Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 grudnia 1997 r. w sprawie udzielania wyróżnień oraz postępowania dyscyplinarnego w stosunku do funkcjonariuszy Straży Granicznej.

§ 1. Rozporządzenie określa szczegółowe zasady

i tryb udzielania wyróżnień, przeprowadzania postępo­

wania dyscyplinarnego, wymierzania w nim kar i ich

wykonywania, odwoływania się od wymierzonych kar,

a także właściwość przełożonych w tych sprawach.

§ 2. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają

1) ustawa - ustawę z dnia 12 października 1990 r.

o Straży Granicznej (Dz. U. Nr 78, poz. 462, z 1991 r.

Nr 94, poz. 422, z 1992 r. Nr 54, poz. 254, z 1993 r.

Nr 12, poz. 52, z 1994 r. Nr 53, poz. 214, z 1995 r.

Nr 4, poz. 17, Nr 34, poz. 163 i Nr 104, poz. 515,

z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 124, poz. 583 oraz

z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 88, poz. 554 i Nr 121,

poz. 770),

2) władza dyscyplinarna - prawo do wyróżniania

i karania funkcjonariuszy na zasadach określonych

w rozporządzeniu,

3) przełożeni właściwi w sprawach dyscyplinarnych

- Komendanta Głównego Straży Granicznej i jego

zastępcę, komendantów oddziałów Straźy Granicznej, komendantów ośrodków szkolenia Straży Granicznej, dyrektorów jednostek organizacyjnych

w Komendzie Głównej Straży Granicznej i Komendanta Granicznej Placówki Kontrolnej Straży Granicznej Warszawa-Okęcie,

4) funkcjonariusz - funkcjonariusza Straży Granicznej w służbie stałej, przygotowawczej i kandydackiej,

5) bezpośredni przełożony - funkcjonariusza zajmującego wyższe stanowisko służbowe, któremu dany funkcjonariusz bezpośrednio podlega, poczynając od stanowiska dowódcy drużyny,

6) zakończenie postępowania dyscyplinarnego - wydanie prawomocnego orzeczenia o ukaraniu,

o uniewinnieniu, o uznaniu winnym i odstąpieniu

od wymierzenia kary bądź postanowienia o umorzeniu postępowania.

Rozdział 2

Władza dyscyplinarna

§ 3. 1. Władzę dyscyplinarną wobec wszystkich

funkcjonariuszy posiada Komendant Główny Straży

Granicznej.

2. Władzę dyscyplinarną wobec funkcjonariuszy,

z wyjątkiem komendantów i zastępców komendantów

oddziałów (równorzędnych), posiada również zastępca

Komendanta Głównego Straży Granicznej.

§ 4.1 . Przełożeni właściwi w sprawach dyscyplinarnych i bezpośredni przełożeni funkcjonariuszy posiadają władzę dyscyplinarną w stosunku do funkcjonariuszy pełniących służbę w podległych im jednostkach

lub komórkach organizacyjnych Straży Granicznej.

2. Wyższy przełożony nad przełożonym posiadają­

cym władzę dyscyplinarną może w każdym stadium

postępowania

dyscyplinarnego realizować swoje

uprawnienia z pominięciem tego przełożonego , jeżeli

uzna to za uzasadnione okolicznościami sprawy.

§ 5. 1. Funkcjonariusz, któremu powierzono pełnie­

nie obowiązków służbowych na danym stanowisku,

posiada władzę dyscyplinarną przysługującą funkcjonariuszowi mianowanemu na to stanowisko.

2. Funkcjonariusz, który w zastępstwie pełni obowiązki na danym stanowisku służbowym, posiada

' władzę dyscyplinarną przysługującą osobie zastępo­

wanej.

§ 6. 1. Funkcjonariusz przeniesiony do pełnienia

służby

lub oddelegowany do czasowego pełnienia

albo skierowany na przeszkolenie lub naukę

podlega władzy dyscyplinarnej właściwego przełożo­

nego w miejscu pełnienia służby, miejscu przeszkolenia lub nauki.

służby

2. Funkcjonariusz pozostający bez przydziału służ­

bowego podlega władzy dyscyplinarnej przełożonego,

w którego dyspozycji pozostaje.

3. Funkcjonariusz urlopowany lub oddelegowany

do pracy poza Strażą Graniczną podlega władzy dyscyplinarnej przełoźonego właściwego w sprawach dyscyplinarnych, któremu podlegał przed udzieleniem mu

urlopu lub oddelegowaniem .

-

5006-

Rozdział 3

Zasady i tryb udzielania wyróżnień

2) któremu postępowanie karne zostało warunkowo

umorzone - w czasie próby określonej orzeczeniem o warunkowym umorzeniu.

§ 7. 1. Przełożeni posiadający władzę dyscyplinar-

Rozdział 4

ną mogą udzielać wyróżnień wymienionych wart. 91

ust. 1-4 i 8 ustawy w następującym zakresie

Odpowiedzialność dyscyplinarna

1) Komendant Główny Straży Granicznej i jego zastępca: pochwały, pochwały w rozkazie, nagrody

pieniężnej lub rzeczowej, krótkoterminowego urlopu do 10 dni, a także mianować na wyższ,e stanowisko służbowe,

§ 11. Naruszeniem dyscypliny służbowej, za które

w rozumieniu rozporządzenia funkcjonariusz ponosi

odpowiedzialność dyscyplinarną, jest w szczególności

2) komendant oddziału Straży Granicznej i komendant ośrodka szkolenia Straży Granicznej: pochwały, pochwały w rozkazie, nagrody pieniężnej lub

rzeczowej, krótkoterminowego urlopu do 7 dni,

a także mianować na wyższe stanowisko służbowe

w zakresie uprawnień wynikających z odrębnych

przepisów,

2) zaniechanie czynności służbowej lub wykonanie jej

w sposób niedbały lub nieprawidłowy,

3) dyrektor jednostki organizacyjnej w Komendzie

Głównej Straży Granicznej i Komendant Granicznej Placówki Kontrolnej Straży Granicznej Warszawa-Okęcie: wyróżnień, o których mowa w pkt 2,

z wyjątkiem mianowania na wyższe stanowisko

1) odmowa wykonania albo niewykonanie rozkazu

lub polecenia służbowego, z zastrzeżeniem przepisu art. 63 ust. 2 ustawy,

3) świadome wprowadzenie w błąd przełożonego lub

innego funkcjonariusza, jeżeli wyrządziło to szkodę

służbie, funkcjonariuszowi lub innym osobom,

4) niedopełnienie obowiązków służbowych lub przekroczenie uprawnień określonych w ustawie lub

w innych przepisach,

4) komendant granicznej placówki kontrolnej (strażni­

cy, dywizjonu), z zastrzeżeniem pkt 3: pochwały,

pochwały w rozkazie, krótkoterminowego urlopu

do 5 dni,

5) stawienie się do służby w stanie po spożyciu alkoholu, środka odurzającego lub substancji psychotropowej albo spożywanie alkoholu, środka odurzającego lub substancji psychotropowej w czasie

pełnienia służby lub w pomieszczeniach służbo­

wych,

5) dowódca kompanii i komendant pododdziałów

szkolnych: pochwały, pochwały w rozkazie, krótkoterminowego urlopu do 3 dni,

6) świadome wprowadzenie się w stan ograniczający

zdolność wykonywania obowiązków służbowych

lub uniemożliwiający ich wykonanie,

6) dowódca plutonu, komendant studium, dowódca

drużyny oraz inny bezpośredni przełożony mogą

7) porzucenie służby,

służbowe,

udzielać pochwały.

2. Zasady i tryb udzielania wyróżnień wymienionych wart. 91 pkt 5-7 ustawy określają odrębne przepisy, z zastrzeżeniem § 8-10.

§ 8. Jeżeli przełożony uzna, że funkcjonariusz zasłu­

guje na wyższe wyróżnienie niż może mu udzielić, występuje z odpowiednim wnioskiem do przełożonego

uprawnionego do udzielania tego wyróżnienia.

§ 9. 1. Wyróżnienia wymienione wart. 91 pkt 2-8

ustawy są ogłaszane w rozkazie personalnym.

2. Rozkaz o wyróżnieniu włącza się do akt osobowych wyróżnionego oraz można podać go do wiadomości funkcjonariuszom jednostki organizacyjnej,

w której wyróżniony pełni służbę.

§ 10. 1. Nie można wyróżnić funkcjonariusza, przeciwko któremu prowadzone jest postępowanie karne

lub dyscyplinarne, oraz funkcjonariusza ukaranego karą dyscyplinarną, przed jej zatarciem.

2. Przepis ust. 1 stosuje się również wobec funkcjonariusza

1) skazanego wyrokiem sądu - w czasie warunkowego zawieszenia wykonania kary,

8) samowolne oddalenie się z rejonu zakwaterowania

bądź nie usprawiedliwione opuszczenie lub niestawienie się do miejsca pełnienia służby,

9) zagubienie lub utrata dokumentów zawierających

wiadomości stanowiące tajemnicę państwową lub

służbową,

10) znieważenie przełożonego,

11) zawiniona utrata broni służbowej,

12) zawiniona utrata legitymacji służbowej,

13) umyślne naruszenie dóbr osobistych innego funkcjonariusza w czasie pełnienia służby.

§ 12.1. Kary dyscyplinarne mogą wymierzać przełożeni posiadający władzę dyscyplinarną w następują­

cy zakresie

1) Komendant Główny Straży Granicznej: upomnienia, nagany, surowej nagany, nagany z ostrzeże­

niem, ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służ­

by na zajmowanym stanowisku, wyznaczenia na

niższe stanowisko służbowe, obniżenia stopnia

chorążego lub podoficerskiego, ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby, wydalenia ze służby,

zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych i innych pojazdów na okres od 6 miesięcy do 3 lat, zakazu opuszczania miejsca zakwaterowania, aresztu

do 14 dni oraz wystąpić z wnioskiem o obniżenie

stopnia oficerskiego,

-

5007-

2) zastępca Komendanta Głównego Straży Granicznej

- kary wymienione w pkt 1, z wyjątkiem kary wydalenia ze służby,

3) komendant oddziału Straży Granicznej i komendant ośrodka szkolenia Straży Granicznej: upomnienia, nagany, surowej nagany, nagany z ostrzeżeniem, ostrzeżenia o niepełnej przydatności do

służby na zajmowanym stanowisku, wyznaczenia

na niższe stanowisko służbowe, obniżenia stopnia

podoficerskiego, ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby, zakazu prowadzenia pojazdów

mechanicznych i innych pojazdów na okres od 6

miesięcy do 3 lat, zakazu opuszczania miejsca zakwaterowania oraz aresztu do 14 dni,

4) dyrektor jednostki organizacyjnej w Komendzie

Głównej Straży Granicznej i Komendant Granicznej Placówki Kontrolnej Straży Granicznej Warszawa-Okęcie kary wymienione w pkt 3, z wyjąt­

kiem kary obniżenia stopnia podoficerskiego,

5) komendant granicznej placówki kontrolnej (strażni­

cy, dywizjonu): upomnienia, nagany, surowej nagany, nagany z ostrzeżeniem, zakazu opuszczania

miejsca zakwaterowania do 15 dni, aresztu do 10

dni,

6) dowódca kompanii i komendant pododdziałów

szkolnych: upomnienia, nagany, surowej nagany,

nagany z ostrzeżeniem, zakazu opuszczania miejsca zakwaterowania do 10 dni, aresztu do 7 dni,

7) dowódca plutonu i komendant studium: upomnienia, nagany, surowej nagany, nagany z ostrzeże­

niem, zakazu opuszczania miejsca zakwaterowania

do 6 dni,

8) dowódca drużyny oraz inny bezpośredni przełożo­

ny: upomnienia, nagany, surowej nagany, nagany

z ostrzeżeniem.

2. Karę zakazu opuszczania miejsca zakwaterowania można wymierzyć wyłącznie funkcjonariuszowi

w służbie kandydackiej na czas nie dłuższy niż 21 dni.

§ 13. Kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby

1) nie orzeka się w razie skazania funkcjonariusza prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo

umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego,

2) można nie orzekać w razie skazania prawomocnym

wyrokiem sądu za inne przestępstwo.

Rozdział 5

Postępowanie dyscyplinarne

§ 14. 1. Postępowanie dyscyplinarne wszczyna się

niezwłocznie, jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie

popełnienia przez funkcjonariusza czynu, za który ponosi on odpowiedzialność dyscyplinarną.

Poz. 1015

2) wszechstronne wyjaśnienie przyczyn i okoliczności

czynu, o którym mowa w pkt 1,

3) zebranie i utrwalenie dowodów w sprawie.

§ 15. Postępowanie dyscyplinarne wszczyna, z zastrzeżeniem § 17 i 18, przełożony właściwy w sprawach

dyscyplinarnych

1) z własnej inicjatywy,

2) na wniosek bezpośredniego przełożonego funkcjonariusza,

3) na polecenie wyższego przełożonego,

4) na wniosek sądu honorowego, sądu lub prokuratora albo organu uprawnionego do nakładania

grzywny w drodze mandatu karnego lub organu

uprawnionego do nakładania kar porządkowych.

§ 16. 1. Przed wszczęciem postępowania dyscyplinarnego można podjąć czynności wyjaśniające, jeżeli

wiadomość o czynie, za który funkcjonariusz ponosi

odpowiedzialność dyscyplinarną, budzi wątpliwości,

w szczególności co do faktu jego popełnienia lub co do

osoby sprawcy.

2. O podjęciu czynności wyjaśniających wydaje się

postanowienie.

3. Czynności, o których mowa w ust. 1, należy ukoń­

czyć w terminie dwóch tygodni od daty ich podjęcia.

§ 17. 1. Jeżeli wina funkcjonariusza oraz okoliczności czynu nie budzą wątpliwości i nie zachodzi potrze-

ba wymierzenia kary surowszej niż nagana z ostrzeże­

niem lub zakaz opuszczania miejsca zakwaterowania

do 6 dni, postępowanie dyscyplinarne może wszcząć

bezpośredni przełożony funkcjonariusza.

2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, po wysłuchaniu obwinionego i złożeniu przez niego wyjaśnienia na piśmie sporządza się notatkę służbową, na

podstawie której wydaje się orzeczenie o wymierzeniu

kary.

§ 18. 1. Postępowania dyscyplinarnego nie wszczy-

na się

1) jeżeli czynności wyjaśniające nie potwierdziły zaistnienia czynu, za który funkcjonariusz ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną,

2) po upływie terminu określonego wart. 137 ust. 1

ustawy, z zastrzeżeniem art. 137 ust. 3 ustawy.

2.

Postępowania

dyscyplinarnego

można

nie

wszczynać, jeżeli

1) funkcjonariusz zgłosi pisemne wystąpienie o niezwłoczne zwolnienie ze służby,

2. Postępowanie dyscyplinarne ma na celu w szczególności

.

2) wina funkcjonariusza i okoliczności czynu nie budzą

wątpliwości oraz nie zachodzi potrzeba wymierzenia kary surowszej niż upomnienie; przepis § 17

ust. 2 stosuje się odpowiednio.

1) ustalenie, czy czyn, za który funkcjonariusz ponosi

odpowiedzialność dyscyplinarną, faktycznie został

popełniony i czy obwiniony jest jego sprawcą,

§ 19. 1. O wszczęciu postępowania dyscyplinarnego wydaje się postanowienie, którego odpis niezwłocznie doręcza się obwinionemu.

-

5008-

2. Postanowienie, o którym mowa w ust. 1 zawiera

7. Obwiniony ma prawo złożyć do przełożonego

1) stopień,

właściwego w sprawach dyscyplinarnych wniosek

o wyłączenie prowadzącego postępowanie z przyczyn,

2) datę i miejsce wydania,

o których mowa w ust. 3. Do czasu rozpatrzenia wniosku przez przełożonego prowadzący postępowanie podejmuje czynności nie cierpiące zwłoki.

imię, nazwisko i stanowisko służbowe

przełożonego, który wydaje postanowienie,

3) stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe obwinionego,

4) datę zawiadomienia przełożonego, który wydaje

postanowienie, o czynie przypisywanym obwinionemu,

5) określenie cllynu zarzucanego obwinionemu, wraz

z podaniem podstawy prawnej,

6) oznaczenie funkcjonariusza albo członków komisji

do prowadzenia postępowania z podaniem jej

przewodniczącego,

7) podpis przełożonego i pieczęć jednostki.

3. Jeżeli w toku postępowania dyscyplinarnego

okaże się, że obwinionemu należy zarzucić ponadto

czyn nie objęty postanowieniem o wszczęciu postępo­

wania dyscyplinarnego albo czyn w zmienionej w istotny sposób postaci, wydaje się nowe stosowne postanowienie. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

§ 20.1. Postępowanie dyscyplinarne przeprowadza

przełożony, który wydał postanowienie o jego wszczę­

ciu, lub wyznaczony przez niego funkcjonariusz.

2. Do prowadzenia postępowania wyznacza się

funkcjonariusza posiadającego stopień nie niższy od

stopnia posiadanego przez obwinionego albo zajmują­

cego co najmniej równorzędne z nim stanowisko służ­

bowe.

3.

Prowadzący postępowanie

dyscyplinarne jest

obowiązany wyłączyć się z udziału w tym postępowa­

niu, jeżeli

1) sprawa dotyczy go bezpośrednio,

2) jest małżonkiem obwinionego lub osoby przez niego pokrzywdzonej,

3) jest krewnym lub powinowatym obwinionego

w myśl przepisów Kodeksu postępowania karnego

dotyczących wyłączenia sędziego z mocy prawa od

udziału w sprawie,

4) był świadkiem zdarzenia,

5) pomiędzy nim a obwinionym zachodzi stosunek

osobisty mogący wywołać wątpliwości co do bezstronności prowadzącego postępowanie.

4. Prowadzący postępowanie bada z urzędu, czy nie

zachodzą okoliczności uzasadniające jego wyłączenie

od udziału w postępowaniu dyscyplinarnym.

5. O zaistnieniu okoliczności wymienionych w

ust. 3 prowadzący postępowanie powiadamia przeło­

żonego, który go wyznaczył. Do czasu wyznaczenia innego funkcjonariusza do prowadzenia postępowania

podejmuje on jednak czynności nie cierpiące zwłoki.

6. Przepisy ust. 1-5 mają odpowiednie zastosowanie przy czynnościach wyjaśniających.

8.

Jeżeli

postępowanie

dyscyplinarne prowadzi

w sprawach dyscyplinarnych ,

wniosek, o którym mowa w ust. 7, obwiniony kieruj e

do wyższego przełożonego.

przełożony właściwy

§ 21. 1. Komendant Główny Straży Granicznej, komendanci oddziałów Straży Granicznej i komendanci

ośrodków szkolenia Straży Granicznej ze względu na

wagę i zawiłość sprawy, z własnej inicjatywy lub na

wniosek przełożonego, który wydał postanowienie

o wszczęciu postępowania, mogą powołać spośród

funkcjonariuszy komisję do przeprowadzenia postępo­

wania dyscyplinarnego, określając jej skład i wyznaczając przewodniczącego, kierującego jednoosobowo

pracami komisji.

2. Do prowadzenia postępowania przez komisję,

o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące prowadzenia postępowania przez wyznaczonego funkcjonariusza. Postanowienia wydawane w toku postępowania przez prowadzącego postępo­

wanie wydaje wyłącznie przewodniczący komisji.

3. Przepisy ust. 1 i 2 mają odpowiednio zastosowanie przy czynnościach wyjaśniających.

§ 22. 1. Prowadzący postępowanie dyscyplinarne

zbiera dowody i podejmuje czynności niezbędne do

wyjaśnienia sprawy, a w szczególności przesłuchuje

świadków, pokrzywdzonych, przyjmuje wyjaśnienia od

obwinionego oraz zleca lub występuje do właściwego

przełożonego z wnioskiem o zlecenie przeprowadzenia

odpowiednich badań i ekspertyz oraz zasięga niezbęd­

nych opinii.

2. W razie konieczności przeprowadzenia czynności

poza miejscowością, w której toczy się postępowanie,

o jej przeprowadzenie można zwrócić się do kierownika jednostki organizacyjnej Straży Granicznej właści­

wego według miejsca, w którym czynność ma być dokonana.

3. Z przesłuchania obwinionego, świadków i biegłych sporządza się protokoły. Obwiniony może złożyć

wyjaśnienia na piśmie.

4. Przed przesłuchaniem prowadzący postępowa­

nie dyscyplinarne uprzedza świadka, biegłego i pokrzywdzonego o odpowiedzialności karnej za fałszywe

zeznania.

5. Materiały przekazane przez prokuratora, organ

uprawniony do nałożenia kary grzywny w drodze mandatu karnego lub kary porządkowej, organ uprawniony

do stosowania grzywny w celu przymuszenia albo

przez sąd honorowy włącza się do akt postępowania

dyscyplinarnego.

-

5009-

§ 23. 1. W toku postępowania dyscyplinarnego obwiniony, oprócz uprawnień przewidzianych w § 20

ust. 7, ma prawo do

1) odmowy składania wyjaśnień,

2) zgłaszania wniosków dowodowych,

3) wnoszenia

a) zażaleń na postanowienia, z wyjątkiem postanowień o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego i o jego zamknięciu,

b) odwołania od orzeczenia o ukaraniu,

4) ustanowienia obrońcy spośród funkcjonariuszy, jeżeli funkcjonariusz ten wyrazi na to zgodę, oraz jego odwołania.

2. Zażalenia wnosi się za pośrednictwem wydające­

go postanowienie do przełożonego, który wszczął postępowanie dyscyplinarne, a jeżeli postanowienie wydał ten przełożony - do Komendanta Głównego Straży Granicznej, w terminie 3 dni od doręczenia postanowienia, a jeżeli postanowienie kończy postępowanie

dyscyplinarne - w terminie 7 dni od dnia doręczenia.

§ 24. 1. Obrońcę ustanawia się i odwołuje na pi śmie.

2.

Obrońca

ma prawo

uczestniczyć

w czynno-

ściach, w których udział obwinionego jest obowiązko­

wy, oraz przysługują mu uprawnienia obwinionego,

chyba że ten ograniczy je w sposób wyrażny na piśmie.

Obrońca nie ma prawa ustanawiania dla obwinionego

innych obrońców.

§ 25. 1. Wnioski o przeprowadzenie postępowania

dowodowego obwiniony zgłasza na piśmie prowadzą­

cemu postępowanie dyscyplinarne.

2.

Wniosku

o

przeprowadzenie

dowodu

nie

uwzględnia się, gdy

1) przeprowadzenie dowodu jest niedopuszczalne,

2) okoliczność, która ma zostać udowodniona, jest już

udowodniona zgodnie z twierdzeniem wnioskodawcy,

3) okoliczności nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia

sprawy lub dowodu nie da się przeprowadzić.

Poz. 1015

§ 28. 1. Jeżeli wiadomość o czynie, za który funkcjonariusz ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną,

wskazuje, że czyn zawiera znamiona przestępstwa ści­

ganego z urzędu albo taki charakter czynu ustalono

w toku postępowania dyscyplinarnego, przełożony

właściwy w sprawach dyscyplinarnych zawiadamia

o tym niezwłocznie prokuratora.

2. W sprawach prowadzonych przeciwko funkcjonariuszom podejrzanym o popełnienie przestępstwa

postępowanie dyscyplinarne prowadzi się niezależnie

od postępowania przygotowawczego. W sprawach

tych należy wyznaczyć funkcjonariusza do współdzia­

łania z prokuratorem. W postępowaniu dyscyplinarnym można, za zgodą prokuratora, wykorzystać dowody zebrane w postępowaniu przygotowawczym.

§ 29. 1. Przełożony właściwy w sprawach dyscyplinarnych zawiesza postępowanie dyscyplinarne do czasu zakończenia postępowania karnego, jeżeli czyn zarzucany funkcjonariuszowi jest przedmiotem tego postępowania i nie stanowi naruszenia dyscypliny służ­

bowej .

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, gdy w świetle zebranych w toku postępowania dyscyplinarnego dowodów czyn zabroniony popełniony przez funkcjonariusza jest oczywisty i uniemożliwia dalsze pozostawanie

funkcjonariusza w służbie.

3. Przełożony właściwy w sprawach dyscyplinarnych może zawiesić postępowanie dyscyplinarne na

okres do dziewięciu miesięcy, jeżeli zachodzi długo­

trwała przeszkoda uniemożliwiająca jego prowadzenie.

§ 30. 1. Jeżeli prowadzący postępowanie dyscyplinarne uzna, że zostały wyjaśnione wszystkie okoliczności sprawy dotyczące obwinionego, zapoznaje go z aktami postępowania i poucza o prawie do zgłoszenia

w terminie 3 dni wniosku o ich uzupełnienie. Przepisy

§ 23 i § 25 stosuje się odpowiednio.

2. Obwiniony po zapoznaniu się z aktami postępo­

wania podpisuje protokół sporządzony z tej czynności.

3. Odmowa obwinionego zapoznania się z aktami

postępowania lub złożenia podpisu stwierdzającego tę

okoliczność

nie wstrzymuje dalszych czynności. Proo odmo-

3. Oddalenie wniosku następuje w drodze postanowienia.

wadzący postępowanie dokonuje wzmianki

wie w aktach postępowania.

§ 26. Postanowienia wydane w toku postępowania

dyscyplinarnego doręcza się niezwłocznie obwinionemu .

4. W przypadku korzystania w postępowaniu dyscyplinarnym z materiałów prowadzonego równocześnie postępowania przygotowawczego, zapoznanie

obwinionego z tymi materiałami następuje po uzyskaniu zgody prokuratora nadzorującego lub prowadzące­

go postępowanie przygotowawcze. Z odmowną decyzją prokuratora w tej sprawie należy zapoznać obwinionego.

§ 27. 1. Postępowanie dyscyplinarne powinno być

zamknięte

w

ciągu

jednego miesiąca od daty jego

wszczęcia.

2. Komendant oddziału Straży Granicznej może

termin prowadzenia postępowania do

dwóch miesięcy.

przedłużyć

3. W szczególnie uzasadnionych okolicznościach

Komendant Główny Straży Granicznej może przedłu­

żyć termin prowadzenia postępowania na dalszy okres,

nie dłuższy jednak niż trzy miesiące.

5. Jeżeli nie zachodzi potrzeba uzupełnienia postę­

powania dyscyplinarnego, prowadzący postępowanie

wydaje postanowienie o zamknięciu postępowania

i sporządza sprawozdanie, które zawiera

1) stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe

funkcjonariusza, który prowadził postępowanie,

-

5010 -

2) stanowisko służbowe przełożonego, który wydał

postanowienie o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego,

3) stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe ob-

winionego,

4) określenie czynu zarzucanego obwinionemu,

5) opis ustalonego stanu faktycznego,

6) wnioski dotyczące wymiaru kary, umorzenia postę­

powania dyscyplinarnego lub skierowania sprawy

do właściwego sądu honorowego, z uzasadnieniem i wskazaniem okoliczności łagodzących lub

obciążających.

§ 31. 1. Postanowienie o umorzeniu postępowania

wydaje przełożony, który wszczął to postępowanie, jeżeli

1) nastąpiło przedawnienie wymierzenia kary dyscy-

plinarnej,

2) w toku postępowania ustalono, że właściwym do

rozpatrzenia sprawy jest sąd honorowy,

3) w toku postępowania dyscyplinarnego ustalono, że

czyn przypisany obwinionemu nie wypełnia znamion czynu, za który funkcjonariusz ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną,

4) obwiniony zmarł,

5) obwiniony przestał podlegać orzecznictwu dyscy-

plinarnemu,

6) postępowanie co do tego samego czynu przypisa-

nego temu samemu obwinionemu zostało prawomocnie ukończone lub wszczęte wcześniej toczy

się·

2. Postępowanie dyscyplinarne można umorzyć

w razie długotrwałej choroby obwinionego lub złoże­

nia przez niego pisemnego zgłoszenia o niezwłoczne

zwolnienie go ze służby, jeżeli postępowanie dotyczy

czynu, za który funkcjonariusz ponosi wyłącznie odpowiedzialność dyscyplinarną.

3. Postanowienie o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego wydaje przełożony, który wszczął to postępowanie.

4. Postanowienie o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego zawiera

1) stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe

przełożonego, który wydaje postanowienie,

2) datę i miejsce wydania,

3) stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe ob-

winionego,

4) określenie czynu zarzucanego obwinionemu,

5) uzasadnienie postanowienia,

6) pouczenie o prawie wniesienia zażalenia,

7) podpis przełożonego i pieczęć jednostki.

5. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2,

sprawę przekazuje się niezwłocznie sądowi honorowe-

mu.

Poz. 1015

Rozdział 6

Zasady orzekania

§ 32. 1. Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego przełożony, który wszczął postępo­

wanie dyscyplinarne, może orzec

1) o uniewinnieniu, jeżeli przeprowadzone postępo­

wanie nie potwierdziło zarzutów stawianych obwinionemu lub przeprowadzone postępowanie karne

zostało zakończone orzeczeniem o uniewinnieniu,

a czyn nie stanowi naruszenia dyscypliny służbo­

wej, albo

2) o uznaniu funkcjonariusza winnym popełnienia

czynu, za który ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną, i wymierzeniu kary dyscyplinarnej, albo

3) o uznaniu funkcjonariusza winnym popełnienia

czynu, za który ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną, i odstąpieniu od wymierzenia kary.

2. Orzeczenie. o którym mowa w ust. 1, wydaje się

w ciągu 7 dni od daty zamknięcia postępowania dyscyplinarnego.

3. Nie wymierza się kary dyscyplinarnej po upływie

terminów, o których mowa wart. 137 ust. 2 i 3 ustawy.

§ 33. Jeżeli przełożony, o którym mowa w § 32

ust. 1, uzna, że przekazane mu akta postępowania dyscyplinarnego zawierają istotne uchybienia prawne lub

braki w zakresie dowodowym, wydaje postanowienie

o uchyleniu postanowienia o zamknięciu postępowa­

nia i zwraca sprawę prowadzącemu postępowanie

w celu usunięcia uchybień formalnoprawnych bądź

uzupełnienia braków w zakresie dowodowym. Przepis

§ 32 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

§ 34. 1. Jeżeli przełożony uzna, że należy wymierzyć

karę, do której wymierzenia nie jest uprawniony, przesyła niezwłocznie akta właściwemu przełożonemu

z wnioskiem o wydanie orzeczenia o wymierzeniu

określonej kary. Wniosek nie jest wiążący dla przełożo­

nego, do którego został skierowany.

2. Jeźeli akta sprawy przekazanej w trybie określo­

nym w ust. 1 zawierają istotne uchybienia prawne lub

braki w zakresie dowodowym, zwraca się je wnioskującemu o ukaranie w terminie 7 dni od daty ich otrzymania, w celu usunięcia uchybień formalnoprawnych

bądź uzupełnienia braków w zakresie dowodowym.

3. Zwrot, o którym mowa w ust. 2, następuje w formie postanowienia. Postanowienie powinno wskazywać, w jakim kierunku ma nastąpić uzupełnienie postę­

powania.

4. Usunięcie uchybień prawnych bądź braków w zakresie dowodowym powinno nastąpić w terminie

dwóch tygodni od daty otrzymania postanowienia

o zwrocie akt sprawy.

5. W wypadku określonym w ust. 1 orzeczenie,

o którym mowa w § 32 ust. 1, wydaje się w ciągu 7 dni

od daty doręczenia akt.

.

-

§ 35. 1. Wymierzona kara dyscyplinarna powinna

być współmierna do czynu popełnionego przez obwi-

nionego.

2. Przy wymierzaniu kary dyscyplinarnej należy

w szczególności uwzględnić charakter czynu, jego

skutki, pobudki działania i okoliczności popełnienia,

stopień zawinienia, następstwa ujemne dla służby, dotychczasowe wyniki w służbie, okres pozostawania

w służbie oraz zachowanie się obwinionego przed i po

popełnieniu zarzucanego mu czynu, w tym również zachowanie obwinionego poza służbą, jeżeli czyn stanowi przestępstwo lub wykroczenie nie stanowiące naruszenia dyscypliny służbowej. Należy również brać pod

uwagę inne okoliczności, zarówno łagodzące, jak i obciążające, istotne w sprawie.

Poz. 1015

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku

1) tymczasowego aresztowania obwinionego,

2) długotrwałej, obłożnej choroby obwinionego,

3) odmowy stawienia się obwinionego u przełożone­

go w celu zapoznania z treścią orzeczenia lub nie

usprawiedliwionej nieobecności w wyznaczonym

terminie,

4) udokumentowanego porzucenia służby przez obwinionego.

3. W przypadkach określonych w ust. 2 orzeczenie

dyscyplinarne doręcza obwinionemu kierownik komórki organizacyjnej właściwej w sprawach osobowych.

Rozdział 7

3. Na zaostrzenie wymiaru kary mają wpływ nastę­

pujące okoliczności

1) popełnienie czynu przez funkcjonariusza będącego

w stanie po użyciu alkoholu,

2) popełnienie czynu przez funkcjonariusza w czasie

prowadzonego przeciwko niemu postępowania

dyscyplinarnego za inny czyn lub w czasie odbywania uprzednio wymierzonej kary dyscyplinarnej,

jak również w czasie próby określonej w orzeczeniu

o warunkowym zawieszeniu wykonania kary lub

warunkowym umorzeniu postępowania karnego,

3)

popełnienie

czynu w obecności podwładnego,

wspólnie z nim lub na jego szkodę,

§ 36. Orzeczenie powinno zawierać

1) stopień, imię, nazwisko i stanowisko przełożonego,

który wydaje orzeczenie,

2) datę wydania,

3) stopień, imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe

obwinionego,

4) określenie czynu przypisanego obwinionemu,

5) rozstrzygnięcie w sprawie zawierające

a) stwierdzenie winy i rodzaj wymierzonej kary

dyscyplinarnej albo

b) stwierdzenie winy i odstąpienie od wymierzenia

kary, albo

c) uniewinnienie obwinionego,

6) uzasadnienie,

7) pouczenie o prawie do wniesienia odwołania,

8) podpis przełożonego i pieczęć jednostki organizacyjnej Straży Granicznej.

§ 37. 1. Przełożony uprawniony do wymierzenia kary orzeczonej w postępowaniu dyscyplinarnym wzywa

obwinionego i zapoznaje go z treścią orzeczenia oraz

doręcza orzeczenie. Komendant Główny Straży Granicznej może upoważnić komendantów oddziałów

Straży Granicznej, komendanta ośrodków szkolenia

Straży Granicznej, dyrektorów jednostek organizacyjnych w Komendzie Głównej Straży Granicznej i Komendanta Granicznej Placówki Kontrolnej Straży Granicznej Warszawa-Okęcie do zapoznania i doręczenia

w jego imieniu orzeczenia obwinionemu.

Postępowanie odwoławcze

§ 38. 1. Od orzeczenia dyscyplinarnego obwiniony

ma prawo w terminie 7 dni złożyć na piśmie odwołanie

do wyższego przełożonego za pośrednictwem przeło­

żonego, który wydał orzeczenie.

2. Termin do wniesienia odwołania biegnie od dnia

doręczenia orzeczenia obwinionemu.

3. Wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje

wykonanie orzeczenia o wymierzeniu kary.

4. Orzeczenie, od którego nie wniesiono odwoła­

nia, staje się po upływie terminu określonego w ust. 1

prawomocne i podlega wykonaniu.

5. Jeżeli orzeczenie wydał Komendant Główny

Straży Granicznej, odwołanie od tego orzeczenia nie

przysługuje. Obwiniony może zwrócić się z wnioskiem

do Komendanta Głównego Straży Granicznej w terminie, o którym mowa w ust. 1, o ponowne rozpatrzenie

sprawy. Do wniosku tego stosuje się odpowiednio

przepisy dotyczące odwołań od orzeczeń.

§ 39. Przełożony, który wydał orzeczenie dyscyplinarne, przesyła odwołanie w terminie 7 dni wyższemu

przełożonemu, załączając akta osobowe i akta postę­

powania dyscyplinarnego.

§ 40.1. Odwołanie od orzeczenia dyscyplinarnego

wydanego przez bezpośredniego przełożonego rozpatruje przełożony właściwy w sprawach dyscyplinarnych funkcjonariusza.

2. Odwołanie od orzeczenia wydanego przez przew sprawach dyscyplinarnych

rozpatruje wyższy przełożony właściwy w sprawach

dyscyplinarnych.

łożonego właściwego

§ 41. 1. W postępowaniu odwoławczym rozpoznanie sprawy następuje na podstawie materiału dowodowego zebranego w postępowaniu zakończonym

zaskarżonym orzeczeniem dyscyplinarnym.

2. Przełożony uprawniony do rozpatrzenia odwoła­

nia może zaskarżone orzeczenie

1) utrzymać w mocy,

-

5012 -

2) zmienić i uniewinnić obwinionego,

3) zmienić i wymierzyć karę łagodniejszą,

4) uchylić i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia,

5) uchylić i przekazać sprawę do sądu honorowego.

3. W postępowaniu odwoławczym nie można wymierzyć kary surowszej niż orzeczona w zaskarżonym

orzeczeniu dyscyplinarnym.

4. Orzeczenie przełożonego rozpatrującego odwopowinno być wydane w ciągu 14 dni od dnia

otrzymania odwołania. Orzeczenie wymienione w

ust. 2 pkt 1-3 jest prawomocne i podlega wykonaniu.

łanie

Rozdział 8

Wykonanie kar dyscyplinarnych

§ 42. Po uprawomocnieniu się orzeczenia dyscyplinarnego przełożony właściwy w sprawach dyscyplinarnych wykonuje orzeczoną karę, a w orzeczeniu

o wymierzeniu kary aresztu - określa termin wykonania tej kary. W przypadkach, o kt órych mowa w § 17

ust. 2 i § 18 ust. 2 pkt 2, karę wykonuje lub określa termin jej wykonania - bezpośredni przełożony, który

wydał orzeczen ie.

§ 43. 1. Przełożony, o którym mowa w § 42, może

podać orzeczenie dyscyplinarne

do wiadomości

wszystkim funkcjonariuszom podległej jednostki lub

komórki organizacyjnej, jeżeli

1) uzna to za wskazane ze względów wychowawczych,

2) orzeczenie o ukaraniu dotyczy czynu popełnionego

przez przełożonego, a czyn ten znany jest jego podwładnym.

2. Ze względu na tajemnicę służbową lub autorytet

ukaranego przełożony może podać orzeczenie o ukaraniu wyłącznie do wiadomości funkcjonariuszom zajmującym stanowiska równorzędne lub wyższe od stanowiska zajmowanego przez ukaranego funkcjonariusza.

3. Orzeczenie podlega włączeniu do akt osobowych

ukaranego funkcjonariusza.

§ 44. 1. Wykonanie kary dyscyplinarnej polega na

1) przeprowadzeniu rozmowy i wytknięciu niewłaści ­

wego postępowania - w przypadku kar: upomnienia, nagany, surowej nagany,

2) przeprowadzeniu rozmowy, wytknięciu niewłaści ­

wego postępowania i uprzedzeniu ukaranego

o możliwości wym ierzenia kary przeniesienia na

niższe stanowisko służbowe lub kary surowszej, jeżeli ponownie dopuści się czynu rodzącego odpowiedzialność dyscyplinarną -w przypadku kar nagany z ostrzeżeniem lub ostrzeżenia o niepełnej

przydatności do służby na zajmowanym stanowisku,

3) wydaniu rozkazu personalnego o zwolnieniu z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego

i mianowaniu na niższe stanowisko służbowe w przypadku kary wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe,

4) wydaniu decyzji w trybie art. 59 ustawy padku kary obniżenia stopnia,

w przy-

5) przeprowadzeniu rozmowy, wytknięciu ukaranemu

niewłaściwego postępowania i ostrzeżeniu, że za

ponowne popełnienie czynu rodzącego odpowiedzialność dyscyplinarną ukarany może być wydalony ze służby - w przypadku kary ostrzeżenia

o niepełnej przydatności do służby,

6) wydaniu rozkazu o zwolnieniu funkcjonariusza ze

służby - w przypadku kary wydalenia ze służby,

7) zatrzymaniu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów na okres ustalony w orzeczeniu o ukaraniu - w przypadku kary zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych i innych pojazdów,

8) zabronieniu ukaranemu opuszczania miejsca zakwaterowania w czasie wolnym od zajęć przez czas

trwania kary oraz nałożeniu obowiązku meldowania się, nie częściej niż trzykrotnie w ciągu dnia, na

wezwanie dyżurnego lub innego wyznaczonego

funkcjonariusza -w przypadku kary zakazu opuszczania miejsca zakwaterowania,

9) osadzeniu ukaranego w celi aresztu na liczbę dni

określoną w orzeczeniu o ukaraniu - w przypadku

kary aresztu.

2. Przełożony, który wymierzył karę wymienioną

w ust. 1 pkt 7

1) zawiadamia organ właściwy do wydania dokumentów uprawniających do prowadzenia pojazdów

mechanicznych i innych pojazdów o zatrzymaniu

wskazanemu funkcjonariuszowi takiego dokumentu na okres ustalony w orzeczeniu o ukaraniu w przypadku wymierzenia kary zakazu prowadzenia pojazdów na okres do roku,

2) przekazuje zatrzymany dokument organowi, o którym mowa w pkt 1, z podaniem przyczyn i okoliczności zatrzymania - w przypadku wymierzenia kary zakazu prowadzenia pojazdów na okres dłuższy

niż rok lub w przypadku zwolnienia funkcjonariusza ze służby.

3. Funkcjonariusze z Morskiego Oddziału Straży

Granicznej ukarani karą aresztu odbywają ją w aresztach jednostek organizacyjnych Straży Granicznej, najbliższych miejsca pełnienia służby.

4. Do wykonania kary aresztu stosuje się odpowiednio przepisy o aresztach i postępowaniu z żołnie­

rzami osadzonymi w areszcie.

Rozdział 9

Zatarcie kar dyscyplinarnych

§ 45. 1. Zatarcie kary dyscyplinarnej polega na

uznaniu kary za niebyłą, usunięciu z akt osobowych

funkcjonariusza orzeczenia o ukaraniu oraz uczynieniu

nieczytelnym zapisu o karalności. Zatarcie kar dyscy-

-

5013 -

plinarnych wyznaczenia na niższe stanowisko służbo­

we lub obniżenia stopnia nie likwiduje skutków prawnych powstałych w związku z wykonaniem tych kar.

2. Kary dyscyplinarne podlegają zatarciu po upły­

wie

1) 3 miesięcy od dnia orzeczenia kary upomnienia lub

kary zakazu opuszczania miejsca zakwaterowania,

Poz. 1015

§ 46. 1. Jeżeli funkcjonariusz zostanie ponownie

ukarany przed zatarciem poprzednio orzeczonej kary

dyscyplinarnej, okres wymagany do zatarcia tej kary liczy się od dnia orzeczenia nowej kary.

2. W przypadkach określonych wart. 136 ust. 4

ustawy, zatarcie kar następuje z upływem terminu

przewidzianego dla kary surowszej.

2) 6 miesięcy od dnia orzeczenia kary nagany lub karyaresztu,

Rozdział 10

3) 9 miesięcy od dnia orzeczenia kary surowej nagany

lub kary nagany z ostrzeżeniem,

Wznowienie postępowania dyscyplinarnego

4) 12 miesięcy od dnia orzeczenia kary ostrzeżenia

o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku,

5) 18 miesięcy od dnia orzeczenia kary wyznaczenia

chorążego i podoficera na niższe stanowisko służ­

bowe lub kary obniżenia stopnia chorążego, stopnia podoficerskiego i stopnia starszego szeregowego,

6) 24 miesięcy od dnia orzeczenia kary wyznaczenia

oficera na niższe stanowisko służbowe lub kary obniżenia stopnia oficerskiego,

7) 30 miesięcy od dnia orzeczenia kary ostrzeżenia

o niepełnej przydatności do służby,

8) terminu, na jaki została wymierzona kara zakazu

prowadzenia pojazdów mechanicznych i innych

pojazdów.

3. W przypadku nienagannej służby, stwierdzonej

w opinii służbowej przez bezpośredniego przełożone­

go, kary dyscyplinarne mogą być zatarte po upływie

1) 1 miesiąca od dnia orzeczenia kary upomnienia lub

kary zakazu opuszczania miejsca zakwaterowania,

2) 3 miesięcy od dnia orzeczenia kary nagany lub karyaresztu,

3) 6 miesięcy od dnia orzeczenia kary surowej nagany

lub kary nagany z ostrzeżeniem,

4) 9 miesięcy od dnia orzeczenia kary ostrzeżenia

o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku,

5) 12 miesięcy od dnia orzeczenia kary wyznaczenia

na niższe stanowisko służbowe lub kary obniżenia

stopnia,

6) 18 miesięcy od dnia orzeczenia kary ostrzeżenia

o niepełnej przydatności do służby.

4. Za wykazanie męstwa lub odwagi oraz za poważ­

ne osiągnięcia w wykonywaniu zadań służbowych karę można zatrzeć przed upływem terminów określo­

nych w ust. 2 lub ust. 3. Nie dotyczy to przypadku określonego w ust. 2 pkt 8.

§ 47. 1. Postępowanie dyscyplinarne zakończone

prawomocnym orzeczeniem dyscyplinarnym wznawia

się, jeżeli

1) dowody, na podstawie których ustalono istotne dla

sprawy okoliczności, okazały się fałszywe,

2) ujawnione zostały istotne dla sprawy okoliczności

nie znane w toku postępowania dyscyplinarnego,

3) orzeczenie wydano z naruszeniem obowiązujących

przepisów, jeżeli mogło to mieć wpływ na treść

orzeczenia,

4) orzeczenie zostało wydane na podstawie innej decyzji lub na podstawie orzeczenia sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.

2. Wznowienie postępowania dyscyplinarnego na

niekorzyść funkcjonariusza nie może nastąpić po upły­

wie terminów określonych wart. 137 ust. 2 i 3 ustawy.

§ 48. 1. Wznowienie postępowania dyscyplinarnego następuje z urzędu lub na wniosek ukaranego.

2. Wniosek o wznowienie postępowania funkcjonariusz składa do przełożonego, który wydał orzeczenie

kończące postępowanie.

3. Decyzję o wznowieniu postępowania dyscyplinarnego podejmuje przełożony, który wydał orzeczenie dyscyplinarne kończące postępowanie.

§ 49. 1. Jeżeli w następstwie wznowienia postępo­

wania wymierzono karę łagodniejszą, ulegają uchyleniu skutki wymierzonej poprzednio kary, a w razie wymierzenia kary surowszej, jej skutki liczy się od dnia

wymierzenia tej kary.

2. Karę wykonaną zalicza się na poczet kary orzeczonej w trybie, o którym mowa w ust. 1.

3. Termin do zatarcia kary zmienionej w następ­

stwie wznowienia postępowania liczy się od dnia wydania orzeczenia dyscyplinarnego o ukaraniu pierwszą

karą·

Rozdział 11

Nadzór nad orzecznictwem dyscyplinarnym

5. Decyzję o zatarciu kary w przypadkach, o których

mowa w ust. 3 i 4, podejmuje przełożony, który karę

wymierzył, lub wyższy przełożony. Decyzję tę ogłasza

się w rozkazie o zatarciu kary, którą doręcza się funkcjonariuszowi.

§ 50. 1. Komendant Główny Straży Granicznej sprawuje nadzór i kontrolę nad prawidłowym przebiegiem

postępowań dyscyplinarnych, orzekaniem i stosowaniem kar dyscyplinarnych i wyróżnień.

-

5014 -

2. Komendanci oddziałów Straży Granicznej i komendanci ośrodków szkolenia Straży Granicznej sprawują nadzór, o którym mowa w ust. 1, w odniesieniu

do podległych im funkcjonariuszy.

Poz. 1015 i 1016

1) na niekorzyść funkcjonariusza - najpóżniej w cią­

gu 3 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego,

2) na korzyść funkcjonariusza -

3. W ramach nadzoru można

w każdym czasie.

3. Przepis § 47 stosuje się odpowiednio.

1) zmienić orzeczenie i uniewinnić ukaranego lub wymierzyć karę łagodniejszą,

Rozdział 12

2) uchylić orzeczenie i sprawę przekazać do ponownego rozpatrzenia właściwemu przełożonemu,

Przepisy przejściowe i końcowe

3) uchylić postanowienie o umorzeniu lub zawieszeniu postępowania dyscyplinarnego,

§ 52. Rozporządzenie stosuje się również do spraw

toczących się w dniu jego wejścia w życie.

4) dokonać zatarcia kary dyscyplinarnej,

5) wydawać postanowienia oraz zmieniać postanowienia wydane przez prowadzącego postępow,anie

dyscyplinarne.

4. Nadzór, o którym mowa w ust. 3, sprawują

w podległych im jednostkach organizacyjnych przeło­

żeni właściwi w sprawach dyscyplinarnych.

§ 51. 1. Zmiana lub uchylenie orzeczenia w trybie

nadzoru następuje, w szczególności w razie

1) ujawnienia nowych okoliczności, wskazujących na

brak podstaw do odpowiedzialności dyscyplinarnej albo uzasadniających wymierzenie innej kary

dyscyplinarnej,

§ 53. 1. W sprawach nie uregulowanych rozporzą­

dzeniem odpowiednie zastosowanie mają przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z zastrzeże­

niem ust. 2.

2. W zakresie przeprowadzania dowodów stosuje

się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania kar-

nego.

§ 54. Traci moc rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 4 kwietnia 1992 r. w sprawie udzielania wyróżnień oraz postępowania dyscyplinarnego

w stosunku do funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz.

U. Nr 37, poz. 161 i z 1994 r. Nr 39, poz. 146).

2) istotnego naruszenia przepisów prawa.

§ 55. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia.

2. Zmiana lub uchylenie orzeczenia w trybie nadzoru może nastąpić

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji

J. Tomaszewski

1016

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI

z dnia 10 grudnia 1997 r.

w sprawie wysokości oraz warunków otrzymywania przez strażaków Państwowej Straży Pożarnej dodatkowego wynagrodzenia za wykonywanie zadań zleconych, wykraczających poza obowiązki służbowe.

Na podstawie art. 97 ust. 1a ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. Nr 88,

poz. 400, z 1992 r. Nr 21, poz. 86 i Nr 54, poz. 254,

z 1994 r. Nr 53, poz. 214, z 1995 r. Nr 4, poz. 17 i Nr 34,

poz. 163, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 152, poz. 723

oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 88, poz. 554 i Nr 106,

poz. 680) zarządza się, co następuje

§ 1. 1. Wykonywanie zadań zleconych, zwanych dalej "zadaniami", możliwe jest tylko na rzecz jednostki

organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej, w której

strażak pełni służbę.

2. Zlecanie zadań, o których mowa w ust. 1, nastę­

puje, w zależności od ich rodzaju i charakteru, w drodze umowy zlecenia lub umowy o dzieło.

§ 2. 1. Uprawnionym do zlecania zadań jest przeło­

żony uprawniony do mianowania, na wniosek kierow-

nika komórki organizacyjnej, w której

strażak pełni

służbę·

2. W stosunku do strażaków pełniących służbę

w jednostce ratowniczo-gaśniczej wniosek, o którym

mowa w ust. 1, składa dowódca tej jednostki.

§ 3. Strażakowi nie zajmującemu stanowiska kierowcy, ratownika-kierowcy i operatora sprzętu specjalnego, któremu zlecono wykonywanie obsługi codziennej powierzonego mu sprzętu transportowego,

za każdy dzień tej obsługi przysługuje dodatkowe wynagrodzenie w następującej wysokości procentowej

od stawki najniższego wynagrodzenia za pracę pracowników; określanego przez Ministra Pracy i Polityki

Socjalnej, zwanego dalej "naj niższym wynagrodzeniem"

1) za obsługę codzienną samochodu pożarniczego,

samochodu ciężarowego i samochodu specjalne-

-

5005-

1015

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI

z dnia 10 grudnia 1997 r.

w sprawie udzielania wyróżnień oraz postępowania dyscyplinarnego w stosunku do funkcjonariuszy

Straży Granicznej.

Na podstawie art. 141 ust. 2 ustawy z dnia 12 paź­

dziernika 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. Nr 78,

poz. 462, z 1991 r. Nr 94, poz. 422, z 1992 r. Nr 54,

poz. 254, z 1993 r. Nr 12, poz. 52, z 1994 r. Nr 53,

poz. 214, z 1995 r. Nr 4, poz. 17, Nr 34, poz. 163 i Nr 104,

poz. 515, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 124, poz. 583

oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 88, poz. 554 i Nr 121,

poz. 770) zarządza się, co następuje

Rozdział 1

Przepisy ogólne