Obwieszczenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 28 listopada 1996 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie warunków odpowiedzialności materialnej pracowników za szkodę w powierzonym mieniu.

(skreślony

Do nie uiszczonych odszkodowań za szkody w powierzonym mieniu, powstałe przed dniem

wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, stosuje się przepisy dotychczasowe.

1

Odpowiedzialność materialną za szkody w powierzonym mieniu ponoszą na zasadach przewidzianych

w art. 114-116 i 118 Kodeksu pracy pracownicy zatrudnieni

1)

w magazynach, w których wyodrębniono pomieszczenie do wydawania towarów (halę spedycyjną)

oraz zorganizowano dozór ruchu mienia i osób; warunek wyodrębnienia pomieszczenia

wydawania towarów nie jest wymagany w magazynach, w których przeładunek odbywa się

systemem automatycznym z urządzeniami pomiarowo-kontrolnymi,

2)

w sklepach o obsadzie co najmniej 6 osób i w stoiskach (działach) w domach towarowych

(handlowych), jeżeli przy sprzedaży towarów wystawia się dowody sprzedaży, inkaso

gotówki jest dokonywane przez kasjerów w wydzielonych kasach, a wydawanie towarów

jest dokonywane przez inną osobę niż sprzedawca,

3)

w sklepach samoobsługowych oraz w stoiskach (działach) samoobsługowych w domach towarowych

(handlowych), w których inkaso gotówki dokonywane jest w wydzielonych kasach przy

użyciu kas rejestrujących.

2

Objęcie pracownika odpowiedzialnością materialną na zasadach określonych w ust. 1

następuje po uprzednim zawiadomieniu go na piśmie o zaistnieniu warunków uzasadniających

taką odpowiedzialność i po przeprowadzeniu inwentaryzacji, nie później niż w ciągu

jednego miesiąca od zaistnienia tych warunków.

1

Pracodawca może, w trybie określonym w § 2 ust. 2, zastosować zasady odpowiedzialności materialnej za szkody w powierzonym

mieniu, przewidziane w art. 114-116 i 118 Kodeksu pracy, także w stosunku do pracowników zatrudnionych

1)

w magazynach określonych w § 2 ust. 1 pkt 1, w których nie ma wyodrębnionego pomieszczenia

do wydawania towarów (hali spedycyjnej) i w których przeładunek nie odbywa się systemem

automatycznym z urządzeniami pomiarowo-kontrolnymi,

2)

w sklepach określonych w § 2 ust. 1 pkt 2, w których wydawanie towarów jest dokonywane

przez sprzedawcę,

3)

w sklepach i stoiskach (działach) w domach towarowych (handlowych) z artykułami spożywczymi

o obsadzie co najmniej 3 osób i z artykułami przemysłowymi o obsadzie od 3 do 5 osób,

jeżeli inkaso gotówki dokonywane jest przy użyciu kas rejestrujących.

2

Przed zastosowaniem zasad odpowiedzialności materialnej, o których mowa w ust. 1,

pracodawca zasięga opinii zakładowej organizacji związkowej.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 2 czerwca 1996 r.

(skreślony

Przepisów § 2 i 3 nie stosuje się do pracowników ponoszących wspólną odpowiedzialność

materialną, o której mowa w art. 125 Kodeksu pracy.

1

Wysokość odszkodowania za szkody w mieniu powierzonym pracownikowi ponoszącemu odpowiedzialność

materialną na zasadach określonych w art. 124 § 2 oraz art. 125 Kodeksu pracy obniża się stosownie, gdy sprawowanie nadzoru nad tym mieniem jest utrudnione, a

w szczególności

1)

gdy mienie znajduje się w pomieszczeniach, do których ze względu na potrzeby prawidłowej

obsługi konsumentów (interesantów) mają dostęp również pracownicy innych działów albo

inne osoby, a zwłaszcza w placówkach handlowych, w których nabywcy mają swobodny dostęp

do towarów, oraz gdy przyjmowanie towarów odbywa się bez przerywania obsługi nabywców,

2)

w magazynach, sklepach i punktach usługowych, w których praca trwa dłużej niż na jedną

zmianę lub w których obsada wynosi co najmniej 5 osób.

2.

Gdy szkoda w powierzonym mieniu powstała w innych okolicznościach niż określone w

ust. 1, wysokość odszkodowania może być w wyjątkowych wypadkach obniżona, jeżeli jest

to uzasadnione ze względu na zasady współżycia społecznego.

W wyjątkowych wypadkach, gdy jest to uzasadnione ze względu na zasady współżycia społecznego,

wysokość odszkodowania za szkody w powierzonym mieniu może być także obniżona pracownikom

ponoszącym odpowiedzialność materialną na zasadach przewidzianych w art. 114-116 i 118 Kodeksu pracy.

Obniżenie odszkodowania, o którym mowa w § 6 i 7, ustala się uwzględniając stopień

utrudnienia sprawowania nadzoru nad powierzonym mieniem, rodzaj zaniedbań, rozmiar

szkody, stopień winy pracownika, jego doświadczenie zawodowe i wyniki dotychczasowej

pracy oraz sytuację rodzinną i majątkową.

Wysokość odszkodowania, o którym mowa w § 6 i 7, ustala pracodawca po wysłuchaniu

pracownika i po zasięgnięciu opinii reprezentującej pracownika zakładowej organizacji

związkowej.

(skreślony

(skreślony

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1976 r.