeli okres stosowania środka ochronnego przekracza 3 lata, to przed upływem połowy

okresu stosowania tego środka Minister Gospodarki przeprowadzi postępowanie ochronne

weryfikacyjne w celu stwierdzenia, czy dalsze stosowanie środka ochronnego jest uzasadnione.

2.

Minister Gospodarki, w drodze postanowienia, wszczyna postępowanie, o którym mowa

w ust. 1.

3.

Do postępowania ochronnego weryfikacyjnego przepisy rozdziału 3 stosuje się odpowiednio.

4.

W postępowaniu ochronnym weryfikacyjnym bada się dane i informacje dotyczące okresu

stosowania środka ochronnego.

5.

Po przeprowadzeniu postępowania Minister Gospodarki, w drodze decyzji

1)

zakończy postępowanie ochronne weryfikacyjne bez zmiany stosowania środka ochronnego

lub

2)

uchyli decyzję o zastosowaniu ostatecznego środka ochronnego, lub

3)

zmieni decyzję o zastosowaniu ostatecznego środka ochronnego i przyspieszy liberalizację

stosowanego środka ochronnego.

1.

W celu przedłużenia okresu stosowania ostatecznego środka ochronnego Minister Gospodarki

może wszcząć postępowanie ochronne przeglądowe.

2.

Postępowanie ochronne przeglądowe nie może być wszczęte wcześniej niż 3 miesiące od

daty ustanowienia ostatecznego środka ochronnego i nie później niż 9 miesięcy przed

datą zakończenia okresu stosowania tego środka.

3.

Do postępowania ochronnego przeglądowego przepisy rozdziału 3 stosuje się odpowiednio.

4.

W postępowaniu ochronnym przeglądowym bada się dane i informacje dotyczące okresu

stosowania środka.

5.

Minister Gospodarki, nie później niż w terminie 9 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania

ochronnego przeglądowego, w drodze decyzji

1)

zakończy postępowanie ochronne przeglądowe, bez przedłużenia ważności decyzji o zastosowaniu

ostatecznego środka ochronnego, lub

2)

zmieni decyzję o zastosowaniu ostatecznego środka ochronnego, przedłużając okres stosowania

środka ochronnego.

6.

Z zastrzeżeniem ust. 7, Minister Gospodarki może przedłużyć stosowanie środka ochronnego

pod warunkiem, że w wyniku postępowania ochronnego przeglądowego stwierdzone zostanie,

że dalsze stosowanie środka ochronnego jest niezbędne

1)

dla naprawienia poważnej szkody wyrządzonej przemysłowi krajowemu lub zapobieżenia

jej powstaniu oraz

2)

dla dalszej realizacji programu dostosowawczego przemysłu krajowego.

7.

Nie przedłuża się stosowania środka ochronnego, jeżeli środek ten był ustanowiony

na podstawie ustaleń stwierdzających, że przywóz na polski obszar celny towaru objętego

postępowaniem ochronnym zagraża jedynie wyrządzeniem poważnej szkody przemysłowi krajowemu

produkującemu towar podobny lub bezpośrednio konkurencyjny.

8.

Łączny okres stosowania środka ochronnego, o którym mowa w art. 26 i w niniejszym

artykule, nie może być dłuższy niż 8 lat.

9.

Środek ochronny, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, nie może być bardziej restrykcyjny

niż obowiązujący w ostatnim okresie liberalizacji określonym w decyzji, o której mowa

w art. 23 ust. 3 i 4. Decyzja, o której mowa w ust. 5 pkt 2, powinna określać harmonogram

stopniowej liberalizacji zastosowanego środka.

1.

Z zastrzeżeniem ust. 2, wobec towaru, w odniesieniu do którego był ustanowiony środek

ochronny, żaden środek ochronny nie będzie wprowadzony ponownie przez okres równy

okresowi stosowania środka ochronnego, licząc od dnia wygaśnięcia lub uchylenia decyzji

o ustanowieniu środka ochronnego.

2.

Środek ochronny ustanowiony na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy może zostać wprowadzony

ponownie wobec przywozu tego samego towaru, pod warunkiem że

1)

upłynął co najmniej jeden rok od daty ustanowienia środka ochronnego oraz

2)

taki środek ochronny był stosowany wobec tego towaru nie więcej niż dwa razy w okresie

5 lat bezpośrednio poprzedzających datę ponownego ustanowienia tego środka.

1.

Postępowanie wszczęte i nie zakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

prowadzone jest według dotychczas obowiązujących przepisów.

2.

Wnioski o wszczęcie postępowania ochronnego, wobec których postępowanie nie zostało

podjęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, powinny zostać pod rygorem

pozostawienia wniosku bez rozpoznania, dostosowane do wymogów określonych zgodnie

z niniejszą ustawą, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.