Ustawa z dnia 20 grudnia 1996 r. o zasadach realizacji przedpłat na samochody osobowe.

1.

Osoby, które w 1981 r. wniosły przedpłaty na zakup samochodów osobowych marki Fiat

126p lub FSO 1500 i dotychczas samochodu nie odebrały, mają prawo do zwrotu wniesionych

wkładów wraz z oprocentowaniem oraz otrzymania rekompensaty w wysokości

1)

5 930,00 zł, jeżeli przedpłata została wniesiona na samochód marki Fiat 126p,

2)

8 400,00 zł, jeżeli przedpłata została wniesiona na samochód marki FSO 1500.

2.

Kwoty, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, ulegają co kwartał waloryzacji w stopniu

odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w minionym kwartale

w stosunku do kwartału poprzedzającego miniony kwartał. Waloryzacja jest dokonywana

począwszy od kwartału następującego po kwartale, w którym weszła w życie niniejsza

ustawa.

3.

Minister Finansów, w drodze obwieszczenia ogłoszonego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”, określa, przed rozpoczęciem każdego kwartału, wysokość

kwot, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, z uwzględnieniem ust. 2, zaokrąglając te

kwoty do pełnych złotych.

4.

Rekompensatę określoną w ust. 1 wypłaca bank prowadzący rachunek przedpłaty, w wysokości

obowiązującej w dniu likwidacji rachunku.

Kwoty rekompensat, o których mowa w art. 1, stanowią dotację przedmiotową rozliczaną

z budżetem państwa przez Powszechna Kasę Oszczędności - Bank Państwowy.

Wypłata rekompensat następuje w kolejności wynikającej z dotychczas przyjętych zasad

oraz w ramach środków przeznaczonych w budżecie państwa na dotacje przedmiotowe do

samochodów osobowych sprzedawanych w ramach przedpłat.

1.

Osoby, które zrezygnują z rekompensaty, o której mowa w art. 1, mogą nabyć, w ciągu

roku od dnia likwidacji rachunku przedpłaty, nowy samochód produkcji krajowej lub

nowy samochód importowany po cenie pomniejszonej o kwotę podatku od towarów i usług

należną od sprzedaży samochodu, zwaną dalej „bonifikatą”.

2.

Bonifikata nie może przekroczyć kwot rekompensat określonych w art. 1.

3.

Osoby, o których mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawić sprzedawcy samochodu oryginał

zaświadczenia wystawionego przez bank o rezygnacji z rekompensaty i o likwidacji rachunku

przedpłaty z określeniem marki samochodu, na jaki przedpłata była wniesiona, zwanego

dalej „zaświadczeniem banku”. Od wydania zaświadczenia banku nie pobiera się prowizji

bankowej.

Sprzedawca dokonujący sprzedaży samochodu z bonifikatą, o której mowa w art. 4, obowiązany

jest do zastosowania przy sprzedaży samochodu stawki podatku od towarów i usług w

wysokości 0%, z tym że wynikająca z odrębnych przepisów kwota zwrotu podatku naliczonego

nie może być wyższa od kwoty bonifikaty określonej w art. 4.

1.

Osoby, które zrezygnują z rekompensaty, o której mowa w art. 1, w ciągu roku od dnia

likwidacji rachunku przedpłaty, mogą sprowadzić z zagranicy nowy samochód, który jest

wolny od podatku od towarów i usług, z tym że kwota ulgi nie może być wyższa od kwoty

bonifikaty określonej w art. 4.

2.

Za nowy samochód, o którym mowa w ust. 1, uważa się samochód wyprodukowany w roku

kalendarzowym, w którym dokonywana jest odprawa celna lub w roku poprzedzającym tę

odprawę.

3.

Osoby, o których mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawić organowi celnemu oryginał

zaświadczenia banku.

Przepisów art. 4-6 nie stosuje się do samochodów, od których na podstawie odrębnych

przepisów nie pobrano cła.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 43, poz. 163, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 126, poz. 626, z 1995 r. Nr 5, poz. 25 i Nr 133, poz. 654 oraz z 1996 r. Nr 25, poz. 113, Nr 87, poz. 395, Nr 137, poz. 638 i Nr 147, poz. 686) w art. 21 w ust. 1 w pkt 51 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 52

w brzmieniu

„

52)

kwoty rekompensat otrzymanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o zasadach realizacji przedpłat na samochody osobowe

(Dz. U. Nr 156, poz. 776).

”

.

Traci moc ustawa z dnia 21 stycznia 1994 r. o zasadach realizacji przedpłat na samochody osobowe

(Dz. U. Nr 36, poz. 132).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r.