Ustawa z dnia 6 grudnia 1996 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego.

W ustawie z dnia 19 kwietnia 1969 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. Nr 13, poz. 96, z 1982 r. Nr 16, poz. 124 i Nr 41, poz. 273, z 1983 r. Nr 44, poz. 203, z 1985 r. Nr 23, poz. 100 i Nr 31, poz. 138, z 1987 r. Nr 21, poz. 123, z 1988 r. Nr 20, poz. 135, z 1989 r. Nr 29, poz. 154 i Nr 34, poz. 180, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, Nr 43, poz. 251, Nr 53, poz. 306 i Nr 72, poz. 422, z 1991 r. Nr 83, poz. 371 i Nr 100, poz. 442, z 1992 r. Nr 24, poz. 101, z 1994 r. Nr 74, poz. 332 i Nr 126, poz. 615, z 1995 r. Nr 89, poz. 443 i poz. 444 i Nr 95, poz. 475 oraz z 1996 r. Nr 152, poz. 720) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 214 otrzymuje brzmienie

„

Art. 214.

Oskarżony może składać w każdym czasie wniosek o uchylenie lub zmianę środka zapobiegawczego;

w przedmiocie wniosku rozstrzyga najpóźniej w ciągu 3 dni prokurator, a po wniesieniu

aktu oskarżenia do sądu, sąd, przed którym sprawa się toczy. Na postanowienie sądu

w przedmiocie wniosku zażalenie nie przysługuje.

”

;

2)

w art. 222 § 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

Przedłużenia stosowania tymczasowego aresztowania na czas oznaczony, przekraczający

terminy określone w § 2 i 3, może dokonać tylko Sąd Najwyższy na wniosek sądu, przed

którym sprawa się toczy, a w postępowaniu przygotowawczym na wniosek Prokuratora Generalnego

- jeżeli konieczność taka powstaje w związku z zawieszeniem postępowania karnego,

przedłużającą się obserwacją psychiatryczną oskarżonego, przedłużającym się opracowywaniem

opinii biegłego, wykonywaniem czynności dowodowych w sprawie o szczególnej zawiłości

lub poza granicami kraju, celowym przewlekaniem postępowania przez oskarżonego, a

także z powodu innych istotnych przeszkód, których organy prowadzące postępowanie

nie mogły usunąć.

”

1.

Wnioski o uchylenie lub zmianę środka zapobiegawczego złożone przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy podlegają rozpoznaniu według przepisów dotychczasowych.

2.

W razie złożenia, na podstawie art. 222 § 4 w brzmieniu nadanym przez art. 1 niniejszej

ustawy, wniosku o przedłużenie tymczasowego aresztowania zastosowanego przed dniem

4 sierpnia 1996 r. - tymczasowe aresztowanie zostaje utrzymane do czasu rozpoznania

tego wniosku przez Sąd Najwyższy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia

Oskarżony może składać w każdym czasie wniosek o uchylenie lub zmianę środka zapobiegawczego;

w przedmiocie wniosku rozstrzyga najpóźniej w ciągu 3 dni prokurator, a po wniesieniu

aktu oskarżenia do sądu, sąd, przed którym sprawa się toczy. Na postanowienie sądu

w przedmiocie wniosku zażalenie nie przysługuje.